← Κύπρος

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. RAMACO CYPRUS DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8825/18, 6/6/2022

ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. RAMACO CYPRUS DEVELOPMENTS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 8825/18, 6/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B51 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου,Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 8825/18 ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ -ν- 1.RAMACO CYPRUS DEVELOPMENTS LTD 2.ΜΗΝΑ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ ΛΤΔ 3.ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ημερομηνία: 6/6/2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κ. Πλουτάρχου Για την Kατηγορούμενη: κα Κινοσίδου ΑΠΟΦΑΣΗ Σκιαγράφηση της υπόθεσης και η Ακροαματική Διαδικασία Η κατηγορούμενη 1 εταιρεία, ("στο εξής θα αναφέρεται ως η Κ1"), αντιμετωπίζει τρεις κατηγορίες κατά παράβαση του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ.

  1. Συγκεκριμένα, καταλογίζεται στην K1 η τοποθέτηση κατασκευασμάτων στην παραλία[1], της κατασκευής οικοδομής στην παραλία[2] και τη χρησιμοποίηση της παραλίας κατά τρόπο που εμποδίζει την ελεύθερη πρόσβαση και διακίνηση των λουόμενων[3]. Με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων καθίσταται σαφές ότι αυτό που καταλογίζεται στην K1 είναι η τοποθέτηση ογκόλιθων και σπασμένων ογκόλιθων, άμμου και χώματος σε τμήμα της παραλίας από τα τεμάχια [ ], [ ] προς και στο τεμάχιο [ ] με σκοπό την επέκταση του υπαίθριου χώρου του υπό ανέγερση ξενοδοχείου χωρίς την έγκριση του Υπουργικού Συμβουλίου και χωρίς προηγουμένως να λάβουν άδεια από το Τμήμα Πολεοδομίας (κατηγορίες 1 και 2) ενώ περαιτέρω τους καταλογίζεται ότι με αυτά τα κατασκευάσματα παρεμπόδισαν την ελεύθερη πρόσβαση και διακίνηση των λουόμενων σε τμήμα της παραλίας σε απόσταση 3 έως 5 μέτρων (κατηγορία 3). Προς απόδειξη της υπόθεσής της, η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε δύο μάρτυρες, τον Στέλιο Ντζιώρτζη (ΜΚ1) και τη Στέλλα Βαρνάβα (ΜΚ2) ενώ όταν η Κ1 κλήθηκε σε απολογία δεν προσφέρθηκε από πλευράς της Υπεράσπισης μαρτυρία. Η πλευρά της Υπεράσπισης δεν αμφισβητεί ότι τα τεμάχια [ ] και [ ] είναι ιδιοκτησία της και συνορεύουν με το κατά μήκος της παραλίας κρατικό τεμάχιο [ ] το οποίο αποτελεί καθορισμένη ζώνη παραλίας. Ούτε περαιτέρω αμφισβητήθηκε στα πλαίσια της Ακροαματικής Διαδικασίας ότι υπάρχουν τα κατασκευάσματα στην παραλία και ότι λόγω των κατασκευασμάτων αποκόπτεται μέρος της παραλίας και αποτρέπεται η ελεύθερη κίνηση των λουομένων. Είναι η κύρια υπερασπιστική γραμμή ότι για την διαμόρφωση της κατάστασης δεν ευθύνεται η Κ1 και προέβαλε διάφορες θέσεις ότι η επι τόπου κατάσταση διαμορφώθηκε ως αποτέλεσμα πλημμυρίδας ή παλλίροιας αλλά και ότι διαμορφώθηκε από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη. ΜΚ1 Ο ΜΚ1, άτομο το οποίο εργοδοτείται στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας με καθήκοντα τεχνικού μηχανικού, εξήγησε ότι επισκέφθηκε με το συνεργείο του επιτόπου τον χώρο και εξακρίβωσε την επέμβαση σε έδαφος της παραλίας με ογκόλιθους και χώμα. Συγκεκριμένα ως ανέφερε πήγε στις 29/05/18 και μετέπειτα στις 27/09/
  2. Κατά την πρώτη του επίσκεψη εκτέλεσαν χωρομετρική εργασία με το συνεργείο του υπολογίζοντας αρχικώς τα σύνορα των δύο τεμαχίων [ ] και [ ] που ανήκουν στην Κ1 και ετοίμασε προς τούτο λεπτομερή σχέδια τα οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο ως Τεκμήρια 2Α και 2Β. Σε αυτά τα σχέδια κατέγραψε και υπέδειξε πέραν των τεμαχίων [ ] και [ ], το κρατικό τεμάχιο με αριθμό [ ] που επεκτείνεται κατά μήκος της παραλίας. Εξήγησε ότι υπάρχει επέμβαση από τα τεμάχια [ ] και [ ] επί του κρατικού τεμαχίου [ ] με επιχωμάτωση, με βράχια αλλά και εντός της θάλασσας και πάλι με βράχια. Υπέδειξε δε τη γραμμή προστασίας της παραλίας όπως αυτή καθορίστηκε με την ΚΔΠ316/
  3. Κατέθεσε σετ από 10 φωτογραφίες που έλαβε κατά τη διάρκεια των επισκέψεών του για σκοπούς της χωρομετρικής του εργασίας αλλά και δορυφορικές φωτογραφίες που ενδιαφέρουν επι του παρόντος και αφορούν τα έτη 2009 - 2013, (Τεκμήριο 5Α), 2014 (Τεκμήριο 5Β) και 2019 (Τεκμήριο 5Γ). Ήταν η θέση του μάρτυρα ότι η αλλοίωση που επήλθε είναι εμφανής και δεν μπορούσε να είχε δημιουργηθεί από οτιδήποτε άλλο εκτός από ανθρώπινη επέμβαση. Ο μάρτυρας ήταν καθαρό ότι δεν μπορούσε να τοποθετηθεί σε σχέση με τη χρονική στιγμή που έγιναν οι επεμβάσεις. ΜΚ2 ΜΚ2, η κυρία Στέλλα Βαρνάβα, άτομο που εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας από το
  4. Η ΜΚ2 ανέφερε ότι για τα τεμάχια [ ] και [ ] υποβλήθηκε από την Κ1 τον Αύγουστο του 2016 για το τεμάχιο [ ] αίτηση για οικοπεδοποίηση του τεμαχίου και ακολούθως τον Ιούλιο του 2017 αίτηση για πολεοδομική άδεια και συγκεκριμένα προσθηκομετατροπές σε υφιστάμενο κτήριο. Ήταν η θέση της μάρτυρος η οποία ξεκαθαρίστηκε κατά την αντεξέταση ότι η διερεύνηση του θέματος ξεκίνησε όταν η δημοτική ομάδα του ΑΚΕΛ στις 28/03/18 έκανε γραπτή καταγγελία σε σχέση με την ανέγερση οικοδομής στα τεμάχια [ ] και [ ] χωρίς να έχει εκδοθεί προηγουμένως άδεια. Ακολούθησε, ως ανέφερε, επιτόπια επίσκεψη στις 30/03/18 όταν και διαπιστώθηκε ότι είχε κατεδαφιστεί η υφιστάμενη οικοδομή και άρχισε η ανέγερση νέας οικοδομής και συγκεκριμένα ξενοδοχείου το οποίο βρισκόταν σε στάδιο σουβατίσματος. Στα πλαίσια της ίδιας επιτόπιας εξέτασης διαπιστώθηκε ότι διενεργήθησαν εργασίες εντός της παραλίας μπροστά από το τεμάχιο εντός του οποίου είχε ανεγερθεί η νέα οικοδομή με την τοποθέτηση ογκόλιθων και σπασμένων ογκόλιθων με τρόπο ούτως ώστε να επεκτείνετο ο υπαίθριος χώρος, η βεράντα δηλαδή και η αυλή της υπό ανέγερση οικοδομής. Οι οικοδομικές εργασίες ανέγερσης τερματίστηκαν μετά από αποστολή επιστολών προς την ιδιοκτήτρια των τεμαχίων εταιρεία, Κ1 και μέχρι σήμερα η επι τόπου κατάσταση δεν έχει αλλάξει. Ήταν η θέση της μάρτυρος ότι ο τρόπος με τον οποίο έγιναν οι επεκτάσεις προς το κρατικό τεμάχιο της παραλίας και η επιχωμάτωση, εξυπηρετούσε αποκλειστικά και μόνο τα εν λόγω τεμάχια ενώ δήλωσε ότι προσωπικά γνώριζε ότι οι επεμβάσεις δεν υπήρχαν πριν η Κ1 εταιρεία καταστεί ιδιοκτήτης των τεμαχίων [ ] και [ ]. Μετα το πέρας της μαρτυρίας η σκυτάλη δόθηκε στους συνηγόρους των μερών για να αγορεύσουν. Αμφότεροι το έπραξαν με επάρκεια και πληρότητα. Οι αγορεύεις των ευπαίδευτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί και αναφορά σε αυτές θα γίνει όπου κρίνεται απαραίτητο. Αξιολόγηση Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν περιορίστηκα στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά την αντιπαρέβαλα και την εξέτασα στα πλαίσια του συνόλου της μαρτυρίας. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή και τους μάρτυρες ενώ έδιναν μαρτυρία. Αισθάνομαι ότι είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη συμπεριφορά, αντιδράσεις, αναφορές και ισχυρισμούς τους, λαμβάνοντας υπόψη το επίπεδο γνώσης αναφορικά με τα διαδραματισθέντα στον ουσιώδη χρόνο καθώς και την ύπαρξη τυχόν προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση. Έχω επίσης κατά νου, ότι, καθώς έχει νομολογηθεί[4] όταν δεν υπάρχουν ισχυροί λόγοι περί του αντιθέτου, αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα είναι δυνατή στο πλαίσιο της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου [5]. Όπως επισημαίνεται στην Κυπριανού ν. Αστυνομίας [6] είναι φυσιολογικό να υπάρχουν κάποιες αντιφάσεις και το Εφετείο επεμβαίνει, όταν διαπιστωθούν τέτοιες, μόνο όταν είναι ουσιαστικής μορφής και πλήττουν καίρια την αξιοπιστία ενός μάρτυρα ή καταδεικνύουν πρόθεση εκ μέρους του να πει ψέματα.[7] Αναφορικά με την αξία που προσλαμβάνει στο στάδιο αξιολόγησης της αξιοπιστίας των μαρτύρων η πραγματική μαρτυρία ως ο λόγος στην υπόθεση Δημητρίου ν. Δημοκρατίας [8], αυτή συνιστά γνώμονα για την κρίση της αξιοπιστίας των μαρτύρων όσο και της ακρίβειας του περιεχομένου της μαρτυρίας.» Εν προκειμένω υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου περιστασιακή μαρτυρία η οποία πολλάκις έχει λεχθεί ότι δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφ'εαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). [9] Φυσικά δεν πρέπει να εκφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας. Τουτέστιν καθίσταται νομολογιακά αποσαφηνισμένο ότι η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του[10]. ΜΚ1 Σε ότι αφορά τις ενέργειές που έπραξε και τις διαπιστώσεις του ΜΚ1 εν σχέση με τις επεμβάσεις εντός του κρατικού τεμαχίου που επεκτείνεται κατά μήκος της παραλίας και συγκεκριμένα του τμήματος αυτού που συνορεύει με τα τεμάχια [ ] και [ ] η μαρτυρία του κρίνεται ως πλήρως αξιόπιστη και το Δικαστήριο μπορεί με ασφάλεια να στηρικτεί στα όσα ο μάρτυρας ανέφερε εν σχέση με το είδος και το εύρος της επέμβασης τόσο στην ζώνη της παραλίας όσο και εντός της θάλασσας. Περαιτέρω αποδεκτή γίνεται και η θέση του ότι οι εν λόγω επεμβάσεις έγιναν από ανθρώπινη ενέργεια. Η θέση που έθιξε η Υπεράσπιση ότι η διαμόρφωση των ογκόλιθων και η επιχωμάτωση έγινε από παλίρροια ή πλημμυρίδα ήταν άστοχη με δεδομένο ότι δεν αμφισβήτησε το φωτογραφικό υλικό που κατατέθηκε από την επι τόπου εργασία χωρομέτρησης που εγινε όπου υποδεικνύεται μια ομοιόμορφη τοποθέτηση των ογκόλιθων με οργάνωση μόνο περιμετρικά του περιβάλλοντος χώρου. Επιπλέον ιδιαίτερη αξία έχει η κατάθεση των Τεκμηρίων 5Α, 5Β και 5Γ τα οποία αποδέχομαι ως μαρτυρία προερχόμενη από τα αρχεία του Κτηματολογίου, στην αξία των οποίων θα αναφερθώ πιο κάτω. ΜΚ2 Η ΜΚ2 ομοίως κρίνεται ως αξιόπιστη σε ότι αφορά τις αναφορές της εν σχέση με τις αιτήσεις που έγιναν για τα τεμάχια ιδιοκτησίας της Κ
  5. Η μαρτυρία της όμως ελέγχεται σε ένα σημείο και συγκεκριμένα στην αναφορά της εν σχέση με τον χρόνο που έλαβαν χώρα οι εργασίες επεμβάσεις στην παραλία. Ήταν η θέση της, ότι από δική της προσωπική γνώση ένεκα περιπάτων που κάνει στην περιοχή, οι ογκόλιθοι και η επιχωμάτωση επεκτεινόμενοι εντός της ζώνης της παραλίας δεν υπήρχαν πριν εγγραφεί ως ιδιοκτήτης των τεμαχίων η Κ
  6. Αυτή η αναφορά της μάρτυρος ουδόλως έπεισε ως προϊόν προσωπικής της γνώσης. Όταν συγκεκριμένα επι τούτου αντεξετάστηκε η μάρτυρας αρχικά αναφέρθηκε στο έτος 2007 και ακολούθως ανέφερε ότι «Εγώ γνωρίζω καθημερινώς εδώ και 10 χρόνια που περπατώ ότι οι παρανομίες δεν προϋπήρχαν, οι παρανομίες έγιναν όταν έγινε ιδιοκτήτρια η Ramaco.» Αφετέρου δε η θέση της αυτή δημιουργεί την εύλογη απορία γιατί ως εκ των καθηκόντων και θέσης της δεν ενημέρωσε την υπηρεσία της για τις σε εξέλιξη εργασίες που λογικά θα εντόπιζε κατά τους καθημερινούς της περιπάτους στην εν λόγω περιοχή. Καθίσταται σαφές ως λογικό συμπέρασμα ότι οι εργασίες επιχωμάτωσης και τοποθέτησης ογκόλιθων δεν πραγματοποιήθηκαν εν μια νυχτί. Καθίσταται επιπλέον σαφές ότι οι εργασίες κατεδάφισης και ανέγερσης ομοίως δεν έγιναν εν μια νυχτί. Συνεπώς παραμένει ως λογική απορία γιατί παρα τους καθημερινούς της περιπάτους η μάρτυς τοποθετεί την έρευνα του ζητήματος μετά την αποστολή γραπτής καταγγελίας από πλευράς της Δημοτικής ομάδας του ΑΚΕΛ. Με αυτή την επισήμανση η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Ευρήματα και Συμπεράσματα Το βάρος απόδειξης της κατηγορίας το φέρει η Κατηγορούσα Αρχή, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το Δικαστήριο για να καταδικάσει θα πρέπει να είναι σίγουρο για την ενοχή του κατηγορουμένου[11]. Εάν το Δικαστήριο μετά την αξιολόγηση των μαρτύρων και τα ευρήματα του, παραμένει με, έστω υποβόσκουσα, αμφιβολία η αθώωση είναι μονόδρομος.[12] Με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία προκύπτει ότι υπάρχει επέμβαση εντός του κρατικού τεμαχίου [ ] στο σημείο που κατά μήκος συνορεύει με τα τεμάχια [ ] και [ ] με ογκόλιθους , σπασμένους ογκόλιθους και επιχωμάτωση καθώς και εντός του θαλάσσιου χώρου με ογκόλιθους. Η διαμόρφωση περιορίζεται μόνο στο μέρος του τεμαχίου [ ] που συνορεύει με τα τεμάχια [ ] και [ ] και η επέμβαση στην ουσία δημιουργεί προέκταση του υπαίθριου χώρου των εν λόγω τεμαχίων με τρόπο που να διαμορφώνει αυλή επεκτεινόμενη μέχρι την παραλία. Η τοποθέτηση των ογκόλιθων, των σπασμένων ογκόλιθων και η επιχωμάτωση αποκόπτει το μέρος εκείνο της παραλίας που βρίσκεται μπροστά από τα τεμάχια [ ] και [ ]. Συνεπώς το μόνο ζήτημα που απομένει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία καταδεικνύει την εμπλοκή της Κ1 ως στο κατηγορητήριο της καταλογίζεται. Η Κ1 αποσυνδέει την εταιρεία από την διάπραξη των αδικημάτων και αυτό προβάλει η Υπεράσπιση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής θέτει ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου περιστατική μαρτυρία αποκαλύπτει πολύ διαφορετικό πλαίσιο. Η περιστατική μαρτυρία που υπάρχει ενώπιων του Δικαστηρίου είναι η εξής:
  7. Τα τεμάχια [ ] και [ ] περιήλθαν στην ιδιοκτησία της Κ1 στις 16/12/2015 (σχετικό το Τεκμήριο 7)
  8. Οι επεμβάσεις στο κρατικό ακίνητο της ζώνης προστασίας της παραλίας, τεμάχιο [ ], έγιναν σε χρονική στιγμή μεταξύ του έτους 2014 και την 30/3/
  9. Το εν λόγω χρονικό πλαίσιο δημιουργείται από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία και συγκεκριμένα από το Τεκμήριο 5Β (φωτογραφία δορυφόρου που λήφθηκε σε άγνωστη ημερομηνία το έτος 2014 ως εξηγήθηκε από τον ΜΚ1) και την αξιόπιστη μαρτυρία της ΜΚ2 όταν σε επιτόπια επίσκεψη της Επαρχιακής Διοίκησης διαπιστώθηκε η επέμβαση.
  10. Η διαμόρφωση του χώρου της παραλίας εξυπηρετεί τα δυο τεμάχια [ ] και [ ] και το υπό ανέγερση εντός του τεμαχίου [ ] κτίριο. Όμως οι φωτογραφίες Τεκμήριο 5Α και 5Β καταδεικνύουν ότι κατά τα έτη 2009-2013 αλλά και κατά το έτος 2014 υπήρχε ανάπτυξη στο εν λόγω τεμάχιο τοποθετημένη κεντρικά του τεμαχίου [ ]. Συνεπώς δεν μπορεί να αποκλειστεί ότι οι επιχωματώσεις έγιναν προς εξυπηρέτηση της προγενέστερης ανάπτυξης εντός του τεμαχίου [ ] από προηγούμενους ιδιοκτήτες. Από αυτό το πλαίσιο περιστατικής μαρτυρίας το αποτέλεσμα που ανακύπτει δεν είναι απόλυτο και ασυμβίβαστο με κάθε βάση, πλην την ενοχής της Κ1, ως το νομικό πρόσωπο που εξουσιοδότησε αυτές τις εργασίες και ως εκ τούτου δεν υπάρχει έδαφος για καταδίκη της.[13] Συνακόλουθα η Κ1 αθωώνεται και απαλλάσσεται στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ).............................................. Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] κατά παράβαση των Άρθρων 1, 2, 3, 5, 5Α και 5Κ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ. 59 [2] κατά παράβαση των Άρθρων 1, 2, 3, 5, 5Α και 5Κ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ.
  11. [3] κατά παράβαση των Άρθρων 1, 2, 3, 5Δ και 5Κ του περί Προστασίας της Παραλίας Νόμου Κεφ. 59 [4] Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 391 [5] Εvpalia Trading Ltd v. Γενικού Εισαγγελέα
(2008)2 Α.Α.Δ. 162 Akil v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 148 [6]
(2008)2 Α.Α.Δ. 816 [7] Akil v. Αστυνομίας
(2009)2 Α.Α.Δ. 148 «Αντιφάσεις που αφορούν μικρολεπτομέρειες, όχι μόνο δεν αποδυναμώνουν μια μαρτυρία που γενικά έχει κριθεί ως αξιόπιστη, αλλά αντίθετα την ενδυναμώνουν.» [8] (Αρ. 2)
(2001)2 Α.Α.Δ. 326,366: [9] Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102 [10] Παφίτης κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 102 Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R., 73 p. 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 172 [11] Woolmington v. DPP [1935] AC 462 HL, R. v. Majid [2009] EWCA Crim 2563, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ismail, Π.Ε. 228/15-245/15, 248/15-255/15, 17/10/2016, σελ. 33-34, Crown Court Bench Book, Directing the Jury, Judicial Studies Board, 2010, σελ. 16 και The Crown Court Compendium Part I: Jury and Trial Management and Summing Up, November 2017, Judicial College §§5-1, 5-2 [12] Munteanu v. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ 459, 484 - 485 [13] Fournides v. Republic
(1986)2 C.L.R. 75, Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 172 και Γεωργίου άλλως Παφίτης ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 444 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.