ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. A. A. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 15147/22, 9/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:KDLEM:2022:69 ΣΤΟ ΜΟΝΙΜΟ ΚΑΚΟΥΡΓΙΟΔΙΚΕΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κονή, Π.Ε.Δ. Φ. Τιμοθέου, A.Ε.Δ. Α. Φυλακτού, E.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 15147/22 ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν.
- A. A.
- A. B. Κατηγορουμένων Ημερομηνία: 9/12/2022 Για τη Δημοκρατία: κα Χ. Καραολίδου. Για τον Κατηγορούμενο 2: κα Σ. Αδάμου Κατηγορούμενος 2 παρών. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στην παρούσα υπόθεση, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν από κοινού κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (κατηγορίες 1, 3 και 5), εισαγωγής, κατοχής και κατοχής με σκοπό τη προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης, βάρους 843,4 γραμμαρίων (κατηγορίες 2, 4 και 6). Επιπρόσθετα αντιμετωπίζουν από κοινού κατηγορία χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης (κατηγορία 8). Ο κατηγορούμενος 2 αντιμετωπίζει ξεχωριστά τις κατηγορίες 7 και 9, οι οποίες αφορούν κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄, ήτοι κάνναβης, βάρους 0,4955 και 13,6721 γραμμαρίων αντίστοιχα. Στις 7/12/2022 οι κατηγορούμενοι απάντησαν στις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. Αμφότεροι αρνήθηκαν τις κατηγορίες 1-6 και 8, ενώ ο κατηγορούμενος 2 παραδέχθηκε τις κατηγορίες 7 και 9 και η υπόθεση ορίστηκε στις 7/2/2023, για ακρόαση στις κατηγορίες που δεν έγινε παραδοχή και για γεγονότα και ποινή στις κατηγορίες που έγινε παραδοχή. Στη συνέχεια, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής υπέβαλε αίτημα όπως οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση, για τους ίδιους λόγους που προβλήθηκαν στις 7/11/
- Η συνήγορος του κατηγορουμένου 1 δεν έφερε ένσταση στο αίτημα και συναφώς το Δικαστήριο διέταξε όπως αυτός παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την επόμενη δικάσιμο. Η συνήγορος του κατηγορουμένου 2 έφερε ένσταση και αγόρευσε σχετικά επί του θέματος. Συγκεκριμένα η κα Αδάμου υποστήριξε ότι μέσα από προσεκτική μελέτη του μαρτυρικού υλικού δεν προκύπτει πιθανότητα καταδίκης του πελάτη της. Κάνοντας προς τούτο ιδιαίτερη αναφορά στα όσα ο κατηγορούμενος 2 ανέφερε στις καταθέσεις του, η συνήγορος υποστήριξε ότι, με βάση το μαρτυρικό υλικό, δεν προκύπτει ότι ο πελάτης της είχε γνώση της ύπαρξης των επίδικων ναρκωτικών ουσιών που εντοπίστηκαν σε πακέτο στις 3/8/
- Επιπρόσθετα, στηριζόμενη στο λευκό ποινικό μητρώο και στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2, η κα Αδάμου υποστήριξε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας αυτού. Εισηγήθηκε δε όπως ο πελάτης της παραμείνει ελεύθερος με συγκεκριμένους όρους. Σε αυτό το στάδιο κρίνουμε σκόπιμο να αναφερθούμε στο ιστορικό της υπόθεσης, ως προκύπτει από τον φάκελο και από όσα έχουν συμπληρωματικά τεθεί ενώπιον μας. Οι κατηγορούμενοι, στις 24/8/2022 παραπέμφθηκαν από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού, σε απευθείας δίκη ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, που θα συνεδρίαζε στις 7/11/
- Ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου, η κατηγορούσα αρχή ζήτησε τη κράτηση αμφοτέρων των κατηγορουμένων. Ως προς τον κατηγορουμένο 2, η κατηγορούσα Αρχή επικαλέστηκε τον κίνδυνο φυγοδικίας και τον κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος 2, μέσω του τότε δικηγόρου του έφερε ένσταση στο αίτημα. Προς υποστήριξη της θέσης του, ο συνήγορος επικαλέστηκε το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου 2 και τις προσωπικές συνθήκες αυτού. Στα πλαίσια δε της αγόρευσης του δεν αμφισβήτησε ότι με βάση το μαρτυρικό υλικό υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του πελάτη του. Το παραπέμπον Δικαστήριο, με απόφαση του διέταξε όπως ο κατηγορούμενος 2 παραμείνει υπό κράτηση αφού έκρινε ότι στοιχειοθετείτο ο κίνδυνος φυγοδικίας. Κατέληξε δε σε τούτο αφού έκρινε, μεταξύ άλλων, ότι με βάση το μαρτυρικό υλικό υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου
- Απέρριψε όμως τη θέση της κατηγορούσας αρχής ότι υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο
- Στο σημείο αυτό θα πρέπει να υπομνήσουμε ότι αποτελεί κοινό έδαφος ότι η απόφαση του παραπέμποντος Δικαστηρίου, ημερομηνίας 24/8/2022 δεν έχει εφεσιβληθεί. Στις 7/11/2022, ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου, η εκπρόσωπος της κατηγορούσας αρχής, υπέβαλε αίτημα όπως οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση επί του ότι υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας και διάπραξης νέων αδικημάτων. Προς υποστήριξη της σχετικής με το κίνδυνο φυγοδικίας θέσης της, ότι υπάρχει πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων, παρέπεμψε στο μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης. Αναφορικά δε με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, όσον αφορά τον κατηγορούμενο 2, η κα Σίγαρ στήριξε τη θέση της στο ότι ο κατηγορούμενος 2, λίγες μέρες πριν από διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες 1-8, διέπραξε ξανά ίδιας φύσης αδίκημα και δη αυτό της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ (κατηγορία 9). Τότε οι κατηγορούμενοι δεν έφεραν ένσταση στο αίτημα της κατηγορούσας αρχής και επιφύλαξαν το δικαίωμα τους να τοποθετηθούν, όταν θα ξεκαθάριζαν οι αιτήσεις τους για παροχή νομικής αρωγής. Ως εκ τούτου η υπόθεση ορίστηκε για απάντηση στις 23/11/2022 και στη συνέχεια στις 7/12/
- Ως έχει νομολογηθεί, μετά από την πρώτη διαταγή του Δικαστηρίου για κράτηση, το Δικαστήριο εξετάζει το θέμα της περαιτέρω κράτησης όχι εξ υπαρχής αλλά μόνο με αναφορά σε οποιαδήποτε νέα δεδομένα ήθελαν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούν την κρίση του επί του θέματος της κρατήσεως, και όχι με αναφορά σε δεδομένα τα οποία υφίσταντο ευθύς εξ αρχής. Σχετικά παραπέμπουμε στην Δημητρίου κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 416, όπου με βάση τα πιο πάνω, κρίθηκε ότι κακώς το Κακουργιοδικείο ασχολήθηκε εξ υπαρχής με τα γεγονότα τα οποία διέπουν την κρίση επί της κράτησης σε συνάρτηση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης στη δίκη και με ευρύτερες αναφορές στην πιθανότητα καταδίκης και την ενδεχόμενη ποινή. Σχετικό με το θέμα είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Μαυρομιχάλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 165-166/20, ημερ. 22/10/2020: «Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει καταδείξει, όσον αφορά την πιο πάνω πτυχή, ότι, εκκρεμούσης της δίκης, η εξέταση ενστάσεως σε επαναλαμβανόμενο αίτημα κράτησης κατηγορουμένου προσώπου διενεργείται με αφετηρία το τελευταίο διαφοροποιητικό γεγονός, εάν υπάρχει τέτοιο. Διαπιστώνεται, έτσι, εφόσον περί τούτου πρόκειται, το περιεχόμενο της νέας μαρτυρίας που έχει, στο μεταξύ, προκύψει και η τυχόν επίδρασή της στην ήδη υπάρχουσα μαρτυρία της κατηγορούσας αρχής, ως προς την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου. ΄Αλλως πως, δε δικαιολογείται η εξέταση, εκ νέου, του πλαισίου, νομικού ή και πραγματικού, εντός του οποίου έχει εκδοθεί προηγούμενο διάταγμα κράτησης, της θέσης αυτής οριζομένης από το δόγμα του δεδικασμένου. Η σχετική νομολογία επιβεβαιώθηκε, πολύ πρόσφατα, στην J. Kalfat κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 125/2020 και 126/2020, 8.10.
- Στην προκειμένη περίπτωση, αναμφίβολα, η απόφαση της πλειοψηφίας στις υποθέσεις Dydi κ.ά. ν. Δημοκρατίας, καθιέρωσε τέτοιο δεδικασμένο, ήτοι αναφορικά με την ένδειξη της πιθανότητας καταδίκης, στη βάση της μαρτυρίας της κατηγορούσας αρχής που υπήρχε στις 30.6.2020.» (η υπογράμμιση δική μας). Παραπέμπουμε επίσης στην πιο πρόσφατη S.M. v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφεση Αρ. 75/2021, ημερ. 6/7/2021, ECLI:CY:AD:2021:B299, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα (από την πλειοψηφία): «Η Εφεσίβλητη ζήτησε όπως ο Εφεσείων μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία, παραμείνει υπό κράτηση γιατί θεωρεί πως υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας. Να σημειώσουμε πως ο Εφεσείων τελούσε ήδη υπό κράτηση στη βάση προηγούμενης απόφασης του παραπέμψαντος Δικαστηρίου, το οποίο βρήκε ότι υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας. Η εν λόγω απόφαση του παραπέμψαντος Δικαστηρίου είχε εφεσιβληθεί από τον Εφεσείοντα. Η Έφεση όμως αποσύρθηκε και απορρίφθηκε άνευ βλάβης, αφού δεν κατέστη δυνατό να εκδικαστεί από το Εφετείο πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ο Εφεσείων θα εμφανιζόταν για πρώτη φορά ενώπιον του Κακουργιοδικείου Λεμεσού. Έτσι, το θέμα τέθηκε εκ νέου εκ μέρους του Εφεσείοντα και ενώπιον του Κακουργιοδικείου στις 20.5.2021, όταν αυτός απάντησε στις κατηγορίες και δήλωσε σε όλες μη παραδοχή. Αναφέρουμε από τώρα πως με δεδομένο ότι ο Εφεσείων αμφισβήτησε την ορθότητα της απόφασης του παραπέμψαντος Δικαστηρίου αναφορικά με την κράτηση του, την οποία και προσέβαλε μέσω της νόμιμης οδού, αλλά η έφεση απορρίφθηκε για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, ενομιμοποιείτο να εγείρει εκ νέου το θέμα ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Τα όσα σχετικά ανέφερε το Κακουργιοδικείο στις σελ. 3 και 4 της απόφασης του, θα ίσχυαν μόνο εάν ο Εφεσείων δεν προσέβαλλε την απόφαση του παραπέμψαντος Δικαστηρίου ή εάν το Εφετείο εξέδιδε απόφαση σε σχέση με την απόφαση κράτησης που εξέδωσε το παραπέμψαν Δικαστήριο. Το θέμα όμως εδώ δεν έχει σημασία, αφού το Κακουργιοδικείο ορθά εξέτασε κατά πόσο συνέτρεχαν ή όχι οι προϋποθέσεις για να διαταχθεί η κράτηση του Εφεσείοντα στη βάση της πιθανότητας μη προσέλευσης του στη δίκη. Το Κακουργιοδικείο με την απόφαση του ημερ. 28.5.2021, που τώρα προσβάλλεται, διέταξε την κράτηση του Εφεσείοντα αφού βρήκε πως υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας» (η υπογράμμιση δική μας). Για σκοπούς καλύτερης αντίληψης των πιο πάνω κρίνεται ορθό όπως τεθούν, εν συνόψει, τα όσα σχετικά ανέφερε το Κακουργιοδίκειο στις σελίδες 3 και 4 της ως άνω εφεσιβληθείσας απόφασης του. Συγκεκριμένα το Κακουργιοδικείο στην απόφαση του ημερ. 28/5/2021, αφού σημείωσε ότι είχε προηγηθεί παρόμοιο αίτημα κράτησης, στηριζόμενο στον ίδιο λόγο, ενώπιον του παραπέμποντος Επαρχιακού Δικαστηρίου, το οποίο εξετάζοντας την ένσταση του κατηγορούμενου, αποφάσισε την κράτηση του και ότι η απόφαση αυτή στηρίχθηκε στο ίδιο μαρτυρικό υλικό με αυτό που τέθηκε ενώπιον του Κακουργιοδικείου και τέθηκαν οι ίδιες ακριβώς θέσεις από τους συνηγόρους, αναφέρθηκε στις υποθέσεις Δημητρίου και Μαυρονικόλα (ανωτέρω) και κατέληξε ότι δεν είχαν τεθεί οποιαδήποτε νέα δεδομένα που να έχουν προκύψει και τα οποία ενδεχομένως να διαφοροποιούσαν το όλο πλαίσιο, νομικό και πραγματικό, που αφορά το υπό κρίση θέμα. Η υπόθεση S.M. (ανωτέρω) επιβεβαίωσε λοιπόν το νομολογιακό κανόνα ύπαρξης δεδικασμένου, εάν δεν υπάρχουν νέα δεδομένα που θα μπορούσαν να διαφοροποιήσουν την κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος της κράτησης. Στα πλαίσια της παρούσας, έχουμε διεξέλθει με προσοχή τα πρακτικά της διαδικασίας ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου και ειδικότερα τα όσα ανέφερε ο τότε συνήγορος του κατηγορουμένου
- Έχουμε επίσης εξετάσει με προσοχή τα όσα εξέθεσε ενώπιον μας η κα Αδάμου, η οποία υποστήριξε ότι πρόκειται για νέα δεδομένα που διαφοροποιούν αυτά που είχαν τεθεί ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου. Αυτό όμως που διαπιστώνουμε είναι ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε διαφοροποίηση στα όσα τέθηκαν ενώπιον μας σε σχέση με τα δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον του παραπέμποντος Δικαστηρίου ή οτιδήποτε που δεν ήταν τότε σε γνώση του κατηγορουμένου
- Ως έχει δε προαναφερθεί, η απόφαση του παραπέμποντος Δικαστηρίου δεν έχει προσβληθεί με έφεση. Ως εκ των άνω κρίνουμε ότι τίθεται θέμα δεδικασμένου και συναφώς το παρόν Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εξετάσει εκ νέου το θέμα της κράτησης του κατηγορούμενου
- Άλλωστε κάτι τέτοιο θα ισοδυναμούσε ουσιαστικά με επανεξέταση της απόφασης του παραπέμποντος Δικαστηρίου, πράγμα ανεπίτρεπτο, καθότι μόνο το Ανώτατο Δικαστήριο, έχει εξουσία να πράξει κάτι τέτοιο. Το ίδιο θα πρέπει να λεχθεί ότι ισχύει και αναφορικά με το αίτημα της κατηγορούσας αρχής, στο μέτρο που έχει ως βάση την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, εφόσον και αυτό αποφασίσθηκε από το παραπέμπον Δικαστήριο, απόφαση που επίσης δεν εφεσιβλήθηκε. Εν πάση περιπτώσει και ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, για σκοπούς πληρότητας, θα εξετάσουμε και επί της ουσίας τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας για κράτηση του κατηγορούμενου
- Εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης, το Δικαστήριο πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτηση του αποτελεί ένα σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα, πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται παραδεκτή, εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.ά.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου εξασκείται με βάση καλά καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου και είναι:
- Ο κίνδυνος μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο.
- Ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων.
- Ο κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς μπορεί να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι λοιπόν απαραίτητη η συνδρομή και των τριών αυτών παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και την επιβολή αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στην δίκη του. Στην προκειμένη τα αδικήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2 είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους συνιστούν οι μακρόχρονες ποινές φυλάκισης που προβλέπει ο νόμος. Ειδικότερα για τα αδικήματα της εισαγωγής, της κατοχής με σκοπό την προμήθεια και της χρήσης ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄, προβλέπεται ποινή φυλάκισης δια βίου, ενώ για τo αδίκημα της κατοχής του ίδιου ελεγχόμενου φαρμάκου, προνοείται ποινή φυλάκισης 8 χρόνων. Στην Θεοδωρίδης κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε, ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο του υπόδικου να αποφύγει την δίκη του (βλ. και Τσαπατσάρης ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600). Βεβαίως δεν μας διαφεύγει ότι υπάρχουν διαβαθμίσεις στην σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες διάπραξης τους σε κάθε υπόθεση. Στην Θεοχάρους κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48 αναφέρθηκε ότι σε καμιά περίπτωση δεν εκτιμάται η πιθανότητα μη προσέλευσης με κατά απομόνωση αναφορά στην σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, αυτόματα δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό άλλων σχετικών δεδομένων. «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικασθεί ο κατηγορούμενος αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στην Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45 ανασκοπήθηκε η νομολογία και εξηγήθηκε ακριβώς πως η πρόβλεψη σε σχέση με τα ενδεχόμενα μπορεί να έχει ως πηγή «εγγενείς ενδείξεις» που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης αλλά και το ιστορικό του υποδίκου και στοιχεία από την ίδια την υπόθεση. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι μεταξύ άλλων εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορουμένου, την κατοικία του, το επάγγελμά του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας. Όλοι αυτοί οι παράγοντες έχουν αναγνωρισθεί από την νομολογία μας ως παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη στα πλαίσια αιτήσεων κράτησης. Ωστόσο, όπως υπογραμμίσθηκε στη Βασιλείου (ανωτέρω), τέτοιοι παράγοντες όπως και οι επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή και επαγγελματική ζωή ενός υποδίκου έστω και αν είναι δυσμενείς δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Για την διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς δηλαδή το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγηση του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια τέτοιας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Έχουμε διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης, όπως αυτό φαίνεται στις καταθέσεις, χωρίς να προβαίνουμε σε αξιολόγηση του. Να υπενθυμίσουμε ότι το στάδιο εξέτασης του ζητήματος της πιθανολόγησης της καταδίκης δεν προσφέρεται για μια σε βάθος ανάλυση της ολότητας του μαρτυρικού υλικού, ούτε τίθεται ζήτημα τελικής διαπίστωσης γεγονότων ή εξαγωγής συμπερασμάτων, αφού το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του (βλ. Τσεκκούρα v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 32, Νικήτα v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 54 και Ευριπίδου κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337). Στην προκειμένη, ειδικότερα μέσα από τις καταθέσεις του Αστ.682 Αντώνη Χριστοφόρου και Αστ.2368 Χριστόφορου Γρηγορίου, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 μετέφερε τον κατηγορούμενο 1 στο ταχυδρομικό γραφείο από όπου ο τελευταίος παρέλαβε το πακέτο (το οποίο έφτασε από το εξωτερικό) που περιείχε πριν τις επίδικες ναρκωτικές ουσίες (να σημειωθεί ότι προηγήθηκε ελεγχόμενη παράδοση και οι επίδικες ναρκωτικές ουσίες που βρίσκονταν στο πακέτο είχαν αντικατασταθεί με ομοίωμα). Ο ίδιος ο κατηγορούμενος 2, στις καταθέσεις του ημερ. 8/8/2022 και 12/8/2022, ανέφερε ότι γνώριζε ότι ο συγκατηγορούμενος του θα παραλάμβανε ένα πακέτο από ένα ταχυδρομικό γραφείο και ήταν για τον σκοπό αυτό που μετέφερε τον συγκατηγορούμενο του στη σκηνή. Εκεί, σύμφωνα με τη ίδια μαρτυρία, ο κατηγορούμενος 1 κατέβηκε από το αυτοκίνητο που οδηγούσε ο κατηγορούμενος 2 και μετέβη απέναντι, στο ταχυδρομικό γραφείο ενώ ο κατηγορούμενος 2 μετέβη σε κοντινό περίπτερο. Ο κατηγορούμενος 1 ζήτησε να παραλάβει το προαναφερόμενο πακέτο και αφού συμπλήρωσε το σχετικό έντυπο παραλαβής, η ταχυδρομική λειτουργός του παρέδωσε το πακέτο, οπόταν και συνελήφθη από μέλος της Υ.ΚΑ.Ν. Καθόλο τον χρόνο αυτό ο κατηγορούμενος 2 παρέμεινε απέναντι από το ταχυδρομικό γραφείο, πλησίον του οχήματος του. Ενόψει των πιο πάνω κρίνουμε ότι στοιχειοθετείται πιθανότητα καταδίκης του κατηγορουμένου 2, στην όψη του μαρτυρικού υλικού και μόνο, χωρίς φυσικά να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία αθώωσης. Να υπομνησθεί δε ότι στις κατηγορίες 7 και 9, οι οποίες αφορούν ίδιας φύσεως αδικήματα, ο κατηγορούμενος 2 δήλωσε παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου. Το ότι πρόκειται για σοβαρή υπόθεση φαίνεται από τη φύση των αδικημάτων και την ποσότητα των ναρκωτικών ουσιών σε συνδυασμό με τα λοιπά γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη των αδικημάτων. Ενόψει και των όσων αναφέρθηκαν αμέσως πιο πάνω μπορούμε να πούμε, ότι με βάση τη φύση και τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και την αυστηρότητα με την οποία αντιμετωπίζει ο νομοθέτης, αλλά και η νομολογία τα εν λόγω αδικήματα, οι ποινές οι οποίες δυνατό να επιβληθούν στον κατηγορούμενο 2 σε περίπτωση καταδίκης του, ενδέχεται να είναι αυστηρές και μάλιστα μπορεί να είναι πολυετείς ποινές φυλάκισης. Όπως όμως έχει προαναφερθεί, ο κίνδυνος μη προσέλευσης δεν εκτιμάται με κατά απομόνωση αναφορά στη σοβαρότητα του αδικήματος, στην πιθανότητα καταδίκης και στην επιβληθεισόμενη ποινή, δηλαδή χωρίς τον συνυπολογισμό όλων των άλλων σχετικών δεδομένων. Λαμβάνονται υπόψην μεταξύ άλλων και στοιχεία σχετικά με τον ίδιο τον κατηγορούμενο αλλά και οι προσωπικές, οικογενειακές και επαγγελματικές του περιστάσεις. Στα πλαίσια αυτά λαμβάνουμε υπόψην όλα όσα σχετικά τέθηκαν στην προκειμένη και συγκεκριμένα ότι ο κατηγορούμενος 2 κατάγεται από τη Συρία και βρίσκεται στην Κύπρο τα τελευταία 8 χρόνια, ως αιτητής πολιτικού ασύλου και υπό το καθεστώς διεθνούς προστασίας. Στην Κύπρο βρίσκεται και η μητέρα αυτού καθώς και τα 5 αδέλφια του. Ο κατηγορούμενος 2 κατά την παραμονή του στη Δημοκρατία εργάστηκε σε διάφορες εργασίες. Είναι δε λευκού ποινικού μητρώου και δεν αντιμετωπίζει οποιανδήποτε άλλη υπόθεση, πέραν της παρούσας. Εδώ να λεχθεί ότι οι προσωπικές και λοιπές περιστάσεις του κατηγορουμένου 2 καθώς και οι όποιοι δεσμοί του με τη Δημοκρατία, λαμβάνονται μεν υπόψη, όχι όμως κατ' απομόνωση αλλά στα πλαίσια του συνόλου των σχετικών παραγόντων που καθορίζει η νομολογία. Κίνδυνος φυγοδικίας υπάρχει, σχεδόν πάντα, όταν ο κατηγορούμενος αφήνεται ελεύθερος και είναι εδώ που υπεισέρχεται το κριτήριο της αναλογικότητας και της στάθμισης του ατομικού δικαιώματος στην ελευθερία, έναντι του δημοσίου συμφέροντος στην εξασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη του (βλ. Γεωργίου ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφεση Αρ.131/2021, ημερ.1.9.2021). Συνυπολογίζοντας λοιπόν όλα τα πιο και λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψην ότι η σοβαρότητα των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 2, ως αυτή προκύπτει μέσα από τις συνθήκες διάπραξης τους, καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει, κρίνουμε ότι οι αμέσως προαναφερόμενοι παράγοντες δεν είναι τέτοιοι ώστε να υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης, το οποίο επιβάλλει την παρουσία του στην δίκη (βλ. Βασιλείου ανωτέρω). Συνεπώς, για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνουμε ότι υπάρχει κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορούμενου 2 στη δίκη του και ότι η παρουσία του σε αυτήν δεν μπορεί να εξασφαλιστεί με την επιβολή οποιοδήποτε όρων. Ως προς τον κίνδυνο διάπραξης νέων αδικημάτων, ως έχει προαναφερθεί, η κατηγορούσα αρχή στηρίχθηκε στο ότι λίγες μέρες πριν από τη διάπραξη των αδικημάτων που αφορούν τις κατηγορίες 1-8, διέπραξε ξανά ίδιας φύσης αδίκημα και δη αυτό της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β΄ (κατηγορία 9). Ως προς το θέμα αυτό δέον όπως λεχθεί ότι η συνήγορος του κατηγορουμένου 2 δεν αγόρευσε. Όσον αφορά τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων, στην Τσιάκκας κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 164, λέχθηκε ότι η προέλευση του κανόνα που επιτρέπει την κράτηση κατηγορουμένου, όπου διαφαίνεται κίνδυνος επανάληψης ή διάπραξης άλλου αδικήματος, εντοπίζεται στην πολιτική του δικαίου για την πρόληψη του εγκλήματος. Η νομολογία μας είναι εναρμονισμένη, σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα, με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (βλ. Clooth v. Belgium A225, para 40 [1991] και Matznetter v. Austria, A10, p. 33 [1969]). Στην Κωνσταντινίδης (ανωτέρω) λέχθηκε ότι η διασφάλιση της απρόσκοπτης πορείας της δικαιοσύνης και η αποτροπή διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελούν ζητήματα υψίστου δημοσίου συμφέροντος έναντι των οποίων πρέπει να υποχωρούν τα συμφέροντα του κατηγορούμενου, περιλαμβανομένης της ατομικής του ελευθερίας. Περαιτέρω στην ίδια υπόθεση, με παραπομπή στη Σιακκαλής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, λέχθηκε ότι η πιθανότητα διάπραξης αδικήματος στο μέλλον, δεν μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Αρκεί εάν με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία για την ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος. Λέχθηκε περαιτέρω ότι πλήρης απόδειξη της πιθανότητας διάπραξης άλλου αδικήματος δεν είναι εξ άλλου ούτε και θεωρητικά δυνατή. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά του κατηγορούμενου στο μέλλον, συμπεριφορά για την οποία το Δικαστήριο μπορεί να καταλήξει σε κάποια συμπεράσματα, με βάση το σύνολο του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του, περιλαμβανομένου του ιστορικού του κατηγορουμένου ή άλλων περιστάσεων (βλ. επίσης και Ονουφρίου ν. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 503). Η πρόβλεψη λοιπόν για την ύπαρξη και αποτίμηση κινδύνων, οι οποίοι σταθμίζονται κατά την εξέταση θέματος κράτησης, δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Τέτοια στοιχεία είναι η συμπεριφορά του υποδίκου σε προηγούμενες περιπτώσεις ή οι προηγούμενες καταδίκες του και μάλιστα όχι κατ' ανάγκη για παρόμοια αδικήματα, η πιθανολόγηση περί της ήδη διάπραξης στο μεταξύ άλλων αδικημάτων αλλά και τάσεις που επιδεικνύει και ανάγονται στο μέλλον και για τις οποίες μπορεί το Δικαστήριο να καταλήξει σε κάποιο συμπέρασμα βασιζόμενο μεταξύ άλλων στο ιστορικό του ή σε άλλες περιστάσεις (βλ. Χατζηδημητρίου ανωτέρω και Αργύρη ν. Δημοκρατίας, Ποιν.Έφεση Αρ. 195/2020 ημερ. 23/12/2020). Στην Μιχαηλίδης ν. Αστυνομία (Αρ.2)
(2006)2 Α.Α.Δ. 255 λέχθηκε ότι δεν αποτελεί προϋπόθεση η ύπαρξη προηγούμενων καταδικών αλλά μπορεί να συσταθμιστούν και άλλοι παράγοντες όπως η εκκρεμότητα άλλων ποινικών υποθέσεων (βλ. και Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 567). Σχετική με το θέμα είναι και η ύπαρξη υποθέσεων υπό διερεύνηση (βλ. Κυριάκου ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ 432). Στην προκειμένη, μέσα από τα ενώπιον μας στοιχεία, δεν προκύπτει ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο
- Αυτό καθ' ότι, ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου και δεν αντιμετωπίζει άλλη υπόθεση, πέραν της παρούσας. Το γεγονός ότι λίγες μέρες πριν από τα διαδραματισθέντα που οδήγησαν στην καταχώρηση της παρούσας, ο κατηγορούμενος 2 φέρεται να διέπραξε το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δεν μεταβάλλει τα δεδομένα, καθότι το εν λόγω αδίκημα έχει ενσωματωθεί στο κατηγορητήριο της παρούσας και ο κατηγορούμενος 2 δήλωσε παραδοχή σε αυτό (στην κατηγορία 9). Τέλος, αναφορικά με τον χρόνο που μεσολαβεί μέχρι την ημερομηνία που έχει ορισθεί η παρούσα για ακρόαση, θα πρέπει να λεχθούν τα ακόλουθα: Ο χρόνος για τον οποίο διατάσσεται η κράτηση υποδίκου αναμφίβολα αποτελεί παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη εφόσον, ως έχει προαναφερθεί, η κράτηση προσώπου χωρίς καταδίκη από αρμόδιο Δικαστήριο είναι ένα μέτρο που λαμβάνεται κατ' εξαίρεση και εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένες προϋποθέσεις. Οι προεκτάσεις της χρονικής διάρκειας της κράτησης αποτελούν θέμα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και εξετάζεται μέσα στα πλαίσια των ιδιαίτερων περιστατικών κάθε περίπτωσης. Με βάση τη Χατζηδημητρίου (ανωτέρω) το μήκος του χρόνου πρέπει να σταθμίζεται έναντι του βαθμού της πρόβλεψης του ενδεχομένου που προορίζεται να αποτελέσει το έρεισμα κρίσης. Έχοντας υπόψη το πιο πάνω νομολογιακό πλαίσιο, σε συνδυασμό με την ημερομηνία που η υπόθεση είναι ορισμένη για ακρόαση, κρίνουμε ότι το χρονικό διάστημα που μεσολαβεί μέχρι την ημέρα ακρόασης δεν είναι μεγάλο και αναμένεται όπως αρχίσει η ακροαματική διαδικασία εκείνη την ημερομηνία. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που έχουμε εξηγήσει πιο πάνω και ασκώντας την διακριτική μας ευχέρεια, διατάσσουμε την κράτηση του κατηγορουμένου 2 μέχρι την δίκη του, ήτοι μέχρι τις 7/2/
- (Υπ.) .............. Α. Κονής, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ................ Φ. Τιμοθέου, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ............... Α. Φυλακτού Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο