ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. IVAYLO SLAVCHEV IVANOV, Αρ. Υπόθεσης: 4654/22, 20/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4654/22 Κατηγορητήριο καταχωρηθέν από: ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -ν- IVAYLO SLAVCHEV IVANOV Ημερομηνία: 20/5/22 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή :κα Γιακουμεττή με κα Κουμπαρή Για τον Κατηγορούμενο : κ. Αναστασίου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Από την Έδρα Η Κατηγορούσα Αρχή αιτείται όπως ο Κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση εν αναμονή της δίκης του. Αντιμετωπίζει κατηγορίες για κατοχή διαρρηκτικών εργαλείων εν καιρώ ημέρας (1η κατηγορία)[1] και παράνομη κατοχή περιουσίας[2] (2η κατηγορία). Αν και εκ του περισσού αφού αποτελεί βασική νομική γνώση, ας λεχθεί ότι ο κανόνας είναι η απόλυση υπόδικου προσώπου με όρους και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου[3] για να καμφθεί αυτός ο κανόνας, ασκείται όταν διαπιστώνεται η ύπαρξη ενός εκ των τριών κινδύνων που η Νομολογία έχει αναγνωρίσει[4] : της μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη, της πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων μετά την απόλυση και τον κίνδυνο επηρεασμού των μαρτύρων. Εν προκειμένω, η Κατηγορούσα Αρχή έχει βασίσει το αίτημά της στον κίνδυνο επαναδιάπραξης άλλων αδικημάτων και στον κίνδυνο φυγοδικίας. Αντικρούοντας τα όσα η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής αναφέρει, η Υπεράσπιση εισηγείται ότι οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου δεν είναι τέτοιες που να τον οδηγήσουν στη φυγοδικία ενώ ζητά από το Δικαστήριο να μην λάβει υπ' όψιν του σε ό,τι αφορά το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής βασιζόμενο στον κίνδυνο επαναδιάπραξης άλλων αδικημάτων, τις εκκρεμούσες εναντίον του κατηγορουμένου υποθέσεις, με αναφορά στην απόφαση Perica Oreb v. Croatia[5]. Στα πλαίσια δε της διαδικασίας έδωσε μαρτυρία η Πρωτοκολλητής του ποινικού τμήματος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας κ.Φωτεινή Λάρκου παρουσιάζοντας κάποια στοιχεία εν σχέσει με άλλες καταχωρημένες υποθέσεις εναντίον του κατηγορούμενου. Έχω θέσει ενώπιόν μου το πλαίσιο εισηγήσεων αμφότερων των μερών. Θα ξεκινήσω από την πιθανότητα επαναδιάπραξης. Η καλά γνωστή επί του θέματος νομολογία επιβεβαιώθηκε πρόσφατα στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Γ. Κ.[6], δια στόματος του Εντίμου Δικαστή Ιωαννίδη. Είναι γεγονός ότι, όπως υποδεικνύεται στη νομολογία, η ύπαρξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων στον ενδιάμεσο χρόνο μέχρι τη δίκη από τον κατηγορούμενο, μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες, είτε ακόμα και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορουμένου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή προς καταχώρηση, άλλες υποθέσεις σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων[7]. Το γεγονός της εκκρεμότητας άλλων υποθέσεων σε σχέση με διάπραξη παρόμοιων αδικημάτων μπορεί, υπό τις κατάλληλες περιστάσεις, να θεωρηθεί ότι αναδεικνύει μια συμπεριφορά και τάση του εφεσείοντα η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος[8]. Άλλωστε, η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι ούτε και θεωρητικά δυνατή. Το Δικαστήριο μπορεί, τηρώντας πάντοτε ορισμένους κανόνες, να καταλήξει σε συμπεράσματα ως προς την πιθανότητα διάπραξης αδικημάτων αλλά σίγουρα δεν μπορεί να αναμένεται ότι κάτι τέτοιο μπορεί να αποδειχθεί με την αυστηρή έννοια του όρου. Η πιθανολόγηση αναφέρεται σε τάση για συγκεκριμένη συμπεριφορά στο μέλλον, βασιζόμενη, μεταξύ άλλων, στο ιστορικό του εφεσείοντα ή σε άλλες περιστάσεις. Μάλιστα στην υπόθεση Σκούρου v. Αστυνομίας[9], το Εφετείο θεώρησε ότι θεμελιωνόταν ο κίνδυνος επαναδιάπραξης νέων αδικημάτων από την όψη του Κατηγορητηρίου της μοναδικής υποθέσεως και μονό που καταλόγιζε στον κατηγορούμενο διάπραξη μεγάλου αριθμού αδικημάτων. Στην παρούσα περίπτωση έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει έξι άλλες υποθέσεις παρόμοιων και σοβαρότερων αδικημάτων στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος για την Υπεράσπιση, θέτει ότι με βάση την υπόθεση στην οποία έχω προαναφερθεί, Perica Oreb v. Croatia[10], το Δικαστήριο πρέπει να παραγνωρίσει αυτήν την αναφορά αφού ενδέχεται να πληγεί το Τεκμήριο της αθωότητας για τον κατηγορούμενο εάν το Δικαστήριο στηριχθεί στην ύπαρξη αυτών των υποθέσεων για να καταλήξει σε συμπέρασμα ή πιθανολόγηση για επαναδιάπραξη αδικήματος. Στην εν λόγω υπόθεση, Perica Oreb, το Δικαστήριο θεώρησε ότι μέσω των δηλώσεων που έγιναν από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής και των αναφορών του πρωτόδικου εθνικού Δικαστηρίου, λήφθηκε ως δεδομένη η ενοχή του κατηγορουμένου στα πλαίσια εκκρεμουσών διαδικασιών που υπήρχαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Εδώ όμως η παρουσίαση των υποθέσεων από πλευράς της Κατηγορούσας Αρχής δεν αφήνει υπονοούμενο ενοχής αλλά παρέχεται ως πληροφόρηση για το Δικαστήριο ούτως ώστε να υπάρχουν όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία σε σχέση με το πρόσωπο του κατηγορουμένου. Η κατ' ισχυρισμό διάπραξη αριθμού αδικημάτων όπως και στην υπόθεση Σκούρου, δεικνύει μια συμπεριφορά και τάση του κατηγορουμένου η οποία κλίνει προς την πιθανότητα διάπραξης νέων αδικημάτων αν αυτός αφεθεί ελεύθερος. Θα υπενθυμίσω ότι στην Κωνσταντινίδης v. Κυπριακής Δημοκρατίας[11], γίνεται αναφορά στην Matznetter v. Austria
(1969)όπου το Ε.Δ.Α.Δ εκεί θεώρησε ότι η παρατεταμένη συνέχιση ή καταλόγηση αξιόποινων πράξεων για το πρόσωπο του κατηγορουμένου δικαιολογούσαν την άρνηση απόλυσης με έγκριση για λόγους που σχετίζονται με την αποτροπή διάπραξης άλλου αδικήματος. Σε ότι αφορά την προηγούμενη καταδίκη στην οποία αναφέρθηκε η Κατηγορούσα Αρχή σε υπόθεση παράνομης κατοχής, δεν θα μπορούσε να είχε οποιανδήποτε επίδραση στην κρίση του Δικαστηρίου. Λαμβάνω γι' αυτό καθοδήγηση από την Ιωάννου v. Αστυνομίας[12]. Στρέφομαι τώρα στον κίνδυνο φυγοδικίας. Η Κατηγορούσα Αρχή εδώ στηρίζει το αίτημά της στο γεγονός ότι τόσο τα γεγονότα που οδήγησαν στη σύλληψη του κατηγορουμένου στην παρούσα όσο και η προγενέστερη συμπεριφορά για την οποία δόθηκε μαρτυρία από την Πρωτοκολλητή του ποινικού τμήματος, καθιστούν τον κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορουμένου ορατή πιθανότητα. Στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Badur v. Αστυνομίας,[13] διά του στόματος της έντιμης Δικαστού κ. Δημητριάδου-Ανδρέου συνοψίζεται η επι του θέματος νομολογία. (Παραθέτω αυτούσιο το απόσπασμα) «Όπως είναι νομολογημένο ο κίνδυνος φυγοδικίας εκτιμάται στη βάση των τριών αντικειμενικών κριτηρίων, σοβαρότητας αδικήματος, πιθανότητας καταδίκης και ενδεχόμενο αυστηρής τιμωρίας λαμβανομένων, όμως, σοβαρώς υπόψη και άλλων σχετικών παραγόντων που ανάγονται σε υποκειμενικά δεδομένα, όπως των προσωπικών περιστάσεων του υπόδικου και των δεσμών του με την Κύπρο χωρίς, όμως, όλα αυτά να απομονώνονται και να υπερφαλαγγίζουν το γενικότερο δημόσιο συμφέρον προς απονομή της Δικαιοσύνης[14]. Η σημασία, βεβαίως, της ύπαρξης δεσμών με τη χώρα στην οποία διώκεται ένας Κατηγορούμενος έγκειται στο ότι μπορεί να λειτουργήσει αποτρεπτικά στο ενδεχόμενο διαφυγής του Κατηγορουμένου στο εξωτερικό για να μην εμφανιστεί στη δίκη. Οι δεσμοί αυτοί από μόνοι τους δεν επενεργούν, ωστόσο, ως ασπίδα για τον Κατηγορούμενο ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται. Ό,τι εξετάζεται είναι πάντοτε η επίπτωση που δυνατόν να έχουν οι προσωπικές αυτές συνθήκες επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο για να αντιμετωπίσει τη δίκη του [15].» Εδώ τα αδικήματα που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει δεν ανήκουν στα σοβαρότερα του ποινικού και αυτό πρέπει να λεχθεί ευθέως. Παρά ταύτα, δεν στερούνται σοβαρότητας, ειδικά σε ότι αφορά το αδίκημα της 1ης κατηγορίας, που επισύρει ως μέγιστη ποινή φυλάκισης αυτή των 3 ετών. Σε περιπτώσεις δε τέτοιων αδικημάτων τα Δικαστήρια επιβάλλουν αυστηρές ποινές ένεκα της έξαρσης που παρατηρείται. Είναι η θέση του κ. Αναστασιου, επικεντρωμένη σε νομικό σημείο, ότι το μαρτυρικό υλικό στην όψη του κρινόμενο δεν μπορεί να αποκλείσει την οποιανδήποτε λογική προσδοκία του κατηγορουμένου για αθώωση[16]. Να υπενθυμίσω ότι σε αυτό το στάδιο, το μαρτυρικό υλικό εκτιμάται στην όψη του και μόνο χωρίς συμπεράσματα και οριστικές απαντήσεις σε ερωτήματα, με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη. [17] Μελετώντας το μαρτυρικό υλικό που παραδόθηκε, στην όψη του κρινόμενο είναι η κατάληξη μου ότι η υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής έχει τόση δύναμη ώστε να πιθανολογείται η καταδίκη. Η μαρτυρία εναντίον του κατηγορουμένου προέρχεται από μέλη της Αστυνομικής Δύναμης που καταδίωξαν συγκεκριμένο όχημα από την Λευκωσία μέχρι την Λάρνακα. Εις εξ΄αυτών αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως τον οδηγό του οχήματος όταν τον είδε να εξέρχεται αυτού. Τα δε διαρρηκτικά εργαλεία και τα αντικείμενα τα οποία υποψιάζονται ότι είναι κλοπιμαία βρέθηκαν από την Αστυνομία εντός του οχήματος. Πέραν όμως τούτων, είναι η κατάληξή μου ότι ο κίνδυνος φυγοδικίας, στο πλαίσιο που έχει αυτός οριοθετηθεί από την Κατηγορούσα Αρχή, βρίσκει ενίσχυση στη συμπεριφορά του κατηγορουμένου σε σχέση τόσο με τις υποθέσεις που αντιμετωπίζει ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας όσο και με τη συμπεριφορά του όπως αυτή προέκυψε κατά το στάδιο διερεύνησης της παρούσας υπόθεσης. Σε τρεις εκ των υποθέσεων που αντιμετωπίζει στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, όλες καταχωρηθείσες το έτος 2021, ο κατηγορούμενος δεν συμμορφώθηκε με τους όρους εμφάνισης που τέθηκαν από το Δικαστήριο. Στην 6786/21 ο κατηγορούμενος παρέλειψε να εμφανιστεί σύμφωνα με τη μαρτυρία της Πρωτοκολλητού Λάρκου στις 11/11/21 όταν και εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του το οποίο εκτελέστηκε στις 09/03/22 και αφού μεσολάβησε ακόμη μια ημερομηνία εμφάνισης στο Δικαστήριο και συγκεκριμένα η 17/01/
- Στην 1435/21 ο κατηγορούμενος αμέλησε να εμφανιστεί 18/05/21 ενώπιον του Δικαστηρίου και το ένταλμα εντέλει εκτελέστηκε στις 13/10/21 αφού μεσολάβησε και η δικάσιμος 30/06/
- Στην 8867/21 τέθηκαν όροι στις 08/10/21 στον κατηγορούμενο, μεταξύ άλλων να υπογράφει δύο φορές την εβδομάδα στον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου. Στις 07/04/22 σύμφωνα με τη μαρτυρία της Πρωτοκολλητού Λάρκου, λήφθηκε επιστολή από τον Αστυνομικό Σταθμό Κοφίνου ότι ο κατηγορούμενος δεν συμμορφωνόταν με τους όρους και παρέλειπε να εμφανιστεί. Συνακόλουθα εκδόθηκε ένταλμα το οποίο εκτελέστηκε στις 28/04/22 όταν και αποτελεί κοινή βάση μεταξύ των δύο πλευρών ο κατηγορούμενος συνελήφθη και εκτελέστηκε το ένταλμα. Στα όσα έχει δε αναφερθεί ο κύριος Αναστασίου ότι ένα μικρό μέρος της παράλειψης συμμόρφωσης του κατηγορουμένου με τους όρους στην 8867/21 αφορούσε την κράτησή του στα πλαίσια άλλης υπόθεσης, αυτό δεν επηρεάζει, αφού σύμφωνα με τον κ. Αναστασίου ο κατηγορούμενος συνελήφθη στις 28/04/22 ενώ η επιστολή για την παράλειψη συμμόρφωσης με τους όρους στάλθηκε στις 07/04/22 και αφορούσε προγενέστερο σε αυτήν χρόνο. Στρεφόμενη στο παρόν κατηγορητήριο, σύμφωνα με το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα στις καταθέσεις των αστυφυλάκων Κυριάκου Κουρσάρη και Σώτου Βονιάτη, αμφότερες ημερομηνίας 10/05/22, φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος που αναγνωρίστηκε από τον αστυφύλακα Βονιάτη ως ο οδηγός συγκεκριμένου οχήματος, στην θέα της αστυνομίας και της ένδειξης να σταματήσει ανέπτυξε ταχύτητα προς διαφυγή. Σύμφωνα με τον Κουρσάρη, μέλος της ομάδας Ζ της Τροχαίας, φαίνεται ότι ο κατηγορούμενος αντιλήφθηκε ότι του έγινε σήμα για να σταματήσει έχοντας εντοπιστεί να οδηγεί με μεγάλη ταχύτητα στη λεωφόρο Αθαλάσσας. Ο κατηγορούμενος δεν συμμορφώθηκε με την ένδειξη του αστυνομικού και ανέπτυξε ταχύτητα με κατεύθυνση προς τα φώτα Καλησπέρα. Πλησιάζοντας τα φώτα Καλησπέρα, σύμφωνα με τη κατάθεση του Κουρσάρη, ο οδηγός του οχήματος μπήκε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, συγκρούστηκε με αυτοκίνητο και συνέχισε την πορεία του κατά τρόπο επικίνδυνο και αλόγιστο αναγκάζοντας οδηγούς να προβούν σε μανούβρες για να αποφύγουν τη σύγκρουση μαζί του. Το όχημα ακολούθησε καθ' όλη τη διάρκεια της πορείας του και μέχρι τον κυκλικό κόμβο γνωστός ως κυκλικός κόμβος Ριζοελιάς, με τον αστυνομικό να προσπαθεί σε πολλές περιπτώσεις να ανακόψει τον οδηγό του οχήματος χωρίς αυτός να συμμορφώνεται στις ενδείξεις του. Προς βοήθεια του Κουρσάρη έσπευσαν με υπηρεσιακό όχημα οι αστυφύλακες Παρπόττας και Βονιάτης, οι οποίοι ανέλαβαν την καταδίωξη του κατηγορουμένου, αφού διαπιστώθηκε ότι κατευθυνόταν προς τη νεκρά ζώνη. Φαίνεται ότι ο Αστυφύλακας Βονιάτης ,σύμφωνα με την κατάθεσή του, είδε τον οδηγό αυτού του οχήματος, τον οποίο αναγνώρισε ως τον κατηγορούμενο, όταν ο τελευταίος κατέβηκε από το όχημά του αφού προηγουμένως στάθμευσε σε καζίνο το οποίο ανήκει σε Τουρκοκύπριο. Είναι η αναφορά δε του Αστυφύλακα Βονιάτη στην καταθεσή του ότι ο κατηγορούμενος τον είδε και γνωρίζει την αστυνομική του ιδιότητα. Επικράτησε ο κίνδυνος φυγοδικίας που συνδέεται με την ευχέρεια του κατηγορουμένου να διαφύγει κυρίως μεταβαίνοντας στο εξωτερικό. Είναι αποδεκτό ότι λόγω του μεγέθους της Κύπρου, να διαφύγει στο εξωτερικό είναι ο πλέον αποτελεσματικός τρόπος να αποφύγει κάποιος τη δίκη του. Ωστόσο κίνδυνος φυγοδικίας υπάρχει και σε σχέση με το εσωτερικό ιδιαίτερα ως εκ του γεγονότος της κατοχής και ότι μεγάλο μέρος της Κύπρου δεν βρίσκεται υπό τον νόμιμο έλεγχο των αρχών. [18] Στην περίπτωση του κατηγορουμένου είναι κατάληξή μου ότι η συμπεριφορά που υπέδειξε καταδεικνύει πρόσωπο που ενδέχεται να μην παρουσιαστεί κατά τη δίκη του. Αφενός δεν συμμορφώθηκε σε σήμα αστυνομικού με στολή επιβαίνοντας σε μοτοσικλέτα, αφετέρου τράπηκε σε φυγή από αστυνομικό που με βάση τα γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου είναι άτομο την αστυνομική ιδιότητα του οποίου γνωρίζει. Η δε λοιπή συμπεριφορά που έχει καταδείξει ο κατηγορούμενος και στην οποία έχω αναφερθεί πιο πάνω εν σχέσει με άλλες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του και παράλειψη εμφάνισής του σε αυτές, ενισχύουν αυτήν την κατάληξη του Δικαστηρίου. Θα σχολιάσω και το εξής στο οποίο επέμενε ο κύριος Αναστασίου που αφορά την παρουσίαση του κατηγορουμένου ιδία βουλήσει στον Αστυνομικό Σταθμό για την εκτέλεση των ενταλμάτων. Αυτό δεν μπορεί να επενεργήσει προς όφελος του κατηγορουμένου με τον τρόπο που ο κ. Αναστασίου εισηγείται. Ο κατηγορούμενος δεν εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου όταν διατάχθηκε προς τούτο σε δύο περιπτώσεις σε δύο διαφορετικές υποθέσεις, με αποτέλεσμα να εκδοθούν εναντίον του εντάλματα σύλληψης. Περαιτέρω, επέλεξε να αγνοήσει τους όρους που του επιβλήθηκαν σε τρίτη υπόθεση με αποτέλεσμα και πάλι να εκδοθεί εναντίον του ένταλμα σύλληψης. Συνεπώς η ενέργεια του να παρουσιαστεί μόνος του σε σταθμό έχοντας ενημερωθεί για το ένταλμα σύλληψης που εναντίον του εκκρεμούσε δεν εξουδετερώνει τις προηγούμενες του ενέργειες. Να επισημάνω δε ότι έχω εξετάσει προσεκτικά και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου τις οποίες προσμέτρησα σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο φυγοδικίας. Θεωρώ ότι εν προκειμένω αν δεν ίσχυε αυτό το πλαίσιο γεγονότων στο οποίο έχω αναφερθεί της συγκεκριμένης συμπεριφοράς του κατηγορουμένου τόσο στις εκκρεμούσες υποθέσεις, όσο και σε σχέση με τα γεγονότα της παρούσας, οι λοιποί παράγοντες που αφορούν τις προσωπικές του περιστάσεις θα μπορούσαν να επενεργήσουν προς όφελος του κατηγορουμένου και να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Οι προσωπικές περιστάσεις του κατηγορουμένου που είναι σημαντικές αφού διαμένει στο έδαφος της Δημοκρατίας εδώ και 15 χρόνια, έχει παιδί με ομοεθνή του το οποίο διαμένει στη Λευκωσία και συμβιώνει με Κύπρια πολίτη δεν μπορούν κατά την κρίση μου να εξουδετερώσουν την συμπεριφορά του κατηγορούμενου ως αυτή έχει περιγραφεί πιο πάνω. Συνοψίζοντας κρίνω ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής έχοντας ικανοποιηθεί ότι συντρέχουν οι κίνδυνοι φυγοδικίας και επαναδιάπραξης αδικημάτων και ως εκ τούτων διατάσσω την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την δίκη του. Συνεπώς εκδίδεται διάταγμα για την κράτηση του κατηγορουμένου μέχρι την 25/5/2022 στις 9.00πμ που έχει οριστεί η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. ...................................................... ( Υπ.) Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Κατά παράβαση του άρθρου 296(δ) του ΠΚ [2] Κατά παράβαση του άρθρου 309 του ΠΚ [3] Τσιάκκας κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 164 και Οικονομίδης v. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 492 [4] Rodosthenous et.al. v. Police
(1961)C.L.R. 50, Papakleovoulou v. Police
(1978)2 C.L.R. 446, Καννα κ.ά v. Δημοκρατίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 444 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παφίτη
(1997)2 Α.Α.Δ. 404. [5] [2013] ECHR 1075 (31 October 2013) [6] Ποινική Έφεση 88/2021,ημερ.5/7/2021 [7] Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρένου Κυριάκου κ.ά.
(2001)2 ΑΑΔ 373, Σιακαλλής ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130 [8] Αριστοδήμου ν. Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 567 [9]
(2011)2 ΑΑΔ 140 [10] [2013] ECHR 1075 (31 October 2013) [11]
(1979), 2 Α.Α.Δ 109 στη σελίδα 121 [12] Ποινική Έφεση 25/22,ημερομηνίας 4/2/22 [13] ποινική έφεση 75/22 ημερομηνίας 15/04/22 [14] Χατζηδημητρίου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 45, Θεοχάρους κ.ά. v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Σιακαλλή v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Παρασκευά v. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 607, Δημητρίου v. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 130 και Τουμάζου v. Δημοκρατίας
(2014)2 Α.Α.Δ. 70 [15] Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Γενικός Εισαγγελέας ν. Σιδερένιου κ.ά.
(2008)2 Α.Α.Δ. 319 και Κρασοπούλης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 450 [16] Savva and another (No. 2)
(1977)2 C.L.R. 292 [17] Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135, Ευριπίδου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Μαρκίδη κ.ά. v. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις Αρ. 50/2017 και 51/2017, ημερ. 22/3/2017 [18] Μιχαήλ v. Κυπριακής Δημοκρατίας[18], Ποινική Έφεση 1/22, ημερομηνίας 10/01/22 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο