ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. MOHIT BHALLA κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 11532/21, 21/12/2022

(9)κατηγορίες. Εν τέλει, αφού κρίθηκε ένοχος, κατόπιν δικής του παραδοχής, στην κατηγορία 7, οι υπόλοιπες αναστάληκαν. Η κατηγορία 7 αφορά παροχή βοήθειας σε απαγορευμένο μετανάστη, κατά παράβαση των άρθρων 2, 6 και 19 (ζ) του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105 και των άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος 2 στις 29.11.2021 στη Λάρνακα βοήθησε απαγορευμένο μετανάστη από τη Σομαλία να παραμείνει στη Δημοκρατία. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 1 αναστάληκε συνολικά η ποινική δίωξη. Τα γεγονότα, ως εξετέθησαν από την Κατηγορούσα Αρχή, με τα οποία συμφώνησε ο συνήγορος του κατηγορουμένου, παρατίθενται αυτούσια κατωτέρω: «Στις 29.11.2021 κατά την διάρκεια συντονισμένης επιχείρησης διαφόρων υπηρεσιών της αστυνομίας για πάταξη της διακίνησης απαγορευμένων μεταναστών τέθηκε υπό παρακολούθηση συγκρότημα διαμερισμάτων στο χωριό Πύλα, εντός της «νεκρής ζώνης». Κατά την παρακολούθηση εντοπίστηκαν να καταφθάνουν στο συγκρότημα δύο διπλοκάμπινα αυτοκίνητα με αριθμούς εγγραφής του ψευδοκράτους. Στο ένα αυτοκίνητο οδηγός ήταν, ο μέχρι τότε άγνωστος στην αστυνομία, κατηγορούμενος, ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου. Από το αυτοκίνητο του κατηγορούμενου κατέβηκε μία ανήλικη μετανάστης από την Σομαλία η οποία είχε φτάσει στην Κύπρο μέσω των κατεχομένων περιοχών και βρισκόταν στο έδαφος της Δημοκρατίας παράνομα. Την κοπέλα παρέλαβε στην συνέχεια από το σημείο άλλο πρόσωπο με οδηγίες να την μεταφέρει στην Λάρνακα. Το πρόσωπο αυτό δεν φαίνεται να είχε επικοινωνία με τον κατηγορούμενο. Εναντίον του κατηγορούμενου εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης τόσο στην Δημοκρατία όσο και στις Βρετανικές Βάσεις. Ο κατηγορούμενος εντοπίστηκε στην συνέχεια από μέλη της αστυνομίας των Βρετανικών Βάσεων να οδηγά το αυτοκίνητο του και συνελήφθηκε. Στο αυτοκίνητο του εντοπίστηκε χρηματικό ποσό 1070 ευρώ και 820 δολαρίων Αμερικής. Ανακρινόμενος ανάφερε ότι είχε πάει στην περιοχή για να πάρει φαγητό και ότι δεν είχε μεταφέρει οποιοδήποτε πρόσωπο. Ο κατηγορούμενος παραδόθηκε στην αστυνομία της Δημοκρατίας στις 03/12/2021 όπου συνελήφθηκε και στην συνέχεια τέθηκε υπό αστυνομική κράτηση για 5 μέρες δυνάμει δικαστικού διατάγματος.» Ο κατηγορούμενος 2 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου 2 στην αγόρευση του για μετριασμό της ποινής, πέραν της αναφοράς του στις επιμέρους περιστάσεις που οδήγησαν τον κατηγορούμενο 2 στη διάπραξη του αδικήματος, τις οποίες θα αναφέρουμε πιο κάτω, ανέπτυξε με πάσα λεπτομέρεια, όπως ανέφερε, και τις προσωπικές περιστάσεις αυτού, αφού ανέφερε στο Δικαστήριο ότι απεμπολεί το δικαίωμα του για ετοιμασία έκθεσης από το τμήμα Κοινωνικής Ευημερίας, κάτι με το οποίο συμφώνησε και ο δικηγόρος της Κατηγορούσας Αρχής. Συγκεκριμένα, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 2 είναι ηλικίας 34 ετών, νυμφευμένος με Τουρκοκύπρια και πατέρας ενός ανήλικου τέκνου ηλικίας 2 ½ ετών σήμερα. Ο κατηγορούμενος 2, μέχρι και την περίοδο της πανδημίας του κορονοϊού εργαζόταν σε ξενοδοχεία στις ελεύθερες περιοχές, ως σερβιτόρος. Η σύζυγος του πριν δύο μήνες απώλεσε την εργασία της. Λόγω των πιο πάνω, καθίσταται αναγκαία η αποφυλάκιση του έτσι ώστε με την εργασία του να συμβάλει άμεσα, οικονομικά, στο βιοπορισμό της οικογένειας του, καθότι δεν υπάρχει άλλη πηγή εισοδήματος. Περαιτέρω, ο κ. Χριστοδουλίδης έδωσε έμφαση στο ότι ο κατηγορούμενος 2 έδρασε χωρίς προσχεδιασμό και χωρίς να έχει οποιοδήποτε οικονομικό όφελος, καθώς επίσης και στο ότι δεν είναι μέλος οποιασδήποτε εγκληματικής ομάδας. Προέβαλε τη θέση ότι τρίτο πρόσωπο προσέγγισε τον κατηγορούμενο 2 και τον παρακάλεσε όπως μεταφέρει την ανήλικη μετανάστη σε συγκεκριμένο σημείο, ενημερώνοντας τον όμως ότι η ανήλικη μετανάστης βρισκόταν παράνομα στη Δημοκρατία. Επίσης, ο κ. Χριστοδούλιδης ανέφερε ως μετριαστικό στοιχείο το ότι η απόσταση που διήνυσε ήταν πολύ μικρή. Επιπρόσθετα, ανέφερε ότι σκοπός του κατηγορουμένου 2 ήταν μόνο να βοηθήσει και ότι διέπραξε το επίδικο αδίκημα λόγω αφέλειας. Επιπλέον, τόνισε την άμεση παραδοχή του στην κατηγορία που τελικά παρέμεινε στο κατηγορητήριο και έδωσε έμφαση στο λευκό του ποινικό μητρώο. Τέλος παρέπεμψε σε νομολογία αναφορικά με ποινές σε παρόμοιας φύσης αδικήματα. Η σοβαρότητα του αδικήματος το οποίο διέπραξε ο κατηγορούμενος 2 αντικατοπτρίζεται κατ' αρχήν από την προβλεπόμενη ποινή. Συγκεκριμένα το αδίκημα της κατηγόριας 7 προβλέπει ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις € 50.000 ή και τις δύο αυτές ποινές. Το ύψος της προβλεπόμενης ποινής προδιαγράφει και την σοβαρότητα που θέλησε ο νομοθέτης να προσδώσει στο κάθε συγκεκριμένο αδίκημα και κατ' επέκταση τον βαθμό προστασίας του έννομου αγαθού που προστατεύεται, στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi v. Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248, 250). Το στοιχείο αυτό, δηλαδή η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν. Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575, 580). Για σκοπούς επιμέτρησης, λοιπόν, εκκινούμε από την ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, η οποία ως έχει επανειλημμένα νομολογηθεί, συνιστά τη βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο το έργο επιμέτρησης της ποινής. Ενδεικτικά παραπέμπουμε στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους

(2004)2 Α.Α.Δ. 166. Η επιβολή της ποινής αποτελεί έργο λεπτό και δύσκολο. Απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και της εξατομίκευσης της ποινής από την άλλη. Πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η προστασία της κοινωνίας, που επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Εξετάσαμε με προσοχή όλα όσα συνθέτουν την παρούσα υπόθεση συμπεριλαμβανομένων και των εισηγήσεων του ευπαίδευτου συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής και του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου, σε σχέση με τον μετριασμό της ποινής. Το στίγμα της ποινικής αντιμετώπισης των αδικημάτων που σχετίζονται με παράνομη μετανάστευση έχει δοθεί στην υπόθεση Nazari v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 231, η οποία αφορούσε παράνομη διαμονή στη Δημοκρατία, όπου λέχθηκαν τα εξής: «Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η συχνότητα, με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης, και οι αρνητικές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο συνοψίζονται περιεκτικά στο απόσπασμα που ακολουθεί από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου. Mohamed και Άλλοι ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166 που δόθηκε από το Νικήτα Δ.:- «Δυστυχώς το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσείοντες διαπράττεται τελευταία με εντεινόμενη συχνότητα. Ο πρωτόδικος δικαστής, εκφράζοντας τη βαθιά ανησυχία του για το φαινόμενο, το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δε θα ήταν υπερβολικό να λεχθεί ότι από την άποψη αυτή η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου. Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke 'Introduction to International Law', 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων.» Βέβαια, από τότε που εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, η Δημοκρατία έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα πλαίσια της οποίας ανέλαβε και ανάλογες ευθύνες σε σχέση με την μετανάστευση, οι οποίες όμως διέπονται από συγκεκριμένη νομοθεσία και την οποία πρέπει να ακολουθούν όσοι επιθυμούν, τη νόμιμη διαμονή τους στο έδαφος της Δημοκρατίας. Μάλιστα, ενόψει των μεγάλων μεταναστευτικών ροών, είτε αυτές προέρχονται από εμπόλεμες χώρες, είτε από οικονομική δυσπραγία, η Δημοκρατία επωμίστηκε και συνεχίζει να επωμίζεται με αυξητική τάση, δυσβάστακτο οικονομικό και άλλο βάρος, αναλογικά με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω και του μικρού μεγέθους της και δη συρρικνωμένου κατά σχεδόν 40% ένεκα της τουρκικής κατοχής, αλλά και του μικρού πληθυσμού της και μικρών εσωτερικών πόρων. Περαιτέρω, σχετική είναι η υπόθεση Tabrizi Abolfaze v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 421 το Ανώτατο Δικαστήριο υιοθέτησε το πιο κάτω απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Αδικήματα που αφορούν την παράνομη είσοδο και παραμονή αλλοδαπών στην Κύπρο ή που σχετίζονται με τέτοια αδικήματα αντιμετωπίζονται ως σοβαρά. Έχει επισημανθεί στην σχετική νομολογία ότι τόσο η παράνομη είσοδος στο έδαφος της Δημοκρατίας όσο και η παράνομη παραμονή προσώπων που εισήλθαν αρχικά νόμιμα είχε φθάσει σε τέτοια επίπεδα που δημιουργούνται σοβαρά προβλήματα κοινωνικής και οικονομικής φύσεως αλλά και προβλήματα αστυνόμευσης. Ακόμα ότι η Κύπρος είναι φιλόξενη χώρα αλλά ο καθένας που επιθυμεί να ζήσει εδώ οφείλει να συμμορφώνεται με τους Νόμους και τους Κανονισμούς της χώρας αυτής. Όπου ένα αδίκημα είναι από τη φύση του σοβαρό ή όπου διαπράττεται με μεγάλη συχνότητα δικαιολογείται η αντιμετώπιση του με ποινές αποτρεπτικού χαρακτήρα έτσι που πέραν από την τιμωρία του κατηγορουμένου να εξυπηρετείται και ο στόχος της αποτροπής διάπραξης παρόμοιων αδικημάτων στο μέλλον είτε από τον ίδιο τον κατηγορούμενο είτε από άλλα πρόσωπα». Σχετικές, επίσης, είναι οι υποθέσεις Deveci ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 80 και Στρουθιάς ν. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 95/2015, ημερομηνίας 7.7.2015. Το φαινόμενο της παράτυπης μετανάστευσης και της διακίνησης παράτυπων μεταναστών προς την Κύπρο, όχι μόνο δεν υποχωρεί αλλά αναπτύσσεται και εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς, όπως διαπιστώνεται από τις καταχωρήσεις τέτοιων ποινικών υποθέσεων ενώπιον μας. Ως προς τη δυνατότητα άντλησης σχετικής Δικαστικής γνώσης, μέσω της αναφοράς στον αριθμό παρόμοιων υποθέσεων που εκδικάζει κάποιο δικαστήριο, παραπέμπουμε στην απόφαση Καρανίκκη ν. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 118 και στο σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη το Δίκαιο της Απόδειξης, Β έκδοση, σελ.

1. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που ο νομοθέτης με τον Ν.46(Ι)/2021, ημερομηνίας 9.4.2021, αύξησε την προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης για το αδίκημα της κατηγορίας 7 από ποινή φυλάκισης 3 ετών σε ποινή φυλάκισης 10 ετών και τη χρηματική ποινή από Λ.Κ. 5.000 σε €50.
2. Η πιο πάνω πρόσφατη τροποποίηση αντανακλά ακριβώς την αυξημένη σοβαρότητα που ο νομοθέτης ήθελε να προσδώσει στο υπό εξέταση αδίκημα. Από τα γεγονότα τα παρούσας και τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορουμένου 2, προκύπτει ότι ο τελευταίος είχε γνώση ότι η ανήλικη μετανάστης που θα μετέφερε ήταν παράνομη στη Δημοκρατία. Προκύπτει, συνεπώς, ότι ο κατηγορούμενος 2 είχε γνώση ότι θα συμμετείχε σε μεταφορά και ως εκ τούτου σε υποβοήθηση απαγορευμένου μετανάστη να παραμείνει στη Δημοκρατία. Έχοντας, λοιπόν, υπόψη την προβλεπόμενη στον Νόμο ποινή αλλά και τη νομολογία που παρατίθεται ανωτέρω, καταλήγουμε ότι αναδύεται, κατ' αρχήν, η ανάγκη απόδοσης αποτρεπτικού και αυστηρού χαρακτήρα στην ποινή. Η εξατομίκευση βέβαια της ποινής δεν ατονεί, αλλά από την άλλη μεριά δεν μπορεί να εξασθενήσει ή να εξουδετερώσει την ανάγκη για προστασία του κοινωνικού συνόλου και της δημόσιας ασφάλειας εκεί όπου εντοπίζεται σοβαρό πρόβλημα. Η στάθμιση, γενικά, η οποία χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, δηλαδή όπου είναι αναγκαία η επιβολή αποτρεπτικής ποινής, περιγράφεται με πληρότητα στις υποθέσεις, Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21, Κωνσταντίνου v. Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν. Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, Gholi ν. Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30, Jovanovic v. Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, Θεοχάρους v. Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 575 και Θεολόγου ν. Αστυνομίας

(2014)2Β ΑΑΔ 800. Όπως υποδεικνύεται στην απόφαση Γενικός Εισαγγελέας v. Ευαγόρου

(2001)2 ΑΑΔ 285, η εξατομίκευση της ποινής επιτυγχάνεται μέσα και όχι έξω από το πλαίσιο των αρχών που διέπουν τον καθορισμό της ποινής. Επιπλέον, όπως έχει υποδειχθεί στην απόφαση Κόκκινος ν. Αστυνομίας

(1995)2 ΑΑΔ 135, η εξατομίκευση της ποινής έχει ως λόγο τον συσχετισμό της τιμωρίας και με το άτομο του παραβάτη· όχι όμως την αποκλειστική συνάρτησή της με τις προσωπικές συνθήκες αυτού. Περαιτέρω, στην υπόθεση Σαρίδης ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 465 υποδείχθηκε ότι η βαρύτητα του αδικήματος είναι το απαράβατο μέτρο για τον καθορισμό της ποινής. Ως επεξηγήθηκε περαιτέρω, ο όρος αυτός, περιλαμβάνει τόσο τα γεγονότα που προσδιορίζουν τη σοβαρότητα του εγκλήματος όσο και εκείνα που άπτονται των προσωπικών συνθηκών του παραβάτη. Από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον μας, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 μετέφερε με το όχημά του μια ανήλικη μετανάστη από τις κατεχόμενες περιοχές σε σημείο της νεκρής ζώνης όπου και την παρέλαβε άλλο όχημα. Ο κατηγορούμενος 2 είχε γνώση για το καθεστώς της ανήλικης στην Κύπρο. Όμως δεν φαίνεται να είχε επικοινωνία με το πρόσωπο που παρέλαβε την ανήλικη μετανάστη. Περαιτέρω, προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος 2 προσεγγίστηκε από τρίτο πρόσωπο, το οποίο του ζήτησε να μεταφέρει την ανήλικη σε συγκεκριμένο σημείο, πράγμα που ο κατηγορούμενος 2 έπραξε χωρίς να λάβει ή να ζητήσει οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Η όλη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 2, παρόλο που γνώριζε για το καθεστώς της ανήλικης μετανάστη στην Κύπρο, δεικνύει ότι αυτός ενήργησε αφελώς χωρίς οποιοδήποτε κίνητρο και χωρίς να λάβει οποιοδήποτε κέρδος, στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη προς μετριασμό της ποινής. Τα πιο πάνω δεδομένα ενεργούν μετριαστικά και επηρεάζουν σε σημαντικό βαθμό το εύρος της αρμόζουσας ποινής. Το πώς αντικρίζονται τα διάφορα στοιχεία σε κάθε υπόθεση, εξαρτάται από τις λεπτομέρειες που τα συνθέτουν (βλ. Chafari v. Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442). Σε περίπτωση κατά την οποία η σύλληψη διενεργείται επ΄ αυτοφώρω, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η σημασία της παραδοχής αμβλύνεται (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Μονιάτη

(2000)2 ΑΑΔ 553, Γενικός Εισαγγελέας ν. Ζανέττου

(2001)2 ΑΑΔ 438 και Κατσαπάου v. Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 388). Δεν παραγνωρίζουμε όμως και τα όσα λέχθηκαν αναφορικά με αυτή την πτυχή στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 127/2019 και 130/2019, ημερ. 10.3.2021, όπου υποδείχθηκε ότι «. η παραδοχή ενός κατηγορουμένου, ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας.». Η παραδοχή ενός κατηγορούμενου στο Δικαστήριο, με βάση πάγια νομολογία, πρέπει να αμείβεται «με σχετική έκπτωση στην ποινή» (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28 και Θεοδώρου v. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 208/18, ημερ. 27.11.2019), διότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Στην υπό κρίση υπόθεση, η παραδοχή του κατηγορουμένου 2 έλαβε χώρα ευθύς αμέσως μετά την τροποποίηση των εναντίον του κατηγοριών. Έτσι η άμεση του παραδοχή ενώπιον του Δικαστηρίου, λαμβάνεται υπόψη προς όφελος του, καθότι εξοικονομεί πολύτιμο δικαστικό χρόνο και προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Λαμβάνουμε ακόμη υπόψη το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου 2 και ότι δεν υπήρξε παρόμοια παράνομη συμπεριφορά στο παρελθόν από αυτόν, καθώς επίσης την απολογία και τη μεταμέλεια του. Επιπροσθέτως, λαμβάνουμε υπόψη το σύνολο των προσωπικών και οικογενειακών περιστάσεων του ως αυτά έχουν αναπτυχθεί με πληρότητα από τον συνήγορο του. Επιπλέον λαμβάνουμε υπόψη μας και ό,τι σχετικό προς τον μετριασμό λέχθηκε από τον συνήγορο του. Επίσης, λαμβάνουμε υπόψη ότι ο κατηγορούμενος 2 τελεί υπό κράτηση για την συγκεκριμένη υπόθεση από τις 3.12.2021. Κρίνουμε πως, υπό τις πιο πάνω περιστάσεις, δεν θα επιβαλλόταν ποινή μεγαλύτερη των 12 μηνών και 18 ημερών. Ο χρόνος επομένως που ο κατηγορούμενος 2 έχει τελέσει υπό κράτηση είναι επαρκής ποινή και η ενδεδειγμένη τιμωρία. Ως εκ τούτου, επιβάλλουμε στον Κατηγορούμενο 2, στην κατηγορία 7 ποινή φυλάκισης 12 μηνών και 18 ημερών. Η ποινή φυλάκισης μειώνεται σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος 2 βρίσκεται σε προφυλάκιση, ώστε να αποφυλακιστεί αμέσως. Επίσης εκδίδεται διάταγμα δήμευσης του ποσού των €1.070 και $820. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Ν.Α.Π Γεωργιάδης Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο