ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Α. Π., Αρ. Υπ. 440/2022, 16/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B23 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. ΧΑΒΙΑΡΑ, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Υπ. 440/2022 Μεταξύ: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Κατηγορούσα Αρχή -και- Α. Π. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 16.11.2022 Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Πίπη Για τον Κατηγορούμενο: Αυτοπροσώπως ΑΠΟΦΑΣΗ Το Κατηγορητήριο Σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της οδήγησης ταξί με παράλειψη να φροντίσει για την ορθή καταγραφή του εγκεκριμένου κομίστρου και των προσθέτων επιβαρύνσεων, δηλαδή το ταξίμετρο δεν ήταν σε λειτουργία. Η Μαρτυρία Η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ως μάρτυρα τον κ. Ζ. Ανδρέου, Επόπτη στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών Λάρνακας (ΜΚ1) ο οποίος ήταν και ο μοναδικός μάρτυρας κατηγορίας. Ο ΜΚ1 αναφέρθηκε στον έλεγχο που διεξήγε στο όχημα του Κατηγορούμενου στις 14.11.2021, οπότε και διαπίστωσε ότι το ταξίμετρο δεν ήταν σε λειτουργία. Κατάθεσε ως τεκμήρια έντυπο με τα στοιχεία ιδιοκτησίας του οχήματος του Κατηγορούμενου και αντίγραφο της άδειας χρήσης του ταξί. Ο Κατηγορούμενος επέλεξε να χειριστεί μόνος του την υπόθεση του. Αποδέχθηκε ότι δεν ήταν σε λειτουργία το ταξίμετρο. Ισχυρίστηκε ότι ήταν μεταφορά επιβατών από Λεμεσό προς αεροδρόμιο Λάρνακας με σταθερό κόμιστρο συνεπώς δεν ήταν ανάγκη να έχει σε λειτουργία το ταξίμετρο. Επικαλέστηκε ανακοίνωση του Υπουργείου Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων σε σχέση με καθορισμό σταθερών κομίστρων ταξί από και προς τα αεροδρόμια ημερομηνίας 15.1.2021 την οποία κατάθεσε ως τεκμήριο 3. Ο Κατηγορούμενος πρόβαλε την θέση ότι το ταξίμετρο λειτουργεί για προστασία του καταναλωτή. Ήταν απόφαση του Υπουργείου για καθορισμό κομίστρων και αν είχε αναμμένο το ταξίμετρο και έδειχνε διαφορετικό ποσό απ' ότι το πάγιο κόμιστρο δεν θα μπορούσε να το δικαιολογήσει στους πελάτες. Είναι άδικο ανάφερε και η δίωξη καθίσταται εκδικητική για παράβαση του γράμματος του Νόμου από τη στιγμή που υπήρξε αλλαγή στην Νομοθεσία. Ο ΜΚ1 αναγνώρισε το Τεκμήριο 3, δεν αμφισβήτησε όσα ανάφερε ο Κατηγορούμενος πλην όμως ήταν η θέση του ότι ο Νόμος επιβάλλει την λειτουργεία του ταξίμετρου και κανένας δεν το έχει καταργήσει. Αφού ο Κατηγορούμενος κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος, κλήθηκε σε απολογία και επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Επανέλαβε τους ισχυρισμούς του. Πρόσθεσε περαιτέρω ότι η ύπαρξη καθορισμένου ποσού στην ουσία εγγυάται την ύπαρξη του ταξίμετρου. Δεν κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Παρακολούθησα με προσοχή τον μάρτυρα και τον Κατηγορούμενο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα του στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία του υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους
(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη
(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ 816) και αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική Νομολογία προχωρώ στην καταγραφή των όσων αποκόμισα από την μαρτυρία. Ο ΜΚ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε σε κανένα σημείο η μαρτυρία του, την οποία αποδέχομαι στο σύνολο της. Ο Κατηγορούμενος επίσης άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ούτε οι δικοί του ισχυρισμοί ως προς την διάπραξη του αδικήματος αμφισβητήθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή. Το μόνο σημείο «σύγκρουσης» των δυο μερών ήταν κατά πόσο έπρεπε ή δεν έπρεπε να ήταν σε λειτουργεία το ταξίμετρο παρά του ότι το ποσό ήταν προκαθορισμένο στη βάση του Τεκμήριου 3. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου
(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου V Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12
(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Από την ενώπιον μου αποδεκτή μαρτυρία, το όχημα του Κατηγορούμενου είναι ταξί, το οποίο σύμφωνα με τους όρους άδειας του (Τεκμήριο 2) όφειλε να έχει ταξίμετρο και οδηγείτο. Το ζήτημα που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η ύπαρξη πάγιου κομίστρου απαλλάσσει τον Κατηγορούμενο από την υποχρέωση να θέσει σε λειτουργεία το ταξίμετρο. Η θέση του Κατηγορούμενου ότι υπήρξε αλλαγή στην Νομοθεσία δεν γίνεται αποδεκτή. Το Τεκμήριο 3 αποτελεί μια ανακοίνωση του αρμόδιου Υπουργείου για καθορισμό σταθερών κομίστρων ταξί από και προς τα αεροδρόμια μετά από σύσταση του Συμβούλιου Οδικής Τροχαίας Μεταφοράς και με βάση τις εξουσίες που παρέχονται στον Υπουργό από το άρθρο 5
(9)του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου Ν.9/82 ως τροποποιήθηκε. Το εν λόγω έντυπο δεν είναι σε καμία περίπτωση νέα Νομοθεσία ούτε τροποποίηση της υφιστάμενης. Πρόκειται απλώς περί ανακοίνωσης για καθορισμό πάγιων κομίστρων σε ορισμένες περιπτώσεις από το κείμενο του οποίο δεν προκύπτει ότι απαλλάσσονται οι οδηγοί ταξί από την χρήση του ταξίμετρου σε τέτοιες περιπτώσεις όπως η παρούσα ή φαίνεται να δόθηκαν τέτοιες οδηγίες. Σε κάθε περίπτωση η ερμηνεία ενός νόμου εναπόκειται στο Δικαστήριο (βλ. Southfields Industries Ltd v. Δήμου Λευκωσίας
(1995)3 Α.Α.Δ. 59). Σε σχέση με την κατηγορία που αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος, το άρθρο 21 του περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς Νόμου Ν.9/82 προβλέπει τα εξής: «21.-
(1)Πας όστις χρησιμοποιεί οιονδήποτε μηχανοκίνητον όχημα ή προκαλεί, επιτρέπει ή ανέχεται την χρήσιν αυτού κατά παράβασιν του παρόντος Νόμου ή των δυνάμει αυτού εκδιδομένων Κανονισμών, ή κατέχων άδειαν οδικής χρήσεως παραβαίνει ή παραλείπει να συμμορφωθή προς οιονδήποτε όρον τεθέντα εν αυτή, είναι ένοχος αδικήματος και εν περιπτώσει καταδίκης υπόκειται εις φυλάκισιν διά χρονικόν διάστημα μη υπερβαίνον τους εξ μήνας ή εις χρηματικήν ποινήν μη υπερβαίνουσαν τας 450 ή εις αμφοτέρας τας ποινάς της φυλακίσεως και της χρηματικής ποινής». Ο Κανονισμός 13 των περί Ρυθμίσεως της Τροχαίας Μεταφοράς ΚΔΠ 505/64 ως τροποποιήθηκε από την ΚΔΠ 287/73 αναφέρει: «13 η) όπως μη όδηγή, χρησιμοποιή, προκαλή ή έπιτρέπη την όδήγησιν η χρήσιν ταξ ί εκτός εάν τούτο είναι έφωδιασμένον διά ταξιμέτρου ώς προνοείται είς την παράγραφον
(2)τού κανονισμού 9 τών παρόντων Κανονισμών και φροντίζη διά την όρθήν καταγραφήν τού εκάστοτε εγκεκριμένου κομίστρου και τών προσθέτων επιβαρύνσεων» Προκύπτει από τα πιο πάνω ότι οποιοσδήποτε χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα δυνάμει του πιο πάνω Νόμου και των αυτού Κανονισμών πρέπει να συμμορφώνεται με τους όρους της άδειας και σε περίπτωση ταξί να μην οδηγεί, χρησιμοποιεί, προκαλεί ή επιτρέπει την οδήγηση ή χρήση εκτός εάν αυτό είναι εφοδιασμένο με ταξίμετρο και να φροντίζει να καταγράφει ορθά, δηλαδή να λειτουργεί. Στους περί Επαγγελματικής Άδειας Οδηγού Κανονισμών ΚΔΠ 53/91, ως τροποποιήθηκαν, αναφέρεται ότι κάθε αδειούχος οδηγός αστικού ταξί οφείλει κατά την άσκηση του επαγγέλματος του : «13.(IV)(β) μαζί με την είσοδο πελάτη στο ταξί [..] να κατεβάζει την πινακίδα με την επιγραφή «ελεύθερο» και να θέτει σε λειτουργία το ταξίμετρο..» Από το πιο πάνω καθίσταται σαφές ότι όταν επιβαίνει πελάτης του ταξί τίθεται σε λειτουργία το ταξίμετρο με την είσοδο του πελάτη στο ταξί. Το ότι η μη χρήση ταξίμετρου αποτελεί αδίκημα καταγράφεται και στους όρους άδειας χρήσης του (Τεκμήριο 2). Δεν προκύπτει συναφώς από οπουδήποτε η δυνατότητα μη λειτουργείας του ταξίμετρου. Ευρήματα Αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου με βάση όλα όσα τέθηκαν ενώπιον μου ότι κατά την 14.11.2021 οδηγούσε το όχημα ΝΑΡ984, το οποίο είναι ταξί, μεταφέροντας πελάτες από Λεμεσό στο αεροδρόμιο Λάρνακας χωρίς να θέσει σε λειτουργεία το ταξίμετρο. Κατάληξη Εν όψει όλων των ανωτέρω, η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει την υπόθεση της εναντίον του Κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνεπώς ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο