ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΡΑΦΦΙ ΚΕΣΤΕΡΛΙΑΝ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4945/22, 3/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4945/22 Κατηγορητήριο καταχωρηθέν από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -ν- 1.ΡΑΦΦΙ ΚΕΣΤΕΡΛΙΑΝ 2.ΦΑΝΟΣ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ Ημερομηνία: 3/6/22 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή :κα Γιάλλουρου Για τον Κατηγορούμενο 1: κ. Τζήμας Για τον Κατηγορούμενο 2: κ. Εφφέ Κατηγορούμενος 2 παρών Απόφαση σε σχέση με το αίτημα για την κράτηση Κατηγορουμένου 2 Διά του στόματος της εντίμου Δικαστού Λ. Δημητριάδου‑Ανδρέου στην υπόθεση, Ύψου v. Δημοκρατίας[1], γίνεται μια επιμελής ανάλυση της επί του θέματος Νομολογίας. Είναι σημαντικό δε να τονιστεί ότι και η υπόθεση Υψού, αφορούσε σε αδικήματα κατά παράβαση του περί Ναρκωτικών Φαρμάκων και Ψυχοτρόπων Ουσιών Νόμου. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: «Εν πρώτοις, να υπενθυμίσουμε ότι η κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη ή η επιβολή όρων για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου Δικαστηρίου με αφετηρία την ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση αποτελεί μέτρο κατ' εξαίρεση. Επέμβαση του Εφετείου χωρεί αν διαπιστωθεί ότι αυτή η εξουσία δεν ασκήθηκε κατά τρόπο δικαστικό, είτε διότι εμφιλοχώρησαν εξωγενή στοιχεία, είτε γιατί παραγνωρίστηκαν κριτήρια που καθορίστηκαν από τη νομολογία ως προαπαιτούμενα (Dydi v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 103/2020 [σχ. με 104/2020], ημερ. 3/9/2020 και Γεωργίου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 131/2021, ημερ. 1/9/2021).Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη μπορεί να ασκηθεί, εφόσον εκτιμήσει ότι συντρέχει κίνδυνος φυγοδικίας, διάπραξης νέων αδικημάτων και επηρεασμού μαρτύρων. Πρόκειται για τους τρεις αυτοτελείς λόγους οι οποίοι δεν απαιτείται να συντρέχουν, αλλά είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί για έναν από αυτούς (Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Χατζηδημητρίου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιακαλλή v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130 και Τουμάζου v. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 70).» Έχω ανατρέξει στο μαρτυρικό υλικό όπως με έχει καθοδηγήσει η ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής. Στην όψη της κρινόμενη η μαρτυρία επιβεβαιώνει τα όσα ο κύριος Πολυχρόνης έχει αναφέρει στο Δικαστήριο. Η σοβαρότητα των αδικημάτων είναι αδιαμφισβήτητη και οι προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές ειδικά μετά από πρόσφατη Νομολογία έχουν καθοριστεί πολύ αυστηρές ακόμα και στο επίπεδο συνοπτικής εκδίκασης στο οποίο βρισκόμεθα. Αυτός ο παράγων παραμένει αδιαμφισβήτητος όμως ως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου, η μαρτυρία της Κατηγορούσας Αρχής στην όψη της κρινόμενη δεν έχει εκείνην τη δύναμη που να επιτρέπει στο Δικαστήριο σ' αυτό το στάδιο να διατάξει την κράτηση του κατηγορουμένου κάτω από τον κίνδυνο φυγοδικίας. Λαμβάνω καθοδήγηση από την πρόσφατη Νομολογία επί του θέματος σε αυτήν μου την κατάληξη. Αυτό σε συνδυασμό με τους ισχυρούς δεσμούς του Κ 2 στην Κυπριακή Δημοκρατία, οδηγούν αβίαστα στο συμπέρασμα ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας επί του παρόντος δεν ικανοποιείται. Στρέφομαι τώρα στον κίνδυνο επαναδιάπραξης αδικημάτων Η καλά γνωστή επί του θέματος νομολογία επιβεβαιώθηκε πρόσφατα στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γ. Κ.[2], δια στόματος του Εντίμου Δικαστή Ιωαννίδη. Είναι γεγονός ότι, όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από τον κατηγορούμενο, μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων[3]. Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων μπορεί, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μια συμπεριφορά και τάση του εφεσείοντα η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος[4]. Άλλωστε, η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι ούτε και θεωρητικά δυνατή. Το Δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντοτε ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικημάτων αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά στο μέλλον, βασιζόμενη, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του εφεσείοντα ή σε άλλες περιστάσεις. Μάλιστα στην υπόθεση Σκούρου v. Αστυνομίας[5], το Εφετείο θεώρησε ότι θεμελιωνόταν ο κίνδυνος επαναδιάπραξης νέων αδικημάτων από την όψη του Κατηγορητηρίου της μοναδικής υποθέσεως και μονό που καταλόγιζε στον κατηγορούμενο διάπραξη μεγάλου αριθμού αδικημάτων. Από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία προκύπτει ότι ο Κ2 αποφυλακίστηκε τον Φεβράρη του 2022 μετά από απόφαση του Συμβουλίου Αποφυλακίσεως. Διασυνδέθηκε με νέο αδίκημα στις 26/05/22 ως αναφέρεται στο παρόν Κατηγορητήριο. Αυτό που τίθεται ευθέως από την Υπεράσπιση είναι ότι τυχόν εγκλεισμός του σ' αυτό το στάδιο δεν θα οδηγήσει τον Κ2 στον εγκλεισμό ως υπόδικος αλλά θα εξυπηρετεί την ποινή φυλάκισης από την οποία έχει λάβει πρόωρη αποφυλάκιση για τους λόγους που έχει αποφασίσει το αρμόδιο όργανο. Έχοντας υπ' όψιν μου την κατάληξη του Δικαστηρίου σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο φυγοδικίας εν σχέσει με την υπόθεση της Αστυνομίας απέναντι στον Κ2 και χωρίς να παραγνωρίζεται ότι ο κίνδυνος όπως έχει εκφραστεί από την κ. Γιάλλουρου υποστηρίζεται από την εγχώρια Νομολογία, θεωρώ ότι η προηγούμενη καταδίκη δεν μπορεί να αποτελέσει από μόνη της τον ισχυρό αυτό παράγοντα που να διατάξει την κράτηση του Κ2 μέχρι τη δίκη του, ειδικά όταν παρακολουθείται από σύμβουλο αποφυλάκισης και έχει ήδη επανενταχθεί στην κοινωνία μέσω εργασίας με μερική απασχόληση. Σε αντιστάθμισμα οι όροι οι οποίοι έχουν προσφερθεί από τον κύριο Πολυχρόνη κρίνονται επί του παρόντος ικανοποιητικοί. ...................................................... ( Υπ.) Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Ποινική Έφεση 101/22, ημερομηνίας 31/05/22 [2] Ποινική Έφεση 88/2021,ημερ.5/7/2021 [3] Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρένου Κυριάκου κ.ά.
(2001)2 ΑΑΔ 373, Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130 [4] Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 567 [5]
(2011)2 ΑΑΔ 140 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο