ΛΑΜΠΡΟ ΞΕΝΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4892/21, 10/6/2022

ΛΑΜΠΡΟ ΞΕΝΗ ν. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 4892/21, 10/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B53 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 4892/21 Κατηγορητήριο καταχωρηθέν από: ΛΑΜΠΡΟ ΞΕΝΗ -ν- ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΑΝΔΡΕΑΣ Β. ΖΑΧΑΡΙΟΥ &ΣΙΑ ΔΕΠΕ ΚΩΣΤΑΣ ΦΡΑΝΤΖΗΣ P.A. COLLEGE LTD HE20118 Ημερομηνία: 10/6/22 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή : κ. Γεωργίου για Lefkos Clerides &Sons Για τον Κατηγορούμενο 3 κ. Aντωνέλλος Κατηγορούμενος 3 παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος 3 («Κ3») προβάλλει προδικαστική ένσταση ζητώντας από το Δικαστήριο να απορρίψει το Κατηγορητήριο στην ολότητά του. Στηρίζει την ένστασή του στη διαπίστωση ότι το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης. Στον αντίποδα η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής μέσω γραπτής αγόρευσης επί του προδικαστικού σημείου, έχει αστοχήσει να απαντήσει επι της ενστάσεως του Κ3 αφού αναφέρεται σε πολλαπλότητα που δεν είναι ζήτημα που εξετάζεται στα πλαίσια της παρούσας ενστάσεως. Συνακόλουθα το κείμενο της γραπτής αγόρευσης της Κατηγορούσας Αρχής θα αγνοηθεί στην ολότητά του. Η επιχειρηματολογία που αναπτύσσεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κ3 είναι κοινή για την πρώτη και δεύτερη κατηγορία και συγκεκριμένα ότι δεν αποκαλύπτονται ποινικά αδικήματα γνωστά στον Νόμο. Είναι η θέση του ότι το αδίκημα του Άρθρου 302 του Ποινικού Κώδικα δεν δημιουργεί αδίκημα απόσπασης περιουσίας μέσω ψευδών παραστάσεων ή απάτης με αναφορά στο ίδιο το λεκτικό του κειμένου. Το Άρθρο 302 αναφέρει τα ακόλουθα: «Όποιος συνωμοτεί με άλλο, όπως με απάτη ή με άλλο δόλιο μέσο, επηρεάσει την αγοραία τιμή πράγματος που πωλείται δημόσια, ή να καταδολιεύσει το κοινό ή οποιοδήποτε πρόσωπο, συγκεκριμένο ή όχι ή να αποσπάσει με εκβιασμό οποιαδήποτε περιουσία από άλλο πρόσωπο, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.» Συνεπώς η διαζευκτικότητα διάπραξης του αδικήματος που ο νομοθέτης έχει καθορίσει με «απάτη ή με άλλο δόλιο μέσο», δεν μπορεί εκ του προοιμίου και στο στάδιο που ζητείται από την Υπεράσπιση να αποκλείσει ότι εντός των δόλιων μέσων μπορούν να συμπεριληφθούν οι ψευδείς παραστάσεις ή η απάτη. Συνεπώς η ερμηνεία που δίδεται από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Κ3, ότι η στενή και αυστηρή ερμηνεία της διάταξης καθορίζει ως μοναδικό δόλιο μέσο αυτό της απάτης ή του εκβιασμού, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Συνεπώς δεν γίνεται αποδεκτή η εισήγηση της Υπεράσπισης του Κ3 για απόρριψη των κατηγοριών 1 και

1. Στρέφομαι τώρα στην τρίτη κατηγορία. Καταλογίζεται στους Κατηγορουμένους με την τρίτη κατηγορία αισχροκέρδεια κατά παράβαση του Άρθρου 314(γ) του Ποινικού Κώδικα. Το εν λόγω αδίκημα εισήχθηκε στο Κεφ. 154 με τον τροποποιητικό Νόμο 72(Ι)/
2. Στις λεπτομέρειες δε των κατηγοριών, οριοθετείται ως χρόνος διάπραξης του αδικήματος από την 21/04/2004 μέχρι και τη ημέρα καταχώρησης του Κατηγορητηρίου. Είναι ευρέως νομολογημένο ότι ουδείς δύναται να κηρυχθεί ένοχος αδικήματος που δεν ήταν αδίκημα κατά τον χρόνο τέλεσής του[1]. Ο τροποποιητικός Νόμος του 2011 πρόσθεσε στον Ποινικό Κώδικα νέο αδίκημα και συνακόλουθα δεν μπορεί με βάση τη Νομολογία να έχει αναδρομική ισχύ[2]. Το χρονικό πλαίσιο εντός του οποίου οριοθετείται η τρίτη κατηγορία και κυρίως ο καθορισμός της έναρξης τέλεσης του που τοποθετείται σε χρόνο πολύ προγενέστερο της θέσπισης του ποινικού αδικήματος της αισχροκέρδειας αφήνει την τρίτη κατηγορία έκθετη σε απόρριψη. Σε ό,τι αφορά την τέταρτη κατηγορία, αυτή στηρίζεται εξ ολοκλήρου στο Άρθρο 21 του Ποινικού Κώδικα. Συγκεκριμένα καταλογίζεται στους Κατηγορούμενους: Έκθεση Αδικήματος Τέταρτη Κατηγορία Διάπραξη ποινικών αδικημάτων από αυτουργούς κατά την επιδίωξη κοινού σκοπού κατά παράβαση του Άρθρου 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
3. Λεπτομέρειες Αδικήματος Οι κατηγορούμενοι 1 μέχρι 4 μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και/ή κατά περί την 21/04/2004 μέχρι και σήμερα, διαμόρφωσαν κοινή πρόθεση για την επιδίωξη από σκοπό του παράνομου σκοπού υφαρπαγής των περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας The Scanner Unithome Office Center Ltd ιδιοκτησίας του παραπονούμενου και κατά την επιδίωξη του εν λόγω σκοπού διέπραξαν τα αδικήματα που εκτίθενται στις κατηγορίες 1 μέχρι
4. Είναι καλά γνωστό ότι με βάση το Άρθρο 12.1[3] του Συντάγματος και το αντίστοιχο Άρθρο 7 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, οι λεπτομέρειες των κατηγοριών πρέπει να αποκαλύπτουν ποινικό αδίκημα γνωστό στον Νόμο.[4]Το Άρθρο 21 του Ποινικού Κώδικα όπως και το Άρθρο 20 του Ποινικού Κώδικα δεν αποτελούν πρόνοιες στοιχειοθέτησης αυτοτελών αδικημάτων αλλά απευθύνονται κατά αποκλειστικότητα στον καθορισμό κοινής ευθύνης προσώπων στη διάπραξη αδικήματος που στον Ποινικό Κώδικα περιλαμβάνεται. Συνακόλουθα δεν μπορεί το Άρθρο 21 να αποτελέσει δικαιοδοτική βάση αφού δεν συνιστά από μόνο του ποινικό αδίκημα αλλά αποτελεί διάταξη στον Νόμο που μπορεί να συνδεθεί με τη διάπραξη άλλου γνωστού στον Νόμο αδικήματος όπως πολύ ορθά επισημαίνει και ο κ. Αντωνέλλος στην γραπτή του αγόρευση. Συνακόλουθα, ομοίως με την τρίτη κατηγορία, η τέταρτη κατηγορία είναι έκθετη σε απόρριψη. Συνακόλουθα η προδικαστική ένσταση γίνεται εν μέρει αποδεκτή και οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται των κατηγοριών 3 και
5. Τα έξοδα επιφυλάσσονται. ...................................................... ( Υπ.) Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Γιάλλουρος v. Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λευκωσίας