ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Φ. Ι. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 1016/21, 3/8/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:55 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 1016/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- Χ. Ε.
- Φ. Ι.
- Π.Κ
- Π.Γ. Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 3/8/2022 Για την Δημοκρατία: κ. Λ. Κάρνος. Για τον Κατηγορούμενο 2: κα Μ. Λαβίθια. Κατηγορούμενος 2 παρών Π Ο Ι Ν Η Ο κατηγορούμενος 2 (στο εξής «ο κατηγορούμενος») κρίθηκε ένοχος, μετά από ακροαματική διαδικασία, σε αδίκημα εμπρησμού, κατά παράβαση του άρθρου 315(α) του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (κατηγορία 2). Τα γεγονότα της υπόθεσης καταγράφονται λεπτομερώς στην απόφαση μας ημερομηνίας 2/8/
- Συνοπτικά αυτά έχουν ως ακολούθως: Στις 26/12/2020 και περί ώρα 23:35 έγινε αντιληπτό από περίοικους, ότι ξέσπασε πυρκαγιά στην επίδικη κατοικία. Συγκεκριμένα περίοικοι άκουσαν αρχικά μια έκρηξη και στη συνέχεια αντιλήφθηκαν την φωτιά στην κατοικία ενώ ένας εξ αυτών, αμέσως μετά την έκρηξη, άκουσε ένα αυτοκίνητο να απομακρύνεται από τον χώρο με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Οι ιδιοκτήτες της κατοικίας εκείνη την ημέρα απουσίαζαν στο εξωτερικό. Μέλη της Αστυνομίας κατέφθασαν λίγο αργότερα στη σκηνή και την απέκλεισαν. Περί ώρα 23:56 κατέφθασαν εκεί, πυροσβεστικά οχήματα με πολυάριθμη ομάδα μελών της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας της Δημοκρατίας καθώς και πυροσβεστικό όχημα των Βρετανικών Βάσεων Επισκοπής και άρχισε η προσπάθεια κατάσβεσης. Η κατάσβεση της πυρκαγιάς από μέλη της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας κατέστη εφικτή μετά από πολύωρη προσπάθεια. Η φωτιά τέθηκε κακόβουλα με την χρήση εύφλεκτων υλών και συγκεκριμένα πετρελαίου και βενζίνης και χρησιμοποιήθηκαν για τον σκοπό αυτό 8 πλαστικά δοχεία, τα οποία τοποθετήθηκαν σε διαφορετικά σημεία της κατοικίας, με αποκλειστικό σκοπό την ολοκληρωτική καταστροφή τόσο του πρώτου ορόφου όσο και του ισογείου της. Εντοπίστηκαν δύο εστίες φωτιάς, οι οποίες δεν είχαν συνοχή μεταξύ τους. Η μια εστία εντοπίστηκε στο ισόγειο και η δεύτερη σε υπνοδωμάτιο του πρώτου ορόφου. Η φωτιά στον πρώτο όροφο αυτοσβέστηκε λόγω μη ικανοποιητικού μίγματος καύσιμης ύλης και οξυγόνου. Από την πυρκαγιά, ολόκληρο το περιεχόμενο, η επίπλωση και ο εξοπλισμός του ισογείου χώρου της επίδικης κατοικίας, υπέστησαν εκτεταμένες ζημιές ενώ η κεντρική οροφή από κεραμίδια κατέρρευσε. Περαιτέρω από τον καπνό και την θερμότητα προκλήθηκαν εκτεταμένες ζημιές σε ολόκληρο το περιεχόμενο και την τοιχοποιία του πρώτου ορόφου της κατοικίας. Εκτεταμένες ζημιές προκλήθηκαν και σε όχημα που βρισκόταν σταθμευμένο σε χώρο της οικίας. Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες. Συγκεκριμένα:
- Στην Υπόθεση 4702/2016 του Κακουργιοδικείου Λεμεσού, καταδικάσθηκε στις 19/1/2016 για αδικήματα παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β και κατοχής αυτού με σκοπό την προμήθεια, κατοχής αντικειμένων για εκτόξευση επιβλαβών αερίων και καπνίσματος κάνναβης. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 4 ½ χρόνων ενώ ενεργοποιήθηκε και ποινή φυλάκισης 6 μηνών που του επιβλήθηκε στην Υπόθεση 8818/2015 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, με τριετή αναστολή.
- Στην Υπόθεση 19615/2019 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, καταδικάσθηκε στις 28/2/2020, για αδικήματα που διαπράχθηκαν στις 3/10/2019 και συγκεκριμένα για κατοχή διαρρηκτικών οργάνων κατά την διάρκεια της νύκτας, κλεπταποδοχή, παράνομη κατοχής περιουσίας και συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος. Του επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης με μεγαλύτερη αυτή των 10 μηνών. Η συνήγορος του κατηγορουμένου στην αγόρευση της για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του πελάτη της, τις οποίες χαρακτήρισε ως ιδιάζουσες, στις προσπάθειες απεξάρτησης του από τα ναρκωτικά, στο χαμηλό πνευματικό του επίπεδο, στο νεαρό της ηλικίας του, στην διαγωγή του στις Κεντρικές Φυλακές, στις συνθήκες που επικρατούν εκεί λόγω της πανδημίας του κορωνοιού και στον χρόνο που ο κατηγορούμενος τελεί υπό κράτηση. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το αδίκημα του εμπρησμού είναι σοβαρό. Αυτό διαφαίνεται κατ' αρχάς από την σοβαρότητα που προσδίδεται σε αυτό από το Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής που είναι αυτή της φυλάκισης των 14 ετών. Η σοβαρότητα του αδικήματος του εμπρησμού έχει τονισθεί επανειλημμένα και από τη σχετική νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 73 λέχθηκε ότι το εν λόγω αδίκημα πάντα εθεωρείτο απεχθές λόγω των καταστροφικών του συνεπειών και ιδιαίτερα, λόγω της αδυναμίας πρόβλεψης αυτών εφόσον εκ των πραγμάτων είναι αδύνατο να προβλεφθούν με ακρίβεια όταν ξεσπάσει μια φωτιά. Ο δράστης σε τέτοια περίπτωση αναλαμβάνει ένα υπολογίσιμο ρίσκο όσον αφορά την ασφάλεια των γειτόνων και της περιουσίας αυτών. Ως λέχθηκε στην Μελανίτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 309, η διάπραξη του εν λόγω αδικήματος βρίσκεται σε έξαρση τα τελευταία χρόνια. Σχεδόν καθημερινά διαπράττονται τέτοια αδικήματα ως μέσο επίτευξης παρανόμων στόχων. Η έξαρση αυτή επιβάλλει στα Δικαστήρια την υποχρέωση επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε μια προσπάθεια περιορισμού της εγκληματικής δράσης των παρανόμων και για την προστασία της ζωής και της περιουσίας των πολιτών. Ως έχει δε σημειωθεί δεν μπορεί τέτοιου είδους εγκλήματα να οργιάζουν και να μένουν ατιμώρητα. Η ανάγκη προστασίας του κοινού από τέτοια εγκλήματα που προκαλούν ζημιά όχι μόνο στα θύματα τους, αλλά δημιουργούν και στους πολίτες αίσθημα ανασφάλειας και φόβο για την επικράτηση της παρανομίας τονίσθηκε και στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Αναστασίου
(2005)2 Α.Α.Δ. 125. Στην Gaprindashvili v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 424, αφού επιβεβαιώθηκε η έξαρση που παρατηρείται στη διάπραξη τέτοιων αδικημάτων και έγινε αναφορά στις προαναφερόμενες υποθέσεις, επαναλήφθηκε η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών, προς ανακοπή της έξαρσης εγκληματικών ενεργειών αυτής της φύσεως, σημειώνοντας ότι είναι κοινωνικά επιβεβλημένη η προσπάθεια των Δικαστηρίων για αποτροπή μέσω της ποινής που επιβάλλουν, πάντοτε υπό την προϋπόθεση ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της ιδιαίτερα περιστατικά. Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψην ότι παρατηρείται έξαρση σε αδικήματα όπως αυτό της παρούσας, κάτι για το οποίο λαμβάνουμε δικαστική γνώση τόσο από τον αριθμό υποθέσεων τέτοιας φύσης, που καταχωρούνται ενώπιον μας αλλά και από τη σχετική νομολογία (βλ. Selmani κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις 235-236/13, ημερ. 5/10/2016 και Μελανίτης ανωτέρω). Συνακόλουθα δεν μπορεί να παραγνωρισθεί η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Θα αναφερθούμε στη συνέχεια στις επιβληθείσες, στις προαναφερόμενες αλλά και άλλες υποθέσεις, ποινές. Αυτό όχι βέβαια ως δεσμευτικό προηγούμενο, εφόσον κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των ιδιαίτερων γεγονότων που περιβάλλουν τη διάπραξη του αδικήματος και των προσωπικών συνθηκών του παραβάτη, αλλά ως ενδεικτικό του μέτρου τιμωρίας τέτοιων αδικημάτων και των παραμέτρων καθορισμού της ποινής (βλ. Σαμπή ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100): · Στην Papas v. Republic
(1970)2 C.L.R. 89, ο κατηγορούμενος έθεσε φωτιά σε κατάστημα που χρησιμοποιούσε συγγενικό του πρόσωπο. Το κίνητρο του ήταν να εκδικηθεί τον παραπονούμενο για κάποια βλάβη που θεωρούσε ότι του επέφερε. Το περιεχόμενο του υποστατικού ήταν ασφαλισμένο. Το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα, μετά από ακροαματική διαδικασία, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ετών σε κατηγορία εμπρησμού και σε κατηγορία ότι έθεσε φωτιά σε αγαθά. Κατ' έφεση η ποινή μειώθηκε σε ποινή φυλάκισης 18 μηνών συνδυασμένη με διάταγμα αποζημίωσης Λ.Κ.
- Το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε την ποινή λαμβάνοντας υπόψην το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, ο οποίος ήταν 25 ετών, αρραβωνιασμένος καθώς και τον κίνδυνο να απωλέσει την εργασία του στην Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου. · Στην Fournides ανωτέρω, για τα αδικήματα του εμπρησμού κτιρίου βάσει του άρθρου 315(α) και του περιεχομένου του βάσει του άρθρου 319 του Ποινικού Κώδικα, είχαν επιβληθεί πρωτόδικα στον κατηγορούμενο, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 5 ετών. Το κτίριο ήταν στην κατοχή της οικογενειακής επιχείρησης του εφεσείοντα και χρησιμοποιείτο για την αποθήκευση και πώληση φαρμάκων. Ο εφεσείων ήταν σε απελπιστική οικονομική κατάσταση και δεν μπορούσε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Το περιεχόμενο του κτιρίου ήταν ασφαλισμένο για Λ.Κ.25.000, ποσό διπλάσιο της αξίας του. Λίγο μετά την φωτιά ο εφεσείων αξίωσε κάλυψη της ζημιάς από την ασφάλεια, δηλώνοντας ως αξία των καταστραφέντων τις Λ.Κ.30.
- Κρίθηκε πρωτόδικα ως ιδιαίτερα σοβαρής μορφής διάπραξη τέτοιου αδικήματος λόγω του προσχεδιασμού αλλά και της αδιαφορίας του εφεσείοντα, ο οποίος έδρασε με μόνο σκοπό το κέρδος, για την ασφάλεια των προσώπων που διέμεναν πάνω από το υποστατικό. Οι ποινές μειώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο σε 4 χρόνια λόγω του ότι η κατάσταση της υγείας του κατηγορούμενου ήταν πολύ χειρότερη από αυτήν που τέθηκε πρωτόδικα. · Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Ευαγγέλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 678, ο εφεσίβλητος ηλικίας 56 ετών καταδικάστηκε, κατόπιν παραδοχής του, για εμπρησμό του φωτογραφείου του, το οποίο ενοικίαζε για σκοπούς της εργασίας του. Οι ζημιές στο κτίριο υπολογίστηκαν στις Λ.Κ.3.
- Κίνητρο του εφεσίβλητου ήταν η είσπραξη από την ασφάλεια ποσού Λ.Κ.63.000 με το οποίο ήταν ασφαλισμένη η επιχείρησή του, για επίλυση των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Ο εφεσίβλητος προσχεδίασε και μεθόδευσε τον εμπρησμό. Το Ανώτατο Δικαστήριο αναφερόμενο στο κίνητρο του σημείωσε ότι ήταν το χειρότερο στοιχείο που μπορεί να φανταστεί κάποιος και συγκεκριμένα να προκαλέσει ζημιά όχι μόνο στην δική του περιουσία αλλά και στην περιουσία άλλων, με την πιθανότητα ακόμη να υπάρξουν ανθρώπινα θύματα, απλώς για να εισπράξει την ασφάλεια, καταδολιεύοντας μάλιστα την ασφαλιστική εταιρεία, αν δεν αποκαλυπτόταν το έγκλημα. Η ποινή φυλάκισης 20 μηνών με αναστολή, που του είχε επιβληθεί από το Κακουργιοδικείο, αυξήθηκε σε άμεση ποινή φυλάκισης 3 ετών. Εδώ να λεχθεί πως στις πιο πάνω υποθέσεις, η προβλεπόμενη ανώτατη ποινή για το αδίκημα του εμπρησμού ήταν αυτή της φυλάκιση διά βίου. Όσον αφορά την νομολογία μετά την τροποποίηση του ύψους της ποινής ως έχει σήμερα: · Στην Μελανίτης ανωτέρω, επικυρώθηκε κατ' έφεση ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στο νεαρό εφεσείοντα για το αδίκημα του εμπρησμού. Αυτός κρίθηκε ένοχος, μετά από παραδοχή του και αντικείμενο του εμπρησμού ήταν σταθμευμένο αυτοκίνητο. Η πυρκαγιά κατασβέστηκε από τον ιδιοκτήτη του αυτοκινήτου πριν αυτή επεκταθεί με αποτέλεσμα η ζημιά να ανέλθει στις Λ.Κ.
- Το κίνητρο του εφεσίβλητου ήταν η εκδίκηση. Ο παραπονούμενος δεν αποζημιώθηκε. Ο εφεσίβλητος βαρυνόταν με 3 προηγούμενες καταδίκες για διαρρήξεις γραφείων και καταστημάτων και κλοπές και κακόβουλης ζημιάς. · Στην Αναστασίου ανωτέρω, ο εφεσίβλητος, χρήστης ναρκωτικών, ο οποίος κατέβαλλε προσπάθεια απεξάρτησης και ήταν άτομο με ψυχολογικά προβλήματα, κατόπιν προσχεδιασμού με σκοπό την γενική καταστροφή, έβαλε φωτιά σε εργοστάσιο επίπλωσης προκαλώντας ζημιά ύψους Λ.Κ.1.390.950 ενώ 4 μήνες μετά αποπειράθηκε να βάλει φωτιά σε υπεραγορά και προξένησε κακόβουλη ζημιά σε ρουχισμό της υπεραγοράς ύψους Λ.Κ.21.
- Και στις τρεις περιπτώσεις συνήργησε με άλλο πρόσωπο. Κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας για εμπρησμό και του επιβλήθηκε πρωτόδικα ποινή φυλάκισης 3 ετών. Το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε την ποινή σε 5 χρόνια φυλάκιση αφού θεώρησε πως αυτή ήταν έκδηλα ανεπαρκής. · Στην Gaprindashvili ανωτέρω, ο εφεσείων βρέθηκε ένοχος κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας σε κατηγορία εμπρησμού αυτοκινήτου και του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών. Το Εφετείο παρόλο που έκρινε την ποινή αυστηρή, εντούτοις την επικύρωσε. · Στην πρόσφατη Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 2/2019, ημερ. 25/2/2021, ο 47χρονος εφεσείοντας, καταδικάστηκε, μετά από παραδοχή, σε ποινή φυλάκισης 6 ετών, για το ότι εσκεμμένα και παράνομα έθεσε φωτιά σε πλυντήριο αυτοκινήτων, μαζί με άλλο άτομο, κατόπιν υποκίνησης τρίτου και έναντι αμοιβής €
- Εκ του εμπρησμού προκλήθηκαν ζημιές ύψους €88.
- Λήφθηκαν υπόψην και άλλες εκκρεμείς υποθέσεις, οι οποίες αφορούσαν σε διαρρήξεις, κλοπές, κλεπταποδοχή, επίθεση εναντίον οργάνου της τάξης, μεταφορά κυνηγετικού όπλου χωρίς άδεια και κατοχή μικρής ποσότητας κάνναβης. Περαιτέρω ο εφεσείων είχε 2 προηγούμενες καταδίκες. Προέβαλε ότι τέλεσε το έγκλημα γιατί είχε ανάγκη από λεφτά για τη δόση του και ότι ήταν κάτω από την επήρεια ναρκωτικών ή υπό συναισθηματική φόρτιση ενεργώντας ερασιτεχνικά. Το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση. Φυσικά θα πρέπει στο σημείο αυτό να επαναληφθεί ότι κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα ιδιαίτερα περιστατικά της και ότι ανάλογα με αυτά υπάρχει διαβάθμιση στη σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στην ποινή. Η σοβαρότητα του επίδικου αδικήματος προκύπτει από τις διαστάσεις που έλαβε η φωτιά στην επίδικη κατοικία, η οποία βρισκόταν εντός κατοικημένης περιοχής αλλά και από τις συνέπειες της, αφού οι ζημιές στην κατοικία, στην τοιχοποιία και το περιεχόμενο αυτής αλλά και στο όχημα που βρισκόταν εκεί, ήταν εκτεταμένες, με την κεντρική μάλιστα οροφή του υποστατικού να καταρρέει. Από τις αναθυμιάσεις δε προκλήθηκε έκρηξη, με αποτέλεσμα η πόρτα εισόδου στο ισόγειο να εκτιναχθεί σε απόσταση 5 περίπου μέτρων, οι αλουμινένιες συρόμενες πόρτες να εκτιναχθούν σε απόσταση 3 περίπου μέτρων και οι υαλοπίνακες να θρυμματιστούν. Η επικινδυνότητα της κατάστασης που δημιουργήθηκε, διαφαίνεται και από το γεγονός ότι το δοχείο αποθήκευσης πετρελαίου της κεντρικής θέρμανσης της κατοικίας χωρητικότητας 1000 λίτρων τρυπήθηκε με αιχμηρό αντικείμενο και πλησίον του βρέθηκε ένα εξωτερικό περίβλημα γκαζιού κατασκήνωσης και τρεις μεγάλες φιάλες υγραερίου των 10 κιλών. Χάρη στην έγκαιρη επέμβαση ανδρών της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας οι φιάλες απομακρύνθηκαν σε παρακείμενο πεζόδρομο και ψύχθηκαν, αποτρέποντας περαιτέρω απρόβλεπτες συνέπειες. Στόχος των δραστών ήταν η ολοκληρωτική καταστροφή της κατοικίας. Η φωτιά στον πρώτο όροφο αυτοσβέστηκε μόνο λόγω της απουσίας ικανοποιητικού μίγματος εύφλεκτης ύλης και οξυγόνου ενώ στο ισόγειο κατασβέστηκε μετά από πολύωρη προσπάθεια. Δεν τέθηκε δε οποιοδήποτε στοιχείο ενώπιον μας που να δείχνει ότι οι ιδιοκτήτες του υποστατικού και του οχήματος αποζημιώθηκαν για τις εν λόγω ζημιές. Το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου, αλλά βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες, δεν λαμβάνεται φυσικά υπόψη για να τιμωρηθεί εκ νέου για αδικήματα στα οποία έχει ήδη καταδικαστεί και για τα οποία εξέτισε την ποινή του. Η σημασία των προηγουμένων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, τον χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη του σεβασμού του και της στάσης του στην τήρηση των νόμων της Πολιτείας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Στην προκειμένη περίπτωση ο κατηγορούμενος, διέπραξε το αδίκημα του εμπρησμού σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα από την δεύτερη του καταδίκη, ήτοι σε διάστημα περίπου 10 μηνών (από τις 28/2/2020). Αυτό αλλά και η ύπαρξη της άλλης του καταδίκης καταδεικνύουν ότι δυστυχώς η στάση του στην τήρηση των νόμων είναι περιφρονητική και ότι οι ποινές που του είχαν επιβληθεί δεν έχουν πετύχει τον σκοπό της αποτροπής του. Αναμφίβολα δεν δύναται να αγνοηθεί και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε εξέφρασε μεταμέλεια για την πράξη του. Πάρα τα πιο πάνω, σε καμία περίπτωση δεν μειώνεται η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171, Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224, Φιλίππου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 245 και Γενικού Εισαγγελέα ν. Στυλιανού
(2001)2 Α.Α.Δ. 55). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψην όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μας. Κατ' αρχάς λαμβάνουμε υπόψην το νεαρό της ηλικίας του κατηγορουμένου που σήμερα είναι 25 ετών και κατά τον χρόνο διάπραξης των αδικημάτων ήταν 23 ετών. Στο σύγγραμμα G. Piki, Sentencing in Cyprus (2nd ed.) σελ. 88-90, τονίζεται το πόσο ευαίσθητο έργο αποτελεί το καθήκον επιβολής ποινής σε νεαρά άτομα για τα οποία έμφαση πρέπει να δίδεται στην αναμόρφωση παρά στην τιμωρία. Για αυτά υπερισχύει η αρχή της υποβοήθησης τους να αναμορφωθούν, αφού ακριβώς η πιθανότητα αναμόρφωσης στους νέους είναι ισχυρότερη από τα μεγαλύτερα σε ηλικία άτομα (βλ. επίσης Ioannou v. Police
(1986)2 C.L.R. 149). Το στοιχείο της αποτροπής στην περίπτωση νεαρών ατόμων θα πρέπει να μετριάζεται από το συμφέρον της κοινωνίας στην αναμόρφωση τους (βλ. Savvides v. Republic
(1988)2 C.L.R. 51). Ποινή φυλάκισης θα πρέπει να επιβάλλεται, όταν κρίνεται ως η μόνη ορθή εναλλακτική. Από την άλλη το νεαρό της ηλικίας ενός κατηγορούμενου δεν αποτελεί πάντοτε παράγοντα που επηρεάζει από μόνος του το είδος της ποινής. Συνεκτιμάται και αυτός με όλους τους άλλους σχετικούς παράγοντες (βλ. Φανάρας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Λαμβάνουμε επίσης υπόψην τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορούμενου και ιδιαίτερα ότι: · Είναι ηλικίας 25 ετών και πατέρας ενός ανήλικου ηλικίας 6 ετών, με το οποίο δεν έχει επικοινωνία. · Οι γονείς του χώρισαν πριν ακόμα αυτός γεννηθεί και την φροντίδα αυτού και του αδελφού του ανέλαβε η μητρική του γιαγιά, μέχρι τα 11 του χρόνια που η γιαγιά του απεβίωσε. Τότε αυτός και ο αδελφός του επέστρεψαν στο σπίτι της μητέρας τους. · Εκεί διέμεναν κάτω από άθλιες συνθήκες. Η μητέρα του ήταν χρήστης σκληρών ναρκωτικών, ήταν άνεργη και μπαινόβγαινε στην φυλακή. Όχι μόνο δεν μπορούσε να ασκήσει στον κατηγορούμενο οποιαδήποτε γονική εποπτεία αλλά προέβαινε και σε χρήση ναρκωτικών μπροστά του, ενώ ήταν αυτή που τον μύησε στα ναρκωτικά από την ηλικία των 15 ετών. Έκτοτε ο κατηγορούμενος έκανε χρήση ναρκωτικών. · Ο κατηγορούμενος γνώρισε τον πατέρα του όταν ήταν 11 ετών, αλλά δεν κράτησαν σταθερή επικοινωνία. Για ένα μικρό χρονικό διάστημα όμως εργάστηκε στο συνεργείο του πατέρα του. Λαμβάνουμε επίσης υπόψη ότι ο κατηγορούμενος είναι χαμηλού μορφωτικού και πνευματικού επιπέδου, εφόσον διέκοψε την φοίτηση του στο σχολείο στην Α τάξη του γυμνασίου. Περαιτέρω προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψην και το γεγονός ότι κατά την παραμονή του στις φυλακές επιδεικνύει άριστη διαγωγή (βλ. Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας
(2015)2Α Α.Α.Δ 277). Ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψην προς όφελος του είναι και η προσπάθεια του να απεξαρτηθεί από ναρκωτικές ουσίες. Στο παρελθόν εντάχθηκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης, χωρίς όμως επιτυχία. Όμως συνειδητοποίησε ότι πρέπει να απεξαρτηθεί και να γίνει ένας σωστός πατέρας και έτσι έχει υποβάλει αίτηση για ένταξη του στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΔΑΝΑΗ» που λαμβάνει χώραν στις Κεντρικές Φυλακές (βλ. Γιαννάκη ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση 177/2015 ημερ. 21/4/2016). Δεν μας διαφεύγει φυσικά και λαμβάνουμε υπόψην προς όφελος του κατηγορούμενου, το γεγονός ότι θα εκτίσει την ποινή που θα του επιβληθεί υπό τις συνθήκες που επικρατούν στις φυλακές εξαιτίας της πανδημίας και των σχετικών περιορισμών που ισχύουν και που αναπόφευκτα επηρεάζουν την ποιότητα ζωής και εντός των Κεντρικών Φυλακών (βλ. R. v. Manning WC2A 2LL, ημερ. 30/4/2020). Ταυτόχρονα ωστόσο οφείλουμε να επισημάνουμε πως η πανδημία δεν βρίσκεται στην αρχή πλέον και επομένως οι όποιες δυσκολίες προφανώς δεν είναι της ίδιας εμβέλειας καθ' ότι με την πάροδο του χρόνου γίνεται πιο αντιμετωπίσιμη. Παρά το ότι δεν τέθηκε από πλευράς της υπεράσπισης δεν μπορεί, στα πλαίσια της αρχής της ίσης μεταχείρισης, να μην ληφθεί υπόψην και το γεγονός ότι στον συγκατηγορούμενο του (κατηγορούμενο 1) επιβλήθηκε ποινή για το ίδιο αδίκημα. Αυτό στα πλαίσια της αρχής της ισότητας με βάση την οποία το Δικαστήριο οφείλει να εξισορροπήσει τις ιδιαίτερες περιστάσεις του κάθε κατηγορούμενου, το ρόλο που ο κάθε ένας εξ αυτών διαδραμάτισε, την όποια ουσιαστική ανομοιογένεια στην εγκληματική τους ευθύνη και το ποινικό τους μητρώο και να επιβάλει την ποινή που αρμόζει στον κάθε κατηγορούμενο χωριστά, εφόσον οι περιστάσεις δικαιολογούν διάκριση μεταξύ τους (βλ. Θεοχάρους ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 67, Ιωάννου ν. Αστυνομία
(1989)2 Α.Α.Δ. 251 και Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 79/2019, ημερ. 27/4/2021). Στην προκειμένη λαμβάνουμε ασφαλώς υπόψην ότι στον κατηγορούμενο 1, επιβλήθηκε, ποινή φυλάκισης 6 ετών. Κρίνουμε όμως ότι δεν υπάρχει ομοιογένεια ώστε να μπορεί να γίνει λόγος για ίση μεταχείριση, υπό την έννοια ασφαλώς της επιβολής ίδιας ποινής. Αυτό καθότι ο κατηγορούμενος 1 κρίθηκε ένοχος κατόπιν παραδοχής του αλλά και του γεγονότος ότι αυτός βαρύνετο μεν με τέσσερεις προηγούμενες καταδίκες, αλλά στις 3 εξ αυτών οι ποινές του επιβλήθηκαν την ίδια ημέρα και η μεγαλύτερη ήταν αυτή των 2 μηνών ενώ στην τέταρτη καταδίκη του η μεγαλύτερη ποινή που του επιβλήθηκε ήταν αυτή της φυλάκισης των 10 μηνών. Όλοι οι πιο πάνω παράγοντες λαμβάνονται λοιπόν υπόψην προς μετριασμό της ποινής αλλά δεν είναι τέτοιας φύσης ή έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, λαμβάνοντας υπόψη την επικινδυνότητα της κατάστασης που δημιουργήθηκε συνεπεία του εμπρησμού και των ζημιών που προκλήθηκαν. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα και λαμβάνοντας υπόψην τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου και με δεδομένη την ανάγκη για αποτροπή, κρίνουμε ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι αυτή της φυλάκισης. Συνακόλουθα επιβάλουμε στον κατηγορούμενο 2, στην κατηγορία 2, ποινή φυλάκισης 8 χρόνων. Η περίοδος έκτισης της ποινής φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο κατηγορούμενος 2 τελεί σε προφυλάκιση δηλαδή από τις 24/1/2021. Τα τεκμήρια 2 και 5, με το περιεχόμενο τους, να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες. Τα υπόλοιπα τεκμήρια, πλην των εγγράφων, να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα έξοδα της διαδικασίας, ήτοι €75 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Φυλακτού Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο