ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΑΚΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8190/20, 24/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:52 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8190/20 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- ΜΙΧΑΗΛ ΧΡΙΣΤΑΚΗ
- ΓΙΩΡΓΟΣ ΗΛΙΑ
- ΦΛΩΡΗΣ ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗ
- ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΥ Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 24/6/2022 Για τη Δημοκρατία: κα Κ. Κυθραιώτου. Για τον Kατηγορούμενο 1: κ. Γ. Πολυχρόνης. Για τον Kατηγορούμενο 2: κ. Β. Δημητριάδης. Για τον Kατηγορούμενο 3: κ. Μ. Νεοκλέους. Για τον Kατηγορούμενο 4: κ. Α. Σαουρής. Κατηγορούμενοι παρόντες. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα οι κατηγορούμενοι 1-4 αντιμετωπίζουν από κοινού κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορία 1), κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' (κατηγορίες 2 και 3 αντίστοιχα). Ό,τι τους αποδίδεται, σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών, είναι ότι μεταξύ 1/3/2020 και 9/4/2020 συνωμότησαν μεταξύ τους όπως διαπράξουν τα κακουργήματα της κατοχής και κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' και ότι στις 9/4/2020 είχαν στην κατοχή τους και κατείχαν με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κοκαΐνη συνολικού βάρους 510,56 γραμμαρίων. Οι κατηγορούμενοι 1-3 δεν παραδέχθηκαν τις ως άνω κατηγορίες ενώ ο κατηγορούμενος 4 παραδέχθηκε αυτές καθώς και την κατηγορία 9, που αντιμετωπίζει ξεχωριστά. Ο κατηγορούμενος 3 παραδέχθηκε τις κατηγορίες 4 και 8, που επίσης αντιμετωπίζει ξεχωριστά. Ο κατηγορούμενος 1 δήλωσε μη παραδοχή και στις κατηγορίες 5 και 7 που ξεχωριστά αντιμετωπίζει. Η κατηγορία 5 αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες. Με αυτή του αποδίδεται ότι στις 9/4/2020 κατείχε το ποσό των €2.375 ενώ γνώριζε ότι αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη του αδικήματος της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια. Η δε κατηγορία 7 αφορά το αδίκημα της χρήσης κοκαΐνης, σε άγνωστη ημερομηνία μεταξύ των μηνών Ιανουαρίου και Απριλίου
- Κατηγορία νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, αντιμετωπίζει ξεχωριστά και ο κατηγορούμενος 2 (κατηγορία 6), την οποία επίσης δεν παραδέχθηκε και αφορά το ποσό των €
- Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των κατηγορουμένων 2 και 3 δέχθηκαν ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των πελατών τους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 δέχθηκε ότι αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του πελάτη του σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει, πλην της κατηγορίας
- Ως προς την τελευταία υποστήριξε ότι δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να στοιχειοθετεί τη διάπραξη του εν λόγω αδικήματος και ειδικότερα ότι το χρηματικό ποσό προέρχεται από παράνομη δραστηριότητα. Αντίθετα, εισηγήθηκε, αυτό που προκύπτει μέσα από μαρτυρία που προσκόμισε η κατηγορούσα αρχή, είναι ότι επιβεβαιώνεται η εξήγηση που έδωσε ο κατηγορούμενος 1 για το νόμιμο της προέλευσης των χρημάτων που βρέθηκαν στην κατοχή του στην σκηνή. Πρόκειται για την εξήγηση που έδωσε ο κατηγορούμενος 1, στην κατάθεση του, ότι δηλαδή τα χρήματα που βρέθηκαν στην κατοχή του προέρχονταν από τον πατέρα του, ο οποίος του τα έδωσε για να πληρώσει οφειλόμενα από εκείνον νοσήλια του σε συγκεκριμένο νοσηλευτήριο, κάτι που επιβεβαιώνεται, ως η θέση του, μέσα από τιμολόγια και κατάθεση λειτουργού του λογιστηρίου του εν λόγω νοσηλευτηρίου, τα οποία κατέθεσε ως τεκμήρια ο ανακριτής της υπόθεσης. Τέλος ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 υποστήριξε ότι το ποσό που βρέθηκε στην κατοχή του πελάτη του δεν είναι υπέρογκο, ώστε να εγείρει εύλογη υποψία ότι προέρχεται από διάπραξη ποινικού αδικήματος. Στον αντίποδα, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, εισηγήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 1 θα πρέπει να κληθεί σε απολογία και στην κατηγορία 5, ενόψει του ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση για τα γενεσιουργά αδικήματα, με τα οποία συνδέεται άμεσα η εν λόγω κατηγορία. Οι παράμετροι, οι οποίοι καθορίζουν την ύπαρξη ή όχι εκ πρώτης όψεως υπόθεσης έχουν τεθεί στην Αζίνας ν. Δημοκρατίας
(1981)2 Α.Α.Δ. 9 στην οποία υιοθετήθηκε πλήρως η Δικαστική Πρακτική του 1962 (Practice Note of the Divisional Court of the Queen's Bench Division of the High Court of England, 1 [All E.R.] 448). Η οδηγία αυτή είναι μεγάλης σημασίας, από άποψη καθοδήγησης και εφαρμόζεται από τα Δικαστήρια στην Κύπρο με καθορισμό των κριτηρίων για την απόδειξη ή μη εκ πρώτης όψεως υπόθεσης. Η προσέγγιση του ίδιου θέματος αναλύεται επίσης στις Γενικός Εισαγγελέας ν. Χριστοδούλου
(1990)2 Α.Α.Δ. 133, Γιάγκου άλλως Λεμόνα ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 382, Παναγιώτου κ.α. ν. Αστυνομίας
(2000)2 Α.Α.Δ. 191 και Γεωργίου ν. Αστυνομίας
(2005)2 Α.Α.Δ.
- Από την προαναφερθείσα νομολογία προκύπτει ότι στο στάδιο αυτό το Δικαστήριο θα πρέπει να αποδεχθεί την εισήγηση της υπεράσπισης και να αθωώσει τον κατηγορούμενο, όταν κρίνει από την ενώπιον του μαρτυρία ότι:
- Εξ αντικειμένου, η υπόθεση της κατηγορούσας αρχής δεν στοιχειοθετείται, λόγω μη απόδειξης ενός από τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος, ή
- Η μαρτυρία που έχει παρουσιασθεί από την κατηγορούσα αρχή είναι τόσο αντινομική ή στερείται πειστικότητας ή είναι εμφανώς αναξιόπιστη σε τέτοιο βαθμό που κανένα λογικό Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να βασισθεί σε αυτή για να καταδικάσει τον κατηγορούμενο. Δηλ. η όλη μαρτυρία εμπεριέχει τόσο θεμελιακή αντίφαση και αναξιοπιστία, αναγόμενη σε εγγενή αντινομία που δεν θα μπορούσε να την αντιπαρέλθει το Δικαστήριο επί οποιασδήποτε δυνατής αξιολόγησης της στο σύνολο της. Και στις δύο αυτές περιπτώσεις το κριτήριο είναι καθαρά αντικειμενικό. Το Δικαστήριο, στο στάδιο αυτό δεν προβαίνει σε υποκειμενική αξιολόγηση της μαρτυρίας αλλά κρίνει τα γεγονότα της υπόθεσης με αντικειμενική θεώρηση των πραγμάτων (εξ όψεως) και χωρίς να υπεισέρχεται στην αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων και στη βαρύτητα που μπορεί να αποδοθεί στη μαρτυρία τους, γιατί είναι δυνατό αυτή η αξιολόγηση να δημιουργήσει προκατάληψη εναντίον του κατηγορουμένου. Το έργο αυτό της αξιολόγησης επιτελείται στο τέλος της δίκης όταν όλη η μαρτυρία είναι ενώπιον του Δικαστηρίου. Η δε εμβέλεια της αντίφασης στη μαρτυρία ως αναιρούσα την απόδειξη εκ πρώτης όψεως υπόθεση είναι περιορισμένη. Ο κατηγορούμενος πρέπει να κληθεί σε απολογία μόνο σε περίπτωση που η κατηγορούσα αρχή έχει παρουσιάσει μαρτυρία αρκετά ισχυρή στην ουσία της που να καθιστά την καταδίκη του κατηγορούμενου μια πραγματική δυνατότητα, αν δεν δοθεί από αυτόν κάποια εξήγηση, αλλιώς ο κατηγορούμενος θα κληθεί όχι για να υπερασπίσει τον εαυτό του, αλλά για να διορθώσει τις ατέλειες που υπάρχουν στη μαρτυρία που δόθηκε από την κατηγορούσα αρχή. Το βάρος απόδειξης που έχει η κατηγορούσα αρχή σε αυτό το στάδιο είναι διαφορετικό από αυτό που επιφορτίζεται στο τέλος της δίκης. Είναι αρκετό να παρουσιάσει αξιόπιστη μαρτυρία (credible evidence) τέτοιας φύσεως από την οποία δημιουργείται υπόθεση ενοχής εκ πρώτης όψεως (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδώρου
(2002)2 Α.Α.Δ. 9). Έχοντας εξετάσει με προσοχή την δοθείσα μαρτυρία στα πλαίσια των ως άνω αρχών, δηλαδή αντικειμενικά και χωρίς να προβαίνουμε σε οποιαδήποτε σχετικά ευρήματα και κατόπιν μελέτης των εκατέρωθεν επί του θέματος θέσεις, κρίνουμε ότι έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου 1 τόσο στην κατηγορία 5, όσο και στις υπόλοιπες κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Το ίδιο ισχύει και για τους κατηγορούμενους 2 και 3 σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Ως εκ των άνω η εισήγηση του κατηγορουμένου 1 δεν γίνεται δεκτή. Οι κατηγορούμενοι 1, 2 και 3 καλούνται σε απολογία σε όλες τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και που έχουν δηλώσει μη παραδοχή. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Φυλακτού Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο