Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. H. S. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6685/22, 27/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2022:B42 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6685/22 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v.
- H. S.
- Α. Κ. Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 27 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Γ. Αργυρού / κα Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Χ. Χαραλάμπους Κατηγορούμενος 1: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δοθείσα Αυθημερόν) Το υπό εξέταση κατηγορητήριο καταχωρήθηκε στις 26.09.2022 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και σε αυτό περιλαμβάνονται 5 κατηγορίες που αφορούν τον Κατηγορούμενο 1 και 3 κατηγορίες που αφορούν τον Κατηγορούμενο
- Σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 η Κατηγορούσα Αρχή ζήτησε όμως αυτός παραμείνει υπό κράτηση ένεκα του επικαλούμενου κινδύνου φυγοδικίας. Ο Κατηγορούμενος 1 με το υπό εξέταση κατηγορητήριο στον βαθμό και την έκταση που τον αφορά αντιμετωπίζει την κατηγορία της πλαστογραφίας (1η Κατηγορία), την κατηγορία της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου (2η & 3η Κατηγορία), την απόπειρα εξασφάλισης εγγραφής με ψευδείς παραστάσεις (4η Κατηγορία) και τέλος με την 5η Κατηγορία το αδίκημα της παράνομης παραμονής στην Δημοκρατία. Ουσιαστικά οι κατηγορίες 1 μέχρι 4 έχουν ως βάση σύμφωνα με τις λεπτομέρειες αυτών την από μέρους του Κατηγορούμενου 1 καταλογιζόμενη κατάρτιση πλαστού επίσημου εγγράφου και την ταυτόχρονη κυκλοφορία αυτού και συγκεκριμένα της Αίτησης για απόκτηση άδειας εισόδου, εγγραφή και απόκτηση / ανανέωση άδειας προσωρινής διαμονής με σκοπό την απασχόληση του Τμήματος Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης. Η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής όπως αναφέρθηκε και ανωτέρω ζήτησε όπως ο Κατηγορούμενος 1 παραμείνει υπό κράτηση για σκοπούς διασφάλισης της παρουσίας του ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιχειρηματολογώντας η ευπαίδευτος συνήγορος υποστήριξε την θέση πως στην υπό εξέταση υπόθεση υπάρχει η πιθανότητα ο Κατηγορούμενος 1 να μην προσέλθει στο Δικαστήριο λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων που αυτός αντιμετωπίζει, την πιθανότητα καταδίκης στη βάση και του μαρτυρικού υλικού που κατατέθηκε στην διαδικασία (Τεκμήριο 1) και την ενδεχόμενη ποινή που θα επιβληθεί σε αυτόν. Σημείωσε επίσης πως πρόκειται για αλλοδαπό πρόσωπο με καταγωγή από το Ιράν χωρίς δεσμούς με την Δημοκρατία με αποτέλεσμα οι υποκειμενικές του περιστάσεις να μην είναι τέτοιες που να αποκλείουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Ο συνήγορος Υπεράσπισης του Κατηγορουμένου 1, στη δική του αγόρευση επιχειρηματολογώντας για την ένσταση του πελάτη του στην κράτηση του υποστήριξε πως το ερώτημα είναι το κατά πόσον ο Κατηγορούμενος 1 μπορεί να πείσει το Δικαστήριο ότι μπορεί να εμφανιστεί στο Δικαστήριο κατά την επόμενη ημερομηνία. Δεν αμφισβήτησε ότι η επίδικη αίτηση φέρει την υπογραφή του πελάτη του επανέλαβε όμως την θέση πως αυτός δεν είχε οποιαδήποτε ανάμιξη στην τεθείσα υπογραφή που αφορά την εταιρεία που παρουσιαζόταν επί της αίτησης ως εργοδότρια του Κατηγορούμενου 1 εμπλέκοντας έτσι άλλο πρόσωπο. Εξέφρασε την πρόθεση του πελάτη του για συνεργασία με τις Αστυνομικές Αρχές για πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης. Στρεφόμενος προς τους δεσμούς του πελάτη του με την Κύπρο αναφορά έγινε στο γεγονός πως τόσο η σύζυγος του όσο και το ανήλικο τέκνο του βρίσκονται στην Κύπρο και ότι ο πελάτης του δεν επιθυμεί να επιστρέψει πίσω στο Ιράν όπου και κατάγεται αλλά να παραμείνει στην Δημοκρατία μαζί με την οικογένεια του. Αναγνώρισε βεβαίως το γεγονός πως όλη η υπόλοιπη οικογένεια του Κατηγορούμενου βρίσκεται στο Ιράν. Μάλιστα σημείωσε πως ήδη τα ταξιδιωτικά έγγραφα του Κατηγορούμενου 1 βρίσκονται στην Αστυνομία, δηλώνει πρόθυμος να υπογράφει σε Αστυνομικό Σταθμό καθώς και να καταβάλει σε μετρητά ως εγγύηση εξασφάλισης της παρουσίας του και το χρηματικό ποσό των €5.
- Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν οι εμπλεκόμενες πλευρές και έχω κατά νου τη σχετική Νομολογία. Νομική Πτυχή - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης του Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης.[1] Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα μεταξύ άλλων[2] στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020,Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και στην Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021 μεταξύ S M v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ημερ. 6.7.2021 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Στη Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 είναι σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προβλέπονται σε περίπτωση ενοχής για τα όσα του καταλογίζονται. Ποιο συγκεκριμένα για το αδίκημα της πλαστογραφίας επίσημου εγγράφου το άρθρο 337 του Κεφ. 154 προβλέπει ποινή φυλάκισης μέχρι και 10 χρόνια ενώ σε σχέση με τα αδικήματα της κυκλοφορίας πλαστών (επίσημων) εγγράφων και πάλι σύμφωνα με το άρθρο 339 του Κεφ. 154 προβλέπεται η ίδια ποινή με το αδίκημα της πλαστογραφίας που αναφέρεται ανωτέρω. Σε σχέση με το αδίκημα της παράνομης παραμονής η σχετική νομοθετική πρόνοια προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης ποινή φυλάκισης μέχρι και 12 μήνες ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 1000 ή και τις δύο ποινές. Συνεπώς το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο.[3] Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. [4] Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα), αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 1). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής, κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο[5] καταδίκης του Κατηγορούμενου 1 στις κατηγορίες που θα αντιμετωπίζει χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Ιδιαίτερα η προσοχή του Δικαστηρίου στράφηκε στο γεγονός πως σύμφωνα με το διαθέσιμο μαρτυρικό υλικό ο Κατηγορούμενος 1 παρουσιάζεται ως ο αιτητής στην επίδικη αίτηση (Aίτηση MNSP2) η οποία φέρει και την υπογραφή του ως επιβεβαιώνει και στην ανακριτική του κατάθεση και η οποία φέρεται επίσης να υπογράφεται και σφραγίζεται από την εταιρεία [ ] παρουσιάζοντας την ως τον εργοδότη του Κατηγορούμενου 1 χωρίς κάτι τέτοιο σύμφωνα πάντα με το μαρτυρικό υλικό κάτι τέτοιο να ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα αφού η συγκεκριμένη εταιρεία σύμφωνα με την κατάθεση της διευθύντριας της [ ] ουδέποτε είχε δώσει οδηγίες ή εντολές ή γνώριζε για την υπογραφή, σφράγιση και προώθηση τέτοιας αίτησης στο Τμήμα Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης ούτε και γνώριζε τον Κατηγορούμενο
- Μάλιστα η τεθείσα σφραγίδα διαφέρει επίσης και από την σφραγίδα που η συγκεκριμένη εταιρεία χρησιμοποιεί. Η εν λόγω αίτηση φαίνεται επίσης να τυγχάνει πιστοποίησης των επίδικων υπογραφών από τον Κατηγορούμενο
- Μάλιστα σύμφωνα και πάλι με το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ο Κατηγορούμενος 1 αφίχθηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία μέσω του Αερολιμένα Λάρνακας στις 26.03.2021 και του παραχωρήθηκε άδεια επισκέπτη μέχρι τις 24.06.2021 και ακολούθως την 27.07.2021 υπέβαλε την επίδικη αίτηση για να του παραχωρηθεί περαιτέρω άδεια παραμονής και εργασίας στην εταιρεία OCHUDAN LTD η οποία στις 26.01.2022 απορρίφθηκε και έκτοτε διαμένει παράνομα στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας με το όνομα του να καταχωρείται και στον κατάλογο του στοπ - λιστ ως αναζητούμενο πρόσωπο. Επαναλαμβάνω λοιπόν, ότι στη βάση αυτού του υλικού θεωρώ ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τον Κατηγορούμενο 1 στις επίδικες κατηγορίες είναι επαρκής για να πιθανολογήσει καταδίκη.[6] Σε περίπτωση καταδίκης, με βάση τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και ανάλογα βεβαίως με τις ιδιαίτερες συνθήκες του Κατηγορούμενου, αναμένεται η επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης. Επομένως συντρέχει και αυτός ο παράγοντας που προσδιορίζει τον κίνδυνο της φυγοδικίας. Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζω ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση μεταξύ ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 αναφέρθηκε από το Εφετείο και τα ακόλουθα σχετικά: Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία και επαναλήφθηκε στην πρόσφατη απόφαση Θεοφάνους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2020, ημερομηνίας 29.10.2020, ECLI:CY:AD:2020:B373, «Υπεισέρχονται στη συνέχεια στην εξίσωση και προσμετρούν άλλοι σχετικοί παράγοντες που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την Κύπρο (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Kazanjian v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 326). Όπως εύστοχα τέθηκε στη Θεοχάρους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48: «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Η συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση πρέπει να γίνεται με πνεύμα ρεαλιστικής προσέγγισης και με πνεύμα επιείκειας όπως επιβάλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως ζήτημα γενικής αρχής, πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι». Στην παρούσα υπόθεση προκύπτει από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου πως ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει δεσμούς με την Κύπρο. Και αυτό γιατί κατάγεται από το Ιράν, ήρθε στην Κύπρο ως επισκέπτης το 2021 και συγκεκριμένα στις 26.03.2021 μέσω του Αερολιμένα Λάρνακας και του παραχωρήθηκε άδεια επισκέπτη. Στην Κύπρο βρισκόταν η γυναίκα του μαζί με το ανήλικο τέκνο τους εξου και η δική του επίσκεψη στη Δημοκρατία το 2021, δεν διαθέτει όμως άλλους συγγενείς στην Δημοκρατία και σύμφωνα με τα όσα ο ίδιος ανέφερε στην ανακριτική του κατάθεση δεν εργάζεται στην Κύπρο. Συνεπώς στην βάση των πιο πάνω αποτελεί κατάληξη μου πως ο Κατηγορούμενος 1 δεν έχει στενούς δεσμούς με την Κύπρο και η πιθανότητα αυτός να εγκαταλείψει την Δημοκρατία είναι ορατός. Τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου 1 σε σχέση με τους όρους που μπορεί να επιβληθούν, δεν κρίνω ότι αυτοί είναι ικανοποιητικοί ούτως ώστε να εξασφαλιστεί η παρουσία του στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει μία τόσο σοβαρή υπόθεση. Στην υπόθεση MINGXIA HUA v Αστυνομίας Ποιν.Έφεση 65/2011 2ΑΑΔ 152 η εφεσείουσα η οποία αντιμετώπιζε πολύ σοβαρές κατηγορίες ήταν Κινέζα, παντρεμένη με Κύπριο η οποία διάμενε στην Κυπριακή Δημοκρατία από το 2002 δηλαδή για 8 συνεχεί έτη και είχε δραστηριοποιηθεί σε επιχειρηματική δραστηριότητα και είχε μια κόρη 18 ετών που φοιτούσε σε ιδιωτικό κολλέγιο στην Λευκωσία. Στην υπόθεση αυτή αποφασίστηκε κατ' έφεση ότι τα πιο πάνω δεν συνηγορούσαν ότι η Κατηγορούμενη είχε δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, πόσο μάλλον στην παρούσα περίπτωση, που δεν υπάρχει οτιδήποτε που να συνηγορεί στο ότι ο Κατηγορούμενος 1 έχει οποιουσδήποτε δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία πέραν της διαμονής του με την οικογένεια του. Περαιτέρω στη πολύ πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου SHOAIB v ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ποιν. Έφεση 35/2020,14.4.20 ενώ η εισήγηση των συνηγόρων του Εφεσείοντα κινήθηκε γύρω από τη θέση ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας καθότι ο εφεσείων, ως αιτητής ασύλου, ως πρόσωπο δηλαδή το οποίο αιτείται προστασίας, με διαμονή του στην Κυπριακή Δημοκρατία, δεν έχει οποιοδήποτε λόγο να εγκαταλείψει τη χώρα, το Εφετείο απέρριψε την εισήγηση αυτή και αποφάσισε ότι το επιχείρημα αυτό στερείται ερείσματος, όπως ορθά σημείωσε και το πρωτόδικο Δικαστήριο, με αναφορά σε σχετική νομολογία, πρόσφατη, την LIBANOUS ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B301, Ποιν. Έφ. Αρ. 72/2019, ημερομηνίας 11/7/2019, ECLI:CY:AD:2019:B301, αναφέροντας επίσης ότι το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος είναι αιτητής πολιτικού ασύλου δεν αναιρεί τον κίνδυνο διαφυγής του. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο εφεσείων δεν έχει οποιοδήποτε δεσμό με την Κυπριακή Δημοκρατία, στοιχείο το οποίο επίσης προσθέτει στον κίνδυνο διαφυγής, λαμβάνοντας υπόψη και τη σοβαρότητα των αδικημάτων για τα οποία κατηγορείται. Συνεπώς, η κρίση του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ότι είχε αποδειχθεί κίνδυνος φυγοδικίας, δεν μπορούσε να ανατραπεί. Για σκοπούς πληρότητας και μόνο να σημειώσω αυτό για το οποίο έγινε αναφορά από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Ποινική Έφεση Alam Alam ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 539 πως η ύπαρξη κατηγορίας για παράνομη διαμονή στη Δημοκρατία όπως και στην υπό εξέταση υπόθεση δεν μπορεί να αποτελεί λόγο για τον οποίο να διαταχθεί η κράτηση αφού είναι επίδικο θέμα και δεν μπορεί να εκλαμβάνεται επομένως ως δεδομένο. Συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασισθεί στο γεγονός ότι υπάρχει παράνομη παραμονή βάσει της ίδιας της κατηγορίας για να διατάξει την κράτηση του Κατηγορούμενου. Έχοντας κατά νου όλα τα ανωτέρω, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι ο Κατηγορούμενος 1 με αναφορά στο εύρημα περί ορατής πιθανότητας καταδίκης, της σοβαρότητας των αδικημάτων καθώς και των ποινών που ενδεχόμενα να του επιβληθούν και στην απουσία οποιονδήποτε δεσμών με την Κυπριακή Δημοκρατία ότι είναι πιθανόν να προσπαθήσει να διαφύγει. Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω διάταγμα για την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι τις 05/10/2022 ημερομηνία που έχει οριστεί η παρούσα υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Τέλος με σκοπό να καταστεί εφικτή η παρουσίαση του Κατηγορούμενου 1 την ημερομηνία που αναφέρεται ανωτέρω εκδίδω σχετικό διατάγματα προσαγωγής του (bring up order). (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 ''Το Δικαστήριο, όταν εξετάζει αίτημα για κράτηση κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, έχει να σταθμίσει μεταξύ του θεμελιώδους δικαιώματος της ελευθερίας και του συμφέροντος της κοινωνίας να διασφαλιστεί ότι ο κατηγορούμενος για τη διάπραξη σοβαρών αδικημάτων θα παρουσιαστεί στη δίκη του.'' [2] ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 185/2021, 23/11/2021 , ΚΑΣΣΙΡ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 146/2021, 29/9/2021 [3] Θεοδωρίδης ν. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ, 139, Κρασοπούλης κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 ΑΑΔ, 450, Ποινική Έφεση Αρ. 75/2021 μεταξύ S M v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ημερ. 6/7/2021 [4] ΧΑΜΝΤ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 165/2021, 27/10/2021 Το μαρτυρικό υλικό στο στάδιο τούτο εκτιμάται στην όψη του και μόνο χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα, με σκοπό να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη, χωρίς να υπεισέρχεται σε θέματα αποδεκτότητας της μαρτυρίας ή αξιοπιστίας μαρτύρων. Αποφασίζεται μόνο αν η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται καταδίκη (Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Μαρκίδη κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 50/2017 και 51/2017, ημερ. 22/3/2017). [5] Επαναλαμβάνω πως δεν τίθεται στο στάδιο αυτό ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων (βλ. Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32). Με άλλα λόγια δεν εξετάζεται στο παρόν στάδιο κατά πόσο η διαθέσιμη μαρτυρία συμβιβάζεται μόνο με την ενοχή του κατηγορούμενου και όχι με οποιοδήποτε άλλο λογικό συμπέρασμα. Αυτό είναι θέμα που θα εξεταστεί όταν θα εκδικάζεται η ουσία της υπόθεσης. Το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις στα ερωτήματα. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος (βλ. Νικήτα κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 790). Στη Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας Ποινική έφεση 114/15, απόφαση ημερομηνίας 19.6.2015, λέχθηκε για άλλη μια φορά ότι «Το κριτήριο όμως αναφορικά με την κράτηση δεν είναι η απόδειξη «εκ πρώτης όψεως» υπόθεσης αλλά η «πιθανολόγηση» της διάπραξης των αδικημάτων. Δηλαδή κατά πόσο υπάρχει πιθανότητα καταδίκης. Και με βάση τα προαναφερόμενα στοιχεία της μαρτυρίας θεωρούμε ότι το Κακουργιοδικείο κατέληξε ορθά, ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα.». [6] Κουννάς v Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο