ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ ν. ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 462/18, 2/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2022:B46 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Ευθυμίου , Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 462/18 ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΠΠΟΥ -ν- 1.ΝΙΚΟΣ ΧΡΙΣΤΟΦΗ 2.ΠΑΝΤΕΛΙΤΣΑ ΧΡΙΣΤΟΦΗ 2/5/2022 Για την Κατηγορούσα Αρχή : κ. Δαμιανού Για τους Κατηγορούμενους 1 & 2 : κ. Λυσάνδρου Κατηγορούμενοι 1 και 2 παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Σκιαγράφηση της υπόθεσης και η Ακροαματική Διαδικασία Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 (στο εξής θα αναφέρονται από κοινού ως Κατηγορουμένοι ή ως Κ1 και Κ2) αντιμετωπίζουν δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορά παρακοή διατάγματος κατεδάφισης οικοδομής[1] και παρακοή διατάγματος τερματισμού χρήσης της οικοδομής[2]. Συγκεκριμένα, καταλογίζεται στους Κατηγορούμενους ότι ενώ διατάχθηκαν με διατάγματα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας να κατεδαφίσουν όχι αργότερα από τις 20/10/17 την εσωτερική τοιχοποιία εντός του τεμαχίου [ ] και να τερματίσουν τη χρήση της, εκτός εάν εξασφάλιζαν τις απαραίτητες εκ του Νόμου άδειες, παρήκουσαν αφού μέχρι την καταχώρηση του Κατηγορητηρίου δεν είχαν συμμορφωθεί. Η ακροαματική διαδικασία υπήρξε μακρά. Πριν προχωρήσω με την καταγραφή της μαρτυρίας, πρέπει να αναφέρω ότι μεγάλο μέρος των γεγονότων είναι αποδεκτό, όχι δηλωμένα ως τέτοια αλλά μέσω της μαρτυρίας προκύπτει κοινό έδαφος μεταξύ των μερών. Συγκεκριμένα κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων είναι τα ακόλουθα:
- Η Κατήγορος και οι Κατηγορούμενοι είναι συνιδιοκτήτες του τεμαχίου που βρίσκεται στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής [ ] φύλλο/σχέδιο L19, τεμάχιο [ ] στο Αλεθρικό. Συγκεκριμένα το ακίνητο ανήκει κατά 4/8 μερίδιο στην Κατήγορο και κατά 4/8 στους Κατηγορουμένους , (1/8 στον Κ1 και 3/8 στην Κ2).
- Στο εν λόγω τεμάχιο υπάρχουν δύο κατοικίες, η μια ανήκει στην Κατήγορο και η άλλη στους Κατηγορουμένους. Περί το 2014 ανεγέρθηκε εσωτερική περίφραξη από τους Κατηγορουμένους από τη βόρεια πλευρά του τεμαχίου μέχρι τη νότια πλευρά.
- Για την εν λόγω εσωτερική περίφραξη καταχωρήθηκε από την Κατήγορο η ποινική υπόθεση 11510/14 εναντίον των Κατηγορουμένων η οποία εκδικάστηκε και στις 26/06/17 εκδόθηκε καταδικαστική απόφαση ότι είχε ανεγερθεί χωρίς να έχει εξασφαλιστεί από τον Νόμο η προβλεπόμενη άδεια οικοδομής. Στις 21/08/17 επιβλήθηκε στους Κατηγορουμένους ποινή και στην παρουσία τους εκδόθηκε διάταγμα για την κατεδάφιση της παράνομης οικοδομής εκτός εάν εξασφαλιζόταν η προβλεπόμενη από τον Νόμο άδεια μέχρι την 20/10/
- Περαιτέρω, στα πλαίσια της ίδιας απόφασης, εκδόθηκε διάταγμα για τον τερματισμό χρήσης της εν λόγω παράνομης οικοδομής και πάλι υπό την αίρεση του πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως από την Αρμόδια Αρχή μέχρι την 20/10/
- Το διάταγμα ημερομηνίας 21/08/17 δεν επιδόθηκε στους Κατηγορούμενους και δεν είχε ασκηθεί έφεση.
- Στην πορεία ιδιοκτησίας του ακινήτου, εκδόθηκαν διάφορες άδειες από την πολεοδομία και οικοδομικές άδειες από την Επαρχιακή Διοίκηση. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης ενδιαφέρουν η πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/00459/2014 ημερομηνίας 25/05/15 και ΛΑΡ/00459/2014/Α ημερομηνίας 8/9/
- Στις 20/10/17 εκδόθηκε η άδεια οικοδομής υπ' αριθμό 37653 από τον Έπαρχο Λάρνακας η οποία αφορούσε οικοδομική άδεια σε σχέση με την πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/00459/2014 και ΛΑΡ/00459/2014/Α.
- Προηγουμένως στις 18/04/12, είχε υπογραφεί μεταξύ της Κατηγόρου και των Κατηγορουμένων συμφωνία διανομής κτήματος για το επίδικο τεμάχιο η οποία κατατέθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας στις 23/05/
- Στις 13/07/18 εκδόθηκε πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών με αριθμό 191 στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα: «Με το παρόν πιστοποιείται ότι στην οικοδομή διώροφη κατοικία, βοηθητική οικοδομή και περίφραξη που βρίσκονται στην περιοχή του Κοινοτικού Συμβουλίου [ ] στο τεμάχιο με αριθμό [ ], φύλλο/σχέδιο 50/19 με αριθμό πιστοποιητικού εγγραφής [ ], αριθμός φακέλου Κτηματολογίου ΑΧ146/15 για την εκτέλεση της οποίας έχουν εκδοθεί οι άδειες οικοδομής με αριθμούς 05201 ημερομηνίας 31/05/1980, 0019267 ημερομηνίας 23 Ιανουαρίου του 1986 και 37653 ημερομηνίας 20 Οκτωβρίου του 2017, έχουν πραγματοποιηθεί οι πιο κάτω ουσιώδης σημασίας (μη εξουσιοδοτημένες εργασίες ή και παραλείψεις) που δεν είναι σύμφωνα με την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε με βάση το Άρθρο 3 του Νόμου». Ως ουσιώδεις παρατυπίες ορίζονται από το πιστοποιητικό οι ακόλουθες: Α) Δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον όρο 506 της πολεοδομικής έγκρισης με αριθμό ΛΑΡ/00459/2014/Α, ημερομηνίας 8 Σεπτεμβρίου του 2017, που αφορά την κατεδάφιση της αυθαίρετης κατασκευής που χρησιμοποιείται ως φρουταρία και μέρος της επεμβαίνει σε αγωγό Υδατοπρομήθειας και μέρος της σε δημόσιο δρόμο. Β) Δεν υπήρξε συμμόρφωση με τον όρο 500 της πολεοδομικής άδειας με αριθμό ΛΑΡ/00459/2014 σχετικά με τη βοηθητική οικοδομή η οποία χρησιμοποιείται ως ινστιτούτο αισθητικής. Αυτά σε ό,τι αφορά το κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Εκεί που υπάρχει σφοδρή διαφωνία είναι κατά πόσο στην εκδοθείσα άδεια οικοδομής ημερομηνίας 20/10/17 περιλαμβάνεται η εσωτερική τοιχοποιία και ακολούθως εάν έχει εκδοθεί το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Στην πορεία της υπόθεσης έδωσαν μαρτυρία 7 άτομα. Για την Κατηγορούσα Αρχή η Φωτεινή Λάρκου (ΜΚ1), η Χριστίνα Αναστασίου (ΜΚ2) και ο Μάριος Βιολάρης (ΜΚ3). Ακολούθως, αφού κλήθηκαν σε απολογία, έδωσε μαρτυρία ο πρώτος κατηγορούμενος Νικόλας Χριστοφή και κλήθηκαν τρεις Μάρτυρες Υπεράσπισης, ο Γεώργιος Ιωακείμ (ΜΥ1), ο Ηλία Άγγελος (ΜΥ2) και η Ευδοκία Σπύρου (ΜΥ3). Σε ότι αφορά την παρουσιασθείσα μαρτυρία θα προσπαθήσω να την συνοψίσω, σε ό,τι κρίνω πως είναι σημαντικό ως προς τα ουσιαστικά επίδικα ζητήματα, παραλείποντας αναφορές σε μαρτυρία η οποία αποτελεί κοινό τόπο και έχει παρατεθεί πιο πάνω, είτε δεν έχει ιδιαίτερη αξία ως προς την αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Τονίζω ακόμη ότι, παρόλο που έχω μελετήσει με προσοχή το σύνολο της προφορικής και έγγραφης μαρτυρίας που έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου και έχω προβεί στις σχετικές αντιπαραβολές όπου έκρινα αναγκαίο, για σκοπούς οικονομίας δεν θα αναφερθώ σε κάθε ένα ζήτημα και ή τεκμήριο ξεχωριστά παρά μόνο σε ό,τι κρίνω ότι έχει ειδική βαρύτητα προς αιτιολόγηση της παρούσας απόφασης. Η μαρτυρία της ΜΚ1 περιορίστηκε στην παράθεση των στοιχείων που αφορούσαν την ποινική υπόθεση 11510/
- Η ΜΚ2, Χριστίνα Αναστασίου, άτομο που εργάζεται ως προϊστάμενη των οικοδομών στην Επαρχιακή Διοίκηση, ανέφερε ότι η εσωτερική περίφραξη δεν περιλαμβάνεται στην εκδοθείσα άδεια οικοδομής με αριθμό
- Εξήγησε ότι δεν υπάρχει όρος που να καθορίζει την κατασκευή της εν λόγω εσωτερικής περίφραξης και αρνήθηκε τις αναφορές της Υπεράσπισης στα σχέδια, Τεκμήριο 6 και
- Ο Μάριος Βιολάρης, (ΜΚ3) σύζυγος της κατήγορου, υιοθέτησε το Τεκμήριο 7 και αναφέρθηκε στον εσωτερικό τοίχο της περίφραξης εκφράζοντας την πεποίθηση ότι δεν υπάρχει οικοδομική άδεια που να τον καλύπτει. Ήταν η θέση της Υπεράσπισης ότι η υπόθεση καταχωρήθηκε επειδή είχε προηγηθεί η καταχώρηση ποινικής υπόθεσης για αυθαίρετες οικοδομές που έχει η Κατήγορος στο δικό της μερίδιο του τεμαχίου. Ο ίδιος ανέφερε ότι η πλευρά της συζύγου του έχει συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του Δικαστηρίου εκφράζοντας κάποιες θέσεις σε σχέση με την αδυναμία της να συμμορφωθεί πλήρως με το διάταγμα που εκδόθηκε. Ακολούθησε η μαρτυρία του Κ1 ο οποίος επίσης αναφέρθηκε στο ιστορικό μεταξύ των δύο πλευρών και εξήγησε ότι έλαβε όλα τα μέτρα ούτως ώστε να εκδοθούν οι απαραίτητες εκ του Νόμου άδειες αλλά δεν κατάφερε να εξασφαλίσει το πιστοποιητικό τελικής έγκρισης μέχρι την ημερομηνία που του υπέδειξε το Δικαστήριο αφού την εν λόγω ημερομηνία εκδόθηκε η άδεια οικοδομής με αριθμό
- Αποδέχθηκε ότι δεν είχε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από τη μέρα που εξασφάλισε την άδεια μέχρι τις 13/07/18 αφού σε κάθε περίπτωση το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών που εκδόθηκε καταδεικνύει και τους λόγους για τους οποίους δεν εκδόθηκε πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως. Ακολούθησε η μαρτυρία του Γιώργου Ιωακείμ (ΜΥ1), άτομο που εργάζεται στο Τμήμα Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ο οποίος αναφέρθηκε στη δήλωση διανομής και εξήγησε τις ενέργειες που έκανε το Τμήμα Κτηματολογίου σε σχέση με τη διανομή του τεμαχίου. Ήταν η θέση του ότι ο κατασκευασμένος τοίχος της εσωτερικής περίφραξης ταυτίζεται με την πρόθεση των μερών στη δήλωση διανομής, θέση για την οποία αντεξετάστηκε ενδελεχώς. Ο Ηλία Άγγελος (ΜΥ2), άτομο που εργάζεται στην Πολεοδομία Λάρνακας, ο οποίος εξήγησε ότι στην άδεια που εκδόθηκε το 2014 είχε συμπεριληφθεί ο όρος 501 που καθόριζε ως αρμόδιο τμήμα για τον έλεγχο της εσωτερικής περίφραξης και αν αυτή είχε τοποθετηθεί ορθώς το Τμήμα Κτηματολογίου. Περαιτέρω αναφέρθηκε στην πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/00459/2014/Α που ως εξήγησε αφορούσε την τροποποίηση συγκεκριμένων όρων της ΛΑΡ/00459/2014 και συγκεκριμένα αφορούσε την τροποποίηση του όρου που είχε τεθεί για την κατεδάφιση της αυθαίρετης οικοδομής πριν οποιανδήποτε αίτηση για εξασφάλιση άδειας οικοδομής. Ο μάρτυρας αντεξετάστηκε επί των πρακτικών που ακολουθεί η Πολεοδομία αλλά και των συγκεκριμένων όρων που τέθηκαν για τις εν λόγω άδειες. Τελευταία μάρτυρας για την Υπεράσπιση (ΜΥ3), η υπάλληλος της Επαρχιακής Διοίκησης Ευδοκία Σπύρου, η οποία ανέφερε ότι η εσωτερική περίφραξη καλύπτεται από την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση παραπέμποντας στα σχέδια Τεκμήρια 6 και 9, θέση που αποτέλεσε αντικείμενο ενδελεχούς αντεξέτασής της. Ήταν η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι δεν δικαιούτο να εκδώσει την εν λόγω άδεια αφού δεν υπήρχε διαθέσιμη η απόφαση του Κτηματολογίου σε σχέση με την εσωτερική περίφραξη και κατά πόσο αυτή αντικατόπτριζε το σύνορο μεταξύ των δύο τεμαχίων. Ήταν η θέση της μάρτυρος ότι ανεξαρτήτως της όποιας παράλειψης από πλευράς της Επαρχιακής Διοίκησης σε συνεννόηση είτε με το Κτηματολογικό Γραφείο είτε με την Πολεοδομία, ότι η άδεια οικοδομής εκδόθηκε παραπέμποντας στα σχέδια τα οποία με βάση τη μάρτυρα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της αίτησης που έγινε και κατατέθηκαν στο γραφείο του Επάρχου. Πέραν τούτου, από τη μαρτυρία της ΜΥ3 προέκυψε ότι το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών εκδόθηκε όταν ζητήθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση η έκδοση πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως από τους κατηγορούμενους. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Όπως προκύπτει από τη σχετική νομολογία, η αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι ένα πολυσχιδές έργο. Το Δικαστήριο οφείλει να προβεί στην αξιολόγηση αντιπαραβάλλοντας και διερευνώντας τα επίδικα γεγονότα με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων των διαδίκων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτείται έτσι ώστε το Δικαστήριο να μην περιοριστεί στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του μάρτυρα, αλλά να λάβει υπόψιν όλες τις σχετικές και νομικές αποδεκτές παραμέτρους αξιολόγησης. Η δε αποτίμηση της μαρτυρίας θα πρέπει να γίνει με βάση την κρίση του Δικαστηρίου για το αξιόπιστο αυτής και όχι στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Έχοντας υπόψιν τις σχετικές επί του θέματος νομικές αρχές[3] και τα ουσιαστικά επίδικα θέματα όπως έχουν ήδη προσδιορισθεί ανωτέρω, προχωρώ στην αξιολόγηση της ενώπιον μου μαρτυρίας. Συνακόλουθα η μαρτυρία θα αξιολογηθεί με βάση τα επίδικα ζητήματα, κατά πόσο δηλαδή υπήρχε άδεια οικοδομής και πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως ως και οι κατηγορίες που οι Κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν. Οι όποιες άλλες αναφορές έγιναν και ζητήματα στα οποία επεκτάθηκαν αμφότερες οι πλευρές, δεν θα απασχολήσουν το Δικαστήριο στα πλαίσια της αξιολόγησης της μαρτυρίας. Η μαρτυρία της ΜΚ1 δεν χρήζει αξιολόγησης αφού τα όσα ανέφερε αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών. Στρεφόμενη τώρα στη ΜΚ2, οφείλω να πω ότι η μαρτυρία της δεν έχει πείσει. To σημαντικότερο στοιχείο της μαρτυρίας που κατέδειξε ότι η ΜΚ2 δεν ήταν αντικειμενική στην παράθεση των θέσεων της, ως αναμένετο από την ίδια να είναι αφού είναι άτομο που εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση, ήταν η θέση της ότι τα σχέδια δεν αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της εκδοθείσας οικοδομικής άδειας ημερομηνίας 20/10/
- Αυτή η θέση της εκφράστηκε όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 6 (σφραγισμένο σχέδιο της Άδειας Οικοδομής) στο οποίο εμφαίνεται η εσωτερική περίφραξη ως προτεινόμενη ανάπτυξη. Συνακόλουθα δεν έπεισε η θέση της ότι τα σχέδια εκείνης της άδειας που εκδόθηκε σε τροποποίηση της άδειας του 2014 δεν αφορούσαν και την περίφραξη. Ήταν μάλιστα η θέση της ότι στα εν λόγω σχέδια δεν υπάρχει οικοδομικό στοιχείο που να εμφαίνεται στο ενδιάμεσο των δύο κατοικιών ενώ της είχε υποδειχθεί το Τεκμήριο 6 που είναι σφραγισμένο ως εγκεκριμένο σχέδιο και στο οποίο φαίνεται το προτεινόμενο περιτοίχισμα. Στο Τεκμήριο 6 φαίνεται ότι υπάρχει προτεινόμενη λύση περίφραξης και δεν μπορώ να αντιληφθώ με ποιο τρόπο τα σχέδια της οικοδομικής άδειας δεν αποτελούν στην παρούσα περίπτωση αναπόσπαστο μέρος της οικοδομικής άδειας. Ως απόρροια λογικής και μόνο η κάθε αρχή είτε πολεοδομική είτε οικοδομική μελετά αιτήσεις και εγκρίνει σχέδια. Είναι δηλαδή μέσω των κατατεθειμένων προτεινόμενων σχεδίων που η Διοικητική αρχή εξετάζει αιτήματα συνακόλουθα η όλη στάση της μάρτυρος περί της μη έγκρισης της προτεινόμενης περίφραξης όπως αυτή φαίνεται στο εγκεκριμένο σχέδιο (Τεκμήριο 6) και από την στιγμή που η θέση της δεν αιτιολογήθηκε με αναφορά σε συγκεκριμένη ενέργεια που η Επαρχιακή Διοίκηση ακολούθησε στην προκειμένη περίπτωση απλά κατέδειξε κατά την κρίση μου ότι η μάρτυρας προσπαθούσε να βοηθήσει την υπόθεση της Κατηγορούσας Αρχής. Το δεύτερο στοιχείο που κατέδειξε την αναξιοπιστία της ήταν η επιμελής παράλειψη της να αναφερθεί στο αίτημα των Κατηγορουμένων για έκδοση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, παρά μόνο να τονίσει ότι δεν υπήρχε πιστοποιητικό έγκρισης σε σχέση με τη εσωτερική περίφραξη ενώ είναι φανερό ότι αυτή δεν αποτελεί ξεχωριστή οικοδομή αλλά μέρος της ενιαίας ανάπτυξης που υπάρχει στο τεμάχιο. Η μάρτυρας δεν άφησε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ως προαναφέρω αγνοούσε επιμελώς την τοποθέτηση σε ό,τι αφορούσε το Τεκμήριο 6 και γενικότερα δεν έδωσε την εντύπωση ότι κλήθηκε στο Δικαστήριο ως ένα ανεξάρτητο πρόσωπο για να αναφέρει τα όσα γνώριζε ως εκ της θέσης της και από μελέτη του φακέλου. Ο ΜΚ3, σύζυγος της κατήγορου, ήταν φανερό ότι είναι προσωπικά εμπλεκόμενο πρόσωπο στην υπόθεση, δεν είχε καμία ουσιαστική γνώση εν σχέση με το ζήτημα των αδειών και κατά πόσο αυτές έχουν εκδοθεί ή όχι. Επανέλαβε πληροφόρηση που έλαβε από άλλα πρόσωπα. Το μόνο που διαφάνηκε μέσω της μαρτυρίας του ήταν η αντιπαλότητα που δυστυχώς υπάρχει μεταξύ των δύο πλευρών. Από την πλευρά του ο Κ1 εστιάστηκε περισσότερο στην εκδοθείσα άδεια οικοδομής, Τεκμήριο 8, και στις προσπάθειες που αυτός έκανε για να επιτευχθεί εκφράζοντας την πεποίθηση ότι η εσωτερική περίφραξη καλυπτόταν από την εν λόγω άδεια ενώ αποδέχθηκε στα πλαίσια της μαρτυρίας του ότι μέχρι την έκδοση του πιστοποιητικού μη εξουσιοδοτημένων εργασιών στις 18/07/18 ο ίδιος χρησιμοποιούσε την περίφραξη χωρίς πιστοποιητικό τελικής έγκρισης. Η παραδοχή του αυτή έχει ουσιαστική σημασία για την υπόθεση στην οποία θα αναφερθώ πιο κάτω. Γενικότερα ο Κ1 κρίνεται ως μάρτυρας της αλήθειας. Ο ΜΥ1 ασχολήθηκε με το ζήτημα της διανομής. Επί του παρόντος δεν ενδιαφέρει για τον λόγο που θα εξηγήσω. Το Δικαστήριο δεν θα ελέγξει κατά πόσο η οικοδομική άδεια ημερομηνίας 20/10/17 εκδόθηκε κατά παράβαση οποιασδήποτε άλλης συμφωνίας. Ο τρόπος που η Διοίκηση έδρασε κατά την έκδοση της άδειας δεν αφορά την παρούσα διαδικασία ποσό δε μάλλον όταν αγγίζει τεχνικά θέματα[4]. Σκοπός της διαδικασίας αυτής είναι να διερευνήσει κατά πόσο υπήρξε παρακοή των εκδοθέντων διαταγμάτων. Αν η οικοδομική άδεια εκδόθηκε κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας διανομής ή ακόμα και κατά παράβαση των δικαιωμάτων των συνιδιοκτητών, αυτά είναι ζητήματα που μπορεί να επιλυθούν στα πλαίσια προσφυγής στο Διοικητικό Δικαστήριο και όχι στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας. Το γεγονός δε ότι στην ΛΑΡ/00459/2014 αναφέρεται ο υπ'αριθμό
(501)όρος ό οποίος διαβάζεται «Σε περίπτωση που διαπιστωθεί από το Τμήμα Κτηματολογίου ότι η υφιστάμενη περίφραξη δεν συνάδει με το κοινό σύνορο που προνοεί η Συμφωνία Διανομής ημερομηνίας 125/04/2012 με αρ.φακ. ΠΩΕ467/2012 και ότι αυτή επεμβαίνει στο τμήμα του τεμαχίου που ανήκει στην συνιδιοκτήτρια κα. Αννα Φιλίππου αυτή να απομακρυνθεί/κατεδαφιστεί.», δεν καθιστά την έκδοση της άδειας οικοδομής ανέφικτη ή άκυρη ή πάσχουσα, θέματα για τα οποία σε κάθε περίπτωση μόνο το Διοικητικό Δικαστήριο μπορεί ν αποφασίσει. Σε κάθε περίπτωση το Κτηματολόγιο σύμφωνα με την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΥ1 δεν έχει ακόμη καθορίσει το σύνορο του τεμαχίου. Το μοναδικό όμως συμπέρασμα που μπορεί να ακολουθήσει της εν λόγω διαπίστωσης είναι ότι η περίφραξη ως οικοδόμημα δύναται να επεμβαίνει στο ακίνητο της Κατηγόρου και γι'αυτό το ζήτημα θα αποφασίσει το Κτηματολόγιο, ζήτημα για το οποίο δεν είχε αποφασίσει μέχρι την ημέρα της Ακρόασης. Στρεφόμενη στον ΜΥ2, αν και η βάση της μαρτυρίας του αφορούσε την έκδοση των πολεοδομικών αδειών οι οποίες δεν αμφισβητούνται, η σημασία της μαρτυρίας του διαφαίνεται στην αναφορά του εν σχέση με την απόφαση της Πολεοδομίας να απαλείψει στα πλαίσια της αίτησης ΛΑΡ/00459/2014/Α τον όρο που υπήρξε προηγουμένως στα πλαίσια της αίτησης ΛΑΡ/00459/2014 αντιλαμβανόμενη τη δυσκολία που υπήρχε στη νομιμοποίηση της περίφραξης. Συγκεκριμένα η πολεοδομία απάλειψε τον όρο που απαγόρευε στους Κατηγορούμενους να αιτηθούν την έκδοση άδειας οικοδομής η οποία προηγουμένως ήταν ανέφικτη εργασία λόγω της ύπαρξης αυθαίρετων οικοδομών στο τεμάχιο που ανήκε στην Κατήγορο. Επί της ουσιώδους αυτής θέσης του ουδόλως αντεξετάστηκε. Αυτός κρίνεται ως μαρτυρίας της αλήθειας και οι αναφορές του μπορούν να αποτελέσουν βάση για την εξαγωγή ασφαλών συμπερασμάτων. Η ΜΥ3 άφησε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Εξήγησε με επιχειρήματα για ποιον λόγο η άδεια οικοδομής ημερομηνίας 20/10/2017 κάλυπτε και την εσωτερική περίφραξη ενώ έδωσε εξειδικευμένη άποψη σε ό,τι αφορούσε το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Από την μαρτυρία της προκύπτει ότι στην προκειμένη περίπτωση, η Επαρχιακή Διοίκηση κλήθηκε για να εκδώσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης και εντοπίζοντας τις αυθαίρετες οικοδομές σημείωσε αυτές στο πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών το οποίο και παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 5. Αυτό το πιστοποιητικό σύμφωνα με την μάρτυρα καταγράφει, τις εργασίες που δεν καλύπτονται από άδεια οικοδομής. Συνεπώς εφαρμόζοντας τη μέθοδο διά της εις άτοπον απαγωγής η θέση της ΜΥ3 ότι η εσωτερική περίφραξη περιλαμβάνεται στην εκδοθείσα άδεια οικοδομής ενισχύεται . Το Τεκμήριο 5 δεν περιλαμβάνει οποιανδήποτε αναφορά στην εσωτερική περίφραξη συνεπώς ως εργασία φαίνεται ότι ήταν εξουσιοδοτημένη, τουτέστιν καλύπτετο από την άδεια οικοδομής. Θεωρώ ότι η μαρτυρία της ήταν ειλικρινής, βασίστηκε στην εξαγωγή των συμπερασμάτων της μόνο από μελέτη του φακέλου και δεν διαφάνηκε να γνώριζε οτιδήποτε αφορούσε προσωπικές διαμάχες μεταξύ των μερών. Αμφότεροι οι συνήγοροι μετά το πέρας της μαρτυρίας, αγόρευσαν γραπτώς προς υποστήριξη των θέσεών τους. Το έπραξαν με επάρκεια και πληρότητα παραπέμποντας το Δικαστήριο σε νομικές αρχές, σχολιάζονταν τη μαρτυρία και καταλήγοντας, ως ήταν αναμενόμενο, σε εκ διαμέτρου αντίθετα αποτελέσματα και εισηγήσεις. Είναι η θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι το βάρος απόδειξης μεταφέρεται στους ώμους των κατηγορούμενων να αποδείξουν ότι εξασφάλισαν τις απαραίτητες εκ του Νόμου άδειες αλλά και πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως κάτι που δεν κατάφεραν να αποσείσουν σύμφωνα με τον κύριο Δαμιανού. Στον αντίποδα, οι κατηγορούμενοι προβάλλουν τη θέση μέσω του Συνηγόρου τους ότι η μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου καταδεικνύει την εξασφάλιση της άδειας και τη μη εξασφάλιση πιστοποιητικού εγκρίσεως το οποίο οφείλεται αποκλειστικά στην ύπαρξη αυθαίρετων οικοδομών κάτι που δεν μπορούσαν οι ίδιοι να ελέγξουν. Αποτελεί θέση τους δε ότι ακόμα και να μπορούσε το Δικαστήριο να καταλήξει ότι υπήρξε παρακοή του διατάγματος, η μαρτυρία καταδεικνύει ότι δεν υπήρξε ηθελημένη καταστρατήγησή του. Ευρήματα Από την ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία προκύπτει ότι: Στις 20/10/17 εκδόθηκε η άδεια οικοδομής υπ' αριθμό 37653 από τον Έπαρχο Λάρνακας σε σχέση με την πολεοδομική άδεια ΛΑΡ/00459/2014 και ΛΑΡ/00459/2014/Α για την αδειοδότηση μεταξύ άλλων και του εσωτερικού περιτοιχίσματος η κατασκευή του οποίου είχε προηγηθεί από τους Κατηγορουμένους. Στις 13/7/2018 η Επαρχιακή Διοίκηση κλήθηκε από τους κατηγορουμένους να εκδώσει πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως και εξέδωσε στις 18/7/2013 πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Νομική Πτυχή-Συμπεράσματα Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως και στην παρούσα, το βάρος απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, ήτοι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου του αδικήματος, αντικείμενο της κατηγορίας, και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσον εύλογες και εάν είναι.[5] Το βάρος εναποτίθεται στους ώμους της κατηγορούσας αρχής να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι και αξιόπιστη και σαφής.[6] Το Άρθρο 20
(5)του Κεφ. 96, το οποίο αποτελεί τη νομική βάση των κατηγοριών διαλαμβάνει τα εξής:
(5)Οποιοδήποτε πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε διάταγμα δυνάμει του εδαφίου
(3)ή (3Α), το οποίο δεν υπακούει ή παραλείπει να συμμορφωθεί με τέτοιο διάταγμα, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος ανεξάρτητα από το αν η αρμόδια αρχή προχώρησε στην εκτέλεση ή εκτέλεσε το διάταγμα αυτό, και υπόκειται σε φυλάκιση για χρονικό διάστημα που δεν υπερβαίνει τους τρεις μήνες ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εκατό πενήντα λίρες ή και στις δύο ποινές της φυλάκισης και της χρηματικής. Για να αποδειχθεί παρακοή διατάγματος Διαστηρίου, η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει τα ακόλουθα: (α) Ότι εκδόθηκε Διάταγμα Δικαστηρίου (β) Η γνώση του προσώπου προς το οποίο το διάταγμα απευθύνεται της ύπαρξης και του ακριβούς περιεχομένου του διατάγματος, (γ) Η παράλειψη συμμόρφωσης με το διάταγμα αυτό, του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται, (δ) Η ηθελημένη ανυπακοή ή άλλως πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος . Σε σχέση με την 2η προυπόθεση πρέπει να λεχθεί ότι σε αντίθεση με την περίπτωση παρακοής διαταγμάτων που εκδίδονται σε πολιτικές υποθέσεις (όπου σύμφωνα με την ρητή απαίτηση της Δ.42Α, Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, ένα τέτοιο διάταγμα θα πρέπει να οπισθογραφείται και να επιδίδεται στο πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδίδεται) στις ποινικές υποθέσεις δεν υπάρχει γενική πρόνοια είτε στο Κεφ. 155 είτε στους σχετικούς διαδικαστικούς κανονισμούς που να καθιστά την επίδοση ενός τέτοιου διατάγματος ως προαπαιτούμενο για την καταχώρηση υπόθεσης με αντικείμενο κατηγορία για παρακοή διατάγματος. Όπως μνηνονεύεται στην υπόθεση Police v. Kyriakides[7] , τούτο εξηγεί και το ότι, κατά κανόνα, τα Δικαστήρια απαιτούν την παρουσία των Κατηγορουμένων που κατηγορούνται για τη διάπραξη αδικημάτων κατά παράβαση νομοθετημάτων που εξουσιοδοτούν την έκδοση διαταγμάτων επιπρόσθετα όποιας άλλης ποινής. Μελέτη της νομολογίας[8] αποκαλύπτει ότι, η αντικειμενική υπόσταση του αδικήματος (actus reus) συνίσταται σε πράξη ή παράλειψη, η οποία παραβιάζει το διάταγμα, η δε υποκειμενική του υπόσταση (mens rea) σε ηθελημένη ανυπακοή ή, άλλως, σε πρόθεση ανυπακοής ή καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου. Για να στοιχειοθετηθεί η καταφρόνηση πρέπει να αποδειχθεί ηθελημένη ανυπακοή του Κατηγορουμένου προς την απόφαση του Δικαστηρίου. Το αποτέλεσμα της ανυπακοής αφ'εαυτού δεν αρκεί, πρέπει να συνοδεύεται από πρόθεση καταστρατήγησης του διατάγματος του Δικαστηρίου[9]. Ως ανωτέρω αναφέρω η έκδοση και το περιεχόμενο του διατάγματος δεν αμφισβητούνται. Η πλευρά της Κατηγόρου θεωρεί ότι οι Κατηγορούμενοι δεν έχουν υπακούσει στα διατάγματα. Η πλευρά των κατηγορουμένων θέτει ότι ικανοποίησε το διάταγμα που αφορά την εξασφάλιση οικοδομικής άδειας μέχρι την καθορισθείσα ημερομηνία που τέθηκε από το Δικαστήριο ενώ προβάλλει την θέση ότι το πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως δεν εκδόθηκε εντός του καθορισμένου χρονικού πλαισίου επειδή αφενός έπρεπε να προηγηθεί η άδεια οικοδομής η οποία εκδόθηκε στις 20/10/2017 και αφετέρου επειδή δεν ήταν δυνατό να εκδοθεί το πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως ένεκα των αυθαίρετων οικοδομών οι οποίες βρίσκονται στα 4/8 του τεμαχίου που ανήκει στην Κατήγορο. Σε ότι αφορά την έκδοση της απαραίτητης άδειας ως το Διάταγμα καθορίζεται, τα ευρήματα του Δικαστηρίου ως ανωτέρω αναφέρονται καταδεικνύουν ότι εκδόθηκε η απαραίτητη άδεια οικοδομής εντός του χρονικού πλαισίου που το εκδοθέν διάταγμα ημερομηνίας 21/08/17 της Ποινικής Υπόθεσης 11510/14 καθόρισε, αφού αυτό εκδόθηκε την 20/10/
- Συνεπώς η πρώτη κατηγορία είναι έκθετη σε απόρριψη και από αυτή οι Κατηγορούμενοι απαλλάσσονται. Στρέφομαι τώρα στην 2η Κατηγορία. Είναι αποδεκτό ότι δεν υπάρχει πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως. Επίσης είναι αποδεκτό ότι η περίφραξη δεν έχει κατεδαφιστεί. Συνακόλουθα δεν υπάρχει συμμόρφωση με το διάταγμα τερματισμού χρήσης που εκδόθηκε από το Δικαστήριο στις 21/08/17 στα πλαίσια της Ποινικής Υπόθεσης 11510/
- Πάρα ταύτα για τους λόγους που θα εξηγήσω θεωρώ ότι δεν έχει αποδειχθεί ηθελημένη καταστρατήγηση του διατάγματος. Είναι φανερό από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, ότι η πλευρά των Κατηγορούμενων κάλεσε την Επαρχιακή Διοίκηση να εκδώσει πιστοποιητικό τελικής εγκρίσεως στις 13/07/18 και αντί τούτου, στις 18/07/18 εκδόθηκε το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Εν προκειμένω, από την ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία, προκύπτει ότι μετά την έκδοση της καταδικαστικής απόφασης στα πλαίσια της υπόθεσης 11510/14, οι Κατηγορούμενοι προσπάθησαν και επιστράτευσαν κάθε μέσο που υπήρχε στη διάθεσή τους ούτως ώστε να εξασφαλίσουν την άδεια οικοδομής που απαιτείτο για τη συμμόρφωσή τους με το διάταγμα. Πέτυχαν την επάλειψη συγκεκριμένου όρου από την Πολεοδομική Αρχή και ακολούθως έσπευσαν και αιτήθηκαν άδεια οικοδομής την οποία και εξασφάλισαν. Μετέπειτα, αιτήθηκαν την έκδοση διατάγματος τελικής εγκρίσεως χωρίς όμως επιτυχία λόγω των αυθαίρετων οικοδομών που υπάρχουν στο μέρος του τεμαχίου που ανήκει στην Κατήγορο και ως εκ τούτου εκδόθηκε το πιστοποιητικό μη εξουσιοδοτημένων εργασιών. Συνεπώς, είναι η θέση μου ότι οι Κατηγορούμενοι εξάντλησαν τα μέσα που υπήρχαν διαθέσιμα για να συμμορφωθούν με το εκδοθέν διάταγμα για την έκδοση του πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως. Αποδεχτά δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν πιστοποιητικό τελικής έγκρισης συνεπώς οι προσπάθειές τους δεν έχουν στεφθεί με επιτυχία. Παρά ταύτα όμως, με τα δεδομένα που υπάρχουν ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι αδύνατον να πεισθεί ότι έχει αποδειχθεί στον βαθμό που απαιτείται η πρόθεση των Κατηγορούμενων να επιδείξουν ανυπακοή προς το διάταγμα σε ό,τι αφορούσε την εξασφάλιση πιστοποιητικού τελικής έγκρισης, πόσο δε μάλλον όταν αυτό καθίσταται ανέφικτο από τις ενέργειες της Κατηγόρου. [10] Θεωρώ ότι το πλαίσιο των γεγονότων ως έχουν παρατεθεί δεν μπορούν να οδηγήσουν στην καταδίκη των Κατηγορουμένων. Συνακόλουθα οι Κατηγορούμενοι αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις Κατηγορίες 1 και
- Έχοντας υπ' όψιν μου ότι πρόκειται περί ιδιωτικής ποινικής υποθέσεως, δεν βρίσκω λόγο να παρεκκλίνω από την αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα και ως εκ τούτου επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Κατηγορουμένων και εναντίον της Κατηγορούσας Αρχής ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο συμφώνως του Περί Ιδιωτικών Ποινικών Υποθέσεων και Εφέσεων (Δικηγορική Αμοιβή) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2004 (3/2004). (Υπ) ................................... Ε.Ευθυμίου Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] κατά παράβαση των Άρθρων 2, 20
(1)(α)(β)(δ)
(2)
(3), 3(α) και 5 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα [2] κατά παράβαση των Άρθρων 2, 20
(1)(α)(β)(δ)
(2)
(3), 3(α) και 5 του περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου και του Άρθρου 20 του Ποινικού Κώδικα [3] Χρίστου v. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1 Α.Α.Δ. 676, Σάντης v. Χατζηβασιλείου κ.ά.
(2009)1 Α.Α.Δ. 288, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.α.
(2008)1Α Α.Α.Δ 676, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρα [4] Κατά πάγια νομολογία, η κρίση της Διοίκησης σε ζητήματα τεχνικής φύσης ή σε θέματα που απαιτούν τεχνικές γνώσεις, είναι γενικά ανέλεγκτη (βλ. Πορίσματα Νομολογίας του Συμβουλίου Επικρατείας 1929-1959, σελ. 227 και Stavrinou v. Republic
(1986)3(Β) C.L.R. 1195). Όταν το θέμα είναι τεχνικό, δεν χωρεί επέμβαση, εφόσον η Διοίκηση κινήθηκε μέσα σε λογικά όρια (βλ. Adrian Holdings Ltd v. Δημοκρατίας
(1999)3 Α.Α.Δ. 828, 835 και SAVVAS C. NICOLAIDES LTD ν. Δημοκρατίας,
(2010)3 Α.Α.Δ. 148). Στην FIRST ELEMENTS EUROCONSULTANTS LTD ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 34/2012, ημερ. 15.12.2017, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου τόνισε τα εξής: «Η ουσιαστική κρίση της διοίκησης σε τεχνικά θέματα και θέματα που απαιτούν ειδικές γνώσεις, γίνεται καταρχήν αποδεκτή, εκτός αν αποδειχθεί πλάνη περί τα πράγματα ή υπέρβαση των ακραίων ορίων της διακριτικής ευχέρειας της διοίκησης ή έλλειψη αιτιολογίας, Πορίσματα του Συμβουλίου Επικρατείας, 1929-1959, σ. 227:«Το Συμβούλιον της Επικρατείας, ελέγχον τη νομιμότητα πράξεως προσβαλλομένης δι΄ αιτήσεως ακυρώσεως, απέχει του ελέγχου της ουσιαστικής κρίσεως της Διοικήσεως. Μέγας είναι ο αριθμός των επί του θέματος τούτου σχετικών αποφάσεων του Συμβουλίου, δι΄ ων χαρακτηρίζεται ως ανέλεγκτος η υπό της διοικήσεως εκτίμησις των πραγματικών περιστατικών ή του αποδεικτικού υλικού ή της κρίσεως περί συνδρομής λόγω σκοπιμότητος ή της κρίσεως επί ζητημάτων τεχνικής φύσεως ή ειδικών γνώσεων. Ταύτα όμως, εφ΄ όσον δεν συντρέχη πλάνη περί τα πράγματα, κακή χρήσις διακριτικής εξουσίας ή δεν προκύπτη έλλειψις αιτιολογίας. Το Σ.Ε. ελέγχει, ούχ ήττον, εάν τα γενόμενα δεκτά πραγματικά περιστατικά υπήχθησαν ορθώς εις τον νομικόν κανόνα.». [5] Λοϊζου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 363. [6] Φλουρής ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ 401. Όπως τονίστηκε στην Γενικός Εισαγγγελέας ν. Ευριπίδου
(2002)2 Α.Α.Δ. 246 Τούμπας ν. Αστυνομίας
(1984)2 C.L.R. 110 [7]
(1988)1 C.L.R. 172 [8] Λάζαρος Μαύρος ν. 1. Θεόδωρος Στυλιανού κ.ά.
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2389, με αναφορά στις υποθέσεις Krashias Shoe Factory Ltd v. Adidas
(1989)1(E) A.A.Δ. 750 και Antonis Mouzouris & Another v. Xylophaghou Plantations Ltd
(1977)1 C.L.R. 287 [9] Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά
(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Δήμος Έγκωμης ν. Μαριάννου Πέτρου
(1997)2 Α.Α.Δ. 70, Έπαρχος Πάφου ν. Χρύσως Κωνσταντίνου
(2009)2 Α.Α.Δ 594, Ελισάβετ Θεοφάνους ν. Γαλαταριώτης κ.ά.
(2009)2 Α.Α.Δ. 634 [10] Δήμος Έγκωμης ν. Μαριάννου Πέτρου
(1997)2 ΑΑΔ 70 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο