ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΥ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Γ. Κ., Αρ. Υπ. 2620/2022, 21/12/2022

(1), 17

(2)και 18 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86 και του άρθρου 20Α του Περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμο 86/72 ως έχουν τροποποιηθεί. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, ο Κατηγορούμενος στις 9.11.2021 στην οδό Κ. Μάτση στην Λάρνακα οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής [ ] χωρίς να είναι προσδεμένος με ζώνη ασφαλείας. Η Μαρτυρία Για να αποδείξει την υπόθεση της η Κατηγορούσα Αρχή, κάλεσε μάρτυρα τον ΜΚ1, Αστ. 468 Α. Αδάμου, ο οποίος ήταν ο μοναδικός μάρτυρας. Ο ΜΚ1 κατάθεσε ως Τεκμήριο 1 έντυπο με τα στοιχεία ιδιοκτησίας του πιο πάνω οχήματος. Ανάφερε ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία υπηρετούσε στην Τροχαία Αρχηγείου. Ήταν καθήκον και ανάκοψε το όχημα του Κατηγορούμενου λόγω του ότι ο οδηγός δεν φορούσε ζώνη ασφαλείας. Είδε τον Κατηγορούμενο να μην φοράει ζώνη από απόσταση 5-10 μέτρα. Ο ίδιος βρισκόταν στο πεζοδρόμιο. Ο ΜΚ1 ανάφερε επίσης ότι εκδόθηκε εξώδικο το οποίο δεν πληρώθηκε. Αντεξεταζόμενος, του υποβλήθηκε ότι δεν σταμάτησε τον Κατηγορούμενο αλλά ότι του τηλεφώνησε 10 λεπτά μετά και του το είπε. Ήταν περαιτέρω θέση του Κατηγορούμενου ότι δεν τον είδε, απλά άκουσε να φωνάζει κάποιος «ε,ε,ε» και συνέχισε την πορεία του. Μετά του τηλεφώνησε ο ΜΚ1 και του είπε να πάει να παραλάβει το εξώδικο. Υποβλήθηκε επίσης στον ΜΚ1 ότι φορούσε ζώνη και είχε συνοδηγό ο Κατηγορούμενος. Ο ΜΚ1 ανάφερε μετά την πιο πάνω υποβολή ότι τώρα που θυμήθηκε έτσι έγιναν τα πράγματα. Όπως είπε έκανε σήμα στον Κατηγορούμενο, ενώ περνούσε από δίπλα τους και του φώναξαν. Προφανώς υπήρχε και άλλος αστυνομικός στην σκηνή. Προχώρησε κανονικά στην πορεία του ο Κατηγορούμενος και ακολούθως ο ΜΚ1 τον πήρε τηλέφωνο, τον πληροφόρησε για το αδίκημα και του είπε ότι θα καταγγελθεί και να πάρει το εξώδικο από οποιοδήποτε Αστυνομικό Σταθμό. Σύμφωνα με τον ΜΚ1, το σημείο που ήταν επί της οδού Κ. Μάτση είναι εμφανές και είναι σημείο στο οποίο σταμάτησαν αρκετά αυτοκίνητα, πολλές φορές. Όταν μίλησε με τον Κατηγορούμενο στο τηλέφωνο δέχθηκε ότι μπορεί να μην τους είδε ο Κατηγορούμενος για αυτό του είπε ότι θα τον καταγγείλει μόνο για την ζώνη ασφαλείας. Μετά που κρίθηκε εκ πρώτης όψεως ένοχος ο Κατηγορούμενος επέλεξε να καταθέσει ενόρκως στο Δικαστήριο και κάλεσε και ένα μάρτυρα υπεράσπισης, τον κ. Θ. Θεοκλή (ΜΥ1). Ο Κατηγορούμενος ανάφερε ότι εκείνη την ημέρα ήταν στον δρόμο για να πάει δουλειά μαζί με τον ΜΥ1 και φορούσαν και οι δυο τη ζώνη τους. Αφού πέρασε τον κυκλικό κόμβο, που είναι το γήπεδο της Νέας Σαλαμίνας, ήταν στροφή και προχώρησε κανονικά. Δεν είδε κάτι, απλώς άκουσε το «ε,ε,ε». Επανέλαβε την θέση του στην ουσία και ανάφερε επιπρόσθετα ότι είπε στον ΜΚ1 ότι αφού δεν φόραγε ζώνη γιατί δεν τον σταμάτησε. Πήγε και παράλαβε το εξώδικο όμως δεν το πλήρωσε γιατί ισχυρίζεται ότι φορούσε την ζώνη του. Αντεξεταζόμενος για το πότε άκουσε το «ε,ε,ε» είπε ότι ήταν την ώρα που περνούσε μπροστά από τους αστυνομικούς. Είδε κάποιον στο πεζοδρόμιο όμως δεν αντιλήφθηκε να ήταν αστυνομικός ή να έκανε σήμα. Ρωτήθηκε αφού άκουσε την φωνή γιατί δεν σταμάτησε και απάντησε ότι δεν ήταν σίγουρος ότι ήταν αστυνομικός. Ο ΜΥ1 στην κυρίως εξέταση του ανάφερε ότι ο Κατηγορούμενος φορούσε ζώνη. Ήταν μαζί του στο αυτοκίνητο εκείνη την ημέρα. Ακολούθως, επιβεβαίωσε ότι μετά κατάλαβε ο Κατηγορούμενος πως ήταν Αστυνομία γιατί πιο κάτω είχε άλλον αστυνομικό που είχε σταματήσει άλλο αυτοκίνητο. Αντεξεταζόμενος για αν είδαν τον Αστυνομικό είπε ότι πρόλαβαν και πέρασαν και μετά τους φώναξε. Δεν τους έκανε σήμα είπε, δεν είδαν ούτε περιπολικό ούτε κάτι άλλο. Όταν μετά κατάλαβαν ότι ήταν Αστυνομία δεν επέστρεψαν πίσω διότι πρόλαβε ο Αστυνομικός και τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο. Αρνήθηκε ότι ήρθε να καταθέσει για να βοηθήσει τον Κατηγορούμενο επειδή είναι φίλοι. Νομική Πτυχή Με την άρνηση των Κατηγοριών η Κατηγορούσα Αρχή έχει υποχρέωση να αποδείξει κάθε συστατικό στοιχείο των αδικημάτων, με αποδεκτή μαρτυρία, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλ. Γενικός Εισαγγελέας V Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71, Λοϊζου V Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363 και Σωτηριάδης V Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482). Ο κατηγορούμενος δεν υποχρεούται να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του είναι αληθινοί ή βάσιμοι αλλά αρκεί η δημιουργία λογικής αμφιβολίας. Διαφορετική προσέγγιση θα παραβίαζε το τεκμήριο της αθωότητας το οποίο κατοχυρώνεται από το Άρθρο 12

(4)του Συντάγματος (Ιακώβου ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 211, σελίδα 218). Σε σχέση με την κατηγορία που αντιμετωπίζει, το άρθρο 15

(1)του Νόμου 174/86 προνοεί ότι: «Οι επιβαίνοντες σε οχήµατα των κατηγοριών M1, N1, N2 και N3, τα οποία είναι σε χρήση, χρησιµοποιούν τα συστήµατα ασφαλείας που είναι εγκαταστηµένα στα οχήµατα και που καθορίζονται στον παρόντα Νόµο.» Σύμφωνα με το άρθρο 2 του ίδιου Νόμου: «ζώνη ασφαλείας έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το Παράρτηµα Ι της Οδηγίας 77/541/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1977, περί προσεγγίσεως των νοµοθεσιών των κρατών µελών των αναφεροµένων στις ζώνες ασφαλείας και στα συστήµατα συγκρατήσεως των οχηµάτων µε κινητήρα όπως τροποποιήθηκε τελευταία από την Οδηγία 2005/40/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συµβουλίου·» «"σύστηµα ασφαλείας" περιλαµβάνει τις ζώνες ασφαλείας και τα συστήµατα συγκράτησης ή και συστήµατα συγκράτησης για παιδιά·» Αξιολόγηση και Ευρήματα Παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας τους, έχοντας εξετάσει και το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως Τεκμήρια, έλαβα υπόψη την εικόνα τους στο Δικαστήριο αλλά εξέτασα την μαρτυρία τους υπό το φως της ανθρώπινης πείρας και συμπεριφοράς, στοιχείο αποφασιστικής σημασίας για να καταλήξει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους

(1996)1 Α.Α.Δ 447, Χριστοφή ν Ζαχαριάδη

(2002)1 Α.Α.Δ 401, Παπαδοπούλου v Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ 173, Κυπριανού ν Αστυνομίας

(2008)2 Α.Α.Δ 816). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή ελαχίστου σημασίας ανακρίβειες δεν καταστρέφουν την όλη αξιοπιστία του μάρτυρα, την οποία το Δικαστήριο δεν εξετάζει αποσπασματικά (βλ. Κουδουνάρης ν Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 320). Αντλώντας καθοδήγηση από την σχετική Νομολογία προχωρώ στην καταγραφή των όσων αποκόμισα από την μαρτυρία του ΜΚ1, του Κατηγορούμενου και του ΜΥ

1. Ο ΜΚ1 αρχικά προέτρεξε να αναφέρει ότι ανάκοψε το όχημα του Κατηγορούμενου και εξέδωσε εξώδικο. Έπειτα, στην αντεξέταση του αναίρεσε την εκδοχή αυτή αναφέροντας ότι τώρα που θυμήθηκε τα γεγονότα όντως δεν ανάκοψε το όχημα του Κατηγορούμενου επειδή του φώναξε και του έκανε σήμα χωρίς όμως να σταματήσει ο Κατηγορούμενος. Ότι ο Κατηγορούμενος δεν σταμάτησε και ότι μίλησε με τον ΜΚ1 στο τηλέφωνο κάποια ώρα μετά είναι κοινό έδαφος των δυο πλευρών. Σε σχέση με την θέση του Κατηγορούμενου ότι δεν είδε κανένα στο πεζοδρόμιο κρίνω ότι στερείται πειστικότητας διότι στην αντεξέταση του ανάφερε ότι είδε κάποιο στο πεζοδρόμιο όμως δεν αντιλήφθηκε ότι ήταν αστυνομία. Επίσης σημειώνεται η αναφορά του ΜΥ1 ότι προχώρησαν και μετά τους φώναξαν αφήνοντας έτσι να νοηθεί ότι όντως κάποιον είδαν στο πεζοδρόμιο. Από την μαρτυρία του ΜΚ1 δέχομαι ότι οδηγός ήταν ο Κατηγορούμενος και ότι φώναξε στον Κατηγορούμενο, ότι ακολούθως τον πήρε τηλέφωνο και ότι κατά την μεταξύ τους συνομιλία δέχθηκε ότι μπορεί ο Κατηγορούμενος να μην τον είδε. Η έκδοση εξώδικου ήταν μη αμφισβητούμενο γεγονός για αυτό αποδέχομαι ότι ο ΜΚ1 εξέδωσε σχετικά εξώδικο. Δεν αμφισβητήθηκε επίσης ότι ο ΜΚ1 είδε τον Κατηγορούμενο από απόσταση 5-10 μέτρων. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου δέχομαι ότι άκουσε την φωνή όμως δεν σταμάτησε και ότι μετέπειτα αντιλήφθηκε ότι εκείνο που είδε αρχικά επρόκειτο για Αστυνομικό. Δέχομαι επίσης ότι είχε ως συνοδηγό τον ΜΥ
2. Από την μαρτυρία του ΜΥ1 δέχομαι ότι δεν επέστρεψαν πίσω όταν αντιλήφθηκαν την παρουσία της Αστυνομίας διότι είχε ήδη προλάβει να τηλεφωνήσει στον Κατηγορούμενο ο ΜΚ
3. Μένει το ζήτημα της ζώνης ασφαλείας. Η απόσταση που είδε ο ΜΚ1 τον Κατηγορούμενο να οδηγεί ήταν τέτοια που μπορούσε να πει μετά βεβαιότητας ότι δεν φορούσε ζώνη ενώ μάλιστα το αυτοκίνητο κινείτο στον δρόμο; Από το πεζοδρόμιο που στεκόταν ο ΜΚ1 μπορούσε να δει τόσο ξεκάθαρα μέσα σε αυτοκίνητο; Το αυτοκίνητο του Κατηγορούμενου ερχόταν κατά μέτωπο του ΜΚ1 ή ήταν στο πλευρό του; Δεν παρουσιάστηκε σχέδιο του δρόμου. Έχω μόνο την θέση του Κατηγορούμενου ότι πέρασε τον κυκλικό κόμβο που είναι στο γήπεδο της Νέας Σαλαμίνας. Ποια ήταν η κατεύθυνση του όμως σε σχέση με την θέση του ΜΚ1; Αφού είδε τον Κατηγορούμενο δεν ήταν λογικό να δει και ότι αυτός είχε συνοδηγό; Από την άλλη, αν δεν ήταν βέβαιος ο ΜΚ1 γιατί να μπει στην διαδικασία να εξακριβώσει στοιχεία ιδιοκτήτη οχήματος και να τηλεφωνήσει στον Κατηγορούμενο; Η φύση της υπόθεσης, δεν επιτρέπει όμως υποθέσεις όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Σπύρος Σπύρου (ανωτέρω) ). Κρίνω ότι υπό τις περιστάσεις δεν μπορώ να στηριχθώ στην μαρτυρία του ΜΚ1 σε σχέση το κατά πόσο φορούσε ζώνη ή όχι ο Κατηγορούμενος. Από την μαρτυρία του Κατηγορούμενου και του ΜΥ1 δεν διάκρινα με τον τρόπο που κατέθεσαν προσπάθεια αποφυγής ευθυνών. Υπήρξαν κάποιες μεταξύ τους αντιφάσεις οι οποίες όμως δεν ήταν τέτοιας έκτασης ούτως ώστε να πλήξουν σε βαθμό απόρριψης τη μαρτυρία τους (βλ. Κουδουνάρης (ανωτέρω) ). Κατάληξη Τα πιο πάνω έχουν δημιουργήσει αμφιβολίες στο μυαλό του Δικαστηρίου σε σχέση το αν φορούσε ζώνη ο Κατηγορούμενος. Αναπόδραστα, ο Κατηγορούμενος αθωώνεται στην κατηγορία που αντιμετωπίζει. (Υπ.)..................................... Λ. Χαβιαράς, Προσ Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο