Α. Χ. ν. AQUARIAN DEVELOPMENT LIMITED, Αρ. Αγωγής: 698/2010, 8/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B3 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. ΛΟΥΚΑ Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 698/2010 Μεταξύ:
- Α. Χ.
- Α. Χ. Εναγόντων v. AQUARIAN DEVELOPMENT LIMITED Εναγόμενων Αίτηση για τροποποίηση απόφασης ημ. 5/11/2021 Ημερομηνία: 8/7/2022 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες Αιτητές: κα. Καλλένου για Παπαντωνίου & Παπαντωνίου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους Καθ' ων η αίτηση: κ. Πέτρου για Δρ. Ανδρέας Ποιητής και Σια ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό εξέταση αίτηση επιδιώκεται η τροποποίηση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ημερομηνίας 30/1/2015, ώστε να προστεθεί οπισθογράφηση ως εξής: «Εάν εσείς η ως άνω αναφερόμενη Εναγόμενη εταιρεία Aquarian Developments Ltd και/ή διευθυντές και/ή αντιπρόσωποι της, αμελήσετε να συμμορφωθείτε με το διάταγμα αυτό, εντός του χρόνου που καθορίζεται σε αυτό, εσείς υπόκεισθε σε σύλληψη, η περιουσία σας δε σε κατάσχεση.» Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της κας. Μαρίας Καλλένου. Η τελευταία αναφέρει ότι εκ παραδρομή δεν αναγράφηκε η οπισθογράφησης επί της αποφάσεως του Δικαστηρίου, την οποία επισυνάπτει. Με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος δεν επηρεάζονται τα συμφέροντα των Εναγομένων, αφού πρόθεση των μερών ήταν η παράδοση του επίδικου ακινήτου με την ταυτόχρονη καταβολή συγκεκριμένου ποσού. Η τροποποίηση είναι απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και δεν υποβάλλεται κακόπιστα. Η αίτηση είχε καταχωρηθεί μονομερώς και διατάχθηκε η επίδοση της στους Καθ' ων η αίτηση. Αυτοί με ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εγείρουν ότι η αίτηση είναι καθυστερημένη αφού γίνεται 8 έτη μετά την έκδοση της απόφασης και 8 μήνες μετά την σύνταξη της. Υποστηρίζουν επίσης ότι η αίτηση είναι άνευ αντικειμένου, αφού δεν θα ωφελήσει τους Αιτητές. Ο διευθυντής των Καθ' ων η αίτηση κ. Χάρης Θεοχάρους με ένορκη του δήλωση επανέλαβε ουσιαστικά τους λόγους ένστασης. Οι συνήγοροι των μερών αγόρευσαν προς επίρρωση των επιχειρημάτων τους και σχετική αναφορά στις θέσεις τους θα γίνεται όπου κρίνεται αναγκαίο. Οι σχετικές αρχές σε σχέση με την τροποποίηση απόφασης αναλύθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο στην πολύ πρόσφατη Πολιτική Αίτηση 149/21, 20/7/21, ως εξής: «Όπως σημειώνει και το Δικαστήριο, η νομική βάση της αίτησης για διόρθωση της απόφασης είναι η Δ.25 θ.6 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών που προνοεί τα εξής: «
- Γραφικά λάθη σε δικόγραφα, αποφάσεις ή διατάγματα, ή λάθη που προκύπτουν σ' αυτά από οποιοδήποτε τυχαίο σφάλμα ή παράλειψη, μπορούν σε οποιοδήποτε χρόνο να διορθωθούν ανάλογα με τη φύση και έκταση του λάθους από το Δικαστήριο κατόπιν αίτησης, γραπτής ή προφορικής, χωρίς δικαίωμα έφεσης.» Όπως έχει νομολογηθεί, η διόρθωση σε απόφαση ή διάταγμα Δικαστηρίου, στη βάση της πιο πάνω Διαταγής, αφορά είτε σε λάθη που προέρχονται από τυχαία παράλειψη είτε λανθασμένη αναγραφή ή τυπογραφικό λάθος. Η Διαταγή αυτή εμπεριέχει τον κανόνα της απλής παράλειψης ή λάθους («slip rule»). Αυτό σημαίνει τη δυνατότητα διόρθωσης παραλείψεων ή λαθών άνευ ουσιαστικής σημασίας, αναγόμενα στην εκ παραδρομής τυπογραφική παράλειψη διατύπωσης γεγονότων κατά τη σύνταξη της απόφασης που φανερά, δεν μεταφέρουν ορθά είτε το λεκτικό που αποτέλεσε το σκεπτικό του Δικαστηρίου είτε τη σημασία του (βλ. Λαζάρου ν. Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λτδ κ.ά.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1101). Στη δε υπόθεση Σιβιτανίδης ν. Χαραλάμπους
(1993)1 Α.Α.Δ. 179 εξηγείται ότι «γραμματικό είναι το λάθος που ανάγεται αποκλειστικά στη διατύπωση σε αντίθεση με τις θέσεις του διαδίκου και ενέχει την ίδια έννοια σε σχέση με δικαστικές αποφάσεις και σκοπεί στην εναρμόνιση του κειμένου της απόφασης με την καταφανή πρόθεση του Δικαστηρίου.» Όπως έχει δε καθιερωθεί από τη νομολογία (βλ. Σιβιτανίδης (ανωτέρω), και Μ. Μονιάτη και Υιοί Λτδ ν. Νεοφύτου
(2009)1 Α.Α.Δ. 557), η εξουσία για διόρθωση απόφασης ή διατάγματος στη βάση της πιο πάνω Διαταγής ασκείται από το ίδιο το Δικαστήριο όπου εξέδωσε την απόφαση εκτός αν υπάρχουν περιστάσεις που δικαιολογούν διαφορετική προσέγγιση. Στην υπόθεση R v. Gripps
(1983)3 All E.R. 72 η οποία υιοθετήθηκε από δική μας νομολογία, αναφέρθηκε ότι «in fact the power to correct errors under the slip rule belongs to the Court and may in an appropriate case be exercised by a member of the Court other than the one who made the order fraught by the error".» Απολύτως σχετική με την υπό εξέταση περίπτωση είναι και η ακόλουθη αναφορά της Σιβιτανίδης, πιο πάνω: «Η εξουσία για διόρθωση απόφασης από το ίδιο το δικαστήριο που την εξέδωσε, περιορίζεται σε γραμματικά λάθη και παραλείψεις και έχει ως αντικείμενο την προσαρμογή ατελούς κειμένου στην έκδηλη κατά τα άλλα πρόθεση του δικαστηρίου. Στην προκείμενη περίπτωση το πρωτόδικο δικαστήριο δεν προέβη στη διόρθωση λάθους αλλά στην αναμόρφωση της προηγούμενης απόφασής του, υπερβαίνοντας τις εξουσίες του.» Αναλόγως και εν προκειμένω, δεν προκύπτει ότι εκείνο που επιδιώκεται να διορθωθεί είναι το όποιο γραμματικό λάθος ή η προσαρμογή ενός ατελούς κειμένου. Επιδιώκεται να τεθεί οπισθογράφηση επί της αποφάσεως, πράγμα που θα οδηγήσει σε αναμόρφωση τόσο της ίδιας της απόφασης του Δικαστηρίου αλλά και των νομικών συνεπειών που αυτή φέρει. Η ίδια η αναφορά στους Θεσμούς σε λάθη και παραλείψεις, δεικνύει ότι δεν παρέχεται δυνατότητα στο Δικαστήριο να τροποποιεί προηγούμενη απόφαση με τρόπο που να μεταλλάσσονται ουσιαστικά οι θέσεις των μερών και οι νομικές τους συνέπειες. Αυτό άλλωστε εισηγούνται και οι Αιτητές με την αγόρευση τους, την προσθήκη οπισθογράφησης ώστε να δύνανται να προβούν σε συγκεκριμένα μέτρα εκτέλεσης ή άλλες διαδικασίες, ενώ δεν τους παρέχεται τέτοια ευχέρεια με την απόφαση ως έχει. Δεν αποτελεί λοιπόν η υπό εξέταση περίπτωση διόρθωση τυπικού λάθους, αλλά την προσπάθεια ουσιαστικής τροποποίησης των όσων θα επιφέρει η ίδια η απόφαση. Η αίτηση όμως, δεν μπορεί να επιτύχει για ακόμα ένα λόγο. Η οπισθογράφηση διαταγμάτων προβλέπεται στην Διαταγή 42 Α Θεσμός 1. Οι ακόλουθες διαταγές προβλέπουν τα μέτρα που μπορεί να λάβει ο αντίδικος και το Δικαστήριο αν δεν εφαρμοστούν τα όσα αναφέρονται στο Διάταγμα. Τις συνέπειες που φέρει η παρακοή διατάγματος. Η επίδικη απόφαση, όπου επιδιώκεται να προστεθεί οπισθογράφηση, αφορά ειδική εκτέλεση. Όπως έχει νομολογηθεί διάταγμα για ειδική εκτέλεση σύμβασης πώλησης γης δεν μπορεί να εκτελεστεί με εξαναγκασμό μέσω αίτησης για παρακοή διατάγματος (Flower κ.α. ν. X´´Ιωάννου κ.α.
(2008)1(Β) ΑΑΔ 770). Επομένως, δεν θα μπορούσε να τεθεί η προτεινόμενη οπισθογράφηση στην απόφαση του Δικαστηρίου, αφού η ίδια η Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ρητά επιτάσσει την μη εφαρμογή των κανόνων της παρακοής διατάγματος σε υποθέσεις ειδικής εκτέλεσης, όπως η παρούσα. Πέραν του ανούσιου δηλαδή της οπισθογράφησης, η τελευταία θα αντίφασκε, θα ήταν αντίθεση με το δεσμευτικό προηγούμενο που δημιούργησε η Flower, πιο πάνω, και μια σειρά αποφάσεων που την υιοθέτησαν (βλ. Σάντης Ανδρέας Γιάγκου ν. Δέσποινας Χατζηβασιλείου και Άλλης
(2013)1 ΑΑΔ 585 και Linda Elizabeth Wendling κ.α. ν. Eleri Trading Ltd, Πολιτική Έφεση Αρ. 22/2010, 20/5/2014, ECLI:CY:AD:2014:A336.) Τέλος η καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης είναι υπέρμετρη και αναιτιολόγητη. Συγκεκριμένα το ότι ζητείται σήμερα, το 2022 να διορθωθεί είναι μια απόφαση εκδοθείσα πριν 8 έτη. Η καθυστέρηση αυτή δεν έχει αιτιολογηθεί. Προκύπτει ξεκάθαρα μέσω της νομολογίας, ότι τέτοια αναιτιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή αιτήσεων καθίσταται μοιραία και δη όταν επιχειρείται να γεννήσει περαιτέρω υποχρεώσεις στον αντίδικο (Chr. Karaolis Dev. Ltd.
(1990)1 ΑΑΔ 1004). Εν' όψει των ως άνω η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των Εναγομένων Καθ' ων η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων Αιτητών, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο