Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Νικόλα Παπαχαραλάμπους, Αρ. Υπόθεσης: 3683/2018, 9/12/2022

(2)και 44 του περί Μεταλλίων και Λατομείων Νόμου Κεφάλαιο 270 και των σχετικών κανονισμών (Κατηγορία 1) και επέμβαση σε βιότοπο χωρίς άδεια κατά παράβαση των άρθρων 2, 7 Α και 88 του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμου του 2003 (Κατηγορία 2). Στις λεπτομέρειες κατηγορητηρίου ως επίδικος χρόνος ορίζεται η 20/6/2017 και ως επίδικος χώρο τα τεμάχια 124 και 317 στο χωριό Κελλιά της Λάρνακας.

1. Μαρτυρία Πρώτη μάρτυρας κατηγορίας ήταν η κα. Μαρία Αχιλλέως, Αστ. 4951 (ΜΚ 1). Στην κατάθεση της Τεκμήριο 1 αναφέρεται σε σχετική με τα επίδικα επιστολή όπως της απεστάλη από την Υπηρεσία Λατομείων. Ότι άλλο έπραξε είναι τη λήψη ανακριτικής κατάθεσης από τον Κατηγορούμενο και την γραπτή του κατηγορία. Το Τεκμήριο 2, όπως το κατέθεσε η ΜΚ 1, αποτελεί την αλληλογραφία της με τις αρμόδιες υπηρεσίες. Σε αυτό περιέχεται επιστολή ημερομηνίας 6/7/2017, από την Υπηρεσία Μεταλλείων. Εκεί καταγράφεται ότι σε επίσκεψη στον επίδικο χώρο από λειτουργό της υπηρεσίας διαπιστώθηκαν εκσκαφές με μέγιστο βάθος περί τα 6 μέτρα. Αρκετό εξορυγμένο υλικό βρισκόταν στον χώρο αλλά το μεγαλύτερο μέρος του απομακρύνθηκε. Δεν εντοπίστηκαν εκεί άτομα αλλά ένας φορτωτής, ένα κινητό κόσκινο και ένας ερπυστριοφόρος εκσκαφέας. Και τα τρία μηχανήματα δεν έφεραν αριθμούς εγγραφής. Δεν παραχωρήθηκε για τον επίδικο χώρο, προνόμιο λατομείου εξόρυξης. Μετά από πληροφορία επισκέφθηκαν έργο ανάπτυξης γης ιδιοκτησίας της Εταιρείας A. Nicolaides Holdings Ltd (στο εξής «έργο ανάπτυξης») και ανηύραν μεγάλη ποσότητα των παρανόμως εξορυχθέντων λατομικών υλικών που λήφθηκαν από τον επίδικο χώρο. Τα υλικά για το έργο είχε προμηθεύσει ο Κατηγορούμενος. Καταλήγει η επιστολή ημερομηνίας 6/7/2017, ότι πιστεύουν πως τα μηχανήματα στον επίδικο χώρο ανήκουν στον Κατηγορούμενο ή σε συγγενικά του πρόσωπα και η παράνομη λατόμευση έγινε από αυτούς. Στο Τεκμήριο 2 περιλαμβάνεται επιστολή από την εταιρεία που προβαίνει στο έργο ανάπτυξης, με επισυνημμένα τιμολόγια και αποδείξεις για τις υπηρεσίες και εργασίες που προσέφερε ο Κατηγορούμενος. Περιέχεται στο Τεκμήριο και δεύτερη επιστολή της Υπηρεσίας Λατομείων, όπου επισυνάπτονται φωτογραφίες από την παράνομη λατόμευση και η ακριβής ποσότητα των υλικών που διατέθηκαν στο έργο ανάπτυξης. Υπολογίζεται το ποσό της αξίας των υλικών και γίνεται εκτίμηση για το ποσό που απαιτείται για την αποκατάσταση της ασφάλειας του χώρου. Το Τεκμήριο 3 είναι επιστολή ημερομηνίας 24/8/2017 και καταγράφει τα όσα αναφέρονται στο σύνολο των εγγράφων του Τεκμηρίου
2. Καταγράφει περαιτέρω τα 6 σταθμευμένα μηχανήματα στον επίδικο χώρο, προσθέτει ότι μέρος της εκσκαφής έγινε εντός δασικής περιοχής, ενώ αναφέρεται ότι στον χώρο υπάρχουν υποστατικά και περιφραγμένος χώρος που σχετίζονται με τον Κατηγορούμενο. Μέσω του υπεύθυνου του Αστυνομικόύ Σταθμού Ορόκλινης, ζητήθηκε όπως δοθούν λεπτομέρειες για τα τεμάχια που βρίσκονται στον επίδικο χώρο (Τεκμήριο 4). Το Τεκμήριο 5 αποτελεί έντυπο που δεικνύει ως ιδιοκτήτη του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΒΝ 304, την εταιρεία Αλέξανδρος Δημητρίου & Υιοί Λτδ. Το Τεκμήριο 6 είναι επιστολή από την τελευταία εταιρεία με την οποία ενημερώνεται ο Αστυνομικός Σταθμός Ορόκλινης, ότι υπάρχει συμφωνία για την αγορά του πιο πάνω οχήματος με κάποιον Νίκο Ελενοδώρου, αλλά δεν έχει εξοφληθεί, ούτε μεταβιβαστεί το όχημα. Τέλος ως Τεκμήρια 9 και 10 η ΜΚ 1 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορούμενου και την γραπτή του κατηγορία αντίστοιχα. Η γραπτή κατηγορία δεν κάνει αναφορά σε επέμβαση σε βιότοπο. Αντεξεταζόμενη ξεκαθάρισε ότι στηρίχθηκε στις αναφορές των επιστολών του Τεκμηρίου 2, για τη διερεύνηση της. Αυτές αναφέρονται σε επίσκεψη στο μέρος μετά από πληροφορία την 21/6/2017, ενώ η πληροφορία για παράνομη λατόμευση είχε ληφθεί την 20/6/
3. Δεν γνωρίζει, ούτε αναφέρεται στις επιστολές από που προήλθε η πληροφορία. Δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας είναι ο Τζιοβάνης Χριστοδούλου (ΜΚ 2). Είναι ιδιοκτήτης της εργοληπτικής εταιρείας που προέβη σε συμφωνία για την ανέγερση του έργου ανάπτυξης. Το τι προσφέρει με την κατάθεση του Τεκμήριο 11 στην υπόθεση είναι ότι συμφώνησε με τον Κατηγορούμενο όπως αναλάβει ο τελευταίος την επιχωμάτωση του έργου. Δεν γνωρίζει αν τα λατομεία του Κατηγορούμενου είναι παράνομα, οι γιοί του κυρίως μετέφεραν το χώμα και κάποιες φορές ο ίδιος. Κατά την κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι δεν είδε δελτίο μεταφοράς, δεν ήξερε από που έφερναν το χώμα και δεν πλήρωνε τον Κατηγορούμενο ο ίδιος αλλά οι ιδιοκτήτες του έργου. Δεν αντεξετάστηκε. Ο τρίτος μάρτυρας κατηγορίας, ο Αστ. 3284 Σταύρος Νικολάου (ΜΚ 3), είναι το πρόσωπο που φωτογράφησε το μέρος, ως αστυνομικός φωτογράφος, και οι 27 του φωτογραφίες αποτελούν το Τεκμήριο
4. Επίσης δεν αντεξετάστηκε. Εκ συμφώνου κατατέθηκε η κατάθεση του Θεόδωρου Χαραλάμπους (Τεκμήριο 14). Επ΄ αυτού τίθεται η πορεία του οχήματος, οδοστροτήρα με αριθμούς εγγραφής ΑΑL
5. Ο κ. Χαραλάμπους το πώλησε σε κάποιον τρίτο και σε επικοινωνία μαζί με αυτό τον τρίτο, του ανέφερε ότι το πώλησε στο Νίκο Ελενοδώρου. Τέταρτος μάρτυρας κατηγορίας, είναι ο κ. Πανίκος Παναγίδης, λειτουργός στην Υπηρεσία Θήρας και Πανίδας από το
6. Κατέθεσε το Τεκμήριο 15, επιστολή του που είχε στείλει στον Αστυνομικό Σταθμό Ορόκλινης. Είχαν θέσει συγκεκριμένη περιοχή σε παρακολούθηση, μαζί με συναδέλφους του. Όταν ενημερώθηκε ότι διεξάγεται επέμβαση σε βιότοπο την 26/9/2017 πήγαν στο μέρος και εκεί βρήκαν τον Ελενόδωρο Παπαχαραλάμπους. Τον ενημέρωσαν ότι χρειάζεται άδεια για να διεξάγει εργασίες σε περιοχή που εμπίπτει στο δίκτυο natura. Επισυνάφθηκαν μάλιστα και σχετικές φωτογραφίες από τον χώρο την 26/9/2017, όπως και το διάταγμα με το οποίο το Υπουργείο Εσωτερικών κήρυξε την εν λόγω περιοχή ως περιοχή προστασίας. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την καταστροφή φυσικού βιότοπου, αρνητικές επιπτώσεις στην ομαλή και φυσική εξέλιξη του οικοσυστήματος της περιοχής και αρνητικές επιπτώσεις στα είδη πτηνοπανίδας. Κατά την κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι είχαν ξανά πληροφορίες ότι γίνονταν εργασίες στην περιοχή. Κατά την αντεξέταση του παραδέχθηκε ότι δεν βρέθηκε στον χώρο ο Κατηγορούμενος αλλά άλλο πρόσωπο. Μάλιστα του υποβλήθηκε ότι υπήρξε άλλη υπόθεση για τον Ελενόδωρο Παπαχαραλάμπους. Μάρτυρας κατηγορίας 5 είναι ο κ. Ρομπέρτο Αννούτσι (ΜΚ 5). Τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στην Υπηρεσία Μεταλλίων. Είναι αρμόδιος χωρομέτρης εγγεγραμμένος στο μητρώο αρμόδιων χωρομετρών ως δημόσιος υπάλληλος. Επισκέφτηκε πολλές φορές τον επίδικο χώρο. Δεν γνωρίζει ποιος είναι υπεύθυνος του αλλά γνωρίζει ότι είχαν γίνει εκεί εκσκαφές. Παρουσίασε ως Τεκμήριο 16 επίσημο σχέδιο που περιλαμβάνει και τα επίδικα τεμάχια, φαίνεται το όριο των δύο κοινοτήτων και οι εκσκαφές με μαύρη γραμμή. Εκτυπώθηκε την 22/9/2022 αλλά δεν έχει διαφορές με την σημερινή κατάσταση. Αντεξεταζόμενος διευκρίνισε ότι στα μαύρα πολύγωνα φαίνονται οι λατομεύσεις, οι οποίες υπήρχαν από τον Αύγουστο του
7. Έκτος μάρτυρας κατηγορίας o κ. Αντώνης Αντωνίου (ΜΚ 6). Επίσης είναι λειτουργός της Υπηρεσίας Μεταλλείων στη Λευκωσία. Στην κατάθεση του Τεκμήριο 17, ουσιαστικά επαναλαμβάνεται το περιεχόμενο των επιστολών Τεκμήρια 2 και
8. Κατά την κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι είναι υπάλληλος στην Υπηρεσία Μεταλλείων από το
9. Έχει θέση λειτουργού μεταλλείων και είναι υπεύθυνος για τις επαρχίες Λάρνακας και Αμμοχώστου. Έχει πτυχίο μεταλλειολόγου μηχανικού, μεταπτυχιακή ειδίκευση και απασχολείται σε αυτό το αντικείμενο από τότε. Είναι εμπειρογνώμονας σε ζητήματα λατόμευσης. Οι εκσκαφές που είδε κατά την επίσκεψη του την 21/6/2017 στον επίδικο χώρο ήταν φρέσκες, η εξόρυξη δηλαδή είχε γίνει κάποιες μέρες πριν. Είπε ότι τα υλικά που είδε στο έργο ανάπτυξης μακροσκοπικά ταυτίζονται με τα υλικά που εξορύχθηκαν. Θα έπρεπε όμως να γίνουν πιο εξειδικευμένες εξετάσεις. Μακροσκοπικά μπορεί να τα ξεχωρίσει ότι ταυτίζονται αλλά αν δεν γίνουν αναλύσεις, δεν μπορεί να είναι 100% σίγουρος. Δεν υπήρχε δελτίο που να δεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος είχε μεταφέρει στο έργο ανάπτυξης υλικά από κάποιο λατομείο. Πάνω από τον δρόμο που έγιναν οι παράνομες λατομεύσεις διατηρεί λατομείο ο Κατηγορούμενος. Στην φωτογραφία 11 επί του Τεκμηρίου 13 είπε ότι αναγνωρίζει το λατμευμένο υλικό και ότι αυτό συνάδει με το υλικό που βρέθηκε στο έργο ανάπτυξης. Υπάρχει παράνομη λατομική δραστηριότητα στον επίδικο χώρο από το
10. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι δεν ανευρέθηκε κανένα άτομο στον επίδικο χώρο. Μόνο κάποια οχήματα που γνωρίζει ότι ανήκουν στον Κατηγορούμενο και την οικογένεια του. Η όποια παρανομία γίνεται απογεύματα γιατί οι ίδιοι εργάζονται μέχρι τις 15:
11. Ο υιός του Κατηγορούμενου είχε κατηγορηθεί σε άλλη υπόθεση για παράνομη λατόμευση. Δεν εντόπισε ποτέ τον Κατηγορούμενο να προβαίνει σε παράνομη λατόμευση. Εξήγησε ότι σε κάποιες φωτογραφίες επί του Τεκμηρίου 13 (π.χ. στην 27) φαίνεται διαφορετικό το χρώμα του λατομευμένου υλικού μετά την λατόμευση, γιατί τότε αλλάζει χρώμα και από την ακτινοβολία. Γνωρίζει ότι ο Κατηγορούμενος αγοράζει από αδειούχα λατομεία, σκαμμένα χώματα με σκοπό μετά να επεξεργαστεί. Ως τελευταία μάρτυρας κατηγορίας εμφανίστηκε η κα. Χριστιάνα Ματσούκα (ΜΚ 7). Εργάζεται στο Επαρχιακό Γραφείο Κτηματολογίου Λάρνακας, στον Κλάδο Διαχείρισης Κρατικών Γαιών. Ως Τεκμήριο 18 κατάτέθηκε επιστολή της συνοδευόμενη από χάρτη. Δέσμη χαρτών έγινε Τεκμήριο
12. Σε αυτούς, όπως εξήγησε η ΜΚ 7, αντικατοπτρίζεται η επίδικη περιοχή. Είναι σύνορα που χωρίζουν το χωριό Τρούλλοι και το χωριό Κελιά. Με διαφορετικά χρώματα φαίνονται στην επιστολή οι αιτήσεις από διάφορους αιτητές που ζητά ο κάθε ένας μίσθωση ή ανταλλαγή κρατικής γης. Τα επίδικα τεμάχια φαίνονται με πορτοκαλί χρώμα. Σχετική αίτηση του Κατηγορούμενου για ανταλλαγή μέρους της κρατικής γης με ιδιωτική, για τα επίδικα τεμάχια, έχει απορριφθεί. Στο τεμάχιο 317 είπε ότι έγιναν επεμβάσεις και καταγγελία εναντίον του Κατηγορούμενου. Κατατέθηκαν επιπλέον χάρτες με ημερομηνία εκτύπωσης την 4/8/2022, αλλά την χωρομετρική εργασία να έχει γίνει το 2018 (Τεκμήριο 20). Ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση της για άλλες λατομεύσεις στον χώρο, ζήτημα άσχετο που δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Συμφώνησε ότι η περιοχή ονομάζεται Πανέρκα. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να προβεί σε ανόμωτη δήλωση με το κάτωθι περιεχόμενο: «Εντιμότατε έχοντας ακούσει τη μαρτυρία που δόθηκε κατά τη διάρκεια της δίκης θέλω να αναφέρω στο Δικαστήριο σας τα ακόλουθα. Κατηγορούμαι ότι στις 20.6.17 είχα διεξαγάγει λατομικές εργασίες χωρίς προνόμιο λατομείου στην περιοχή του χωριού Κελιά. Η κατηγορία αυτή δεν ευσταθεί και δεν την παραδέχομαι. Επιπρόσθετα να αναφέρω ότι σχετική μαρτυρία που δόθηκε στο Δικαστήριο σας από λειτουργούς του Τμήματος Κτηματολογίου που επισκέφθηκαν το μέρος επιβεβαιώνει τη θέση μου και μάλιστα διερωτούμαι γιατί να ταλαιπωρηθώ με αυτόν τον τρόπο που ταλαιπωρήθηκα. Προφανώς επειδή υπάρχουν ψευδείς κατηγορίες. Για το θέμα αυτό όταν ανακρινόμουν τους είχα δηλώσει ότι δεν είχα ιδέα για την κατηγορία αυτή και θεώρησα ότι οι δηλώσεις μου, οι εξηγήσεις μου ήταν αρκετές για να μην καταχωρηθεί κατηγορητήριο εναντίον μου. Δυστυχώς όμως έχω εμφανιστεί στο Δικαστήριο σας και ταλαιπωρούμαι από το 2018 μέχρι και σήμερα. Κατηγορούμαι επίσης ότι την ίδια ημερομηνία είχα επέμβει σε βιότοπο χωρίς άδεια δηλαδή για αφαίρεση ποσότητας χώματος. Επιτρέψετε μου να υποβάλω το μεγάλο μου παράπονο ότι δεν είχα ρωτηθεί ποτέ κατά τη διάρκεια των ανακρίσεων αν είχα οποιαδήποτε επέμβαση σε βιότοπο αλλά ούτε με κατηγόρησαν για το ίδιο θέμα. Πληροφορήθηκα για πρώτη φορά ότι κατηγορούμαι όταν έλαβα την κλήση για Δικαστήριο και το σχετικό κατηγορητήριο, ούτε άκουσα στο Δικαστήριο να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά από οποιοδήποτε μάρτυρα ότι είχα επέμβει καθ' οιονδήποτε τρόπο σε βιότοπο. Επιτρέψετε μου να διαμαρτυρηθώ διότι πραγματικά επί 4 χρόνια πηγαινοέρχομαι στο Δικαστήριο υποβαλλόμενος σε έξοδα και διασυρόμενος αν μπορώ να το πω άδικα των αδίκων.» Στην κατάθεση του Τεκμήριο 9 ο Κατηγορούμενος ουσιαστικά αναφέρει ότι κατείχε παλαιότερα ο πατέρας του τεμάχια γης στα σύνορα Τρούλων Κελλιών και έκανε ενέργειες για να του παραχωρηθούν, χωρίς να γνωρίζει το αποτέλεσμα. Τα οχήματα που βρέθηκαν στον χώρο δεν είναι δικά του, αλλά συνεργατών του. Στον εκεί χώρο μεταφέρει υλικά και τα επεξεργάζεται αλλά δεν προβαίνει σε λατόμευση. Εργάζεται με τον γιό του ο οποίος δρα με τις δικές του οδηγίες.
13. Ανάλυση και αξιολόγηση μαρτυρίας Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου άμεση μαρτυρία που να εμπλέκει τον Κατηγορούμενο σε λατόμευση στον επίδικο χώρο. Η μαρτυρία είναι περιστατική. Η γειτνίαση του χώρου που κατέχει ο Κατηγορούμενος με τον επίδικο, μαρτυρίες ως προς τα οχήματα που βρέθηκαν στον επίδικο χώρο και μαρτυρία σε σχέση με υλικό που πωλήθηκε για τις ανάγκες οικοδομικού έργου αποτελούν τα κομμάτια της μαρτυρίας που το άθροισμα τους οδηγεί σε ενοχή του Κατηγορούμενου, σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος, είχε παγίως τη θέση ότι δεν προβαίνει σε λατόμευση αλλά σε επεξεργασία υλικών, αν και ζήτησε να ανταλλαχθούν τα επίδικα τεμάχια με γη ιδιοκτησίας του. Μετά την αξιολόγηση της μαρτυρίας θα ακολουθήσει η παράθεση των νομικών αρχών ως προς την περιστατική μαρτυρία και αν αυτή επαρκεί εν προκειμένων για να καταλήξει το Δικαστήριο στο αναπόδραστο συμπέρασμα ενοχής του Κατηγορουμένου. Οι αρχές της νομολογίας δεικνύουν ότι η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας είναι παράγοντας εξαιρετικής σημασίας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273). Παρά ταύτα το Δικαστήριο έχει ευθύνη να αξιολογήσει έκαστη μαρτυρία με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα, πειστικότητα και τη σύγκρισης της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου ν. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 506). Θα πρέπει το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη ότι, δυνατόν ο αλαζόνας να είναι φιλαλήθης και ο ταπεινόφρων να ψεύδεται (Α. Ι. κ.α. ν. Π. Φ. κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 283/12, 27/9/2019), ECLI:CY:AD:2019:D402. Ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυς συνιστά και εκδήλωση της προσωπικότητας του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές που εξωτερικεύονται, μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας, προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία. Χρειάζεται όμως προσοχή από το δικαστή γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυς να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα (Χριστοφή Φώτης ν. Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη

(2002)1 ΑΑΔ 401). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν αποστερούν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Οι ΜΚ 1 και ΜΚ 3 ήταν τυπικοί μάρτυρες. Ήταν αστυνομικοί οι οποίοι ελαβαν καταθέσεις και φωτογραφίες αντιστοίχως. Η όλη τους εμπλοκή περιοριζόταν στο να διερευνήσουν την καταγγελία της αρμόδιας αρχής και αυτό έγινε από την ΜΚ 1, η οποία συνέλεξε όλα τα απαραίτητα στοιχεία και δεδομένα, προέβη σε επαρκή έρευνα και τα παρέδωσε στο Δικαστήριο. Ο δε, ΜΚ 3 έλαβε σχετικές φωτογραφίες, που δεικνύουν τον επίδικο χώρο και δεν έτυχε καμίας αντεξέτασης. Οι τυπικές, άλλωστε, ερωτήσεις στην ΜΚ 1 δεν έπληξαν την αξιοπιστία της, αλλά αξίζει να σημειωθεί ότι δεν κατηγόρησε τον Κατηγορούμενο γραπτώς για το αδίκημα της δεύτερης κατηγορίας (βλ. Τεκμήριο 10). Ο ΜΚ 2, έδωσε τυπική μαρτυρία και επίσης δεν αντεξετάστηκε. Η μαρτυρία του περιορίστηκε στο να μας πει ότι συνεργάστηκε με τον Κατηγορούμενο σε ένα έργο. Ο τελευταίος προέβη σε επιχωμάτωση αλλά δεν γνωρίζει αν τα υλικά ήταν παρανόμως λατομευμένα. Επίσης δεν αντεξετάστηκε. Αναλόγως τυπική ήταν και η μαρτυρία των ΜΚ 4 και ΜΚ

1. Ο πρώτος αναφέρθηκε σε περιστατικό άλλης ημερομηνίας, της 26/9/2017, με άλλο ενεχόμενο, τον Ελενόδωρο Παπαχαραλάμπους. Αυτό το περιστατικό ναι μεν είναι άσχετο με τα επίδικα, αλλά μέσω της επιστολή του ΜΚ 4, Τεκμήριο 15, προκύπτει ότι η επίδικη περιοχή είναι προστατευμένη και εμπίπτει σε περιοχή δικτύου Natura
2. Επισυνάπτει μάλιστα σχετικό Διάταγμα και κάνει σαφή αναφορά σε όχληση σε βιότοπο. H MK 7 παρουσίασε χάρτες, ως υπάλληλος του Κτηματολογίου. Παρά την σύγχυση που προκάλεσε από την κατάθεση πλήθος χαρτών, τελικά το ό,τι χρήσιμο καταδεικνύεται επί των Τεκμηρίων 18 έως 20 που κατέθεσε ήταν ότι ο Κατηγορούμενος προέβη σε αίτηση για ανταλλαγή της επίδικης γης με άλλη δική του, αίτηση που απορρίφθηκε. Ακόμα αναφέρθηκε σε επεμβάσεις επί των τεμαχίων και σε γνώση της ότι είχε γίνει καταγγελία για τον Κατηγορούμενο. Η μαρτυρία των τριών ως άνω μαρτύρων, ΜΚ 2, ΜΚ 4 και ΜΚ 7 είναι αποδεκτή, μόνο για το σχετικό με τα επίδικα κομμάτι της, όπως ξεκαθαρίστηκε παραπάνω. Κρίσιμη ήταν η μαρτυρία των ΜΚ 5 και ΜΚ
3. Ήταν τα πρόσωπα που επισκέφτηκαν τον επίδικο χώρο μια μέρα μετά την πληροφορία για επέμβαση. Ο ΜΚ 5, ήταν ξεκάθαρος ότι ως αρμόδιος χωρομέτρης η εργασία του ήταν να καθορίσει που έγινε η λατόμευση. Ούτε ποιος προέβη σε αυτές, ούτε ποιος ήταν υπεύθυνος στον χώρο γνώριζε. Τούτο το πέτυχε με την κατάθεση του Τεκμηρίου 16, το οποίο αποτυπώνει επακριβώς, τις εκσκαφές επί των επίδικων τεμαχίων. Εναργώς αναφέρθηκε στον τρόπο που ανηύρε, καθόρισε τις εκσκαφές και εκτύπωσε το Τεκμήριο 16, και το τι εμφαίνεται επ' αυτού. Ο ΜΚ 6, επίσης με σαφή επίδειξη της επιστημοσύνης του κατέθεσε γιατί θεωρεί ότι ήταν φρέσκο, προσφάτως λατομευμένο το υλικό που βρέθηκε στο χώρο. Εξήγησε ακόμα τα χαρακτηριστικά που τον κάνουν να πιστεύει ότι το υλικό που μεταφέρθηκε στο έργο ανάπτυξης είναι το ίδιο με το λατομευμένο. Παρά ταύτα σχετικά με τη τελευταία του θέση είπε ότι μακροσκοπικά θεωρεί το ίδιο το εν λόγω υλικό, ότι χρειάζεται περαιτέρω εξέταση για να αποφανθεί προς τούτο, η οποία δεν έγινε και άρα δεν είναι απολύτως σίγουρος. Παρά την αναφορά του σε άλλη του απάντηση ότι είναι το ίδιο το υλικό, η πιο εξειδικευμένη πρώτη του εκδοχή, ότι δεν είναι δηλαδή απολύτως σίγουρος, είναι αυτή που επικρατεί και γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Επίσης αν και αναφέρθηκε σε πολλές περιστάσεις σε παράνομη λατομική δραστηριότητα, αναφέροντας και συγκεκριμένες ώρες που προβαίνουν σε αυτή, είπε ότι ουδέποτε είδε τον Κατηγορούμενο να προβαίνει σε αυτήν. Ακόμα το Δικαστήριο δεν μπορεί να κάνει αποδεκτή την θέση του ότι ο Κατηγορούμενος προβαίνει σε παράνομη λατόμευση τα απογεύματα, γιατί οι ίδιοι δεν δουλεύουν μετά τις 15:
4. Τούτη η θέση του στηρίζεται σε εικασίες και εν πάση περιπτώσει ο ΜΚ 6 ως δημόσιος λειτουργός οφείλει αν έχει γνώση για παρανομία που λαμβάνει χώρα οποιαδήποτε ώρα να λάβει ανάλογα μέτρα και όχι να επαναπαύεται από το αυστηρό ωρολόγιο του πρόγραμμα. Στην βάση των ως άνω η μαρτυρία του ΜΚ 6 γίνεται εν μέρη αποδεκτή. Γίνεται αποδεκτη ως προς το πρόσφατο της εκσκαφής την 21/9/2017, της ομοιότητας του λατομευμένου υλικού με αυτό που βρέθηκε στο έργο ανάπτυξης και στο ότι υπήρξε έντονη παράνομη λατομική συμπεριφορά στον επίδικο χώρο. Ο Κατηγορούμενος προέβη σε ανώμοτη δήλωση. Παρά το γεγονός ότι στη βάση της νομολογίας η ανώμοτη δήλωση έχει περιορισμένη αξία, ενώ έχει πλέον καταργηθεί (Anastassiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου και Σιμιανός ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ, 195 και Σίφουνας ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 91), οι θέσεις του Κατηγορούμενου επί πολλών σημείων του συνάδουν με τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου. Τα οχήματα που βρέθηκαν στον χώρο δεν είναι εγγεγραμμένα στο όνομα του. Επιπλέον το Τεκμήριο 6 καταδεικνύει ότι ένα από τα οχήματα έχει ως κάτοχο τον Νίκο Ελενοδώρου, όπως αναφέρεται και για άλλο όχημα στο Τεκμήριο

1. Ο Νίκος Ελενοδώρου, δεν προκύπτει από την ενώπιον μου μαρτυρία ότι είναι το ίδιο πρόσωπο με αυτό που αναφέρεται ως Κατηγορούμενος στο κατηγορητήριο της παρούσας. Ακόμη ο Κατηγορούμενος δήλωσε και το παραδέχτηκε ο ΜΚ 6 ότι η δουλειά του είναι η επεξεργασία σκαμμένων χωμάτων. Επομένως τα όσα είπε κρίνονται αληθή. Καταλήγω, λοιπόν, στα ακόλουθα ευρήματα: Την 21/9/2017 βρέθηκαν προσφάτως εσκαμμένα τα επίδικα τεμάχια. Στον χώρο δεν βρέθηκε κανείς παρά κάποια οχήματα, τα οποία δεν είναι εγγεγραμμένα στον Κατηγορούμενο. Υλικό που ομοιάζει μακροσκοπικά με το λατομευμένο, μεταφέρθηκε από τον Κατηγορούμενο στο έργο ανάπτυξης. Τα επίδικα τεμάχια περιέχονται στην περιοχή Natura και δεν δόθηκε άδεια στον Κατηγορούμενο να τα ανταλλάξει με δική του γη, ούτε κατείχε προνόμιο λατόμευσης.
2. Νομική Βάση Το άρθρο 37 του περί Ρύθμισης Μεταλλείων και Λατομείων Νόμου Κεφάλαιο 270, ποινικοποιεί την διεξαγωγή λατομικών εργασιών χωρίς προνόμιο λατομείου. Ο Κατηγορούμενος δεν έχει προνόμιο λατομείου, ως είναι παραδεκτό (βλ. και Τεκμήριο 9). Σε σχέση με την δεύτερη κατηγορία το άρθρο 7 (Α)

(1)του περί Προστασίας και Διαχείρισης Άγριων Πτηνών και Θηραμάτων Νόμος του 2003, ορίζει ότι: «Πρόσωπο το οποίο εκτελεί, είτε από μόνο του είτε για λογαριασμό άλλου προσώπου, οποιουδήποτε είδους ανάπτυξη ή άλλη εργασία ή διαταράσσει ή επεμβαίνει σε βιότοπο, χωρίς την εκ των προτέρων εξασφάλιση της απαιτούμενης άδειας ή παραβιάζει τους όρους ή και τις προϋποθέσεις οποιασδήποτε απαιτούμενης άδειας, και που με τις ενέργειές του προκαλεί υποβάθμιση ή καταστροφή του βιότοπου ή όχληση της άγριας πανίδας, είναι ένοχο αδικήματος» Το άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου καθορίζει ως βιότοπο «τη χερσαία περιοχή ή υγρότοπο που διακρίνεται χάρη στα βιοτικά και αβιοτικά χαρακτηριστικά του και στον οποίο είδος άγριας πανίδας διαβιεί σε φυσική κατάσταση.» Ως βιότοπο ορίζει τον επίδικο χώρο ο ΜΚ 4 στο Τεκμήριο 15 και δεν αντεξετάστηκε προς τούτο. Παρά ταύτα και τα δύο αδικήματα απαιτούν όπως αποδειχτεί ότι ο Κατηγορούμενος προέβη σε επέμβαση, σε διεξαγωγή λατομικών εργασιών. Όπως προαναφέρθηκε για την απόδειξη αυτού παρουσιάστηκε περιστατική μαρτυρία. Όπως καθιερώθηκε στην θεμελιακή πλέον Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172: «Ξεχωριστά (individual) μέρη της περιστατικής μαρτυρίας συχνά παρομοιάζονται με τους κρίκους αλυσίδας. Όπως οι κρίκοι της αλυσίδας πρέπει να είναι συνεκτικοί και αλληλένδετοι με τους υπόλοιπους κρίκους, έτσι και τα ιδιαίτερα τμήματα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει να συναρτώνται μεταξύ τους ως θέμα λογικής συνέπειας ώστε να συγκροτούν ένα αδιάσπαστο σύνολο. Άλλες αποφάσεις παρομοιάζουν την περιστατική μαρτυρία με δίκτυ στερεά συνδεδεμένο, ώστε να συγκρατεί χωρίς κίνδυνο πτώσης το περιεχόμενο του.». Επομένως στην παρούσα το ερώτημα είναι αν η προσκομισθείσα μαρτυρία, έχει, σωρευτικά κρινόμενη, τέτοια ισχύ που να μην αφήνει άλλο λογικό συμπέρασμα πέραν της ενοχής του Κατηγορούμενου. Η απάντηση σε αυτό το ερώτημα πρέπει να είναι αρνητική. Συγκεκριμένα καμία μαρτυρία δεν τον τοποθετεί με τον οποιοδήποτε τρόπο στον χώρο. Παραδεκτά είχε προβεί σε εργασίες σε παρακείμενο χώρο ο γιός του ο οποίος διώχθηκε, ως παραδέχθηκε και ο ΜΚ 6, αλλά όχι ο ίδιος. Τα μηχανήματα που βρέθηκαν στον χώρο δεν είναι εγγεγραμμένα στον ίδιο και κατέχονται στη βάση της μαρτυρίας (Τεκμήρια 5, 6 και 14) από άλλο πρόσωπο. Πράγματι κατέχει παρακείμενο με τον επίδικο χώρο και ζήτησε να του παραχωρηθεί και ο επίδικος, αλλά αυτό δεν καθίσταται και στοιχείο ή έστω ένδειξη ότι επενέβη στον επίδικο χώρο. Ακόμα και αν υλικό που μετέφερε προσομοιάζει με το λατομευμένο, τούτο δεν μπορεί να ειπωθεί με σιγουριά, γιατί δεν έγιναν όλες οι απαραίτητες μελέτες όπως παραδέχτηκε ο ΜΚ 6. Ακόμα ο ίδιος μάρτυρας παραδέχτηκε ότι ο Κατηγοορούμενος αγοράζει σκαμμένα υλικά από λατομεία και τα επεξεργάζεται, συνεπώς δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο αυτά να είχε μεταφέρει στο έργο ανάπτυξης. Συνεπώς η ενώπιον μου περιστατική μαρτυρία δεν είναι αρκετά συνεκτική για να οδηγήσει στο αναπόδραστο συμπέρασμα ενοχής τους Κατηγορούμενου. 5. Κατάληξη Ο Κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται από τις εναντίον του Κατηγορίες 1 και 2. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο