ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Π. X., Αρ. Υπόθεσης: 10347/21, 3/11/2022

(1989)1 C.L.R. 1 και Πιττάλη κ.ά. ν. Ianira Enterprises Ltd κ.ά.

(1997)1 Α.Α.Δ. 814). Ως προαναφέραμε οι εν λόγω μάρτυρες μας άφησαν καλή εντύπωση και εκπλήρωσαν το καθήκον τους ως εμπειρογνώμονες. Έχοντας επομένως υπόψη ότι η μαρτυρία των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.3, Μ.Κ.6, Μ.Κ.7, Μ.Κ.8 και Μ.Υ., την οποία αποδεχόμαστε, αποτελεί ουσιαστικά κοινό έδαφος, θα καταγράψουμε κατωτέρω τα όσα προκύπτουν από τη μαρτυρία τους. Το περιεχόμενο της κατάθεσης του Ρ. Σ. ημερομηνίας 20/8/2021 (Τεκμήριο 75), είναι παραδεκτό ως προς την αλήθεια του. Σύμφωνα με την κατάθεση του, ο Σ., στις 19/8/2021 γύρω στις 02:00, οδηγούσε το αυτοκίνητο του μάρκας Mitsubishi Mirage (στο εξής «το όχημα Α») στον παραλιακό δρόμο Λεμεσού, με κατεύθυνση από την Αμαθούντα προς τη Λεμεσό. Στο όχημα μετέβαιναν και δύο φίλοι του. Ακριβώς έξω από την έξοδο του χώρου στάθμευσης του ξενοδοχείου F.S., μια κοπέλα που φορούσε ροζ φόρεμα και κατευθυνόταν προς το ξενοδοχείο, τους έκανε σήμα να σταματήσουν. Ο Σ. έκανε επαναστροφή του οχήματος του, το οδήγησε και το ακινητοποίησε κοντά της. Η κοπέλα αυτή έκλαιγε, ήταν αναστατωμένη, τα ρούχα της ήταν κάπως ατημέλητα, τους έδειχνε ένα νύχι της που ήταν σπασμένο και τους είπε στα αγγλικά «Someone he stole my phone and fuck me». Η κοπέλα έκλαιγε συνεχώς, ήταν εκτός εαυτού και έμοιαζε σαν χαμένη. Ο Σ., με τους φίλους του έμειναν μαζί της 2-3 λεπτά και τότε ήρθε κοντά τους ένα φρουρός ασφαλείας του ξενοδοχείου, ο οποίος τους ρώτησε τι έγινε και του ανέφεραν τι τους είπε η κοπέλα. Ο φρουρός ασφαλείας ρώτησε και αυτός τη κοπέλα τι έγινε και αυτή του είπε τα ίδια πράγματα. Η κοπέλα κατευθύνθηκε στο ξενοδοχείο μαζί με τον φρουρό ασφαλείας και ο Σ., μαζί με τους φίλους του, έφυγαν από το μέρος. Παραδεκτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της έγινε και η κατάθεση του Ά. Μ., ημερ. 19/8/2021 (Τεκμήριο 74). Σύμφωνα με αυτήν, ο Μ. εργαζόταν τότε ως ιδιώτης φύλακας στο ξενοδοχείο F.S. Στις 19/8/2021, γύρω στις 02:15 περίπου, ο Μ. είδε στο χώρο στάθμευσης του εν λόγω ξενοδοχείου ένα αυτοκίνητο μάρκας Mitsubishi Mirage, στο οποίο επέβαιναν τρεις νεαροί και πλησίον του οχήματος, σε απόσταση 2-3 μέτρων, μια κοπέλα με ροζ φόρεμα. Ο ίδιος κινήθηκε προς το μέρος τους ενώ ταυτόχρονα το όχημα τον πλησίαζε. Ο οδηγός του οχήματος του ανέφερε ότι υπήρχε μια κοπέλα που έκλαιγε και έλεγε ότι κάποιος την «πείραξε» και χρειαζόταν βοήθεια. Τότε ο ίδιος πλησίασε την κοπέλα και την ρώτησε στα αγγλικά εάν ήταν καλά και αν μπορούσε να τη βοηθήσει. Αυτή του απάντησε ότι κάποιος την «πείραξε» και δεν ένιωθε καλά. Τη ρώτησε τι εννοούσε και αυτή του ανέφερε ότι κάποιος άγνωστος άνδρας τη βίασε και άρχισε να κλαίει περισσότερο. Ο Μ. οδήγησε την κοπέλα στην υποδοχή του ξενοδοχείου και ζήτησε από το συνάδελφο του Γ. Σ. (Μ.Κ.2), επίσης φρουρό ασφαλείας, να ειδοποιήσει την Αστυνομία. Η κοπέλα του ανέφερε ότι ονομάζεται A.A. (παραπονούμενη) και ότι διέμενε στο ξενοδοχείο με τους γονείς της. Σύμφωνα πάντα με τον Μ., η παραπονούμενη κατά το χρόνο αυτό ήταν ταραγμένη, αναστατωμένη, σε κατάσταση σοκ και έφερε μώλωπες στο αριστερό της γόνατο. Παρέμεινε μαζί με την παραπονούμενη μέχρι την άφιξη της Αστυνομίας. Ο Μ. προέβηκε, ως η επιθυμία της Αστυνομίας, σε έλεγχο των Κλειστών Κυκλωμάτων Βιντεο-Παρακολούθησης (στο εξής «ΚΚΒΠ»). Διαπίστωσε ότι η παραπονούμενη αναχώρησε από το ξενοδοχείο στις 18/8/2021 και ώρα 23:07 μόνη της με ταξί και επέστρεψε πεζή στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου στις 19/8/2021 και ώρα 02:

1. Σύμφωνα με μια από τις κάμερες του ξενοδοχείου, ένα διπλοκάμπινο σκούρου χρώματος, μεταξύ των ωρών 02:09 και 02:12, στάθμευσε παράλληλα της στάσης λεωφορείου και στη συνέχεια αναχώρησε. Σχετική με το περιεχόμενο της κατάθεσης του Μ., είναι και η μαρτυρία του Μ.Κ.
2. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε στο Δικαστήριο ότι στις 19/8/2021 και περί ώρα 02:15 εργαζόταν ως φρουρός ασφαλείας στο ξενοδοχείο F.S. και βρισκόταν μαζί με τον Μ. στο χώρο του γραφείου ασφαλείας. Κατά το χρόνο αυτό είδε το έντονο φως ενός αυτοκινήτου και ο Μ. βγήκε έξω από το γραφείο και κινήθηκε προς το χώρο στάθμευσης, όπου εντόπισε μια κοπέλα (παραπονούμενη). Ο Μ.Κ.2 άκουσε την παραπονούμενη να αναφέρει κλαίγοντας στον Μ. ότι την βίασαν μέσα σε ένα αυτοκίνητο. Ο Μ. συνόδευσε την παραπονούμενη στο χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου (lobby). Ο Μ.Κ.2 κατά το χρόνο αυτό ειδοποίησε την Αστυνομία, η οποία έφθασε αμέσως στο μέρος. Δόθηκε η εντύπωση στον Μ.Κ.2, με βάση την εμπειρία του στα πλαίσια της ενασχόλησης του με κάμερες παρακολούθησης, όταν παρατήρησε την παραπονούμενη, ότι αυτή είχε καταναλώσει αρκετό αλκοόλ. Τέλος ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι τις πρωινές ώρες δεν διακινούνται στην περιοχή λεωφορεία. Ο Μ.Κ.6 είναι επαγγελματίας οδηγός ταξί όπως και ο πατέρας του και χρησιμοποιούν για την εργασία τους το ίδιο ταξί σε 24ώρη βάση. Συνήθως ο πατέρας του καλύπτει τις πρωινές ώρες μέχρι το βράδυ και αυτός τις βραδινές ώρες μέχρι το πρωί της επόμενης μέρας. Για τις ανάγκες της εργασίας τους διαθέτουν επαγγελματικές κάρτες, τις οποίες δίδουν στους πελάτες. Ο Μ.Κ.6, στις 18/8/2021 και γύρω στις 11 το βράδυ έλαβε τηλεφώνημα από τον πατέρα του, ο οποίος του ζήτησε να μεταβεί και να παραλάβει μια κοπέλα από το ξενοδοχείο F.S. στη Λεμεσό. Έτσι ο Μ.Κ.6 μετέβηκε μετά από λίγα λεπτά στο εν λόγω ξενοδοχείο και παρέλαβε από την είσοδο του μια κοπέλα 20 περίπου ετών, λεπτή με ξανθά μαλλιά και ανοικτά μπλε μάτια, η οποία φορούσε ροζ φόρεμα (την παραπονούμενη). Αυτή του ανέφερε ότι βρισκόταν στην Κύπρο για διακοπές και του ζήτησε να τη μεταφέρει σε κάποιο νυκτερινό κέντρο για σκοπούς διασκέδασης αφού δεν γνώριζε την Λεμεσό. Ο Μ.Κ.6, κατευθυνόμενος από ανατολικά προς δυτικά, τη μετέφερε στο νυκτερινό κέντρο R., το οποίο ήταν γεμάτο κόσμο, της πρότεινε να το επισκεφθεί και εκείνη του ζήτησε να την αφήσει εκεί. Την άφησε αριστερά στην άκρη του δρόμου, λίγα μέτρα πιο πάνω από το νυκτερινό κέντρο, όπου υπήρχε ένα καφέ. Η παραπονούμενη τον ρώτησε αν υπήρχε στο μέρος στάση λεωφορείου και ο ίδιος της έδειξε τη στάση λεωφορείου που βρισκόταν πλησίον του σημείου που την άφησε. Η παραπονούμενη του πλήρωσε το κόμιστρο και αναχώρησε. Η παραπονούμενη ήταν ευγενέστατη, καλότροπη, νηφάλια και συμπεριφερόταν φυσιολογικά. Σύμφωνα πάντα με τον Μ.Κ.6, στο ξενοδοχείο F.S. υπάρχει γραφείο ταξί αλλά υπάρχουν περιπτώσεις όπου δεν υπάρχει ταξί διαθέσιμο. Δεν διακινούνται στην περιοχή λεωφορεία μετά τις 12 το βράδυ. Σύμφωνα επίσης με τα παραδεκτά γεγονότα που έχουν δηλωθεί (Ένδειξη Α): · Στις 19/08/2021 περί τις 02:30 καταγγέλθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό Γερμασόγειας ότι η A.A., ένοικος του ξενοδοχείου F.S., υπήρξε θύμα βιασμού. · Ο Α/Αστ.[ ] Χ. Μ. του Αστυνομικού Σταθμού Γερμασόγειας, που έλαβε την κλήση για την καταγγελία από το ξενοδοχείο F.S. μετέβηκε πρώτος στο μέρος και είδε την παραπονούμενη σε εμφανή κατάσταση σοκ και να κλαίει συνεχώς. Αντιλήφθηκε ότι η παραπονούμενη έφερε εκδορές σε σημείο στο δεξιό μετακάρπιο της και κάποια από τα νύχια της ήταν σπασμένα. Ενημέρωσε τους γονείς της και παράδωσε στην παραπονούμενη σχετικό έντυπο για ιατρική εξέταση στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. · Κατά την εξέταση της παραπονούμενης στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, ο επί καθήκοντι ιατρός Δρ. Μ. Κ. διαπίστωσε εκδορές και μώλωπες στο γόνατο και στον αγκώνα καθώς και στον αριστερό ώμο της παραπονούμενης. · Μετά την ενημέρωση του ΤΑΕ Λεμεσού λόγω αρμοδιότητας, η Αστ.[ ] Μ. Γ. μετέβηκε στις 19/08/2021 και ώρα 04:00 στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, όπου συνάντησε την παραπονούμενη, η οποία της ανάφερε τις συνθήκες που έλαβε χώρα ο βιασμός της και η κλοπή του κινητού της τηλεφώνου. Στην περιγραφή των γεγονότων αλλά και του δράστη η παραπονούμενη άρχισε να κλαίει. Ακολούθως η Αστ.[ ] παρέλαβε τα ρούχα που φορούσε η παραπονούμενη για επιστημονικές εξετάσεις. · Στα πλαίσια των εξετάσεων για διερεύνηση της υπόθεσης, επιθεωρήθηκαν από τον Αστ.[ ] Γ. Ο., ΚΚΒΠ στις περιοχές που κινήθηκε το αυτοκίνητο που εμπλεκόταν στο βιασμό της παραπονούμενης. Από τα ΚΚΒΠ καταγράφηκε ένα διπλοκάμπινο όχημα σκούρου χρώματος, το οποίο κατευθύνθηκε ανατολικά στις λεωφόρους Βασιλέως Γεωργίου Α' και Αμαθούντος, μεταξύ των ωρών 01:08 -01:
3. · Από τις καταγραφές του ΚΚΒΠ συγκεκριμένου μπαρ στη Λεωφόρο Αμαθούντος, φαίνεται ένα διπλοκάμπινο χρώματος πράσινου. Ο ιδιοκτήτης του εν λόγω μπαρ ανέφερε ότι το συγκεκριμένο όχημα το είχε πριν από καιρό ο γείτονας του και ότι αυτό φέρει αριθμούς εγγραφής [ ] μάρκας Toyota Hilux (στο εξής «το όχημα B»). · Κατόπιν έκδοσης εντάλματος έρευνας, εντοπίστηκε, στον ισόγειο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας επί της οδού [ ], όπου διαμένει ο κατηγορούμενος, το όχημα B. Ο Αστ.[ ] Α. Π. παρέλαβε το όχημα με την κατάλληλη προσοχή και φροντίδα και με συνοδεία περιπολικού της Αστυνομίας, το οδήγησε στο χώρο στάθμευσης οχημάτων της ΑΔΕ Λεμεσού. · Στις 22/08/2021 ο Α/Αστ.[ ] Γ. Γ. του Κλάδου Δακτυλοσκοπίας και Φωτογραφιών του ΤΑΕ Λεμεσού, φωτογράφισε τη διαδικασία υπόδειξης σκηνών από την παραπονούμενη (βλ. Τεκμήριο 1). · Στις 21/08/2021 ο Α/Λοχ.[ ] Σ. Π. του Κλάδου Δακτυλοσκοπίας και Φωτογραφιών του ΤΑΕ Λεμεσού, φωτογράφισε το όχημα Β, ιδιοκτησίας του κατηγορουμένου. Ακολούθως την ίδια ημέρα φωτογράφισε την παραπονούμενη, η οποία φορούσε στο δεξί της αυτί ένα σκουλαρίκι με σχέδιο φλαμίγκο. Στις 24/08/2021 φωτογράφισε, στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, την ιατροδικαστική εξέταση του κατηγορουμένου (βλ. Τεκμήριο 2). · Στις 21/08/2021 ο Αστ.[ ] Μ. Γ. της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών στο Εργαστήριο Φωτογραφίας, Εικόνας και Γραφικών του Αρχηγείου Αστυνομίας, φωτογράφισε την εξέταση του οχήματος B (βλ. Τεκμήριο 3). · Στις 19/08/2021 η Αστ.[ ] Π. Γ. του Κλάδου Δακτυλοσκοπίας και Φωτογραφιών του ΤΑΕ Λεμεσού, φωτογράφισε στο Μακάρειο Νοσοκομείο Λευκωσίας την ιατροδικαστική εξέταση της παραπονούμενης (βλ. Τεκμήριο 4). Ακολούθως παρέλαβε από τη Δρ. Α. Π. δειγματοληψίες της παραπονούμενης και έλαβε παρειακά επιχρίσματα. Καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης η παραπονούμενη ήταν εμφανώς αναστατωμένη και έκλαιγε. · Το όχημα B έτυχε εξέτασης από τον Αστ.[ ] Α. Π. του Εργαστηρίου Διερεύνησης Σκηνής Εγκλήματος και Εμφάνισης Αποτυπωμάτων της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών, στον περιφραγμένο χώρο της ΑΔΕ Λεμεσού. Από το όχημα λήφθηκαν δειγματοληψίες από διάφορα μέρη εσωτερικά και εξωτερικά καθώς και ένα σκουλαρίκι σε σχήμα φλαμίγκο που λήφθηκε από το πάτωμα κάτω από το χαλάκι της θέσης του συνοδηγού. · Η παραλαβή και διακίνηση όλων των τεκμηρίων έγινε με την ορθή και νόμιμη διαδικασία. Η Μ.Κ.8 είναι ιατροδικαστής και εργάζεται στην Ιατροδικαστική Υπηρεσία του Υπουργείου Υγείας. Αποτέλεσε δε παραδεκτό γεγονός ότι η Μ.Κ.8 είναι εμπειρογνώμονας ιατροδικαστής. Η μάρτυρας αυτή ετοίμασε δύο ιατροδικαστικές εκθέσεις, μια για την παραπονούμενη (Τεκμήριο 72) και μια για τον κατηγορούμενο (Τεκμήριο 73), το περιεχόμενο των οποίων υιοθέτησε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 72, από την αντικειμενική εξέταση της παραπονούμενης που έλαβε χώρα στις 19/8/2021 στο Γυναικολογικό Τμήμα του Μακάριου Νοσοκομείου, στην παρουσία Γυναικολόγου-Μαιευτήρα, διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: · Παλαιά ρήξη παρθενικού υμένα. · Άνευ εμφανών κακώσεων και ρήξεων στα γεννητικά όργανα, στην κολπική και τραχηλική περιοχή. · Άνευ κακώσεων στην πρωκτική και περιπρωκτική χώρα. · Ο πρωκτικός δακτύλιος ακέραιος. · Παλαιά εκδορά με εφελκίδα σε απόπτωση στο κάτω χείλος αριστερά μήκους 2 εκ. (αναφέρει παλαιό κτύπημα). · Πρόσφατη εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή πλάγια μεριά του αριστερού γόνατος διαστάσεων 10 x 7 εκ. · Εκδορά εκ τριβής στην δεξιά αγκωνιαία χώρα διαστάσεων 2 x 2 εκ. Η Μ.Κ.8 έλαβε επιχρίσματα από τον κόλπο, την τραχηλική περιοχή, τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και την πρωκτική περιοχή της παραπονούμενης για σκοπούς εξέτασης DNA. Η μάρτυρας εξήγησε ότι η αναφορά στο Τεκμήριο 72 σε «Παλαιά ρήξη παρθενικού υμένα», σημαίνει ότι διαπιστώθηκε ρήξη της λεπτής μεμβράνης που αποφράσσει την είσοδο του κόλπου και διαχωρίζει τα έσω από τα έξω γεννητικά όργανα. Όταν γίνεται λόγος για ρήξη, σημαίνει οποιαδήποτε δύναμη ικανή να προκαλέσει για πρώτη φορά ρήξη του παρθενικού υμένα, οπόταν ακολουθεί αιμορραγία και η έκταση της οποίας εξαρτάται από το είδος, την υφή και το μέγεθος των γεννητικών οργάνων των συνουσιαζομένων. Μετά από πάροδο 15 ημερών το οίδημα επουλώνεται, δεν υπάρχει αιμορραγία και οίδημα και τίποτα δεν μαρτυρεί ότι έχει γίνει πρόσφατη ρήξη παρθενικού υμένα. Όταν γίνεται λόγος για «παλαιά ρήξη» παρθενικού υμένα, σημαίνει οποιαδήποτε ρήξη έχει γίνει πέραν των 15 ημερών, χωρίς να μπορεί να προσδιοριστεί πότε προηγουμένως είχε επέλθει. Η αναφορά στο Τεκμήριο 72 «Άνευ εμφανών κακώσεων και ρήξεων στα γεννητικά όργανα, στην κολπική και τραχηλική περιοχή» σημαίνει ότι κατά την εξέταση (την ιατροδικαστική και τη γυναικολογική) των γεννητικών οργάνων της παραπονούμενης, δεν διαπίστωσε ούτε η Μ.Κ.8, ούτε ο γυναικολόγος, οποιαδήποτε κάκωση, εκδορά, εκχύμωση ή ρήξη στα εξωτερικά και τα εσωτερικά γεννητικά όργανα. Περαιτέρω, η αναφορά στο ίδιο Τεκμήριο 72 ότι «Ο πρωκτικός δακτύλιος είναι ακέραιος», σημαίνει ότι διαπιστώθηκε κατά την εξέταση ότι ο τόνος του σφικτήρα ήταν ακέραιος, ο πρωκτικός δακτύλιος (που βρίσκεται στον σφικτήρα στην έξοδο του πρωκτού) και ο πρωκτικός σφικτήρας ήταν χωρίς εμφανείς κακώσεις, δηλαδή ρήξη, ραγάδες, εκδορές, ήταν δηλαδή φυσιολογικός. Είναι δυνατόν να υπάρξει εισδοχή εντός αντικειμένου στον πρωκτό και να μην υπάρχει οποιαδήποτε κάκωση και αυτό εξαρτάται από τη βιαιότητα της πράξης, την αντίσταση του άλλου ατόμου και την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, αν δηλαδή βρίσκεται σε κατάσταση μέθης ή υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών. Σε τέτοιες περιπτώσεις, οι δακτύλιοι και οι αισθήσεις είναι σε χαλάρωση και δεν εντοπίζονται κακώσεις. Ακόμα και όταν το άτομο είναι σε κατάσταση φόβου, όπου το άτομο δεν αντιδρά καθόλου, τότε είναι δυνατόν να μην υπάρχουν κακώσεις. Όταν απουσιάζουν τα πιο πάνω, αυξάνονται οι πιθανότητες να εμφανίζονται κακώσεις. Είναι επίσης δυνατόν να υπάρξει εισχώρηση (ενός αντικειμένου) στον πρωκτό και ο πρωκτικός δακτύλιος να μείνει ακέραιος. Κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί και εξαρτάται από τη βιαιότητα, αν δεν υπάρχει δηλαδή υπέρμετρη βία εκ μέρους αυτού που εισέρχεται και από την κατάσταση που βρίσκεται το άλλο άτομο, δηλαδή αν δεν αντιδράσει, αν δεν γίνει εισχώρηση πάρα πολλές φορές ώστε να δημιουργηθεί χαλάρωση και ρήξη του πρωκτικού δακτύλιου και του σφικτήρα. Το ίδιο ισχύει για τον κόλπο. Η αναφορά στο Τεκμήριο 72 σε «Παλαιά εκδορά με εφελκίδα» (ξηρό αποξηραμένο αίμα) σημαίνει ότι αυτή βρισκόταν στο στάδιο της επούλωσης, η οποία αρχίζει μετά την πάροδο 8 ωρών από τη δημιουργία της. Η συγκεκριμένη παλαιά εκδορά δεν είχε δημιουργηθεί εντός 24 ωρών από την εξέταση. Η «Πρόσφατη εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή πλάγια μεριά του αριστερού γόνατος», δημιουργήθηκε από θλων όργανο με αμβλεία επιφάνεια που κτύπησε πάνω στο σώμα της παραπονούμενης και προκάλεσε υποδόρια ρήξη αγγείων (μαζεύεται το αίμα κάτω από το δέρμα και τους υποδόριους ιστούς). Η συγκεκριμένη ήταν πρόσφατη, δημιουργήθηκε εντός 24 ωρών και ήταν διαστάσεων 10 x 7 εκατοστά. Θλων όργανο μπορεί να είναι το ανθρώπινο σώμα, η γροθιά, η κλωτσιά, το έδαφος ή αμβλύ αντικείμενο (μετά από πτώση σ' αυτά). Η αναφορά στο Τεκμήριο 72 σε «Εκδορά εκ τριβής στη δεξιά αγκωνιαία χώρα», σημαίνει ότι προκλήθηκε η ελάχιστη κάκωση που μπορεί να δημιουργηθεί στην επιδερμίδα εσωτερικά, όταν ένα αιχμηρό ή τραχύ αντικείμενο ή τραχεία επιφάνεια περάσει πάνω από την επιδερμίδα και δημιουργεί ρήξεις, μικρορήξεις. Στη συγκεκριμένη περίπτωση η εκδορά δημιουργήθηκε εκ τριβής και ήταν συνεχόμενη. Επομένως κάτι που είχε όγκο είχε περάσει πάνω από την επιδερμίδα. Αυτό θα μπορούσε να προκληθεί από ανθρώπινο σώμα. Κατά την εξέταση του κατηγορούμενου δεν εντοπίστηκε οποιαδήποτε κάκωση στο σώμα ή στα γεννητικά του όργανα. Κατά την κλινική εξέταση της παραπονούμενης, δεν μπορούσε να εντοπιστεί οποιαδήποτε μόλυνση στον κόλπο της ή κάποιο σεξουαλικώς μεταδιδόμενο νόσημα. Κάτι τέτοιο μπορεί να εντοπιστεί μετά από εργαστηριακές εξετάσεις και σε τέτοιες περιπτώσεις δίδεται συμβουλή στο άτομο να προχωρήσει σε διενέργεια εξετάσεων. Οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.7 έλαβαν μέρος στη διερεύνηση της παρούσας υπόθεσης. Από την μαρτυρία αυτών προκύπτουν τ' ακόλουθα: Στα πλαίσια διερεύνησης της υπόθεσης, ο Μ.Κ.1 μετέβη στις 21/8/2021 και ώρα 08:15, με συνάδελφο του, σε συγκεκριμένη οδό στη Λεμεσό, προς αναζήτηση του οχήματος Β για το οποίο υπήρχε μαρτυρία ότι ενεχόταν στην παρούσα υπόθεση. Κατά την άφιξη τους εκεί εντόπισαν το αναφερόμενο όχημα σε ισόγειο χώρο στάθμευσης πολυκατοικίας και ο Μ.Κ.1 διαπίστωσε ότι ήταν ιδίου τύπου και περιγραφής με αυτό που καταγράφηκε από συστήματα παρακολούθησης της διαδρομής που ακολούθησε το αυτοκίνητο που εμπλεκόταν στην υπόθεση κατά τον επίμαχο χρόνο. Αργότερα την ίδια μέρα και περί ώρα 11:30 oι M.K.1 και Μ.Κ.7, μετέβηκαν με άλλους συναδέλφους του, στην πιο πάνω διεύθυνση προς εντοπισμό και σύλληψη του ιδιοκτήτη του αναφερόμενου αυτοκινήτου (κατηγορούμενου) εναντίον του οποίου εξασφαλίστηκε ένταλμα σύλληψης σε σχέση με την υπόθεση. Κατά την άφιξη τους στο μέρος, το αναφερόμενο αυτοκίνητο ήταν σταθμευμένο στο ίδιο σημείο όπου το είχε εντοπίσει προηγουμένως ο Μ.Κ.
4. Κατά την παρουσία τους στο μέρος, προσήλθε στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας ο κατηγορούμενος, οπότε ο Μ.Κ.7 τον συνέλαβε δυνάμει του εντάλματος σύλληψης. Όταν ο Μ.Κ.7 εξήγησε στον κατηγορούμενο τους λόγους της σύλληψης του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο, αυτός απάντησε «Δεν έχω καμία σχέση με την υπόθεση». Κατά το χρόνο αυτό ο κατηγορούμενος δεν αντέδρασε ιδιαίτερα και φαινόταν λίγο «χαμένος» λες και δεν γνώριζε γιατί η Αστυνομία βρισκόταν εκεί. Εν συνεχεία ένας από τους συναδέλφους των Μ.Κ.1 και Μ.Κ.7 παρέμεινε στο χώρο στάθμευσης για φύλαξη του οχήματος, ενώ οι δύο μάρτυρες με ένα συνάδελφο τους μετέβηκαν στο διαμέρισμα του κατηγορούμενου όπου και διενήργησαν έρευνα δυνάμει εντάλματος, στην παρουσία του. Κατά την έρευνα, ο Μ.Κ.7 εντόπισε σε μεταλλικό καροτσάκι υπεραγοράς στο διάδρομο του διαμερίσματος διάφορα ενδύματα, μεταξύ των οποίων και ανδρικά εσώρουχα, για τα οποία ερωτηθείς ο κατηγορούμενος γιατί βρίσκονται στο συγκεκριμένο σημείο, ανέφερε ότι είναι τα άπλυτα του. Τότε οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.7 αντιλήφθηκαν τον κατηγορούμενο να παίρνει από το καροτσάκι ένα από τα εσώρουχα χρώματος άσπρου και να το βάζει στη δεξιά τσέπη του παντελονιού που φορούσε (Τεκμήριο 18). Αμέσως ο Μ.Κ.7 τον κάλεσε και το έβαλε πίσω στο καροτσάκι και ακολούθως το παρέλαβε μαζί με τα υπόλοιπα ενδύματα που υπήρχαν στο καροτσάκι. Ο Μ.Κ.1 και Μ.Κ.7, μετά το πέρας της έρευνας, επέστρεψαν με το συνάδελφο τους στο χώρο στάθμευσης της πολυκατοικίας όπου ο κατηγορούμενος ενημερώθηκε ότι το αυτοκίνητο του θα παραλαμβανόταν στα πλαίσια των εξετάσεων. Ακολούθως το εν λόγω όχημα οδηγήθηκε στην ΑΔΕ Λεμεσού, ενώ οι Μ.Κ.1 και Μ.Κ.7 το ακολουθούσαν και το συνόδευσαν με το υπηρεσιακό τους όχημα στο οποίο επέβαινε και ο κατηγορούμενος. Κατά την άφιξη τους στο χώρο στάθμευσης της ΑΔΕ Λεμεσού, το όχημα σφραγίσθηκε με Αστυνομική ταινία στην παρουσία του κατηγορούμενου, ο οποίος αρνήθηκε να υπογράψει τις σχετικές σφραγίσεις επί της Αστυνομικής ταινίας. Στη συνέχεια, την ίδια μέρα και ώρα 14:30, ο Μ.Κ.1 πληροφόρησε τον κατηγορούμενο ότι η Αστυνομία είχε πρόθεση να διενεργήσει αναγνωριστική παράταξη προσώπων, η οποία θα διεξάγετο με δίκαιο για τον ίδιο τρόπο και τον κάλεσε να λάβει μέρος στη διαδικασία. Εκείνος όμως αρνήθηκε. Τότε ο Μ.Κ.1 τον πληροφόρησε ότι θα καλούσε μάρτυρα να τον δει στα γραφεία του ΤΑΕ Λεμεσού μέσω ειδικού μονοδρομικού υαλοπίνακα, όμως ο κατηγορούμενος αρνήθηκε και πάλι, αρνούμενος να υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο. Ο Μ.Κ.1 ενημέρωσε σχετικά γυναίκα συνάδελφο του, η οποία βρισκόταν μαζί με την παραπονούμενη για να την ενημερώσει για τη διαδικασία που θα ακολουθούσε και μετέφερε μαζί με τον Μ.Κ.7 τον κατηγορούμενο στον ειδικά διαμορφωμένο χώρο όπου θα γινόταν η διαδικασία. Κατά τη διαδικασία η ώρα 14:45, η παραπονούμενη αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που την βίασε στις 19/8/2021, ξέσπασε σε κλάματα και έκατσε σε μια γωνία του δωματίου. Εν συνεχεία ο Μ.Κ.1 ενημέρωσε τον κατηγορούμενο σχετικά και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Ψεύδεται». Αργότερα την ίδια μέρα και ώρα 17:14 o Μ.Κ.1 ξεσφράγισε, στην παρουσία του κατηγορούμενου, το όχημα του τελευταίου, από την πλευρά του οδηγού και αφού το οδήγησε, το μετέφερε στο μηχανουργείο της ΑΔΕ Λεμεσού για σκοπούς επιστημονικής εξέτασης. Ο Μ.Κ.7 κατά την ως άνω ημερομηνία (δηλαδή στις 21/8/2021) μεταξύ των ωρών 17:15 και 17:50 διενήργησε, με συναδέλφους του, έρευνα στο όχημα του κατηγορούμενου, δυνάμει εντάλματος, στην Α.Δ.Ε. Λεμεσού, στην παρουσία του κατηγορούμενου. Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο Μ.Κ.7 τηρούσε ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 64). Κατά τη διάρκεια της έρευνας ο Μ.Κ.7 ενημερώθηκε από συνάδελφο του ότι επικοινώνησε μέσω γραπτού μηνύματος η παραπονούμενη με την διερμηνέα Α. Κυριακίδου. Σύμφωνα με το μήνυμα, κατά τη νύκτα του βιασμού της, της έπεσε ένα από τα δύο σκουλαρίκια που φορούσε και κόπηκε ένα νύχι της. Μετά από μερικά λεπτά εντοπίστηκε, κάτω από το χαλάκι του πατώματος του συνοδηγού του οχήματος του κατηγορούμενου, ένα σκουλαρίκι με σχήμα φλαμίνγκο χρώματος ροζ. Το σκουλαρίκι αυτό ανταποκρινόταν στην περιγραφή που είχε δώσει η παραπονούμενη, η οποία αργότερα την ίδια ημέρα το αναγνώρισε ως το σκουλαρίκι που είχε χάσει (Τεκμήριο 34). Περαιτέρω κατά την έρευνα του αυτοκινήτου παραλήφθηκαν διάφορα τεκμήρια και δειγματοληψίες για σκοπούς εξέτασης γενετικού υλικού. Στις 22/8/2021 η παραπονούμενη προέβη σε υποδείξεις σχετικά με την υπόθεση, όπως το σημείο στο οποίο την παρέλαβε ο κατηγορούμενος, το σημείο που σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της, την βίασε, καθώς επίσης το σημείο που τη μετέφερε μετά το βιασμό. Όλα τα πιο πάνω σημεία φωτογραφήθηκαν, ενώ κατά τη διαδικασία υποδείξεων από την παραπονούμενη, ο Μ.Κ.7 τηρούσε ημερολόγιο ενεργείας (Τεκμήριο 65). Ο Μ.Κ.7 κατέθεσε επίσης διάφορα άλλα τεκμήρια, ανάμεσα στα οποία ημερολόγια ενεργείας σχετικά με διαδικασίες, τις οποίες ακολούθησε στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (Τεκμήριο 66 - 71). Σύμφωνα με το Τεκμήριο 68, ο Μ.Κ.7 προέβη σε μετρήσεις ως προς την απόσταση από το σημείο παραλαβής της παραπονούμενης από τον κατηγορούμενο μέχρι το σημείο του ισχυριζόμενου βιασμού και διαπίστωσε ότι η απόσταση αυτή ήταν 5,5 χιλιόμετρα περίπου. Στις 22/8/2021 και ώρα 20:15, ο Μ.Κ.7 έλαβε από τον κατηγορούμενο τα παρειακά του επιχρίσματα, κατόπιν προφορικής του συγκατάθεσης. Στα πλαίσια των ερευνών στις οποίες προέβη ο Μ.Κ.7, μεταξύ των οποίων και στο μέρος όπου η παραπονούμενη υπέδειξε ότι βιάστηκε, δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε τηλέφωνο μάρκας ΙPhone, ούτε οποιοδήποτε power bank (φορτιστής τηλεφώνου). O M.K.7 ακολούθησε διαδικασίες προς άρση τηλεπικοινωνιακών δεδομένων, με σκοπό τον εντοπισμό τηλεφώνων που χρησιμοποιήθηκαν, αν χρησιμοποιήθηκαν. Λόγω όμως της πρόσφατης νομολογίας, ως είπε, δεν του ζητήθηκε να παρουσιάσει τα δεδομένα αυτά στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του Μ.Κ.3, για τον οποίο αποτελεί παραδεκτό γεγονός ότι είναι εμπειρογνώμονας σε θέματα γενετικού υλικού και γενετικής, συνοψίζεται ως ακολούθως: Σύμφωνα με την έκθεση πραγματογνωμοσύνης που ετοίμασε για την παρούσα υπόθεση (Τεκμήριο 54): · Εντοπίστηκε πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ μονού γενετικού υλικού στο κοντό φόρεμα (μπροστινή, πίσω πλευρά και εσωτερική πλευρά) χρώματος ροζ, το οποίο ανήκει στην παραπονούμενη και φορούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο (Τεκμήριο 6). Εντοπίστηκε επίσης μικτό γενετικό υλικό, στο οποίο η παραπονούμενη παρουσιάζει κύρια συνεισφορά στη μπροστινή, στην πίσω πλευρά, στην εσωτερική πλευρά αλλά και στο αριστερό μανίκι του ίδιου φορέματος. · Εντοπίστηκε πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ μονού γενετικού υλικού (μη σπερματικό μέρος) σε πέντε σημεία στο κάτω και πίσω μέρος εσωρούχου εσωτερικά (Τεκμήριο 7), το οποίο ανήκει στην παραπονούμενη και φορούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Στο εν λόγω εσώρουχο εντοπίστηκε σε δύο από τα πιο πάνω σημεία, σε κομμάτι από λεκέ στο κάτω μέρος του εσωρούχου εσωτερικά, πολύ μικρή ποσότητα ανδρικού γενετικού υλικού με μικτό γενετικό προφίλ του χρωμοσώματος Υ. Άγνωστος άνδρας είναι δότης στο πιο πάνω γενετικό προφίλ. · Εντοπίστηκε μικτό γενετικό υλικό στο στηθόδεσμο που ανήκει στην παραπονούμενη και φορούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο (σε επίχρισμα που λήφθηκε από τα δύο cups του στηθόδεσμου εσωτερικά) (Τεκμήριο 8). Το εν λόγω μικτό γενετικό υλικό παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. Το πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ της πιο πάνω κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από τον πιο πάνω στηθόδεσμο, ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού της παραπονούμενης. Το γενετικό υλικό που απομονώθηκε από το πιο πάνω στηθόδεσμο, υποβλήθηκε σε εξέταση 23 θέσεων στο ανδρικό χρωμόσωμα Υ για να ληφθεί το γενετικό προφίλ του ανδρικού χρωμοσώματος. Η πιο πάνω εξέταση έδειξε την παρουσία πολύ μικρής ποσότητας ανδρικού γενετικού υλικού με μικτό γενετικό προφίλ του χρωμοσώματος Υ. Ο κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης στο πιο πάνω γενετικό προφίλ (22 από τα 25 αλλήλια που σημαίνονται στο γενετικό προφίλ του πιο πάνω αντικειμένου, ταυτίζονται στις αντίστοιχες χρωμοσωμικές θέσεις με τα αλλήλια του ανδρικού γενετικού προφίλ (23 αλλήλια) του κατηγορουμένου). Εντοπίστηκε επίσης στον ίδιο στηθόδεσμο πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ μονού γενετικού υλικού σε άλλα σημεία του εν λόγω στηθόδεσμου (στο κούμπωμα του στηθόδεσμου και στην εξωτερική πλευρά του στηθόδεσμου γενικά), το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού της παραπονούμενης. · Στο ανδρικό εσώρουχο - μποξεράκι - χρώματος άσπρου με λαστιχάκι κόκκινου και μαύρου χρώματος με την επιγραφή UOMO (Τεκμήριο 18) λήφθηκαν δυο δειγματοληψίες: - σε επίχρισμα που λήφθηκε από την εξωτερική πλευρά του εσωρούχου γενικά, απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. Το πλήρες ανδρικό γενετικό υλικό της πιο πάνω κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού, ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου. Η παραπονούμενη δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότρια μέρους του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. - σε επίχρισμα που λήφθηκε από την μπροστινή πλευρά του εσωρούχου εσωτερικά, απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό. Η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος είναι δότες του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο. · Στο ανδρικό εσώρουχο - μποξεράκι - χρώματος μπλε σκούρου (Τεκμήριο 20) λήφθηκε επίχρισμα από τη μπροστινή πλευρά του εσωρούχου εσωτερικά. Απομονώθηκε πολύ μικρή ποσότητα μικτού γενετικού υλικού όπου ο κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης. · Στο κοντό παντελόνι χρώματος μαύρου (Τεκμήριο 21) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά από άγνωστη γυναίκα. Στο ίδιο αντικείμενο σε επίχρισμα που λήφθηκε από την εξωτερική και εσωτερική πλευρά του παντελονιού γενικά, απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά από άγνωστη γυναίκα. · Εντοπίστηκε πλήρες γυναικείο γενετικό προφίλ μονού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από επίχρισμα στο εσωτερικό μέρος της πόρτας συνοδηγού του αυτοκινήτου Β (Τεκμήριο 26) ως επίσης από την πλαστική βάση της θέσης του συνοδηγού του εν λόγω αυτοκινήτου (Τεκμήριο 30), το οποίο ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού της παραπονούμενης. Σε επίχρισμα που λήφθηκε από το κάθισμα της θέσης του συνοδηγού του εν λόγω αυτοκινήτου (Τεκμήριο 28) αλλά και από το ταμπλό μπροστά από τη θέση του συνοδηγού (Τεκμήριο 31), απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό, του οποίου η παραπονούμενη είναι η κύρια δότρια. Περαιτέρω, σε επίχρισμα που λήφθηκε από την πλάτη της θέσης του συνοδηγού του εν λόγω οχήματος (Τεκμήριο 29), απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. Το πλήρες γυναικείο προφίλ της πιο πάνω κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο, ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού της παραπονούμενης. · Σε επιχρίσματα που λήφθηκαν από το αριστερό πλαστικό της κονσόλας ταχυτήτων (Τεκμήρια 37 και 38), απομονώθηκε ανδρικό γενετικό προφίλ μονού γενετικού υλικού που ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου. · Περαιτέρω σε επίχρισμα που λήφθηκε από το αριστερό πλαστικό της κονσόλας ταχυτήτων του εν λόγω οχήματος (Τεκμήριο 39) απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό που παρουσιάζει κύρια συνεισφορά. Το πλήρες ανδρικό γενετικό προφίλ της πιο πάνω κύριας συνεισφοράς του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το πιο πάνω αντικείμενο, ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου. · Ο μη εντοπισμός σπερματικών κυττάρων ή/και σπερματικών ουσιών ή/και γενετικού υλικού ανδρικής προέλευσης σε κολπικά ή/και πρωκτικά επιχρίσματα δεν στηρίζουν αλλά ούτε και αποκλείουν ισχυρισμό για διείσδυση ανδρικού πέους στον κόλπο ή τον πρωκτό ενός ατόμου. Σε περίπτωση διείσδυσης ανδρικού πέους στον κόλπο ή στον πρωκτό γυναίκας, είναι δυνατόν να μην εντοπιστεί ανδρικό γενετικό υλικό για πολλούς λόγους, όπως: - Η χρήση προφυλακτικού, γιατί αυτό θα εμπόδιζε τον εντοπισμό σπερματικών ουσιών, σπερματικών κυττάρων και ανδρικού γενετικού υλικού. - Σε περίπτωση που δεν έγινε χρήση προφυλακτικού και δεν υπήρξε εκσπερμάτωση, δηλαδή η εναπόθεση σπερματικών κυττάρων, τότε ο εντοπισμός των λεγόμενων επιθηλιακών ανδρικών κυττάρων που προέρχονται από σπερματικές ουσίες, χωρίς τα σπερματικά κύτταρα, μπορούν να καταστραφούν γρήγορα από το «εχθρικό» περιβάλλον του κόλπου και ως εκ τούτου να μην εντοπιστούν. - Η απομάκρυνση - αφαίρεση σπερματικών ουσιών που μπορεί να γίνει είτε με αφόδευση, είτε με τη χρήση χαρτιού, δηλαδή να σκουπιστεί κάποιο πρόσωπο στην περιοχή των περιγεννητικών οργάνων, είτε να ουρήσει στην τουαλέτα, να κάνει μπάνιο κ.λπ. - Οι εξετάσεις για εντοπισμό του ειδικού αντιγόνου του προστάτη έχουν ένα όριο κάτω από το οποίο μπορεί να μην ανιχνεύεται οποιαδήποτε σπερματική ουσία. Το ίδιο ισχύει και για τα συστήματα εντοπισμού γενετικού υλικού όπως είναι τα συστήματα PowerPlex ESX-17 Fast, όπως και το σύστημα για εντοπισμό ανδρικού γενετικού υλικού PowerPlex-Y
5. Όταν δηλαδή το υλικό που απομονώνεται είναι κάτω από το όριο ανίχνευσης, τότε μπορεί να μην εντοπιστεί οποιαδήποτε βιολογική ουσία. - Η φυσική κατάσταση του δότη, δηλαδή αυτού που διεισδύει το πέος του τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο, να είναι δηλαδή «κακός δότης επιθηλιακών κυττάρων» και έτσι να μην μεταφερθούν μεγάλες ποσότητες επιθηλιακών κυττάρων, με αποτέλεσμα να μην εντοπιστεί ανδρικό γενετικό υλικό. Στην παρούσα υπόθεση, σύμφωνα με το Έντυπο 161 της Αστυνομίας με αριθμό αναφοράς ΥΠ.Ε.ΓΕ 4118/2021, με το οποίο διαβιβάστηκαν τα τεκμήρια στο εργαστήριο του, είχαν περάσει 10 ώρες περίπου από την ώρα της ισχυριζόμενης διείσδυσης του πέους μέχρι την εξέταση και τη λήψη των κολπικών επιχρισμάτων. Παρόλο που αυτή η χρονική περίοδος, είναι περίοδος που θα μπορούσαν να ανιχνευθούν τόσο ανδρικά επιθηλιακά κύτταρα όσο και σπερματικά κύτταρα (το εργαστήριο του Ι.Ν.Γ.Κ. έχει ανιχνεύσει ανδρικό γενετικό υλικό και σπερματικά κύτταρα μέχρι και 6 μέρες μετά τον ισχυρισμό διείσδυσης του πέους εντός του κόλπου), εντούτοις, υπάρχουν εξαιρέσεις και είναι γι' αυτό που αναφέρεται στο Τεκμήριο 54, ότι ο μη εντοπισμός σπερματικών κυττάρων ή/και σπερματικών ουσιών ή/και γενετικού υλικού ανδρικής προέλευσης σε κολπικά ή/και πρωκτικά επιχρίσματα δεν στηρίζουν αλλά ούτε και αποκλείουν ισχυρισμό για διείσδυση ανδρικού πέους στον κόλπο ή στον πρωκτό ενός ατόμου. Η διείσδυση ενός πέους εντός του κόλπου, μπορεί να αφήνει μικρή ποσότητα κυττάρων εντός του κόλπου τα οποία κάθε ώρα που περνά, υπάρχει μείωση περίπου 3% της δυνατότητας να ανιχνευθεί ανδρικό γενετικό υλικό στον κόλπο, με αποτέλεσμα να μειώνεται συνεχώς η δυνατότητα εντοπισμού γενετικού υλικού. Επομένως εάν κάποιος είναι «κακός δότης» (π.χ. ένα άτομο που ενώ αγγίζει ένα αντικείμενο δεν αφήνει δείγμα γενετικού υλικού πάνω στο εν λόγω αντικείμενο που να μπορεί να ανιχνευθεί), ο οποίος δεν θα αφήσει αρκετά κύτταρα, αυτά θα είναι δύσκολο να εντοπιστούν με τη χρήση οποιωνδήποτε μεθόδων. Τα ίδια ισχύουν και σε περίπτωση διείσδυσης πέους εντός του πρωκτού. Συμπληρωματικό σημείωμα προς υποστήριξη των πιο πάνω, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Στα κολπικά και πρωκτικά επιχρίσματα που λήφθηκαν από την παραπονούμενη, δεν εντοπίστηκε οποιοδήποτε γενετικό υλικό που να συνδέει τον κατηγορούμενο. Μέσα στα σπερματικά υγρά «φιλοξενούνται» σπερματικά κύτταρα, τα οποία είναι διαφορετικά από τα επιθηλιακά κύτταρα που υπάρχουν στο δέρμα του ανθρώπου. Επομένως είναι διαφορετικός ο όρος σπερματικά υγρά και διαφορετικός όρος σπερματικά κύτταρα. Τα σπερματικά κύτταρα εκκρίνονται κατά την εκσπερμάτωση από ένα άνδρα, ο οποίος έχει σπερματικά κύτταρα και μπορεί να εκσπερματώσει. Τόσο το περιβάλλον του κόλπου, όσο και το περιβάλλον του πρωκτού είναι «αφιλόξενα περιβάλλοντα». Μάλιστα, το περιβάλλον του πρωκτικού σωλήνα μπορεί να είναι πιο εχθρικό λόγω της τεράστιας ποσότητας μικροβίων που υπάρχουν εκεί. Κάτω από κάποιες συνθήκες και περιστάσεις το γενετικό υλικό μπορεί να μεταφερθεί αλλά αυτές οι συνθήκες και περιστάσεις πρέπει να μελετούνται πάρα πολύ προσεκτικά και λεπτομερώς. Το ενδεχόμενο μεταφοράς γενετικού υλικού, εξαρτάται από την ιδιαιτερότητα της κάθε περίπτωσης. Όσον αφορά το γενετικό υλικό άγνωστου άνδρα που εντοπίστηκε στο Τεκμήριο 7 σε μικτό γενετικό υλικό, ο άνδρας αυτός παρέμεινε άγνωστος, αταυτοποίητος για το εργαστήριο και σίγουρα δεν συνδέεται με τον κατηγορούμενο. Στο ερώτημα πως είναι δυνατόν να ανιχνευθεί γενετικό υλικό αγνώστου άνδρα στο Τεκμήριο 7 που ήταν το μαύρο εσώρουχο που φορούσε η παραπονούμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο και να μην έχει ανιχνευθεί ανδρικό γενετικό υλικό από τα επιχρίσματα που λήφθηκαν από τον κόλπο και τον πρωκτό της, η απάντηση είναι ότι υπάρχει διαφορά μεταξύ της εναπόθεσης ανδρικού γενετικού υλικού σε ύφασμα και της εναπόθεσης ανδρικού γενετικού υλικού ή σπερματικών κυττάρων στον κόλπο ή στον πρωκτό. Υπάρχει περίπτωση όπου εντοπίστηκε γενετικό υλικό σε λεκέ πάνω σε φόρεμα 1 ½ - 2 χρόνια μετά την εναπόθεση του. Η πολύ μικρή ποσότητα ανδρικού γενετικού υλικού στο Τεκμήριο 7, μπορεί να εναποτέθηκε από κάποιο στενό άτομο που είχε σχέση με την παραπονούμενη ή κάποιο άτομο του οικογενειακού περιβάλλοντος της. Όμως δεν μπορεί να προσδιοριστεί ο τρόπος με τον οποίο εναποτέθηκε το πιο πάνω γενετικό υλικό, αφού δεν υπάρχουν τα απαραίτητα δεδομένα. Σύμφωνα με τη διεθνή βιβλιογραφία, γυναίκες που έχουν αδελφούς άνδρες και για κάποιο λόγο σμίγουν ή προσπαθήσουν να σμίξουν τα ρούχα τους για πλύση, τότε υπάρχει πιθανότητα να μεταφερθεί ανδρικό γενετικό υλικό (αν υπάρχει μεγάλη ποσότητα πάνω στο ανδρικό ρούχο) πάνω στα ρούχα της γυναίκας. Το ανδρικό αυτό γενετικό υλικό δεν ήταν σπερματικό υλικό, κάτι που αναφέρεται και στο Τεκμήριο 54 ως ΜΣΜ (μη σπερματικό μέρος). Το ανδρικό αυτό γενετικό υλικό προέρχεται κατά πάσα πιθανότητα από επιθηλιακά κύτταρα, όμως δεν μπορεί να αναφερθεί πότε έχει εναποτεθεί, πως έχει εναποτεθεί, από ποιόν και κ.λπ. Το κατά πόσο ένα πρόσωπο είναι «καλός» ή «κακός δότης» γενετικού υλικού, εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες. Ένα άτομο σε μια συγκεκριμένη περίοδο μπορεί να είναι «καλός δότης» και σε άλλη χρονική περίοδο να είναι «κακός δότης». Όταν υπάρχει εισδοχή πέους στον κόλπο, σε περίπτωση μη χρήσης προφυλακτικού, οι πιθανότητες εντοπισμού ανδρικού γενετικού υλικού στον κόλπο αυξάνονται σε σχέση με την περίπτωση χρήσης προφυλακτικού. Όμως η μη χρήση προφυλακτικού δεν μπορεί πάντοτε και σε όλες τις περιπτώσεις να οδηγήσει στον εντοπισμό ανδρικού γενετικού υλικού για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί πιο πάνω. Ιδιαίτερα, σε περίπτωση όπου δεν υπήρξε εκσπερμάτωση. Πριν από τη μαρτυρία της Μ.Υ. δηλώθηκαν τα ακόλουθα παραδεκτά γεγονότα: Σε σχέση με το Τεκμήριο 56, ότι σε αυτό αναφέρεται ότι η παραπονούμενη εξετάστηκε στη Ρ., στις 3/9/2021 με διάγνωση οξεία κολπίτιδα και λοίμωξη από χλαμύδια. Συστήθηκε αγωγή και ορίστηκε ημερομηνία επανελέγχου μετά τη θεραπεία στις 20/09/
7. Κατατέθηκαν δε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους, επιστολή των δικηγόρων του κατηγορούμενου προς τη Διεύθυνση των Κεντρικών Φυλακών ημερ. 14/7/2022 (Τεκμήριο 76), επιστολή-απάντηση εκ μέρους των Κεντρικών Φυλακών ημερ. 20/7/2022 (Τεκμήριο 77), επιστολή των δικηγόρων του κατηγορούμενου προς τη Διεύθυνση Κεντρικών Φυλακών ημερ. 27/7/2022 (Τεκμήριο 78) ως απάντηση στο Τεκμήριο 77 και επιστολή-απάντηση του Τμήματος Φυλακών ημερ. 1/8/2022 (Τεκμήριο 79). Δηλώθηκε επίσης ως παραδεκτό γεγονός ότι η εξέταση που γίνεται σε όλους τους κρατούμενους με την εισαγωγή τους στο Τμήμα των Κεντρικών Φυλακών είναι μια γενική εξέταση αλλά και έλεγχος για σύφιλη, HIV και ηπατίτιδα. Ο κατηγορούμενος ως κρατούμενος,μέχρι τις 14/7/2022 δεν υποβλήθηκε σε εξέταση για ανίχνευση χλαμύδιας. Τέλος κατατέθηκαν τα αποτελέσματα αναλύσεων του κατηγορούμενου στις οποίες υπεβλήθη ενόσω βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές, ημερ. 15/7/2022 για την αλήθεια του περιεχομένου τους (Τεκμήριο 80). Η Μ.Υ. είναι Δερματολόγος-Αφροδισιολόγος γιατρός και ιδιωτεύει από το
8. Από τη μαρτυρία της προκύπτουν τ' ακόλουθα: Tο σεξουαλικό νόσημα της χλαμύδιας (Chlamydia trachomatis) είναι σεξουαλικά μεταδιδόμενο νόσημα (μικρόβιο) που μολύνει συνήθως νεαρά άτομα με έντονη σεξουαλική ζωή και πολλούς σεξουαλικούς συντρόφους. Η λέξη «χλαμύδια» προέρχεται από την ελληνική λέξη «χλαμύδα» λόγω του ότι το μικρόβιο μπαίνει μέσα στο κύτταρο, περικλείει τον πυρήνα με ένα μανδύα και γι' αυτό ονομάστηκε χλαμύδια από την ελληνική λέξη «χιτώνας». Συνήθως μεταδίδεται με τη σεξουαλική επαφή και αυτή μπορεί να είναι κολπική, πρωκτική ή στοματική. Λόγω του ότι το μικρόβιο δεν ζει σε ξηρό περιβάλλον, δεν μεταδίδεται από τα καθίσματα των τουαλέτων, από μαχαιροπήρουνα ή με το φιλί. Μπορεί να μεταδοθεί από υγρά, όπως από υγρή πετσέτα που ήρθε σε επαφή με υγρά της γενετικής περιοχής ή και με το χέρι και σε άλλες περιοχές του ανθρώπινου σώματος, όπως οφθαλμούς, στοματική κοιλότητα, φάρυγγα, πνεύμονα. Μια έγκυος γυναίκα αν είναι μολυσμένη, μπορεί να το μεταδώσει κατά τη διάρκεια της γέννας στο νεογνό και να δημιουργήσει προβλήματα μόλυνσης στα μάτια. Η χλαμύδια μπορεί να μεταδοθεί και μέσω ενέσιμων οργάνων (χρήση βελόνας για μετάγγιση αίματος, μη καλά αποστειρωμένα εργαλεία γιατρών, π.χ. οδοντιάτρων, οργάνων για τατουάζ κλπ). Από τα άτομα που έχουν μολυνθεί με χλαμύδια, το 77% των γυναικών και το 60% των ανδρών, είναι ασυμπτωματικά. Αν δεν δοθεί θεραπεία, μένουν μολυσματικά χωρίς συμπτώματα από μήνες ως χρόνια. Παραμένουν δηλαδή ασυμπτωματικά μέχρι να λάβουν θεραπεία ή να παρουσιάσουν κάποια συμπτώματα (π.χ. γονατίτιδα στο ένα γόνατο ή προβλήματα στειρότητας). Σύμφωνα με μια μεγάλη παγκόσμια μελέτη που έγινε το 2017 και παρουσιάστηκε από το γνωστό περιοδικό «Infectious Forum Disease», μετά από σεξουαλική επαφή όταν ο μολυσμένος σύντροφος είναι άνδρας, τότε έχει 76% πιθανότητες να μεταδώσει το μικρόβιο στο άλλο άτομο, ενώ αν είναι γυναίκα 77%. Σε τέτοιες περιπτώσεις που ένα υγιές πρόσωπο έρχεται σε σεξουαλική επαφή με ένα μολυσμένο, ο θεράπων ιατρός παρέχει θεραπεία και στα δύο πρόσωπα. Πριν από την πρόσφατη μελέτη του 2017, η προηγούμενη μελέτη που είχε γίνει, είχε καταδείξει ότι το ποσοστό μετάδοσης της χλαμύδιας μετά από σεξουαλική επαφή από ένα μολυσμένο πρόσωπο σε ένα υγιές, κυμαινόταν μεταξύ 4-45%. Ένα ασυμπτωματικό άτομο, το οποίο δεν γνωρίζει ότι έχει μολυνθεί από το βακτήριο της χλαμύδιας, είναι δυνατόν να θεραπευτεί αν λάβει φαρμακευτική αγωγή (αζιθρομυκίνη ή doxycycline) για άλλη πάθηση, όπως πνευμονία, άλλες φλεγμονές κλπ για πέραν της μιας βδομάδας. Η περίοδος ίασης μπορεί να διαρκέσει μέχρι και τρεις μήνες σε κάποιες περιπτώσεις όταν υπάρχουν ορχίτιδες, επιδιδυμίτιδες, σαλπιγγίτιδες. Στην πρώτη σελίδα του Τεκμηρίου 80 (αναλύσεις κατηγορουμένου ημερ. 15/7/2022 στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας ενόσω αυτός βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές), γίνεται αναφορά σε άμεση μοριακή ανίχνευση DNA (σε δείγμα ούρων) για chlamydia trachomatis (ή και neisseria gonorrhoeae) και το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό, ενώ η δεύτερη σελίδα αφορά γενική εξέταση ούρων, των οποίων το αποτέλεσμα δεν παραπέμπει σε στοιχεία που αφορούν μόλυνση από χλαμύδια, όπως π.χ. πυουρία. Η λήψη παυσίπονων από τον κατηγορούμενο μια μέρα πριν την εξέταση (όπως αναφέρεται στο Τεκμήριο 79) δεν επηρεάζει τα αποτελέσματα των αναλύσεων. Αν κάποιο άτομο έχει διαγνωστεί με χλαμύδια και λάβει την ενδεδειγμένη θεραπεία και θεραπευτεί από αυτή, αναπτύσσει αντισώματα. Υπάρχει είδος εξέτασης (IGG), η οποία μπορεί να καταδείξει κατά πόσο το άτομο είχε παλαιά μόλυνση από χλαμύδια και άλλη εξέταση (IGM), η οποία μπορεί να καταδείξει κατά πόσο το άτομο είχε πρόσφατη μόλυνση. Εκτός από την Chlamydia trachomatis, υπάρχει και η Chlamydophila psittaci η οποία πλήττει τους πνεύμονες. Τα συμπτώματα του νοσήματος της χλαμύδιας εμφανίζονται από μια ως τρεις εβδομάδες από τη στιγμή της μόλυνσης (για τις γυναίκες κολπικές εκκρίσεις, ασυνήθιστο αίσθημα πόνου ή καψίματος στην ουρήθρα, λίγες σταγόνες αίμα κατά τη διάρκεια της συνουσίας, πόνος στη κοιλία ή στη μέση, ναυτία και πυρετός και για τους άνδρες, αίσθημα επώδυνου καψίματος στην ουρήθρα όταν ουρούν, γαλακτώδες κιτρινωπό υγρό προερχόμενο από το πέος, πόνος ή διόγκωση των όρχεων, στυτική δυσλειτουργία με την πάροδο των ετών κλπ). Οι αναλύσεις στις οποίες υπεβλήθη ο κατηγορούμενος στις 15/7/2022 (Τεκμήριο 80) με τη λήψη ούρων, είναι η ορθή εξέταση για να διαπιστωθεί κατά πόσο είχε μολυνθεί από χλαμύδια. Σε περίπτωση που ο σκοπός ήταν να διαπιστωθεί κατά πόσο ο κατηγορούμενος είχε μολυνθεί παλαιότερα από χλαμύδια, θα έπρεπε να υποβληθεί σε αιματολογική εξέταση IGG. Αν ο κατηγορούμενος στις 19/8/2021 ήταν μολυσμένος με χλαμύδια, ήταν δηλαδή θετικός στο νόσημα αυτό και δεν πήρε φαρμακευτική αγωγή, τότε κατά την εξέταση του στις 15/7/2022 θα παρέμενε θετικός. Αν ο κατηγορούμενος έλαβε φαρμακευτική αγωγή για το νόσημα αυτό, στο διάστημα που μεσολάβησε, τότε τα αποτελέσματα των αναλύσεων του θα μπορούσαν να ήταν διαφορετικά. Αν ο κατηγορούμενος δεν πήρε οποιαδήποτε φαρμακευτική αγωγή, το γεγονός ότι στις 15/7/2022 ήταν αρνητικός στο νόσημα, σημαίνει ότι ήταν αρνητικός και στις 19/8/
9. Η Μ.Υ. δεν είδε προηγουμένως τον κατηγορούμενο, δεν τον εξέτασε και τον είδε για πρώτη φορά κατά την κατάθεση της στο Δικαστήριο. Έλεγχος μετά από γενική εξέταση για σύφιλη, HIV και ηπατίτιδα δεν μπορεί να δώσει αποτελέσματα για χλαμύδια. Η «οξεία κολπίτιδα», την οποία, ως αναφέρεται στο Τεκμήριο 56, παρουσίαζε η παραπονούμενη, είναι σύμπτωμα που σχετίζεται με την χλαμύδια (Chlamydia trachomatis). ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Όπως έχουμε αναφέρει πιο πάνω, η αξιοπιστία των Μ.Κ.1, Μ.Κ.2, Μ.Κ.3, Μ.Κ.6, Μ.Κ.7, Μ.Κ.8 και Μ.Υ. δεν αμφισβητήθηκε και η μαρτυρία τους έχει γίνει δεκτή για τους λόγους που έχουμε εξηγήσει. Προχωρούμε στην αξιολόγηση της μαρτυρίας της Μ.Κ.4 και της παραπονούμενης. Παρακολουθήσαμε με προσοχή τους πιο πάνω μάρτυρες, οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον μας και είμαστε σε θέση να αξιολογήσουμε την όλη παρουσία και τις αντιδράσεις τους. Σημαντικό στοιχείο για την κρίση της αξιοπιστίας είναι η εντύπωση που αφήνει ο μάρτυρας στο Δικαστήριο (βλ. Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) Α.Α.Δ. 1273), όμως δεν είναι το μόνο κριτήριο (βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056). Όπως αναφέρθηκε στην Ευαγγέλου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 371, η εκτίμηση της αξιοπιστίας ενός μάρτυρα δεν βασίζεται μόνο στην πειστικότητα που μεταδίδει το ύφος και ο τρόπος που αρθρώνει τη μαρτυρία του αλλά και το περιεχόμενο της, συγκρινόμενο με το υπόλοιπο αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στην υπόθεση. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιοριστήκαμε στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαραβάλαμε και την εξετάσαμε σε σχέση με το υπόλοιπο μέρος της μαρτυρίας και με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων. Η αξιολόγηση μας δεν θα επεκταθεί σε όλη τη μαρτυρία καθότι δεν κρίνουμε σκόπιμο να επεκταθούμε σε μάρτυρες ή ισχυρισμούς που δεν έχουν αμφισβητηθεί ή σε θέσεις που υποβλήθηκαν στους πιο πάνω μάρτυρες κατηγορίας από την Υπεράσπιση, οι οποίοι όμως δεν έχουν στοιχειοθετηθεί από αυτήν και παρέμειναν απλώς ως θέσεις της Υπεράσπισης. Εν προκειμένω, η αξιολόγηση θα περιορισθεί στους ισχυρισμούς που κατέστησαν επίμαχοι. Αφού εξετάσαμε τη μαρτυρία στο σύνολό της και διαβουλευθήκαμε, καταλήξαμε σε συμπεράσματα ως προς την αξιοπιστία τους, τα οποία θα παραθέσουμε πιο κάτω όχι με βάση την αλληλουχία των σκέψεων μας αλλά με βάση τη σειρά η οποία, κατά την κρίση μας, αποτελεί την καλύτερη δομή της απόφασής μας (βλ. Charitonos a.o. v. The Republic

(1971)2 C.L.R. 40). Η Μ.Κ.4 μας άφησε καλή εντύπωση αφού κατά τη μαρτυρία της απαντούσε τις διάφορες ερωτήσεις με σαφήνεια και χωρίς ενδοιασμούς και δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Η μαρτυρία της συνάδει σε γενικές γραμμές, δηλαδή στα ουσιώδη σημεία της με αυτή της παραπονούμενης, ως επίσης με την υπόλοιπη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον μας. Η μάρτυρας ήταν πρόθυμη να απαντήσει και απάντησε σε όλες τις ερωτήσεις που της τέθηκαν, ακόμη και σε ερωτήσεις που αποσκοπούσαν στην απόδοση πιθανού κινήτρου σε σχέση με την καταγγελία που έγινε. Ερωτήθηκε σχετικά αν η ίδια και η οικογένεια της είχαν ασφαλιστική κάλυψη σε σχέση με το ταξίδι τους στην Κύπρο. Απάντησε ότι η ίδια, ο σύζυγος της και η παραπονούμενη όταν επισκέφθηκαν την Κύπρο κατά τον ως άνω χρόνο, είχαν «μια συνηθισμένη τουριστική ασφάλεια που κάνουν όλοι» και ότι δεν ζήτησε από την Αστυνομία οποιαδήποτε βεβαίωση σε σχέση με την καταγγελία της κόρης της, ούτε μετά την επιστροφή της στη Ρ. ενημέρωσε την ασφαλιστική εταιρεία σε σχέση με το περιστατικό αυτό. Στο ίδιο πλαίσιο ανέφερε ότι το κινητό τηλέφωνο της ίδιας κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν μάρκας ΙPhone, όπως και της παραπονούμενης. Υπάρχει μια εφαρμογή στα τηλέφωνα αυτής της εταιρείας μέσω της οποίας ένα τηλέφωνο μπορεί να εντοπίσει το σήμα άλλου τηλεφώνου και ονομάζεται «find my Ι-Phone». Η Μ.Κ.4, ο σύζυγος της και η παραπονούμενη προσπάθησαν το πρωί μετά το συμβάν, μέσω της εφαρμογής αυτής να εντοπίσουν το τηλέφωνο της παραπονούμενης, μέσω του τηλεφώνου της ίδιας και του συζύγου της, αλλά δεν τα κατάφεραν. Η Μ.Κ.4 και ο σύζυγος της δεν πρόσφεραν τα τηλέφωνα τους στην Αστυνομία γιατί δεν τους ζητήθηκε. Ο σύζυγος της Μ.Κ.4 δεν έδωσε κατάθεση γιατί δεν του ζητήθηκε, παρόλο που ήταν πρόθυμος για κάτι τέτοιο. Ως εκ των άνω δεχόμαστε τη μαρτυρία της Μ.Κ.4. Όσον αφορά την παραπονούμενη, επισημαίνουμε ότι και αυτή μας άφησε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία της ήταν αυθόρμητη, είχε συνέπεια και συνέχεια και δεν υπέπεσε σε ουσιώδεις αντιφάσεις. Από την πρώτη στιγμή που επέστρεψε στο ξενοδοχείο, δήλωσε ότι βιάστηκε και ότι ήταν θύμα κλοπής. Έμεινε πιστή στην εκδοχή της και έδειχνε ενδιαφέρον για τη διαλεύκανση της υπόθεσης. Μίλησε με την Αστυνομία που κλήθηκε στο ξενοδοχείο, μετέβη στο νοσοκομείο όπου εξετάστηκε από γιατρό, υπεβλήθη σε ιατροδικαστική εξέταση, έδωσε καταθέσεις στην Αστυνομία, αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που διέπραξε τα επίδικα αδικήματα, ενώ σε προγενέστερο χρόνο τον είχε περιγράψει, όπως και το αυτοκίνητο του. Περαιτέρω προέβη σε υποδείξεις σκηνών και ενημέρωσε την Αστυνομία για το σκουλαρίκι που έχασε, που ήταν ένα από τα δύο σκουλαρίκια που φορούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο. Επίσης αναφέροντας την εκδοχή της, μέσω των καταθέσεων της στην Αστυνομία, έδωσε λεπτομέρειες και διευκρινίσεις χωρίς γενικότητες ή αοριστίες. Η μαρτυρία της συνάδει δε τόσο με τη μαρτυρία της Μ.Κ.4, όσο και με την υπόλοιπη μαρτυρία. Κάποιες μικροαντιθέσεις ή μικροαντιφάσεις που παρατηρούνται, δεν μπορούν να αλλοιώσουν τη διαπίστωση αυτή. Αντίθετα, αποτελούν στοιχείο αυθορμητισμού και αυθεντικότητας της μαρτυρίας της (βλ. Σιβιτανίδης ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 166, Γιαννίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ 143 και Ξυδιάς ν. Αστυνομίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 174). Δεν μας διαφεύγει η ύπαρξη κάποιας χρονικής ανακολουθίας κατά την περιγραφή των γεγονότων που αφορούν την ισχυριζόμενη κλοπή του κινητού της τηλεφώνου και του φορτιστή του. Όμως ο πυρήνας της θέσης της στον οποίο επέμενε, παρέμεινε αναλλοίωτος και σαφής ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος της έκλεψε το κινητό της τηλέφωνο και τον φορτιστή του. Περαιτέρω κρίνουμε ότι, το γεγονός ότι η παραπονούμενη δεν θυμόταν να αναφέρει πως σταμάτησε το όλο επεισόδιο του βιασμού και της απόπειρας βιασμού της, δεν επηρεάζει την αξιοπιστία της. Η παραπονούμενη εξιστόρησε στο Δικαστήριο, μάλιστα σε κάποιες στιγμές κλαίγοντας, ένα τραυματικό γι' αυτήν γεγονός κατά τη διάρκεια του οποίου ανέφερε επανειλημμένα στον κατηγορούμενο την αντίθεση της σε ότι της συνέβαινε κάτι που έδειξε έμπρακτα και με τις αντιδράσεις της και με την αντίσταση που προέβαλε ενώ περαιτέρω του είπε πολλές φορές ότι θα έπρεπε να επιστρέψει στο ξενοδοχείο όπου την περίμεναν οι γονείς της. Βρισκόταν δε βράδυ σε ένα άγνωστο σκοτεινό χώρο. Ήταν λοιπόν εύλογη η αγωνία της να τελειώσει το όλο συμβάν ώστε να επιστρέψει στους γονείς της. Συναφώς κρίνουμε ότι είναι λογικό να μην θυμόταν κάποιες χρονικές στιγμές του όλου επεισοδίου που ήταν τραυματικό για αυτήν και κάθε άλλο παρά στιγμιαίο. Ως εκ των άνω καταλήγουμε ότι το ότι δεν θυμόταν το συγκεκριμένο σημείο του επεισοδίου δεν επηρεάζει την αξιοπιστία της. Το γεγονός ότι διαπιστώθηκε κατά την ιατροδικαστική του εξέταση, ότι ο κατηγορούμενος δεν έφερε οποιαδήποτε κάκωση στο σώμα ή στα γεννητικά όργανα (Τεκμήριο 73), ουδόλως επηρεάζει την εκδοχή της παραπονούμενης αφού αυτή ανέφερε ότι κατά την αντίσταση που προέβαλλε στον κατηγορούμενο, η ίδια έσπρωχνε, προσπαθούσε να τραβήξει τα χέρια του από πάνω της και να ξεφύγει, αλλά δεν ήθελε να τον γδάρει ή να τον δαγκώσει γιατί δεν ήθελε να τον εκνευρίσει. Περαιτέρω το γεγονός ότι η ίδια η παραπονούμενη κατά την ιατροδικαστική της εξέταση δεν έφερε κακώσεις ή ρήξη στα γεννητικά της όργανα, στην κολπική και τραχηλική περιοχή, ως επίσης στην πρωκτική και περιπρωκτική χώρα και το ότι ο πρωκτικός δακτύλιος ήταν ακέραιος, ουδόλως επηρεάζει την αξιοπιστία της αφού σύμφωνα με την Μ.Κ.8 είναι δυνατόν να υπάρξει εισχώρηση ενός αντικειμένου στον πρωκτό και ο πρωκτός να παραμείνει ακέραιος και το ίδιο ισχύει και για τον κόλπο και το κατά πόσο θα υπάρξουν ή όχι κακώσεις, εξαρτάται από διάφορους παράγοντες. Δεν επηρεάζει την εκδοχή της παραπονούμενης ούτε το γεγονός ότι εντοπίστηκε στο εσώρουχο της (Τεκμήριο 7) πολύ μικρή ποσότητα ανδρικού γενετικού υλικού με μεικτό γενετικό προφίλ του χρωματοσώματος Υ που ανήκει σε άγνωστο άνδρα. Σύμφωνα με τον Μ.Κ.3, μπορεί να εντοπιστεί γενετικό υλικό σε ύφασμα ακόμη και 1 ½ - 2 χρόνια μετά την εναπόθεση του και στη συγκεκριμένη περίπτωση το γενετικό αυτό υλικό δεν ήταν σπερματικό υλικό, προέρχεται πιθανώς από επιθηλιακά κύτταρα και δεν μπορεί να πει πότε έχει εναποτεθεί, πως έχει εναποτεθεί και από ποιόν έχει εναποτεθεί. Δεν έχει επίσης ιδιαίτερη σημασία και δεν επηρεάζει την αξιοπιστία της παραπονούμενης το κατά πόσο το όχημα που οδηγούσε ο Ρ. Σ. σταμάτησε κατόπιν σήματος που του έκανε η παραπονούμενη, όπως λέει ο Ρ. Σ. στην κατάθεση του (Τεκμήριο 75) ή αν το όχημα σταμάτησε αφού οι επιβαίνοντες σε αυτό είδαν την (αναστατωμένη) κατάσταση στην οποία βρισκόταν η παραπονούμενη, όπως η ίδια υποστήριξε κατά τη μαρτυρία της. Σημασία έχει ότι το όχημα πήγε κοντά της και η παραπονούμενη μίλησε στον Ρ. Σ. και στους επιβαίνοντες σε αυτό. Δεν θεωρούμε επίσης ότι η μαρτυρία της παραπονούμενης έρχεται σε αντίθεση με τη μαρτυρία του Μ.Κ.

1. Ο Μ.Κ.2 ανέφερε ότι από την πείρα του στα πλαίσια της ενασχόλησης του με κάμερες παρακολούθησης, η παραπονούμενη είχε καταναλώσει αρκετό αλκοόλ. Ως προς τούτο θα πρέπει να λεχθεί ότι η ίδια η παραπονούμενη δέχθηκε ότι ήπιε κρασί με τους γονείς της και δύο αλκοολούχα ποτά στο νυκτερινό κέντρο R. Αποκάλυψε επίσης με ειλικρίνεια ότι ήταν «σε λίγο πιωμένη κατάσταση». Ταυτόχρονα όμως, και είναι αυτό που έχει σημασία, ανέφερε ότι μπορούσε να αντιλαμβάνεται τα πάντα, κάτι το οποίο δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση της. Περαιτέρω η μαρτυρία της Μ.Υ. δεν επηρεάζει καθ' οιονδήποτε τρόπο είτε θετικά είτε αρνητικά τη μαρτυρία της παραπονούμενης. Αυτό καθότι, ως η Μ.Υ. ανέφερε, όταν ένα άτομο που φέρει το νόσημα της χλαμύδιας έρθει σε σεξουαλική επαφή με άλλο υγιές άτομο, δεν είναι βέβαιο ότι θα το μεταδώσει στο υγιές (76% πιθανότητες να το μεταδώσει αν το μολυσμένο άτομο είναι άνδρας και 77% αν είναι γυναίκα σύμφωνα με την τελευταία έρευνα). Σύμφωνα ακόμα με την Μ.Υ., το 77% των γυναικών και το 60% των ανδρών που φέρουν το νόσημα, είναι ασυμπτωματικά. Η παραπονούμενη κατά τον ουσιώδη χρόνο έφερε παλιά ρήξη παρθενικού υμένα. Δεν γνωρίζουμε δε αν κατά ουσιώδη χρόνο ήταν μολυσμένη με το εν λόγω βακτήριο, ούτε κατά πόσο ήρθε σε σεξουαλική επαφή με οποιονδήποτε άτομο μετά τις 19/8/2021 και πριν τις 3/9/2021 όταν εξετάστηκε από γυναικολόγο και διαγνώστηκε με χλαμύδια. Πρέπει εδώ να λεχθεί περαιτέρω ότι ως εκ των άνω δεν έχει αποδειχθεί ότι η χλαμύδια με την οποία διαγνώσθηκε η παραπονούμενη στις 3/9/2021 ήταν αποτέλεσμα των ισχυριζόμενων επίδικων βιασμών. Ούτε όμως αυτό επηρεάζει την αξιοπιστία της παραπονούμενης καθότι ουδέποτε ισχυρίσθηκε κάτι τέτοιο. Η μητέρα της (Μ.Κ.4) ανέφερε ότι με την επιστροφή τους στη Ρ. επισκέφθηκε με την παραπονούμενη γυναικολόγο και ψυχολόγο. Ο γυναικολόγος, στον οποίο ανέφεραν το συμβάν, διέγνωσε ότι η παραπονούμενη παρουσίαζε βακτήρια δηλαδή χλαμύδια και μολύνσεις και συνέστησε αντιβιοτικά. Ο γυναικολόγος τους ανέφερε ακόμα ότι τα πιο πάνω «δημιουργήθηκαν από διάφορα πράγματα». Περαιτέρω η Μ.Κ.4 ανέφερε ότι όταν η παραπονούμενη θα φοιτούσε στο πανεπιστήμιο έκανε αναλύσεις και ότι ήταν «καθαρή». Όμως δεν προσδιόρισε σε ποιο χρόνο έγινε αυτό. Η παραπονούμενη ανέφερε και αυτή ότι μετά την επιστροφή της στη Ρ. στις 22/8/2021, στις 3/9/2021 επισκέφθηκε τον γυναικολόγο, ο οποίος έκδωσε το Τεκμήριο
2. Διευκρίνισε ότι επισκέφθηκε αρκετές φορές γυναικολόγους και ψυχολόγους και ότι το Τεκμήριο 56 αφορά μια εξ αυτών. Δέχθηκε ακόμα ότι φοιτά σε πανεπιστήμιο και ότι τα πανεπιστήμια στη χώρα της απαιτούν από όλους τους φοιτητές γενικές ιατρικές εξετάσεις, τις οποίες και έκανε, χωρίς να προσδιορίσει χρονικά πότε αλλά σε κάθε περίπτωση υποστήριξε ότι οι εν λόγω εξετάσεις δεν αφορούσαν σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα. Αρνήθηκε δε ότι το Τεκμήριο 56 αφορά εξετάσεις που έκανε ως προαπαιτούμενο για τη φοίτηση της στο πανεπιστήμιο. Πρέπει επίσης να λεχθεί ότι η μαρτυρία της παραπονούμενης σε συγκεκριμένα ουσιώδη σημεία της υποστηρίζεται από άλλη μαρτυρία. Αναφερόμαστε δε σε αυτή την μαρτυρία ως υποστηρικτική δηλαδή ως μαρτυρία που δυνατόν να τεκμηριώνει και να στηρίζει τη μαρτυρία της ως προς τα επίδικα ζητήματα και όχι ως ενισχυτική που θα επιβεβαίωνει δηλαδή τη μαρτυρία της στο βαθμό που να εισηγείται, όχι μόνο ότι διαπράχθηκαν τα επίδικα αδικήματα αλλά και ότι διαπράχθηκαν από τον κατηγορούμενο (βλ. Κουσουλίδης ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 10/2018, ημερ. 9/11/2018, Σ.Σ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 147/2016, ημερ. 20/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:B477, Α.Σ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 156/201, ημερ. 10/3/20217 και Γιώρκας ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 27/2021, ημερ. 16/3/2022). Συγκεκριμένα, η παραπονούμενη έχει συνδέσει τα τραύματα της και τα σπασμένα νύχια της ευθέως με τους βιασμούς της. Κατά τη μαρτυρία της ανέφερε ότι τα νύχια της έσπασαν κατά την αντίσταση της και την προσπάθεια της να ξεφύγει από τον κατηγορούμενο (χωρίς να γνωρίζει πως έσπασαν). Είχε κοπεί το νύχι από το δείκτη του δεξιού της χεριού και το μικρό νύχι του μικρού δακτύλου του αριστερού της χεριού. Αυτά απεικονίζονται στις φωτογραφίες 6 - 9 του Τεκμηρίου
3. Το γεγονός ότι η παραπονούμενη είχε σπασμένα νύχια, αναφέρεται στο Τεκμήριο 75 (ένα νύχι), αλλά και στα παραδεκτά γεγονότα (Ένδειξη Α), ότι τα έδειξε στον Αστ.[ ] Χ. Μ. που μετέβη στο ξενοδοχείο F.S. και τη συνάντησε. Η παραπονούμενη δέχθηκε ότι ενώ βρισκόταν στο ξενοδοχείο, μετά το επίδικο περιστατικό, «διόρθωσε» τα νύχια της που ήταν σπασμένα, δηλαδή τα πείραζε με το χέρι της με αποτέλεσμα να τα «διορθώσει», με συνέπεια το κόψιμο τους να είναι ομοιόμορφο. Αυτό όμως δεν επηρεάζει με οποιονδήποτε τρόπο την αξιοπιστία της, αφού έδειξε τα σπασμένα νύχια της προτού τα «διορθώσει», στον Ρ. Σ., ο οποίος στην γραπτή κατάθεση του (Τεκμήριο 75), της οποίας το περιεχόμενο είναι παραδεκτό, ανέφερε ότι η παραπονούμενη έδειξε στον ίδιο και στους υπόλοιπους επιβαίνοντες στο όχημα του ένα νύχι της που ήταν σπασμένο. Άλλο στοιχείο υποστηρικτικής μαρτυρίας είναι το ότι, σύμφωνα με την ιατροδικαστή Μ.Κ.8, η οποία την εξέτασε στις 19/8/2021, η παραπονούμενη είχε πρόσφατη εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή πλάγια πλευρά του αριστερού γόνατος διαστάσεων 10 x 7 εκ. και εκδορά εκ τριβής στη δεξιά αγκωνιαία χώρα διαστάσεων 2 x 2 εκ. Η παραπονούμενη κατά τη μαρτυρία της αναφέρθηκε σε σωματική βία που εξάσκησε ο κατηγορούμενος κατά το χρόνο των βιασμών της, ότι προσπαθούσε να την βάλει στο αυτοκίνητο ενώ στεκόταν από πίσω της και σπρώχνοντας την και πιέζοντας την προς το κάθισμα του συνοδηγού ενώ αυτή συνέχεια αντιστεκόταν. Σε κάποια στιγμή η παραπονούμενη έπεσε στο έδαφος. Θα μπορούσε, σύμφωνα με την Μ.Κ.8, ο τραυματισμός αυτός να προκληθεί από το ανθρώπινο σώμα ως επίσης από το έδαφος. Ιδιαίτερη σημασία έχει η εκδορά εκ τριβής στη δεξιά αγκωνιαία χώρα, αφού σύμφωνα με την παραπονούμενη σε κάποια χρονική περίοδο ο κατηγορούμενος την κρατούσε και την άγγιζε παντού πολύ σφικτά, ενώ σε κάποιες στιγμές την κρατούσε από το χέρι (αγκώνα) με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί. Η Μ.Κ.8 κατά τη μαρτυρία της, ανέφερε δε ότι θα μπορούσε η εκδορά αυτή, να έχει προκληθεί από ανθρώπινο σώμα. Κρίνουμε λοιπόν ότι τα πιο πάνω αποτελούν υποστηρικτική μαρτυρία αφού τα τραύματα της αυτά συνάδουν με ουσιαστική πτυχή των βιασμών της. Δεν μας διαφεύγει δε ότι με δεδομένο ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μεταξύ άλλων, δύο κατηγορίες βιασμού, μια κατηγορία απόπειρας βιασμού και μια κατηγορία απαγωγής (με σκοπό τη συνουσία), πρόκειται για υπόθεση που αφορά σεξουαλικά αδικήματα. Ως προς τούτο, παρά το ότι το Δικαστήριο δεν έχει νομοθετική υποχρέωση να αναζητήσει ενισχυτική μαρτυρία της μαρτυρίας της παραπονουμένης, κάτι τέτοιο συνηθίζεται, ως θέμα πρακτικής, με βάση το Κοινοδίκαιο. Σε τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να στηριχθεί εξ ολοκλήρου σε τέτοια μαρτυρία και να θεμελιώσει καταδίκη, αφού όμως πρώτα λάβει υπόψη και προειδοποιήσει τον εαυτό του για τους πιθανούς κινδύνους που ελλοχεύουν στη στήριξη καταδίκης αποκλειστικά σε τέτοια μαρτυρία (βλ. Σιακαλλής ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 146). Η ενισχυτική μαρτυρία είναι αξιόπιστη μαρτυρία που καλείται να ενισχύσει άλλη ήδη κρινόμενη ως αξιόπιστη μαρτυρία (βλ. Κορέλλης ν. Δημοκρατίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 12). Πρόκειται για μαρτυρία που έχει προέλευση ανεξάρτητη από το μάρτυρα, τη μαρτυρία του οποίου αποβλέπει να ενισχύσει και τείνει να καταδείξει ουσιωδώς ότι όχι μόνο διαπράχθηκε το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται ο κατηγορούμενος, αλλά επίσης ότι εκείνος ήταν που το διέπραξε (βλ. Turner v. Blunden [1986] 2 All E.R. 75 και Ττοουλιάς ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 256). Η αξιοπιστία του μάρτυρα που χρειάζεται ενίσχυση κρίνεται όχι μόνο από την μαρτυρία αυτού αλλά και από ολόκληρη τη μαρτυρία στην υπόθεση. Σε μερικές περιπτώσεις αυτό που παρέχει αξιοπιστία στη μαρτυρία του παρέχει και την ενίσχυση (βλ. και R. ν. Turner

(1975)61 Cr. Αρρ. R. 67). Όπως τονίστηκε στην D.P.P. ν. Hester

(1972)3 All E.R. 1056 και στην D.P.P. ν. Kilbourne

(1973)1 All E.R. 440, δεν τίθεται θέμα αναζήτησης ενισχυτικής μαρτυρίας όπου το Δικαστήριο δε θα ήταν διατεθειμένο κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες να στηριχθεί στη μαρτυρία προσώπου του οποίου η μαρτυρία χρειάζεται ενίσχυση. Ο σκοπός της ενισχυτικής μαρτυρίας δεν είναι να προσθέσει εγκυρότητα και αξιοπιστία σε μαρτυρία που είναι ελλειπής ή ύποπτη ή αναξιόπιστη (βλ. επίσης Ττοουλιάς (ανωτέρω), Saad κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 106 και Phipson on Evidence, 14η έκδοση, σελ. 320, παρ. 14-18). Έτσι η μαρτυρία που θα πρέπει να ενισχυθεί, θα πρέπει πρωτίστως να είναι αξιόπιστη. Με δεδομένη την εγκυρότητα της, τότε μόνο αναζητείται επιβεβαιωτική ή ενισχυτική μαρτυρία είτε ως θέμα πρακτικής, είτε ως θέμα νόμου. Η αναγκαιότητα της αναζήτησης δεν είναι όμως απόλυτη. Το Δικαστήριο, ως έχει προαναφερθεί, νοουμένου ότι αποδέχεται τη μαρτυρία της παραπονούμενης για το σεξουαλικό αδίκημα, μπορεί να ενεργήσει πάνω σ' αυτή, χωρίς άλλη ενισχυτική μαρτυρία, με την προϋπόθεση ότι προειδοποιεί τον εαυτό του για τους κινδύνους να βασισθεί αποκλειστικά σε τέτοια μαρτυρία χωρίς ενίσχυση. Για σκοπούς της παρούσας υπόθεσης έχουμε αυτοπροειδοποιηθεί για τους κινδύνους που παραμονεύουν στο να στηριχθούμε χωρίς ενίσχυση στη μαρτυρία της παραπονουμένης. Προσεγγίσαμε τη μαρτυρία της προσεκτικά και με τη δέουσα καχυποψία. Καταλήγουμε χωρίς κανένα ενδοιασμό ότι στην παρούσα περίπτωση δεν χρειάζεται ως θέμα πρακτικής να αναζητήσουμε ενισχυτική μαρτυρία αφού μπορούμε με ασφάλεια και σιγουριά να στηριχθούμε αποκλειστικά στη μαρτυρία της παραπονουμένης. Παρόλα αυτά δέον όπως λεχθεί ότι υπάρχει ενισχυτική μαρτυρία και εξηγούμε. Τέτοια αποτελεί κατά την κρίση μας η αναστατωμένη κατάσταση στην οποία βρισκόταν η παραπονούμενη κατά το χρόνο που επέστρεψε στον χώρο του ξενοδοχείου αλλά και στη συνέχεια. Η αναστατωμένη κατάσταση ('distressed condition') θύματος σεξουαλικού αδικήματος, μπορεί να γίνει αποδεκτή ως ενισχυτική μαρτυρία (βλ. Γιάγκου ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 67 και Σοφοκλέους ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 259). Στην Καϊλής ν. Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 251, το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι, με βάση και την σχετική αγγλική νομολογία (R. v. Redpath [1962] 46 Cr.App.R. 319, R. v. Okoye [1964] Crim.L.R. 416, R. v. Luisi [1964] Crim.L.R. 605, R. v. Wilson [1974] 58 Cr.App.R. 304 και R. v. Knight [1966] 50 Cr.App.R. 122), η αναστατωμένη κατάσταση αποτελεί ενισχυτική μαρτυρία μόνο αν συντρέχουν εξαιρετικές περιστάσεις. Τέτοιες περιστάσεις συντρέχουν όπου οι συνθήκες υποβολής του παραπόνου είναι τέτοιες που να αποκλείουν την προσποίηση, τον θεατρινισμό την πλαστότητα ή την παραποίηση. Δεν πρέπει να αποδίδεται ιδιαίτερη έμφαση στην αναστάτωση και μικρή μόνο βαρύτητα μπορεί να της αποδίδεται. Ως όμως λέχθηκε στην Σοφοκλέους ανωτέρω, όπου σχολιάσθηκαν οι Redpath, Knight και Wilson, αυτές οι υποθέσεις δεν θέτουν κάποιο κανόνα δικαίου αλλά έχουν πίσω τους όσα διδάσκει η ανθρώπινη πείρα ιδίως αναφορικά με το θέμα του θεατρινισμού. Η δε αξία αυτού του στοιχείου εκτιμάται στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας. Τέλος ως αναφέρεται στο σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν. Γ. Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, (Β΄ έκδοση) σελ. 510-512, διαπιστώνεται από προσεγγίσεις όπως αυτές στις υποθέσεις Σοφοκλέους ανωτέρω και R. v. Chauhan [1981] 73 Cr. App. R. 232, ότι η αναστατωμένη κατάσταση της παραπονούμενης μπορεί να αποτελέσει μορφή υποστηρικτική της εκδοχής της, όταν η κατάσταση αυτή παρατηρείται σύντομα μετά την διάπραξη του αδικήματος (βλ. R. v. Dowley [1983] Crim. L. R. 168 και Redpath ανωτέρω) και μετά που το Δικαστήριο αυτοπροειδοποιηθεί για τους πολύ πιθανούς κινδύνους η μαρτυρία αυτή να είναι προσποιητή και κατασκευασμένη. Στην προκειμένη, όπως αναφέρεται στην κατάθεση του Ρ. Σ. (Τεκμήριο 75), όταν ο ίδιος στις 19/8/2021 οδήγησε το όχημα του και το ακινητοποίησε κοντά στην παραπονούμενη, μετά από σήμα της τελευταίας για να σταματήσει ενώ στεκόταν έξω από το χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου F.S., αυτή έκλαιγε συνεχώς, ήταν αναστατωμένη, ήταν εκτός εαυτού και ήταν σαν χαμένη, τα ρούχα της ήταν κάπως ατημέλητα, τους έδειχνε ένα νύχι της που ήταν σπασμένο και ανέφερε στον ίδιο και στους φίλους του που επέβαιναν στο όχημα «Someone he stole my phone and fuck me». Περαιτέρω ως αναφέρεται στην κατάθεση του Α. Μ. (Τεκμήριο 74) στις 19/8/2021 και γύρω στις 02:15, στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου F.S., η παραπονούμενη έκλαιγε, ήταν ταραγμένη, αναστατωμένη, σε κατάσταση σοκ και έφερε μώλωπες στο αριστερό της γόνατο. Όταν η παραπονούμενη του ανέφερε ότι βιάστηκε, άρχισε να κλαίει περισσότερο. Σύμφωνα με την παραπονούμενη τα πιο πάνω πρόσωπα ήταν τα πρώτα με τα οποία μίλησε μετά το βιασμό της. Στο ίδιο μήκος κύματος ήταν και η μαρτυρία του Μ.Κ.2, επίσης φρουρού ασφαλείας στο εν λόγω ξενοδοχείο όπου ανέφερε ότι κατά τον ως άνω χρόνο και τόπο άκουσε την παραπονούμενη να αναφέρει κλαίγοντας στον Α. Μ. ότι βιάστηκε. Σύμφωνα επίσης με τα παραδεκτά γεγονότα (Ένδειξη Α), ο Αστ.[ ] Χ. Μ., ο οποίος έλαβε την καταγγελία περί βιασμού η ώρα 02:30 της 19/8/2021 και μετέβη στο ξενοδοχείο, είδε την παραπονούμενη σε εμφανή κατάσταση σοκ, ενώ έκλαιγε συνεχώς. Περαιτέρω σύμφωνα με την Ένδειξη Α, όταν στις 19/8/2021 και ώρα 04:00 η παραπονούμενη ανέφερε στην Αστ.[ ] Μ. Γ. στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού τις συνθήκες που έλαβαν χώραν οι βιασμοί της και η κλοπή του κινητού της τηλεφώνου, κατά την περιγραφή των γεγονότων και του δράστη, η παραπονούμενη άρχισε να κλαίει. Σύμφωνα ακόμα με την ΄Ενδειξη Α, την ίδια μέρα στο Μακάρειο Νοσοκομείο Λευκωσίας, κατά την ιατροδικαστική εξέταση της παραπονούμενης, αυτή ήταν εμφανώς αναστατωμένη και έκλαιγε. Παρατηρούμε λοιπόν ότι η παραπονούμενη βρισκόταν σε αυτή τη κατάσταση, δηλαδή αναστατωμένη, κλαίγοντας συνεχώς αμέσως μετά τους ισχυριζόμενους βιασμούς της και συνέχισε να βρίσκεται σε αυτή την κατάσταση και τις επόμενες ώρες που μεσολάβησαν μέχρι και την ιατροδικαστική εξέταση της, που έγινε αργότερα την ίδια μέρα. Έχοντας αυτοπροειδοποιήσει τους εαυτούς μας, κρίνουμε ότι η μαρτυρία αυτή, δηλαδή η αναστατωμένη κατάσταση στην οποία βρισκόταν η παραπονούμενη δεν ήταν προσποιητή ή κατασκευασμένη, αλλά αυθόρμητη και αυθεντική και επομένως αποτελεί ενισχυτική μαρτυρία. Ενισχυτική μαρτυρία αποτελεί και ο εντοπισμός στην εσωτερική πλευρά του στηθόδεσμου της παραπονούμενης (Τεκμήριο 8) πολύ μικρής ποσότητας γενετικού υλικού με μεικτό γενετικό υλικό του χρωματοσώματος Υ όπου ο κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης, ως επίσης μεικτού γενετικού υλικού στο οποίο η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος είναι δότες, στην μπροστινή πλευρά εσωτερικά του εσωρούχου του κατηγορούμενου χρώματος άσπρου (Τεκμήριο 18). Τα πιο πάνω συνάδουν πλήρως με την εκδοχή της παραπονούμενης, ότι ο κατηγορούμενος την έσπρωχνε προς το κάθισμα του συνοδηγού προσπαθώντας να την βάλει μέσα στο αυτοκίνητο ενώ αυτός βρισκόταν από πίσω της, την κρατούσε και την άγγιζε παντού πολύ σφικτά, το παντελόνι του ήταν κατεβασμένο, αρκετές φορές έβαλε το πέος του μέσα στον κόλπο της και στον πρωκτό της, ένιωσε ότι ήταν ξυρισμένος στο σημείο που ήταν το πέος του, στοιχεία που δείχνουν ότι κατέβασε το εσώρουχο του. Περαιτέρω το γεγονός ότι εντοπίστηκε γενετικό υλικό της παραπονούμενης σε διάφορα σημεία που σχετίζονται με τη θέση του συνοδηγού του οχήματος Β, δηλαδή στο εσωτερικό μέρος της πόρτας του συνοδηγού, στην πλαστική βάση της θέσης του συνοδηγού, στο κάθισμα της εν λόγω θέσης, στο ταμπλό μπροστά από αυτή και στην πλάτη της ίδιας θέσης, συνάδει πλήρως με την εκδοχή της παραπονούμενης ότι δηλαδή αυτή αντιστεκόταν σε αυτό που της συνέβαινε, αντιδρώντας στις πράξεις του κατηγορούμενου. Ενισχυτική μαρτυρία αποτελεί και το γεγονός ότι εντοπίσθηκε από την Αστυνομία, το ένα εκ των σκουλαρικιών που φορούσε η παραπονούμενη - σε σχήμα φλαμίνγκο (Τεκμήριο 34) - κάτω από το χαλάκι του αυτοκινήτου του πατώματος της θέσης του συνοδηγού του οχήματος Β. Αυτό έχοντας πάντα υπόψην τη βία που περιέγραψε η παραπονούμενη ότι εξασκήθηκε εναντίον της, ότι δηλαδή ο κατηγορούμενος την έσπρωχνε προς το κάθισμα του συνοδηγού σπρώχνοντας την πλάτη της και αυτός ήταν από πίσω της, ως επίσης την αναφορά της ότι σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος την έβαλε μπρούμυτα με το κεφάλι στη θέση του συνοδηγού, της έπιασε τα δύο χέρια της και έβαλε με δύναμη το πέος του στον πρωκτό της. Αποτελεί επίσης ενισχυτική μαρτυρία λόγω της αναφοράς της παραπονούμενης ότι αφού διαπίστωσε στις 20/8/2021 ότι έλειπε το ένα από τα δύο σκουλαρίκια της σε σχήμα φλαμίνγκο τα οποία φορούσε, την επόμενη ημέρα ειδοποίησε τη διερμηνέα ότι ενδεχομένως το σκουλαρίκι αυτό να βρίσκεται στο όχημα του άνδρα που την βίασε. Ακολούθησε η ανεύρεση του Τεκμηρίου 34, σύμφωνα με το Μ.Κ.7 και τα παραδεκτά γεγονότα (Ένδειξη Α). Ενισχυτική μαρτυρία αποτελούν και oι αναφορές της παραπονούμενης στον Ρ. Σ., οδηγό του οχήματος Α, ως επίσης στον Α. Μ., ιδιώτη φύλακα στο ξενοδοχείο F.S., ότι βιάστηκε, ως άμεσο (πρώτο) παράπονο, δυνάμει του άρθρου 10 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9. Όσον αφορά το πρώτο παράπονο, στην Tarita v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 106, ημερ. 8/7/2016, λέχθηκε ότι στην Κύπρο, σε αντίθεση με το κοινοδίκαιο, όπως εφαρμόζεται στην Αγγλία, το ζήτημα διέπεται από το άρθρο 10 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, το οποίο ορίζει ότι το Δικαστήριο δύναται να δεχθεί, ως απόδειξη, τις λεπτομέρειες παραπόνου, δηλαδή ως απόδειξη των γεγονότων που εξιστορούνται μέσα από τη δήλωση του θύματος (βλ. και Sutton v. The King (No. 2) 14 C.L.R. 160 και Hji Louca v. The Republic

(1961)C.L.R. 57). Αυτό μπορεί να γίνει μόνο, υπό την προϋπόθεση ότι πρόκειται για παράπονο ή δήλωση που γίνεται, λαμβανομένων υπόψην των συνθηκών, αμέσως μετά τη διάπραξη του αδικήματος και προς το πρώτο πρόσωπο ή πρόσωπα στο οποίο ή στα οποία η παραπονούμενη μίλησε μετά τη διάπραξη του αδικήματος ή στα πρόσωπα τα οποία το Δικαστήριο φρονεί ότι ήταν φυσικό να προβεί σε δήλωση ή παράπονο σχετικά με το αδίκημα (βλ. και Γεωργίου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 618 και Trussler v. Δημοκρατίας

(2013)2 Α.Α.Δ 38). Απαραίτητα στοιχεία του άμεσου παραπόνου είναι ο αυθορμητισμός με τον οποίο γίνεται και η χρονική αμεσότητα δηλαδή να γίνεται με την πρώτη ευκαιρία που εύλογα προσφέρεται, στοιχεία που αίρουν, στον βαθμό που είναι δυνατό, το ενδεχόμενο κατασκευής μαρτυρίας και τα οποία ασφαλώς θα πρέπει να κρίνονται όχι γενικά και αόριστα αλλά υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις κάθε υπόθεσης (βλ. και Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 506 και σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, ανωτέρω, σελ. 514 και επ.). Ως δε λέχθηκε στην Λιασίδης ν. Αστυνομίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 434, η νομολογία έχει αναγνωρίσει ότι οι προϋποθέσεις, που θέτει το άρθρο 10 του Κεφ. 9, για την αποδοχή παραπόνου, αίρουν το ενδεχόμενο κατασκευής του περιεχομένου του, εξυψώνοντας την υπόσταση της μαρτυρίας σε βαθμό που να εξομοιώνεται με ανεξάρτητη μαρτυρία. Στην ίδια δε υπόθεση, με αναφορά στην R. v. Wright [1990] 90 Cr. App. R. 92, υπογραμμίζεται ότι ουσιώδες για την αποδοχή παραπόνου δεν είναι, αφ' εαυτού, το γεγονός ότι έγινε παράπονο αλλά το περιεχόμενό του και η εμφάνιση συνοχής μεταξύ των λεπτομερειών του παραπόνου και της εκδοχής της παραπονούμενης. Η ανάγκη δε για την ύπαρξη τέτοιας συνοχής μεγεθύνεται στην Κύπρο, ενόψει των προνοιών του άρθρου 10 του Κεφ. 9 και της σημασίας, την οποία ενέχει μαρτυρία, η οποία γίνεται δεκτή κάτω από αυτό το άρθρο, σύμφωνα με τη νομολογία. Πρόκειται δε προφανώς για εξαίρεση στον κανόνα ότι η ενισχυτική μαρτυρία πρέπει να έχει ανεξάρτητη του μάρτυρα προέλευση. Στην προκειμένη, η παραπονούμενη στη μαρτυρία της ανέφερε σχετικά ότι τα πρώτα πρόσωπα που είδε μετά τον βιασμό της ήταν τα πρόσωπα που επέβαιναν στο όχημα, στο οποίο έκανε σήμα να σταματήσει (όχημα Α). Ο οδηγός του οχήματος ήταν ο Ρ. Σ. Περαιτέρω η παραπονούμενη ανάφερε ότι μίλησε στη συνέχεια με ένα άνδρα της ασφάλειας του ξενοδοχείου, που διαφάνηκε ότι ήταν ο Α. Μ. και ότι στα πρόσωπα αυτά ανέφερε ότι βιάστηκε. Σχετική είναι και η μαρτυρία του Μ.Κ.2, ο οποίος είπε ότι άκουσε την παραπονούμενη να λέει στον Α. Μ. ότι βιάστηκε. Κρίνουμε ότι τα πιο πάνω αποτελούν άμεσο (πρώτο) παράπονο αφού τα λεχθέντα της παραπονούμενης έγιναν στα πρώτα πρόσωπα που συνάντησε μετά το βιασμό της και με τον αυθορμητισμό με τον οποίο έγινε. Η παραπονούμενη ζήτησε βοήθεια από διερχόμενο όχημα, το οποίο οδηγούσε ο Σ. κάνοντας του σήμα να σταματήσει και μόλις αυτό ακινητοποιήθηκε κοντά της, ανέφερε στους επιβαίνοντες σε αυτό ότι είχε βιαστεί και είχε πέσει θύμα κλοπής. Το ίδιο έπραξε και με τον Α. Μ., που μετέβηκε στη συνέχεια κοντά της, του ανέφερε δηλαδή ότι βιάστηκε. Υπενθυμίζουμε την ταυτόχρονη αναστάτωση στην οποία βρισκόταν η παραπονούμενη κατά το χρονικό αυτό σημείο, στοιχείο που επίσης δείχνει τον αυθορμητισμό της. Εδώ να σημειωθεί ότι στην ουσία έχουμε διαδοχικά παράπονα-δηλώσεις, τα οποία πληρούν τις πρόνοιες του άρθρου 10 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 (βλ. σύγγραμμα Το Δίκαιο της Απόδειξης, ανωτέρω, σελ. 521-522). Ενισχυτική μαρτυρία της εκδοχής της παραπονούμενης αποτελεί και το γεγονός ότι κατά την εκτέλεση του εντάλματος έρευνας στο διαμέρισμα του, ο κατηγορούμενος πήρε από το καροτσάκι που ήταν τα άπλυτα του ένα εσώρουχο χρώματος άσπρου και το έβαλε στη τσέπη του. Ο Μ.Κ.7 τον αντιλήφθηκε και τον κάλεσε και το έβαλε πίσω στο καροτσάκι και το εσώρουχο αυτό παραλήφθηκε ως τεκμήριο. Από τα τεκμήρια που κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, το μόνο εσώρουχο χρώματος άσπρου είναι το Τεκμήριο 18, στο οποίο έγιναν δύο δειγματοληψίες. Στη μια εξ αυτών που έγινε στην εξωτερική πλευρά του γενικά, εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό. Το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου παρουσιάζει κύρια συνεισφορά, ενώ η παραπονούμενη δεν μπορεί να αποκλειστεί από δότρια του μεικτού γενετικού υλικού. Στην άλλη δειγματοληψία που έγινε στην μπροστινή πλευρά εσωτερικά, εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό στο οποίο ο κατηγορούμενος και η παραπονούμενη είναι δότες του γενετικού αυτού υλικού. Αυτή η ενέργεια του κατηγορούμενου αποτελεί, κατά την κρίση μας, ενισχυτική μαρτυρία αφού δείχνει ηθελημένη προσπάθεια του να αποκρύψει αποδεικτικό στοιχείο και δη το εν λόγω τεκμήριο το οποίο γνώριζε ότι ενδεχομένως θα τον συνέδεε με την υπόθεση. Έρχεται επίσης σε αντίθεση με τη δήλωση του κατηγορούμενου προς το Μ.Κ.7 όταν του εξηγήθηκαν οι λόγοι της σύλληψης του και του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, ότι δεν έχει σχέση με την υπόθεση. Ενόψει όλων των πιο πάνω η μαρτυρία της παραπονούμενης γίνεται δεκτή. Ερχόμενοι στον κατηγορούμενο, να λεχθεί κατ' αρχάς ότι στην ανακριτική του κατάθεση (Τεκμήριο 63), πέραν του ότι στην ερώτηση αρ. 2 αναφέρει ότι δεν επιθυμεί την παρουσία δικηγόρου, στις υπόλοιπες ερωτήσεις απάντησε με την στερεότυπη δήλωση «Ό,τι έχω να πω, θα το πω στο Δικαστήριο». Αυτό ασφαλώς αποτελεί δικαίωμα του και δεν μπορεί να εξαχθούν, εκ της άσκησης του, οποιαδήποτε συμπεράσματα εναντίον του. Στην ανώμοτη του δήλωση κατηγορούμενος ανέφερε τα ακόλουθα: «Τα ξημερώματα της Πέμπτης, 19/08/2021, έφυγα από το σπίτι μου για να πάω μία βόλτα με το αυτοκίνητό μου. Καθώς οδηγούσα στον παραλιακό δρόμο της Λεμεσού, σταμάτησα το αυτοκίνητο στην άκρη του δρόμου για να στρίψω ένα τσιγάρο και να καπνίσω. Καθώς έστριβα το τσιγάρο, μία άγνωστή μου νεαρή κοπέλα, η παραπονούμενη, άνοιξε την πόρτα του συνοδηγού και μπήκε μέσα στο αυτοκίνητο. Αμέσως την ρώτησα τι θέλει και της είπα να κατέβει από το αυτοκίνητο. Εκείνη άρχισε να ψάχνει το αυτοκίνητο και το πορτοφόλι μου. Όταν την ρώτησα πιο αυστηρά τι θέλει, μου απάντησε πως θέλει να την πάω στο ξενοδοχείο «F.S.» όπου διαμένει. Εγώ της απάντησα θετικά και ξεκίνησα να την πάω στο ξενοδοχείο. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής, μου είπε να μην την πάω αμέσως στο ξενοδοχείο αλλά να πάμε πρώτα μία βόλτα. Έτσι και έγινε και σταμάτησα το αυτοκίνητο εκτός του κυρίως δρόμου. Να σημειωθεί ότι δεν σταματήσαμε στο σημείο που αναφέρει η παραπονούμενη, αλλά λίγο πιο κάτω, απέναντι από την εκκλησία, σε σημείο που είναι φωτεινό και ορατό από τον δρόμο. Εκεί η παραπονούμενη ήταν πολύ διαχυτική μαζί μου και προσπαθούσε να με προσεγγίσει με σεξουαλικά κίνητρα. Εγώ όμως δεν είχα σκοπό να προβώ σε οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη μαζί της διότι αφενός μεν είχα σύντροφο, η οποία μάλιστα είχε προσφάτως γεννήσει την κόρη μας και αφετέρου δε λόγω του νεογέννητου τέκνου μου φοβόμουν μην ασθενήσω με κορονοιό. Για τους λόγους αυτούς δεν την άφηνα να με πολύ αγγίζει αλλά αυτή επέμενε. Σε κάποια στιγμή κατάφερε και πέρασε το χέρι της μέσα από το κοντό παντελονάκι μου και άγγιξε το πέος μου. Την σταμάτησα αμέσως και αυτή συνέχισε να χαϊδεύεται μόνη της και να έχει ερωτική διάθεση. Λίγο αργότερα ξεκίνησα το αυτοκίνητο και την άφησα στο ως άνω ξενοδοχείο. Πριν φύγει, με ένα στυλό έγραψε το κινητό της πάνω στο χέρι μου και μου είπε να την πάρω τηλέφωνο για να κανονίσουμε να βγούμε. Την άφησα στο ξενοδοχείο και επέστρεψα στο σπίτι μου όπου αργότερα με συνέλαβε η αστυνομία. Δεν προέβηκα σε ουδεμία σεξουαλική ή άσεμνη πράξη ή επίθεση προς την παραπονούμενη. Η παραπονούμενη προσπαθούσε να με προσεγγίσει ερωτικά και εγώ δεν ανταποκρίθηκα σε κανένα σημείο. Είναι παντελώς ψευδές ότι την βίασα. Είναι παντελώς ψευδές ότι την απήγαγα χωρίς την θέλησή της. Είναι παντελώς ψευδές ότι της έκλεψα το κινητό. Είμαι ένας άνθρωπος βιοπαλαιστής που έχω γίνει πατέρας για πρώτη φορά και βρίσκομαι υπόδικος για εγκλήματα που δεν διέπραξα. Δεν γνωρίζω τα κίνητρα της παραπονούμενης. Δεν είμαι άνθρωπος που θα προέβαινα στις πράξεις που μου καταλογίζονται. Παρά το γεγονός ότι δεν είμαι ο πλέον νομοταγής πολίτης, εντούτοις ουδέποτε θα προέβαινα σε τέτοια κατάπτυστα και ειδεχθή αδικήματα διότι δεν μου το επιτρέπει η ηθική μου. Επιπλέον, ο αδερφός μου είναι αστυνομικός και η αδερφή μου δικηγόρος και σε καμία περίπτωση δεν θα τους εξέθετα. Με όλη την ειλικρίνειά μου, σας δηλώνω κατηγορηματικά ότι είμαι αθώος και δεν έχω διαπράξει κανένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορούμαι. Είμαι αθώος.» Πριν αξιολογήσουμε τα ως άνω κρίνουμε ορθό όπως ευθύς εξ αρχής τονίσουμε ότι δεν θα ληφθεί σε οποιοδήποτε βαθμό υπόψη η αναφορά του συνηγόρου υπεράσπισης στην τελική του αγόρευση ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και άλλες υποθέσεις και ότι «το ποινικό του μητρώο δεν είναι και το καλύτερο» καθώς και η αναφορά του κατηγορούμενου στην ανώμοτη του δήλωση ότι δεν είναι «ο πλέον νομοταγής πολίτης». Ούτε είχαμε αυτά κατά νου κατά την αξιολόγηση μαρτύρων που κατέθεσαν ενώπιον μας ούτως ώστε να διασφαλιστεί το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά και της δίκαιης δίκης, αφού οι πιο πάνω δηλώσεις δεν συνδέονται με οποιονδήποτε τρόπο με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης. Ούτε έγινε οποιαδήποτε δήλωση ή σχόλιο σχετικά με τα πιο πάνω εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής. Ως προς την ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορούμενου και τον τρόπο που αυτή αξιολογείται, είναι πάγια καθιερωμένες οι αρχές της νομολογίας. Όσον αφορά την επιλογή αυτή κατ' αρχάς πρέπει να λεχθεί ότι αποτελεί απόλυτο δικαίωμα ενός κατηγορουμένου και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη εναντίον του. Όσον αφορά την βαρύτητα και την αξία ανώμοτης δήλωσης είναι νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι αυτή εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας ανάλογα με το πως ταιριάζει στην συγκεκριμένη περίπτωση. Τέτοια δήλωση χωρίς όρκο δεν πρέπει να παραμερίζεται ολότελα. Το Δικαστήριο έχει την υποχρέωση να της δώσει το βάρος που της αρμόζει και να τη λάβει υπόψη του πριν φτάσει στο συμπέρασμα κατά πόσο η κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση (βλ. R v. Frost

(1964)64 Cr. App. R. 284). Η ενδεχόμενη αξία της όμως είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική εφόσον δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία. Δεν εξομοιώνεται δηλαδή με ένορκη μαρτυρία η οποία υπόκειται σε έλεγχο, αφού δοκιμάζεται από αντεξέταση (βλ. Vrakas v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Themistokleous v. The Police

(1981)2 CLR 200 και Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται βασικά στην Α.Δ. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 91/2014, ημερ. 22/6/2016, ECLI:CY:AD:2016:B296, στην οποία γίνεται περαιτέρω αναφορά ως προς το πώς θα πρέπει να προσεγγίζεται τέτοια δήλωση. Ως εξηγείται τα πάντα εξαρτώνται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και τι ακριβώς προβάλλει ο κατηγορούμενος. Η κάθε περίπτωση χρήζει διαφορετικής προσέγγισης (βλ. DPP v. Walker [1974] 1 WLR 1090). Όποιο λεκτικό και να χρησιμοποιηθεί στην εξέταση ανώμοτης δήλωσης, πρέπει να έχει σαν βάση την κοινή λογική και τα ελάχιστα προαπαιτούμενα τα οποία συνιστούν την κοινή συνισταμένη της νομολογίας. Θα πρέπει να δοθεί κάποια ένδειξη, χωρίς πολλές λεπτομέρειες, για τον τρόπο που προσεγγίζεται η ανώμοτη δήλωση. Περισσότερο θα πρέπει το Δικαστήριο να καθοδηγήσει τον εαυτό του σύμφωνα με τη νομολογία ότι η αποδεικτική αξία τέτοιας δήλωσης είναι πειστική μάλλον παρά αποδεικτική. Γι' αυτό εξετάζοντας τη βαρύτητα που θα δώσει πρέπει να έχει υπόψη το σύνολο της μαρτυρίας και των γεγονότων και ιδιαίτερα εκείνα τα στοιχεία μαρτυρίας που είναι αναντίλεκτα ή αδιαμφισβήτητα. Αν κριθεί ότι η δήλωση είναι πειστική, τότε η μαρτυρία και τα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μπορεί να προσεγγισθούν με διαφορετικό τρόπο. Εάν όμως κριθεί ότι δεν έχει πειστική αξία τότε το θέμα τελειώνει εκεί (βλ. και Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 191/16, ημερ. 6/11/2018, ECLI:CY:AD:2018:B477, Αλεξάνδρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 152/17, ημερ. 20/6/2022, ECLI:CY:AD:2022:D246 και Sokolowski κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 52/2019, 53/2019 ημερ. 23/6/2022). Με βάση τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές, προχωρούμε στην αξιολόγηση των θέσεων που προβάλλει ο κατηγορούμενος μέσω της ανώμοτης δήλωσης του. Κατ' αρχάς η θέση του κατηγορούμενου στην ανώμοτη δήλωση του ότι η παραπονούμενη άνοιξε το αυτοκίνητο του, εισήλθε σε αυτό και άρχισε να ψάχνει μέσα σε αυτό μεταξύ άλλων και το πορτοφόλι του, δεν αντέχει στον έλεγχο της κοινής λογικής. Αυτό καθότι δεν είναι λογικό μια νεαρή κοπέλα σε μια ξένη χώρα να εισέλθει στο όχημα ενός άγνωστου άνδρα χωρίς να προηγηθεί μια στοιχειώδης συνομιλία μεταξύ τους και μάλιστα να αρχίσει σχεδόν αμέσως να ψάχνει το πορτοφόλι του που βρίσκει εκεί. Δεν γίνεται λοιπόν δεκτή η θέση αυτή. Περαιτέρω, η θέση του κατηγορούμενου ότι η παραπονούμενη ήταν πολύ διαχυτική μαζί του και ότι προσπάθησε να τον προσεγγίσει με σεξουαλικά κίνητρα, και ότι αυτή τον άγγιζε, παρόλο που ο ίδιος δεν είχε σκοπό να προβεί σε οποιαδήποτε σεξουαλική πράξη μαζί της και δεν την άφηνε να τον «πολύ αγγίζει» αλλά αυτή επέμενε, ότι σε κάποια στιγμή κατάφερε και πέρασε το χέρι της μέσα από το κοντό παντελονάκι του και άγγιξε το πέος του και ότι αυτός την σταμάτησε αμέσως και ότι αυτή άρχισε να χαϊδεύεται μόνη της έχοντας ερωτική διάθεση, και ότι (χωρίς να συμβεί οτιδήποτε άλλο) την μετέφερε στο ξενοδοχείο που διέμενε, αλλά και ότι προτού η παραπονούμενη εξέλθει του οχήματος του έγραψε με στυλό τον αριθμό τηλεφώνου της στο χέρι του για να της τηλεφωνήσει να συναντηθούν, δεν μπορεί να γίνει δεκτή. Τα τραύματα που φέρει η παραπονούμενη στην αριστερή πλάγια πλευρά του αριστερού γόνατος διαστάσεων 10 x 7 εκ. και η εκδορά εκ τριβής στη δεξιά αγκωνιαία χώρα διαστάσεων 2 x 2 εκ., δεν συνάδουν με αυτή την εκδοχή του κατηγορούμενου όπως δεν συνάδει ο εντοπισμός του γενετικού υλικού του κατηγορούμενου στο εσωτερικό μέρος του στηθόδεσμου που φορούσε η παραπονούμενη. Στο ίδιο συμπέρασμα οδηγεί και η απώλεια του σκουλαρικιού της παραπονούμενης (Τεκμήριο 34) και η ανεύρεση του κάτω από το χαλάκι της θέσης του συνοδηγού του οχήματος του κατηγορούμενου. Θα πρέπει επίσης να σημειωθεί ότι δεν τέθηκε στην παραπονούμενη κατά την αντεξέταση της ότι χαϊδευόταν μόνη της. Περαιτέρω, αντίθετα με την ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου της τέθηκε κατά την αντεξέταση της ότι χάιδευε τον κατηγορούμενο κατά τη διάρκεια της διαδρομής με το όχημα του και όχι στο σημείο όπου σταμάτησαν, όπως ανέφερε ο κατηγορούμενος στην ανώμοτη δήλωση του. Ως αναφέρεται στην κατάθεση του Α. Μ. (Τεκμήριο 74), η οποία κατατέθηκε για την αλήθεια του περιεχομένου της, σύμφωνα με μια από τις κάμερες του ξενοδοχείου F.S., ένα διπλοκάμπινο σκούρου χρώματος την 19/8/2021 μεταξύ των ωρών 02:09 - 02:12, σταμάτησε παράλληλα της στάσης του λεωφορείου σε σημείο πλησίον του ξενοδοχείου και στη συνέχεια αναχώρησε. Η πλευρά της Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση της παραπονούμενης, ζήτησε και προβλήθηκε από τον ψηφιακό δίσκο των ΚΚΒΠ (Τεκμήριο 52), σκηνή από την εν λόγω κάμερα, στην οποία φαίνεται η παραπονούμενη, η ώρα 02:12:55 της 19/8/2021, να τρέχει στο πεζοδρόμιο πλησίον του ξενοδοχείου. Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι το όχημα που στάθμευσε στο πιο πάνω σημείο του δρόμου την 19/8/2021 μεταξύ των ωρών 02:09 - 02:12, είναι το όχημα του κατηγορούμενου και ότι η παραπονούμενη έτρεχε στο πεζοδρόμιο μόλις εξήλθε από το εν λόγω όχημα. Σύμφωνα ακόμα με το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του Α. Μ. (Τεκμήριο 74), η παραπονούμενη επέστρεψε πεζή στο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου η ώρα 02:13 στις 19/8/

1. Προκύπτει λοιπόν από τα πιο πάνω ότι μόλις η παραπονούμενη εξήλθε του οχήματος του κατηγορούμενου, έτρεξε αμέσως προς το χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου. Το γεγονός αυτό ότι δηλαδή η παραπονούμενη απεικονίζεται να τρέχει στο πεζοδρόμιο αμέσως μόλις εξήλθε από το όχημα του κατηγορούμενου, καταδεικνύει αναστάτωση εκ μέρους της. Συνεπώς εάν όλα έγιναν ως ισχυρίζεται ο κατηγορούμενος, η παραπονούμενη δεν θα έτρεχε μόλις βγήκε από το όχημα του για να μεταβεί στο ξενοδοχείο όπου διέμενε, ούτε θα ζητούσε βοήθεια κάνοντας σήμα στο διερχόμενο όχημα που οδηγούσε ο Ρ. Σ. Αλλά ούτε θα ανέφερε σε αυτόν και στους φίλους του αμέσως μετά ότι βιάστηκε και ήταν θύμα κλοπής ούτε θα ανέφερε στον Α. Μ. ότι βιάστηκε. Τα πιο πάνω καταρρίπτουν την εκδοχή του κατηγορούμενου μέσω της ανώμοτης δήλωσης του και ταυτόχρονα υποστηρίζουν την εκδοχή της παραπονούμενης. Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να υπομνησθεί ότι με την ανώμοτη δήλωση δεν μπορούν να αποδειχθούν γεγονότα που δεν είναι με άλλο τρόπο αποδεδειγμένα με μαρτυρία εξ ου και αυτή δεν εξομοιώνεται με ένορκη μαρτυρία. Πόσο μάλλον όταν αυτά έρχονται σε αντίθεση με την μαρτυρία που έχει γίνει δεκτή στην παρούσα. Καταληκτικά κρίνεται ότι δεν μπορεί να αποδοθεί στην ανώμοτη δήλωση του κατηγορούμενου οποιαδήποτε πειστική αξία. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την μαρτυρία που έγινε δεκτή στην παρούσα και τα παραδεκτά γεγονότα καταλήγουμε στα ακόλουθα: H παραπονούμενη, η οποία κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 18 ετών, κατάγεται από τη Ρ., ήρθε στην Κύπρο στις 13/8/2021 για διακοπές με τους γονείς της και θα αναχωρούσε στις 22/8/
2. Έμενε με τους γονείς της στο ξενοδοχείο F.S. στο ίδιο δωμάτιο. Το βράδυ της 18/8/2021 μεταξύ των ωρών 21:00 - 22:30 περίπου, η παραπονούμενη μαζί με τους γονείς της, μετέβηκαν σε εστιατόριο όπου μεταξύ άλλων μοιράστηκαν ένα μπουκάλι κρασί. Κατά την έξοδο τους αυτή, η παραπονούμενη τσακώθηκε με τους γονείς της για ένα προσωπικό της ζήτημα. Έτσι η παραπονούμενη κατά την αναχώρηση τους, λόγω του τσακωμού που είχε προηγηθεί ανέπτυξε βηματισμό και επέστρεψε πρώτη στο ξενοδοχείο. Αφού άλλαξε ρούχα (εκτός από εσώρουχα) και φόρεσε ένα κοντό ροζ φόρεμα (Τεκμήριο 6) μετέβη στο χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου. Εν συνεχεία η παραπονούμενη πήρε τηλέφωνο κάποιον οδηγό ταξί που νωρίτερα την ίδια μέρα είχε μεταφέρει την ίδια και την οικογένεια της και του ζήτησε να την παραλάβει από το ξενοδοχείο. Στο ξενοδοχείο πήγε για να την παραλάβει με το ταξί ο γιος του εν λόγω προσώπου (ο Μ.Κ.6). Η παραπονούμενη έφυγε από το ξενοδοχείο με το ταξί η ώρα 23:
3. Ρώτησε τον Μ.Κ.6 πού μπορούσε να πάει για να πιεί ένα ποτό και αυτός της σύστησε το νυκτερινό κέντρο R., το οποίο ήταν σε κοντινή απόσταση από το ξενοδοχείο της και την μετέφερε εκεί. Μετά από σχετική ερώτηση που του έκανε, ο Μ.Κ.6 έδειξε στην παραπονούμενη μια στάση λεωφορείου που υπήρχε πιο κάτω. Αφού πλήρωσε το κόμιστρο, η παραπονούμενη πήγε στο ως άνω νυκτερινό κέντρο, όπου παρέμεινε μέχρι η ώρα 01:
4. Στο διάστημα αυτό κατανάλωσε δύο αλκοολούχα ποτά. Ενόσω βρισκόταν εκεί, έλαβε μήνυμα στο κινητό της τηλέφωνο από τη μητέρα της (Μ.Κ.4) στις 23:28 και της απάντησε ότι θα επέστρεφε σύντομα στο ξενοδοχείο. Βγαίνοντας από το ως άνω νυκτερινό κέντρο, η παραπονούμενη μετέβηκε στη στάση λεωφορείου που της είχε υποδείξει ο Μ.Κ.
5. Δεν είχε χρήματα για να πάρει ταξί. Αφού παρέμεινε εκεί για πέντε περίπου λεπτά περιμένοντας λεωφορείο, το αυτοκίνητο Β που οδηγείτο από τον κατηγορούμενο (στο εξής «το όχημα»), πέρασε και σταμάτησε λίγο μετά τη στάση και εν συνεχεία με όπισθεν ταχύτητα κινήθηκε και σταμάτησε μπροστά από τη στάση λεωφορείου όπου καθόταν η παραπονούμενη. Ο κατηγορούμενος άρχισε να της μιλά, όμως η ίδια δεν καταλάβαινε τι της έλεγε. Τότε του είπε «I need to go to hotel F.S., my parents I waiting for me». Ο κατηγορούμενος της απάντησε στα αγγλικά ότι μπορούσε να την πάρει («Yeah, go to hotel, yeah»). Η παραπονούμενη του είπε ότι δεν είχε λεφτά («I have no money»), όμως αυτός της είπε ότι δεν υπήρχε πρόβλημα και ότι είχε αυτός λεφτά και μπορούσε να τη μεταφέρει στο ξενοδοχείο. Τότε η παραπονούμενη μπήκε στο όχημα του κατηγορούμενου και κάθισε στη θέση του συνοδηγού. Υπό κανονικές συνθήκες δεν θα έμπαινε μέσα στο όχημα. Το έκανε όμως επειδή είχε πιεί δύο ποτά στο νυκτερινό κέντρο και κρασί με τους γονείς της προτού μεταβεί εκεί. Ήταν δηλαδή «λίγο σε κέφι» σε «λίγο πιωμένη κατάσταση». Ήταν όμως σε θέση να αντιλαμβάνεται τα πάντα. Ήθελε απλά να μεταβεί στο ξενοδοχείο και επειδή δεν περνούσε λεωφορείο, πίστεψε ότι ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να τη μεταφέρει εκεί. Όταν μπήκε στο όχημα, αυτό ξεκίνησε και κατευθύνθηκε προς το ξενοδοχείο. Αρχικά η συμπεριφορά του κατηγορούμενου ήταν φυσιολογική. Στο δρόμο ο κατηγορούμενος της μιλούσε αλλά αυτή δεν καταλάβαινε τι της έλεγε. Του έλεγε συνεχώς ότι πρέπει να πάει στο ξενοδοχείο («Ι need to go to hotel F.S.») και αυτός της έλεγε συνέχεια ότι θα την μεταφέρει εκεί («ok, ok, ok, we go to hotel»). Σε κάποια στιγμή, όταν πλησίασαν το ξενοδοχείο, η παραπονούμενη του έδειχνε με το χέρι της το ξενοδοχείο, το οποίο βρισκόταν στα δεξιά και του ζήτησε να σταματήσει. Αυτός όμως παρόλο που της απάντησε αρχικά καταφατικά, δεν σταμάτησε. Αντίθετα ανάπτυξε ταχύτητα. Περαιτέρω σε κάποιο σημείο του δρόμου που μπορούσε να κάνει επαναστροφή για να μεταβούν στο ξενοδοχείο, ανέπτυξε ακόμη μεγαλύτερη ταχύτητα και αφού προχώρησαν περίπου επτά λεπτά ευθεία, έστριψε αριστερά. Κατέληξαν σε μια αλάνα (περί τα 5,5 χιλιόμετρα από εκεί που παρέλαβε την παραπονούμενη) που είχε βράχια και ξερό χορτάρι και δεν υπήρχε φωτισμός. Το μέρος αυτό δεν ήταν μακριά από το δρόμο. Κατά τη διαδρομή η παραπονούμενη φοβήθηκε, φώναζε πάρα πολύ και πανικοβλήθηκε. Όταν έφθασαν εκεί, η παραπονούμενη προσπάθησε να διαφύγει τρέχοντας (γύρω από το όχημα προς την κατεύθυνση που ήρθαν) αλλά ο κατηγορούμενος έτρεξε πίσω της, την έπιασε από την πλάτη, την τράβηξε προς το όχημα και απότομα έβαλε το χέρι του κάτω από το εσώρουχο της ενώ με το άλλο του χέρι προσπαθούσε να κατεβάσει το παντελόνι του. Η παραπονούμενη άρχισε να λέει στον κατηγορούμενο να φύγουν από το μέρος και να κατευθυνθούν προς την παραλία ώστε να προσπαθήσει να διαφύγει. Ο κατηγορούμενος έδειχνε να συμφωνεί αλλά στη συνέχεια της έλεγε διάφορα στην αγγλική ή και σε άλλη γλώσσα και η ίδια αντιλαμβανόταν ότι της έλεγε «Θα το κάνουμε εδώ και τώρα». Αυτή προσπαθούσε συνεχώς να αντισταθεί σπρώχνοντας τον προς τα πίσω. Προσπαθούσε να διαφύγει, προσπαθούσε να τραβήξει τα χέρια του από πάνω της, αλλά δεν ήθελε να τον γδάρει ή να τον δαγκώσει γιατί δεν ήθελε να τον εκνευρίσει λόγω του ότι φοβόταν πως θα αντιδρούσε. Κατά τη διάρκεια της αντίστασης της και της προσπάθειας της να διαφύγει έσπασαν δύο από τα νύχια της (του δείκτη του δεξιού χεριού και του μικρού δακτύλου του αριστερού χεριού). Σε κάποια στιγμή η παραπονούμενη έπεσε στο έδαφος. Κατά το χρόνο αυτό βρίσκονταν και οι δύο έξω από το όχημα στην πλευρά του συνοδηγού και ο κατηγορούμενος την είχε γυρισμένη προς το όχημα και στεκόταν από πίσω της. Η παραπονούμενη έσπρωχνε και προσπαθούσε να κλείσει την πόρτα του οχήματος για να διαφύγει, αλλά ο κατηγορούμενος χρησιμοποιώντας βία προσπαθούσε να τη βάλει στο όχημα. Η παραπονούμενη φοβόταν πάρα πολύ και δεν μπορούσε να πιστέψει ότι της συνέβαινε κάτι τέτοιο. Ο κατηγορούμενος προσπαθούσε συνεχώς να την τραβά κοντά του, ενώ αυτή πάλευε και κατάφερνε να απομακρυνθεί λίγο από αυτόν. Προσπαθούσε συνεχώς με λόγια να του αποσπάσει την προσοχή για να φύγουν από το μέρος. Φώναζε, του έλεγε ότι ήταν μόνο 16 χρόνων, ότι αυτός θα πήγαινε φυλακή («you will go to prison»), ότι την περίμεναν οι γονείς της, αλλά ο κατηγορούμενος δεν καταλάβαινε τι της έλεγε. Κατά το χρονικό αυτό διάστημα και όταν αυτή κατάφερε να γυρίσει προς τα πίσω, είδε ότι ο κατηγορούμενος είχε κατεβασμένο το παντελόνι του. Το φόρεμα της δεν της το είχε βγάλει αλλά της το σήκωνε συνέχεια προς τα πάνω και την άγγιζε συνεχώς σε όλο της το σώμα. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος προσπάθησε αρχικά να βάλει το πέος του μέσα στον κόλπο της και μετά μέσα στον πρωκτό της. Η ίδια δεν έβλεπε αυτό που συνέβαινε, αλλά το ένιωθε και τότε άρχισε να φωνάζει ακόμη πιο δυνατά και σε κάποια στιγμή του είπε ότι δεν ήθελε να κάνει παιδιά με εκείνον. Αυτός της έλεγε κάτι που η ίδια δεν καταλάβαινε, όμως άκουσε τη λέξη «ass» και κατάλαβε ότι εννοούσε ότι θα έβαζε το πέος του στον πρωκτό της. Η παραπονούμενη συνέχισε να παλεύει και σε κάποια στιγμή, λόγω του ότι ο κατηγορούμενος ήταν πιο δυνατός από αυτή, κατάφερε να βάλει το πέος του μέσα στον κόλπο της. Αυτή αντέδρασε αμέσως και ο κατηγορούμενος άρχισε να λέει ξανά τη λέξη «ass» προσπαθώντας να βάλει το πέος του και μέσα στον πρωκτό της. Η παραπονούμενη βρισκόταν στην ίδια στάση, δηλαδή έξω από το όχημα, να βλέπει προς το όχημα και ο κατηγορούμενος από πίσω της να την περιορίζει με σωματική βία πάνω στο όχημα και με τα χέρια του. Την έσπρωχνε δηλαδή προς το κάθισμα του συνοδηγού (έσπρωχνε την πλάτη της) και αυτός ήταν από πίσω της. Το μισό μέρος του σώματος της παραπονούμενης ήταν μέσα στο όχημα, το άλλο μισό έξω και ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να βάλει όλο το σώμα της μέσα στο όχημα. Κατά το χρόνο αυτό ο κατηγορούμενος κρατούσε την παραπονούμενη πολύ σφικτά και σε κάποιες στιγμές την κρατούσε από τον αγκώνα με αποτέλεσμα να μην μπορεί να κινηθεί. Κάποτε την κρατούσε και με τα δύο του χέρια. Η παραπονούμενη παρόλο που ήταν σε κατάσταση πανικού, του φώναζε συνεχώς να σταματήσει και προσπαθούσε να διαφύγει. Ο κατηγορούμενος προσπαθούσε να κρατά την πόρτα του οχήματος συνεχώς ανοικτή και προσπαθούσε πιέζοντας την και σπρώχνοντας την προς τα κάτω να την βάλει μέσα στο όχημα. Σε κάποια στιγμή την έβαλε μπρούμυτα με το κεφάλι στην θέση του συνοδηγού και αφού της έπιασε και τα δύο χέρια έβαλε με δύναμη το πέος του μέσα στον πρωκτό της. Εκείνη τη στιγμή η παραπονούμενη πόνεσε πάρα πολύ και φώναζε και τον παρακαλούσε να σταματήσει. Ήταν πάρα πολύ φοβισμένη, σε κατάσταση σοκ, ούρλιαζε συνεχώς, του έλεγε «Stop, stop, my parents call to police», αντιστεκόταν, τον έσπρωχνε, τον κτυπούσε όσο μπορούσε, αυτός την πίεζε ξανά προς τα κάτω, αυτή του ξέφευγε για λίγο και αυτή η κατάσταση επαναλαμβανόταν. Σε κάποια στιγμή ο κατηγορούμενος τραβήχτηκε πίσω χωρίς να εκσπερματώσει. Ακολούθως και ενώ η παραπονούμενη ήταν μπρούμυτα στο όχημα, αυτός χρησιμοποιώντας βία, ήρθε από πάνω της και γυρίζοντας την προσπάθησε να βάλει το πέος του μέσα στο στόμα της. Αυτή, κάνοντας μεγάλη προσπάθεια, κατάφερε να κρατήσει το στόμα της κλειστό. Τότε ο κατηγορούμενος την τράβηξε και προσπαθούσε να την βάλει στα γόνατα πιέζοντας το κεφάλι της προς τα κάτω για να καταφέρει να βάλει το πέος του μέσα στο στόμα της, όμως η αυτή προέβαλε αντίσταση. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος πήρε από το πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου ένα τετράγωνο πλαστικό παγούρι άσπρου χρώματος και της είπε ότι περιείχε νερό. Έβαλε λίγο νερό στο χέρι του και μετά έβαλε το νερό στο πέος του προφανώς για να υγρανθεί και να έχει πιο εύκολη διείσδυση και τοποθέτησε το παγούρι στο μπροστινό κάθισμα. Όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο κατηγορούμενος συνέχισε να κρατά την παραπονούμενη, ενώ αυτή πάλευε συνεχώς να του ξεφύγει. Καθ' όλη τη διάρκεια του επεισοδίου ο κατηγορούμενος κατάφερε αρκετές φορές να βάλει το πέος του τόσο μέσα στον κόλπο της όσο και μέσα στον πρωκτό της παραπονούμενης. Αυτό δεν κρατούσε πολύ ώρα γιατί η παραπονούμενη πάλευε συνεχώς να διαφύγει και δεν έμενε ακίνητη. Όμως κάποιες στιγμές λόγω της δύναμης που χρησιμοποιούσε ο κατηγορούμενος κατάφερνε να αφήνει το πέος του μέσα της λίγο παραπάνω. Ο κατηγορούμενος δεν εκσπερμάτωσε και δεν φορούσε προφυλακτικό σε οποιαδήποτε στιγμή του όλου επεισοδίου. Σε κάποια χρονική στιγμή η παραπονούμενη είδε τον κατηγορούμενο να κρατά το φορτιστή του τηλεφώνου της (power bank) που η ίδια είχε μέσα στην τσάντα της. Αυτή άρχισε να του φωνάζει ότι της έκλεψε το τηλέφωνο της προσπαθώντας να τον κάνει να πιστέψει ότι ο φορτιστής του τηλεφώνου της ήταν το τηλέφωνο λόγω σχήματος και μεγέθους και τότε της είπε ότι το κινητό της τηλέφωνο ήταν μέσα στην τσάντα της. Αυτός όμως πίστεψε ότι το τηλέφωνο της χάθηκε και άρχισε να ψάχνει μαζί της για να το βρουν τόσο μέσα όσο και έξω από το όχημα. Σε κάποιο στάδιο της είπε ότι δεν θα έψαχνε άλλο και θα ερχόταν την επόμενη μέρα να το βρει. Της ζήτησε να μπει στο όχημα και να την μεταφέρει πίσω στο ξενοδοχείο της και τότε αυτή μπήκε στο όχημα. Προηγουμένως του είχε ζητήσει πολλές φορές να την μεταφέρει στο ξενοδοχείο όπου την περίμεναν οι γονείς της και αυτός της είπε τελικά «Εντάξει». Το όλο συμβάν στο χώρο διήρκησε περίπου 40 λεπτά. Εν συνεχεία, κατά τη διαδρομή προς το ξενοδοχείο, η παραπονούμενη κατάφερε και πήρε από την τσάντα της το τηλέφωνο της και το έκρυψε ανάμεσα στα πόδια της. Σε όλη τη διαδρομή προσπαθούσε να τηλεφωνήσει στους γονείς της, όμως δεν κατάφερνε να έχει κλήση, ούτε να στείλει μήνυμα. Ο κατηγορούμενος σε κάποια στιγμή είδε το τηλέφωνο και της το πήρε. Του ζήτησε να της το επιστρέψει και αυτός της είπε ότι θα της το επέστρεφε μετά. Του είπε ότι αυτό ήταν το δεύτερο τηλέφωνο της, κάτι που ήταν ψέμα και το έκανε για να του αποσπάσει την προσοχή. Ο κατηγορούμενος τη μετέφερε λίγο πιο κάτω από το ξενοδοχείο όπου διέμενε και την άφησε χωρίς όμως να της δώσει το τηλέφωνο της. Προτού ο κατηγορούμενος την αφήσει, της έδωσε ένα στυλό και της ζήτησε να γράψει το τηλέφωνο της πάνω στο αριστερό του χέρι (κάτω βραχίονα) με την υπόσχεση ότι θα της το επέστρεφε σύντομα και αυτή του έγραψε (λόγω της σύγχυσης της) τον αριθμό τηλεφώνου της μητέρας της. Το έκανε αυτό ελπίζοντας ότι θα της επέστρεφε το τηλέφωνο της. Κατά το χρόνο αυτό ήταν πολύ φοβισμένη και έτρεμε. Το τηλέφωνο της ήταν μάρκας ΙPhone 11 αξίας €1.
6. Μετά που ο κατηγορούμενος την άφησε, η παραπονούμενη έτρεξε αμέσως (η ώρα 02:12:55) προς το ξενοδοχείο. Έκανε δε σήμα, σε διερχόμενο αυτοκίνητο να σταματήσει (στο όχημα Α) και αυτό αφού έκανε επαναστροφή σταμάτησε κοντά της. Στο όχημα Α επέβαιναν τρεις νεαροί άνδρες. Ήταν τα πρώτα πρόσωπα που είδε η παραπονούμενη μετά το βιασμό της. Οι άνδρες αυτοί ανάμεσα τους και ο Ρ. Σ., την είδαν να είναι αναστατωμένη και τα ρούχα της κάπως ατημέλητα. Οι άνδρες την ρώτησαν στα αγγλικά αν χρειαζόταν βοήθεια. Αυτή τους απάντησε κλαίγοντας «Someone he stole my phone and fuck me» και τους έδειξε ένα από τα νύχια της που ήταν σπασμένο. Συνέχισε να κινείται προς το ξενοδοχείο και τότε ήρθε κοντά της ένας άνδρας της ασφαλείας του ξενοδοχείου (Α. Μ.), στον οποίο επίσης ανέφερε ότι βιάστηκε και μετέβηκαν στη συνέχεια στο χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου όπου της λέχθηκε ότι θα καλείτο η Αστυνομία. Την καταγγελία έλαβε ο Αστ.[ ] Χ. Μ. περί ώρα 02:30 της 19/8/2021 και μετέβη στο ξενοδοχείο όπου είδε ότι η παραπονούμενη ήταν σε εμφανή κατάσταση σοκ, έκλαιγε συνεχώς καθώς και ότι έφερε εκδορά στο δεξιό μετακάρπιο και κάποια νύχια της ήταν σπασμένα. Κατά το βράδυ του όλου επεισοδίου δεν άγγιξε οποιοσδήποτε άλλος άνδρας την παραπονούμενη εκτός από τον κατηγορούμενο, ούτε είχε οποιαδήποτε σεξουαλική επαφή με οποιοδήποτε τρίτο πρόσωπο εκτός από τον κατηγορούμενο. Από τα όσα υπέστη από τον κατηγορούμενο, πονούσε όλο της το σώμα. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι κατηγορίες 1 και 4 εδράζονται στο άρθρο 144 του Ποινικού Κώδικα (ως έχει τροποποιηθεί στις 13/11/2020 με το Νόμο 150(Ι)/2020), από το λεκτικό του οποίου προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του βιασμού είναι:
7. Ο κατηγορούμενος να έλθει σε παράνομη συνουσία, διά κολπικής, πρωκτικής ή στοµατικής διείσδυσης του πέους στο σώµα άλλου προσώπου,
8. Αυτό να γίνει χωρίς την συναίνεση του άλλου προσώπου ή με την συναίνεση του, η όποια να δόθηκε υπό το κράτος βίας ή απειλής ή φόβου. Ως συνάγεται από την Ν.Χ. ν. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 503, προς στοιχειοθέτηση του αδικήματος θα πρέπει να αποδειχθεί ότι η συγκατάθεση ή η συναίνεση του θύματος δεν είχε δοθεί και ότι η σεξουαλική πράξη έλαβε χώρα στην απουσία τέτοιας συγκατάθεσης. Ως έχει λεχθεί στην Βejandi v. Δημοκρατίας

(2014)2Β Α.Α.Δ. 935, δεν απαιτείται από την κατηγορούσα αρχή να αποδείξει ότι είχε ασκηθεί βία ή υπήρχε φόβος, η απόδειξη της οποίας απαιτείται µόνο εφόσον υπήρχε «συναίνεση». Ούτε απαιτείται όπως το θύμα επιδείξει ή αναφέρει ρητά στον κατηγορούµενο την έλλειψη της συναίνεσης του, όµως η κατηγορούσα αρχή πρέπει να παρουσιάσει µαρτυρία, ανάλογα µε τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, που να καταδεικνύει αυτή την έλλειψη συναίνεσης. Αναφορικά δε με την συναίνεση λέχθηκε χαρακτηριστικά ότι υπάρχει διαφορά µεταξύ του να συναινέσει κάποιο πρόσωπο και του να ενδώσει στη σεξουαλική επαφή. Το πρώτο περιλαµβάνει το δεύτερο. Όµως το να ενδώσει απλώς στη σεξουαλική επαφή δεν σηµαίνει κατ' ανάγκη ότι συναινεί. Στη θεώρηση του ζητήµατος λαμβάνεται υπόψην η ηλικία, το νοητικό επίπεδο και οι εν γένει συνθήκες ζωής του θύματος (βλ. και R. v. Olugboja [1981] EWCA Crim 2). Ως δε προκύπτει από τα λεχθέντα στην Brierley v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 476, έστω και αν υπήρξε αρχική συγκατάθεση στις ερωτικές περιπτύξεις, το αδίκηµα συντελείται εάν δεν υπάρχει συγκατάθεση για συνουσία και χρησιµοποιείται γι' αυτή βία, απειλές ή άλλες παράµετροι που κάµπτουν την αντίδραση του θύµατος (βλ. R. v. Howard [1965] 3 All E.R. 684, Archbold, 40η έκδ., σελ. 1410, παρ. 2878 και Russell on Crime, 12η έκδ., σελ. 708-709). Όσον δε αφορά το θέμα της συνουσίας από την ίδια υπόθεση προκύπτει ότι, σύµφωνα µε τις νοµολογιακές αρχές που έχουν αναπτυχθεί για το εν λόγω αδίκημα, πρέπει να αποδεικνύεται εισδοχή του πέους στον κόλπο ή τον πρωκτό ή το στόμα, έστω και αν είναι ελάχιστου βαθµού. Ο βιασµός συντελείται ακόμη και εάν δεν τραυµατίστηκε ο παρθενικός υµένας ή δεν υπήρξε εκσπερµάτωση. Ως προς το mens rea του κατηγορούμενου, θα πρέπει να αποδειχθεί πρόθεση του για σεξουαλική επαφή, με γνώση ότι το θύμα δεν συγκατατίθεται ή με αδιαφορία για την ύπαρξη ή όχι συγκατάθεσης εκ μέρους της (βλ. Ν.Χ. ανωτέρω). Αδιαφορία υπάρχει όταν ο κατηγορούμενος αντιλαμβάνεται ότι η παραπονούμενη πιθανόν να μην συγκατατίθεται ή δεν τον απασχολεί το ζήτημα και προχωρεί στη σεξουαλική πράξη. Όταν όμως από το σύνολο της μαρτυρίας προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος έχει εύλογη αιτία να πιστεύει πραγματικά ότι η παραπονούμενη συγκατατίθετο στη σεξουαλική πράξη, τότε δεν μπορεί να υπάρξει καταδίκη. Η κατηγορία 5 εδράζεται στο άρθρο 146 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο προβλέπει ότι όποιος αποπειράται βιασµό, είναι ένοχος κακουργήµατος και υπόκειται σε φυλάκιση δέκα χρόνων. Το τι συνιστά απόπειρα προβλέπεται από το άρθρο 366 του Ποινικού Κώδικα, με βάση το λεκτικό του οποίου απαιτείται να αποδειχθεί ότι:

1. Ο κατηγορούμενος, με πρόθεση να διαπράξει ποινικό αδίκημα (στην προκειμένη αυτό του άρθρου 144 του Ποινικού Κώδικα),
2. Αρχίζει να θέτει την πρόθεση του σε εφαρμογή,
3. Πράττει αυτό με μέσα πρόσφορα για την πραγμάτωση της πρόθεσης του και
4. Φανερώνει τέτοια πρόθεση με κάποια έκδηλη πράξη,
5. Χωρίς όμως να πραγματώνει την πρόθεση του σε τέτοιο βαθμό ώστε να διαπράξει το ποινικό αδίκημα. Είναι δε αδιάφορο το κατά πόσο ο κατηγορούμενος διενήργησε οτιδήποτε το οποίο ήταν αναγκαίο εκ μέρους του για συμπλήρωση της διάπραξης του ποινικού αδικήματος ή κατά πόσο η πλήρης πραγμάτωση της πρόθεσης του αποτράπηκε λόγω περιστατικών ανεξάρτητων από τη βούληση του ή κατά πόσο υπαναχώρησε εκούσια από την περαιτέρω επιδίωξη της πρόθεσης του ή ότι λόγω περιστατικών που δεν του είναι γνωστά, η πραγμάτωση του ποινικού αδικήματος ήταν εξ αντικειμένου αδύνατη. Απλή πρόθεση διάπραξης ενός αδικήματος δεν συνιστά απόπειρα. Απαιτείται η απόδειξη κάποιας πράξης από τον κατηγορούμενο, η οποία είναι άμεσα συνδεδεμένη με το αδίκημα. Θα πρέπει λοιπόν να γίνουν βήματα προς την κατεύθυνση της εκτέλεσης του σκοπού του κατηγορούμενου για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της απόπειρας. Μαρτυρία, η οποία απλώς καταδεικνύει την ύπαρξη πρόθεσης όπως π.χ. μια δήλωση του κατηγορούμενου αναφορικά με την πρόθεση του πριν ξεκινήσει να κάνει οτιδήποτε για να την υλοποιήσει και όχι μια ενέργεια που γίνεται ώστε να επιτευχθεί το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα αποδεικνύει το mens rea αλλά όχι το actus reus του αδικήματος (βλ. Russell on Crime, 10th edition, σελ. 1788). Προς στοιχειοθέτηση του actus reus θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο δράστης προέβη σε πράξη, η οποία αποτελεί ένα βήμα προς την κατεύθυνση διάπραξης του συγκεκριμένου αδικήματος και η οποία είναι άμεσα και όχι απλώς απομεμακρυσμένα συνδεδεμένη με τη διάπραξή του και της οποίας η διάπραξη δεν μπορεί λογικά να θεωρηθεί ότι έχει άλλο σκοπό από το σκοπό της διάπραξης του. Θα πρέπει λοιπόν να γίνει κάτι περισσότερο από προετοιμασία διάπραξης του αδικήματος (βλ. Archbold, 40th edition, παρ. 4102, 4104 και 4108 και Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ 258). Η κατηγορία 2 εδράζεται στο άρθρο 148 του Ποινικού Κώδικα, από το λεκτικό του οποίου προκύπτει ότι για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα της απαγωγής πρέπει να αποδειχθεί ότι:

1. Ο κατηγορούμενος, απαγάγει ή κατακρατεί γυναίκα, χωρίς τη θέλησή της,
2. Πράττει δε αυτό με σκοπό, είτε αυτός είτε κάποιο άλλο πρόσωπο να έλθει σε γάμο ή σε συνουσία με την εν λόγω γυναίκα. Σύμφωνα δε με το άρθρο 247 του Ποινικού Κώδικα, όπου δίδεται ο ορισμός της, απαγωγή στοιχειοθετείται όταν ο κατηγορούμενος, με βία εξαναγκάζει ή µε οποιαδήποτε απατηλά µέσα παρακινεί, άλλο πρόσωπο να φύγει από κάποιο τόπο. Ακόμη και στην περίπτωση που η γυναίκα μπει στο αυτοκίνητο του κατηγορούμενου με τη θέληση της, από τη στιγμή που στη συνέχεια αντιδρά και επιθυμεί να κατεβεί ή δηλώνει ότι επιθυμεί να τη μεταφέρει στην οικία της και ο κατηγορούμενος δεν το πράττει αλλά τη μεταφέρει σε μέρος που εκείνος επιθυμεί και έρχεται σε συνουσία ή επιχειρεί να έλθει σε τέτοια, χωρίς την θέληση της γυναίκας, στοιχειοθετείται το αδίκημα της απαγωγής του άρθρου 148 (βλ. Λοίζου κ.ά. ν. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ 469, Βιολάρης ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 520 και Αντωνίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 80/2017, ημερ. 17/9/2019, ECLI:CY:AD:2019:B372). Τέλος το αδίκημα της κλοπής (της κατηγορίας 3) εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ.

1. Τα συστατικά στοιχεία λοιπόν του εν λόγω αδικήματος ως προκύπτουν και από την εν λόγω απόφαση είναι τα εξής:
2. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
3. Αυτό να έγινε χωρίς την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
4. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
5. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
6. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. Από δε την Ανδρονίκου ανωτέρω προκύπτουν περαιτέρω τα ακόλουθα: · Όσον αφορά την φράση «με δόλιο τρόπο» («fraudulently») που σημαίνει σκόπιμα και εκ προθέσεως. Η πρόθεση στην συνήθη πορεία των πραγμάτων δεν είναι δεκτική άμεσης απόδειξης και κατά κανόνα βρίσκεται ως εξυπακουόμενο γεγονός μέσα από τα γεγονότα της υπόθεσης. Άτομο θεωρείται ότι έχει την πρόθεση να επιφέρει τα φυσιολογικά αποτελέσματα των πράξεών του. · Αντικείμενο κλοπής μπορεί να αποτελέσει οποιοδήποτε πράγμα που έχει αξία και ανήκει σε οποιοδήποτε πρόσωπο (βλ. άρθρο 255

(3). Η έννοια της λέξης «περιουσία» («property») είναι πολύ ευρεία και περιλαμβάνει σχεδόν οποιαδήποτε μορφή περιουσίας, κάθε έμψυχο ή άψυχο, δυνάμενο να αποτελέσει το αντικείμενο κυριότητας (βλ. και άρθρο 4 του Κεφ. 154). · Δεν είναι αναγκαία δε η φυσική αποκόμιση της περιουσίας. Αποτελεί δε συστατικό στοιχείο του αδικήματος η κλαπείσα περιουσία, όχι όμως και η αξία της ή το ύψος του κλαπέντος ποσού (βλ. Αντωνιάδης ν. Αστυνομίας

(2015)2Β Α.Α.Δ. 700). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Σύμφωνα με τα ως άνω ευρήματα του Δικαστηρίου, ο κατηγορούμενος προσφέρθηκε, στις 19/8/2021 να μεταφέρει με το όχημα του την παραπονούμενη, η οποία βρισκόταν σε στάση λεωφορείου στον παραλιακό δρόμο Λεμεσού (Λεμεσού-Αμαθούντας), στο ξενοδοχείο F.S., όπου διέμενε με τους γονείς της. Η παραπονούμενη εισήλθε στο όχημα του κατηγορούμενου και κατευθύνθηκαν προς το εν λόγω ξενοδοχείο. Η παραπονούμενη του έλεγε συνεχώς ότι πρέπει να πάει στο ξενοδοχείο και αυτός της έλεγε συνέχεια ότι θα τη μεταφέρει εκεί. Σε κάποια στιγμή, όταν πλησίασαν το ξενοδοχείο, η παραπονούμενη του έδειχνε με το χέρι της το ξενοδοχείο και του ζήτησε να σταματήσει. Αυτός όμως δεν το έπραξε αλλά αντίθετα ανέπτυξε ταχύτητα, συνέχισε ευθεία και δεν σταμάτησε παρά μόνο περί τα 7 λεπτά αργότερα (περί τα 5,5 χιλιόμετρα από εκεί που παρέλαβε την παραπονούμενη) σε μια αλάνα όπου δεν υπήρχε φωτισμός. Φθάνοντας στο μέρος η παραπονούμενη εξήλθε του οχήματος και προσπάθησε να διαφύγει χωρίς επιτυχία αφού ο κατηγορούμενος έτρεξε πίσω της, την έπιασε από την πλάτη και την τράβηξε προς το όχημα του. Η παραπονούμενη καλούσε τον κατηγορούμενο να φύγουν από εκεί. Όμως αυτός ήρθε σε αριθμό περιπτώσεων σε συνουσία μαζί της, τόσο δια κολπικής όσο και δια πρωκτικής διείσδυσης, χωρίς την θέληση της, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις της να σταματήσει και παρά την αντίσταση της και τις συνεχείς προσπάθειες της να ξεφύγει από αυτόν. Συνεπεία των πιο πάνω, κρίνουμε ότι έχουν αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας οι κατηγορίες βιασμού (κατηγορίες 1 και 4) καθώς και η κατηγορία της απαγωγής (κατηγορία 2), αφού η απαγωγή έγινε χωρίς τη θέληση της παραπονούμενης και ως προκύπτει από τα όσα ακολούθησαν, αποσκοπούσε στο να έλθει ο κατηγορούμενος σε συνουσία μαζί της. Περαιτέρω, σύμφωνα με τα ως άνω ευρήματα, ενώ η παραπονούμενη και ο κατηγορούμενος βρίσκονταν στο συγκεκριμένο μέρος, ο κατηγορούμενος ήρθε από πάνω της και γυρίζοντας την προσπάθησε να βάλει το πέος του μέσα στο στόμα της. Η παραπονούμενη καταβάλλοντας μεγάλη προσπάθεια κατάφερε να κρατήσει το στόμα της κλειστό. Τότε ο κατηγορούμενος την τράβηξε και προσπάθησε να την κάνει να γονατίσει για να καταφέρει να βάλει το πέος του μέσα στο στόμα της, χωρίς επιτυχία αφού εκείνη προέβαλε αντίσταση. Με βάση τα πιο πάνω, κρίνουμε ότι έχει αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και η κατηγορία της απόπειρας βιασμού (κατηγορία 5). Τέλος κρίνουμε ότι έχει αποδειχθεί και η κατηγορία της κλοπής (κατηγορία 3) αφού ο κατηγορούμενος πήρε το τηλέφωνο της παραπονούμενης (μάρκας ΙPhone 11) μαζί με τον φορτιστή του, αξίας €1.000, χωρίς τη θέληση αυτής και παρά τις διαμαρτυρίες της να της τα επιστρέψει. Παρόλο δε που υποσχέθηκε ότι θα της τα επέστρεφε μεταγενέστερα, τελικά δεν το έπραξε, κάτι που δείχνει και την πρόθεση του να τα αποστερήσει μόνιμα από την παραπονούμενη ιδιοκτήτρια τους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Καταληκτικά ο κατηγορούμενος κρίνεται έν