← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ρ. Κ., Αρ. Υπόθεσης: 6455/2018, 6/12/2022

Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ρ. Κ., Αρ. Υπόθεσης: 6455/2018, 6/12/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Α. Λουκά Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 6455/2018 Αστυνομικός Διευθυντής Λάρνακας ν. Ρ. Κ. Κατηγορούμενου Ημερομηνία: 6/12/2022 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Κατηγορούσα Αρχή : κ. Σταύρου Για Κατηγορούμενο: κ. Γρηγορίου ΑΠΟΦΑΣΗ O Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δύο κατηγορίες, αυτές της βαριάς σωματικής βλάβης και πραγματικής σωματικής βλάβης, τον ίδιο επίδικο χρόνο εναντίον του Χ. Κ. Η υπεράσπιση του Κατηγορουμένου είναι ότι δεν ήταν ο ίδιος ο οποίος προέβη στα επίδικα αδικήματα αλλά τρίτο πρόσωπο. Αμφισβητείται δηλαδή η αναγνώριση του από τον παραπονούμενο. Τούτη είναι σε γενικές γραμμές η υπόθεση, άπτεται δηλαδή της αναγνώρισης του Κατηγορουμένου από τον παραπονούμενο, πάντα σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία. Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας, ο Λοχίας 2477 Αλέξανδρος Ασημάκης (ΜΚ 1). Στην κατάθεση του Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι κάλεσε τον Κατηγορούμενο στον Αστυνομικό Σταθμό τον πληροφόρησε για την διερευνώμενη εναντίον του υπόθεση και απάντησε «δεν είμαι εγώ». Είναι το πρόσωπο που του έλαβε και κατάθεση (Τεκμήριο 2) και τον κατηγόρησε γραπτώς (Τεκμήριο 3). Κατέθεσε επίσης ιατρική βεβαίωση (Τεκμήριο 4) για τον παραπονούμενο, όπου από την αναφερόμενη επίθεση προκύπτει ότι υπέστη ακρωτηριασμό ονυχοφόρου φάλαγγας δείκτη και τραύματα στην κροταφική χώρα, καθώς και σχετική ακτινογραφία ημερ. 17/1/

  1. Κατά την αντεξέταση ανάφερε ότι δεν θυμόταν αν ήταν παρόν στο περιστατικό η κόρη της Γ., από την οποία δεν έλαβε κατάθεση, αλλά έλαβε κατάθεση από τους δύο εμπλεκόμενους και δύο άλλες κυρίες. Του υποβλήθηκε ότι η Αναστασία, η κόρη της Γ., ήταν το μόνο πρόσωπο που θα μπορούσε να πει με καθαρό μυαλό το τι έγινε εκείνο το βράδυ. Δεν βρέθηκε το αντικείμενο με το οποίο κτυπήθηκε ο παραπονούμενος, δεν έγινε έρευνα στο σπίτι του Κατηγορούμενου και δεν λήφθηκε DNA από το δάκτυλο του παραπονούμενου. Διαφώνησε ότι το ίδιο βράδυ ζητήθηκε από τον Κατηγορούμενο να γίνει τέστ DNA και ο ίδιος αρνήθηκε. Είπε ότι δεν είχε δει τον Κατηγορούμενο εκείνο το βράδυ. Από τις μαρτυρίες των δύο κοπέλων και του παραπονούμενου είχαν καταλήξει στον Κατηγορούμενο, ως τον θύτη της επίθεσης. Παραδέχτηκε ότι ο Κατηγορούμενος είχε καλέσει την Αστυνομία, για το επίδικο περιστατικό. Δεύτερος μάρτυρας κατηγορίας, ο παραπονούμενος κ. Χ. Κ. (ΜΚ 2). Στην κατάθεση του Τεκμήριο 6, αναφέρει ότι την 16/1/2018, πήγε σε μπαρ στη Λάρνακα για να βρει τη σύντροφο του Ε. και τη φίλη της Γ. Εκεί οι δύο τους έπιναν μπίρες. Είχε ασήμαντες διαφωνίες με την Ε. τις προηγούμενες μέρες. Η Γ. του έλεγε ότι δεν θα έπρεπε να μαλώνουν και σε κάποια στιγμή, όταν η Ε. χρειάστηκε να απαντήσει το τηλέφωνο της, ξεκίνησε να του κάνει μασάζ και του έπιασε το γεννητικό του όργανο. Της είπε να φύγει και εκείνη κάθισε δίπλα του, έπιασε το χέρι του και το έβαλε στο στήθος της. Αυτός της ξαναείπε να φύγει. Στη συνέχεια η Γ. του είπε ότι αν συνεχίσουν να τσακώνονται με την Ε. θα φέρει άλλα πρόσωπα για να τον χτυπήσουν. Λόγω του ότι η Γ. ήταν μεθυσμένη πήγε με το αυτοκίνητο της Ε. για να την πάνε στο σπίτι της. Μαζί τους ήταν και η κόρη της Ε.. Η Γ. συνέχισε και στην διαδρομή να μιλάει με τον ίδιο τρόπο στον Κατηγορούμενο. Όταν έφτασαν πλησίον του σπιτιού που φιλοξενείται η Γ. και η κόρη της, ο ΜΚ 2 άνοιξε τις πόρτες και η κόρη της Γ. έφυγε αμέσως. Η Γ. δεν έφευγε από το αυτοκίνητο. Πήγε να την πιάσει από το χέρι για να κατέβει. Τότε εμφανίστηκε πίσω του κάποιος και τον κτύπησε με κάποιο αντικείμενο στο κεφάλι. Γύρισε προς το μέρος του και τον έπιασε από το χέρι προσπαθώντας να του αποσπάσει το αντικείμενο με το οποίο τον κτύπησε και ενώ τον κρατούσε τον δάγκωσε στο δάκτυλο και του απέκοψε την πρώτη φάλαγγα του δείκτη. Η Γ. προσπάθησε να τους χωρίσει, έπεσε στο έδαφος και κτύπησε τον ώμο της. Εκείνος που κτύπησε τον ΜΚ 2 αφού του έκοψε το δάκτυλο έτρεξε στο σπίτι του και μετά βγήκε έξω. Είπε από την κατάθεση του ο ΜΚ 2 ότι εκείνος που τον κτύπησε ήταν ο Κατηγορούμενος, προσδιορίζοντας ότι φιλοξενεί στο σπίτι του την Γ. και έχει παράπονο από αυτόν. Ένας γείτονας τον μετέφερε στο νοσοκομείο όπου δεν κατάφερε να επαναφέρει το δάκτυλο του. Το επίδικο περιστατικό περιέγραψε και κατά την κυρίως του εξέταση λέγοντας ότι γύρισε και είδε εκείνον που του κτύπησε, τον Κατηγορούμενο, όταν πήγε να ξαναχτυπήσει, τότε του άρπαξε το χέρι και τον έπιασε από το πρόσωπο. Έπεσαν κάτω, προσπαθούσε να πιάσει το αντικείμενο από το χέρι του και τον κρατούσε κοντά στο στόμα. Τότε τον δάγκωσε στο δάκτυλο, πόνεσε, τράβηξε το χέρι του και ο θύτης έφυγε και μπήκε στο σπίτι. Αντεξεταζόμενος ανάφερε ότι και η κόρη της Γ. ήταν μαζί τους στο μπαρ, αν και στο Τεκμήριο 6 την επισημαίνει πρώτη φορά ότι βρισκόταν στο αυτοκίνητο μαζί τους. Δεν ήταν τσακωμένοι με την Ε., απλώς είχαν μια διαφωνία. Δεν ήταν ούτε θυμωμένος, ούτε έξαλλος. Είχε πάει να τις βρει στο μπαρ μετά από προπόνηση, καθώς τότε αγωνιζόταν σε ομάδα ποδοσφαίρου. Μια μπίρα ήπιε. Για την κόρη της Γ., την Α., είπε ότι κρατούσε το τηλέφωνο της και δεν έβλεπε το περιστατικό με τη μητέρα της και τον ίδιο. Επανέλαβε τη σκηνή με την Γ. όπως την ανέφερε στην κατάθεση του. Είπε ότι δεν δημιούργησε θέμα εκεί, γιατί ήταν μπροστά η Αναστασία και έχει και ο ίδιος τέκνα. Η Γ. ήταν μεθυσμένη και επαναλάμβανε ότι θα φέρει κόσμο να τον χτυπήσουν. Αρνήθηκε ότι είχε χτυπήσει την Ε. και σε καυγά είπε ότι είχε μπλέξει όντας πιο μικρός. Επίσης δεν αποδέχτηκε ότι σε κάποιο σημείο της διαδρομής σταμάτησαν το αυτοκίνητο για να κατέβει, διευκρινίζοντας ότι το σπίτι τον γονέων του είναι σε άλλο μέρος. Ούτε πήρε τα τηλέφωνα των επιβαινόντων στο αυτοκίνητο. Για το περιστατικό της επίθεσης ανέφερε ότι τράβηξε την Γ. από το χέρι για να την βγάλει από το αυτοκίνητο. Απέρριψε την θέση ότι από το τράβηγμα έβγαλε τον ώμο της Γ. αναφέροντας ότι όταν πήγε να τους χωρίσεις με τον Κατηγορούμενο που βγήκε ο ώμος της. Μόλις την έβγαλε από το αυτοκίνητο ήρθε και τον χτύπησε. Διευκρίνισε ότι στη δεύτερη του προσπάθεια είδε και αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο, επειδή τον χτύπησε, ξαναπροσπάθησε δεύτερη φορά να τον χτυπήσει και τότε τον έπιασε από το χέρι και το πρόσωπο. Στην προσπάθεια του να του πιάσει το αντικείμενο, το δάχτυλο του έτυχε να είναι κοντά στο στόμα του και τον δάγκωσε. Για δευτερόλεπτα κράτησε το δάγκωμα, είπε. Δεν αποδέχτηκε ότι έχει σημασία ο σωματότυπος του σε σχέση με αυτόν του Κατηγορούμενου, αφού όπως τόνισε δεν είχε καν καταλάβει ότι κόπηκε το δάκτυλο του, απλώς πήγε να πιάσει το χέρι του και το κατάλαβε. Τράβηξε πίσω μετά το δάγκωμα και πρέπει να είναι εκείνη τη στιγμή που χτύπησε η Γ. γιατί υπολογίζει να ήταν πίσω του εκείνη την στιγμή. Αργότερα έμαθε το όνομα του Κατηγορούμενου από την Ε. και την Αστυνομία. Ξεκαθάρισε ότι είχε δει καθαρά το πρόσωπο του, μόνο το όνομα του δεν ήξερε και το έμαθε μετά. Ακόμα υπέθεσε ότι είναι σιδερογροθιά που κρατούσε ο Κατηγορούμενος όταν τον κτύπησε γιατί προσπαθούσε να του πάρει το αντικείμενο από το χέρι του και δεν μπορούσε, ενώ σκίστηκε το κεφάλι του από το κτύπημα και του το έραψαν. Μετά το περιστατικό ο Κατηγορούμενος πήγε πίσω στο σπίτι του για να αφήσει το αντικείμενο που κρατούσε υποστήριξε ο ΜΚ
  2. Βγήκε ως την πόρτα και ξαναμπήκε μέσα. Συνέδεσε μάλιστα τα όσα του είχαν αναφέρει η Ε. λέγοντας ότι η Γ. φιλοξενείτο από τον Κατηγορούμενο, είχε προβλήματα με τον σύντροφο της και είχαν τσακωθεί ξανά έξω από το σπίτι του Κατηγορούμενου. Όταν ο τελευταίος άκουσε τον τσακωμό μεταξύ του ιδίου και της Γ. τον πήρε για άλλον και γι' αυτό του επιτέθηκε. Καθώς προσπαθούσε να βγάλει την Γ. από το αυτοκίνητο του δεν φαινόταν γιατί ήταν σκοτεινά και μόνο όταν έπεσαν στο έδαφος μπορούσε να τον δει. Μετά το συμβάν η Ε. πήγε στο σπίτι του Κατηγορούμενου, αλλά δεν γνωρίζει αν πήγε για να του ζητήσει συγνώμη. Είχε πάει, όπως πάντα αναφέρει ο ΜΚ 2, για να δει την Γ. που είχε χτυπήσει. Τελευταία μάρτυρας κατηγορίας ήταν η Ε. Τ. (ΜΚ 3). Τον επίδικο χρόνο ήταν σύντροφος του ΜΚ
  3. Στην κατάθεση της Τεκμήριο 7 αναφέρεται ότι στο μπαρ με την Γ. και την κόρη της την Α. ήπιαν 2 ποτήρια μπίρα. Είχε έρθει ο ΜΚ 2 και ήταν μια χαρά μέχρι που ξεκίνησε η Γ. να του λέει ότι θα φέρει άτομα να τον χτυπήσουν. Έλεγε αυτά τα πράγματα γιατί είχε καταναλώσει αλκοόλ. Μπήκε μαζί τους στο αυτοκίνητο ο ΜΚ 2 και δεν είχε καμία ένσταση γι' αυτό. Η Γ. τον ενοχλούσε συνέχεια με τα λόγια της. Όταν έφτασαν στο σπίτι του Κατηγορούμενου, η ίδια οδηγούσε το αυτοκίνητο ο ΜΚ 2 ήταν συνοδηγός και Γ. και Α. κάθονταν πίσω. Η Γ. παρά τις παραινέσεις τους δεν έβγαινε από το αυτοκίνητο. Έλεγε ότι δεν ήθελε να την αφήσει μόνη της με τον ΜΚ
  4. Ο ΜΚ 2 την τράβηξε από το χέρι για να βγει από το αυτοκίνητο. Τότε ήρθε κάποιος από πίσω του και τον χτύπησε. Δεν είδε το πρόσωπο που κτύπησε τον ΜΚ 2, αλλά η Γι. φώναζε «Ρ. σταμάτα» και πήγε να τους χωρίσει. Ο άνδρας που επιτέθηκε στον ΜΚ 2 φορούσε κόκκινο σακάκι. Την επομένη βρέθηκε με την Γ. για να δει πως είναι και της είπε ότι ο ώμος της βγήκε όταν έπεσε στον δρόμο και όχι όταν την τράβηξε ο ΜΚ
  5. Κατά την κυρίως της εξέταση επανέλαβε τα ως άνω. Σε ερώτησε αν αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο στο περιστατικό είπε ότι είδε τον Κατηγορούμενο και τον ΜΚ 2 στον δρόμο. Για την επίσκεψη της στην Γ. την επόμενη μέρα ανέφερε ότι κατά τη συζήτηση τους ως προς το περιστατικό κατάλαβε ότι η Αναστασία είχε στείλει σε κάποιον μήνυμα ότι υπήρχε καυγάς στο αυτοκίνητο και νόμιζαν ότι ήταν ο τότε σύντροφος της Γ. και αυτόν περίμεναν. Αντεξεταζόμενη διαφώνησε με την θέση που της υποβλήθηκε ότι ήταν μεθυσμένη. Διευκρίνισε ότι εκεί που ήταν παρκαρισμένο το αυτοκίνητο και ξεκίνησε το επίδικο περιστατικό δεν έχει φωτισμό, έχει όμως φωτισμό στον δρόμο όπου συνεχίστηκε η συμπλοκή. Αναφέρθηκε στην θέση κάθε προσώπου τον επίδικο χρόνο της συμπλοκής στον δρόμο. Ο ΜΚ 2 και ο Κατηγορούμενος ήταν στον δρόμο. Το ίδιο και η Γ. που είχε πάει να τους χωρίσει. Η Αναστασία είχε πάει στο σπίτι. Τον Κατηγορούμενο τον είδε στον δρόμο και όχι να κτυπά τον ΜΚ
  6. Φορούσε κόκκινο σακάκι ο Κατηγορούμενος όταν τον είδε στον δρόμο. Όταν στάθμευσαν το αυτοκίνητο παρά την οικία του Κατηγορούμενου δεν υπήρχαν στον χώρο άλλα πρόσωπα. Βρέθηκαν μετά το περιστατικό εκεί και λόγω της φασαρίας που δημιουργήθηκε. Είχε δει ξανά τον Κατηγορούμενο μια βδομάδα πριν. Της είχε πει μάλιστα η Γ. ότι ο Κατηγορούμενος ήταν εκνευρισμένος και επιθετικός λόγω των προβλημάτων της Γ. με τον σύντροφο της. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Πέραν της κατάθεσης του Τεκμήριο 2 κατέθεσε και γραπτή δήλωση ως Έγγραφο Α. Στο Τεκμήριο 2 αναφέρει ότι δεν κτύπησε κανένα εκείνη τη νύχτα. Δύο άγνωστα πρόσωπα, ένας με κόκκινο και ένας με μαύρο σακάκι, «τζιλιούνταν» στο έδαφος έξω από το σπίτι του. Ο ίδιος είχε βγει έξω γιατί είχε ακούσει τις φωνές της Γ. Την επόμενη μέρα η φίλη του ενός από τους δύο είχε πάει στο σπίτι του και του ζήτησε συγνώμη και ότι είχαν ξανασυμβεί ανάλογα περιστατικά. Το όλο θέμα εναντίον του γίνεται γιατί η ΜΚ 3 τα ξαναβρήκε με τον ΜΚ 2 και τσακώθηκε με την Γ. γιατί ο ΜΚ 2 είπε ότι του έπιανε τα γεννητικά του όργανα. Πρώτη φορά είδε τον ΜΚ 2 την μέρα που έγινε το περιστατικό και δεν τον πλησίασε ούτε στα 5 μέτρα. Τον επίδικο χρόνο φορούσε γκρίζα φανέλα, προς σκούρο, τζιν παντελόνι και μπεζ παπούτσια. Βγαίνοντας από το σπίτι του την πρώτη φορά είδε την Γ. έξω από το αυτοκίνητο και να ξαναμπαίνει σε αυτό. Μετά ξαναμπήκε μέσα για να καλέσει την Αστυνομία και βγαίνοντας έξω είδε τα δύο πρόσωπα να τσακώνονται στον δρόμο. Στο Έγγραφο Α επαναλαμβάνει ότι δεν κτύπησε κανέναν και τους ισχυρισμούς του ως προς το περιστατικό. Πρόσθεσε ότι ο τραυματισμός του ΜΚ 2 θα μπορούσε να προέλθει από κόψιμο με αιχμηρό αντικείμενο και όχι με τα δόντια. Δεν θα μπορούσε με τον σωματότυπο τον δικό του να προκαλέσει τέτοια ζημιά στον ΜΚ
  7. Είχε κάνει αίτημα για να γίνει εξέταση DNA το οποίο δεν έγινε αποδεκτό. Δεν έγινε έρευνα για να βρεθεί το αντικείμενο με το οποίο ο ΜΚ 2 ανέφερε ότι κτυπήθηκε. Κατά την κυρίως του εξέταση ανέφερε ότι πήρε 3 με 4 φορές την Αστυνομία τηλέφωνο. Η Αναστασία ήταν μέσα στο σπίτι του στην βεράντα μαζί του. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι φιλοξενούσε την Γ. και την Α. και τον πλήρωναν περί τα €100 ενοίκιο. Το περιστατικό διήρκησε 3 με 5 λεπτά. Αρνήθηκε ότι λόγω της ισχυρής σωματικής διάπλασης του ΜΚ 2 δεν μπορούσε να τον αντιμετωπίσει αλλιώς και γι' αυτό τον δάγκωσε. Η Α. ήταν μαζί του στο σπίτι, δεν βγήκε έξω. Εκ της λογικής του εξάγει ότι δεν μπορείς να κόψεις δάκτυλο με τα δόντια. Ήταν και η γυναίκα του παρούσα εκείνη τη νύχτα. Ως μάρτυρας υπεράσπισης κλήθηκε η Γ. Σ. (ΜΥ 2). Το πρόσωπο που ΜΚ 2 και 3 έπαιρναν στο σπίτι του Κατηγορούμενου και ήταν μαζί στο μπαρ. Στην κατάθεση της Τεκμήριο 8, αναφέρει ότι δούλευαν μαζί με τον Κατηγορούμενο και τους ενοικίαζε δωμάτιο στο σπίτι του. Όταν ήρθε ο ΜΚ 2 στο μπαρ που ήταν με την ΜΚ 3, ξεκίνησαν να τσακώνονται και του είπε να ηρεμήσει. Του έκανε μασάζ για να ηρεμήσει. Όταν μπήκαν στο αυτοκίνητο για να φύγουν η ΜΚ 3 την έβριζε. Σε κάποιο σημείο η ΜΚ 3 σταμάτησε και είπε στον ΜΚ 2 να βγει από το αυτοκίνητο και αυτός αρνήθηκε. Όταν έφτασαν φοβόταν να κατέβει γιατί ο ΜΚ 2 θα έκανε κακό στην ΜΚ
  8. Τότε ο ΜΚ 2 την τράβηξε από το χέρι και πετάχτηκε εκτός αυτοκινήτου, βγήκε ο ώμος της και άρχισε να πονάει. Δεν είδε ποιος επιτέθηκε στον ΜΚ 2 και μετά έμαθε ότι είχε εκεί καυγά. Στην κυρίως της εξέταση ανάφερε ότι δεν έκανε μασάζ στον ΜΚ 2, είναι ο αστυνομικός που έγραψε έτσι. Εκείνη είχε πει ότι τον είχε απλώς αγγίξει στην ωμοπλάτη. Ο ΜΚ 2 το επίδικο βράδυ ήταν πολύ αναστατωμένος, ήταν εκνευρισμένος και συνέχεια έβριζε την ΜΚ
  9. Όταν την τράβηξε ο ΜΚ 2 εκείνη φώναξε στον Κατηγορούμενο να έρθει να την βοηθήσει. Δεν θυμάται κάτι από όταν την τράβηξε ο ΜΚ 2, αλλά δεν θυμάται στο μέρος τον Κατηγορούμενο. Αντεξεταζόμενη είπε ότι δεν θυμάται τίποτε από το περιστατικό γιατί ήταν μεθυσμένη και τραυματισμένη. Σε μεταγενέστερη απάντηση της είπε ότι σίγουρα ήταν μεθυσμένη. Τελευταία μάρτυρας υπεράσπισης ήταν η κόρη της ΜΥ 2, Α. Γ. (ΜΥ 3). Στην κυρίως της εξέταση είπε ότι το επίδικο βράδυ είχε πάει με τις ΜΥ 2 και ΜΚ 3 σε μπαράκι για να πιούν εκείνες ποτό. Ως προς το περιστατικό ανέφερε ότι: η ΜΚ 3 συνομιλούσε με μηνύματα με τον ΜΚ 2 και τσακώνονταν. Η ΜΚ 3 ήταν εκνευρισμένη. Μετά από περίπου μισή ώρα εμφανίστηκε ο ΜΚ 2 και ξεκίνησε να τσακώνεται με την ΜΚ
  10. Η ΜΥ 2 προσπάθησε να τον ηρεμήσει. Όταν κάθισαν στο αυτοκίνητο για να φύγουν, κάθισε μαζί τους και ο ΜΚ 2 ενώ είχε το δικό του αυτοκίνητο και το άφησε εκεί. Στην διαδρομή λογομαχούσαν συνέχεια μεταξύ τους, φώναζαν, δεν θυμάται ακριβώς για ποιο λόγο και σε κάποια στιγμή σταμάτησαν. Απ' όσο κατάλαβε εκεί ζούσαν οι γονείς του ΜΚ
  11. Σταμάτησε εκεί η ΜΚ 3 για κατέβει ο ΜΚ
  12. Αυτός δεν ήθελε να βγει από το αυτοκίνητο και σε μια στιγμή η ΜΚ 3 βγήκε από το αυτοκίνητο και τηλεφώνησε σε κάποιον, για να έρθει να πιάσει τον ΜΚ
  13. Τελικά συνέχισαν την διαδρομή τους προς το σπίτι του Κατηγορούμενου. Όταν έφτασαν η ίδια βγήκε έξω από το αυτοκίνητο, μπήκε μέσα στο σπίτι του Κατηγορούμενου και του είπε να καλέσει την Αστυνομία. Βγήκαν έξω στη βεράντα και εκείνη τη στιγμή άκουσε τη ΜΥ 2 να φωνάζει πολύ και μετά από δύο με τρία λεπτά είδε τη ΜΚ 3 να φέρνει τη ΜΥ 2 μπροστά από το σπίτι. Δεν είδε το περιστατικό και ο Κατηγορούμενος ήταν δίπλα της καθ' όλη την διάρκεια του. Είχε πει στην Αστυνομία να της λάβουν κατάθεση, αλλά αρνήθηκαν. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι απ΄ όσο κατάλαβε ο Κατηγορούμρνος άκουσε τις φωνές και κατέβηκε κάτω με την κοπέλα του και βγήκαν μαζί όλοι στη βεράντα. Τότε κάλεσε την Αστυνομία. Η μόνη στιγμή που έφυγε από δίπλα της ήταν όταν ήρθε η ΜΥ 2 μπροστά από το σπίτι του και πήγε δίπλα της να δει τι γίνεται. Υπάρχουν δύο εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις ενώπιον μου. Η μαρτυρία του ΜΚ 2 και του Κατηγορούμενου. Ο πρώτος αναγνωρίζει τον δεύτερο ως το πρόσωπο που τον κτύπησε και του απέκοψε δαγκώνοντας του το δάκτυλο του. Ο δεύτερος αναφέρει ότι δεν πλησίασε ούτε στα 5 μέτρα από το σημείο της συμπλοκής. Η αναγνώριση του Κατηγορούμενου, δηλαδή, από τον ΜΚ 2 είναι το καίριο ενώπιον μου ζήτημα. Προς τούτο, αφού αξιολογηθεί η μαρτυρία, θα πρέπει να ακολουθηθούν οι σχετικές αρχές της νομολογίας, ως προς την αναγνώριση. Οι αρχές της νομολογίας δεικνύουν ότι η εντύπωση που αφήνει ένας μάρτυρας είναι παράγοντας εξαιρετικής σημασίας για την κρίση της αξιοπιστίας (C & A Pelekanos Assoc. Ltd v. Πελεκάνου

(1999)1(Β) ΑΑΔ 1273). Παρά ταύτα το Δικαστήριο έχει ευθύνη να αξιολογήσει έκαστη μαρτυρία με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα, πειστικότητα και τη σύγκρισης της με την υπόλοιπη μαρτυρία (Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 ΑΑΔ 506). Θα πρέπει το Δικαστήριο να λαμβάνει υπόψη ότι, δυνατόν ο αλαζόνας να είναι φιλαλήθης και ο ταπεινόφρων να ψεύδεται (Α. Ι. κ.α. ν. Π. Φ. κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 283/12, 27/9/2019), ECLI:CY:AD:2019:D402. Ο τρόπος που καταθέτει ένας μάρτυς συνιστά και εκδήλωση της προσωπικότητας του. Οι πνευματικές και άλλες αρετές που εξωτερικεύονται, μαζί με το αφηγηματικό μέρος της μαρτυρίας, προσδίδουν κατά κανόνα αξιοπιστία στη μαρτυρία. Χρειάζεται όμως προσοχή από το δικαστή γιατί συμβαίνει αναξιόπιστος μάρτυς να προκαλεί ευμενή εντύπωση και αντίστροφα (Χριστοφή Φώτης ν. Κώστα Γιάγκου Ζαχαριάδη
(2002)1 ΑΑΔ 401). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν αποστερούν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Νιώθω την ανάγκη να προσθέσω ότι είμαστε επιφορτισμένοι να κρίνουμε ανθρώπινες συμπεριφορές. Τον τρόπο που ο καθένας αντιμετωπίζει τα κελεύσματα της ζωής του και τις προκλήσεις που του παρουσιάζονται κατά την ακροαματική διαδικασία. Έτσι πρέπει να είμαστε ιδιαίτερα προσεκτικοί, ώστε να μην καθιστούμε ιδιαιτερότητες της προσωπικότητας, του τρόπου ζωής ή και διαβίωσης στοιχεία αξιοπιστίας ή αναξιοπιστίας, χωρίς επαρκή τεκμηρίωση. Ο ΜΚ 1, εξεταστής της υπόθεσης ήταν μεν αξιόπιστος αλλά τείνω να συμφωνήσω με την υπεράσπιση, ότι η υπόθεση θα μπορούσε να τύχει περαιτέρω διερεύνησης. Συγκεκριμένα, αν και δεν υπέπεσε στην όποια αντίφαση, ως προς τα λεχθέντα του τουλάχιστον θα μπορούσε να γίνει έρευνα στο σπίτι του Κατηγορούμενου για να ανευρεθεί το αντικείμενο με το οποίο κτυπήθηκε ο ΜΚ 2 ή έστω το κόκκινο σακάκι που η ΜΚ 3 αναφέρε ότι φορούσε ο Κατηγορούμενος. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Η υπεράσπιση περαιτέρω υποστηρίζει ότι λήψη γενετικού υλικού θα διαλεύκανε την υπόθεση σε μεγάλο βαθμό. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με αυτή τη θέση, καθώς αφενός δεν παρουσιάστηκε σχετική μαρτυρία ειδικού ότι υπό τις περιστάσεις της υπό εξέτασης υπόθεσης η λήψη γενετικού υλικού θα ήταν καίρια και αφετέρου όπως έχει κριθεί νομολογιακά η απουσία γενετικού υλικού δεν αποενοχοποιεί Κατηγορούμενο αφ' εαυτής (Αριστείδου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 32, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ευριπίδη Χρίστου, Ποινική ΄Εφεση Αρ. 20/2015, 28/9/2017, Ευθυμίου ν. Δημοκρατίας , Ποινική Έφεση ΑΡ. 191/2016, 6/11/2018). Παρά το εύρημα για πλημμελή διερεύνηση, δεν έχει αποδειχθεί ότι αυτή η πλημμέλεια έχει επηρεάσει ποσώς τον Κατηγορούμενο. Για να απαλλαχθεί Κατηγορούμενος λόγω ελλιπούς διερεύνησης οι παραλείψεις αυτές πρέπει να θέτουν τον Κατηγορούμενο σε μειονεκτική θέση έναντι της Κατηγορούσας Αρχής (Sofri and Others v. Italy
(2004)Crim. L.R. 846), ενώ το βάρος απόδειξης, ότι όντως ο κατηγορούμενος έχει τεθεί σε μειονεκτική θέση, το φέρει η Υπεράσπιση, βάρος όμως που αποσείεται στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (Monat v. DPP
(2001)2 Cr. App.R.23 και Νικολάου v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 23/2013, ημερ. 22.05.2014). Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει αποσείσει το σχετικό βάρος απόδειξης η υπεράσπιση. Αρκέστηκε στην αναφορά περί ελλιπούς διερεύνησης, χωρίς να καταδειχθεί με τον όποιο τρόπο ο δυσμενής επηρεασμός του Κατηγορούμενου. Συνεπώς η μη έρευνα στο σπίτι του Κατηγορούμενου και έστω η μη λήψη γενετικού υλικού, δεν επηρέασαν την υπεράσπιση του σε βαθμό που να δύναται να απαλλαχθεί. Ο ΜΚ 2, παραπονούμενος, κρίνεται ως αξιόπιστος μάρτυρας. Παρά την φόρτιση του, επεξήγησε επακριβώς το πως επεσυνέβη το περιστατικό. Επεξήγησε την ένταση με την ΜΥ 2, την προσπάθεια του να την βγάλει από το αυτοκίνητο της ΜΚ 3 και το πως δέχθηκε την επίθεση. Κυριότερα, είπε σε ποιο ακριβώς σημείο της εναντίον του επίθεσης αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο. Μάλιστα διευκρίνισε ότι είδε καθαρά το πρόσωπο του και στη συνέχεια, μετά τις αναφορές της ΜΚ 3 και της Αστυνομίας τον αναγνώρισε. Δεν του καταλογίστηκε κανένα κίνητρο για να εμπλέξει τον Κατηγορούμενο. Μάλιστα ανάφερε ότι δεν τον ήξερε, αλλά έδωσε και εξήγηση γιατί θεωρεί ότι τον κτύπησε. Τον θεώρησε για άλλο, τον σύντροφο της ΜΥ 2, με τον οποίο ήταν εκνευρισμένος όπως επιβεβαίωσε και η ΜΚ
  1. Υπήρχε λοιπόν ιστορικό έντασης της ΜΥ 2, την φιλοξενούσε και πήγε να την υπερασπιστεί όταν αντιλήφθηκε ότι εμπλέκεται στο περιστατικό με τον ΜΚ
  2. Η εξήγηση αυτή του ΜΚ 2 δεν αντικρούστηκε ουσιαστικά, ενώ υποστηρίχθηκε από την μαρτυρία της ΜΚ
  3. Ήταν μεν εκνευρισμένος ο ΜΚ 2, αλλά τούτο δεν μπορεί να καταστήσει τη μαρτυρία του αναξιόπιστη, ιδιαίτερα αφού δέχθηκε επίθεση από την οποία αποκόπηκε μέλος του. Οι αναφορές στην σωματοδωμή του σε σχέση με αυτήν του Κατηγορούμενου, αγνοούν το γεγονός ότι πριν τη συμπλοκή και ενώ ο ΜΚ 2 δεν έβλεπε δέχθηκε γροθιά στο κεφάλι με σιδερένιο αντικείμενο. Αυτό του προκάλεσε, παραδεκτώς, τραύματα στην κροταφιαία χώρα (Τεκμήριο 4) και του έγινε συρραφή. Δηλαδή κατά την συμπλοκή του με το άτομο που τον κτύπησε ήταν ήδη τραυματισμένος στο κεφάλι και όπως ανέφερε το να σε δαγκώσει κάποιος και να σου αποκόψει το δάκτυλο δεν είναι θέμα σωματότυπου. Τέλος η θέση του ΜΚ 2 ότι είδε καθαρά τον Κατηγορούμενο παρέμεινε σταθερη παρά τη σφοδρή αντεξέταση. Τα τραύματα του ΜΚ 2 φαίνεται να προήλθαν από την επίθεση, αφού το Τεκμήριο 4 είναι ιατρικό πιστοποιητικό με ημερομηνία 17/1/2018, και ώρα 00:30, όπου ο ιατρός διαπιστώνει ακρωτηριασμός ονυχοφόρου φάλαγγας δείκτη δεξιά και τα τραύματα στην κροταφική χώρα. Όλοι οι μάρτυρες τοποθετούν χρονικά την επίδικη επίθεση λίγο πριν τα μεσάνυχτα της 16/1/2018, άρα η θέση του ότι από την επίθεση δέχθηκε αυτούς τους τραυματισμούς ευσταθεί. Η ΜΚ 3, επίσης είναι αξιόπιστη. Αυτό προκύπτει όχι μόνο από την στάση της και τη σταθερότητα στις απαντήσεις της, αλλά και από το γεγονός ότι η θέση της σε μια σειρά από γεγονότα όπως τα εξέθεσε δεν αμφισβητήθηκε. Δηλαδή εξέφρασε απόψεις και θέσεις που δεν αμφισβητήθηκαν, δεν της υποβλήθηκε κάτι το αντίθετο, ενώ στη συνέχεια η υπεράσπιση επιχείρησε να εγείρει αντίθετους ισχυρισμούς. Συγκεκριμένα, η ΜΚ 3 είπε και δεν αμφισβητήθηκε ότι είδε τον Κατηγορούμενο στον δρόμο. Τούτη η μαρτυρία της είναι ιδιαίτερα σημαντική, αφού τον τοποθετεί στο σημείο της συμπλοκής. Η θέση αυτή αν και δεν αμφισβητήθηκε, αντικρούεται με την μαρτυρία της υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος ήταν συνεχώς στην βεράντα του, όπως έθεσε η ΜΥ 3 και ότι δεν πλησίασε ούτε στα 5 μέτρα, όπως έθεσε ο ίδιος. Επίσης το περιεχόμενο της συνάντησης της ΜΚ 3 με την ΜΥ 2 την επομένη του επίδικου περιστατικού, επίσης δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Σε κανένα σημείο δεν της τέθηκε ότι η ίδια απολογήθηκε στον Κατηγορούμενο για το επίδικο περιστατικό, όπως ο ίδιος υποστηρίζει. Τουναντίον η θέση της ότι πήγε για να δει την ΜΥ 3 που είχε επίσης τραυματιστεί, παρέμεινε αναντίλεκτη. Ακόμα από την κατάθεση της Τεκμήριο 7 ανέφερε και επέμεινε ότι η ΜΥ 3 φώναζε στον επιτιθέμενο «Ρ. σταμάτα». Επίσης δεν αντεξετάστηκε επ' αυτού. Οι ως άνω αναφορές επί των οποίων η ΜΚ 3 δεν αντεξετάστηκε είναι καίριες και επί κρίσιμων ζητημάτων. Τοποθετούν τον Κατηγορούμενο στο χώρο, άλλο πρόσωπο του φωνάζει να σταματήσει και αντιφάσκουν με θέσεις της υπεράσπισης, όπως το ότι η ΜΚ 3 πήγε να απολογηθεί για το περιστατικό. Η μη αντεξέταση έχει ως αποτέλεσμα την αποδοχή των θέσεων της ΜΚ 3 (Adidas ν. The Jonitexo Ltd
(1987)1 CLR 383) και την απόρριψη των θέσεων της υπεράσπισης που δεν της υποβλήθηκαν (Σιακαλλής Σοφοκλής ν. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 146), αφού άπτονται καίριων ζητημάτων της μαρτυρίας επί των οποίων η μαρτυρία της δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά (Μ.Κ. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 14/2013, 20/3/2014). Οφείλω να αναφέρω ότι υπάρχει παρανόηση στην θέση της υπεράσπισης ως προς την ΜΚ
  1. Σε κανένα σημείο δεν ανέφερε ότι είδε τον Κατηγορούμενο να κτυπά τον ΜΚ
  2. Το αντίθετο είπε ότι δεν είδε ποιος τον κτύπησε. Απλώς ανάφερε ότι είδε τον Κατηγορούμενο στον δρόμο, να φοράει κόκκινο σακάκι και η ΜΥ 3 φώναζε σε εκείνον που επιτέθηκε στον ΜΚ 2 «Ρ. σταμάτα». Η θέση της τούτη παρέμεινε αναλλοίωτη κατά την αντεξέταση της, παρά τις περί του αντιθέτου αναφορές της υπεράσπισης. Ο Κατηγορούμενος υπέπεσε σε μια σειρά αντιφάσεων. Είπε ότι το περιστατικό κράτησε 3 με 5 λεπτά. Όταν βγήκε έξω από το σπίτι και είδε την ΜΥ 2 έξω από το αυτοκίνητο ξαναμπήκε στο σπίτι για να καλέσει την Αστυνομία και όταν βγήκε αφού κάλεσε της Αστυνομία είδε δύο άτομα να αλληλοχτυπιούνται στον δρόμο. Τούτη ήταν η εκδοχή του. Δεν συνάδει όμως η χρονική διάρκεια του περιστατικού, σύμφωνα με τον ίδιο (3-5 λεπτά), με το ότι κάλεσε κατά την διάρκεια του περιστατικού 3 με 4 φορές την Αστυνομία και είδε τόσο την ΜΥ 3 να βγαίνει από το αυτοκίνητο όσο και άτομα να τσακώνονται στον δρόμο. Ο εν λόγω χρονικός προσδιορισμός των γεγονότων δεν αντέχει στη βάσανο της λογικής. Πως ενώ το περιστατικό διήρκησε 5 λεπτά, είδε την ΜΥ 3 έξω από το αυτοκίνητο, άνδρες να τσακώνονται και κάλεσε και 3 φορές την αστυνομία από το εσωτερικό του σπιτιού του χωρίς να έχει δηλαδή οπτική επαφή με το επίδικο περιστατικό. Όπως, μάλιστα, προαναφέρθηκε δεν υποβλήθηκε στην ΜΚ 3 ότι ζήτησε από τον Κατηγορούμενο συγνώμη, ως ο ισχυρισμός του, άρα δεν μπορεί να γίνει η εν λόγω θέση αποδεκτή. Μάλιστα η ΜΚ 3 αναφέρθηκε σε διαφορετικό σκοπό της επίσκεψης της, για να δει την ΜΥ 2, κάτι για το οποίο δεν αντεξετάστηκε. Όπως παραδέχθηκε και ο ίδιος ο Κατηγορούμενος δεν έχει την όποια σχέση ή διαφορά με τον ΜΚ 2 ή την ΜΚ 3, που να γεννά κίνητρο για να καταθέσουν εναντίον του. Τέλος προσπάθησε ακόμα και να ανεύρει τον τρόπο που επήλθαν τα τραύματα του ΜΚ 2, αμφισβητώντας ότι είναι από δάγκωμα και κάνοντας αναφορά σε αιχμηρό αντικείμενο, χωρίς να έχει την όποια ειδικότητα για να προβεί σε τέτοιο συμπέρασμα. Η ΜΥ 2, ήταν σαφώς αναξιόπιστη. Η μαρτυρία της δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, γιατί ενώ έθεσε μια σειρά από ισχυρισμούς στην κατάθεση της και την κυρίως της εξέταση, κατά την αντεξέταση της έδωσε τις εξής απαντήσεις: Ε..Σήμερα ήρθατε εδώ για να μας πείτε τι έγινε εκείνο το βράδυ και δεν θυμάστε τίποτε, συμφωνείτε μαζί μου; A. Σωστά, επειδή πρώτο ήμουν μεθυσμένη και δεύτερο ήμουν τραυματισμένη.. Κος Σταύρου: Πόσα ποτά ήπιετε; Μάρτυρας: 3 pints. E. Άρα τώρα καταλήξαμε ότι πριν είπετε ήσασταν χτυπημένη και δεν θυμάστουν τίποτε, τώρα είπετε ότι ήσασταν μεθυσμένη και δεν θυμάστουν τίποτε; A. Είναι λογικό, βρισκόμασταν σε ένα μπαράκι νυχτερινό, ήπιαμε ποτό, σίγουρα ήμουν μεθυσμένη. E. Δεν ζητώ να μου δικαιολογηθείτε αν ήσασταν μεθυσμένη, δεν είναι θέμα δικό μου τούτο. Άρα μετά που τη φασαρία που εγίνηκε θυμάσαι κάποια ξένα πρόσωπα να υπήρχαν εκεί; Γειτόνους; Μουσάτους; A. Δεν θυμάμαι. E. Άρα δεν θυμάστε τι έγινε εκείνη τη νύκτα; A. Ήμουν ξαπλωμένη στο έδαφος. E. Συμφωνείτε μαζί μου ότι εκείνη τη νύκτα δεν θυμάστε τι έγινε; A. Δεν θυμάμαι.» Ακόμα και η ίδια η θέση της ότι ήταν ξαπλωμένη στο έδαφος, αντιφάσκει με το σύνολο της μαρτυρίας. ΜΚ 2 και ΜΚ 3 είπαν ότι πήγε να χωρίσει αυτούς που τσακώνονταν, ενώ ακόμα και ο Κατηγορούμενος την είδε έξω από το αυτοκίνητο αφού την άκουσε να φωνάζει. Δεν θα μπορούσε, εν πάση περιπτώσει, το Δικαστήριο να στηριχτεί στη μαρτυρία κάποιας παραδεκτά μεθυσμένης κατά το επίδικο περιστατικό. Η ΜΥ 3, πέραν από την μαρτυρία της ως προς τα γεγονότα πριν το περιστατικό, παραδεκτώς δεν είδε τι έγινε τον επίδικο χρόνο. Η ουσία της μαρτυρίας της έγκειται στο ότι τοποθέτησε τον Κατηγορούμενο δίπλα της καθ' όλη την διάρκεια του περιστατικού. Η θέση της αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αν και ήρθε να υποστηρίξει την μαρτυρία του Κατηγορούμενου, οι θέσεις τους δεν συνάδουν. Αρχικά αναφέρει ότι καθ' όλη την διάρκεια του περιστατικού ο Κατηγορούμενος ήταν δίπλα της, στην βεράντα και από εκεί δεν φαινόταν η συμπλοκή, απλώς άκουγε φωνές. Ο Κατηγορούμενος είπε ότι είδε την ΜΥ 2 έξω από το αυτοκίνητο, είδε ακόμα και την συμπλοκή στον δρόμο και ότι δεν έβλεπε το περιστατικό μόνο καθώς τηλεφωνούσε στην Αστυνομία. Περαιτέρω αναφέρει ότι ο Κατηγορούμενος βγήκε στον δρόμο μόνο αφού τελείωσε ο καυγάς, κάτι που δεν ισχυρίστηκε ο ίδιος. Η μαρτυρία Κατηγορούμενου και ΜΥ 3 αντιφάσκει με την αναντίλεκτη θέση της ΜΚ 3 ότι είδε στον δρόμο τον Κατηγορούμενο κατά τον επίδικο χρόνο. Της υποβλήθηκε κιόλας ότι ο Κατηγορούμενος ήταν στον δρόμο γιατί αυτός βρισκόταν έξω από το σπίτι του, με την υπεράσπιση ουσιαστικά να αποδέχεται ότι ο Κατηγορούμενος ήταν στον δρόμο, παρά τις περί του αντιθέτου αναφορές της ΜΥ 3, ότι ήταν συνεχώς δίπλα της στην βεράντα. Στην βάση της ως άνω αποδεκτής μαρτυρίας θα πρέπει να τεθούν οι αρχές της μαρτυρίας αναγνώρισης, ώστε να καταλήξει το Δικαστήριο επί των επιδίκων. Οι κατευθυντήριες γραμμές σε σχέση με θέματα αναγνώρισης υπόπτου, τέθηκαν στην κλασσική πλέον υπόθεση Turnbull [1976] 63 Cr. App. Rep. 132, και υιοθετήθηκαν σε σειρά κυπριακής νομολογίας. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Νεόφυτου Κωνσταντίνου Ιωάννου
(2013)2 ΑΑΔ 601 αναφέρθηκε ότι «Σε περίπτωση όμως, που ο μάρτυς, όντως είδε το δράστη και το ζητούμενο είναι η ορθότητα της αναγνώρισης του υπόπτου στο πρόσωπο του δράστη, τότε και μόνο τότε, εγείρεται θέμα εφαρμογής των αρχών που τέθηκαν στην Turnbull. Κοντολογίς, το θέμα είναι αποκλειστικά θέμα ποιότητας της αναγνωριστικής μαρτυρίας. Αν η ποιότητα της αναγνώρισης είναι ικανοποιητική σε βαθμό που το δικαστήριο αισθάνεται ασφαλές να στηριχθεί σ' αυτή χωρίς υποστηρικτική μαρτυρία, τότε δεν συντρέχει λόγος αναζήτησης τέτοιας μαρτυρίας. Αν όμως η ποιότητα της μαρτυρίας αναγνώρισης είναι φτωχή, τότε το δικαστήριο θα πρέπει να αθωώσει τον κατηγορούμενο, εφόσον άλλωστε, όπως έχουμε ήδη επισημάνει, η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής εδράζεται αποκλειστικά ή ουσιαστικά επί της αναγνωριστικής μαρτυρίας, εκτός αν υπάρχει άλλη μαρτυρία, όχι κατ' ανάγκη αναγνωριστικής φύσης, η οποία τείνει να υποστηρίξει την ορθότητα της αναγνώρισης, αποκλείοντας, κατά το δυνατό, το ενδεχόμενο λάθους (βλ. Younnas
(2012)ENCA CRIM. 2022, στην οποία υιοθετήθηκαν πλήρως οι αρχές της Turnbull).» Αναλόγως και εν προκειμένω, ο κ. Γρηγορίου εκ μέρους του Κατηγορούμενου έθεσε εξ' αρχής το ζήτημα της ταυτότητας του δράστη, επομένως θα πρέπει να εξεταστεί η ποιότητα της αναγνωριστικής μαρτυρίας. Στην Νεοφύτου Κώστας ν. Αστυνομίας
(2013)2 ΑΑΔ 242 πάλι με αναφορά στην Turnbull, αλλά ως προς την αξιολόγηση της ποιότητας της μαρτυρίας αποφασίστηκε ότι θα πρέπει να λαμβάνονται επίσης υπόψιν το χρονικό διάστημα που ο μάρτυρας παρατήρησε τον κατηγορούμενο, την απόσταση, τις συνθήκες φωτισμού και άλλα στοιχεία, τα οποία καθορίζουν την ποιότητα της αναγνώρισης. Στην Σπανούδης ν. Αστυνομικός Διευθυντής Λευκωσίας, Ποινική Έφεση Αρ. 283/2018, 20/11/2019 η αναγνώριση κρίθηκε επαρκής, ενώ έγινε στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά η παρατήρηση έγινε κατά τη διάρκεια της ημέρας και πρόσωπο με πρόσωπο, από επαγγελματία αστυνομικό, κατά την άσκηση των καθηκόντων του, έτσι ώστε εύλογα να αναμένεται ότι ήταν επικεντρωμένος στον σκοπό που είχε να επιτελέσει, ενώ είχε προβεί σε πολύ έγκαιρο και ανύποπτο χρόνο σε περιγραφή του υπόπτου. Πρωτίστος γίνεται η απαραίτητη αυτοπροειδοποίηση στο Δικαστήριο, ως προς τους κινδύνους που δυνατόν να ενέχει η αναγνώριση του Κατηγορούμενου, όταν αμφισβητείται ότι ήταν αυτός ο δράστης. Ειδικά στην παρούσα περίπτωση όπου ο μόνος που έδωσε άμεση μαρτυρία ήταν ο ΜΚ
  1. Η αμφισβήτηση του Κατηγορούμενου, ως προς την αναγνώριση του, εντείνει την ανάγκη ιδιαίτερης προσοχής στην αξιολόγηση της αναγνώρισης και την ανάγκη πειστικότητας της. Στην παρούσα η ποιότητα αναγνώρισης είναι πέρα για πέρα ικανοποιητική. Ο ΜΚ 2 ήταν απολύτως σίγουρος και θετικός ότι είναι ο Κατηγορούμενος που τον χτύπησε και τον δάγκωσε κόβοντας του το δάκτυλο του. Μάλιστα αν και δεν ήξερε το όνομα εκείνου που τον κτύπησε με την βοήθεια της ΜΚ 3 και της Αστυνομίας συνέδεσε το πρόσωπο που τον κτύπησε με τον Κατηγορούμενο. Το ότι δεν γνώριζε από πριν τον Κατηγορούμενο ο ΜΚ 2, δεν μπορεί από μόνο του να καταστήσει την αναγνώριση του ανεπαρκή. Κάθε άλλο, ο ΜΚ 2 ακόμα και στο Δικαστήριο έβλεπε τον Κατηγορούμενο και με σαφήνεια εξηγούσε πως ήταν το πρόσωπο που του επιτέθηκε. Όπως κατέθεσε και η ΜΚ 3 στον δρόμο όπου έγινε η συμπλοκή, υπήρχε επαρκής φωτισμός. Σύμφωνα με την μαρτυρία του ΜΚ 2 γύρισε αφού κτυπήθηκε και κρατούσε εκείνον που τον κτύπησε από το χέρι και το πρόσωπο. Τα πρόσωπα των δύο ήταν πολύ κοντά, μάχονταν σώμα με σώμα, σε χώρο με φωτισμό και ήταν πρόσωπο με πρόσωπο την στιγμή που προσπαθούσε να του αποσπάσει το αντικείμενο με το οποίο τον κτύπησε. Ήταν δηλαδή σε απόσταση πολύ κοντινή, με ικανοποιητικό φωτισμό και η πάλη τους διήρκησε μεν κάποια δευτερόλεπτα, όπως είπε ο ΜΚ 2, αλλά υπήρχε ο χρόνος να δαγκωθεί και να κοπεί το δάκτυλο του, χρόνος ικανός για να προβεί σε σχετική αναγνώριση. Δεν ήταν μια φευγαλέα ματιά, τουναντίον η πρόσωπο με πρόσωπο πάλη τους διήρκησε αρκετά για να μπορεί ο ΜΚ 2 να είναι σίγουρος για το ποιος του επιτέθηκε. Καμία αντίφαση δεν αναδείχθηκε ως προς την αναγνώριση του Κατηγορούμενου από τον ΜΚ
  2. Ακόμα όμως και αν δεν κρινόταν ικανοποιητική η ενώπιον μου μαρτυρία αναγνώρισης, υπάρχει και υποστηρικτική της μαρτυρίας του ΜΚ 2 μαρτυρία (βλ.Ιωαννίδης Ησαΐας ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 640). Συγκεκριμένα η ΜΚ 3 ανάφερε ότι η ΜΥ 2 πήγε να χωρίσει τον ΜΚ 2 με εκείνον που του κτύπησε και του φώναζε «Ρ. σταμάτα» απευθυνόμενη στον Κατηγορούμενο. Επιπλέον είδε στον δρόμο τον Κατηγορούμενο, να φοράει κόκκινο σακάκι, όπως φορούσε εκείνος που είδε ότι είχε κτυπήσει τον ΜΚ
  1. Τον τοποθέτησε δηλαδή στο μέρος που έγινε η επίθεση, φορώντας ίδιο σακάκι με αυτό του επιτιθέμενου. Τούτη η μαρτυρία υποστηρίζει την αναγνώριση του Κατηγορούμενου από τον ΜΚ 2, ως το πρόσωπο που του επιτέθηκε. Επαναλαμβάνω ότι κανένα κίνητρο δεν φάνηκε να έχει κανένας από τους μάρτυρες κατηγορίες, ώστε να καταθέσει εναντίον του Κατηγορούμενου. Τέλος αξίζει να αναφερθεί ότι δεν αμφισβητήθηκαν οι τραυματισμοί του ΜΚ 2, ήτοι ο ακρωτηριασμός ονυχοφόρου φάλαγγας δείκτη δεξιά και τα τραύματα στην κροταφική χώρα. Ο ακρωτηριασμός ισοδυναμεί με βαριά σωματική βλάβη σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφαλαίου 154, ενώ τα τραύματα στην κροταφική χώρα αποτελούν πραγματική σωματική βλάβη, ως το άρθρο 243 του Κεφαλαίου 154 ορίζει. Ο Κατηγορούμενος αναγνωρίστηκε ως το πρόσωπο που επιτέθηκε και προκάλεσε αυτά τα τραύματα στον ΜΚ 2, συνεπώς κρίνεται ένοχος στις εναντίον του κατηγορίες. Η Κατηγορούσα Αρχή έχει κατορθώσει να αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις εναντίον του Κατηγορούμενου κατηγορίες. Ο Κατηγορούμενος κρίνονται ένοχες στις κατηγορίες 1 και
  2. (Υπ.)............ Α. Λουκά Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.