Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γ. Ι., Αρ. Υπόθεσης: 7110/2020, 13/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 7110/2020 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Γ. Ι. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 13/12/2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή : κ. Σταύρου Για Κατηγορούμενο: κ. Ταμπούρλας ΠΟΙΝΗ Ο Κατηγορούμενος παραδέχτηκε κατηγορίες επίθεσης κατά οργάνου της τάξης κατά παράβαση του άρθρου 244 (β) του Κεφαλαίου 154 (Κατηγορία 1), απόδρασης από νόμιμη σύλληψη κατά παράβαση του άρθρου 128 (β) του Κεφαλαίου 154 (Κατηγορία 2) και απειλή κατά παράβαση του άρθρου 91 Α του Κεφαλαίου 154 (Κατηγορία 3). Εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής εκτέθηκαν ενώπιον μου τα γεγονότα ως εξής: Την 20/7/2020 και ώρα 08:45 Αστυφύλακας διενεργούσε έλεγχο τροχαίας και ανέκοψε μηχανοκίνητο όχημα το οποίο οδηγούσε ο Κατηγορούμενος. Κάπνιζε εντός του οχήματος ενώ μετέφερε ανήλικο παιδί κάτω των 16 ετών. Ο Αστυφύλακας προσπαθούσε να του εξηγήσει το λόγο για τον οποίο τον ανέκοψε και αυτός αντιδρούσε. Αρνήθηκε να δώσει τα προσωπικά του στοιχεία. Τότε ο Κατηγορούμενος τηλεφώνησε σε φιλικό του πρόσωπο στο οποίο ανέφερε ότι θα δέρει κάποιους αστυνομικούς και άρχισε να φωνάζει και να απειλεί τον Αστυφύλακα. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος τον έσπρωξε με την πόρτα του μηχανοκίνητου οχήματος και μπήκε μέσα σε αυτό. Ο Αστυφύλακας προσπάθησε να τον ανακόψει, του είπε ότι είναι υπό σύλληψη για επίθεση εναντίον του αλλά αυτός κλείδωσε την πόρτα. Ο Κατηγορούμενος τον χτύπησε με το όχημα και έφυγε από το σημείο προσπερνώντας άλλα οχήματα από τα αριστερά. Σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο, αυτός παραδέχτηκε ότι κάπνιζε εντός του οχήματος όταν μετέφερε το ανήλικο τέκνο του και ότι ο Αστυφύλακας τον έσπρωξε και αυτός τον έσπρωξε πίσω. Όσον αφορά το αδίκημα της απόδρασης, αυτός ανέφερε ότι δεν άκουσε ότι είναι υπό κράτηση, ενώ κατηγορήθηκε γραπτώς και απάντησε "παραδέχομαι". Είναι λευκού ποινικού μητρώου. Για σκοπούς μετριασμού ο συνήγορος του Κατηγορούμενου διαβίβασε τις απολογίες του και ανέφερε ότι υπήρξε συμφιλίωση με τον Αστυφύλακα. Είναι σήμερα ηλικίας 38 ετών, τον επίδικο χρόνο ήταν
- Ο Κατηγορούμενος πάσχει από αγχώδεις διαταραχές και βρίσκεται κάτω που αγωγή από τότε μέχρι και σήμερα (Τεκμήριο 1). Ουδέποτε απασχόλησε τις αρχές και τα δικαστήρια. Είναι βιοπαλαιστής και από νεαρή ηλικία μέχρι και σήμερα εργάζεται σκληρά για να συντηρήσει τόσο την οικογένεια του όσο και τους γονείς του. Το όλο περιστατικό πέραν από μεμονωμένο, δεν τον χαρακτηρίζει ως πρόσωπο. Τον επίδικο χρόνο ήταν κάτω από έντονη συναισθηματική φόρτιση, λόγω προβλημάτων υγείας που έχει και του άγχους όταν η Αστυνομία τον σταμάτησε. Ο ίδιος αγνοούσε ότι όταν έχει παιδί μέσα στο αυτοκίνητο κάτω από 16 χρονών δεν μπορεί να καπνίσει. Στις υποδείξεις του αστυνομικού αγχώθηκε και αντέδρασε κακώς, αλλά μόλις κλήθηκε στον αστυνομικό σταθμό άμεσα παραδέχτηκε και ανέφερε ότι όταν μπήκε στο αυτοκίνητο για να φύγει ενώ ήταν κλειστή η πόρτα και τα παράθυρα δεν άκουσε ότι είναι υπό σύλληψη. Υιοθέτησε την έκθεση του του Γραφείου Ευημερίας, όπου αναφέρεται ότι και οι οικογενειακές του συνθήκες έχουν αλλάξει από τότε. Έκτοτε έχει αποκτήσει και δεύτερο παιδί και έχει συνάψει ένα πολύ μεγάλο δάνειο για το κτίσιμο της κατοικίας του. Ό,τι περαιτέρω αναφέρεται στην εν λόγω έκθεση είναι ότι έχει δύο τέκνα, 5 και 1 έτους. Είναι τέκνο φτωχής οικογένειας, εργάζεται ως επαγγελματίας εργοδηγός και από το 2014 αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας. Το αδίκημα της πρώτης κατηγορίας επισύρει μέγιστη ποινή φυλάκισης 2 ετών, της δεύτερης κατηγορίας 5 ετών και της τρίτης
- Και τα τρία αδικήματα στρέφονται κατά της δημόσιας τάξεως, ως και ο κ. Ταμπούρλας έχει παραδεχτεί. Είναι αδικήματα που σκοπό έχουν να πλήξουν την επιβολή του νόμου, ενώ η απόδραση περιέχει και το στοιχείο της υπεκφυγής από τις ευθύνες του συλληφθέντα. Αξίζει να αναφερθεί ότι με το νόμο 134(I)/2012, τροποποιήθηκε το Κεφάλαιο 154, με τρόπο ώστε όλες οι αποδράσεις να τιμωρούνται με την ίδια ποινή. Προηγουμένως άτομο καταδικασθέντας ή κατηγορούμενος τιμωρείτο με μέγιστη ποινή φυλάκισης τα 7 έτη, ενώ σε όποια άλλη περίπτωση το αδίκημα λογιζόταν ως πλημμέλημα. Σχετική είναι και η υπόθεση Zak & others ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 6, όπου ακυρώθηκε ποινή φυλάκισης με αναστολή στον Κατηγορούμενο για επίθεση κατά οργάνου της τάξεως, λόγω των ιδιαίτερων περιστάσεων των Κατηγορούμενων. Εν προκειμένω ως το πλέον σοβαρό αδίκημα επί του Κατηγορητηρίου, αναδεικνύεται το αδίκημα της απόδρασης και αυτό προκύπτει και από τις προβλεπόμενες ποινές. Η περίπτωση όμως του Κατηγορούμενου είναι ιδιαίτερη, αφού δεν είχε καν περιοριστεί σε σύλληψη, για να προσπαθήσει να διαφύγει και τελικά διέφυγε μόλις όταν του αναφέρθηκε ότι ήταν υπό σύλληψη. Λαμβάνω προς όφελος του Κατηγορουμένου τα εξής: Το λευκό του ποινικό μητρώο, που επιτρέπει στο Δικαστήριο να τον μεταχειριστεί με την επιείκεια που αρμόζει σε αυτούς που είναι πρώτη φορά παραβάτες (Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 14 και Κολοκασίδης ν. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132). Έμπρακτη μεταμέλεια καταδεικνύει και η συνεργασία του με τις αρχές, αφού εξ' αρχής παραδέχτηκε το αδίκημα. Ακόμα η άμεση παραδοχή εμπεριέχει το απτό στοιχείο της έμπρακτης μεταμέλειας και είναι κατάλληλο να αμείβεται με έκπτωση στην ποινή (Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 28), διότι αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Λαμβάνεται επίσης υπόψη ότι συμφιλιώθηκε με τον παραπονούμενο, αλλά και το γεγονός ότι παρά τα σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας που αντιμετωπίζει εργάζεται και συντηρεί την οικογένεια του ( βλ. και Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1984)2 Α.Α.Δ. 323). Λαμβάνοντας υπόψη την σοβαρότητα των αδικημάτων, όπως αυτή προκύπτει από τις προβλεπόμενες ποινές και τους μετριαστικούς παράγοντες του Κατηγορουμένου επιβάλλονται σε αυτόν οι κάτωθι ποινές: Κατηγορία 1: Ποινή φυλάκισης 1 μήνα. Κατηγορία 2: Ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Κατηγορία 3: Ποινή φυλάκισης 1 μήνα. Στρέφομαι στην εισήγηση για αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η αναστολή ποινών φυλάκισης διέπεται από το άρθρο 3 (i) του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Στην Koukos v. Police
(1986)2 C.L.R. 1, διευκρινίζεται ότι η αναστολή ποινής φυλάκισης διαχωρίζεται τόσο από την επιλογή της ποινής φυλάκισης, ως μέσου τιμωρίας του παραβάτη, όσο και από την έκταση της φυλάκισης. Η αναστολή δεν αποτελεί άλλο μέσο τιμωρίας, μη στερητικό της ελευθερίας του παραβάτη. Επομένως ο χαρακτήρας της ποινής φυλάκισης δεν αλλοιώνεται μόνο και μόνο λόγω του ότι αυτή αναστάλθηκε. Παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη είναι (βλ. Demetriou v. R.
(1976)2 J.S.C. 386 και Γενικός Εισαγγελέας v. Φανιέρου
(1996)2 ΑΑΔ 303):
(1)Η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο.
(2)Το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής.
(3)Η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Στην Αργυρίδης Θεόδωρος και Άλλοι ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 449, σε υπόθεση όπου μια ομάδα νεαρών κατηγορείτο για μια σειρά από ένοπλες ληστείες, αποφασίστηκε η αναστολή ποινής φυλάκισης που τους είχε επιβληθεί πρωτοδίκως και γιατί πρόκειτο για νεαρά άτομα, τα οποία δεν είχαν οποιοδήποτε προηγούμενο και θα επηρεάζοντο από την επιβολή ποινής άμεσης φυλάκισης. Στην υπόθεση Σκεύη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας,
(2010)2 Α.Α.Δ 22, το Δικαστήριο έθεσε τον προβληματισμό για το εν λόγω ζήτημα ως εξής: «Το βασικό ερώτημα που τίθεται είναι κατά πόσο, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή έπρεπε αυτοί οι παράγοντες να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί το να δοθεί στην εφεσείουσα μια δεύτερη ευκαιρία». Η παρούσα δεν αποτελεί τη συνήθη υπόθεση απόδρασης, ούτε η επίθεση είχε ιδιαίτερη ισχύ. Δεν αποτελεί δηλαδή υπόθεση η οποία ενέχει τέτοια σοβαρότητα που να καλεί για γενική αποτροπή. Επίσης η συμπεριφορά του Κατηγορούμενου μετά το αδίκημα, η συμφιλίωση του με τον παραπονούμενο, σε συνδυασμό με το λευκό του ποινικό μητρώο, κρίνεται ότι αποτελούν παράγοντες που επιβάλλουν την αναστολή της ποινής φυλάκισης. Η αναστολή ποινής φυλάκισης, άλλωστε, ναι μεν λειτουργεί ως δεύτερη ευκαιρία (Σκεύη Χριστοδούλου, πιο πάνω), επικρέμαται δε, πάνω από τον Κατηγορούμενο, ως δαμόκλειος σπάθη η φυλάκιση, αν εμπλακεί στην όποια εγκληματική δραστηριότητα (Louka v. The Republic
(1986)2 CLR 141). Στην βάση των ως άνω η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στον Κατηγορούμενο αναστέλλεται (Εξηγείται η έννοια της αναστολής της ποινής φυλάκισης στον Κατηγορούμενο). (Υπ.).............. Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο