ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. Μ. Μ., Αρ. Υπόθεσης: 3582/22, 2/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B35 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου , Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 3582/22 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -ν- Μ. Μ. Ημερομηνία: 2/5/22 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Αννα Γιαλλουρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Ονόφρη Οικονόμου Κατηγορούμενος παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος («Κ») κρίθηκε ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής σε μίαν κατηγορία κλοπής από κατοικία κατά παράβαση των Άρθρων 255 και 266Β του Ποινικού Κώδικα, σε δύο κατηγορίες κλοπής κατά παράβαση των Άρθρων 255 και 262 και σε μίαν κατηγορία παράνομης κατοχής περιουσίας κατά παράβαση του Άρθρου 309 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα ο Κ παραδέχθηκε ότι στις 27/02/2022 στην οδό Αλκαίου της επαρχίας Λάρνακας έκλεψε από διαμέρισμα ένα iPad, μάρκας Apple, χρώματος γκρίζου, αξίας €600 (πρώτη κατηγορία), ότι μεταξύ 1-3/4/2022 έκλεψε από αυτοκίνητο ένα κινητό τηλέφωνο και μίαν τσάντα συνολικής, αξίας €150 (3η κατηγορία) και ότι την 02/04/22 έκλεψε από οικία ένα τηλέφωνο, μάρκας iPhone, αξίας €550 (4η κατηγορία). Περαιτέρω καταλογίζεται στον Κ ότι στις 03/04/2022 είχε στην κατοχή του drone, αξίας €300, για το οποίο υπάρχει εύλογος υποψία ότι είναι κλοπιμαίο (2η κατηγορία). Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί με λεπτομέρεια από την Κατηγορούσα Αρχή και έχουν ως ακολούθως: «Στις 27/02/22 καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο ότι την ίδια μέρα κλάπηκε από το διαμέρισμά του στη Λάρνακα ένα iPad. Το εν λόγω αντικείμενο βρισκόταν στον πάγκο της κουζίνας. Όπως ανέφερε ο παραπονούμενος, η πόρτα της εισόδου του διαμερίσματος ήταν ανοικτή αφού στην πολυκατοικία διαμένει μόνο αυτός με τη σύζυγό του και δεν διαμένει κανένας άλλος ένοικος. Έγινε επιθεώρηση των κλειστών κυκλωμάτων που είχε η πολυκατοικία, εντοπίστηκε ένας άνδρας να εισέρχεται στην πολυκατοικία και μετά από μερικά λεπτά αναχωρεί κρατώντας στο χέρι του το iPad. Το εν λόγω πρόσωπο αναγνωρίστηκε από μέλη της Αστυνομίας ως ο Κ ως εκ τούτου εκδόθηκε την 01/03/22 ένταλμα σύλληψης εναντίον του. Στα πλαίσια της διερεύνησης εντοπίστηκε στην ταράτσα της ίδιας πολυκατοικίας μια τσάντα η οποία περιείχε διάφορα αντικείμενα. Στις 03/04/22 ο Κ εντοπίστηκε από μέλη της ΥΚΑΝ όπου ανακόπηκε, συνελήφθηκε και όταν του επεστήθηκε η προσοχή του στον Νόμο απάντησε «Καθάρισα από τα εντάλματά μου» .Εντοπίστηκε στην κατοχή του μια ταξιδιωτική τσάντα εντός της οποίας υπήρχε το αντικείμενο το οποίο αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας 2 για το οποίο παρέλειψε ο Κ να δώσει επαρκείς εξηγήσεις και για το οποίο υπήρχαν εύλογες υπόνοιες ότι είναι κλοπιμαίο εν όψει του ότι ο Κ είναι πρόσωπο άνεργο και άστεγο. Στις 4 Απριλίου 2022 ο Κ οδηγήθηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όπου εκδόθηκε διάταγμα προφυλάκισής του για περίοδο 4 ημερών. Σε σχέση με τα αντικείμενα της κατηγορίας 3, αυτά ανευρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορουμένου ο οποίος ομολόγησε από που και πως τα είχε κλέψει και ακολούθως ο παραπονούμενος κλήθηκε στον Αστυνομικό Σταθμό όπου αναγνώρισε την κλοπιμαία περιουσία. Περαιτέρω στις 2 Απριλίου 2022 καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο ότι ενώ βρισκόταν σε οικία και ήταν ξαπλωμένος στον καναπέ και κοιμόταν, ξαφνικά είδε από πάνω του έναν άγνωστο άνδρα και μετά από λίγο διαπίστωσε ότι είχε κλαπεί το τηλέφωνό του αξίας ως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της κατηγορίας
- Ρωτήθηκαν άλλα άτομα τα οποία διέμεναν μαζί του και του ανέφεραν ότι το πρόσωπο που έκλεψε το τηλέφωνό του ήταν ο Κ. Ο Κ μετά τη σύλληψή του και την έκδοση διατάγματος προφυλάκισης, προέβη σε κατάθεση όπου παραδέχθηκε το σύνολο των κατηγοριών τις οποίες αντιμετωπίζει.» Αξίζει να σημειωθεί ότι έχει ανευρεθεί το σύνολο των αντικείμενων ως αυτά αναφέρονται στο Κατηγορητήριο. Περαιτέρω είναι σημαντικό να λεχθεί ότι ο Κ βαρύνεται με την 1 προηγούμενη καταδίκη στην υπόθεση 373/21, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας με ημερομηνία καταδίκης την 18/2/
- Στα πλαίσια εκείνης της υπόθεσης ο Κ αντιμετώπιζε 130 κατηγορίες οι οποίες αφορούσαν απόσπαση περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις και διενέργεια εράνου χωρίς άδεια από την Αρμόδια Αρχή. Για τις κατηγορίες διενέργειας εράνου επιβλήθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 μηνών και για τις κατηγορίες της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 2 μηνών. Οι ποινές αναστάληκαν για περίοδο 3 ετών. Αγορεύοντας προς μετριασμό της ποινής η ευπαίδευτη συνήγορος του Κ αφοσιώνεται κυρίως στους μετριαστικούς παράγοντες που θεωρεί ότι πρέπει να ληφθούν υπ' όψιν προς όφελος του Κ. Συγκεκριμένα έμφαση δίνεται στις προσωπικές περιστάσεις του. Ο Κ είναι 26 ετών, άτομο άστεγο αφού εκδιώχθηκε από την πατρική του οικία λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού, με αποτέλεσμα ο ίδιος να αναζητεί προσωρινή διαμονή σε ημιτελή κτήρια αφού προηγουμένως κοιμόταν στην ταράτσα του σπιτιού του. Το μόνο άτομο που σύμφωνα με τη συνήγορο του Κ τον στηρίζει είναι η αδελφή του και η οικογενειακή αυτή κατάσταση έχει δημιουργήσει αισθήματα απόρριψης και εγκατάλειψης που είχαν ως επακόλουθο ο Κ να οδηγηθεί στη χρήση ναρκωτικών από νεαρή ηλικία. Ως μείζονος σημασίας μετριαστικούς παράγοντες θέτει η ευπαίδευτος συνήγορος την άμεση παραδοχή του και τη συνεργασία του με τις Αστυνομικές Αρχές, η οποία έχει διαφυλάξει πολύτιμο δικαστικό χρόνο, αλλά και τη μεταμέλεια και απολογία του ως έχει εκφρασθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Για τη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Εγκλήματα ως αυτά που ο Κ ομολόγησε ενοχή βρίσκονται στην πρώτη γραμμή και δυστυχώς δεν δείχνουν σημεία κάμψης. Σύμφωνα με το άρθρο 262 του Κεφ. 154, το αδίκημα της κλοπής είναι κακούργημα που τιμωρείται με τριετή ποινή φυλάκισης, εκτός, αν λόγω των περιστάσεων της κλοπής ή της φύσης του πράγματος που κλάπηκε, προβλέπεται κάποια άλλη ποινή. Το αδίκημα της κλοπης από κατοικία σύμφωνα με το άρθρο 266 (β) του Κεφ. 154 τιμωρείται με πενταετή φυλάκιση. Ανεξαρτήτως όμως της αναντίλεκτης σοβαρότητας των αδικημάτων, το Δικαστήριο έχει πάντοτε και το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής, αφού στόχος του είναι η επιβολή δίκαιης ποινής, η οποία να αρμόζει τόσο στο έγκλημα όσο και στον δράστη,[1] χωρίς βεβαίως η διαδικασία της εξατομίκευσης να οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου[2] ή του στοιχείου της αποτροπής τόσο για τον ίδιο τον δράστη όσο και για το κοινό γενικότερα.[3] Βασικό καθήκον του Δικαστηρίου είναι να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στον δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος.[4] Από την άλλη, η επιβολή ποινής φυλάκισης πρέπει να είναι το ύστατο μέτρο στα χέρια του ποινικού δικαστή και πρέπει να χρησιμοποιείται με φειδώ και όπου οι περιβάλλουσες το αδίκημα και τον παραβάτη συνθήκες, δεν αφήνουν άλλη επιλογή, διότι κάθε άλλη ποινή θα ήταν επιεικέστερη του ορθού[5]. Επιπρόσθετα, θα πρέπει, να αναφερθεί ότι σε σοβαρά αδικήματα τα οποία μάλιστα βρίσκονται σε έξαρση (για το οποίο λαμβάνω γνώση από την πλειάδα των υποθέσεων που καταχωρούνται ενώπιων του Δικαστηρίου τούτου) και επιβάλλεται η ανάγκη για αυστηρή και αποτρεπτική ποινή, οι προσωπικές περιστάσεις του εκάστοτε Κ είναι ήσσονος σημασίας[6]. Στην προκειμένη περίπτωση προσμετρούν ως επιβαρυντικοί παράγοντες:
(1)Ο αριθμός των κλοπών, 3 στην παρούσα υπόθεση και η χρονική εγγύτητα στη διάπραξη τους.
(2)Η αξία των κλαπέντων στο σύνολο μπορεί να θεωρηθεί σημαντική, χωρίς να παραγνωρίζω ότι τα αντικείμενα εντοπίστηκαν και θα επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες.
(3)Το γεγονός ότι οι πράξεις δεν μπορούν να θεωρηθούν μεμονωμένες, και είχαν μεταξύ τους συνέχεια. Ως μετριαστικοί παράγοντες σε σχέση με τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων προσμετρούν:
(1)Η απουσία εκφοβισμού ή άσκηση βίας στα θύματα,
(2)Η μη πρόκληση άλλων ζημιών στην περιουσία των θυμάτων,
(3)Η απουσία στοιχείων που να δείχνουν ότι ο Κ ενήργησε ως μέρος οργανωμένου κυκλώματος. Έλαβα επίσης υπόψη μου την άμεση παραδοχή του Κ. Γενικά η παραδοχή ενός Κ λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας. Η βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια έχει μεγαλύτερη αξία. Επίσης μεγαλύτερη αξία μπορεί να αποδοθεί στην παραδοχή σε υποθέσεις όπου η απόδειξη του αδικήματος θα ήταν χρονοβόρα και δύσκολη[7]. Στην προκειμένη περίπτωση ο Κ συνεργάστηκε με την αστυνομία και βοήθησε στη διαλεύκανση των υποθέσεων χωρίς να παραγνωρίζω ότι για το σοβαρότερο αδίκημα που αντιμετωπίζει, αυτό της 1ης κατηγορίας καταγράφηκαν οι κινήσεις του από ΚΚΒΠ. Έλαβα περαιτέρω υπόψη μου τις προσωπικές του περιστάσεις, το πρόβλημα του με τα ναρκωτικά, τη γενεσιουργό αιτία, σύμφωνα με την συνήγορό του, της όλης συμπεριφοράς του, την απόρριψη από την οικογένεια, την οικονομική του ανέχεια του και τη μεταμέλεια του. Όσον αφορά την προηγούμενή του καταδίκη, θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτή δεν λαμβάνεται υπόψη για να τιμωρηθεί εκ νέου ο Κ για αδικήματα, στα οποία έχει ήδη καταδικασθεί. Γενικότερα, η σημασία των προηγουμένων καταδικών είναι ότι στην ουσία μειώνουν την επιείκεια που μπορεί να του επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του στην τήρηση των νόμων [8]. Η σημασία της προηγούμενης καταδίκης στην προκειμένη περίπτωση βρίσκεται στην χρονική εγγύτητα μεταξύ της καταδίκης και της διάπραξης των νέων αδικημάτων. Ο Κ καταδικάστηκε στις 18/02/2022 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην υπόθεση 373/21 και επιβλήθηκαν σ' αυτόν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 και 2 μηνών για αδικήματα διενέργειας εράνου και απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις αντίστοιχα, ποινές οι οποίες αναστάληκαν με απόφαση του Δικαστηρίου. Μόλις 9 μέρες αργότερα ο Κ υπέπεσε στο αδίκημα της πρώτης κατηγορίας και ακολούθως στα αδικήματα των κατηγοριών 2, 3 και 4. Είναι φανερό ότι ο Κ όχι μόνο δεν έχει αντιληφθεί τη σοβαρότητα των αδικημάτων, στα οποία έχει υποπέσει, κατέδειξε και παντελή ασέβεια στην ευκαιρία που του δόθηκε από το Δικαστήριο υποτροπιάζοντας αμέσως. Αυτή η συμπεριφορά του Κ σε συνδυασμό με τους λοιπούς παράγοντες που ανωτέρω έχουν αναφερθεί αυξάνει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικής φύσεως ποινών[9]. Οι ποινές δεν μπορεί να είναι άλλες από ποινές φυλάκισης. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω στον Κ τις ακόλουθες ποινές: Στην πρώτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 9 μηνών. Στη δεύτερη κατηγορία καμία ποινή. Στην τρίτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών Στην τέταρτη κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Οι ποινές να συντρέχουν. Το Δικαστήριο, αποφασίζοντας ως προς το κατά πόσον ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής, θεωρεί εκ νέου τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και τις προσωπικές περιστάσεις του Κ και αποδίδει «διπλή βαρύτητα» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του για την αναστολή ή όχι της ποινής.[10] Τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εξετάζοντας το ενδεχόμενο αναστολής της ποινής φυλάκισης δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής.[11] Βασικό είναι πάντοτε το ερώτημα κατά πόσον, ισοζυγίζοντας το σύνολο των περιστάσεων θα μπορούσε ή πρέπει οι παράγοντες αυτοί να επενεργήσουν κατά τρόπο ο οποίος να δικαιολογεί να δοθεί στον Κ μια δεύτερη ευκαιρία, και «κατά την εξέταση του ζητήματος σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετούσε τους πολλαπλούς σκοπούς της ποινής».[12] Λαμβάνοντας υπόψην μου όλα τα πιο πάνω και έχοντας περαιτέρω κατά νου τις πρόνοιες του άρθρου 3
(2)του περί της Υφ΄ όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως Εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72, τη σχετική νομολογία [13] και λαμβάνοντας συναφώς υπόψη μου τους μετριαστικούς παράγοντες που προσμετρούν υπέρ του Κ και συνυπολογίζοντας εκ δευτέρου όλους τους προαναφερθέντες παράγοντες, θεωρώ πως τυχόν αναστολή της ποινής φυλάκισης δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της ποινής στην προκειμένη περίπτωση ούτε και θα αντικατόπτριζε τη σοβαρότητα των αδικήματων.[14] Θα έστελνε δε και το μήνυμα ότι τέτοιες συμπεριφορές μπορεί να γίνουν ανεκτές. Συνεπώς η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση και θα ισχύει από την 7/4/2022 που ο Κ τέθηκε υπό κράτηση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η ποινή φυλάκισης που επιβλήθηκε στις 18/2/2022 στον Κ από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας και αναστάληκε χρήζει ενεργοποίησης, με δεδομένο ότι ο χρόνος καταδίκης για το επίδικο αδίκημα είναι μέσα στην περίοδο εφαρμογής του διατάγματος της τριετούς αναστολής εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης των 4 μηνών που επιβλήθηκε στον Κ. Οι εξουσίες του Δικαστηρίου καθορίζονται στο άρθρο 4 του Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972 (Ν. 95/1972). Με βάση δε τη νομολογιακή καθοδήγηση [15] το Δικαστήριο πρέπει πρώτα να επιβάλει ποινή για το αδίκημα το οποίο επιδικάζει και σε δεύτερο στάδιο σε σχέση με την ανασταλείσα ποινή εξετάζει όλα τα περιστατικά και ασκεί την εξουσία του δυνάμει του άρθρου 4 που αναφέρεται πιο πάνω λαμβάνοντας ένα από τα μέτρα που αναφέρονται σε αυτό. Είναι φανερό ότι διάταγμα για ενεργοποίηση ανασταλείσας ποινής φυλάκισης δυνάμει της παραγράφου Α του εδαφίου 1 εκδίδεται εκτός αν δημιουργηθεί ισχυρή πεποίθηση στο Δικαστήριο ότι θα ήταν άδικο λαμβανομένων υπόψη όλων των περιστάσεων που μεσολάβησαν από την αναστολή της ποινής και τις περιστάσεις υπό τις οποίες διαπράχθηκε το νέο αδίκημα. Από δε το λεκτικό του άρθρου 4
(1)φαίνεται ότι ο ουσιώδης χρόνος είναι ο χρόνος καταδίκης στο μεταγενέστερο αδίκημα που πρέπει να είναι μέσα στην περίοδο εφαρμογής του διατάγματος και όχι ο χρόνος διάπραξης του.[16] Είναι φανερό ότι στο άρθρο 4 του προαναφερθέντος νόμου αντανακλάται η πολιτική και η σκέψη του ιδίου του νομοθέτη σε σχέση με τις συνέπειες παράβασης των όρων της αναστολής θεωρώντας την ενεργοποίηση της ποινής ως τον κανόνα και την υιοθέτηση των υπαλλακτικών μέτρων ως την εξαίρεση. Δηλαδή όπου οι όροι αναστολής έχουν παραβιαστεί καταρρέει μαζί και το οικοδόμημα στο οποίο έχει ανεγερθεί και ο πρωταρχικός λόγος ούτως ώστε αυτή να μην ενεργοποιηθεί εξαφανίζεται. Ως εκ τούτου πρέπει να μελετηθεί κατά πόσο η παράβαση των όρων της αναστολής προκύπτει να είναι δικαιολογημένη ή ελαφρυντικά συστατικά την καθιστούν τη σημασία της μειωμένη. Είναι εκ του περισσού ενδεχομένως να αναφερθεί ότι το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει εκ νέου την ορθότητα ποινής φυλάκισης αφού στην απουσία εκείνων των περιστάσεων που να μειώσουν εξαιρετικά τη βαρύτητα της παράβασης αυτής κατά κανόνα πρέπει να διαταχθεί.[17]. Φυσικά δεν υπάρχει σαν κανόνας ότι το αδίκημα για το οποίο αναστάληκε η ποινή πρέπει να προσομοιάζει με το νέο αδίκημα για το οποίο εμφανίζεται ο Κ ενώπιον του Δικαστηρίου, αν και η εξουσία για να διαταχθεί η ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης εμπίπτει στη σφαίρα της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. [18] Πρέπει συναφώς να λεχθεί ότι το Δικαστήριο έχει ευχέρεια να ενεργοποιήσει ολόκληρη ή μέρος της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης. Σύμφωνα με την πληροφόρηση της Κατηγορούσας Αρχής το Δικαστήριο ανέστειλε την ποινή φυλάκισης για περίοδο 3 ετών. Δεν έχει αναφερθεί και δεν έχει δοθεί καμιά δικαιολογία για την παραβίαση των όρων αναστολής από τον Κ ούτε έχω εντοπίσει είτε από τα γεγονότα είτε από την αγόρευση για τον μετριασμό της ποινής του οτιδήποτε που να μπορεί να μειώσει τη βαρύτητα της παράβασης ή να καταστήσει την ενεργοποίηση της άδικη. Αντιθέτως είναι φανερό ότι ο Κ δεν έχει εκμεταλλευτεί την ευκαιρία που του δόθηκε αφού ενώ καταδικάστηκε στις 18/2/2022, μόλις 9 ημέρες αργότερα υπέπεσε εκ νέου σε νέα αδικήματα και ως εκ τούτου το υπόβαθρο πάνω στο οποίο χτίστηκε το οικοδόμημα της αναστολής έχει καταρρεύσει συθέμελα και κανένας λόγος δεν υφίσταται κατά την κρίση μου για τη μη ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης. Περαιτέρω κρίνω ότι η συνολική ποινή δεν θα είναι υπερβολική με την ενεργοποίηση της ποινής φυλάκισης των 4 μηνών. Ως εκ τούτου διατάσσεται η ενεργοποίηση της φυλάκισης των 4 μηνών της υπόθεσης 373/21 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και η ποινή που έχει ενεργοποιηθεί να εκτελεστεί μετά την εκτέλεση της ποινής φυλάκισης που επιβλήθηκε στην παρούσα. Χειρισμός ων Τεκμηρίων Τα Τεκμήρια που αναφέρονται στις κατηγορίες 1,3 και 4 να επιστραφούν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους. Το Τεκμηριο που αναφέρεται στην κατηγορία 2 να αποσυναρμολογηθέι και να καταστραφεί σύμφωνα με τις αστυνομικές διατάξεις. (Υπ) ................................... Ε.Ευθυμίου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ 10 Μαυρολούκα ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 212/13, ημερ. 5.2.15. [1] Σακαρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 272. [2] Κάττου κ.α. ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498, Antoniades v. Police
(1986)2 C.L.R. 21. [3] Κωνσταντίνου ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224. [4] Ιωάννου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 513. [5] Zac & others ν. Αστυνομίας
(1990)2 ΑΑΔ 6 και Γ.Ε. ν. Πατατάρης
(1994)2 ΑΔ 128 [6] Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 540 [7] Ghafari v. Αστυνομίας
(2001)2 ΑΑΔ 442 [8] ΓΕ ν. Ματθαίου
(1994)2 ΑΑΔ 1 και ΓΕ ν. Αεροπόρου
(1997)2 ΑΑΔ 17 [9] Φραντζίδης ν. Ασυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 146 [10] Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930. [11] Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 11/16, ημερ. 17.10.16, Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 449, Κωνσταντίνου Γεωργίου κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 27/16, ημερ. 19.7.16, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583. [12] Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930. [13] Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 22, Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930, Παπαπαντελή ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 11/16, ημερ. 17.10.16, Θεόδωρος Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 449, Γεωργίου κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. 27/16, ημερ. 19.7.16, Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 583, Κυπρίζογλου κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 53/17 κ.α., ημερ. 15.12.17 και Αστυνομία ν. Μιλτιάδους, Ποιν. Έφ. 277/18, ημερ. 10.5.19. [14] Ιωσήφ, ανωτέρω, Μιλτιάδους, ανωτέρω. [15] Σύμκασης ν. Aστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 1 και Χριστοδούλου ν. Aστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 443 [16] Χριστούδκιας ν. Αστυνομίας
(1993)2 ΑΑΔ 52 [17] Χριστούδκιας ν. Αστυνομίας (ανωτέρω/αναφ.12) [18] Παπαχρίστου ν. Aστυνομίας
(2007), 2 ΑΑΔ 62 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο