ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. Α.Α. κ.α., Υπόθεση Αρ.: 10573/2021, 18/7/2022

(3), 30, 31 και 31Α, Μέρος ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Ν. 29/77 (Κατηγορία 3) και της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, δηλαδή 3,67 γραμμαρίων κάνναβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(2)και 30, Μέρος ΙΙ του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Ν. 29/77 (Κατηγορία 4). Ο κατηγορούμενος 1 αντιμετώπιζε επίσης κατηγορία για αλόγιστη ή επικίνδυνη οδήγηση (κατηγορία 5) η οποία ανεστάλη. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως εκτέθηκαν από την Κατηγορούσα Αρχή και με τα οποία συμφώνησε ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1, είναι τα ακόλουθα: «Στις 09/11/2021 λήφθηκε πληροφορία στην Υ.ΚΑ.Ν ότι ο κατηγορούμενος θα παραλάμβανε μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών. Την ίδια ημέρα τέθηκε η οικία του υπό διακριτική παρακολούθηση και περί ώρα 12:20 ο Μ-1 Αστ.4880 Μ. Ευτυχίου εντόπισε τον κατηγορούμενο να αναχωρεί από την οικία του με το αυτοκίνητο του με αρ. εγγρ. [.57]. Αμέσως ενημέρωσε την υπόλοιπη ομάδα και ξεκίνησε διακριτική παρακολούθηση. Ο κατηγορούμενος κινήθηκε σε διάφορα σημεία στην περιοχή μεταξύ Δρομολαξιάς - Βιομηχανικής περιοχής Δρομολαξιάς και περιοχής Καμάρων Λάρνακας όπου και έγινε αντιληπτός να σταματά το αυτοκίνητο του σε χωματόδρομο πλησίον του δημοτικού κοιμητηρίου Λάρνακας προς το φράγμα Κιτίου σε κοντινή απόσταση από τον δρόμο. Την ίδια στιγμή ο Μ-1 στην οδό Αγίου Γεωργίου η οποία βρίσκεται μπροστά από το δημοτικό κοιμητήριο Λάρνακας είδε το όχημα με αρ. εγγ. [.99] μάρκας ΒΜW Μ5 χρώματος μπλε να κινείται με πολύ χαμηλή ταχύτητα στον ίδιο δρόμο με τον Μ-1, ερχόμενος από την αντίθετη κατεύθυνση και αφού είδε τον οδηγό διαπίστωσε ότι είναι το άλλο πρόσωπο, το οποίο αφού έκανε επαναστροφή στο χώρο μπροστά από το κοιμητήριο, κατευθύνθηκε προς τον χωματόδρομο όπου εισήλθε προηγουμένως ο κατηγορούμενος. Ο Μ-2 ο οποίος ήταν θέση και μπορούσε να βλέπει τις κινήσεις του κατηγορούμενου είδε ότι το αυτοκίνητο [.99] αφού εισήλθε στον χωματόδρομο και αφού προσέγγισε τον κατηγορούμενο στάθμευσε στο πλάι του αυτοκινήτου του. Ο Μ-2 είδε τον κατηγορούμενο να κατεβαίνει από το αυτοκίνητο του να κατευθύνεται προς το άλλο πρόσωπο να συνομιλά για πολύ λίγο μαζί του, και να κινείται προς τον χώρο αποσκευών του αυτοκινήτου με αριθμούς εγγραφής [.99]. Αφού ο χώρος αποσκευών άνοιξε, ο κατηγορούμενος έπιασε από τον χώρο αποσκευών ένα ελαστικό αυτοκινήτου και το τοποθέτησε στο αυτοκίνητο του στην πισινή αριστερή θέση δηλαδή πίσω από την θέση του συνοδηγού. Αμέσως ο κατηγορούμενος εισήλθε στην θέση οδηγού του οχήματος [.57] και αποχώρησε από το μέρος με μεγάλη ταχύτητα στον χωματόδρομο που βρισκόταν με κατεύθυνση την Δρομολαξιά και πίσω του ακολουθούσε και το άλλο πρόσωπο. Ο Μ-3 Αστ.3021 Α. Κωνσταντίνου εισήλθε με το υπηρεσιακό όχημα στον χωμάτινο δρόμο και ακολούθησε διακριτικά τα οχήματα των κατηγορουμένων. Σε κάποιο σημείο του δρόμου το όχημα [.99] με οδηγό το άλλο πρόσωπο έστριψε δεξιά σε άλλο χωμάτινο δρόμο ενώ ο Μ-2 συνέχισε να ακολουθεί διακριτικά το όχημα του κατηγορούμενου ενημερώνοντας την ίδια ώρα την υπόλοιπη ομάδα για την πορεία που ακολουθούσε. Όταν ο κατηγορούμενος εξήλθε του χωμάτινου δρόμου με κατεύθυνση την οδό Κώστα Φράγκου στη Δρομολαξιά, έγινε προσπάθεια ανακοπής του με σκοπό τον έλεγχο. Να σημειωθεί ότι κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του 1ου κατηγορούμενου από το σημείο συνάντησης εντός του χωμάτινου δρόμου με το άλλο πρόσωπο μέχρι και την ανακοπή του στην οδό Κώστα Φράγκου στη Δρομολαξιά, δεν σταμάτησε σε κανένα σημείο του δρόμου. Στην συνέχεια ο Μ-1 με την βοήθεια του Αστ.3700 διενήργησε έρευνα στο όχημα με αρ. εγγ. [.57] στην παρουσία του κατηγορούμενου. Κατά την διάρκεια της έρευνας εντόπισε και παρέλαβε ως τεκμήρια η ώρα 12:57 μέσα σε τσαντάκι μέσης μάρκας Nike χρώματος μαύρου, ένα διαφανές πλαστικό δοχείο που περιείχε ένα μπλε σακούλι νάιλον εντός του οποίου υπήρχε ποσότητα ξηρής φυτικής ύλης κάνναβη (τεκμήριο-18) και ένα σπαστήρα εντός του οποίου υπήρχαν ίχνη ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης (τεκμήριο-17). Αφού τα παρέλαβε ως τεκμήρια, του τα υπέδειξε, του επέστησε την προσοχή του στον νόμο και αυτός απάντησε «Έχω 2-3 γραμμάρια για τσιάρα». Στην συνέχεια συνέλαβε τον κατηγορούμενου (sic) για αυτόφωρο αδίκημα και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «εν για δική μου χρήση». Ακολούθως και ώρα 13:03 ο Μ-1 εντόπισε και παρέλαβε ως τεκμήριο ένα κινητό τηλέφωνο μάρκας Samsung χρώματος μαύρου (τεκμήριο-26) του ανάφερε ότι θα παραληφθεί για σκοπούς εξετάσεων και αφού του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «εν δικό μου». Στην συνέχεια και ώρα 13:10 ο Μ-1 εντόπισε πίσω από την θέση του συνοδηγού του οχήματος του κατηγορούμενου ένα τροχό αυτοκινήτου με το ελαστικό του (τεκμήριο - 19). Ο Μ-1 τον υπέδειξε στον κατηγορούμενο, τον πληροφόρησε για τις υποψίες που είχε ότι μέσα στο ελαστικό υπήρχαν ναρκωτικά, του επέστησε εκ νέου την προσοχή του στο Νόμο αυτός απάντησε «Εν ξέρω τι έσιει μέσα». Ακολούθως στην παρουσία του κατηγορούμενου με ένα μαχαίρι δημιούργησε μία μικρή οπή στο ελαστικό και μόλις την έκανε μέσα από αυτή αναδιδόταν έντονη μυρωδιά κάνναβης. Με το πέρας της έρευνας και αφού στο σημείο κατέφθασε ο Μ-14 Αστ.2657 Α. Ανδρέου η ώρα 13:30 του παρέδωσε όλα τα πιο πάνω τεκμήρια καθώς και τον έλεγχο του 1ου κατηγορούμενου. Ο Μ-10 Αστ.2733 Κ. Κωνσταντίνου ο οποίος είναι ειδικευμένος φωνογράφος (sic) την ίδια ημέρα έλαβε αριθμό φωτογραφιών από διάφορες σκηνές και τεκμήρια της υπόθεσης. Στον κατηγορούμενο παραδόθηκε έντυπο με τα δικαιώματα του το οποίο του εξηγήθηκε και το οποίο υπέγραψε. Την ίδια ημέρα και ώρα 14:35 ο Μ-14 παρέδωσε τα τεκμήρια 17,18,19 και 26 στον χειριστή τεκμηρίων της υπόθεσης Μ-11 Γ. Κουνούσιη. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 14:40-14:55 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας ο Μ-14 έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνώνται εναντίον του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο γραπτώς. Στην κατάθεση του μεταξύ άλλων παραδέχεται ότι συμφώνησε με κάποιο πρόσωπο να κάνει την μεταφορά των ναρκωτικών που εντοπίστηκαν στην κατοχή του και ως αμοιβή θα λάμβανε το ποσό των 1500 Ευρώ. Ο Μ-11 στην συνέχεια στην παρουσία του κατηγορούμενου αρχικά διαχώρισε τις οκτώ νάιλον συσκευασίες από το περιεχόμενο τους, το οποίο με την χρήση αντιδραστηρίου αναδείχτηκε θετικό στην κάνναβη και στις οκτώ συσκευασίες. Τις νάιλον συσκευασίες τις σφράγισε ξεχωριστά, αριθμώντας τις από το 1-8 σύμφωνα με τον κατάλογο τεκμηρίων (τεκμήρια 1-8). Το περιεχόμενο των συσκευασιών το αρίθμησε από το 9-16, αντίστοιχα και σύμφωνα με τον αύξων αριθμό των περιτυλιγμάτων, δηλαδή το τεκμήριο 9 αντιστοιχεί στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 1, το τεκμήριο 10 στο περιεχόμενο του τεκμηρίου 2 και ούτω καθεξής. Τον τροχό τον αρίθμησε ως τεκμήριο αρ.

1. Στην συνέχεια, στην παρουσία του κατηγορούμενου σφράγισε τα τεκμήρια 1-18 και το τηλέφωνο, τα οποία και υπέγραψε. Ακολούθως και ώρα 1630 της ίδιας μέρα ο Μ-11 έλαβε από τον 1ο κατηγορούμενο δύο παρειακά επιχρίσματα, τα οποία σφράγισε στην παρουσία του ως τεκμήριο (τεκμήριο 22) και η ώρα 1636 ο Μ-11 έλαβε από αυτόν δακτυλικά αποτυπώματα και αποτυπώματα παλάμης (τεκμήριο 23). Στην συνέχεια και ώρα 17:05, στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν ο Μ-11 έλαβε 2 swab (δειγματοληψίες) από το τεκμήριο 19, τις οποίες σφράγισε ως τεκμήρια 20 και 21 και σφράγισε το τεκμήριο 19 στην παρουσία του κατηγορούμενου. Στον κατηγορούμενο παραδόθηκε έντυπο με τα δικαιώματα του το οποίο του εξηγήθηκε και το οποίο υπέγραψε. Στις 10/11/2021 ο κατηγορούμενος και το άλλο πρόσωπο οδηγήθηκαν ενώπιων (sic) του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το οποίο διέταξε την προσωποκράτηση τους για περίοδο 8 ημερών. Διάταγμα το οποίο λήγει την 18/11/
2. Ακολούθως την 10/11/2021 και ώρα 1015, στο εργαστήριο δακτυλοσκοπίας της ΥΠ.ΕΓ.Ε ο Μ-11 παρέδωσε τα τεκμήρια 23 και 25 στον Μ-8 ΥΠ/μο Χρύσανθο Τρισελιώτη του εργαστηρίου για να τύχουν περαιτέρω εξετάσεων. Ακολούθως την ίδια μέρα και ώρα 10:40, στο Γενικό Χημείο του Κράτους, ο Μ-11 παρέδωσε τα τεκμήρια 9-18 στον Μ-5 Χρίστο Κουντούρη, παραλήπτη τεκμηρίων του Χημείου, για να τύχουν επιστημονικών εξετάσεων. Έπειτα την ίδια μέρα και ώρα 11:25, στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου, ο Μ-11 παρέδωσε τα τεκμήρια 1-8, 20, 21,22 και 24 στην Μ-6 Μαριλένα Χατζηβασιλείου του Ινστιτούτου, για περαιτέρω επιστημονικές εξετάσεις. Στις 11/12/2021 και ώρα 16:00, στην Δρομολαξιά, ο Μ-11 έλεγξε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που βρίσκεται εγκατεστημένο στο Νέο κοιμητήριο Λάρνακας και διαπίστωσε ότι κατέγραψε πλάνα που είναι σχετικά με την υπόθεση. Την ίδια ημέρα έλαβε από τον Μ-9 Δαμιανό Δαμιανού τεχνικό εγκατάστασης συστημάτων κλειστών κυκλωμάτων, ένα USB STICK μάρκας datatraveler, χωρητικότητας 32 GΒ, η οποία περιείχε οπτικογραφημένα πλάνα από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης του νέου κοιμητηριού Δήμου Λάρνακας στην Δρομολαξιά. Την 12/11/2021 και ώρα 0930 ο Μ-11 παρέδωσε το τεκμήριο 29 στον Μ-12 Αστ.3276 Γ. Μικελλίδη του Εργαστηρίου Φωτογραφίας, Εικόνας και Γραφικών της ΥΠΕΓΕ, για περαιτέρω εξετάσεις του. Την 14/11/2021 και μεταξύ των ωρών 12:55-13;40 στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Αμμοχώστου ο Μ-14 έλαβε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνώνται εναντίον του και του επέστησε την προσοχή του στο νόμο γραπτώς. Στην συνέχεια, στις 15/11/2021 και ώρα 10:35, στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου ο Μ-11 παρέλαβε τα τεκμήρια 1-8, 20, 21, 22 και 24 από την Μ-
3. Την ίδια μέρα μετέφερε τα τεκμήρια 1-8 στο Εργαστήριο Διερεύνησης της ΥΠΕΓΕ και τα παρέδωσα η ώρα 11:08 στον Μ-13 Λοχ.2748 Ν. Νεοφύτου, για περαιτέρω εξετάσεις. Τα υπόλοιπα τεκμήρια τα έθεσε υπό την ασφαλή φύλαξη του. Σύμφωνα με την έκθεση του χημείου, πρόκειται για ελεγχόμενο φάρμακο τάξεως Β, δηλαδή κάνναβη συνολικού βάρους 1 κιλού και 969,3 γραμμαρίων και 3,67 γραμμάρια κάνναβης.» Ο κατηγορούμενος 1 είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου ετοίμασε γραπτή αγόρευση για μετριασμό της ποινής. Υιοθέτησε το περιεχόμενο κοινωνικοοικονομικής έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας που ετοιμάστηκε για τον κατηγορούμενο 1 και επεκτάθηκε σε περαιτέρω λεπτομέρειες, τις οποίες παραθέτουμε πιο κάτω. Ο κατηγορούμενος 1 είναι ηλικίας 36 ετών. Προ της συλλήψεως του διέμενε στην Αυτοστέγαση [ ] με τη μητέρα του και τον ανήλικο αδελφό του. Ο κατηγορούμενος 1 διατηρεί σχέση με γυναίκα ηλικίας 35 ετών εδώ και 16 χρόνια. Μαζί απέκτησαν ένα τέκνο ηλικίας 6 μηνών σήμερα (Παράρτημα 6, το πιστοποιητικό γέννησης). Η σύντροφος του διαμένει στη [ ] με τους γονείς της οι οποίοι τη στηρίζουν οικονομικά, αφού λόγω της απόκτησης του παιδιού δεν εργάζεται. Προηγουμένως η σύντροφός του εργαζόταν ως δικηγόρος. Οι γονείς του κατηγορούμενου 1 κατάγονται από την κατεχόμενη [ ]. Ο πατέρας του κατηγορουμένου 1 απεβίωσε το 2010 σε ηλικία 46 ετών από καρκίνο (Παράρτημα 2 - το Ιατρικό πιστοποιητικό αιτίας θανάτου), όταν ο κατηγορούμενος 1 ήταν ηλικίας 25 ετών. Η μητέρα του σήμερα είναι ηλικίας 55 ετών και είναι οικοκυρά και συντηρείται με επιδόματα. Ο κατηγορούμενος 1 έχει άλλα τρία αδέλφια, ηλικίας 33, 31 και 16 ετών. Τα δύο μεγαλύτερα από τα αδέλφια του είναι έγγαμα. Ο αδελφός του ηλικίας 33 ετών είναι πατέρας 2 παιδιών. Ένα εξ αυτών, το 2016, σε ηλικία 5 ετών διαγνώστηκε με όγκο στον εγκέφαλο (Παράρτημα 8 - σχετική ιατρική βεβαίωση). Παρουσιάζει επιληπτικά επεισόδια. Έχει τεράστιες μαθησιακές δυσκολίες και χρήζει συνεχούς βοήθειας. Στην οικία που διαμένει ο κατηγορούμενος 1 με την μητέρα και τον ανήλικο του αδελφό, έχει ανεγείρει δωμάτια με σκοπό να μετακομίσουν εκεί η σύντροφος και το παιδί τους. Ο μικρός αδελφός του παρακολουθείται από τις Υπηρεσίες Ψυχικής Υγείας και Εφήβων (Παράρτημα 5 - η κάρτα επισκέψεων) και φοιτά σε Ειδική Μονάδα (Παράρτημα 4 - Απόφαση της Επαρχιακής Επιτροπής Ειδικής Αγωγής και Εκπαίδευσης Λάρνακας - Αμμοχώστου). Παρουσίασε ψυχολογικά προβλήματα και φοβίες σε ηλικία 4 ετών μετά το θάνατο του πατέρα τους και παρακολουθείται έκτοτε. Προβλήματα υγείας λόγω πολλαπλών εγκεφαλικών επεισοδίων που υπέστη, αντιμετωπίζει και ο πατέρας της συντρόφου του (Παράρτημα 7 - Ιατρική βεβαίωση). Πάσχει επίσης από λευχαιμία, χρόνια αναπνευστική πνευμονοπάθεια, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια και καρδιακά προβλήματα. Ο κατηγορούμενος 1 φοίτησε μόνο μέχρι και την 6η τάξη του δημοτικού. Εμφάνισε μαθησιακές δυσκολίες στον γραπτό λόγο (δυσλεξία) (Παράρτημα 1 - Ψυχολογική Έκθεση από το Παιδοψυχιατρικό Νοσοκομείο Αττικής) για τις οποίες δεν έτυχε της αναγκαίας εξατομικευμένης βοήθειας. Από την ηλικία των 12 ετών εργάστηκε στα «καλούπια» με τον πατέρα του. Αφού υπηρέτησε τη στρατιωτική του θητεία, συνέχισε να εργάζεται με τον πατέρα του. Ο θάνατος του πατέρα του τον συντάραξε. Ο μικρός αδελφός του ήταν ακόμη 4 ετών. Ο κατηγορούμενος 1 ανέλαβε τότε τον ρόλο του προστάτη της οικογένειας. Δυστυχώς η οικοδομική εταιρεία της οικογένειας έκλεισε. Εργάστηκε ακολούθως για 10 χρόνια ως δύτης στα ιχθυοτροφεία εταιρείας στον Βασιλικό. Προέκυψαν προβλήματα στην ακοή του οπότε και παραιτήθηκε. Συνέχισε να εργάζεται στα καλούπια και ως σιδεράς μέχρι τη σύλληψη του (Παράρτημα 3 - αποδεικτικά μισθοδοσίας του). Από τα εισοδήματά του εξαρτιόταν η μητέρα του και ο ανήλικος αδελφός του. Σταμάτησε να εργάζεται εν αναμονή της έκβασης της υπόθεσης που αντιμετωπίζει. Ο κατηγορούμενος 1 άρχισε να κάνει περιστασιακή χρήση μαριχουάνας στα 17 του. Επειδή δεν νιώθει ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα εξάρτησης δεν εντάχθηκε ποτέ σε σχετικό πρόγραμμα. Από τη σύλληψη του και μετά διέκοψε τη χρήση. Ο συνήγορος του κατηγορουμένου 1 ανέφερε ότι η φυλάκιση του θα έχει συνέπειες στην υγεία του αδελφού του. Η δε γέννηση του παιδιού του τον έχει αλλάξει ως άνθρωπο αφού έχει συνειδητοποιήσει το τεράστιο σφάλμα του. Πλέον απέκτησε νέες υποχρεώσεις και νιώθει αυξημένη την οικονομική και οικογενειακή ευθύνη έναντι στη σύντροφο και στο παιδί του. Η γέννηση του παιδιού του έχει μεταβάλει ουσιωδώς τις συνθήκες του. Ο κατηγορούμενος 1 τον ελεύθερο του χρόνο ασχολείται με το κυνήγι. Έχει 11 σκύλους. Λόγω της καταδίκης του θα χάσει την άδεια του και θα πρέπει να δωρίσει τους σκύλους. Η αποστέρηση αυτής της ενασχόλησης, ανέφερε ο συνήγορος, συνιστά μορφή εξωδικαστικής τιμωρίας. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου 1 κάλεσε το Δικαστήριο όπως λάβει υπ' όψιν του το λευκό του ποινικό μητρώο, την άμεση παραδοχή του στη Αστυνομία αλλά και στο Δικαστήριο, ακολουθώντας συνεπή στάση. Τόνισε τη συνεργασία του με την Αστυνομία, η οποία επιδείχθηκε έμπρακτα αφού προτίθεται να καταστεί μάρτυρας κατηγορίας. Η στάση του αυτή, εισηγήθηκε, δείχνει και την έμπρακτη μεταμέλεια του. Ως προς τις περιστάσεις διάπραξης, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 αναλαμβάνοντας να μεταφέρει τα ναρκωτικά ενήργησε «βλακωδώς και ηλιθιωδώς». Ούτε γνώριζε την ακριβή ποσότητα. Ενήργησε υπό το βάρος οικονομικής ανάγκης χωρίς να αντιλαμβάνεται τη σοβαρότητα της πράξης του. Ενήργησε ως απλός μεταφορέας χωρίς προσχεδιασμό και ο ρόλος του ήταν μειωμένης σημασίας. Η επιχείρηση της αστυνομίας ήταν ελεγχόμενη, τα ναρκωτικά επομένως δεν θα κατέληγαν στην αγορά. Ο προγενέστερος έντιμος βίος του καταδεικνύει ότι η διάπραξη του αδικήματος ήταν μεμονωμένο περιστατικό. Ταυτόχρονα ο τρόπος ζωής του και η οικονομική του κατάσταση δεν δημιουργεί ενδείξεις ότι ασχολείτο συστηματικά με την εμπορία ναρκωτικών ουσιών. Κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπ' όψιν τους μετριαστικούς παράγοντες που προβλέπονται στο άρθρο 30

(4)(β) του Ν.29/

1. Τέλος ανέφερε, η πανδημία δικαιολογεί επιεικέστερη μεταχείριση. Ο συνήγορος Υπεράσπισης αναφέρθηκε επίσης σε αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου και άλλων Κακουργιοδικείων για παρόμοια περιστατικά με την παρούσα και τις ποινές που είχαν επιβληθεί. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος 1 αντικατοπτρίζεται, κατ' αρχήν, από τις προβλεπόμενες ποινές που προνοούν ποινή φυλάκισης δια βίου για το αδίκημα της κατηγορίας 3 και ποινή φυλάκισης μέχρι 8 έτη για το αδίκημα της κατηγορίας
2. Το άρθρο 30

(1)του Ν.29/77, όπως τροποποιήθηκε, παραπέμπει για την προβλεπόμενη ποινή σε ενσωματωμένο Πίνακα όπου εκτίθενται οι διάφορες μορφές παράβασης του Νόμου και η αντίστοιχη, κατ' ανώτατο όριο τιμωρία. Το ύψος της προβλεπόμενης ποινής προδιαγράφει και τη σοβαρότητα που θέλησε ο νομοθέτης να προσδώσει στο κάθε συγκεκριμένο αδίκημα και κατ' επέκταση τον βαθμό προστασίας του έννομου αγαθού που προστατεύεται, στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπ' όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi ν Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248). Το στοιχείο αυτό, δηλαδή η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, λαμβάνεται υπ' όψιν στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575, 580). Στην υπό κρίση περίπτωση, ο νομοθέτης διά της προβλεπόμενης μέγιστης ποινής της ισόβιας φυλάκισης, προσδίδει μια όλως ιδιαίτερη σοβαρότητα στα αδικήματα αφού το έννομο αγαθό που προστατεύεται είναι η ίδια η κοινωνία (βλ. Saliba v Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 388). Η επιβολή της ποινής αποτελεί έργο λεπτό και δύσκολο. Απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και της εξατομίκευσης της ποινής από την άλλη. Πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η προστασία της κοινωνίας, που επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Τα ναρκωτικά έχουν δυστυχώς εξαπλωθεί παντού. Ουδείς μπορεί να παραμένει αδιάφορος μπροστά σε αυτό το φαινόμενο. Τα ναρκωτικά αποτελούν τον σύγχρονο εφιάλτη κάθε γονέα και απειλούν το κάθε παιδί με τον όλεθρο και την καταστροφή. Μέχρι στιγμής οι προσπάθειες για αντιμετώπιση αυτής της μάστιγας δεν έχουν αποδώσει. Τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά δεν παρουσιάζουν κάμψη. Αντιθέτως, βρίσκονται σε έξαρση και για αυτό καθίσταται αναγκαίο να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές. Η χρήση ναρκωτικών έχει χαρακτηρισθεί και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Τα ναρκωτικά αποτελούν κίνδυνο, τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του ανθρώπου. Ο αγώνας ενάντια στα ναρκωτικά διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα (βλ. Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494 και Jokarbozorgi v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 726). Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που κατά κανόνα καθιστά την φυλάκιση αναπόφευκτη. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ιωάννου

(1999)2 ΑΑΔ 603). Στην υπόθεση Παγιαβλάς ν Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου παρατήρησε τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις γεγονός που επιβάλλει κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, 15.7.1992». Σε ό, τι αφορά τους διακινητές ναρκωτικών είτε αυτοί είναι κυρίως μεταφορείς είτε βαποράκια, η νομολογία υπογραμμίζει ότι ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο ρόλο τους, προέχει πάντοτε η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για το κοινό καλό. Στην υπόθεση Μιχαήλ ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκαν συναφώς τα εξής σε σχέση κυρίως με τα «βαποράκια»: «Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου». (βλ. σχετικά και τις Marius v Δημοκρατίας

(2015)2Α ΑΑΔ 397 και Μιχαήλ ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/2015, 22.1.2018). Στην υπόθεση Ναζίπ v Αστυνομίας

(2014)2B ΑΑΔ 808, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τις αρχές, λέγοντας τα ακόλουθα (σελ. 817): «Είναι τετριμμένο, αλλά πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών. Ορθά επομένως μνημονεύθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο διάφορες σχετικές επί του θέματος αποφάσεις, ενδεικτικές των οποίων είναι οι Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους - ανωτέρω -.» Η έννοια της αποτροπής εξηγήθηκε στην υπόθεση Πισκόπου v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342, όπου λέχθηκαν τα εξής (στη σελ. 351): «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, .. και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους". Στην Δημοκρατία v Νικολάου, Ποινική Έφεση 59/2020, 16.2.2022, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε εκ νέου ότι: «Η νομολογία μας έθεσε τις κατευθυντήριες αρχές ως προς την επιβολή ποινών σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών ουσιών και ιδιαίτερα σε περίπτωση κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 79/2017, ημερομηνίας 13.3.2018, ''μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.''» Η εξατομίκευση δεν ατονεί, αλλά από την άλλη μεριά δεν μπορεί να εξασθενήσει ή εξουδετερώσει την ανάγκη για προστασία του κοινωνικού συνόλου εκεί όπου εντοπίζεται σοβαρό πρόβλημα. Η στάθμιση, η οποία χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, περιγράφεται με πληρότητα στις υποθέσεις, Antoniades v Police

(1986)2 CLR 21, Κωνσταντίνου v Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, Gholi ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30, Γενικός Εισαγγελέας v Ευαγόρου

(2001)2 ΑΑΔ 285, Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, Θεοχάρους v Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 575 και Θεολόγου ν Αστυνομίας

(2014)2Β ΑΑΔ 800. Ειδικότερα, σε υποθέσεις ναρκωτικών τονίστηκε ιδιαίτερα ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων και άλλοι μετριαστικοί παράγοντες δεν αποτελούν παρά μόνο «περιθωριακούς παράγοντες με πολύ μικρή βαρύτητα» στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Landau v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 178, όπως και τις υποθέσεις Sultan v Δημοκρατίας

(1983)2 CLR 121 και Marco v Δημοκρατίας

(1987)2 ΑΑΔ 188). Στην υπόθεση Landau (ανωτέρω), υπογραμμίστηκε ότι: «Ο καλός χαρακτήρας του μεταφορέα είναι πολύ μικρής σημασίας στις περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών. Οι έμποροι ναρκωτικών, συνήθως αναζητούν μεταφορείς καλού χαρακτήρα και πρόσωπα τα οποία δυνατόν, λόγω φύλου, ηλικίας ή ασθένειας, να προκαλούν τη συμπάθεια του Δικαστηρίου. Χωρίς τους μεταφορείς αυτούς το εμπόριο των ναρκωτικών δεν θα βρισκόταν στην έξαρση που είναι σήμερα.» Σε σχέση με τις οικογενειακές περιστάσεις μεταφορέων κάθε είδους, υποδείχθηκε «.ότι ανεξάρτητα από τα αισθήματα συμπάθειας τα οποία το δικαστήριο μπορεί να έχει για τη δυσχερή θέση στην οποία θα βρεθεί η οικογένεια ενός κατηγορουμένου, τα αθώα θύματα της δικής του εγκληματικής διαγωγής, . αναπόφευκτα πληρώνουν το τίμημα για τα εγκλήματα που διαπράττονται από εκείνους που κανονικά έπρεπε να ήταν οι υποστηρικτές τους»: (σε ελεύθερη μετάφραση) (βλ. Chanine v The Republic

(1987)2 CLR 183, 187). Επομένως, όσο σοβαρές κι αν είναι οι επιπτώσεις σε κατηγορούμενους και στις οικογένειες τους, υπερισχύει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου. Προέχει η καταστολή τέτοιων αδικημάτων ώστε να παραμένει αλώβητη η παρεχόμενη προστασία της κοινωνίας. Θεωρούμε χρήσιμο να παραπέμψουμε, ενδεικτικά, σε κάποιες υποθέσεις οι οποίες αφορούν μεταφορές ναρκωτικών. Έχουμε βέβαια υπ' όψιν ότι, όπως λέχθηκε στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, 10.3.2021, με μνεία στη Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ. 1: «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αυτός δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. επίσης, μεταξύ άλλων, τις υποθέσεις, Πόλεος ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση. 141/2016, 2.6.2017, L.C.A. Domiki Ltd v R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά.

(2015)2Α ΑΑΔ 18, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123 και Μιχαήλ ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577). Στην υπόθεση Redjep v Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 217, κατόπιν παραδοχής και των τριών κατηγορουμένων στις κατηγορίες της κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια σε άλλο πρόσωπο, ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης βάρους 1358,10 γραμμαρίων, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3½ ετών στον πενηντατριάχρονο εφεσείοντα που ήταν ο ιθύνων νους του εγκλήματος. Στους άλλους δύο κατηγορούμενους, οι οποίοι δεν καταχώρησαν έφεση, επιβλήθηκαν μικρότερες ποινές, αφού θεωρήθηκε ότι αυτοί επιστρατεύτηκαν από τον εφεσείοντα, προφανώς ως άτομα ευάλωτα προερχόμενα από περιθωριακή και ασθενέστερη τάξη ανθρώπων. Συγκεκριμένα στον κατηγορούμενο 2 επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2½ ετών και στον κατηγορούμενο 3 ποινή φυλάκισης 3 ετών. Στην Soleimani ν Αστυνομίας

(2006)2 ΑΑΔ 476, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 8 ετών (μετά από παραδοχή), για κατοχή 977.7691 γραμμαρίων ρητίνης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια σε τρίτο. Ο κατηγορούμενος ήταν ηλικίας 26 ετών. Δεν ήταν ο ιθύνων νους, συνεργάστηκε με την Αστυνομία και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ο ρόλος του ως μεταφορέας των ναρκωτικών, χαρακτηρίστηκε ως «. ιδιαιτέρως σημαντικός, θα προσθέταμε απαραίτητος, πράγμα που δικαιολογεί και την περαιτέρω παρατήρηση του Κακουργιοδικείου πως η δράση του δεν διέφερε από τη δράση οποιουδήποτε προσώπου που ενεργεί ως έμπορος ναρκωτικών». Στην υπόθεση Ahmed κ.ά. ν Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 801, στην οποία ο ιθύνων νους ήταν άλλος από τους εφεσείοντες αλλά χωρίς τη συνδρομή τους δεν θα μπορούσε να υλοποιηθεί η εγκληματική ενέργεια, κατόπιν παραδοχής για κατοχή ποσότητας ρητίνης κάνναβης βάρους 947 γραμμαρίων περίπου με σκοπό την προμήθεια, επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 6 ετών σε νεαρούς κατηγορούμενους με λευκό ποινικό μητρώο. Η ποινή χαρακτηρίστηκε από το Εφετείο ως «. αρμόζουσα υπό τις περιστάσεις και οπωσδήποτε όχι έκδηλα υπερβολική». Στην υπόθεση Κλεομένης ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 350, επικυρώθηκε από το Εφετείο ποινή φυλάκισης 7 ετών, η οποία επεβλήθη στον εφεσείοντα για εισαγωγή ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Β, συγκεκριμένα ρητίνης κάνναβης, βάρους 2.307,5256 γραμμαρίων. Κρίθηκε πως δεν επρόκειτο περί έκδηλα υπερβολικής ποινής. Στην υπόθεση Κυριάκου ν Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746, το Εφετείο αντικατέστησε με ποινή φυλάκισης 5 ετών, την πρωτοδίκως επιβληθείσα ποινή φυλάκισης 6 ετών σε κατηγορούμενο, μετά από παραδοχή, για την κατοχή 688,2684 γραμμαρίων ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, καθότι το Κακουργιοδικείο δεν προσέδωσε σημασία στην συνεργασία του κατηγορουμένου με τις ανακριτικές αρχές. Στην υπόθεση Ευρυπίδου ν Δημοκρατίας

(2014)2 ΑΑΔ 392, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών (κατόπιν παραδοχής) για το αδίκημα της κατοχής σχεδόν 3 κιλών κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, σε κατηγορούμενο ηλικίας 26 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, προερχόμενου από διαλυμένη οικογένεια και με ψυχολογικά προβλήματα. Στην υπόθεση Ανδρέου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 163/2015, 11.7.2016, για το αδίκημα της κατοχής 996.8 γραμμαρίων κάνναβης με σκοπό την προμήθεια, η ποινή των 4½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα μειώθηκε σε 3½ έτη, λόγω της σοβαρότατης ασθένειας από την οποία υπέφερε ο κατηγορούμενος, η οποία και τον οδήγησε στη χρήση των ναρκωτικών για τη μείωση των φρικτών πόνων που είχε, καθώς και λόγω της ευάλωτης ψυχοσύνθεσης του. Στην υπόθεση Αντωνίου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 44/2015, 16.9.2016 για κατοχή κάνναβης 993,4 γραμμαρίων με μία προηγούμενη καταδίκη, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 3½ ετών. Στην Πόλεος ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 141/2016, 2.6.2017, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1908,425 γραμμαρίων κάνναβης, μετά από άμεση παραδοχή του κατηγορουμένου που ήταν λευκού ποινικού μητρώου και προχωρημένης ηλικίας, με προβλήματα υγείας και για πολλά έτη χρήστης κάνναβης, ο οποίος προσπαθούσε διαχρονικώς να απεξαρτηθεί. Στην Προεστού ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 17/2016, 22.5.2017, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 4 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2 κιλών και 7,5 γραμμαρίων κάνναβης, σε κατηγορούμενο 43 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, εργάτη και νυμφευμένο πατέρα τριών κοριτσιών 21, 20 και 16 ετών, με τη μικρότερη θυγατέρα του να αντιμετωπίζει πολύ σοβαρά προβλήματα υγείας. Στην Σοφοκλέους ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 187/2019, 15.10.2020, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4½ ετών που επιβλήθηκε πρωτόδικα στον εφεσείοντα, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, στην κατηγορία της παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξης Β, ήτοι 2.870,20 γραμμαρίων κάνναβης από την οποία δεν είχε εξαχθεί η ρητίνη, με σκοπό την προμήθεια της σε άλλο πρόσωπο. Στην Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση, 79/2019, 27.4.2021, μειώθηκε η ποινή φυλάκισης που είχε επιβληθεί στην κατηγορία προμήθειας 1.988,8 γρ. κάνναβης από 8 σε 6 έτη. Στην Νικολάου (ανωτέρω), επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 5 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2878,20 γρ. κάνναβης, μετά από ακρόαση (καταδικάστηκε κατ' έφεση) σε κατηγορούμενο που βαρύνετο με 2 προηγούμενες για αδικήματα που αφορούσαν ναρκωτικά (κάνναβη η πρώτη και ηρωίνη η δεύτερη). Σίγουρα κατά την επιμέτρηση της ποινής, όσο σοβαρές και αν είναι οι κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει ένας κατηγορούμενος, τα δικαστήρια έχουν καθήκον να προβαίνουν στη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής, ούτως ώστε, η ποινή που θα επιβληθεί να είναι ανάλογη με τη σοβαρότητα των αδικημάτων, αλλά και των αντικειμενικών συνθηκών που περιβάλλουν την διάπραξη των αδικημάτων αυτών, καθώς επίσης και με τις προσωπικές περιστάσεις του ιδίου του κατηγορουμένου (βλ. Θεολόγου ν Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 82/2014, 30.10.2014). Όμως από την άλλη, η διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής δεν μπορεί να οδηγεί σε εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας των αδικημάτων, ούτε του στοιχείου της αποτροπής όταν συντρέχουν λόγοι απόδοσης αποτρεπτικού χαρακτήρα (βλ. Κωνσταντίνου ν Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224 και Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 224). Εξετάσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλα όσα συνθέτουν την παρούσα υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων και των εισηγήσεων του ευπαίδευτου συνηγόρου του κατηγορούμενου 1 σε σχέση με μετριασμό της ποινής. Το είδος, η ποσότητα και ο σκοπός για τον οποίο κατέχονται τα ναρκωτικά, είναι στοιχεία τα οποία είναι μεταξύ των σοβαρών παραγόντων που λαμβάνονται υπόψη στον καθορισμό της ποινής (βλ. Sikaf v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 467). Εν προκειμένω δεν πρόκειται για σκληρά ναρκωτικά όπως η κοκαΐνη και η ηρωίνη αλλά για κάνναβη, η ποσότητα της οποίας ήταν σχεδόν 2 κιλά, ενώ σκοπός της κατοχής ήταν η προμήθεια σε άλλα πρόσωπα. Σε ό, τι αφορά τις περιστάσεις που οδήγησαν τον κατηγορούμενο 1 στη διάπραξη των αδικημάτων όπως και τον αντίστοιχο ρόλο του, σημειώνουμε ότι αυτός ενήργησε ως μεταφορέας. Πάντως, όπως και να χαρακτηρίσει κανείς το δικό του ρόλο, στην ουσία συνέβαλε κατά τρόπο κρίσιμο στη διακίνηση των ναρκωτικών ως μέρος της αλυσίδας γεγονότων με τα οποία θα επιτυγχανόταν ο τελικός στόχος που ήταν η προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Επομένως, υποχωρεί σε σημαντικό βαθμό η σημασία του ότι ο κατηγορούμενος 1 ήταν μεταφορέας, όπως άλλωστε σαφώς προκύπτει από την υπόθεση Μιχαήλ, ανωτέρω, αλλά και του γεγονότος ότι επειδή η επιχείρηση ήταν ελεγχόμενη δεν υπήρξε εν τέλει διάθεση σε τρίτους. Ο συνήγορος του αναφέρθηκε στα οικονομικά προβλήματα και σε άλλες προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Έχει επανειλημμένα λεχθεί μέσα από τη νομολογία ότι δεν πρέπει να δίδεται υπέρμετρη βαρύτητα σε οικονομικές ή άλλες δυσκολίες, οι οποίες ενδεχομένως να συνέτειναν στο να διαπράξει ο κατηγορούμενος το αδίκημα. Λαμβάνουμε υπόψη την άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο η οποία, με βάση πάγια νομολογία, πρέπει να αμείβεται «με σχετική έκπτωση στην ποινή» (βλ. Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28 και Θεοδώρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 208/2018, 27.11.2019), διότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Το πώς αντικρίζονται τα διάφορα στοιχεία σε κάθε υπόθεση, εξαρτάται από τις λεπτομέρειες που τα συνθέτουν (βλ. Chafari v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442). Σε περίπτωση κατά την οποία η σύλληψη διενεργείται επ΄ αυτοφώρω, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η σημασία της παραδοχής αμβλύνεται (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μονιάτη

(2000)2 ΑΑΔ 553, Γενικός Εισαγγελέας ν Ζανέττου

(2001)2 ΑΑΔ 438 και Κατσαπάου v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 388). Δεν παραγνωρίζουμε όμως και τα όσα λέχθηκαν αναφορικά με αυτή την πτυχή στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, 10.3.2021, όπου υποδείχθηκε ότι «. η παραδοχή ενός κατηγορουμένου, ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας.». Λαμβάνουμε επίσης υπ' όψιν το λευκό ποινικό μητρώο και τα οικογενειακά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος 1 συνεπεία της οικονομικής του κατάστασης, προβλημάτων υγείας μελών της οικογένειας του αλλά και το γεγονός ότι είναι πλέον πατέρας. Σε συνάρτηση με τον, ομολογουμένως δύσκολο, πρότερο βίο του λαμβάνουμε επομένως υπ' όψιν τις επιπτώσεις που θα έχει μια πολύχρονη ποινή φυλάκισης στην οικογένεια του (βλ. R v Kayani and Solliman

(2011)EWCA Crim 2871 και R v Bishop

(2011)EWCA Crim 1446). Δεχόμαστε επίσης ότι συνεπεία της πανδημίας, η οποία δεν υποχωρεί, η έκτιση της ποινής θα υπόκειται σε κάποιους περιορισμούς οι οποίοι θα μπορούσαν να επιτείνουν τις επιπτώσεις του εγκλεισμού (βλ. Δημοκρατία v ΧΧΧ, Αρ. Υπόθεσης 4481/2019, 19.5.2020 (Απόφαση Μόνιμου Κακουργιοδικείου Αμμοχώστου) με αναφορά στην R v Manning

(2020)EWCA Crim 592). Αναφορικά με τους μετριαστικούς παράγοντες που αναφέρονται στο άρθρο 30

(4)(β) του Ν. 29/77, λαμβάνουμε υπ' όψιν την μεταμέλεια του η οποία μαρτυρείται από τη συνεργασία του με τις αρχές και ιδίως ότι προτίθεται να καταστεί μάρτυρας της Κατηγορούσας Αρχής (βλ άρθρο 30

(4)(β)(v) του Ν.29/77). Όπως αναφέρθηκε στην Φραγκίσκου v Δημοκρατίας

(2015)2Β ΑΑΔ 833, 843 το γεγονός αυτό (και ο κίνδυνος που αναλαμβάνει κατηγορούμενος) πρέπει να συνεκτιμάται με τους υπόλοιπους παράγοντες και να αντανακλάται το ύψος της επιβληθείσας ποινής (βλ. επίσης Kema v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 284/2018, 19.7.2019). Καταληκτικά θα πρέπει να λεχθεί πως σε μια σοβαρή υπόθεση όπως είναι η παρούσα με πρόδηλη την αναγκαιότητα αποτροπής, δεν μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή ποινής φυλάκισης, όσο και να λάβει υπόψη κανείς τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας σχετικά με τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορουμένου 1 (βλ. Chanine και Landau, ανωτέρω). Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους σχετικούς με την επιμέτρηση της ποινής παράγοντες, εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο 1 τις ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 3: ποινή φυλάκισης 3½ ετών. Στην Κατηγορία 4: ποινή φυλάκισης 15 ημερών. Οι ποινές να συντρέχουν. Σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η ποινή φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που ο κατηγορούμενος βρίσκεται σε προφυλάκιση. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο