ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ν. ΓΓ, Αρ. Υπόθεσης: 13893/17, 29/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 13893/17 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ -ν- ΓΓ Κατηγορουμένου 29 Σεπτεμβρίου 2022 Για Κατηγορούσα Αρχή: Κα Α. Γιάλλουρου Για Κατηγορούμενο: Κα Λ. Κουμή Κατηγορούμενος παρών Ποινή Ο Κατηγορούμενος έχει βρεθεί ένοχος, μετά από ακροαματική διαδικασία, σε πέντε κατηγορίες απόσπασης περιουσίας διά ψευδών παραστάσεων, κατά παράβαση των άρθρων 297 και 298 του Ποινικού Κώδικα. Περιληπτικά, να αναφέρω ότι ο Κατηγορούμενος κατάφερε να αποσπάσει, από ηλικιωμένο πρόσωπο, το ποσό των €280 για τη διευθέτηση άδειας εισόδου για αλλοδαπό πρόσωπο και συγκεκριμένα αλλοδαπή γυναίκα με προοπτική τον γάμο ενώ στην πραγματικότητα γνώριζε ότι δεν είχε τέτοια ικανότητα. Περαιτέρω φάνηκε στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας ότι ο Κατηγορούμενος σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις κατάφερε να αποσπάσει από το ίδιο ηλικιωμένο πρόσωπο τέσσερα κινητά τηλέφωνα προβαίνοντας σε ψευδή παράσταση ότι ο ίδιος ήταν ο συμβαλλόμενος για την απόκτηση των τηλεφώνων έχοντας ξεγελάσει τον ηλικιωμένο ότι επρόκειτο να υπογράψει ως εγγυητής και όχι ως συμβαλλόμενος. Αγορεύοντας, για σκοπούς μετριασμού της ποινής, η ευπαίδευτη συνήγορος του Κατηγορούμενου εστιάστηκε στις προσωπικές του περιστάσεις, στο λευκό ποινικό μητρώο του, στο ζήτημα της καθυστέρησης, αλλά και στην αποζημίωση, στην οποίαν ο Κατηγορούμενος προέβηκε μετά την καταδικαστική απόφαση. Όσον αφορά τις προσωπικές του περιστάσεις, ανέφερε ότι αυτός κατάγεται από το Δασάκι της Άχνας και είναι ηλικίας 33 ετών, ενώ, κατά τον επίδικο χρόνο, ήταν ηλικίας 27 ετών. Εξήγησε ότι η μητέρα του Κατηγορούμενου, διαγνωσθείσα με καρκίνο περί τα τέλη του 2017, εν τέλει αποβίωσε τον Οκτώβριο του 2019, εμπειρία που καταρράκωσε συναισθηματικά τον Κατηγορούμενο και είχε αρνητική επίδραση σε όλους τους τομείς της ζωής του. Ανέφερε, δε, ότι ο Κατηγορούμενος με την αρραβωνιαστικιά του, που εν τω μεταξύ γνώρισε, διαμένουν στο πατρικό του σπίτι, ούτως ώστε να φροντίζουν τον πατέρα του, ο οποίος βιώνει και αυτός την απώλεια της συζύγου του. Τονίζει, η κ. Κουμή, ότι ο πατέρας του είναι συναισθηματικά και ηλικιακά εξαρτώμενος από τον Κατηγορούμενο και τυχόν ποινή στερητική της ελευθερίας θα έχει δυσμενείς συνέπειες στον πατέρα του. Εξήγησε, δε, περαιτέρω, η κ. Κουμή, ότι ο Κατηγορούμενος βοηθά τον μητρικό παππού του στο καφενείο του χωριού και προσπαθεί στην εξεύρεση εργασίας, δύσκολος στόχος αφού ο ίδιος δεν κατάφερε να ολοκληρώσει τη φοίτησή τους στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εστιάζει, δε, η κ. Κουμή, ως έχω προαναφέρει, στην παρέλευση του μεγάλου χρόνου από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι το στάδιο της επιβολής ποινής, η οποία εισηγείται ότι πρέπει να εξεταστεί σε συνάρτηση με την αλλαγή στις προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου. Περαιτέρω, στρέφει την προσοχή του Δικαστηρίου στο γεγονός ότι έχει κατατεθεί στο Δικαστήριο το ποσό των €3.650, ως αποζημίωση για τον Παραπονούμενο, ΜΚ2 στη διαδικασία, αλλά και για τη CYTA, ποσό που αναγκάστηκε να δανειστεί ο Κατηγορούμενος και οφείλει να το επιστρέψει στους δανειστές του. Είναι εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου της Υπεράσπισης ότι η αρμόζουσα για τον Κατηγορούμενο ποινή, είναι η επιβολή ποινής προστίμου, προωθώντας περαιτέρω την θέση ότι, εις περίπτωση που το Δικαστήριο αποφασίσει την επιβολή ποινής φυλάκισης, αυτή θα πρέπει να ανασταλεί. Το αδίκημα της απόσπασης περιουσίας με ψευδείς παραστάσεις τιμωρείται, δυνάμει του άρθρου 298 του Κεφ.154, με ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα 5 έτη. Συγκαταλέγεται στα σοβαρά αδικήματα για τον επιπλέον λόγο ότι ενέχουν το στοιχείο της σοβαρής παρανομίας και της εξαπάτησης ατόμων καθώς και την υπονόμευση των συναλλαγών και των δοσοληψιών μεταξύ των πολιτών. Στην υπόθεση Ιωάννου άλλως Μουσικός v. Αστυνομίας [1] λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα εξής: "Αδικήματα που ενέχουν το στοιχείο της απάτης είναι σοβαρά διότι υπονομεύουν τις συναλλαγές και τις δοσοληψίες μεταξύ των πολιτών. Έχει δε τονισθεί από το Δικαστήριο τούτο σε σειρά αποφάσεων ότι οι ποινές σε τέτοιες περιπτώσεις πρέπει να είναι αποτρεπτικού χαρακτήρα, όταν δε ένα δικαστήριο αντιμετωπίζει την επιβολή ποινής σε περιπτώσεις που από τη φύση τους απαιτούν αποτροπή, τότε η εξατομίκευση της ποινής δεν μπορεί να έχει τέτοια επίδραση εις την ποινή που θα επιβληθεί ώστε να υπονομεύεται ή να καταστρέφεται ο αποτρεπτικός χαρακτήρας της ποινής." Σχετική είναι η Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ματθαίου άλλως Μαλέγκου [2]. Θεώρηση της νομολογίας καταδεικνύει ότι για τέτοιου είδους αδικήματα η ποινή φυλάκισης είναι το μόνο ενδεδειγμένο είδος ποινής. Ενδεικτικά αναφέρω ότι στην υπόθεση Mashvill v. Αστυνομίας [3] άτομο που διέπραξε το αδίκημα της απόπειρας απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης ενός έτους. Επίσης, στην υπόθεση Kyrill v. Αστυνομίας[4] επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 8 μηνών σε άτομο που διέπραξε το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις . Περαιτέρω, στην υπόθεση Καλαθά v. Αστυνομίας[5]άτομο που διέπραξε το αδίκημα της απόσπασης χρημάτων με ψευδείς παραστάσεις και αφού δήλωσε παραδοχή, λήφθηκαν υπόψη 22 παρόμοια αδικήματα, δύο προηγούμενες καταδίκες και πατέρας 4 παιδιών ηλικίας 10-18 ετών καταδικάστηκε σε ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Πιο πρόσφατα στην υπόθεση Ανθία ν. Αστυνομίας[6] το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 18 μηνών που το Πρωτόδικο Δικαστήριο επέβαλε για το αδίκημα απόσπασης περιουσίας δια ψευδών παραστάσεων μετά από άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου. Αυτά για την σοβαρότητα των κατηγοριών. Σύμφωνα όμως με την καλά εμπεδωμένη νομολογία, κάθε υπόθεση κρίνεται με βάση τα δικά της πραγματικά περιστατικά ενώ κατά την επιμέτρηση της ποινής απαιτείται εξατομίκευση της κατά τρόπο ώστε αυτή να είναι ανάλογη της σοβαρότητας του αδικήματος μέσα στα περιστατικά που περιβάλλουν την υπόθεση σε συνδυασμό με τα ελαφρυντικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν από την υπεράσπιση καθώς και εκείνων που πηγάζουν από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης αλλά και τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη. Η σοβαρότητα του αδικήματος δεν ατονεί το καθήκον του Δικαστηρίου για εξατομίκευση της ποινής (Βλ. Θεοχάρους v. Αστυνομίας [7]. Όπως εξάλλου επισημάνθηκε στην υπόθεση Κόκκινος ν. Αστυνομίας [8]: "Η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο το συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη. όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες του παραβάτη [Βλ. Eleni Evagorou v. The Police
(1971)2 C.L.R. 194]." Είναι σαφές μέσα από τον Δικαστικό λόγο ότι η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα[9]. Οι ατομικές συνθήκες του παραβάτη δικαιολογούν την εξισορρόπηση της ποινής ώστε να μη συνιστά μόνο τιμωρία για το έγκλημα, αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη[10]. Ο Κατηγορούμενος ζητά την επιείκεια του Δικαστηρίου, επικαλούμενος τη σημαντικότητα της παρουσίας του στην οικογένειά του για τον πατέρα και παππού του. Ζητά από το Δικαστήριο να μην επιβάλει ποινή στερητική της ελευθερίας σεβόμενο την επίδραση που αυτή θα έχει στα δυο αυτά ηλικιωμένα πρόσωπα. Δεν πρέπει όμως να λησμονείται ότι οι ενέργειες του Κατηγορουμένου αφορούσαν την εξαπάτηση ενός ατόμου, κατά τον ουσιώδη χρόνο, 70 ετών. Έχει πολλάκις αναφερθεί και καταδειχθεί μέσα από τις Δικαστικές Αποφάσεις ότι μία ευνομούμενη, σύγχρονη κοινωνία θα πρέπει να μεριμνά για την ασφάλεια και ευημερία των παιδιών της, έχοντας αναγνωρίσει ότι αποτελούν την πιο ευάλωτη ομάδα της Κυπριακής Κοινωνίας. Ο δυνατός οικογενειακός πυρήνας και οι ισχυροί δεσμοί που ακόμα ευτυχώς χαρακτηρίζουν την μεγαλύτερη μερίδα της Κυπριακής Κοινωνίας παρουσιάζουν την σύγχρονη μας εποχή σημεία φθοράς. Ολοένα και περισσότεροι ηλικιωμένοι εγκαταλείπονται από τους οικείους τους και παραμένουν μόνοι και ευάλωτοι. Σε αυτή την κατηγορία ηλικιωμένων διαφάνηκε μέσα από την μαρτυρία ότι άνηκε και το θύμα του Κατηγορουμένου, ένας άνδρας δις διαζευγμένος χωρίς οικογένεια κοντά του να τον στηρίζει βυθισμένος στην μοναξιά. Σε αυτή την μοναξιά «επένδυσε» ο Κατηγορούμενος και κατάφερε να αποσπάσει από τον ηλικιωμένο ΜΚ2 το ποσό των €280 για να εξασφαλίσει για αυτόν άδεια εισόδου σε γυναίκα με την ελπίδα αυτή να γίνει σύζυγός του. Συνακόλουθα, τα σημάδια της νέας εποχής καταδεικνύουν ότι η ανάγκη της κοινωνίας να αναγνωρίσει τους ηλικιωμένους ως ευάλωτη ομάδα και συνακόλουθα να φροντίσει για την προστασία τους (όπως έχει για την ομάδα των ανηλίκων) έχει καταστεί αδήριτη. Στην προσπάθεια αυτή οφείλει να γίνει αρωγός η δικαιοσύνη για να καταστεί σαφές ότι η εκμετάλλευση των ηλικιωμένων δεν θα είναι ανεκτή. Εάν αφεθεί να νοηθεί ότι τα Δικαστήρια θα ανεχθούν την εξαπάτηση τέτοιων ατόμων, τότε θα έχουν αποτύχει στην ορθή ερμηνεία του καίριου αυτού κοινωνικού ζητήματος. Όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες, στους οποίους έχει αναφερθεί η ευπάιδευτη συνήγορος, λαμβάνονται υπ' όψιν, κατά την επιμέτρηση της ποινής. Κυρίως, λαμβάνω υπ' όψιν το λευκό ποινικό μητρώο του Κατηγορούμενου, το γεγονός ότι κατέθεσε στο Δικαστήριο χρηματικό ποσό για την αποζημίωση του ΜΚ2 και των παρόχων κινητής τηλεφωνίας, χωρίς να παραβλέπω ότι αυτό έγινε μετά την έκδοση της καταδικαστικής γι' αυτόν απόφασης, τον σημαντικό χρόνο, που έχει παρέλθει από τη διάπραξη των αδικημάτων μέχρι και σήμερα, που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή και είναι περίοδος μεγαλύτερη των 5, 5 ετών. Όσον αφορά το ζήτημα του χρόνου, θα πρέπει να πω και τα εξής. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στις 20/12/
- Κατά την πρώτη εμφάνιση του Κατηγορούμενου στο Δικαστήριο, ζητήθηκε χρόνος για απάντηση, ο οποίος ανανεώθηκε μετά από αίτημα του Κατηγορούμενου μέχρι τις 14/03/
- Ακολούθως, ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε αίτημα για παροχή δωρεάν νομικής αρωγής το οποίο, χρειάστηκε περίοδος ενός έτους να εξεταστεί ένεκα της αναγκαιότητας που προέκυψε για την ετοιμασία 2 εκθέσεων από τις Υπηρεσίες του Γραφείου Ευημερίας. Το αίτημα εν τέλει εγκρίθηκε στις 20/02/
- Αφού διορίστηκε δικηγόρος, η υπόθεση παρέμεινε για προγραμματισμό, για να δοθεί χρόνος προετοιμασίας, και ο Κατηγορούμενος ήταν απών σε δύο περιπτώσεις, όταν το Δικαστήριο αναγκάστηκε να εκδώσει εντάλματα σύλληψης ενώ σε άλλες 3 περιπτώσεις αιτήθηκε η πλευρά της Υπεράσπισης αναβολή. Ακολούθως, μεσολάβησε η περίοδος της επιβολής υποχρεωτικής καραντίνας και η υπόθεση αναβλήθηκε από το πινάκιο σε δύο περιπτώσεις, ενώ, στις 28/06/21, δόθηκε άδεια απόσυρσης στη συνήγορο του Κατηγορούμενου, η οποία είχε διοριστεί με νομική αρωγή και ακολούθως χρόνος στον Κατηγορούμενο για διορισμό νέου δικηγόρου. Εν τέλει, η ακρόαση της υπόθεσης ξεκίνησε στις 24/01/22, αφού προηγουμένως είχε εξασφαλιστεί η παρουσία του Κατηγορούμενου, μετά την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Συνακόλουθα, συμφωνώ ότι έχει παρέλθει ουσιαστικός χρόνος από την καταχώρηση της υπόθεσης μέχρι και την ακρόαση. Παρά ταύτα, η πλευρά του Κατηγορούμενου δεν φαίνεται να είναι άμοιρη ευθυνών σε αυτήν την καθυστέρηση. Ως ακολούθως, ο παράγοντας της καθυστέρησης θα ληφθεί υπ' όψιν υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων. Λαμβάνω υπ' όψιν μου, περαιτέρω, τις προσωπικές του περιστάσεις, ως αυτές έχουν διαμορφωθεί με το πέρας του χρόνου. Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι δεν φαίνεται να υπάρχει τεράστια αλλαγή στις προσωπικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. Διαφαίνεται ότι, κατά τον επίδικο χρόνο, ο Κατηγορούμενος διέμενε με τους γονείς του και εξακολουθεί σήμερα να διαμένει με τον πατέρα του, αφού η μητέρα του έχει αποβιώσει, ήταν άνεργος και εξακολουθεί να είναι άνεργος. Η μόνη διαφοροποίηση, που φαίνεται να υπάρχει στη ζωή του, σύμφωνα με τα λεγόμενα της ευπαίδευτης συνηγόρου που τον εκπροσωπεί, είναι η δημιουργία, πλέον, σταθερού συναισθηματικού δεσμού, με προοπτική τον γάμο. Αυτό το γεγονός λαμβάνεται υπ' όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής, όπως επίσης και το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος, στο μεταξύ, έχει βιώσει την τραυματική εμπειρία της απώλειας της μητέρας του, μετά από μακρά και δύσκολη ασθένεια. Παρά ταύτα, η επιείκεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί ασκηθεί με τον τρόπο που η κ. Κουμή εισηγείται. Θεωρώ ότι η ποινή φυλάκισης, στην παρούσα περίπτωση, δεν μπορεί να αποφευχθεί επειδή η δράση του Κατηγορούμενου, ως και από το Κατηγορητήριο διαφαίνεται, από τις κατηγορίες 7,14,15,16 και 17 ήταν επαναλαμβανόμενη, μελετημένη και ενορχηστρωμένη. Περαιτέρω είναι η κρίση μου ότι η χρηματική αποζημίωση ήρθε πολύ αργά αν και ως προαναφέρω έχει δοθεί σε αυτή η απαραίτητη βαρύτητα. Υπό τις περιστάσεις, κρίνω ως κατάλληλες και επιβάλλω στον Κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην κατηγορία 7: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 14: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 15: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 16: Ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 17: Ποινή φυλάκισης 5 μηνών. Οι ποινές φυλάκισης θα συντρέχουν. Οι παράγοντες που προαναφέρθηκαν κατά την επιλογή του είδους της ποινής του Κατηγορούμενου και η επιμέτρησή της στο σύνολο των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης, οι προσωπικές του συνθήκες επανεξεταζόμενες για σκοπούς εξέτασης αν δικαιολογείται αναστολή εκτέλεσης της ποινής που μόλις έχει επιβληθεί, δεν δικαιολογούν κατά την κρίση μου την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Η ποινή φυλάκισης που ο Κατηγορούμενος συνολικά θα εκτίσει, θεωρώ ότι αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε και εξυπηρετεί ταυτοχρόνως τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας. Αυτό δεν θα εξυπηρετείτο κατά την κρίση μου αν η ποινή για τον Κατηγορούμενο σήμερα αναστελλόταν. Θα έστελνε, φοβούμαι δε και λανθασμένα μηνύματα σε νέους επίδοξους παραβάτες. Συνεπώς, η ποινή φυλάκισης θα είναι άμεση. (Υπ).............................................. Ε. Ευθυμίου, Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1]
(1992)2 Α.Α.Δ. 286, [2]
(1994)2 Α.Α.Δ. 1 [3]
(2005)2 Α.Α.Δ. 482 [4]
(2006)2 Α.Α.Δ. 479 [5]
(1999)2 Α.Α.Δ. 658 [6] Ποινική Έφεση 90/2021, ημερομηνίας 26/11/21 [7]
(2008)2 Α.Α.Δ. 575 [8]
(1995)2 Α.Α.Δ. 135 [9] Καλανίδης v. Αστυνομίας, Τσιβιτσώφ v. Αστυνομίας, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Καλανίδη και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Τσιβιτσώφ, Ποιν. Εφέσεις Αρ. 3/2008, 4/2008, 6/2008 και 7/2008, ημερομηνίας 11.05.09 [10] λέπε Σωκράτους v. Δημοκρατίας
(1994)2 Α.Α.Δ. 132, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 224 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Ανδρέα Τόκκαλλου
(2001)2 Α.Α.Δ. 95 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο