ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Π. X., Αρ. Υπόθεσης: 10347/21, 20/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:65 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10347/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Π. X. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 20/12/2022 Για τη Δημοκρατία: κα Α. Τιμοθέου (για να ακούσει την απόφαση κ. Γ. Αργυρού). Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Σάββα. Κατηγορούμενος παρών. ΠΟΙΝΗ (Η διαδικασία διεξάγεται κεκλεισμένων των θυρών - Η κυκλοφορία της απόφασης υπόκειται σε περιορισμό) O κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος μετά από ακροαματική διαδικασία σε δύο κατηγορίες βιασμού, κατά παράβαση του άρθρου 144 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (1η και 4η κατηγορία) και σε κατηγορίες απαγωγής γυναίκας με σκοπό τη συνουσία, κατά παράβαση του άρθρου 148 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (2η κατηγορία), κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (3η κατηγορία) και απόπειρας βιασμού, κατά παράβαση του άρθρου 146 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 (5η κατηγορία). Τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης εμφαίνονται στην τελική μας απόφαση ημερομηνίας 3/11/
- Σύμφωνα με τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η παραπονούμενη κατάγεται από τη Ρ. και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 18 χρονών και βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές με τους γονείς της. Την 19/8/2021 γύρω στις 01:10 και ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν σε στάση λεωφορείου, ο κατηγορούμενος οδηγώντας το αυτοκίνητο του, σταμάτησε μπροστά από τη στάση και προσφέρθηκε να τη μεταφέρει στο ξενοδοχείο όπου διέμενε με τους γονείς της. Η παραπονούμενη δέχτηκε. Ο κατηγορούμενος όμως οδηγώντας το αυτοκίνητο του δεν μετέφερε την παραπονούμενη στο εν λόγω ξενοδοχείο, αλλά την απήγαγε και τη μετέφερε σε μέρος πλησίον της παραλίας, σε απόσταση 5,5 χιλιομέτρων από το σημείο που την παρέλαβε, όπου δεν υπήρχε φωτισμός με σκοπό να έρθει σε συνουσία μαζί της. Εκεί με τη χρήση βίας ήρθε σε συνουσία μαζί της δια κολπικής και πρωκτικής διείσδυσης σε αρκετές περιπτώσεις, δηλαδή τη βίασε τόσο κολπικά όσο και πρωκτικά, παρά την αντίσταση που προέβαλε η παραπονούμενη και τις εκκλήσεις της να σταματήσει. Προσπάθησε επίσης να τη βιάσει, χρησιμοποιώντας βία, δια στοματικής διείσδυσης. Περαιτέρω, μετά τα πιο πάνω της έκλεψε το κινητό της τηλέφωνο μαζί με τον φορτιστή του αξίας €1.
- Ο κατηγορούμενος μετέφερε τελικά την παραπονούμενη πλησίον του ξενοδοχείου όπου διέμενε και αυτή επέστρεψε προς το ξενοδοχείο τρέχοντας. Η παραπονούμενη βρισκόταν σε αναστατωμένη κατάσταση και ανέφερε κλαίγοντας, στους επιβαίνοντες διερχόμενου αυτοκινήτου, ότι είχε βιαστεί και της έκλεψαν το κινητό τηλέφωνο, αλλά και σε φρουρό ασφαλείας ότι είχε βιαστεί. Η παραπονούμενη από το όλο περιστατικό υπέστη εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή πλάγια μεριά του αριστερού γόνατος διαστάσεων 10 x 7 εκ. και εκδορά στη δεξιά αγκωνιαία χώρα διαστάσεων 2 x 2 εκ. Περαιτέρω είχαν σπάσει και δύο νύχια των χεριών της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου στην αγόρευση του για σκοπούς μετριασμού της ποινής, αναφέρθηκε στις προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορουμένου, υιοθετώντας την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και καταθέτοντας ενώπιον του Δικαστηρίου ιατρικά πιστοποιητικά που σχετίζονται με τραυματισμούς που υπέστη ο κατηγορούμενος συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος το 2007 (Τεκμήρια Α-Δ). Κατέθεσε ακόμα επιστολή του Δρα Δ. Φ. - Ψυχιάτρου ημερομηνίας 1/12/2022, η οποία αφορά προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει σήμερα ο κατηγορούμενος. Τέλος, ο συνήγορος ανέφερε ότι ο εγκλεισμός του κατηγορούμενου στη φυλακή, επιβαρύνει τη ψυχική του υγεία. Όλα τα αδικήματα για τα οποία ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος, χαρακτηρίζονται από τον Ποινικό Κώδικα ως κακουργήματα. Σύμφωνα με το άρθρο 144 ο βιασμός τιμωρείται με ποινή δια βίου φυλάκισης ενώ σύμφωνα με το άρθρο 146 η απόπειρα βιασμού τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 10 χρόνων. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 148 η απαγωγή γυναίκας με σκοπό τη συνουσία τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 7 χρόνων, ενώ σύμφωνα με το άρθρο 262 η κλοπή τιμωρείται με ποινή φυλάκισης 3 χρόνων. Η σοβαρότητα του αδικήματος του βιασμού τονίστηκε στην υπόθεση R. v. Billam
(1986)3 Cr. App. R.(s) 48, όπου καθορίστηκαν οι επιβαρυντικοί ή ελαφρυντικοί παράγοντες, οι οποίοι καθορίζουν και το ύψος της ποινής. Το έγκλημα πρέπει να θεωρείται ότι περιέχει επιβαρυντικά στοιχεία όταν συντρέχει ένας από τους πιο κάτω παράγοντες: (α) Η βία που χρησιμοποιήθηκε είναι υπερβολική, (β) Όταν χρησιμοποιείται όπλο για εκφοβισμό ή πρόκληση βλάβης στο θύμα, (γ) Όταν ο βιασμός επαναλαμβάνεται, (δ) Όταν έχει προσεκτικά σχεδιαστεί, (ε) Όταν ο κατηγορούμενος έχει προηγούμενες καταδίκες για βιασμό ή άλλα σεξουαλικά αδικήματα ή αδικήματα βίας, (στ) Όταν το θύμα έχει υποβληθεί σε σεξουαλικό εξευτελισμό, (ζ) Όταν το θύμα είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο και (η) Οι επιπτώσεις στο θύμα (ψυχικές ή σωματικές) είναι ιδιάζουσας σοβαρότητας. Λέχθηκε περαιτέρω στην ίδια απόφαση ότι όπου το θύμα μπορεί να θεωρηθεί ότι εξέθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο ενεργώντας απερίσκεπτα, για παράδειγμα όπου αποδέχθηκε να μπει σε αυτοκίνητο ξένου προσώπου, δεν συνιστά μετριαστικό παράγοντα. Ούτε οι προηγούμενες σεξουαλικές εμπειρίες του θύματος, είναι σχετικές ούτε και συνιστούν ελαφρυντικό παράγοντα. Tα πιο πάνω υιοθετήθηκαν και από τη δική μας νομολογία. Στην Δημοκρατία ν. Hunganu Ποιν. Έφεση Αρ. 130/2020 ημερ. 20/7/2021 λέχθηκαν τα εξής: «Καθ' όσον αφορά την Κατηγορία του βιασμού θα πρέπει εξ' αρχής να υπομνηστεί ότι η φυλάκιση δια βίου που προβλέπεται ως η μέγιστη ποινή αντικατοπτρίζει τη σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από το Νόμο και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις του (xxx xxx Rana κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 489, 500). Χωρίς αμφιβολία το αδίκημα αυτό συνιστά μια από τις χειρότερες μορφές καταπάτησης και εξευτελισμού της προσωπικότητας μιας γυναίκας. Και τούτο γιατί παραβιάζει το αναφαίρετο της δικαίωμα να έρχεται σε σεξουαλική επαφή μόνο εφόσον η ίδια δίδει τη συγκατάθεση και αποδοχή της. Η επέμβαση στο αναφαίρετο αυτό δικαίωμα, ιδιαιτέρως όταν επέρχεται με την άσκηση βίας μεγαλύτερης από εκείνη που είναι συνυφασμένη με την διάπραξη του αδικήματος, επιτάσσει την αυστηρή τιμωρία του παραβάτη. Σε σεξουαλικά αδικήματα πρέπει να επιβάλλεται αποτρεπτική ποινή για την καταστολή τους, ενόψει της ιδιαίτερης σοβαρότητας τους ως εγκλημάτων τα οποία όχι μόνο στρέφονται κατά των ηθών, αλλά και γιατί προσβάλλουν την προσωπικότητα του θύματος (Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 259, Δημοκρατία v. Κυριάκου
(2008)2 Α.Α.Δ. 562 και Fowokan v. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 36). Ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, η ποινή μπορεί να είναι ιδιαίτερα αυστηρή και πολυετής (Γιάγκου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 67). Σε σειρά αποφάσεων του, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιου είδους αδικήματα (Rana (ανωτέρω) και Σοφοκλέους (ανωτέρω)). Κατευθυντήριες αρχές αναφορικά με την επιβολή ποινών σε υποθέσεις βιασμού τέθηκαν από τη νομολογία μας μέσα από μια σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Χριστοφή ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 323, έγινε αναφορά στις κατευθυντήριες οδηγίες οι οποίες έχουν καθιερωθεί στην αγγλική υπόθεση R. v. Billam
(1986)8 Cr. App. R.(s) 48 σε περιπτώσεις βιασμού, στην οποία αναφέρθηκε και το Κακουργιοδικείο, οι οποίες - όπως τονίσθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο - αν και δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, μπορεί να χρησιμοποιηθούν καθοδηγητικά από τα Κυπριακά Δικαστήρια. Παρόμοιες κατευθυντήριες οδηγίες περιλαμβάνονται στο Sexual Offences Definitive Guideline του Συμβουλίου Επιβολής Ποινών του Ηνωμένου Βασιλείου (Sentencing Council) του 2014, το οποίο τέθηκε σε ισχύ την 1η Απριλίου του 2014 και στο οποίο έκανε αναφορά η ευπαίδευτη συνήγορος για την Εφεσείουσα. Σύμφωνα με το σκεπτικό της πιο πάνω αγγλικής απόφασης, η εγκληματική συμπεριφορά που καλύπτει κατηγορία βιασμού προσλαμβάνει ακόμη σοβαρότερη μορφή όταν συντρέχουν παράγοντες όπως υπερβολική βία, χρησιμοποίηση όπλου για εκφοβισμό ή βλάβη στο θύμα, προσεκτικού σχεδιασμού προς υλοποίηση του άνομου σκοπού, επαναλαμβανόμενοι βιασμοί, σεξουαλικός εξευτελισμός του θύματος, καθώς επίσης και επιπτώσεις, ψυχικές ή σωματικές στο θύμα. Πέραν τούτων, η ηλικία του θύματος, ήτοι όταν το θύμα είναι είτε πολύ νεαρό είτε πολύ ηλικιωμένο, αλλά και τυχόν προηγούμενες καταδίκες του δράστη, είναι στοιχεία που δικαιολογούν επιβολή ακόμα πιο αυστηρών ποινών (xxx Στυλιανού v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 73/2012, ημερ. 13/10/2015, xxx Tarita και xxx Viorel v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 106/2014 και 114/2014, ημερ. 8/7/2016 και Selmani v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 235/2013 και 236/2013, ημερ. 5/10/2016). Στην Δ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 57/2020, ημερ. 6/10/2021, ECLI:CY:AD:2021:B432 στην οποία παρατίθεται το πιο πάνω απόσπασμα από την Hunganu, λέχθηκε ότι η ποινή που πρέπει να επιβάλλεται σε τέτοιου είδους αδικήματα θα πρέπει, χωρίς να αγνοεί τις περιστάσεις του παραβάτη, να αντανακλά ακριβώς τις κοινωνικά ζημιογόνες επιπτώσεις των αδικημάτων και να είναι αποτρεπτική για την καταστολή τους. Λέχθηκε ακόμα ότι έχουν καταλυτική σημασία η φύση του εγκλήματος, οι περιστάσεις διάπραξης του και οι επιπτώσεις στο θύμα. Χωρίς αμφιβολία τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων στα οποία ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος, καθιστούν την παρούσα υπόθεση πολύ σοβαρή. Ο κατηγορούμενος, χρησιμοποιώντας συνεχή σωματική βία, ήλθε σε συνουσία με την παραπονούμενη, χωρίς τη συναίνεση αυτής, δια κολπικής και πρωκτικής διείσδυσης σε αρκετές περιπτώσεις κατά το όλο επεισόδιο ενώ προσπάθησε να τη βιάσει και στοματικά. Το γεγονός δε ότι απήγαγε προηγουμένως την παραπονούμενη συνιστά επίσης επιβαρυντικό παράγοντα (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μηταρά, Ποιν. Έφεση Αρ. 59/2022, ημερ. 7/12/2022, ECLI:CY:AD:2022:D312). Δεν παραγνωρίζονται ακόμα τα τραύματα που υπέστη η παραπονούμενη κατά τη διάπραξη των αδικημάτων, ως επίσης η αναστατωμένη κατάσταση στην οποία περιήλθε μετά τη διάπραξη των αδικημάτων σε βάρος της. Ούτε βέβαια ο σεξουαλικός εξευτελισμός στον οποίο υποβλήθηκε η παραπονούμενη από την όλη εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου, παραγνωρίζεται. Η μεγάλη διαφορά ηλικίας (16 έτη) μεταξύ του κατηγορούμενου (34 ετών) και της παραπονούμενης (18 ετών), αποτελεί επίσης επιβαρυντικό παράγοντα, ιδιαίτερα λαμβανομένου υπόψη του γεγονότος ότι η παραπονούμενη μόλις είχε ενηλικιωθεί. Η παραπονούμενη, η οποία βρισκόταν στη χώρα μας για διακοπές με τους γονείς της, αντί να χαρεί τη φιλοξενία και τις ομορφιές του τόπου μας και να γνωρίσει την κουλτούρα των κατοίκων του, είδε τις διακοπές της να μετατρέπονται σε εφιάλτη. Ο κατηγορούμενος δεν περιορίσθηκε δε στην άσκηση σεξουαλικής βίας έναντι της παραπονούμενης αλλά στη συνέχεια έκλεψε και το κινητό της τηλέφωνο και τον φορτιστή αυτού αξίας €1.000. Αναφορικά δε με το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε τις κατηγορίες, δέον όπως λεχθεί ότι αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμα του, η άσκηση του οποίου ασφαλώς και δεν μπορεί να εκλαμβάνεται ως επιβαρυντικός παράγοντας. Η μη παραδοχή του όμως είχε ως συνέπεια τη διεξαγωγή δίκης, η οποία έθεσε την παραπονούμενη στη δεινή θέση να βιώσει ξανά τις περιστάσεις διάπραξης των αδικημάτων. Ενόψει τούτου ο κατηγορούμενος δεν μπορεί να τύχει της επιείκειας που θα εδικαιούτο εάν παραδεχόταν, εφόσον κάτι τέτοιο θα καταδείκνυε και έμπρακτη μεταμέλεια του. Με άλλα λόγια με τη μη παραδοχή του απώλεσε το σχετικό του ευεργέτημα, το οποίο θα οδηγούσε σε μείωση της ποινής (βλ. Γ.Α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 178/17, ημερ. 24/10/2018, ECLI:CY:AD:2018:B457, Filip v. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφεση Αρ.112/19, ημερ. 3/12/2020, ECLI:CY:AD:2020:D412, Δ.Α. (ανωτέρω), Σ.Λ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 155/19, ημερ. 25/2/2021, ECLI:CY:AD:2021:B57 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση 91/2017 ημερ. 2/5/2018, ECLI:CY:AD:2018:B214). Δεν μας διαφεύγει δε ότι αρνούμενος μέχρι τέλους τη διάπραξη των αδικημάτων, ουδέποτε επέδειξε μεταμέλεια για τις κολάσιμες πράξεις του (βλ. Α.Π. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 192/2016, ημερ. 26/9/2019). Ένας άλλος παράγοντας που λαμβάνουμε σοβαρά υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής είναι η πολύ μεγάλη συχνότητα που διαπράττονται αυτού του είδους τα αδικήματα, ιδιαίτερα αυτό του βιασμού, όπως διαφαίνεται από τη νομολογία (βλ. Hunganu και Ομήρου (ανωτέρω)). Για το ζήτημα αυτό λαμβάνουμε επίσης δικαστική γνώση, έχοντας υπόψη τον μεγάλο αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που τίθενται ενώπιον μας για εκδίκαση. Θα πρέπει να πούμε ότι η συχνότητα αυτή έχει πάρει πλέον όχι μόνο ανησυχητικές αλλά τρομακτικές διαστάσεις. Οι ποινές που έχουν, κατά καιρούς, επιβληθεί σε παρόμοιες υποθέσεις ποικίλουν ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη. Επιπλέον πρέπει να επισημανθεί ότι τέτοιες υποθέσεις δεν παρέχουν πάντοτε ασφαλή καθοδήγηση, δεδομένου ότι πολύ σπάνια εντοπίζεται ταυτοσημία στον βαθμό που θα μπορούσε να αποτελέσει σημείο αναφοράς ως προς την επιβολή παρόμοιας ποινής. Κατά συνέπεια, η αναφορά σε ποινές που έχουν επιβληθεί σε άλλες περιπτώσεις για το ίδιο ή συναφές αδίκημα μπορεί να είναι χρήσιμη εφόσον τα γεγονότα προσομοιάζουν (βλ. Al Dhess ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 177/2021, ημερ. 16/3/2022, ECLI:CY:AD:2022:B96). Έχει επανειλημμένα λεχθεί ότι οι προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές, είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για συγκεκριμένα αδικήματα και δεν έχουν το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αρχών δικαίου, αφού η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε κατηγορούμενο είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη (βλ. Ομήρου (ανωτέρω)). Εκείνο στο οποίο οι προηγούμενες αποφάσεις βοηθούν είναι η παροχή κατευθυντήριων γραμμών ως προς τα όσα ένα Δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη υπέρ ή εναντίον ενός κατηγορουμένου, ενώ τα Δικαστήρια έχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια να κρίνουν, χωρίς προδεσμεύσεις, τη συγκεκριμένη υπόθεση που τίθεται ενώπιον τους, επιβάλλοντας εκείνη την ποινή που θεωρούν εύλογη και δίκαιη υπό τις περιστάσεις (βλ. Σ.Λ. (ανωτέρω)). Πάρα τα πιο πάνω, δεν μειώνεται σε καμία περίπτωση η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας, ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά των αδικημάτων τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171). Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μας. Κατ' αρχάς λαμβάνουμε υπόψην ότι ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου, στοιχείο που του δίνει δικαίωμα να αιτείται την επιείκεια του Δικαστηρίου (βλ. Ψωμά ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ. 40). Περαιτέρω λαμβάνουμε υπόψην τις προσωπικές, οικογενειακές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορούμενου, ως αυτές φαίνονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας και από τα όσα σχετικά ανέφερε ο συνήγορος του και ιδιαίτερα ότι: · Είναι ηλικίας 35 ετών, άγαμος, πατέρας ενός ανηλίκου παιδιού 2 ετών. Διατηρεί δεσμό με την μητέρα του παιδιού του ηλικίας 37 ετών, με την οποία διατηρεί επικοινωνία (ως επίσης με το παιδί του) και λαμβάνει την πλήρη στήριξη της. Η σύντροφος του έχει αναλάβει μόνη της τη φύλαξη και φροντίδα του παιδιού ένεκα της κράτησης του κατηγορούμενου. · Ο πατέρας του έχει αποβιώσει, ενώ διατηρεί τακτική επικοινωνία με τη μητέρα του και με τα τρία αδέλφια του, με τους οποίους η σχέση του χαρακτηρίζεται ως καλή και τον στηρίζουν. · Είναι απόφοιτος της Τεχνικής Σχολής στον κλάδο Συγκολλητών - Μεταλλικών Κατασκευών. Υπηρέτησε κανονικά την στρατιωτική του θητεία. · Ενεπλάκη σε τροχαίο δυστύχημα το
- Συγκεκριμένα, ενώ ήταν πεζός κτυπήθηκε από διερχόμενο όχημα. Συνεπεία του δυστυχήματος υπέστη σοβαρά τραύματα και διακομίσθηκε στο νοσοκομείο ως πολυτραυματίας. Υπέστηκε μεταξύ άλλων σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση και κάταγμα αριστερής κνήμης και περόνης. Παρέμεινε διασωληνωμένος για σημαντικό χρονικό διάστημα. Υπέφερε συνεπεία της βαριάς εγκεφαλικής κάκωσης από ζαλάδες, πονοκεφάλους, προβλήματα μνήμης, άγχους και ευερεθιστικότητα. Παρουσίαζε επίσης δυσκολία στη βάδιση (βλ. Τεκμήρια Α-Δ). · Από τότε ο κατηγορούμενος διατηρεί συνεργασία με επαγγελματίες ψυχικής υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, ενώ για χρόνια συντηρείτο από κρατικά επιδόματα. Σύμφωνα με το Τεκμήριο Ε που φέρει ημερομηνία 1/12/2022, ο κατηγορούμενος πάσχει από Διαταραχή προσωπικότητας του τύπου της συναισθηματικής αστάθειας (μεθοριακός τύπος) - ταξινόμηση ICD-10 F60.
- Η κλινική του εικόνα επιβαρύνεται σημαντικά τόσο από τα οργανικά του προβλήματα (ιστορικό θλάσης μετωπιαίου λωβού μετά από σοβαρή κρανιοεγκεφαλική κάκωση), όσο και από τον εγκλεισμό του στη φυλακή. Παρακολουθείται συστηματικά από ψυχίατρο εντός της φυλακής ήδη από το Σεπτέμβριο του 2021 και κατά διαστήματα έχει εμφανίσει τόσο βραχεία ψυχωτική συμπτωματολογία (παρανοειδή ετοιμότητα, ιδέες συσχέτισης και αναφοράς) όσο και εναλλαγές της διάθεσης (συνήθως σε σχέση με την παρουσία του στη φυλακή και την αδυναμία του να δει τη μικρή του κόρη) στο πλαίσιο της διαταραχής της προσωπικότητας του. Κατά την εξέταση του κατά την ως άνω ημερομηνία, εμφανίζεται ήρεμος με κακή διάθεση λόγω του εγκλεισμού του, αλλά χωρίς άλλη ψυχιατρική συμπτωματολογία. Αναφέρει ότι η φαρμακευτική αγωγή τον βοηθά σημαντικά. Εδώ να σημειωθεί ότι δεν μας διαφεύγει και λαμβάνουμε υπόψην τις επιπτώσεις που έχει στην οικογένεια του κατηγορούμενου η κράτηση του στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, αλλά και οι σχετικές επιπτώσεις που θα υπάρξουν από την ενδεχόμενη επιβολή ποινής φυλάκισης σ' αυτόν. Από την άλλη, ως έχει νομολογηθεί, τέτοιες επιπτώσεις δεν είναι αποφασιστικής σημασίας στον καθορισμό της ποινής (βλ. Domotov κ.ά. ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 328 και Okmelashvili ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 146/2020, ημερ. 22/12/2021). Δεν μας διαφεύγει δε η πάγια αρχή της νομολογίας ότι ακόμη και εκεί όπου διαπιστώνεται αυξητική τάση διάπραξης αδικημάτων η αρχή της αποτρεπτικότητας υπερέχει, χωρίς όμως να ατονεί η υποχρέωση του Δικαστηρίου να εξετάσει και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου (βλ. Ν.Σ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 184/2015 ημερ. 13/2/2018, ECLI:CY:AD:2018:B72). Όπως δε έχει αναφερθεί στη Δ.Α. (ανωτέρω), οι προσωπικές περιστάσεις και τα άλλα ελαφρυντικά που λαμβάνονται υπόψη, δεν έχουν όμως καταλυτική επίδραση στην επιβολή της ποινής (βλ. επίσης Σ.Λ. (ανωτέρω). Συνεκτιμώντας όλα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω και έχοντας λάβει ιδιαίτερα υπόψη τη σοβαρότητα των αδικημάτων που ο κατηγορούμενος διέπραξε, τη συχνότητα που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια στην διάπραξη αδικημάτων αυτής της μορφής και φύσης, τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων, τα γεγονότα που περιβάλουν την υπόθεση και παράλληλα όλους τους πιο πάνω μετριαστικούς παράγοντες και συνθήκες του κατηγορούμενου, κρίνουμε ότι οι μόνες αρμόζουσες και ενδεδειγμένες ποινές είναι αυτές της φυλάκισης. Όσον δε αφορά το αδίκημα της κλοπής, δέον όπως αναφερθεί ότι, από τα ευρήματα του Δικαστηρίου προκύπτει ότι αυτό διαπράχθηκε μετά τη διάπραξη των λοιπών αδικημάτων (απαγωγής, βιασμών και απόπειρας βιασμού) και δεν σχετιζόταν με την εν λόγω προγενέστερη συμπεριφορά του κατηγορούμενου ώστε να μπορεί να αντιμετωπιστεί ως μέρος μιας ενιαίας ενέργειας. Πρόκειται για ξεχωριστή και διακριτή εγκληματική συμπεριφορά και ως εκ τούτου, η ποινή θα πρέπει, κατά την κρίση μας, να είναι διαδοχική ως προς τις υπόλοιπες ποινές που θα συντρέχουν (βλ. Ομήρου (ανωτέρω), Κ.Α.Μ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 127/21, ημερ. 4/11/2020 και R v. Sam Buckland [2013] EWCA Crim 91). Αυτό δε χωρίς να παραγνωρίζουμε την αρχή της συνολικότητας της ποινής. Ως εκ των άνω, επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: § Στην κατηγορία 1: ποινή φυλάκισης 11 χρόνων. § Στην κατηγορία 2: ποινή φυλάκισης 4 ½ χρόνων. § Στην κατηγορία 3: ποινή φυλάκισης 6 μηνών. § Στην κατηγορία 4: ποινή φυλάκισης 11 χρόνων. § Στην κατηγορία 5: ποινή φυλάκισης 6 χρόνων. Οι ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στις κατηγορίες 1, 2, 4 και 5 να συντρέχουν ενώ η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στην κατηγορία 3 να είναι διαδοχική των ως άνω ποινών. Ο χρόνος έκτισης των ποινών, μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος είναι υπόδικος στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, δηλαδή από 30/8/2021. Τα έξοδα της υπόθεσης που ανέρχονται σε €160 να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. Τα τεκμήρια επί του καταλόγου τεκμηρίων Τεκμήριο 5 με αρ. 6, 7, 8, 18-23, 40, 41 και 50 να επιστραφούν στους νόμιμους δικαιούχους τους. Τα Τεκμήρια με αρ. 9-17, 24-39, 42-49 και 51-53 να κατασχεθούν και να καταστραφούν. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Φυλακτού, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο