ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Π. Α., Αρ. Υπόθεσης: 10270/21, 12/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:67 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 10270/21 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Π. Α. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 12/12/2022 Για τη Δημοκρατία: κα Χ. Καραολίδου. Για τον Κατηγορούμενο: κ. Α. Ανδρέου. ΠΟΙΝΗ Στην παρούσα υπόθεση, ο κατηγορούμενος κρίθηκε ένοχος, μετά από δική του παραδοχή, στις κατηγορίες 1 και 2 και μετά από ακροαματική διαδικασία στις κατηγορίες 3, 4 και
- Οι κατηγορίες 1, 2, 4 και 5 αφορούν αδικήματα, κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου 29/77 ενώ η κατηγορία 3 αφορά αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση του περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/
- Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν αποκρυσταλλωθεί στην τελική απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 15/11/
- Αυτά, συνοπτικώς, έχουν ως ακολούθως: Στις 4/8/2021, η Υ.ΚΑ.Ν. έλαβε πληροφορία ότι ο κατηγορούμενος θα προέβαινε σε διακίνηση μεγάλης ποσότητας ναρκωτικών στην Επαρχία Λεμεσού. Με βάση την πληροφορία, στήθηκε επιχείρηση παρακολούθησης του. Την ίδια ημέρα εντοπίσθηκε να οδηγεί το όχημα του και τέθηκε υπό παρακολούθηση. Ο κατηγορούμενος κινήθηκε στον αυτοκινητόδρομο Λευκωσίας - Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λεμεσό. Οι λεπτομέρειες της παρακολούθησης που επακολούθησε καταγράφονται στην τελική απόφαση μας. Κατά τη διαδρομή, ο κατηγορούμενος εισήλθε στο έδαφος των Βρετανικών Βάσεων Ακρωτηρίου και κινήθηκε στο δρόμο που οδηγεί από Ακρωτήρι - Κολόσσι προς Ασώματο. Αφού εισήλθε στο χωριό Ασώματος, έκανε επαναστροφή και επέστρεψε στον ίδιο δρόμο, με αντίθετη κατεύθυνση. Σε κάποιο σημείο, σταμάτησε στη δεξιά πλευρά του δρόμου σύμφωνα με τη πορεία του, σε σημείο εκτός του δρόμου που ήταν χωμάτινο και περιμετρικά του υπήρχε ξηρή άγρια βλάστηση και θάμνοι. Στη συνέχεια θεάθηκε να κατεβαίνει από το όχημα του και να κατευθύνεται στη θέση του συνοδηγού και ακολούθως κρατώντας μια χαρτοσακούλα να κατευθύνεται σε θάμνους, να τοποθετεί αυτή σε χαρτοκιβώτιο που υπήρχε στους θάμνους που ήταν κοντά στον δρόμο και να επιστρέφει χωρίς να κρατά οτιδήποτε. Μετά από λίγο αναχώρησε και κατευθύνθηκε προς Ακρωτήρι - Κολόσσι. Ακολούθως αφού ελέγχθηκε από μέλος της Υ.ΚΑ.Ν. η χαρτοσακούλα που άφησε ο κατηγορούμενος, διαπιστώθηκε ότι εντός αυτής υπήρχαν δύο διαφανείς νάιλον συσκευασίες εντός των οποίων υπήρχε κοκαΐνη, συνολικού βάρους 200,4 γραμμαρίων. Αμέσως δόθηκαν οδηγίες για ανακοπή του κατηγορούμενου, ο οποίος στο μεταξύ κατευθύνθηκε και εισήλθε στο χωριό Κολόσσι, σε συγκεκριμένη οδό εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου και σταμάτησε το όχημα του και ανακόπηκε από μέλη της Υ.ΚΑ.Ν. Στη συνέχεια ο κατηγορούμενος υποβλήθηκε σε σωματική έρευνα και σε τσαντάκι που φορούσε στη μέση του, εντοπίσθηκε το χρηματικό ποσό των €11.545 και το ποσό των 955 τούρκικων λιρών. Όταν ρωτήθηκε αν έχει οτιδήποτε το επιλήψιμο εντός του οχήματος του και αφού του επιστήθηκε η προσοχή στο Νόμο, απάντησε «Έχω κοκαΐνη κάτω από πού τες μπροστινές καρέκλες του αυτοκινήτου». Σε έρευνα που ακολούθησε εντός του οχήματος του εντοπίσθηκε (κάτω από την καρέκλα του οδηγού) ένα χάρτινο κουτί, το οποίο περιείχε δύο σακούλια με κοκαΐνη βάρους 49,86 και 49,91 γραμμαρίων αντίστοιχα. Υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο και αυτός απάντησε «Εν η κόκα που σου είπα». Η έρευνα συνεχίσθηκε και κατά τη διάρκεια της εντοπίσθηκε (κάτω από την καρέκλα του συνοδηγού) ένα σακούλι εντός του οποίου υπήρχε νάιλον διαφανές σακούλι εντός του οποίου υπήρχε κοκαΐνη συνολικού βάρους 100,1 γραμμαρίων. Υποδείχθηκε στον κατηγορούμενο και αυτός απάντησε «Εν τζιαι τούτη κόκα». Αργότερα υποδείχθηκαν στον κατηγορούμενο, εκ νέου όλα τα τεκμήρια που εντοπίστηκαν και αυτός απάντησε «Εν δικά μου ούλλα. Τζιαι η κόκα τζιαι τα λεφτά. Τι να σου πω; Εννα σε περιπαίζω; Αφού ήβρατε τα μες το αυτοκίνητο μου». Αναφορικά με το χρηματικό ποσό απάντησε «Εν μπορώ να το δικαιολογήσω». Από περαιτέρω επιστημονικές εξετάσεις ως προς το ποσοτικό προσδιορισμό της, διαπιστώθηκε ότι η κοκαΐνη που παραλήφθηκε κατά την ως άνω αναφερόμενη επιχείρηση, είχε ποσοστό καθαρότητας 73,47% (High purity). Ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τις ακόλουθες τρεις προηγούμενες καταδίκες: · Στην Υπόθεση Αρ.24982/05 Επαρχ. Δικαστηρίου Λευκωσίας, του επιβλήθηκαν, στις 13/6/2007, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ½ ετών και 6 μηνών για τα αδικήματα της διάρρηξης και κλοπής και κακόβουλης ζημιάς αντίστοιχα. · Στην Υπόθεση Αρ. 1265/07 Κακουργιοδικείου Λεμεσού του επιβλήθηκε, στις 24/7/2007, ποινή φυλάκισης 10 ετών για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Η ποινή εκτίθηκε παράλληλα με την ποινή που επιβλήθηκε στις Υπόθεση Αρ. 24982/
- · Στην Υπόθεση Αρ. 14296/15 Επαρχ. Δικαστηρίου Λεμεσού, του επιβλήθηκαν, στις 4/4/2018, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 ½ ετών και 6 μηνών για τα αδικήματα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α΄ με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και προμήθειας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ (κάνναβης) αντίστοιχα. Κατ' έφεση (βλ. Αποστόλου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 196/2018 ημερ. 4/4/2019, ECLI:CY:AD:2019:B132), η ποινή μειώθηκε κατά 9 μήνες, διότι ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου δεν τέθηκε υπόψη το γεγονός ότι απονεμήθηκε Προεδρική Χάρη στον κατηγορούμενο, με την οποία αναστάληκε ποινή φυλάκισης διάρκειας 551 ημερών, η οποία θα ενεργοποιείτο. Με την ποινή όπως αυτή διαμορφώθηκε με την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου (ανωτέρω), ο κατηγορούμενος, αποφυλακίστηκε στις 31/3/
- Με την επιβολή ποινής στην παρούσα υπόθεση, θα ενεργοποιηθεί ποινή φυλάκισης διάρκειας 342 ημερών, η οποία αναστάληκε με νέα Προεδρική Χάρη που απονεμήθηκε στον κατηγορούμενο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορουμένου στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, αναφέρθηκε στις προσωπικές και λοιπές περιστάσεις του πελάτη του. Ο κ. Ανδρέου έδωσε έμφαση στα χρόνια προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος, τα οποία προέκυψαν από σοβαρό τροχαίο ατύχημα που ενεπλάκη καθώς επίσης σε λιποθυμικά επεισόδια που είχε κατά την περίοδο που τελεί υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Περαιτέρω, ο συνήγορος αναφέρθηκε στον θάνατο της μητέρας του κατηγορούμενου, η οποία απεβίωσε στα χέρια του ενώ ο πατέρας του απεβίωσε ενώ ο κατηγορούμενος βρισκόταν υπό κράτηση για την παρούσα υπόθεση. Οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι αδιαμφισβήτητα πολύ σοβαρές και οι ποινές που προβλέπονται πολυετείς. Για το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ προβλέπεται ποινή φυλάκισης 12 ετών, ενώ για το αδίκημα της κατοχής του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα προβλέπεται ποινή δια βίου φυλάκισης. Για το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες προβλέπεται ποινή φυλάκισης 14 ετών. Στην Παγιαβλάς ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 240 λέχθηκε ότι η χρήση ναρκωτικών έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις, γεγονός που επιβάλλει, κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών. Η χρήση των εν λόγω ουσιών έχει ποικιλόμορφα χαρακτηριστεί ως «κοινωνική μάστιγα και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας» εφόσον τα ναρκωτικά αποτελούν κίνδυνο τόσο για την φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του κοινού και ιδιαίτερα της νεολαίας μας. Τα τελευταία χρόνια διακινούνται στη χώρα μας μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών ουσιών με αποτέλεσμα ο αριθμός των θυμάτων να αυξάνεται ανεξέλεγκτα. Το κοινωνικό και οικονομικό κόστος από τη χρήση ναρκωτικών ουσιών είναι υπερβολικό. Παρά τις σημαντικές προσπάθειες που έχουν καταβληθεί για την πρόληψη και την καταστολή του παγκόσμιου αυτού φαινομένου, φαίνεται το πρόβλημα να έχει διογκωθεί και να έχει προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις. Ο ρόλος των Δικαστηρίων στην καταπολέμηση και πάταξη της σύγχρονης αυτής μάστιγας είναι ουσιαστικός. Τα πιο πάνω όπως και η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων έχουν βέβαια επισημανθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο, το οποίο επανειλημμένα τόνισε την ανάγκη αυστηρής αντιμετώπισης τους και επιβολής αποτρεπτικών ποινών. Η έξαρση στη χρήση των ναρκωτικών αλλά και οι δυσμενείς συνέπειες τους, ιδιαίτερα στη νεολαία μας, καθιστούν την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της ποινής (βλ. Ξυδάς ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 807 και Bora ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 79/17, ημερ. 13/3/2018, ECLI:CY:AD:2018:B110). Ο αποτρεπτικός χαρακτήρας των ποινών, ο οποίος πρέπει να αντανακλάται από το ύψος τους, αποτελεί λοιπόν το κύριο γνώρισμα τους (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 557). Τόσο ο περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμος 29/77 όσο και η σχετική νομολογία προβαίνουν σε διαφοροποίηση ως προς την μεταχείριση των χρηστών σε αντίθεση με τους εμπόρους ναρκωτικών. Έτσι στην Beyki ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 60, λέχθηκε ότι θεμελιωμένη είναι η αρχή της διάκρισης της σοβαρότητας των αδικημάτων που αφορούν σε εμπορία ναρκωτικών και εκείνων που αφορούν σε κατοχή και χρήση. Οι έμποροι ναρκωτικών καθιστούν επάγγελμα τους την διασπορά του θανάτου και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανευρεθούν ερείσματα για μετριασμό των ποινών που επιβάλλονται σ' αυτούς. Για τους χρήστες ναρκωτικών, όμως, υπάρχει κάποιο περιορισμένο περιθώριο για επίδειξη επιεικείας, το οποίο σχετίζεται με την αδυναμία του ανθρώπου και ειδικά των χρηστών ναρκωτικών, ανάλογα βέβαια με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η προαναφερόμενη διάκριση φαίνεται και στην Παγιαβλάς (ανωτέρω), όπου αναφέρθηκε ότι στην περίπτωση των εμπόρων η ανάγκη για την επιβολή αποτρεπτικών ποινών είναι κατάδηλη εφόσον αυτοί αποζούν από τη διασπορά της καταστροφής. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, ως και ο ρόλος του δράστη, είναι παράγοντες βαρύνουσας σημασίας κατά τον καθορισμό της ποινής. Η επιβολή ιδιαίτερα σοβαρών ποινών ενδείκνυται σε περιπτώσεις όπου η ποσότητα είναι μεγάλη και η κατοχή συνοδεύεται με πρόθεση εμπορίας των ναρκωτικών (βλ. Esper v. The Republic
(1972)2 C.L.R. 73, Moussa v. Δημοκρατία
(1992)2 Α.Α.Δ. 320 και Μallouk v. Δημοκρατία
(2000)2 Α.Α.Δ. 711). Σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα μπορεί λοιπόν να αποτυπωθεί ως απαύγασμα της νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, λόγω ακριβώς των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά, ευρύτερα στην κοινωνία. Αποτελεί επίσης, πάγια νομολογιακή αρχή, ότι όπου παρατηρείται έξαρση και επιμονή στη διάπραξη παρόμοιας φύσεως αδικημάτων, παρά τις επιβληθείσες από τα Δικαστήρια αυστηρές ποινές, δικαιολογείται η επιβολή ακόμη αυστηρότερων ποινών (βλ. Selmani κ.ά ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 235/2013, ημερ. 5/10/2016, ECLI:CY:AD:2016:B469, Μιχαήλ ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577 και Abunazha v. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 551). Μολονότι τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές σε υποθέσεις ναρκωτικών, εντούτοις, αδικήματα αυτής της φύσης αντί να παρουσιάζουν σημεία κάμψης, απεναντίας παρουσιάζουν έξαρση. Το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες είναι αυτοτελές αδίκημα και διαπράττεται, επειδή στα αδικήματα αυτά περιλαμβάνονται και τα γενεσιουργά αδικήματα, και στα τελευταία περιλαμβάνονται όλα τα αδικήματα που καθορίζονται ως ποινικά αδικήματα από Νόμο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Πρόκειται για αδίκημα το οποίο συνίσταται στη χρήση/απόλαυση, από τον αδικοπραγήσαντα, των καρπών της παρανομίας του. Ό,τι έχει σημασία, για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής, είναι το είδος και το ύψος των καρπών της παρανομίας που απόλαυσε ο αδικοπραγήσας ως αποτέλεσμα της παράνομης δραστηριότητάς του (βλ. Μαληκκίδη v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 40/2015, ημερ. 25/11/2016, ECLI:CY:AD:2016:B534). Δηλαδή είναι την απόλαυση αυτή που έχει στο επίκεντρό του το αδίκημα και αυτό για πρόληψη ή πάταξη της παρανομίας, με την πρόβλεψη αυστηρών ποινών αναφορικά με την απόλαυση των καρπών της. Σε σχέση με το ύψος των ποινών, ως λέχθηκε στην Σαμπή ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 100, δεν υπάρχει προκαθορισμένο πλαίσιο και ακριβής προσδιορισμός της επιβαλλόμενης ποινής αναλόγως των προηγούμενων αποφάσεων. Η κάθε υπόθεση εξετάζεται στα πλαίσια των ιδιαιτεροτήτων που υπάρχουν. Η αναφορά σε προηγούμενη νομολογία ενδεικτική μόνο σημασία μπορεί να έχει διότι ουδέποτε υπάρχει απόλυτη ταύτιση μεταξύ των χαρακτηριστικών γνωρισμάτων δύο υποθέσεων. Κάθε υπόθεση κρίνεται λοιπόν με βάση τις ιδιαίτερες περιστάσεις της και ανάλογα με αυτές διαβαθμίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται στις επιβληθείσες ποινές. Στην προκειμένη η σοβαρότητα της υπόθεσης προκύπτει κατ' αρχάς από το σύνολο και το είδος της εγκληματικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου. Ως προς αυτά θα πρέπει να αναφερθεί ότι, παρά το γεγονός ότι προσάφθηκαν στον κατηγορούμενο διαφορετικές κατηγορίες (οι κατηγορίες 1 και 2 τις οποίες παραδέχθηκε) για την ποσότητα ναρκωτικών που βρέθηκε στο αυτοκίνητο του (ήτοι 199,87 γραμμάρια δηλαδή περίπου η μισή της συνολικής) από αυτές για την ποσότητα που άφησε στο σημείο εντός των Βρετανικών Βάσεων (κατηγορίες 4 και 5 τις οποίες δεν παραδέχθηκε), παραμένει ως ουσιώδες γεγονός, που καταδεικνύει και το βαθμό σοβαρότητας της όλης εγκληματικής συμπεριφοράς του - η οποία θα πρέπει να έχει τη ανάλογη αντανάκλαση στις ποινές που θα του επιβληθούν - ότι την ίδια ημέρα είχε στην κατοχή του και μετέφερε το σύνολο των ναρκωτικών ουσιών (400,27 γραμμάρια). Κατά τη διαδρομή του, άφησε δε στο προαναφερόμενο σημείο, με προφανή σκοπό την παραλαβή τους από άλλο/α πρόσωπο/α, τις 2 από τις 5 συσκευασίες με ναρκωτικά που κατείχε (βάρους 200,4 γραμμαρίων) ενώ η μη διάθεση των υπόλοιπων 3 συσκευασιών φαίνεται ότι αποτράπηκε λόγω της παρέμβασης της Υ.ΚΑ.Ν., μέλη της οποίας τον ανέκοψαν λίγο αργότερα εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και τις εντόπισαν στο αυτοκίνητο του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Πέτρου, Ποιν. Έφεση Αρ. 71/22, ημερ. 1/12/2022 και Memic v. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 276). Το ότι κατείχε τα ναρκωτικά σε ξεχωριστές συσκευασίες και αυτές που εντοπίσθηκαν στο αυτοκίνητο του ήταν κρυμμένες κάτω από τα καθίσματα του οδηγού και του συνοδηγού, η διαδρομή που ακολούθησε και ο τρόπος που κινήθηκε και άφησε τη μισή ποσότητα των ναρκωτικών εντός των Βρετανικών Βάσεων, σε συνδυασμό με το ότι είχε στην κατοχή του 4 κινητά τηλέφωνα και μεγάλο χρηματικό ποσό (€11.545 το οποίο ήταν διαχωρισμένο σε 12 διαφορετικές δεσμίδες, ξεχωριστά από το ποσό των 955 τουρκικών λιρών), αποκαλύπτουν την ύπαρξη οργάνωσης και επαγγελματισμού στη διακίνηση και διάθεση ναρκωτικών (βλ. Πέτρου ανωτέρω). Περαιτέρω η σοβαρότητα της υπόθεσης προκύπτει και από τη συνολική ποσότητα των ναρκωτικών που κατείχε ο κατηγορούμενος με σκοπό να προμηθεύσει σε άλλα πρόσωπα, η οποία δεν ήταν μικρή (400,27 γραμμάρια) αλλά και το είδος αυτών αφού η κοκαΐνη συγκαταλέγεται στα σκληρά ναρκωτικά. Συναφές στοιχείο είναι και το υψηλό ποσοστό καθαρότητας της εν λόγω κοκαΐνης, το οποίο ήταν 73,47% (High purity). Ως λέχθηκε στην Memic (ανωτέρω), με αναφορά στη σχετική αγγλική νομολογία, ο ποσοτικός προσδιορισμός της καθαρότητας της ναρκωτικής ουσίας αποτελεί σχετικό παράγοντα, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η διερεύνηση του παράγοντα αυτού γίνεται από το Δικαστήριο στη βάση μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων. Εφόσον υπάρχει τέτοια μαρτυρία, το πρώτο στοιχείο για το οποίο το Δικαστήριο πρέπει να ικανοποιηθεί είναι κατά πόσο η ναρκωτική ουσία επιδέχεται νοθείας και, άρα, η σύνθεσή της δυνατό να έχει, σε κάποιο στάδιο, μεταβληθεί. Στη συνέχεια, αν αυτό, όντως, έχει συμβεί, θα πρέπει να ικανοποιηθεί τι ποσότητα ή ποσοστό της όλης ανευρεθείσας ουσίας αποτελεί το ανόθευτο ναρκωτικό που αναφέρεται στην κατηγορία (βλ. επίσης Shail v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 137/2014, ημερ. 8/7/2016, ECLI:CY:AD:2016:B338). Το ποσοστό καθαρότητας και ειδικότερα το λεγόμενο «low purity» προσμετράται στους παράγοντες εκείνους που μειώνουν τη σοβαρότητα του αδικήματος (βλ. Γεωργίου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 38/2019 (σχ. με 50/2019), ημερ. 20/1/2022). Στην προκειμένη δεν υπάρχει μεν μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να προσδιορίζει τη χημική ανάλυση του υπόλοιπου ποσοστού (26,53%), αλλά αυτό δεν αλλοιώνει το γεγονός ότι η καθαρότητα της κοκαΐνης ήταν ιδιαίτερα υψηλή. Τέλος ένα άλλο στοιχείο που καταδεικνύει τη σοβαρότητα της εγκληματικής δράσης του κατηγορούμενου είναι και το γεγονός ότι βρέθηκε στην κατοχή του ένα μεγάλο χρηματικό ποσό (€11.545 και 955 τουρκικών λιρών), το οποίο ήταν έσοδο που απέκτησε από τη διάπραξη αδικήματος και δη αυτού της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου με σκοπό την προμήθεια, κάτι που δείχνει την ενεργή και σοβαρή ενασχόληση του με τα ναρκωτικά και το κέρδος που αποκόμισε από αυτή τη εγκληματική του δραστηριότητα. Δεν είναι δε η πρώτη φορά που ο κατηγορούμενος διέπραξε αδικήματα που έχουν σχέση με ναρκωτικές ουσίες. Αυτό προκύπτει από το ότι βαρύνεται με τις τρεις προαναφερθείσες προηγούμενες καταδίκες. Όσον δε αφορά το δεδομένο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ευθύς εξ αρχής ότι δεν λαμβάνεται υπόψη για να τιμωρηθεί εκ νέου ο κατηγορούμενος για αδικήματα, στα οποία έχει ήδη καταδικασθεί και για τα οποία εξέτισε την ποινή του. Η σημασία των προηγουμένων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξη τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη του σεβασμού του και της στάσης του στην τήρηση των νόμων της Πολιτείας (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ματθαίου
(1994)2 Α.Α.Δ. 1 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Στην προκειμένη, αυτό που προκύπτει, μέσα από τον αριθμό των προηγούμενων καταδικών, το είδος και την έκταση των ποινών που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο και το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου επέδειξε παραβατική συμπεριφορά, είναι ότι η στάση του στην τήρηση των νόμων είναι περιφρονητική και ότι οι ποινές που του είχαν επιβληθεί δεν έχουν πετύχει το σκοπό της αποτροπής του. Δεν μπορεί δε να παραγνωρισθεί στο πλαίσιο αυτό και το ότι, παρά την αποφυλάκιση του στις 31/3/2020 και παρά το γεγονός ότι ήδη βαρύνετο με τρεις προηγούμενες καταδίκες, 1 ½ περίπου χρόνο αργότερα, διέπραξε τα επίδικα αδικήματα, όπως και το ότι όχι μόνο δεν άδραξε την ευκαιρία που του δόθηκε, ως αναφέρθηκε πιο πάνω, με τις δύο ξεχωριστές Προεδρικές χάρες που του απονεμήθηκαν, να αποστεί από την παραβατική του συμπεριφορά αλλά συνέχισε απτόητος τη διάπραξη τέτοιας φύσης σοβαρών αδικημάτων, που συνίστανται στην ουσία στην διάδοση σκληρών ναρκωτικών ουσιών. Παρά τα πιο πάνω, ουδόλως μας διαφεύγει ότι τα Δικαστήρια στα πλαίσια της εξατομίκευσης μιας ποινής δεν βασίζονται μόνο στη σοβαρότητα ενός αδικήματος και στην προβλεπόμενη ποινή, αλλά λαμβάνουν υπόψη και τις προσωπικές περιστάσεις ενός κατηγορούμενου. Σε καμία περίπτωση δεν μειώνεται η ανάγκη για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μην συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί ακόμη και στις περιπτώσεις όπου υπάρχει η ανάγκη επιβολής αποτρεπτικής ποινής. Τονίζεται όμως ότι η εξατομίκευση δεν θα πρέπει να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας, ούτε του στοιχείου της αποτροπής, που επιβάλλουν η φύση και τα περιστατικά του αδικήματος τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171). Προς όφελος του κατηγορουμένου λαμβάνουμε κατ' αρχάς υπόψη την παραδοχή του στο Δικαστήριο στις κατηγορίες 1 και 2, η οποία ήταν άμεση. Θα πρέπει να υπομνήσουμε όμως, ότι με την παραδοχή του αυτή, δεν εξοικονομήθηκε ιδιαίτερος δικαστικός χρόνος. Αυτό καθότι, οι μάρτυρες που συμμετείχαν στην ανακοπή και σύλληψη του στο Κολόσσι, ήτοι οι Μ.Κ. 2 και Μ.Κ.6, έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο, για το υπόλοιπο μέρος της επιχείρησης που σχετιζόταν με τις κατηγορίες που δεν παραδέχθηκε. Σε κάθε περίπτωση λαμβάνουμε όμως υπόψη ότι με τη μερική παραδοχή του, εξοικονομήθηκε κάποιο μέρος του δικαστικού χρόνου που θα αναλωνόταν εάν προέβαινε σε μη παραδοχή σε όλες τις κατηγορίες. Δεν μας διαφεύγει δε ότι σε υποθέσεις ναρκωτικών, ως έχει νομολογηθεί, η παραδοχή δεν πρέπει να υπερτιμάται εφόσον τέτοιας φύσεως παράνομη συμπεριφορά δεν βρίσκεται στο ίδιο επίπεδο με άλλες περιπτώσεις παραβατικής συμπεριφοράς. Στην παραδοχή ενός κατηγορουμένου δίδεται λοιπόν η δέουσα βαρύτητα, αλλά υπό περιστάσεις, όπως της παρούσας, όπου ο κατηγορούμενος ουσιαστικά συνελήφθηκε επ' αυτοφώρω να διαπράττει τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 2 (αφού τα ναρκωτικά βρέθηκαν στο αυτοκίνητο του κατά την έρευνα των μελών της Υ.ΚΑ.Ν.), η παραδοχή του είναι μειωμένης αξίας (βλ. Κατσαπάου ν. Δημοκρατία
(2012)2 Α.Α.Δ. 318). Δεν μας διαφεύγει και λαμβάνουμε λοιπόν δεόντως υπόψη τη μερική παραδοχή του κατηγορουμένου στο κατηγορητήριο δηλαδή στις κατηγορίες 1 και
- Πρέπει όμως να επισημάνουμε, όσον αφορά την επιμέτρηση της ποινής, ότι η εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου στις εν λόγω κατηγορίες δεν μπορεί να αποσυνδεθεί και να ειδωθεί ξεχωριστά από αυτή που αφορά τις κατηγορίες 4 και
- Αυτό καθότι, ως έχει εκτεθεί ανωτέρω, η επιλήψιμη συμπεριφορά του στις κατηγορίες 1 και 2 αποτελεί μέρος του συνόλου της σοβαρής εγκληματικής συμπεριφοράς που επέδειξε την ίδια ημέρα, κατέχοντας και μεταφέροντας, με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, μια όχι μικρή ποσότητα σκληρών ναρκωτικών (ήτοι συνολικά 400,27 γραμμάρια κοκαΐνης). Με άλλα λόγια η ποινή που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο, τόσο στις κατηγορίες 1 και 2 που έχει παραδεχθεί, όσο και στις κατηγορίες 4 και 5 που δεν έχει παραδεχθεί, θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τη συνολική παραβατική του συμπεριφορά και είναι εντός των πλαισίων αυτών που συνυπολογίζουμε την παραδοχή του τις κατηγορίες 1 και
- Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη τις προσωπικές και λοιπές του περιστάσεις, ως εκτέθηκαν από το συνήγορο του. Ειδικότερα λαμβάνουμε υπόψη ότι: · Είναι ηλικίας 37 ετών, άγαμος και άτεκνος. · Προέρχεται από οικογένεια χαμηλής οικογενειακής τάξης και μόρφωσης. · Σε ηλικία 15 ετών, λόγω κακής επίδοσης, εγκατέλειψε το σχολείο και εργάστηκε ως ηλεκτρολόγος. · Τον Δεκέμβριο του 2012, σε ηλικία 27 ετών, ενεπλάκη σε σοβαρό τροχαίο ατύχημα, με αποτέλεσμα να υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς. Συγκεκριμένα υπέστη κρανιοεγκεφαλική κάκωση, θλάσεις εγκεφάλου, κάταγμα στο σπόνδυλο και σε άλλα μέρη του σώματος του. Για 40 μέρες βρισκόταν σε κωματώδη κατάσταση, εισήχθη στο χειρουργείο με σκληρό κολλάρο, στη συνέχεια παρέμεινε στη ΜΕΘ για 15 ημέρες, υποβλήθηκε σε τραχειοστομία και παρουσίασε επινεφρίτιδα λόγω της φαρμακευτικής αγωγής. Ακολούθησε αποκατάσταση για 4 μήνες στο Μέλαθρον Αγωνιστών Ε.Ο.Κ.Α. · Τον Μάιο του 2013, λίγες μέρες μετά την μεταφορά του στο σπίτι, η μητέρα του, ηλικίας 52 ετών, υπέστη αναπάντεχα καρδιακή προσβολή και απεβίωσε στα χέρια του κατηγορούμενου. · Τον Σεπτέμβριο του 2020, ο πατέρας του υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και νοσηλεύθηκε για ένα έτος στο νοσοκομείο. Απεβίωσε τον Σεπτέμβριο του 2021, ενώ ο κατηγορούμενος τελούσε υπόδικος για την παρούσα υπόθεση. · Ο κατηγορούμενος, μετά το ατύχημα που είχε, βοηθούσε τον πατέρα του στην κοπή και πώληση καυσόξυλων. Με τον θάνατο του πατέρα του και την ποινή που θα του επιβληθεί, χάνει την πελατεία και ενδεχομένως την εργασία του, αφού οι πελάτες του θα αναζητήσουν εξυπηρέτηση από αλλού. · Στις 24/3/2021 ο κατηγορούμενος παρουσίασε επεισόδιο απώλειας αισθήσεων - συγκοπής, ενώ οδηγούσε αυτοκίνητο και αποτάθηκε σε νευρολόγο και καρδιολόγο για το ζήτημα. Του έχει εμφυτευθεί από τον καρδιολόγο ειδικό μηχάνημα αποθήκευσης των καρδιακών παλμών για να διαπιστωθεί εάν το πρόβλημα σχετίζεται με επεισόδια βραδυκαρδίας, με αρνητικό αποτέλεσμα. Ο νευρολόγος Δρ. Σ. Π., διαπίστωσε εναπόθεση αιμοσιδερίνης στον δεξιό μετωπιαίο λοβό, υποδεικνύοντας την προηγούμενη παρουσία αιματώματος και είναι της άποψης ότι, το επεισόδιο αφορά μετατραυματική επιληψία και εισηγήθηκε φαρμακευτική αγωγή επιληψίας. Ο κατηγορούμενος εξέφρασε την επιθυμία να μεταβεί στο εξωτερικό για περαιτέρω εξετάσεις αφού, παρά το γεγονός ότι παραπέμφθηκε και στο Ινστιτούτο Νευρολογίας Κύπρου, οι εκεί καθηγητές του ανέφεραν ότι δεν ήταν βέβαιοι εάν πρόκειται για μετατραυματική επιληψία, μετά πάροδο 9 ετών (από το ατύχημα) ή εάν υπάρχει άλλο νευρολογικό πρόβλημα το οποίο δεν εντόπισαν. Ενώ δε ο κατηγορούμενος ήταν σε διαδικασία ετοιμασίας των σχετικών εγγράφων με το Υπουργείο Υγείας για να μεταβεί στο Ισραήλ, συνελήφθη από την Αστυνομία και τέθηκε υπό κράτηση μέχρι τη δίκη. · Στις Κεντρικές Φυλακές έχει παρουσιάσει απώλεια αισθήσεων / συγκοπή σε 11 διαφορετικές περιπτώσεις μεταξύ 15/8/2021 - 28/10/
- Από τη συχνότητα της απώλειας των αισθήσεων του προκύπτει επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του. Οι γιατροί των Κεντρικών Φυλακών δεν μπορούν να τον βοηθήσουν. Έχει ωστόσο κατά την παραμονή του στις Κεντρικές Φυλακές μεταφερθεί για εξέταση τόσο από τον καρδιολόγο που του έχει εμφυτεύσει τη συσκευή, όσο και από νευρολόγο, χωρίς να διαπιστώνεται η αιτία των επεισοδίων. Ως προς το τελευταίο δέον όπως επισημανθεί ότι ο συνήγορος του κατηγορούμενου δεν έκανε οποιαδήποτε ειδική εισήγηση αναφορικά με την ποινή, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει ο πελάτης του, ούτε και ήταν η θέση του ότι αυτά δεν μπορούν να αντιμετωπισθούν επαρκώς ενώ αυτός βρίσκεται στις Κεντρικές Φυλακές. Άλλωστε ενώ βρίσκεται υπόδικος από τις 4/8/2021, φαίνεται από τα πιο πάνω ότι τα όποια προβλήματα παρουσιάσθηκαν αντιμετωπίσθηκαν δεόντως αφού ο κατηγορούμενος μεταφέρθηκε για το σκοπό αυτό σε ειδικούς γιατρούς εκτός των Κεντρικών Φυλακών. Αναμένεται βέβαια, όπως σε περίπτωση που επιβληθούν στον κατηγορούμενο ποινές φυλάκισης, η όποια κατάσταση ή επιδείνωση της υγείας του αντιμετωπισθεί, κατά την έκτιση τους, με την παροχή της κατάλληλης περίθαλψης, θεραπείας και φροντίδας από τις Κεντρικές Φυλακές και γενικά από τις Υπηρεσίες Υγείας του Κράτους. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπομνήσουμε, ότι σύμφωνα με τη νομολογία μας, οι προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες ενός παραβάτη, περιλαμβανομένων των προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει, σε αυτού του είδους των υποθέσεων, λαμβάνονται βέβαια σε κάποιο βαθμό υπόψη και η εξατομίκευση έχει τη θέση της, αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας και τη συναφή αντιμετώπιση των σοβαρότατων συνεπειών που προκύπτουν για αυτήν και ιδίως για νέους ανθρώπους, από την κατοχή και διακίνηση ναρκωτικών ουσιών (βλ. Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 577, Abe ν. Δημοκρατίας
(2008)2 A.A.Δ. 211 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Χρυσάνθου, Ποιν. Έφεση Αρ. 137/15, ημερ. 2/6/2016). Περαιτέρω, προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνουμε υπόψη και το γεγονός ότι κατά την παραμονή του στις φυλακές δεν έχει υποπέσει σε οποιοδήποτε παράπτωμα, είναι εργατικός, απασχολείται καθημερινά στην κουζίνα και μεταβαίνει καθημερινά στο σχολείο (βλ. Κιλινκαρίδης v. Δημοκρατίας
(2015)2Α Α.Α.Δ. 277). Τέλος, λαμβάνουμε υπόψη ότι απουσιάζουν οποιοιδήποτε επιβαρυντικοί παράγοντες που καθιστούν το αδίκημα ιδιαίτερα σοβαρό εν τη εννοία του άρθρου άρθρου 30
(4)(α) του Νόμου 29/77, χωρίς φυσικά αυτό να μειώνει τη σοβαρότητα της επιλήψιμης συμπεριφοράς του κατηγορούμενου, ως εκτέθηκε ανωτέρω. Αφού εξετάσαμε και λάβαμε λοιπόν υπόψην όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μας, περιλαμβανομένων των μετριαστικών παραγόντων που εκθέσαμε ανωτέρω αλλά και της ανάγκης για αποτροπή, που επιβάλλουν η φύση και η σοβαρότητα των επίδικων αδικημάτων και κατόπιν συνυπολογισμού αυτών και στάθμισης όλων των σχετικών παραγόντων, κρίνουμε ότι οι μόνες αρμόζουσες ποινές στην παρούσα είναι αναπόφευκτα οι ποινές φυλάκισης. Δεν μας διαφεύγει δε και λαμβάνουμε υπόψη ότι με την επιβολή ποινών φυλάκισης στην παρούσα, θα ενεργοποιηθεί αυτόματα και ποινή φυλάκισης διάρκειας 342 ημερών, η οποία αναστάληκε δυνάμει Προεδρικής χάρης, που απονεμήθηκε στον κατηγορούμενο. Είναι θεμελιωμένη αρχή της επιβολής ποινών ότι όταν επιβάλλονται διαφορετικές ποινές σε ένα κατηγορούμενο ή όταν επιβάλλεται μια ποινή και ταυτόχρονα ενεργοποιείται άλλη ανασταλείσα ποινή, διαδοχικά προς τη δεύτερη ποινή που επιβάλλεται, το καθήκον του Δικαστηρίου που επιβάλλει τέτοια ποινή είναι να βεβαιωθεί πως το σύνολο των διαδοχικών ποινών δεν είναι υπερβολικό (βλ. Bocskei [1970] 54 Cr. App. R. 519). Το Δικαστήριο, υπό συνθήκες όπως της παρούσας υπόθεσης, θα πρέπει να λάβει υπόψη του και την αρχή της αναλογικότητας μεταξύ του αδικήματος και της ποινής. Σε κάθε περίπτωση η συνολική ποινή που επιβάλλεται σε ένα κατηγορούμενο πρέπει να είναι ανάλογη προς το αδίκημα που διέπραξε. Οι ίδιες αρχές ισχύουν και στην περίπτωση ενεργοποίησης ποινής φυλάκισης διαδοχικά προς την επιβαλλόμενη ποινή. Και πάλιν σε τέτοια περίπτωση το τελικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να εξετάσει κατά πόσο το σύνολο των ποινών είναι υπερβολικό και αν είναι υπερβολικό να το μειώσει έτσι ώστε να είναι δίκαιο για τον κατηγορούμενο (βλ. Rafferty, 23.11.71, 2800/B/71, η οποία αναφέρεται στο σύγγραμμα D.A. Thomas, Principles of Sentencing, 2nd Ed., p. 255). Οι πιο πάνω αρχές, υιοθετήθηκαν και από τη δική μας νομολογία (βλ. Παπαχρίστου ν. Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 62, Τζιαμά ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 17/2017 ημερ. 18/12/2017, ECLI:CY:AD:2017:B468 και Αποστόλου (ανωτέρω). Η ενεργοποίηση των 342 ημερών, λαμβάνεται λοιπόν υπόψη στα πλαίσια της συνολικότητας της ποινής που θα επιβληθεί στον κατηγορούμενο στην παρούσα, έτσι ώστε αυτή να είναι ανάλογη με τα αδικήματα που αυτός διέπραξε και να μην είναι υπερβολική. Ως εκ των άνω επιβάλλονται στον κατηγορούμενο οι ακόλουθες ποινές: · Στην κατηγορία 2, ποινή φυλάκισης 5 ετών. · Στην κατηγορία 3, ποινή φυλάκισης 5 ετών. · Στην κατηγορία 5, ποινή φυλάκισης 8 ετών. Στις κατηγορίες 1 και 4 δεν επιβάλλονται ποινές διότι τα γεγονότα αυτών εμπεριέχονται στα γεγονότα των κατηγοριών 2 και 5 αντίστοιχα, στις οποίες έχουμε ήδη επιβάλει ποινές (βλ. Βασιλείου ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 385 και Περικλέους ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 34). Όλες οι πιο πάνω ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Η περίοδος έκτισης τους μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα, κατά το οποίο ο κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση για την παρούσα, δηλαδή από τις 4/8/2021. Τα τεκμήρια 1, 9, 10, 11 και 12 (ως είναι αριθμημένα στον κατάλογο τεκμηρίων που αποτελεί το τεκμήριο 1 του Δικαστηρίου), να επιστραφούν στο νόμιμο δικαιούχο τους. Τα τεκμήρια 4 έως 8 και 15, να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια 13 και 14 να καταστραφούν. Τα ποσά των €11.545 και των 955 τούρκικων λιρών δηλαδή τα τεκμήρια 2 και 3, διατάσσεται όπως δημευθούν. Τα έξοδα της διαδικασίας, ήτοι €150, να καταβληθούν από τη Δημοκρατία. (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .............. Α. Φυλακτού Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο