← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΓΓ, Αρ. Υπόθεσης: 13893/17, 15/7/2022

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΓΓ, Αρ. Υπόθεσης: 13893/17, 15/7/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B55 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13893/17 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -ν- ΓΓ Κατηγορουμένου 15 Ιουλίου 2022 Για Κατηγορούσα Αρχή: Κα Α. Γιάλλουρου Για Κατηγορούμενο: Κα Λ. Κουμή Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Σκιαγράφηση της υπόθεσης και η Ακροαματική Διαδικασία Ο κατηγορούμενος («ο Κ») αντιμετώπιζε με βάση το αρχικό κατηγορητήριο 13 κατηγορίες. Ακολούθως προστέθηκαν σε αυτό ακόμη

  1. Εν τέλει για σκοπούς ακρόασης της υπόθεσης προωθήθηκαν οι κατηγορίες 7,14, 15,16 και 17 και οι υπόλοιπες αναστάληκαν. Με τις εν λόγω κατηγορίες καταλογίζεται στον κατηγορούμενο απόσπαση περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων κατά παράβαση των άρθρων 297, 298 του Ποινικού Κώδικα. Είναι σημαντικό λόγω της φύσης του αδικήματος να αναφερθεί σ' αυτό το στάδιο το ακριβές πλαίσιο των λεπτομερειών που ο Κ αντιμετωπίζει σε κάθε κατηγορία. Με την κατηγορία 7 του καταλογίζεται ότι μεταξύ των ημερομηνιών 01/01/17 και 31/01/17 διά ψευδών παραστάσεων και επί σκοπό καταδολιεύσεως απέσπασε από τον ΚΓ από τη Λάρνακα το χρηματικό ποσό των €
  2. Οι ψευδείς παραστάσεις που του καταλογίζονται για αυτήν την απόσπαση χρημάτων, είναι ότι έπεισε τον ΚΓ ότι το ποσό θα χρησιμοποιείτο για τη διευθέτηση άδειας εισόδου για αλλοδαπό πρόσωπο ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι δεν είχε τέτοια ικανότητα. Σε ό,τι αφορά τις κατηγορίες 14 μέχρι και 17, καταλογίζεται σε έκαστη κατηγορία η απόσπαση περιουσίας από το ίδιο πρόσωπο και συγκεκριμένα με τις κατηγορίες 14, 15 και 16 καταλογίζεται στον Κ ότι προβαίνοντας σε ψευδή παράσταση ότι ο ίδιος ήταν ο συμβαλλόμενος για την απόκτηση κινητού τηλεφώνου και συγκεκριμένα τηλεφώνου μάρκας iPhone 7, 32GB, κατάφερε να αποσπάσει τρια κινητά τηλέφωνα ένα στις 27/12/16, ένα στις 28/12/16 και ένα την 31/12/
  3. Με την 17η κατηγορία του καταλογίζεται η ίδια ψευδής παράσταση σε ό,τι αφορά όμως την απόσπαση από τον ΚΓ κινητού τηλεφώνου μάρκας iPhone 5S. Για την Κατηγορούσα Αρχή έδωσαν μαρτυρία 6 άτομα ενώ όταν ο Κ κλήθηκε σε απολογία επέλεξε να δώσει ένορκη μαρτυρία. Η Υπεράσπιση δεν κάλεσε μάρτυρες. Ο πρώτος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, ΜΚ1, Αρχιαστυφύλακας 3138 Θανάσης Αθανασίου ο οποίος είναι τοποθετημένος στο ΤΑΕ εξήγησε ότι μετά από καταγγελία του οργανισμού CYTA προχώρησε στη διερεύνηση της υπόθεσης και αναφέρθηκε στα στοιχεία που περισυνέλεξε, τα οποία και κατέθεσε στο Δικαστήριο. Κατέθεσε δε τα Τεκμηρια που έλαβε κατά την διάρκεια ου ανακριτικού έργου περιλαμβανομένων και των ανακριτικών καταθέσεων του Κ. Δεύτερος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή, ΜΚ2, ΚΓ. Ο ΜΚ2 έδωσε στο σύνολο τους 3 καταθέσεις, Τεκμήρια, 18, 19 και 20, οι τελευταίες 2 συμπληρωματικές της πρώτης. Στην αρχική του κατάθεση ο μάρτυρας περιγράφει το πλαίσιο γνωριμίας του με τον Κ και τα γεγονότα, στην πρώτη του συμπληρωματική κατάθεση προβαίνει στην αναγνώριση του Κ στα γραφεία του ΤΑΕ στην Λάρνακα και δηλώνει ότι ουδέποτε έλαβε χρήματα από τον ίδιο και ότι σε μια περίπτωση μετά από την κατανάλωση αλκοόλ, ο Κ του ζήτησε και υπόγραψε αποδείξεις. Στη δεύτερη του συμπληρωματική κατάθεση αναφέρεται στην έρευνα που έκαμε μέσω της PrimeTel σε σχέση με τις συσκευές που είχε γραμμένες στο όνομα του και τα οποία ανέφερε στην Αστυνομία ότι δεν γνωρίζει και ουδέποτε έλαβε. Ενόρκως εξήγησε ότι γνωρίστηκε με τον Κ το
  4. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο Κ ήταν φίλος του και περνούσαν χρόνο μαζί. Γνώριζε ότι ήταν παντρεμένος με Ρωσίδα η οποία είχε κάποιο πρόβλημα με το χέρι της, ζητήματα τα οποία του είχε αναφέρει ο Κ. Στα πλαίσια των σχέσεών τους, του είχε αναφέρει ότι υπήρχε μια κοπέλα στη Ρωσία αδελφή της συζύγου του την οποία είχε αναλάβει να του φέρει στην Κύπρο για να την γνωρίσει και αν επιθυμούσαν να παντρευτούν, εξασφαλίζοντας μάλιστα από τον ΜΚ1 ποσό €280 για να πληρώσει τα τέλη της έκδοσης άδειας εισόδου της αδελφής της συζύγου του που θα ερχόταν από τη Ρωσία. Περαν τούτου του ποσού που ο ΜΚ2 έδωσε στον Κ, στα πλαίσια των φιλικών σχέσεων και επαφών τους, σε αρκετές περιπτώσεις ο Κ εξασφάλιζε από τον ΜΚ2 δανεικά. Σε ότι αφορά τα κινητά τηλέφωνα, ο ΜΚ2 ανέφερε ότι ο Κ του ζήτησε να τον εγγυηθεί για να εξασφαλίσει τηλέφωνο, αφού το δικό του είχε κατασχεθεί από την Αστυνομία. Ο ΜΚ2, συμφώνησε να εγγυηθεί τον φίλο του, Κ, και μαζί μετέβηκαν με το αυτοκίνητο του Κ στο κατάστημα της CYTA στην Φανερωμένη όπου και ο Κ ανέλαβε τα διαδικαστικά. Το μόνο που ο ΜΚ2 έπραξε στα πλαίσια της συνάντησης ήταν να παραδώσει στην υπάλληλο της CYTA την ταυτότητα του και να υπογράψει κάποια έγγραφα τα οποία ως ανέφερε δεν διάβαζε αφού θεωρούσε ότι αφορούσαν την εγγύηση του Κ. Αυτή η διαδικασία έγινε και άλλες φορές σύμφωνα με τον μάρτυρα τόσο σε κατάστημα της CYTA όσο και σε κατάστημα της MTN αλλά και της PrimeTel όπου εξασφάλιζαν τηλέφωνα και σε μια περίπτωση tablet τα οποία τα έπαιρνε σύμφωνα με τον ΜΚ2 ο Κ. Ο ΜΚ2 αντιλήφθηκε το τι γινόταν όταν κλήθηκε από τη CYTA και του ζητήθηκε να πληρώσει για τα προϊόντα που έλαβε και αντιλήφθηκε ότι είχε πέσει θύμα του Κ. Ακολούθησε η μαρτυρία του Γιώργου Ζαλούμη (ΜΚ3), του πωλητή που διεκπεραίωσε την αίτηση αγοράς συσκευής με μηνιαίες δόσεις της MTN στην οποία αναφέρθηκε ο ΜΚ
  5. Ως εξήγησε, είναι ο υπεύθυνος του καταστήματος της MTN στη λεωφόρο Στρατηγού Τιμάγια στη Λάρνακα. Ανέφερε ότι γνώριζε προσωπικά τον Κ ένεκα της καταγωγής του και ότι ήταν πρόσωπο που επισκεπτόταν συχνά το κατάστημα της MTN συνοδεύοντας διάφορα πρόσωπα που αποκτούσαν υπηρεσίες. Ως εκ της μνήμης του, τον Δεκέμβριο του 2016 μετέβηκε στο κατάστημα ο Κ σύμφωνα με τον μάρτυρα με έναν ηλικιωμένο άνδρα και πήραν συσκευή και υπηρεσίες. Τον ηλικιωμένο άνδρα αργότερα αναγνώρισε από τα στοιχεία του Δελτίου Ταυτότητας ως τον ΜΚ2 και από έρευνα που διεξήγαγε στα συστήματα της εταιρείας του εντόπισε ότι στις 27/12/16 μαζί με τον Κ, (τον οποίο ο Κ σύστησε στον ΜΚ3 ως παππού του) εξασφάλισαν αγαθά και υπηρεσίες από το κατάστημα της MTN. Ήταν η διαπίστωση του μάρτυρα ότι ο ηλικιωμένος άνδρας, ΜΚ2, δεν αντιλαμβανόταν πλήρως τα όσα του είχε εξηγήσει αλλά παραταύτα υπόγραψε τα έγγραφα τα οποία του παρουσιάστηκαν. Την επόμενη της επισκέψεως τους ημέρα προσήλθαν εκ νέου στο κατάστημα και παρέλαβαν τη συσκευή iPhone 7 αξίας €
  6. ΜΚ4 στην διαδικασία ήταν η Άννα Γαβριήλ, άτομο που εργάζεται στη CYTA η οποία ανέφερε ότι έχει την ευθύνη τόσο του Κεντρικού Καταστήματος της Λάρνακας αλλά και στο κατάστημα Φανερωμένης της CYTA. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της ο Κ μαζί με τον ΜΚ2,τον οποίο ο πρώτος σύστησε ως παππού του, μετέβηκαν στο κατάστημα της CYTA στην Φανερωμένη την 31/12/16 και τους ζητήθηκε η παροχή υπηρεσιών και αγαθών για τον MK
  7. Η μάρτυρας εξήγησε ότι τη συνεννόηση την πραγματοποίησε με τον Κ ο οποίος αποδέχθηκε εκ μέρους του ΜΚ2 τα όσα του ανέφερε και προχώρησαν στην ετοιμασία των συμφωνιών τις οποίες υπόγραψε ο ΜΚ
  8. Ακολούθησε η κατάθεση της Χρυστάλας Αντωνίου (ΜΚ5), άτομο που επίσης εργάζεται στη CYTA και είναι τοποθετημένη στο κατάστημα Φανερωμένης. Σύμφωνα με τη μάρτυρα στις 11/1/17, ο Κ και ο ΜΚ2 μετέβηκαν στο κατάστημα επιθυμώντας να εξαργυρώσουν κουπόνι που κατείχε ο ΜΚ2 στο όνομα του βάσει του οποίου δικαιούτο την απόκτηση συσκευής με δόσεις. Από έλεγχο που έκανε εξακρίβωσε την ταυτότητα του ΜΚ2 και το νεαρό άτομο που τον συνόδευε, ο οποίος συστήθηκε ως εγγονός του, επέλεξε τη συσκευή που θα αποκτούσε. Σύμφωνα με τη μάρτυρα ο ΜΚ2 φαινόταν να εμπιστεύεται τον νεαρό σύνοδο του και αφού ετοιμάστηκαν τα έγγραφα παραπέμφθηκαν σε άλλο τμήμα της υπηρεσίας όπου έγιναν τα διαδικαστικά για την ετοιμασία της συμφωνίας. Τη συσκευή σύμφωνα με τη μάρτυρα την παρέλαβε ο νεαρός συνοδός. Η ΜΚ6, Κατερίνα Στυλιανού, υπάλληλος της CYTA που απασχολείται στην Εξυπηρέτηση Πελατών, έδωσε μαρτυρία σε σχέση με το περιστατικό της 27/12/16 και ανέφερε ότι κατά την παρουσία του ΜΚ2 στο κατάστημα ως πελάτης συνοδευόταν από νεαρό άνδρα ο οποίος φαίνεται ότι είχε αναλάβει την διενέργεια συμφωνίας μαζί τους για την αγορά υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας. Ακολούθως στις 7/2/17 στο κατάστημα της CYTA προσήλθε άλλος ηλικιωμένος άνδρας και συγκεκριμένα ο Λούκας Κωνσταντίνου ο οποίος σύμφωνα με τη μάρτυρα ήταν σε κακή κατάσταση και μύριζε έντονα αλκοόλ. Ήταν διαπίστωση της μάρτυρος ότι κατά την παράσταση του στον χώρο ο νεαρός συνοδός προσπαθούσε επίμονα να εξυπηρετηθεί και όταν αυτό έγινε δόθηκε στον Λούκα Κωνσταντίνου συνδρομητικός αριθμός και συσκευή. Ενημερώθηκε αργότερα ότι το ίδιο πρόσωπο είχε επισκεφθεί την ίδια μέρα άλλο κατάστημα της CYTA για απόκτηση υπηρεσιών και έδωσε οδηγίες να μην παραχωρούνται σε αυτόν υπηρεσίες. Επειδή έχει παρατηρήσει ότι ο νεαρός συνοδός συνομιλούσε με κάποιο συνεργάτη τους κατά την έξοδο του από το κατάστημα, ζήτησε και έλαβε από εκείνον πληροφορίες για το όνομα του νεαρού συνόδου και ενημερώθηκε ότι ονομάζεται Γιώργος Γεωργίου και διατηρεί καφενείο στο Δασάκι Άχνας. Ακολούθως ο μάρτυρας εξήγησε ότι προέβηκε σε έλεγχο στο σύστημα της CYTA όπου διαπίστωσε ότι στον ΜΚ 2 παραχωρήθηκαν μεταξύ της 27/12/16 και 31/12/16 δύο συνδρομητικοί αριθμοί. Ακολούθως διαπίστωσε ότι στον Λούκα Κωνσταντίνου παραχωρήθηκαν στις 7/2/17 ένας συνδρομητικός αριθμός και επικοινώνησε μαζί του στις 9/2/17 με αφορμή την ταυτοποίηση των στοιχείων του. Στο τηλεφώνημα της ο Λούκας Κωνσταντίνου ανταποκρίθηκε και της ανέφερε ότι ο βαφτιστικός του θα περνούσε να προσκομίσει τα έγγραφα που του ζήτησε. Την ίδια μέρα άτομο κάλεσε στο υποστατικό και ζήτησε διευκρινίσεις σε σχέση με το τηλεφώνημα που είχε κάνει νωρίτερα στον Λούκα Κωνσταντίνου. Ανέφερε στην ίδια ότι ήταν ο ίδιος ο Λούκας Κωνσταντίνου αλλά η ίδια δεν πείστηκε αφού της ακούστηκε ως νεαρό πρόσωπο. Ήταν δε η θέση της ότι είχε λάβει κλήση από συγκεκριμένο αριθμό ο οποίος είχε παραχωρηθεί στις 31/12/16 στον ΚΓ. Το τηλεφώνημα επαναλήφθηκε την επόμενη μέρα και πάλι με το νεαρό πρόσωπο να αναφέρει ότι είναι ο Λούκας Κωνσταντίνου ζητώντας διευκρινίσεις. Στις 11/2/17 ο Λούκας Κωνσταντίνου μετέβηκε στο κατάστημα και προσκόμισε τα έγγραφα που του είχαν ζητηθεί, μαζί ζήτησε να του παραχωρηθεί νέος αριθμός μαζί με συσκευή. Δύο μέρες αργότερα ζητώντας να ενημερωθεί για την εξέλιξη της αίτησης, επισκέφθηκε εκ νέου του κατάστημα αφού του ανέφεραν ότι θα εξεταζόταν το αίτημα του. Η μάρτυς τον ακολούθησε βλέποντας τον να επιβιβάζεται στο όχημα KSK 943, όπου και πρόσεξε στη θέση του οδηγού τον νεαρό που είχε συνοδεύσει τους 2 πελάτες στο κατάστημα. Ακολούθησαν τηλεφωνικές επικοινωνίες σύμφωνα με τη μάρτυρα από το ίδιο νεαρό πρόσωπο μέχρι που ενημερώθηκε ότι το αίτημα του απορρίφθηκε. Ο Κ ως προανέφερα έδωσε ένορκη μαρτυρία. Αναγνώρισε και υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του τις 3 ανακριτικές του καταθέσεις, Τεκμήρια 2, 3 και
  9. Αναφέρθηκε στις προσωπικές του περιστάσεις και επιβεβαίωσε ότι με τον ΜΚ2 ήταν φίλοι για περίοδο 4 μηνών και είχαν επικοινωνία μέχρι και 3 φορές την εβδομάδα. Η κύρια τους δραστηριότητα σύμφωνα με τον Κ ήταν να πηγαίνουν στις βραδιές BINGO και μετά από πρόσκληση του ΜΚ2 μετέβαινε και στην οικία του για καφέ. Ήταν η θέση του ότι ο ΜΚ2 ήταν εθισμένος στον τζόγο και για αυτό τον λόγο του έδωσε δανεικά περί τα €
  10. Επειδή ο ΜΚ2 δεν μπορούσε να τον εξοφλήσει του ζήτησε, σύμφωνα με τον Κ, να εξεύρουν μια λύση και του πρότεινε ο Κ να πληρωθεί την οφειλή μέσω της διενέργειας συμβολαίου για την απόκτηση κινητού από τον ΜΚ2 από τους παροχείς υπηρεσιών τηλεφωνίας. Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι συμφώνησε με τον ΜΚ2 ο τελευταίος να εξασφαλίσει κινητό τηλέφωνο το οποίο να του δώσει προς εξόφληση του χρέους. Εκφράστηκε με έντονο τρόπο ότι δεν θα μπορούσε να ξεγελάσει τον οποιονδήποτε για να διενεργήσει αυτή τη σύμβαση αφού έμπαινε σωρεία υπογραφών στα συμβόλαια και δεν μπορούσε να γίνει χωρίς να έχει γνώση ο ΜΚ
  11. Προσπάθησε δε να παρουσιάσει το όλο πλέγμα της μαρτυρίας που έχει ακουστεί μέχρι εκείνη τη στιγμή ως κάτι το εξωφρενικό. Μετα το πέρας της μαρτυρίας η σκυτάλη δόθηκε στις ευπαίδευτες συνηγόρους των μερών οι οποίες αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους . Αμφότερες το έπραξαν με επάρκεια και πληρότητα καταλήγοντας όμως μέσα από την νομική τους ανάλυση σε εκ διαμέτρου αντίθετες εισηγήσεις. Οι εισηγήσεις των συνηγόρων εχουν μελετηθεί και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου δει. Νομική Πτυχή Στο Άρθρο 297 του Νόμου καταγράφεται ο όρος της ψευδούς παράστασης ενώ το Άρθρο 298 δημιουργεί τα αδικήματα. Παραθέτω αυτούσια τα άρθρα αυτολεξεί για σκοπούς καλύτερης κατανόησης. Το άρθρο 297 του Κεφ.154 προνοεί τα ακόλουθα:" Ψευδής παράσταση είναι οποιαδήποτε παράσταση γεγονότος, παρελθόντος ή παρόντος, που γίνεται με λόγια, με έγγραφο ή με συμπεριφορά, η οποία είναι ψευδής στην πραγματικότητα και την οποία εκείνος που παριστάνει γνωρίζει ότι είναι ψευδής ή δεν πιστεύει ότι είναι αληθινή ". Το δε άρθρο 298 του Κεφ.154 προνοεί τα ακόλουθα: "

(1)Όποιος με οποιαδήποτε ψευδή παράσταση και με σκοπό καταδολίευσης, αποκτά από άλλο ο,τιδήποτε που δύναται να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή αποτελέσει αντικείμενο κλοπής, ή υποκινεί άλλο να παραδώσει σε οποιοδήποτε πρόσωπο τέτοιο πράγμα, είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων.
(2)Όποιος αποπειράται να διαπράξει το αδίκημα που ορίζεται στο εδάφιο
(1)του παρόντος άρθρου είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση πέντε χρόνων." Το πιο κάτω απόσπασμα από το σύγγραμμα RUSSEL ON CRIME[1]είναι άκρως κατατοπιστικό. Το παραθέτω σε μετάφραση από την απόφαση του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λεμεσού στην υπόθεση Δημοκρατία ν Αντρέα Θ. Σοφοκλέους και Ευθυμίας Σοφοκλέους,[2] η οποία επικυρώθηκε κατ' έφεση[3]. «Αναφορικά με την ερμηνεία του όρου ″ψευδής παράσταση″ παραπέμπομε στον τόμο 2 RUSSEL ON CRIME σ.σ. 1171 - 1184 όπου με αναφορά σε μία πληθώρα από αποφάσεις γίνεται εκτενής πάνω στο θέμα αυτό συζήτηση της οποίας τα κύρια σημεία τα οποία είναι απαραίτητα για τη διάπραξη του αδικήματος μπορούν να συνοψισθούν στα εξής: (Η μετάφραση είναι του Δικαστηρίου). «Για να εμπίπτει η υπόθεση στα πλαίσια του Νόμου θα πρέπει να υπάρχει ψευδής παράσταση ότι ένα γεγονός υπάρχει ή υπήρξε. Υπόσχεση ή παράσταση ότι θα εκπληρωθεί κάποια πράξη στο μέλλον δεν εμπίπτει στα πλαίσια του Νόμου. ..... Χρειάζεται προσεκτική διατύπωση του κατηγορητηρίου ώστε να διατυπωθούν τα γεγονότα της ισχυριζόμενης παράστασης, γεγονότα που αφορούν το παρόν ή το παρελθόν κατά το χρόνο της παράστασης. ...... Δήλωση πρόθεσης για μελλοντική συμπεριφορά, είτε πρόκειται για παράσταση υπαρκτού γεγονότος είτε όχι, δεν αποτελεί ψευδή παράσταση με βάση τον Ποινικό Κώδικα. Περαιτέρω, υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά για την οποία δεν υπάρχει πρόθεση τήρησης της, δεν αποτελεί από μόνη της ψευδή παράσταση (false pretence). ...... Ψευδής παράσταση συνίσταται σε ψευδή παράσταση με λόγια ή γραπτώς ή με συμπεριφορά ότι κάποιο γεγονός υπάρχει ή υπήρχε. ....... Υπόσχεση για μελλοντική συμπεριφορά για την οποία δεν υπάρχει πρόθεση να τηρηθεί, δεν αποτελεί από μόνη της ψευδή παράσταση. Όχι μόνο ο κατηγορούμενος θα πρέπει να έχει προβεί σε δήλωση για την οποία δεν πιστεύει ότι είναι αληθής αλλά επιπρόσθετα η δήλωση θα πρέπει να είναι στην πραγματικότητα ψευδής. ...... Θα πρέπει να αποδειχθεί ότι όταν ο κατηγορούμενος (prisoner) προέβη στην ψευδή παράσταση, είχε πρόθεση με την εν λόγω ψευδή παράσταση να αποσπάσει τα εμπορεύματα, αντικείμενο του κατηγορητηρίου ......∙ ανεξαρτήτως του χρόνου κατά τον οποίο γίνεται η ψευδής παράσταση, εφόσον αυτή λειτουργεί ώστε να πείσει τον ιδιοκτήτη να μεταβιβάσει το περιουσιακό στοιχείο στον παραβάτη (to transfer the property in the goods of the offender .) Η Διωκτική Αρχή θα πρέπει να αποδείξει ότι τα αντικείμενα αποσπάσθησαν συνεπεία των ψευδών παραστάσεων που εκτίθενται στο κατηγορητήριο. Όπου πρόσωπο προβαίνει σε παραστάσεις γεγονότος τις οποίες γνωρίζει ότι είναι αναληθείς με σκοπό να πείσει τρίτα άτομα να του καταθέσουν χρήματα τα οποία ο ίδιος γνωρίζει ότι δεν θα κατέθεταν αν δεν πίστευαν ότι οι δηλώσεις του είναι αληθείς και όπου το πρόσωπο αυτό πρόθεση έχει να χρησιμοποιήσει τα χρήματα αυτά για διαφορετικό σκοπό από το σκοπό που ο ίδιος γνωρίζει ότι οι καταθέτες αντιλήφθησαν από τη δήλωση του ότι θα τα χρησιμοποιήσει, τότε έχουμε πρόθεση εξαπάτησης παρόλο που δυνατό να προτίθεται να δώσει πίσω τα χρήματα, αν έχει τέτοια δυνατότητα και παρόλο που δυνατό γνήσια να πιστεύει, και ακόμα να έχει καλό λόγο να πιστεύει ότι θα είναι σε θέση να τα δώσει πίσω. Η πρόθεση εξαπάτησης είναι αναγκαίο συστατικό για το αδίκημα της απόσπασης με ψευδείς παραστάσεις περιουσιακού στοιχείου (chattel), χρημάτων ή αξιόγραφου αν και σε πολλές περιπτώσεις μπορεί να συναχθεί από τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Όπου αποσπώνται χρήματα με ψευδείς παραστάσεις υπάρχει εκ πρώτης όψεως πρόθεση εξαπάτησης βλ. επίσης Archbold 35th ed. Σελ. 758-780, Police v. Kyzas
(1982)1 J.S.C. 202 και Police v. Petrou
(1971)12 J.S.C. 1524, όπου γίνεται αναφορά στη σχετική αγγλική νομολογία).»». Στην υπόθεση Ιωάννου Μαργαρίτα ν. Αστυνομίας[4] το Ανώτατο Δικαστήριο αναφέρθηκε με επιδοκιμασία στο ακόλουθο απόσπασμα από την Ευθυμίου ν. Αστυνομίας[5] που αφορά το συστατικό στοιχείο της ψευδούς παράστασης και της πρόθεσης καταδολίευσης: ".... η παράλειψη τήρησης συμβατικών υποσχέσεων, και δη που έχουν κάποια έκταση σε αριθμό και χρόνο, συχνά συνοδευόμενη και από παράλληλες διαβεβαιώσεις εκπλήρωσης, αφ' εαυτής δεν μπορεί να παρέχει στίγμα σε ποινική ευθύνη αφού η υπόσχεση δεν συνιστά «παρόν» γεγονός που μόνο μπορεί να αποτελέσει «παράσταση». Το ψευδές της παράστασης, όπως και της πρόθεσης καταδολίευσης, που θα μπορούσε να στοιχειοθετήσει ποινική ευθύνη σε τέτοιες περιπτώσεις ανάγεται στην ίδια την εξ αρχής βέβαια πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους να μην εκπληρώσει τις υποσχέσεις που δίδει, όπως ήταν και η αποδιδόμενη στο κατηγορητήριο στον Εφεσείοντα πρόθεση. Και τούτο διότι, για να θυμηθούμε το χαρακτηριστικότατο τρόπο που το έθεσε ο Bowen, L.J. (Edgington v. Fitzmaurice [1885] 29 Ch. D. 459, 483), "The state of a man's mind is as much a fact as the state of his digestion". Το ψευδώς παριστάμενο γεγονός είναι λοιπόν η ίδια η υποκειμενική πρόθεση του παρασπονδούντος μέρους κατά το χρόνο της παράστασης και όχι η εκ των υστέρων ένοχη συμπεριφορά του. Η τέτοια υποκειμενική πρόθεση μπορεί βεβαίως να αποδειχθεί με αντικειμενικά στοιχεία που συναρτώνται προς αυτή, περιλαμβανομένης της όλης μετέπειτα συμπεριφοράς, τα στοιχεία αυτά όμως πρέπει να είναι τόσο σαφή και μονοσήμαντα ώστε να μην αφήνουν, στο τέλος της ημέρας, την αμφιβολία εκείνη που αναιρεί ποινική καταδίκη." Από τα πιο πάνω, συνάγεται ότι, για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, ο παραπονούμενος θα πρέπει να καταδείξει ότι ο Κ: α) Με πρόθεση καταδολίευσης του παραπονουμένου β) Παρίστανε ψευδώς, κάποιο υφιστάμενο ή παρελθοντικό γεγονός γ) Καταφέρνοντας έτσι (inducing) δ) Να αποσπάσει από αυτόν χρήματα ή αγαθά (to obtain) Ως ανωτέρω διαφαίνεται, το ζήτημα δε των ψευδών παραστάσεων έχει απασχολήσει τόσο πρωτόδικα Δικαστήρια της χώρας όσο και το Εφετείο ειδικά σε ό,τι αφορά την ερμηνεία των όρων και των συστατικών στοιχείων του αδικήματος. Στην εγχώρια δε Νομοθεσία διακρίνεται σαφώς από το αδίκημα της απάτης όπως αυτό καθορίζεται στο Άρθρο 300 του Ποινικού Κώδικα ενώ στην Αγγλία από το 1968 τα δύο αδικήματα απόσπασης χρημάτων ή αγαθών με ψευδείς παραστάσεις και απάτης, καταργήθηκαν σχεδόν εξ ολοκλήρου και αντικαταστάθηκαν από ένα νέο και ενιαίο αδίκημα, αυτό της απόκτησης διά εξαπάτησης, obtaining by deception. Η νομική προσέγγιση γύρω από την δημιουργία αυτού του αδικήματος ήταν ορθολογιστική αφού κρίθηκε ότι αν ο σκοπός της εξαπάτησης ήταν η μόνιμη αποστέρηση περιουσίας, δεν υπήρχε σημασία με ποιον τρόπο έγινε η εν λόγω πράξη ακόμα και αν αυτή γινόταν απερίσκεπτα. Στην Κύπρο παρόμοια ρύθμιση δυστυχώς ουδέποτε έγινε με αποτέλεσμα τα δύο αδικήματα να διαχωρίζονται μεταξύ τους και η πρόθεση καταδολίευσης να καθίσταται αναγκαίο συστατικό στοιχείο για το αδίκημα της απόσπασης. Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, προχωρώ στην εξέταση της ενώπιόν μου μαρτυρίας. Αξιολόγηση Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι ένα πολυσχιδές έργο. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί στην αξιολόγηση αντιπαραβάλλοντας και διερευνώντας τα επίδικα γεγονότα με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του μάρτυρα, αλλά να λάβει υπόψιν όλες τις σχετικές και νομικές αποδεκτές παραμέτρους αξιολόγησης. Η δε αποτίμηση της μαρτυρίας θα πρέπει να γίνει με βάση την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο αυτής και όχι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Έχοντας υπόψιν τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές[6], προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Για σκοπούς συνοχής της αξιολόγησης θα ξεκινήσω από τη αξιολόγηση των ΜΚ3, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6, ακολούθως θα προχωρήσω με την αξιολόγηση του ΜΚ1 και τέλος με τον ΜΚ2 και τον Κ. Οι μάρτυρες ΜΚ3, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6, είναι άτομα που εργάζονταν στους παροχείς υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας και εξυπηρέτησαν τον ΜΚ2 όταν προσήλθε στα καταστήματα που ο καθένας εργαζόταν τον ουσιώδη χρόνο. Ουδείς εκ των μαρτύρων, ΜΚ3, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6 έχει οποιοδήποτε όφελος από το να βοηθήσει τον ΜΚ
  1. Τουναντίον, οι αναφορές τους και οι διαπιστώσεις τους αποτελούν γνήσιες τοποθετήσεις εκάστου. Όλοι κρίνονται ως μάρτυρες της αλήθειας και η μαρτυρία τους κρίνεται ως πλήρως αξιόπιστη. Πρέπει να τονιστεί ότι οι μάρτυρες εμφανίζουν αρμονία στις τοποθετήσεις τους ότι τον έλεγχο των δοσοληψιών είχε ο Κ και ότι ο ρόλος του ΜΚ2 στη διαδικασία ήταν μηδαμινός. Περαιτέρω πρέπει να επισημανθεί ότι οι ΜΚ3, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6 δεν αντεξετάστηκαν επι ουσιωδών αναφορών τους. Θα αναφερθώ στον κάθε ένα ξεχωριστά. Ο ΜΚ3 ανέφερε τόσο στην κατάθεσή του Τεκμήριο 21 την οποία υιοθέτησε και ενόρκως, ότι ο Κ σύστησε τον ΜΚ2 στον ίδιο ως παππού του και ο Κ ήταν το πρόσωπο που διενήργησε τη συνεννόηση μαζί του για την αγορά υπηρεσιών και αγαθών. Επί τούτων των αναφορών του ο μάρτυρας ουδόλως αντεξετάστηκε και είναι αμφότερες σημαντικές αφού αναδεικνύουν έναν συγκεκριμένο τρόπο χειρισμού του ΜΚ2 από τον Κ. Είναι δε σε αρμονία με τη μαρτυρία των μαρτύρων ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ
  2. Από τη μαρτυρία της ΜΚ5 προκύπτει ως αναντίλεκτο γεγονός ότι ο Κ ήταν το άτομο που επέλεξε το iPhone 5S. Συγκεκριμένα στην κατάθεσή της Τεκμήριο 23 λέει «Σε ερώτηση τι τηλέφωνο ήθελαν, μου απάντησε ο νεαρός ότι ήθελαν iPhone 5S». Περαιτέρω, ως αναντίλεκτη προκύπτει και η αναφορά της ότι ο Κ φαινόταν να χαίρει της πλήρους εμπιστοσύνης του ΜΚ
  3. Η ΜΚ6, αν και ρωτήθηκε σε σχέση με τον Λούκα Κωνσταντίνου, δηλαδή του άλλου ηλικιωμένου ατόμου στο οποίο αναφέρεται στην κατάθεσή της (Τεκμήριο 24), σε κανένα στάδιο δεν της υποβλήθηκε ότι οι αναφορές της ήταν λανθασμένες σε σχέση με την εμπλοκή του Κ με το εν λόγω πρόσωπο. Αυτή η παράλειψη της αντεξέτασης είναι ουσιώδης καθότι η μαρτυρία της ΜΚ6, ενός ανεξάρτητου ατόμου χωρίς προσωπικό ενδιαφέρον στην υπόθεση και εντελώς αποστασιοποιημένης από τον Κ και τον παραπονούμενο, φανερώνει ένα μοτίβο συγκεκριμένων ενεργειών που ο Κ ακολούθησε σε περιπτώσεις δύο ηλικιωμένων ανδρών. Αυτό το μοτίβο το οποίο ξεκάθαρα προκύπτει μέσα από τις αναφορές της ΜΚ6 στο Τεκμήριο 24, δεν κλονίστηκαν ούτε επιχειρήθηκε να κλονιστούν από την αντεξέταση. Ως εκ τούτου οι αναφορές της σε σχέση με την τρόπο ενεργειών του Κ παρέμειναν αναντίλεκτες. Ο ΜΚ1 Αστυφύλακας, δεν αντεξετάστηκε επί της ουσίας των ενεργειών του, συνεπώς τα όσα ανέφερε σε σχέση με τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε κατά τη διερεύνηση αυτής της υπόθεσης αποτελούν αναντίλεκτη μαρτυρία. Είναι σημαντικό να απομονωθεί από τη μαρτυρία του ότι η καταγγελία δεν έγινε από τον ΜΚ2 αλλά από τον οργανισμό CYTA μετά τις διαπιστώσεις της ΜΚ6 στις οποίες αναφέρθηκα στο στάδιο της καταγραφής της μαρτυρίας πιο πάνω. Ο κυριότερος μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής, ο ΜΚ2, όντως έδωσε χαρακτηριστική και ιδιαίτερη μαρτυρία. Η στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα και ο τρόπος έκφρασής του στο Δικαστήριο, αντανακλούσαν το κοινωνικό και μορφωτικό του επίπεδο. Δεν έκρυψε καθόλου το εαυτό του από το Δικαστήριο και ήταν διάχυτη μέσα από την μαρτυρία του η απλοϊκότητα και η αφέλειά του. Χαρακτηριστικό αυτής ήταν ο τρόπος που τσαλάκωσε τον εαυτό του παραδεχόμενος ότι αμφότερες οι σύζυγοι του έκαναν εξωσυζυγικό δεσμό απαντώντας σε ερώτηση της αντεξέτασης σε σχέση με την οικογενειακή του κατάσταση. Παραθέτω αυτούσια την περικοπή: E. Όχι, είσαι παντρεμένος, χωρισμένος... A. Είμαι χωρισμένος. E. Που πότε είσαι χωρισμένος; A. Μετά που χώρισα την πρώτη μου γεναίκα, ξαναπαντρεύτηκα μια Ινδιανού και απάτησε με τζιαί τζιείνη όπως την πρώτη και έκοψα την στα πράσα και έδωκα της τη βαλίτσα της με τα ρούχα της και έφυε. Ήνταμπου να την κάμω έτσι γεναίκα. Ακολούθως ανέφερε με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο ότι αποδέκτηκε την παρέα του νεαρού Κ λόγω της μοναξιάς που βίωνε και έδειξε εμπιστοσύνη ότι θα μπορούσε να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από αυτή την μοναξιά. Αυτό διαφάνηκε κατά την διάρκεια της αντεξέτασης: E. Καλά, να σε ρωτήσω κάτι. Έκανε σου το μια φορά‑‑ A. 2‑ 3 μου το έκαμε. E. Ήντα του ξανάνοιξες την πόρτα καλό και δεύτερη και τρίτη φορά; Απάντα μου. A. Διότι περίμενα να... έταξε μου κοπέλα και όπως μου υποσχέθηκε εν να έρτει ακόμα. E. Έκανες τα ούλλα για τα μάτια μια κοπέλας τούτα ούλλα δηλαδή; A. Ναι. 15 χρόνια αγαπητή μου, 20 χρόνια που είμαι μόνος μου. Κατάλαβες; Νιώθεις με; Έπραξε τζιείνος και να πληρώσω εγώ τη νύφη; Είναι υπόχρεος να πληρώσει σύμφωνα με τον Νόμο όπως ξέρω και έπραξα το μια φορά, δύο φορές, τρεις φορές. Το μάθημα είναι και πάθημα. Να πληρώσει και την MTN και τη CYTA και τις εταιρείες... τζιείνος έπιασε τα πράγματα, τζιείνος τα πούλησε, τζιείνος έφαε τα λεφτά. Εγώ τούτο ξέρω. Εγώ μιλώ τζιαί χωρκάτικα. Δεν έχω κανένα δισταγμό να πιστέψω ότι ο ΜΚ2 έδειξε τυφλή εμπιστοσύνη στον Κ και αυτό διαφάνηκε σε πολλά σημεία της μαρτυρίας του όπως προέκυψε κατά το στάδιο τόσων των αστυνομικών ανακρίσεων όσο και ενώπιον του Δικαστηρίου. Ο ΜΚ2 φαίνεται ότι πείστηκε για την φιλία του Κ μέσα από τις αναφορές του ότι θα φρόντιζε να εξεύρει στον ΜΚ2 σύντροφο εκμεταλλευόμενος τη μοναξιά του. Για αυτό τον σκοπό κατάφερε ο Κ να αποσπάσει από τον ΜΚ2 χρήματα περί τα τέλη Ιανουαρίου και μετα τις αγορές των συσκευών προφασιζόμενος έξοδα για την διευθέτηση της άδειας της μέλλουσας. Σε ότι αφορά τα ζητήματα των κινητών τηλεφώνων, η Υπεράσπιση προώθησε τη θέση ότι ο ΜΚ2 ήταν μέρος και μάλιστα ο ιθύνων νους του σχεδίου για απόκτηση των κινητών τηλεφώνων (μετά την απόκτηση του πρώτου που έγινε για σκοπούς εξοφλησης του κατ'ισχυρισμό της Υπεράσπισης χρέους του προς τον Κ) και μεταπώλησής τους στον Κ. Δηλαδή αυτό που υποβλήθηκε στον μάρτυρα ήταν ότι μετά που διευθέτησε το χρέος του προς τον Κ για συγκεκριμένο ποσό που του είχε δοθεί, του πρότεινε να συνεχίσουν τη δραστηριότητά τους για να μπορέσει να επωφεληθεί και άλλων τέτοιων ευκαιριών και να κερδίσει χρήματα. Το πρόσωπο που εμφανίστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ένας ταλαιπωρημένος, ηλικιωμένος άνδρας δεν ανταποκρίνεται στην περιγραφή που του καταλογίστηκε. Αρχικά, ο ΜΚ2 δεν είχε καμία αντίληψη περί κινητών τηλεφώνων. Όταν ερωτήθηκε από την Υπεράσπιση εάν έχει κινητό τηλέφωνο παρουσίασε το τηλέφωνό του στο Δικαστήριο, ένα κινητό παλαιάς κατασκευής με κλασικά κουμπιά. Στο πίσω μέρος της συσκευής ήταν γραμμένος ο αριθμός του κινητού του τηλεφώνου σε επικολλημένη σε αυτό τέλλα, ολοκληρώνοντας με τον πιο παραστατικό τρόπο την εικόνα ότι πρόκειται για ένα τεχνολογικά αναλφάβητο άνδρα. Πέραν τούτων οι καταθέσεις των μαρτύρων που εργάζονταν στην CYTA και στην ΜΤΝ (ΜΚ3, ΜΚ4 ,ΜΚ5 και ΜΚ6) επιβεβαιώνουν τα όσα ο ΜΚ2 ανέφερε περί της απραξίας του στην όλη διαδικασία απόκτησης αγαθών και υπηρεσιών. Συγκεκριμένα ο ΜΚ3 που διεκπεραίωσε την απόκτηση υπηρεσιών την 27/12/16 από την MTN (από όπου η συσκευή παραλήφθηκε την 28/12/2016) ανέφερε ότι ο Κ, τον οποίο γνώριζε προσωπικά, σύστησε τον ΜΚ2 ως παππού του, (προφανώς εκμεταλλευόμενος το κοινό επιθετό τους). Ο ΜΚ3 ανέφερε ότι ο Κ ήταν το άτομο που «συνεννοήθηκε μαζί του» ενώ διαπίστωσε ότι ο ΜΚ2 «δεν αντιλήφθηκε τα όσα του εξηγήθηκαν». Σε παρόμοιες αναφορές καταλήγει και η ΜΚ4 η οποία ανέφερε ότι ο Κ, ο οποίος επέλεξε ακριβώς τι πακέτο ήθελε να δοθεί στον «παππού του» (ως ο Κ τον σύστησε στην ΜΚ4), «αποδέκτηκε εκ μέρους του ΜΚ2 την συμφωνία» και ακολούθως ο ΜΚ2 υπέγραψε τα έγγραφα που του δόθηκαν. Την ίδια συμπεριφορά περιγράφει και η ΜΚ5 στην οποία ομοίως, ο Κ συστήθηκε ως ο εγγονός του ΜΚ
  4. Η ΜΚ5 χαρακτηριστικά αναφέρει «καθ'ολη την διάρκεια που εξηγούσα τις διαδικασίες και λεπτομέρειες περισσότερο απαντούσε ο νεαρος. Ο ηλικιωμένος φαινόταν να εμπιστεύεται τον νεαρό να μιλά εκ μέρους του.» Σε πλήρη αρμονία επί του σημείου τούτου είναι και η μαρτυρία της ΜΚ6 που εργάζεται στην CYTA που εξυπηρέτησε τον ΜΚ2 την 27.12.16 η οποία ανέφερε ότι «κατά την παρουσία τους στο κατάστημα μιλούσε περισσότερο ο νεαρός εκ μερους του Κωστα Γεωργίου» Σε σχέση με την επιμονή της Υπεράσπισης να εξουδετερώσει την μαρτυρία του Κ στηριζόμενη στην αναφορά του ότι σε κάποια εκ των επισκέψεων τους στους παρόχους το χέρι του έτρεμε αξίζει να παρατεθεί αυτούσια η αναφορά του ΜΚ2 κατα την αντεξετασή του :« Εφέρναν τες τζιαμέ, ήταν τούτος και λαλεί μου υπόγραψε. Την τελευταία φορά που υπόγραψα ήμουν πολλά μεθυσμένος, λαλώ δεν μπορώ να υπογράψω και Εντιμοτάτη εβάσταν μου το σιέρι μου τούτος.» Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία η τελευταία στάση σε παροχέα υπηρεσιών τηλεφωνίας ήταν στην Primetel στις 16.1.17 (σχετικό το Τεκμήριο 17) εξού και η διαδικασία για την εν λόγω κατηγορία διακόπηκε. Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία από υπάλληλο της Primetel στα πλαίσια της Ακροαματικής Διαδικασίας ως εκ τούτου οι ερωτήσεις που τέθηκαν σε όλους τους μάρτυρες υπαλλήλους σε σχέση με αυτή την δήλωση του Κ δεν μπορούν να πλήξουν την μαρτυρία του ως η Υπεράσπιση εισηγείται. Ο ΜΚ2 ως προαναφέρω εκφράστηκε με ένα ιδιαίτερο τρόπο στο εδώλιο του μάρτυρα. Η εμφανής αδυναμία του να θυμηθεί λεπτομέρειες όπως ημερομηνίες και η ακόμη πιο εμφανής αδυναμία του να εξηγήσει επι μέρους ζητήματα των συνεννοήσεων που έκανε με τον Κ και ειδικότερα το γεγονός ότι επέδειξε άγνοια στην αναφορά του Κ σε ότι ένα κατάστημα ότι το κινητό που θα αγοραζόταν προοριζόταν για τον ίδιο (θέση που εν πάση περιπτωσει ο ίδιος ο ΜΚ2 ανέφερε στην Αστυνομία) καταδεικνύουν κατά ξεκάθαρο τρόπο την αφέλεια του. Βλέποντας και παρακολουθώντας πολύ προσεκτικά τον ΜΚ2 στην ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καταλήγω χωρίς καμιά αμφιβολία ότι οι προσωπικές του περιστάσεις σε συνδυασμό με την αφέλεια και αμάθεια του τον κατέστησαν το ιδανικό θύμα για την εξαπάτηση που περιέγραψε. Καταλήγω αναπόδραστα ότι ΜΚ2 ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Προχωρώ στην αξιολόγηση του K. Ο Κ δεν έπεισε. Χωρίς δισταγμό καταλήγω ότι δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας αλλά προσπάθησε να κάμψει τις αναφορές και κυρίως τα γεγονότα για να απαλλαγεί των συνεπειών των πράξεών του. Αρχικά η μαρτυρία του δεν αγγίζει το ζήτημα των αναντίλεκτων αναφορών της ΜΚ6 ότι ενήργησε με παρόμοιο τρόπο και σε ό,τι αφορούσε σε άλλο ηλικιωμένο πρόσωπο το οποίο δεν ήρθε ουδέποτε ενώπιον του Δικαστηρίου να μαρτυρήσει. Ως ανωτέρω αναφέρω, η μαρτυρία της ΜΚ6 καταδεικνύει την ύπαρξη ενός μοτίβου που δεν μπορεί να αγνοηθεί. Αλλά και επί της ουσίας, η μαρτυρία του παρουσιάζει τεράστιες αδυναμίες. Η πρώτη αδυναμία στην μαρτυρία του είναι η θέση του σε σχέση με την γενεσιουργό αιτία που οδήγησε στην απόσβεση του κατ' ισχυρισμό χρέους του ΜΚ2 προς εκείνον, ήτοι ο δανεισμός από τον Κ χρημάτων προς τον ΜΚ
  5. Κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι τον ουσιώδη των κατηγοριών χρόνο ήταν άνεργος. Όταν όμως πιέστηκε από την αντεξέταση αντιλαμβανόμενος ότι η αναφορά του περί ανεργίας και έλλειψης πόρων δεν ταυτιζόταν με την θέση του ότι προέβηκε σε δανεισμό χρημάτων σε τρίτο πρόσωπο που γνώρισε λίγους μήνες πριν, άλλαξε τη στάση του αναφερόμενος ότι τα εισοδήματα δίδονταν σε εκείνον από την ενοικίαση ενός υποστατικού αλλά και από τους γονείς του, πρακτική που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Όταν δε του υπεβλήθηκε από τις συνακόλουθες ερωτήσεις της αντεξέτασης ότι προέκυπτε ζήτημα που αφορούσε τη νομική αρωγή και τις δηλώσεις του σε εκείνο το έντυπο περί ανεργίας και πενίας του, με βάση το οποίο εξασφάλισε την παροχή σ' αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής, άλλαξε εκ νέου την στάση του δηλώνοντας ότι δεν είχε εισοδήματα. Οι εν λόγω αναφορές δεν συνάδουν με την τοποθέτησή του ότι προχώρησε σε δανεισμό του 1/3 των χρημάτων τα οποία λάμβανε μηνιαίως για τη διαβίωσή του στον ΜΚ2 επειδή αυτός ήταν εξαρτημένος από το Bingo. Ακολούθως, διαπιστώνεται σοβαρή διάσταση στη μαρτυρία του μεταξύ των αναφορών του σε σχέση με τη συμμετοχή του ΜΚ2 στην όλη διαδικασία αγοράς υπηρεσιών και συσκευών. Ήταν η θέση του Κ ότι ο ΜΚ2 συμμετείχε ενεργά σε εκείνην τη διαδικασία, θέση που δεν αντικατοπτρίζεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία των ΜΚ3, ΜΚ4, ΜΚ5, και ΜΚ6 οι οποίοι ανέφεραν ότι η κύρια διαβούλευση γινόταν με τον Κ ο οποίος σε κάποιες περιπτώσεις συστηνόταν ως εγγονός βολευόμενος από το κοινό επίθετο που έχει με τον παραπονούμενο . Πιο ξεκάθαρη αναφορά περί τούτου γίνεται από την μαρτυρία της ΜΚ4 η οποία ανέφερε ξεκάθαρα ότι ο Κ αποδέχθηκε τη σύμβαση από μέρους του ΜΚ
  6. Ο Κ υπέπεσε δε και σε σειρά από αντιφάσεις. Η πρώτη εντοπίζεται στη σελίδα 2 της πρώτης του κατάθεσης, Τεκμήριο 2, όπου αναφέρει ότι κατά τη δεύτερη επίσκεψή του σε παροχέα κινητής τηλεφωνίας, ο ΜΚ2 χειρίστηκε το ζήτημα μόνος του και ο ίδιος ο Κ τον περίμενε στο αυτοκίνητο, θέση την οποία ανατρέπει στην κατάθεσή του ημερομηνίας 22/3/17 (Τεκμήριο 5 )στην ερώτηση και απάντηση υπ' αριθμό 5 όπου αποδέχεται ότι συνόδευε τον ΜΚ2 σε όλες του τι επισκέψεις στους παροχείς. Επίσης, στην πρώτη του κατάθεση, Τεκμήριο 2, τοποθετεί την επίσκεψή του με τον ΜΚ2 (αναφέροντας ότι ήταν ιδέα του ΜΚ2 να αναζητήσουν υπηρεσίες και από άλλους παρόχους και ότι έπρεπε να είχαν εξασφαλιστεί διάφορα έγγραφα προς τούτο), στον παροχέα κινητής τηλεφωνίας MTN μετά τις αγορές των δύο τηλεφώνων από τη CYTA ενώ η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία αποκαλύπτει ότι μεταξύ των δύο επισκέψεων στη CYTA που έγιναν 27/12/16 και 31/12/16, επισκέφθηκαν την MTN στις 28/12/
  7. Επιπρόσθετα εντοπίζεται και αντίφαση σε ό,τι αφορά τις αναφορές του περί του iPhone 5S. Στην ένορκή του μαρτυρία ανέφερε ότι ήταν ιδέα του ΜΚ2 να συνεχίσουν τις δραστηριότητες αγοράς και πώλησης κινητών τηλεφώνων ούτως ώστε ο ΜΚ2 να έχει κάποιο κέρδος από αυτές. Στη συνέχεια, και ως μέρος των καταθέσεών του, ανέφερε ότι ο ΜΚ2 επέλεξε από μόνος του το τηλέφωνο iPhone 5S και ο ίδιος ο Κ επέλεξε να μην το αγοράσει αφού κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχαν ζήτηση. Η θέση αυτή δεν αντέχει τη λογική που ο ίδιος ο Κ υποστηρίζει (ότι δηλαδή ο ΜΚ2 ήταν ο ιθύνων νους πίσω από τη διενέργεια των συμφωνιών) αφού δεν υπήρχε κανένας λόγος για τον ΜΚ2 να επιλέξει τηλέφωνο που δεν θα μπορούσε αργότερα να διοχετεύσει στον Κ. Περαιτέρω ο ισχυρισμός αυτός καταρρίπτεται εξ ολοκλήρου αφού η αναντίλεκτη επί τούτου μαρτυρία της ΜΚ 5 στην οποία αναφέρομαι και πιο πάνω, ήταν ότι ο ίδιος ο Κ διάλεξε το κινητό iPhone 5S. Επιπρόσθετα διαπιστώνω ότι προκύπτει μια ανακολουθία σε σχέση με τις αναφορές του ιδίου για τις αποδείξεις που κατ' ισχυρισμό του έδινε ο ΜΚ
  8. Ενώ παραδέχεται στην κατάθεσή του Τεκμήριο 2 ότι κατά τη δεύτερη περίπτωση, όταν δηλαδή αγόρασαν το τηλέφωνο στις 31/12/16, έδωσε στον ΜΚ2 το ποσό των €455, ο ίδιος ο Κ συμπλήρωσε απόδειξη την οποία έδωσε στον ΜΚ2 για να υπογράψει για το ποσό των €500 χωρίς να μπορέσει να πείσει σε σχέση με τον λόγο που έγινε αυτό. Τουτέστιν η απόδειξη που ο ίδιος συμπλήρωσε και ο ΜΚ2 υπέγραψε τουλάχιστον στην περίπτωση της αγοράς του 2ου κινητού αναγράφει ποσό που δεν ανταποκρίνεται στα γεγονότα που ο ίδος περιέγραψε. Επιπρόσθετα, σε ό,τι αφορά την τοποθέτησή του για τον λόγο που σύστηνε τον ΜΚ2 ως παππού του, ο Κ προσπάθησε να παραποιήσει τα γεγονότα λέγοντας ότι φώναζε τον ΜΚ2 παππού λόγω σεβασμού.Η ενώπιον του Δικαστηρίου αναντίλεκτη μαρτυρία στην οποία αναφέρομαι πιο πάνω (και προκύπτει από την ένορκη μαρτυρία των μαρτύρων ΜΚ3, ΜΚ4, ΜΚ5 και ΜΚ6), καταδεικνύει ότι δεν φώναζε τον ΜΚ2 ως παππού αλλά τον σύστηνε ως τέτοιο. Συνεπώς ούτε οι εξηγήσεις του Κ περί σεβασμού δεν έχουν πείσει. Περαιτέρω και επικουρικά να αναφέρω ότι η ένταση στην οποία βρισκόταν ο Κ καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του ήταν έκδηλη. Ήταν φανερά αγχωμένος, προσπαθούσε με κινήσεις σε κάποιες φορές έντονες και σπασμωδικές κυρίως με τα χέρια του να καταδείξει την απελπισία του για τη θέση στην οποία βρισκόταν ενώ στην πορεία της αντεξέτασης εφίδρωνε έντονα καταδεικνύοντας με φανερό τρόπο το καθεστώς άγχους στο οποίο βρισκόταν. Συνακόλουθα, η μαρτυρία του απορρίπτεται συλλήβδην. Ευρήματα Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ2, προκύπτει ότι ο Κ κατάφερε να πάρει από τον ίδιο το ποσό των €280 προβαίνοντας σε παραστάσεις προς τον ίδιο ότι το εν λόγω ποσό θα χρησιμοποιείτο για να μπορέσει ο Κ να εξασφαλίσει άδεια εισόδου για αλλοδαπό πρόσωπο και συγκεκριμένα, ως του είχε αναφέρει, την αδελφή της συζύγου του. Ο ίδιος ο Κ ενόρκως παραδέχθηκε ότι δεν είχε αυτήν την ικανότητα χρησιμοποιώντας βέβαια την αναφορά του για να αποδείξει ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση ο ίδιος να εισηγηθεί κάτι τέτοιο. Υπενθυμίζω όμως ότι ως αναφέρθηκε και στο στάδιο της αξιολόγησης, ο ΜΚ2 δεν ήταν το πρόσωπο που αποτάθηκε στην Αστυνομία ισχυριζόμενος την εξαπάτησή του από τον Κ. Η αναφορά αυτή (σε σχέση δηλαδή με το ζήτημα των €280) προέκυψε μετά την καταγγελία που έκανε η CYTA σε ό,τι αφορούσε τις διαπιστώσεις λειτουργού της για τον τρόπο ενέργειας του Κ σε σωρεία περιστατικών το οποίο και ανέφερε στην Αστυνομία. Προκύπτει δε από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία ότι ο ΜΚ2 πίστεψε στα αναφερόμενα του Κ δίδοντας σ' αυτόν το εν λόγω ποσό και ότι ο Κ κατά τον ουσιώδη χρόνο γνώριζε, (όπως άλλωστε και ενόρκως παραδέχθηκε), ότι δεν είχε την ικανότητα να προσφέρει αυτήν την υπηρεσία στον ΜΚ
  9. Περαιτέρω με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία, προκύπτει ότι ο Κ προβαίνοντας σε ψευδείς παραστάσεις ότι ο ίδιος ο Κ ήταν ο συμβαλλόμενος για την απόκτηση των υπηρεσιών και των αγαθών και πείθοντας τον ΜΚ2 ότι ο ίδιος θα ήταν ο εγγυητής του για αυτήν τη διενέργεια σύμβασης, κατάφερε να αποσπάσει από τον ΜΚ2 σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις τέσσερα κινητά τηλέφωνα, ένα στις 27/12/16, ένα στις 28/12/16, ένα στις 31/12/16, όλα τηλέφωνα μάρκας iPhone 7, και ένα στις 11/01/17 μάρκας iPhone 5S. . Το ζήτημα της Καθυστέρησης Θα σχολιάσω την κατάληξη των σχολίων της κ.Κουμή, με την οποία εγείρεται ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώρηση και προώθηση της υπόθεσης. Η κ. Κουμή αναφέρεται σε Νομολογία επί του θέματος αλλά και στο Άρθρο
  10. 2 του Συντάγματος εισηγούμενη ότι η καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί πρέπει να οδηγήσει στην απόρριψη της υπόθεσης στην ολότητά της. Θέτει μάλιστα ότι η υπόθεση δεν ήτο ούτε πολύπλοκη ούτε χρονοβόρα και ως εκ τούτου η διάγνωση της ποινικής ευθύνης του Κ δεν έπρεπε να διαρκέσει 5 χρόνια. Η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ατόμου. Το δικαίωμα αυτό κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος και παράλληλα οριοθετεί τα όρια μέσα στα οποία ασκείται η δικαστική εξουσία και, κατ΄ επέκταση, διασφαλίζεται η πιο πάνω συνταγματική επιταγή. Το δικαίωμα που κατοχυρώνει το άρθρο 30.2[7] του Συντάγματος, είναι όμοιο με το δικαίωμα που κατοχυρώνεται με το άρθρο 6.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Aνθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών που η Κυπριακή Δημοκρατία κύρωσε με τον Νόμο 39/62.Η σχετική διασφάλιση σκοπό έχει να υπογραμμίσει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις οι οποίες δυνατό να θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της.[8] Στις ποινικές υποθέσεις εξυπηρετεί ακόμη ένα σκοπό. Προστατεύει τα άτομα από μια μακρά κατάσταση αβεβαιότητας για την τύχη τους [9]. Η καθυστέρηση στην απονομή δικαιοσύνης αποτελεί και αντικείμενο ακαδημαϊκής μελέτης. Στο σύγγραμμα του κ. Λοΐζου «Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας» στη σελ. 188, μεταξύ άλλων αναφέρονται τα ακόλουθα: «... Κρίθηκε ότι η υπερβολική καθυστέρηση στην απονομή της δικαιοσύνης συνιστά σημαντικό κίνδυνο, ειδικά προς το σεβασμό του κράτους δικαίου. Το Σύνταγμα καθιστά τη διασφάλιση ακριβοδίκαιης δίκης ευθύνη του δικαστηρίου» Το εύλογο διάστημα αποφασίζεται με καθιερωμένα κριτήρια όπως, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης, η σημασία για εκείνον που υποβάλλει το αίτημα, η στάση των αρχών και η συμπεριφορά του ιδίου του κατηγορουμένου. Στην Σειρά «Θεσμικά Κείμενα του Συμβουλίου της Ευρώπης» των Donna Gomien, David Harris και Leo Zwack, σε επιμέλεια και μετάφραση των Γ. Αμίτση και Τσατσαρέλη διαβάζουμε τα ακόλουθα σε ελληνική μετάφραση: «Η συνολική διάρκεια της διαδικασίας είναι προφανώς αντικειμενικό γεγονός, εφόσον βέβαια είναι γνωστά τα χρονικά της ορόσημα υπεισέρχονται, όμως και άλλοι παράγοντες όταν χρειάζεται να εκτιμηθεί ο εύλογος χαρακτήρας της προθεσμίας. Η Επιτροπή και το Δικαστήριο εφάρμοσαν ειδικότερα τα ακόλουθα κριτήρια:
  11. την πολυπλοκότητα της υπόθεσης.
  12. την σημασία για εκείνον που υποβάλλει το αίτημα
  13. την συμπεριφορά του ίδιου του αιτούντα και
  14. την στάση των διοικητικών και δικαστικών αρχών» Η νομολογία έχει υιοθετήσει τα ως άνω αναφερθέντα κριτήρια. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Χ. Καψού [10], αναφέρονται τα ακόλουθα σε σχέση με το σκοπό της συνταγματικής πρόνοιας για διάγνωση της ποινικής ευθύνης κάποιου κατηγορούμενου εντός εύλογου χρόνου: «Είναι προφανής ο σκοπός της συνταγματικής πρόνοιας. Είναι η προστασία του κατηγορούμενου από τις υπερβολικές καθυστερήσεις. Δεν είναι δυνατό ένας κατηγορούμενος να τελεί σε μακροχρόνια κατάσταση αβεβαιότητας για τη διάγνωση της ποινικής του ευθύνης». Στην υπόθεση Καυκαρής ν. Δημοκρατίας[11], ο Δικαστής κ.Πικής, όπως ήταν τότε, συνοψίζοντας την νομολογία του Ευρωπαικού Δικαστηρίου για τον καθορισμό του μέτρου, για το εύλογο του χρόνου, στην σελ. 22, ανέφερε τα εξής: « Η νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων υποστηρίζει, όπως υποδεικνύεται, ότι στον καθορισμό του μέτρου για το εύλογο του χρόνου για την ολοκλήρωση της ποινικής διαδικασίας, με αφετηρία την ημέρα σύλληψης του κατηγορούμενου, λαμβάνονται υπόψη τα περιστατικά και το περίπλοκο της υπόθεσης. η συμπεριφορά των ανακριτικών και δικαστικών αρχών, καθώς και εκείνη του κατηγορούμενου.Οι ίδιες αρχές υποστηρίζονται και από την απόφαση της δικαστικής επιτροπής του Αγγλικού Ανακτοβουλίου (P.C) στην υπόθεση Bell v. DPP of Jamaica
(1985)2 All ER 585, στην οποία ερμηνεύθηκαν οι πρόνοιες του άρθρου 20
(1)του Συντάγματος της Ιαμαικής που αντιστοιχούν σε μεγάλο βαθμό με εκείνες που κατοχυρώνονται από το άρθρο 30.2 του Κυπριακού Συντάγματος. Άξιες μνείες είναι οι παρατηρήσεις του Δικαστηρίου στην υπόθεση εκείνη ότι σύμφωνα με τις αρχές του κοινού δικαίου τα Δικαστήρια έχουν συμφυή δικαιοδοσία να παρεμποδίσουν καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων που οδηγούν σε καταπιεστική (oppressive) μεταχείριση του κατηγορούμενου» Η συμπεριφορά του κατηγορούμενου στην καθυστέρηση της διεκπεραίωσης μιας ποινικής υπόθεσης δεν μπορεί να παραγνωριστεί. Αν και ένας κατηγορούμενος δεν έχει την υποχρέωση να «συνεργαστεί ενεργητικά με τις δικαστικές εξουσίες» το κράτος δεν φέρει καμία ευθύνη για καθυστέρηση, η οποία σημειώνεται όταν ο κατηγορούμενος αρνείται να διορίσει δικηγόρο[12] ή ξεφεύγει από τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου ή εξαφανίζεται ενόσω εκκρεμεί εναντίον του η εκδίκαση της υπόθεσης. Σε μια τέτοια περίπτωση το χρονικό διάστημα που διαρρέει δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη προς όφελος του στον καθορισμό του εύλογου χρόνου. Όσον αφορά τη συμπεριφορά των δικαστικών οργάνων πρέπει να λεχθεί ότι η εκδίκαση ποινικών υποθέσεων απαιτεί την όσο το δυνατό συντομότερη διεκπεραίωση τους. Στην υπόθεση Abdoella v. The Netherlands[13], στην οποία είχε σημειωθεί καθυστέρηση 4 ½ χρονών από την σύλληψη του κατηγορούμενου μέχρι την συμπλήρωση της τελευταίας έφεσης, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε, ότι υπήρξε παραβίαση της επιταγής του εύλογου χρόνου. Είναι σωστό να τεθεί το πλαίσιο για να μπορεί να γίνει κατανοητό το εύρος της καθυστέρησης και το πώς αυτή έχει σημειωθεί. Από τη μαρτυρία του ΜΚ1 προκύπτει ότι η καταγγελία στην Αστυνομία έγινε από τον οργανισμό CYTA στις 8/3/
  1. Ακολούθησε περίοδος διερεύνησης της υπόθεσης στο στάδιο της οποίας λήφθηκαν αρκετές καταθέσεις, τρεις ανακριτικές από τον Κ, τρεις καταθέσεις από τον ΜΚ2 αλλά και πολλές άλλες και υπήρξε βαθμός πολυπλοκότητας στην υπόθεση αφού η Αστυνομία έπρεπε μέσω εξετάσεων να εντοπίσει και τα κινητά τηλέφωνα που είχαν πωληθεί από τον Κ σε τρίτα πρόσωπα στο διαδίκτυο. Ο Κ κατηγορήθηκε γραπτώς στις 5/11/17 και η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 20/12/
  2. Συνεπώς η περίοδος που διέρρευσε μεταξύ της κατηγορίας του Κ και της καταχώρησης της υπόθεσης δεν είναι καθόλου μεγάλη. Όταν επιδόθηκε το Κατηγορητήριο στον Κ, αναλώθηκαν πολλές δικάσιμοι προς εξέταση του αιτήματος του Κ για παροχή σ' αυτόν δωρεάν νομικής αρωγής. Αφενός ο Κ δεν εντοπιζόταν για να διενεργηθεί έκθεση του Γραφείου Ευημερίας ενώ αναγκάστηκε στη διενέργεια δύο εκθέσεων το Γραφείο Ευημερίας λόγω έλλειψης στοιχείων και έλλειψης συνεργασίας του Κ. Στις 20/2/19 διορίστηκε δικηγόρος με νομική αρωγή ενώ εκδόθηκαν μετέπειτα του διορισμού του Συνηγόρου δύο φορές εντάλματα σύλληψης εναντίον του Κ ενώ η υπόθεση αναβλήθηκε και δύο φορές λόγω των μέτρων που είχαν τεθεί σε εφαρμογή για τη διαχείριση της πανδημίας του κορονοϊού. Μετά την άρση των αυστηρών μέτρων επιβολής καραντίνας, ο συνήγορος που είχε διοριστεί εκ μέρους του Κ ζήτησε άδεια να αποσυρθεί και δόθηκε χρόνος στον Κ για να εξεύρει νέο Συνήγορο. Ακολούθησαν ακόμα δύο εντάλματα σύλληψης εναντίον του στις 13/10/21 και 25/11/21 και μόνο μετά την εκτέλεση των ενταλμάτων σύλληψης κατάφερε η ακρόαση της υπόθεσης να ξεκινήσει. Συνεπώς το πλαίσιο αυτό των γεγονότων αποκαλύπτει ότι σημαντικό αν όχι το μεγαλύτερο μέρος για την καθυστέρηση της υπόθεσης φέρει ο Κ και σαφώς και δεν μπορεί να λαμβάνει όφελος από τις δικές του ενέργειες κωλυσιεργίας. Εξετάζοντας λοιπόν το εύλογο ή μη του χρόνου, κρίνεται ότι δεν υπάρχει παραβίαση του συνταγματικού δικαιώματος του Κ για δίκη μέσα σε εύλογο χρόνο. Αλλά ακόμα και να υπήρχε έδαφος αποδοχής της εισήγησης της κ. Κουμή, η διακοπή της δίκης «δεν είναι η μόνη και αποκλειστική θεραπεία που παρέχει το Δικαστήριο».[14] Συμπεράσματα και Κατάληξη Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορούμενου. Ο Κ δεν έχει το βάρος να αποδείξει οτιδήποτε, ούτε ότι είναι αθώος[15]. Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι αναπόφευκτη [16]. Είναι η κατάληξή μου ότι η Κατηγορούσα Αρχή με αξιόπιστη μαρτυρία έχει αποσείσει το βάρος που βρίσκεται στους ώμους της και έχει αποδείξει τις κατηγορίες 7,14,15,16 και 17 εναντίον του Κ πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ως εκ τούτων ο Κ καταδικάζεται στις κατηγορίες 7,14,15,16 και
  3. (Υπ).............................................. Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Russel On Crime, τόμος ΙΙ, σ.σ. 1171 - 1184 [2] Αρ. Υποθ. 3070/08, 27 Μαίου 2009 [3] Σοφοκλέους Αντρέας Θεοδώρου ν. Δημοκρατίας ,
(2011)2 Α.Α.Δ. 385 [4]
(2012)2 Α.Α.Δ. 417, [5]
(2008)2 Α.Α.Δ.861 [6] Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Χατζηπαύλου v. Κυριάκου κ.ά.
(2006)1(Α) Α.Α.Δ. 236 [7] «Έκαστος κατά την διάγνωση των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ΄αυτού ποινικής κατηγορίας δικαιούται ανεπηρέαστου δημόσιας ακροαματικής διαδικασίας εντός εύλογου χρόνου ενώπιον ανεξάρτητου, αμερόληπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυόμενου δια νόμου». [8] H. V. France
(1990)12 E.H.R.R. 74 [9] Stogmuller v. Austria (1979-80) 1 E.H.R.R. 155 [10]
(2004)2 ΑΑΔ 127 [11]
(1990)2 ΑΑΔ 203, [12] Corigliano v. Italy A57
(1982)[13]
(1995)20 EHRR 585 [14] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Μενελάου
(2004)2 ΑΑΔ 233 [15] . Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ismail Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016, ECLI:CY:AD:2016:D482 σελ. 33-34, Crown Court Bench Book Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16 [16] Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.