ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Χ. Ι., Αρ. Υπ. 9679/2021, 15/12/2022

(10)(γ) και 72 των Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών ΚΔΠ 66/84 ως τροποποιήθηκε και την κατηγορία (3η κατηγορία) ότι ως υπεύθυνος οδηγός μηχανοκίνητου οχήματος παράλειψε να υπακούσει σε οδηγίες αστυνομικού με στολή κατά παράβαση των Κανονισμών 58

(2)(γ) και 72 των ίδιων Κανονισμών. Με την ως άνω τροποποίηση του κατηγορητήριου, ο Κατηγορούμενος απαλλάχθηκε στην πρώτη κατηγορία καθότι αυτή διακόπηκε. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων, ο Κατηγορούμενος στις 29.6.2021 στην Λεωφ. Ακροπόλεως στην Αραδίππου στην Λάρνακα οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] εγκατέλειψε το όχημα στην πιο πάνω οδό κατά τρόπο που ήταν δυνατό να παρακωλύσει αδικαιολόγητα την τροχαία ή άλλη κίνηση (2η κατηγορία) και αρνήθηκε να υπακούσει σε οδηγίες Αστυνομικού με στολή να το μετακινήσει (3η κατηγορία). Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε μάρτυρα τον ΜΚ1, Α/Αστ. 1543 Μ Σωκράτους του Τμήματος Τροχαίας Αρχηγείου, ο οποίος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας. Ο ΜΚ1 κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 έκθεση γεγονότων που ετοίμασε σε σχέση με την καταγγελία που έκανε εναντίον του Κατηγορούμενου. Ο ΜΚ1 αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο και ανάφερε στο Δικαστήριο ότι στις 29.6.2021 βρισκόταν καθήκον στην Λάρνακα και ήταν ένστολος. Εντόπισε το όχημα του Κατηγορούμενου το οποίο ήταν ρυμουλκό με καρότσα, να είναι σταματημένο σε επικίνδυνο σημείο στην Λεωφ. Ακροπόλεως στην Αραδίππου. Το όχημα καταλάμβανε πολύ μεγάλο χώρο στο δρόμο. Η επικινδυνότητα έγκειτο στο ότι ήταν σταματημένο σε στροφή και στο ότι ο δρόμος είναι πολυσύχναστος με αυξημένη κίνηση. Είναι, ως είπε, η κύρια αρτηρία που οδηγεί από την Αραδίππου στην Λάρνακα. Ανάφερε περαιτέρω ότι στο σημείο που εντόπισε το όχημα του Κατηγορούμενου απαγορεύεται η στάθμευση και ότι διερχόμενα οχήματα δεν μπορούσαν να περνούν με ευκολία λόγω του ότι εμπόδιζε το ρυμουλκό όχημα του Κατηγορούμενου. Ο Κατηγορούμενος αφότου κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Ήταν η θέση του ότι το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] του ανήκει όμως δεν είναι ρυμουλκό. Είναι Ford Transit και έγινε ρυμουλκό. Δέχεται ότι είχε καρότσα. Αρνήθηκε ότι στάθμευσε σε στροφή. Δεν κατάλαβε γιατί τον κατάγγειλε ο ΜΚ1. Το μόνο που έκανε, κατά τον ίδιο, ήταν να σταματήσει 10 δευτερόλεπτα να τραβήξει φωτογραφίες την πέτρα της περίφραξης ενός σπιτιού και κατάληξε στο Δικαστήριο επειδή σταμάτησε πάνω σε μια κίτρινη γραμμή. Ήταν έντονος σε σχέση με την συμπεριφορά του ΜΚ1 τον οποίο κατάγγειλε. Κατάθεσε δε ως Τεκμήριο 2 ηλεκτρονικό μήνυμα προς την Αστυνομία ημερομηνίας 7.7.2021 και ως Τεκμήριο 3 αντίγραφο επιστολής ημερομηνίας 21.12.2021 μέσω της οποίας ενημερώνεται από την Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Ισχυρισμών και Παραπόνων κατά της Αστυνομίας, ότι μετά από έρευνα δεν προέκυψε οτιδήποτε εναντίον του εμπλεκόμενου μέλους της Αστυνομίας. Ο ΜΚ1 αρνήθηκε ότι δεν ενημέρωσε τον Κατηγορούμενο για τα αδικήματα για τα οποία τον κατήγγειλε. Ήταν περαιτέρω θέση του ΜΚ1 ότι ήταν προκλητικός ο Κατηγορούμενος και έμπαινε, όπως είπε, στα μούτρα του. Στον αντίποδα, ο Κατηγορούμενος επέμεινε πως αν ήταν έτσι τα πράγματα όφειλε να τον συλλάβει ο ΜΚ1. Η συζήτηση μεταξύ των δυο στην σκηνή διήρκησε 5 λεπτά και συνεχίστηκε για ακόμα 10 λεπτά περίπου στην οδό Σταδίου. Νομική Πτυχή Σε σχέση με την 2η κατηγορία, σύμφωνα με τον κ. 58

(10)(γ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (όπως τροποποιήθηκε από τους περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικούς) Κανονισμούς του 2008, Κ.Δ.Π. 189/2008, 19/5/2008): 58-

(10)Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκίνητου οχήματος σε οποιοδήποτε δρόμο οφείλει να- (γ) μην εγκαταλείπει το όχημα χωρίς να λάβει προηγουμένως όλες τις αναγκαίες προφυλάξεις κατά τρόπο ώστε αυτό να μη μπορεί να τεθεί σε κίνηση κατά την απουσία του και επιπρόσθετα να μην εγκαταλείπει σε δρόμο κατά τρόπο ώστε να εμποδίζει αδικαιολόγητα πεζούς ή την τροχαία κίνηση.» Στο σύγγραμμα Wilkinson's Road Traffic Offences, 23th ed, 2007, στη σελ. 537, παρ. 6.206, αναφέρεται ότι η παρακώλυση της κυκλοφορίας μπορεί να προκληθεί από πραγματική παρακώλυση λωρίδας κυκλοφορίας, π.χ. καταλαμβάνοντας το μισό μέρος στενού, πολυσύχναστου δρόμου, έτσι ώστε να καθίσταται αναγκαία η χρήση μιας λωρίδας, ή μπορεί να είναι παράλογη η χρήση δικαιώματος στάσης ακόμη και αν υπάρχει χώρος διέλευσης της κυκλοφορίας. Υφίσταται προφανώς αδίκημα όπου υπάρχει πραγματική παρακώλυση, παράλογη χρήση όμως του δρόμου με σκοπό την παρακώλυση και με ενδεχόμενο η κυκλοφορία να παρακωλυθεί, μπορεί να αρκέσει για καταδίκη χωρίς μαρτυρία ότι οποιοδήποτε πρόσωπο έχει όντως παρακωλυθεί (βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, ανωτέρω, στη σελ. 538, παρ. 6.207). Στην Nagy v Weston [1965] 1 All ER 78, θεωρήθηκε ότι η στάθμευση ενός οχήματος για πέντε λεπτά σε ένα πλατύ, πολυσύχναστο δρόμο ισοδυναμούσε με παρακώλυση. Στην πιο πάνω υπόθεση ο Lord Parker CJ ανέφερε τα ακόλουθα: «While there must be proof of unreasonable use, whether or not user amounting to an obstruction was or was not un­reasonable use was a question of fact, depending on all the circumstances, including the length of time the obstruction continued, the place where it occurred, the purpose for which it was done and whether it caused an actual as opposed to a potential obstruction. » Αν η παρακώλυση είναι παράλογη ή αδικαιολόγητη τότε είναι άσκοπη (βλ. Wilkinson's Road Traffic Offences, ανωτέρω, στη σελ. 538, παρ. 6.207). Στην Πέτσα ν Αστυνομίας Ποινική Έφεση 27/2014, ημερομηνίας 12.2.2016 λέχθηκαν τα εξής: «Δεν είναι μόνο η παρακώλυση η οποία πραγματικά εμποδίζει κάποιον από το να ασκεί το δικαίωμά του στον αυτοκινητόδρομο. Είναι οποιαδήποτε παρακώλυση επεμβαίνει σε ένα αξιοπρόσεκτο πρακτικό βαθμό με το δικαίωμα κάθε μέλους του κοινού να χρησιμοποιεί τον αυτοκινητόδρομο. Το δικαίωμα του κάθε προσώπου δεν περιορίζεται στο συγκεκριμένο σημείο του αυτοκινητόδρομου, το οποίο μπορεί να μη συμβαίνει να χρησιμοποιείται από άλλους εκείνη την ώρα. Εκτείνεται σε ολόκληρο τον αυτοκινητόδρομο. Οποιοσδήποτε έχει το δικαίωμα να χρησιμοποιεί ολόκληρο τον αυτοκινητόδρομο, σε οποιαδήποτε ώρα θεωρεί βολική για το σκοπό του να περνά και να ξαναπερνά και οτιδήποτε το οποίο αισθητά και πρακτικά επεμβαίνει με αυτό το δικαίωμα, είναι παρακώλυση σε αυτοκινητόδρομο». Σε σχέση με την 3η κατηγορία, ο Κανονισμός 58

(2)(γ) των περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμών του 1984 (όπως τροποποιήθηκε από τους περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως (Τροποποιητικούς) Κανονισμούς του 2008, Κ.Δ.Π. 189/2008, 19/5/2008) προνοεί τα εξής: «Κάθε πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο μηχανοκινήτου οχήματος, έχει τα πιο κάτω καθήκοντα και υποχρεώσεις. ... (γ) να υπακούει σε όλες τις οδηγίες αστυνομικού με στολή» Αξιολόγηση και Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή τον μάρτυρα κατηγορίας και τον Κατηγορούμενο. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). Αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική Νομολογία προχωρώ στην καταγραφή των όσων αποκόμισα από την μαρτυρία τους. Από την προσαχθείσα ενώπιον μου μαρτυρία διαφαίνεται ότι ο Κατηγορούμενος δεν αμφισβητεί ότι ήταν ο ιδιοκτήτης και ο οδηγός του οχήματος την συγκεκριμένη ημερομηνία, τόπο και χρόνο. Δέχθηκε ότι είχε σταθμεύσει στον εν λόγω δρόμο, ότι έλαβε το εξώδικο και ότι ενοχλήθηκε τόσο από την συμπεριφορά του ΜΚ1 όσο και από την έκδοση του εξώδικου αφού, σύμφωνα με τον ίδιο, εκδόθηκε αδικαιολόγητα. Ανάφερε μάλιστα ότι το έσκισε στην παρουσία του ΜΚ

1. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι ο Κατηγορούμενος επέμεινε ότι δεν στάθμευσε σε στροφή αλλά ότι σταμάτησε σε κίτρινη γραμμή. Υπήρχε συνεπώς σηματοδότηση στο δρόμο που απαγόρευε την στάθμευση. Δεν έχει να κάνει όμως αυτό με το αδίκημα της τρίτης κατηγορίας. Σημειώνεται προς απόδειξη του ότι ο Κατηγορούμενος είχε σταματημένο το όχημα του και εξήλθε αυτού. Ήταν περαιτέρω θέση του Κατηγορούμενου ότι στάθμευσε κάποια δευτερόλεπτα μόνο για να φωτογραφήσει την πέτρα που είχε ο τοίχος παρακείμενου κτιρίου. Δέχθηκε επίσης ότι ήταν δρόμος με αυξημένη κίνηση. Αυτό που παραμένει προς εξέταση είναι κατά πόσο, σύμφωνα με την εκδοχή του ΜΚ 1, το όχημα του Κατηγορουμένου παρακώλυε αδικαιολόγητα την τροχαία κίνηση. Ο ΜΚ 1 μου έκανε γενικά καλή εντύπωση και τον δέχομαι ως αξιόπιστο μάρτυρα. Ανάφερε ότι είναι δρόμος με αυξημένη κυκλοφορία και με τον τρόπο που στάθμευσε ο Κατηγορούμενος το όχημα του δεν μπορούσαν είχε ως αποτέλεσμα τα διερχόμενα οχήματα να δυσκολεύονται να περάσουν. Επιπλέον τόνισε ότι υπήρχε και κίνδυνος να προκληθεί ατύχημα. Ζήτησε να μετακινηθεί το όχημα κάτι το οποίο έγινε μετά από έντονη συζήτηση που είχε με τον Κατηγορούμενο. Η θέση ότι μετακινήθηκε το όχημα μετά πάροδο 5 λεπτών γίνεται αποδεκτή. Ήταν κάτι που ανάφερε και ο ΜΚ1 άλλωστε ότι συνέχισαν την συζήτηση στην οδό Σταδίου. Δεν γνωρίζει όμως ο ΜΚ1 πόση ώρα ήταν σταθμευμένος προηγουμένως ο Κατηγορούμενος στο σημείο που εντόπισε αρχικά το όχημα. Η θέση του Κατηγορούμενου ότι δεν θυμάται να του ζητήθηκε να μετακινήσει το όχημα δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή εφόσον εκ των πραγμάτων το όχημα μετακινήθηκε. Ακόμη, ο Κατηγορούμενος, παρατηρώντας τον όπως υπέβαλλε ερωτήσεις στον ΜΚ1 και όπως αργότερα κατάθετε ήταν έντονος σε σχέση με τα όσα ισχυρίζεται διαδραματίστηκαν εκείνη την ημέρα. Ανάφερε επίσης ότι τον έκανε «άνω που κάτω» ο ΜΚ1 με τη συμπεριφορά του. Θα ήταν αναμενόμενο ότι θα συγκρατούσε στην μνήμη του κάτι τόσο σημαντικό όπως το ζήτημα της μετακίνησης του οχήματος εφόσον αυτό περιστρέφεται γύρω από όλη την υπόθεση του. Δεν μπορεί να γίνει δεκτή ούτε η θέση του ότι δεν αντιλήφθηκε για ποιο πράγμα τον κατάγγειλε ο ΜΚ1 διότι δεν βρίσκει έρεισμα στην λογική η θέση αυτή στην βάση όσων αναφέρω πιο πάνω. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν μπορώ να βασιστώ στην μαρτυρία του Κατηγορούμενου ως προς τα σημεία που καταγράφω πιο πάνω. Από το σύνολο της μαρτυρίας, δέχομαι ότι υπήρξε έντονη αντιπαράθεση μεταξύ του ΜΚ1 και του Κατηγορούμενου και ότι το ζήτημα κατέληξε στην Ανεξάρτητη Αρχή Διερεύνησης Παραπόνων κατά της Αστυνομίας (βλ. Τεκμήριο 2 και Τεκμήριο 3). Και ο ΜΚ1 φάνηκε ενώ κατάθετε να είναι ενοχλημένος από την εξέλιξη των γεγονότων ειδικά από τους χαρακτηρισμούς που του αποδόθηκαν από τον Κατηγορούμενο. Δεν προκύπτει όμως από τα ενώπιον μου διαμειφθέντα ότι η καταγγελία για την διάπραξη των αδικημάτων προέκυψε λόγω της αντιπαράθεσης αυτής αντί να προκύψει στα πλαίσια της άσκησης καθηκόντων του ΜΚ
2. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Κατηγορούμενος χωρίς κανένα ουσιαστικό λόγο, όπως θα ήταν για παράδειγμα λόγος που σχετιζόταν με μηχανικό πρόβλημα ή με ζήτημα ασφάλειας, σταμάτησε το όχημα του σε σημείο που προοριζόταν για την διακίνηση οχημάτων ενός δρόμου με αυξημένη κυκλοφορία. Μοναδικός σκοπός του ήταν να φωτογραφήσει την περίφραξη ενός σπιτιού. Θα μπορούσε να λάβει τα απαραίτητα μέτρα και προφυλάξεις σταθμεύοντας το όχημα του σε ενδεδειγμένο χώρο στάθμευσης ή ακόμα και κάπου που να μην παρακωλύει την κυκλοφορία. Ακόμα και να μην υπήρχε μαρτυρία ότι δυσκολεύονταν διερχόμενα οχήματα, ο Κατηγορούμενος με τις πράξεις του, υπό το φως των πιο πάνω περιστάσεων, διέπραξε το αδίκημα της 2ης Κατηγορίας. Σε σχέση με την 3η κατηγορία, ο Κατηγορούμενος ως υπεύθυνος του οχήματος και ιδιοκτήτης όφειλε να υπακούσει στις οδηγίες του ΜΚ1, ο οποίος ήταν ένστολος, και να μετακινήσει το όχημα του. Έστω και αν προηγήθηκε συζήτηση μεταξύ ΜΚ1 και Κατηγορούμενου, αποτελεί κοινό έδαφος ότι το όχημα μετακινήθηκε από την Λεωφ. Ακροπόλεως στην οδό Σταδίου. Συνεπώς, παρά τις ενστάσεις του ο Κατηγορούμενος μετακίνησε το όχημα. Από το λεκτικό του σχετικού κανονισμού 58

(2)(γ) ανωτέρω, προκύπτει ότι είναι καθήκον και υποχρέωση οδηγού να υπακούσει. Δεν προσδιορίζεται κατά πόσο η υπακοή πρέπει να είναι άμεση χωρίς να δίδεται το δικαίωμα στον οδηγό να ρωτήσει τον λόγο ή να ζητήσει διευκρινήσεις. Τέτοια ερμηνεία θα ήταν κατά την κρίση μου άδικη. Κατάληξη Εν όψει όλων όσων αναφέρω ανωτέρω, ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην 2η κατηγορία και αθωώνεται στην 3η κατηγορία. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο