ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΣΥΝΑΓΡΙΔΗ, Υπόθεση Αρ.: 4335/2022, 21/7/2022

(2), 24, 30, 31 και 31Α, και της παραγράφου 1 του Μέρους Ι του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/77 (Κατηγορία 2), της κατοχής του ιδίου ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 6

(3), 24, 30, 30Α, 31 και 31Α, και της παραγράφου 1 του Μέρους Ι του Πρώτου Πίνακα και του Τρίτου Πίνακα του Νόμου 29/77 (Κατηγορία 3), και την κατηγορία της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3, 4

(1)(iii), 5 και 7 του περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου 188(Ι)/2007, ότι δηλαδή κατείχε το χρηματικό ποσό των €225 ενώ γνώριζε ότι τούτο αποτελούσε έσοδο από τη διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων που προαναφέρθηκαν (Κατηγορία 4). Σε σχέση με την κατηγορία 1 (εισαγωγή Ελεγχόμενου Φαρμάκου Τάξεως Α) καταχωρίστηκε αναστολή δίωξης και απαλλάχθηκε. Τα γεγονότα της υπόθεσης, όπως εκτέθηκαν από την κατηγορούσα αρχή και με τα οποία συμφώνησε ο συνήγορος του κατηγορουμένου, είναι τα ακόλουθα: «

1. Στις 27/04/2022 και περί ώρα 21.15 στο αεροδρόμιο Λάρνακας, αφίχθηκε η πτήση QG602 από την Αθήνα, με επιβάτη τον κατηγορούμενο. Στο πλαίσιο ενεργειών που διεξάγονται από την Υ.Κ.Α.Ν με σκοπό τον εντοπισμό προσώπων που εισάγουν παράνομα ναρκωτικές ουσίες στην Κυπριακή Δημοκρατία, ο [ΜΚ 1 στο Κατηγορητήριο], ο οποίος βρισκόταν σε καθήκον κατά τον ουσιώδη χρόνο, εντόπισε τον κατηγορούμενο να συμπεριφέρεται με ύποπτο τρόπο στον χώρο αναμονής και παραλαβής των ταξιδιωτικών αποσκευών της πιο πάνω αναφερόμενης πτήσης. Συγκεκριμένα, ο κατηγορούμενος γυρόφερνε στον χώρο αναμονής και παραλαβής των ταξιδιωτικών αποσκευών, ήταν ανήσυχος και κοίταζε επίμονα προς το σημείο του Τελωνειακού ελέγχου. Ως εκ τούτου, ο [ΜΚ 1 στο Κατηγορητήριο], υπέδειξε τον κατηγορούμενο διακριτικά στον προϊστάμενο του Τελωνείου, ., για να ελέγξει το περιεχόμενο της ταξιδιωτικής αποσκευής του για να διαπιστωθεί κατά πόσο υπήρχαν σε αυτή ναρκωτικές ή άλλες παράνομες ουσίες.
2. Περί τις 21.40, ο κατηγορούμενος παρέλαβε μια ταξιδιωτική αποσκευή από τον ιμάντα με αριθμό 2 της ως άνω αναφερόμενης πτήσης, κατευθύνθηκε προς την έξοδο και όταν έφθασε στο σημείο του Τελωνειακού ελέγχου, πέρασε από την πράσινη δίοδο «Ουδέν προς δήλωση». Τότε, η Τελωνειακή Λειτουργός, [ΜΚ 2 στο Κατηγορητήριο], κατόπιν σχετικών οδηγιών, ζήτησε από τον κατηγορούμενο να περάσει την ταξιδιωτική αποσκευή του από το ακτινοδιαγνωστικό μηχάνημα. Κατά τον ακτινοδιαγνωστικό έλεγχο, εντοπίστηκαν ύποπτα αντικείμενα στην ταξιδιωτική αποσκευή του κατηγορούμενου και η [ΜΚ 2 στο Κατηγορητήριο] του ζήτησε να ανοίξει την αποσκευή του για να προβεί σε φυσικό έλεγχο του περιεχομένου της.
3. Κατά την έρευνα που διενεργήθηκε στην αποσκευή του κατηγορούμενου με τη συγκατάθεσή του, εντοπίστηκαν ανάμεσα σε ρούχα, τρεις χάρτινες συσκευασίες, συσκευασμένες μέσα σε διαφανές σακούλι που περιείχαν μαχαιροπίρουνα. Μέσα στην κάθε συσκευασία εντοπίστηκαν πακέτα τυλιγμένα με λαδόκολλες, τα οποία ως διαπιστώθηκε, όταν ανοίχθηκαν, περιείχαν άσπρη σκόνη που ομοίαζε με κοκαΐνη και η οποία επιβεβαιώθηκε ότι επρόκειτο για κοκαΐνη κατόπιν ελέγχου της ουσίας μέσω αντιδραστηρίου με θετικό αποτέλεσμα, από τον [ΜΚ 1 στο Κατηγορητήριο].
4. Η [ΜΚ 2 στο Κατηγορητήριο], Τελωνειακή λειτουργός, συνέλαβε τον κατηγορούμενο για τα αδικήματα της εισαγωγής, παράνομης κατοχής και παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α', αφού του επέστησε πρώτα την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Τι να πω τώρα, συγγνώμη. Εγώ έφερα τα ναρκωτικά για να βγάλω ένα χιλιάρικο». Στη συνέχεια, τον πληροφόρησε πλήρως για τα δικαιώματά του και προχώρησε σε διαδικασία κατάσχεσης για την αποσκευή με τις ναρκωτικές ουσίες. Στην κατοχή του κατηγορούμενου ανευρέθηκε το ποσό των €225, το οποίο αποτελεί έσοδο από τη διάπραξη των γενεσιουργών αδικημάτων της παράνομης κατοχής και της κατοχής με σκοπό την προμήθεια του ανωτέρω ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α'.
5. Την ίδια ημέρα, μεταξύ των ωρών 22.50-23.55, ο [ΜΚ 7 στο Κατηγορητήριο] έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας, αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνώνται εναντίον του, για τα δικαιώματά του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο. Στις 3/05/2022, μεταξύ των ωρών 13.55-14.40, ο [ΜΚ 7 στο Κατηγορητήριο] έλαβε εκ νέου ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο στα γραφεία της Υ.ΚΑ.Ν Λάρνακας, αφού προηγουμένως τον πληροφόρησε για τα αδικήματα που διερευνώνται εναντίον του, για τα δικαιώματά του και αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο.
6. Στις καταθέσεις του, ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε τη διάπραξη όλων των αδικημάτων και ανέφερε, μεταξύ άλλων ότι, προέβη στη μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών από την Ελλάδα στην Κυπριακή Δημοκρατία κατόπιν οδηγιών άλλου προσώπου, το οποίο όμως δεν κατονόμασε. Συγκεκριμένα, 3 ημέρες πριν την άφιξη του στην Κυπριακή Δημοκρατία γνωστό του πρόσωπο στην Αθήνα του πρότεινε να μεταφέρει από την Ελλάδα στην Κύπρο μια αποσκευή που θα περιείχε ναρκωτικές ουσίες με χρηματικό αντάλλαγμα το ποσό των €1000, πρόταση την οποία ο κατηγορούμενος αποδέχθηκε. Στις 27/04/2022 περί τις 16.00, ο κατηγορούμενος παρέλαβε την αποσκευή που περιείχε τις ναρκωτικές ουσίες από αλλοδαπό άντρα τον οποίο συνάντησε στο κέντρο της Αθήνας, στην περιοχή της Ομόνοιας. Μόλις παρέλαβε την αποσκευή και το χρηματικό ποσό των €300 ως αμοιβή για τη μεταφορά των ναρκωτικών ουσιών στην Κυπριακή Δημοκρατία, έφυγε κατευθείαν για το αεροδρόμιο Ελευθέριος Βενιζέλος της Αθήνας, όπου ταξίδεψε με την ανωτέρω αναφερόμενη πτήση και έφθασε στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπου θα λάμβανε οδηγίες για το πότε και σε ποια πρόσωπα θα παρέδιδε τα ναρκωτικά στην επαρχία Λεμεσού. Ο κατηγορούμενος θα λάμβανε ακόμη €700 όταν θα επέστρεφε στην Ελλάδα, μετά την παράδοση των ναρκωτικών ουσιών, ως μέρος της αμοιβής του.
7. Στις 28/04/2022 και ώρα 09.40 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, ο [ΜΚ 3 στο Κατηγορητήριο] συνέλαβε τον κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης, τον πληροφόρησε για τους λόγους σύλληψής του, του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και ο κατηγορούμενος απάντησε «Παραδέχομαι και ζητώ συγνώμη». Στη συνέχεια παρουσιάστηκε ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, το οποίο διέταξε την προφυλάκιση του και έκτοτε τελεί υπό κράτηση.
8. Οι ναρκωτικές ουσίες οι οποίες ανευρέθηκαν στην ταξιδιωτική αποσκευή του Κατηγορούμενου στάλθηκαν στο Γενικό Χημείο του Κράτους. Κατόπιν μελέτης των ναρκωτικών ουσιών που ανευρέθηκαν από το Γενικό Χημείο, διαπιστώθηκε ότι πρόκειται για κοκαΐνη συνολικού βάρους 2927,0 γραμμαρίων. Ο Κατηγορούμενος δεν είχε οποιαδήποτε άδεια από τον Υπουργό Υγείας για να κατέχει τις άνω ναρκωτικές ουσίες.» Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου, προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου, ετοίμασε γραπτή αγόρευση για μετριασμό της ποινής του. Υιοθέτησε επίσης την έκθεση του Γραφείου Ευημερίας. Οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου έχουν ως ακολούθως. Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 34 ετών. Κατάγεται από την Αθήνα, όπου και διέμενε πριν τη σύλληψη του. Ο πατέρας του, ηλικίας 62 ετών, εργάζεται ως φανοποιός και κατάγεται από τη βόρεια Εύβοια. Η μητέρα του απεβίωσε πριν 5 χρόνια σε ηλικία 45 ετών μετά από προβλήματα υγείας που παρουσίασε. Καταγόταν από τη Λιβαδειά. Ο κατηγορούμενος έχει άλλα δύο αδέλφια ηλικίας 31 και 29 ετών τα οποία διαμένουν στη βόρεια Εύβοια. Οι σχέσεις του με την οικογένεια του περιγράφονται ως καλές. Ο κατηγορούμενος νυμφεύθηκε το
9. Η σύζυγος του είχε παιδί από προηγούμενη σχέση το οποίο ο κατηγορούμενος υιοθέτησε. Είναι ηλικίας 17 ετών σήμερα. Μαζί με τη σύζυγο του απέκτησαν άλλα 2 παιδιά ηλικίας σήμερα 8 και 6 ετών. Το ζευγάρι είχε οικονομικά προβλήματα αφού μόνο ο κατηγορούμενος εργαζόταν με αποτέλεσμα να επέλθει ρήξη στις σχέσεις τους. Επήλθε διάσταση στην έγγαμη σχέση τους το 2020 και ακολούθως εκδόθηκε διαζύγιο τον Απρίλιο του
10. Ο κατηγορούμενος διατηρούσε όμως συστηματική επικοινωνία με τα τέκνα του. Οι σχέσεις του με την πρώην σύζυγο του έχουν εξομαλυνθεί. Πριν τη σύλληψη του ο κατηγορούμενος διέμενε με τον πατέρα του. Ο κατηγορούμενος φοίτησε μέχρι την 1η τάξη του Τεχνικού Λυκείου όπου παρακολουθούσε μαθήματα του κλάδου Ηλεκτρολογίας. Διέκοψε τη φοίτηση του λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος. Εργάστηκε με τον πατέρα του ως φανοποιός. Το 2008 υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία στον Ελληνικό Στρατό. Ακολούθως εργάστηκε σε εργοστάσιο αλλά και στις οικοδομές ως υπάλληλος του πεθερού του. Από τον Μάιο του 2020 παρέμεινε εκτός σταθερού εργασιακού πλαισίου. Τους τελευταίους 6 μήνες είναι άνεργος και συντηρείται από τον πατέρα του. Ο κατηγορούμενος από τα 14 έως τα 28 του έτη έκανε συστηματική χρήση κάνναβης και κοκαΐνης. Συμμετείχε στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΚΕΘΕΑ». Πριν τη σύλληψη του, σύμφωνα με τον ίδιο έκανε περιστασιακή χρήση για ψυχαγωγικούς σκοπούς. Κατά την διάρκεια της κράτησης του υπέβαλε αίτημα για ένταξη στο πρόγραμμα απεξάρτησης «ΔΑΝΑΗ». Ο συνήγορος του κατηγορούμενου, αναγνώρισε τη σοβαρότητα των αδικημάτων. Ο κατηγορούμενος, ανέφερε, λόγω της εξάρτησης του σε πρόσωπα που διακινούν ναρκωτικά και που του ασκούσαν επιρροή και ευρισκόμενος σε δυσμενή οικονομική κατάσταση οδηγήθηκε στη διάπραξη των αδικημάτων, για ένα σχετικά αμελητέο ποσό. Αν και γνώριζε τη φύση των ουσιών δεν γνώριζε το ακριβές είδος και ποσότητα. Εισηγήθηκε ότι ο ρόλος του ως εκ τούτου ήταν μειωμένος. Παρά τη σοβαρότητα των αδικημάτων, ήταν η θέση του, το καθήκον εξατομίκευσης της ποινής δεν ατονεί. Ζήτησε να ληφθούν υπ' όψιν οι προσωπικές του περιστάσεις και δη η κακή οικονομική κατάσταση της οικογένειας, το χαμηλό του μορφωτικό επίπεδο και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος ως χρήστης, έστω και πρόσφατα, αναζήτησε βοήθεια με την ένταξη του σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Ζήτησε επίσης να ληφθούν υπ' όψιν η άμεση παραδοχή του, γεγονός που δείχνει έμπρακτα τη μεταμέλεια του, ως επίσης το λευκό του ποινικό μητρώο σε συνάρτηση με τους μετριαστικούς παράγοντες που προβλέπονται στο άρθρο 30

(4)(β) του Ν.29/77. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΚΑΤΑΛΗΞΗ Η σοβαρότητα του αδικήματος της κατηγορίας 3, της κατοχής με σκοπό την προμήθεια, το οποίο διέπραξε ο κατηγορούμενος αντικατοπτρίζεται, κατ' αρχήν, από την προβλεπόμενη ποινή, της φυλάκισης δια βίου. Το άρθρο 30

(1)του Ν. 29/77 όπως τροποποιήθηκε), παραπέμπει για την προβλεπόμενη ποινή σε ενσωματωμένο Πίνακα όπου εκτίθενται οι διάφορες μορφές παράβασης του Νόμου και η αντίστοιχη, κατ' ανώτατο όριο τιμωρία. Όσον αφορά το αδίκημα της κατηγορίας 4, της νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες, η προβλεπόμενη ποινή είναι φυλάκιση 14 ετών ή χρηματική ποινή μέχρι €500.000 ή και οι δύο αυτές ποινές. Το ύψος της προβλεπόμενης ποινής προδιαγράφει και τη σοβαρότητα που θέλησε ο νομοθέτης να προσδώσει στο κάθε συγκεκριμένο αδίκημα και κατ' επέκταση τον βαθμό προστασίας του έννομου αγαθού που προστατεύεται, στοιχείο το οποίο το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπ' όψιν κατά την επιμέτρηση της ποινής (βλ. Souilmi ν Αστυνομίας

(1992)2 ΑΑΔ 248). Το στοιχείο αυτό, δηλαδή η ανώτατη προβλεπόμενη ποινή, λαμβάνεται υπ' όψιν στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο για την επιλογή του είδους της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασης της (βλ. Διευθυντής Τμήματος Επιθεώρησης Εργασίας ν Χρυσοστόμου κ.α.

(2002)2 ΑΑΔ 575, 580). Στην υπό κρίση περίπτωση, ο νομοθέτης διά της προβλεπόμενης μέγιστης ποινής της ισόβιας φυλάκισης, προσδίδει μια όλως ιδιαίτερη σοβαρότητα στα αδικήματα αφού το έννομο αγαθό που προστατεύεται είναι η ίδια η κοινωνία (βλ. Saliba v Δημοκρατίας

(2008)2 ΑΑΔ 388). Η επιβολή της ποινής αποτελεί έργο λεπτό και δύσκολο. Απαιτείται η εξισορρόπηση του γενικού συμφέροντος της δικαιοσύνης από τη μια και της εξατομίκευσης της ποινής από την άλλη. Πρώτιστο καθήκον του Δικαστηρίου είναι η προστασία της κοινωνίας, που επιτυγχάνεται μόνο με την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου. Τα ναρκωτικά έχουν δυστυχώς εξαπλωθεί παντού. Ουδείς μπορεί να παραμένει αδιάφορος μπροστά σε αυτό το φαινόμενο. Τα ναρκωτικά αποτελούν τον σύγχρονο εφιάλτη κάθε γονέα και απειλούν το κάθε παιδί με τον όλεθρο και την καταστροφή. Μέχρι στιγμής οι προσπάθειες για αντιμετώπιση αυτής της μάστιγας δεν έχουν αποδώσει. Τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά δεν παρουσιάζουν κάμψη. Αντιθέτως, βρίσκονται σε έξαρση και για αυτό καθίσταται αναγκαίο να επιβάλλονται αυστηρές και αποτρεπτικές ποινές. Η χρήση ναρκωτικών έχει χαρακτηρισθεί και ως νάρκη στο θεμέλιο της κοινωνίας. Τα ναρκωτικά αποτελούν κίνδυνο, τόσο για τη φυσική όσο και για την κοινωνική ευημερία του ανθρώπου. Ο αγώνας ενάντια στα ναρκωτικά διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα (βλ. Kablawi & Others v Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 494 και Jokarbozorgi v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 726). Η έξαρση, η οποία παρατηρείται στη χρήση ναρκωτικών, καθιστά την αποτροπή κυρίαρχο στοιχείο στον καθορισμό της φύσης της ποινής, γεγονός που κατά κανόνα καθιστά την φυλάκιση αναπόφευκτη. Η τιμωρία δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά μέτρο άμυνας έναντι παραβιάσεων του δικαίου και υπονόμευσης των αρχών του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν Ιωάννου

(1999)2 ΑΑΔ 603). Στην Παγιαβλάς ν Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 240, ο τότε Πρόεδρος του Ανωτάτου Δικαστηρίου παρατήρησε τα εξής: «Η χρήση ναρκωτικών έχει όντως, προσλάβει ανησυχητικές διαστάσεις γεγονός που επιβάλλει κατά κανόνα, την επιβολή αποτρεπτικών ποινών, όπως και πρόσφατα διαπιστώθηκε στην Παυλίδης κ.α. ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 6161 και 6162, 15.7.1992». Σε ό, τι αφορά τους διακινητές ναρκωτικών είτε αυτοί είναι κυρίως μεταφορείς είτε «βαποράκια», η νομολογία υπογραμμίζει ότι ανεξάρτητα από το συγκεκριμένο ρόλο τους, προέχει πάντοτε η αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου για το κοινό καλό. Στην Μιχαήλ ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577, λέχθηκαν συναφώς τα εξής σε σχέση κυρίως με τα «βαποράκια», «Η πείρα καταδείχνει ότι οι έμποροι ναρκωτικών συχνά επιλέγουν άτομα αδύναμα ή άτομα με ειδικά προβλήματα για τη μεταφορά ναρκωτικών. Η κατανόηση αυτών των αδυναμιών και προβλημάτων δεν μπορεί να επιδράσει κατά τρόπο που να εξασθενίζει την αποτελεσματική εφαρμογή του νόμου». (βλ. σχετικά και τις Marius v Δημοκρατίας

(2015)2Α ΑΑΔ 397 και Μιχαήλ ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 165/2015, 22.1.2018). Στην Ελ Χαπίρ Ναζίπ v. Αστυνομίας

(2014)2B ΑΑΔ 808, το Ανώτατο Δικαστήριο επανέλαβε τις αρχές, λέγοντας τα ακόλουθα (σελ. 817): «Είναι τετριμμένο, αλλά πρέπει να υπομνησθεί η νομολογία που υπαγορεύει την αναγκαιότητα επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε υποθέσεις ναρκωτικών ουσιών. Η ενασχόληση με ναρκωτικά είτε για ιδία χρήση, είτε κατά μείζονα λόγο, για εμπορία με την εισαγωγή και διάθεση ή προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα αποτελεί μέγιστο κίνδυνο στην κοινωνική συνοχή ενόψει των τεραστίων προβλημάτων που επιφέρει η εξάρτηση από τις ουσίες αυτές. Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που τα Δικαστήρια συνδράμουν έστω κατασταλτικά, στον πόλεμο εναντίον των ναρκωτικών με την επιβολή αυστηρών και συνάμα αποτρεπτικών ποινών. Ορθά επομένως μνημονεύθηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο διάφορες σχετικές επί του θέματος αποφάσεις, ενδεικτικές των οποίων είναι οι Χριστοδούλου v. Αστυνομίας

(2004)2 Α.Α.Δ. 538, Berne v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467, Sikaf v. Δημοκρατίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 467 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Παπαχαραλάμπους - ανωτέρω -.» Η έννοια της αποτροπής εξηγήθηκε στην Πισκόπου v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 342, όπου λέχθηκαν τα εξής (στη σελ. 351): «Η αποτροπή, ως παράγοντας ο οποίος επενεργεί στον καθορισμό της ποινής, έχει δύο παραμέτρους. Η μία έχει ως λόγο την αποτροπή του ίδιου του παραβάτη από την επανάληψη του εγκλήματος ή παρομοίων εγκλημάτων στο μέλλον. Η άλλη αφορά την αποτροπή τρίτων από τη διάπραξη όμοιων ή παρόμοιων εγκλημάτων. Στη δεύτερη περίπτωση, η αποτροπή έχει δύο συνισταμένες: Πρώτο, την αποτροπή η οποία είναι συνυφασμένη με τη σοβαρότητα του εγκλήματος, .. και δεύτερο, την αποτροπή ως μέσου για την καταστολή εγκλημάτων που ευρίσκονται σε έξαρση. Στην περίπτωση σοβαρών εγκλημάτων το στοιχείο της αποτροπής είναι αλληλένδετο με τη σοβαρότητα της κατηγορίας εγκλημάτων, στην οποία ανήκει το υπό τιμωρία έγκλημα, και με την εγγενή ανάγκη για την αποτροπή τους.» Στην Δημοκρατία v Νικολάου, Ποινική Έφεση 59/2020, 16.2.2022, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε εκ νέου ότι: «Η νομολογία μας έθεσε τις κατευθυντήριες αρχές ως προς την επιβολή ποινών σε υποθέσεις κατοχής ναρκωτικών ουσιών και ιδιαίτερα σε περίπτωση κατοχής τους με σκοπό την προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Όπως τέθηκε στην υπόθεση Bora ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 79/2017, ημερομηνίας 13.3.2018, ''μπορεί να αποτυπωθεί, ως απαύγασμα της εν λόγω νομολογίας, η ανάγκη για επιβολή αυστηρών ποινών, αποτρεπτικού χαρακτήρα, ακριβώς λόγω των ολέθριων αποτελεσμάτων που ενέχει η εγκληματική αυτή συμπεριφορά. Η αυστηρή μεταχείριση των παραβατών προβάλλει ως επιτακτική, δεδομένης της συχνότητας των υποθέσεων αυτής της μορφής που τίθενται ενώπιον των Δικαστηρίων και της ραγδαίας επιδείνωσης του φαινομένου της κατοχής και διακίνησης ναρκωτικών ουσιών. Η εξαθλίωση των θυμάτων, αλλά και η απώλεια ζωών, κυρίως νέων ανθρώπων, επιβάλλει τη δραστική παρέμβαση και συμμετοχή της δικαιοσύνης στην καθολική προσπάθεια αναχαίτισης της σύγχρονης μάστιγας των ναρκωτικών.''» Η εξατομίκευση δεν ατονεί, αλλά από την άλλη μεριά δεν μπορεί να εξασθενήσει ή εξουδετερώσει την ανάγκη για προστασία του κοινωνικού συνόλου εκεί όπου εντοπίζεται σοβαρό πρόβλημα. Η στάθμιση, η οποία χρειάζεται σε τέτοιες περιπτώσεις, περιγράφεται με πληρότητα στις Antoniades v Police

(1986)2 CLR 21, Κωνσταντίνου v Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 224, Φιλίππου ν Αστυνομίας

(1989)2 ΑΑΔ 245, Gholi ν Δημοκρατίας

(1997)2 ΑΑΔ 30, Γενικός Εισαγγελέας v Ευαγόρου

(2001)2 ΑΑΔ 285, Jovanovic v Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 635, Θεοχάρους v Αστυνομίας

(2008)2 ΑΑΔ 575 και Θεολόγου ν Αστυνομίας

(2014)2Β ΑΑΔ 800. Ειδικότερα, σε υποθέσεις ναρκωτικών τονίστηκε ιδιαίτερα ότι οι προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις των κατηγορουμένων και άλλοι μετριαστικοί παράγοντες δεν αποτελούν παρά μόνο «περιθωριακούς παράγοντες με πολύ μικρή βαρύτητα» στην επιμέτρηση της ποινής (βλ. Landau v Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 178, όπως και τις Sultan v Δημοκρατίας

(1983)2 CLR 121 και Marco v Δημοκρατίας

(1987)2 ΑΑΔ 188). Στην Landau (ανωτέρω), υπογραμμίστηκε ότι, «Ο καλός χαρακτήρας του μεταφορέα είναι πολύ μικρής σημασίας στις περιπτώσεις εμπορίας ναρκωτικών. Οι έμποροι ναρκωτικών, συνήθως αναζητούν μεταφορείς καλού χαρακτήρα και πρόσωπα τα οποία δυνατόν, λόγω φύλου, ηλικίας ή ασθένειας, να προκαλούν τη συμπάθεια του Δικαστηρίου. Χωρίς τους μεταφορείς αυτούς το εμπόριο των ναρκωτικών δεν θα βρισκόταν στην έξαρση που είναι σήμερα.» Σε σχέση με τις οικογενειακές περιστάσεις μεταφορέων κάθε είδους, υποδείχθηκε, «.ότι ανεξάρτητα από τα αισθήματα συμπάθειας τα οποία το δικαστήριο μπορεί να έχει για τη δυσχερή θέση στην οποία θα βρεθεί η οικογένεια ενός κατηγορουμένου, τα αθώα θύματα της δικής του εγκληματικής διαγωγής, . αναπόφευκτα πληρώνουν το τίμημα για τα εγκλήματα που διαπράττονται από εκείνους που κανονικά έπρεπε να ήταν οι υποστηρικτές τους» (σε ελεύθερη μετάφραση από την Chanine v The Republic

(1987)2 CLR 183, 187). Επομένως, όσο σοβαρές κι αν είναι οι επιπτώσεις σε κατηγορούμενους και στις οικογένειες τους, υπερισχύει η αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου. Προέχει η καταστολή τέτοιων αδικημάτων ώστε να παραμένει αλώβητη η παρεχόμενη προστασία της κοινωνίας. Θεωρούμε χρήσιμο να παραπέμψουμε, ενδεικτικά, σε κάποιες υποθέσεις οι οποίες αφορούν μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών. Έχουμε βέβαια υπ' όψιν ότι, όπως λέχθηκε στην Χαραλάμπους κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, 10.3.2021, με μνεία στη Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας

(2000)2 ΑΑΔ 1: «Προηγούμενες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας συγκεκριμένων εγκλημάτων και των παραμέτρων του καθορισμού της ποινής. Δεν έχουν όμως το δεσμευτικό χαρακτήρα που ενέχει ο καθορισμός αυτός δικαίου. Και τούτο, γιατί η ποινή που επιβάλλεται σε κάθε υπόθεση είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων που την συνθέτουν και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του παραβάτη.» (βλ. επίσης, μεταξύ άλλων, τις υποθέσεις, Πόλεος ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 141/2016, 2.6.2017, LC.A. Domiki Ltd v R.K.A. Kikkos Developers Ltd κ.ά.

(2015)2A AAΔ.91, Μιχαήλ ν Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 123 και Μιχαήλ ν Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 577). Όπως επισημάνθηκε στην Γενικός Εισαγγελέας v Sak

(2005)2 ΑΑΔ 377, το είδος και η ποσότητα των ναρκωτικών καθώς επίσης και ο σκοπός για τον οποίο αυτά κατέχονται, συγκαταλέγονται ανάμεσα στους παράγοντες οι οποίοι πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν στον καθορισμό της ποινής. Στις περιπτώσεις όπου η κατοχή συνοδεύεται από πρόθεση εμπορίας τότε η ποινή αναπόφευκτα καθίσταται πιο αυστηρή. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν Dos Santos

(2005)2 ΑΑΔ 297 η επιβληθείσα από το Κακουργιοδικείο ποινή φυλάκισης 6 ετών για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 1,021 γραμμαρίων κοκαΐνης, αυξήθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο σε ποινή φυλάκισης 9 ετών. Στη Memic v Δημοκρατίας

(2014)2Α ΑΑΔ 276, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 8 ετών στον εφεσείοντα ο οποίος παραδέχθηκε ενοχή σε δύο κατηγορίες, για κατοχή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 915,27 γρ. κοκαΐνης, έχοντας τον ρόλο μεταφορέα της εν λόγω ποσότητας. Στη Mbakoup ν Δημοκρατίας

(2015)2A AAΔ 119, επικυρώθηκε ποινή φυλάκισης 7 ετών μετά από παραδοχή σε κατηγορούμενο, πατέρα ηλικίας τριών παιδιών και ηλικίας 34 ετών, για το αδίκημα της κατοχής με σκοπό την προμήθεια 351,4198 γραμμαρίων κοκαΐνης. Στη Marius (ανωτέρω), το Κακουργιοδικείο επέβαλε στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής, συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 4 ετών για συνωμοσία και 11 ετών για εισαγωγή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 883,4463 γρ. κοκαΐνης. Το Εφετείο επικύρωσε τις ποινές χαρακτηρίζοντας την 11ετή ποινή ως «αρκετά αυστηρή» όμως όχι σε τέτοιο βαθμό που να χαρακτηριζόταν ως έκδηλα υπερβολική. Στην Valdez ν Δημοκρατίας, Ποινικές Έφεση 144/2016, 21.2.2017, το Εφετείο επικύρωσε τις συντρέχουσες ποινές φυλάκισης των 8 ετών στις κατηγορίες για εισαγωγή και κατοχή με σκοπό την προμήθεια 160 γρ. κοκαΐνης στους εφεσείοντες οι οποίοι παραδέχθηκαν ενοχή, είχαν τον ρόλο μεταφορέα έναντι χρηματικής αμοιβής και με δύσκολες προσωπικές συνθήκες. Στην Almeida v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 22/15, 7.7.17, επικυρώθηκαν συντρέχουσες ποινές φυλάκισης 10 ετών στον εφεσείοντα για εισαγωγή και για κατοχή με σκοπό την προμήθεια 2.832,9 γραμμαρίων κοκαΐνης. Ο εφεσείων ήταν 23 ετών, λευκού ποινικού μητρώου, ανέλαβε τον ρόλο του μεταφορέα λόγω της δεινής του οικονομικής κατάστασης και κατονόμασε τον προμηθευτή του. Το Εφετείο έκρινε πως η εξαιρετικά μεγάλη σοβαρότητα των αδικημάτων δεν καθιστούσε την ποινή έκδηλα υπερβολική ώστε να δικαιολογείτο η επέμβαση του. Στην Αναστασιάδης ν Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 242/18, 31.5.19, το Εφετείο επικύρωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών (μετά από παραδοχή) σε κατηγορία κατοχής με σκοπό την προμήθεια 600,9 γραμμαρίων κοκαΐνης, σε πολύτεκνο κατηγορούμενο, ηλικίας 39 ετών, με λευκό ποινικό μητρώο. Στην Maciuca v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 72/15, 22.1.2018, επιβλήθηκε στον, ο οποίος κρίθηκε ένοχος κατόπιν ακρόασης, ποινή φυλάκισης 13½ ετών για αδικήματα που αφορούσαν σε εισαγωγή και σε κατοχή με σκοπό την προμήθεια ναρκωτικών Τάξεως Α, (κοκαΐνη βάρους 3 κιλών και 750 γραμμαρίων περίπου). Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την έφεση, επανέλαβε την ανάγκη για επιβολή αποτρεπτικών ποινών για τέτοιου είδους αδικήματα, με σκοπό την προστασία της κοινωνίας. Όσον αφορά το αδίκημα της νομιμοποίησης εσόδων, κατά την επιβολή ποινής το Δικαστήριο δύναται να λάβει υπ' όψιν του ως επιβαρυντικούς παράγοντες δυνάμει του άρθρου 4

(4)του Ν.188(Ι)/2007, ότι: «(α) Το αδίκημα διαπράχθηκε στο πλαίσιο εγκληματικής οργάνωσης: Νοείται ότι, για τους σκοπούς της παρούσας παραγράφου, "εγκληματική οργάνωση" έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό στο άρθρο 1 της πράξης της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τίτλο "Απόφαση-Πλαίσιο 2008/841/ΔΕΥ του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 2008, για την καταπολέμηση του οργανωμένου εγκλήματος"· (β) το πρόσωπο είναι υπόχρεη οντότητα και έχει διαπράξει το αδίκημα κατά την άσκηση της επαγγελματικής του δραστηριότητας· και (γ) η περιουσία που είναι αντικείμενο νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες είναι σημαντικής αξίας.» Σύμφωνα με το άρθρο 1 της εν λόγω Απόφασης Πλαίσιο 208/841/ΔΕΥ: «Ορισμοί -

1. Για τους σκοπούς της παρούσας απόφασης - πλαισίου, ως «εγκληματική οργάνωση» νοείται η εγκαθιδρυμένη επί ένα χρονικό διάστημα και διαρθρωμένη ένωση περισσοτέρων των δύο προσώπων, που δρουν από κοινού προκειμένου να τελέσουν αξιόποινες πράξεις οι οποίες επισύρουν ποινή στερητική της ελευθερίας ή μέτρο ασφαλείας στερητικό της ελευθερίας μεγίστης διαρκείας τουλάχιστον τεσσάρων ετών, ή βαρύτερη ποινή, με σκοπό να προσπορισθούν, άμεσα ή έμμεσα, οικονομικό ή άλλο υλικό όφελος.» Στην προκειμένη περίπτωση παρά το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος δεν ενεργούσε μόνος του δεν έχει προωθηθεί η θέση ότι ενεργούσε ως μέρος εγκληματικής ομάδας εντός της εννοίας της Απόφασης - Πλαίσιο και κατ' επέκταση του Ν. 188(Ι)/
2. Το ποσό επίσης - €225 - είναι σχετικά μικρής αξίας. Σύμφωνα με τις Αγγλικές Κατευθυντήριες γραμμές για αδικήματα με βάση το Proceeds of Crime Act 2002 (βλ. Archbold 2020, Sentencing Guidelines, §22-35, σελ. 373 - 375), λαμβάνονται υπ' όψιν κατά την επιβολή της ποινής ως προς τον καθορισμό της σοβαρότητας αριθμός παραμέτρων. Η ανάληψη πρωταγωνιστικού ρόλου από τον κατηγορούμενο, η εμπλοκή άλλων μέσω κατάχρησης θέσης ή άσκησης επιρροής, η κατάχρηση θέσης, ο λεπτομερής σχεδιασμός και οργάνωση αλλά και η εγκληματική συμπεριφορά για παρατεταμένο χρονικό διάστημα καθιστούν τις περιστάσεις διάπραξης πολύ σοβαρές. Αντίθετα, αν ο κατηγορούμενος ήταν καθοδηγούμενος με περιορισμένα καθήκοντα, ή η εμπλοκή του ήταν λόγω εκφοβισμού ή εκμετάλλευσης, χωρίς ιδιαίτερο προσωπικό όφελος, ή αν έδρασε με πολύ λίγο ή καθόλου προγραμματισμό και περιορισμένη επίγνωση της έκτασης της εγκληματικής δραστηριότητας, η υπαιτιότητα (culpability) του κατηγορούμενου καθίσταται λιγότερο σοβαρή. Το ύψος του ποσού είναι επίσης σχετικό στον καθορισμό της προκληθείσας βλάβης (harm). Εξετάσαμε με ιδιαίτερη προσοχή όλα όσα συνθέτουν την παρούσα υπόθεση, συμπεριλαμβανομένων και των εισηγήσεων του ευπαιδεύτου συνηγόρου του κατηγορούμενου σε σχέση με μετριασμό της ποινής. Τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος πρόδηλα κατατάσσονται ανάμεσα στα πιο σοβαρά. Έχουμε υπ' όψιν το είδος και την ποσότητα των ναρκωτικών, όπως και το σκοπό για τον οποίο αυτά προορίζονταν. Πρόκειται για μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών Τάξεως A, κοκαΐνης, προορισμός της οποίας ήταν να διατεθεί στο κοινό. Αυτά όλα αποβαίνουν καθοριστικά στο είδος και το ύψος της ποινής (βλ. Sikaf v Δημοκρατίας

(2003)2 ΑΑΔ 467). Σε ό,τι αφορά τις περιστάσεις που οδήγησαν τον κατηγορούμενο στη διάπραξη των αδικημάτων, σημειώνουμε ότι αυτός ενήργησε ως μεταφορέας. Πάντως, όπως και να χαρακτηρίσει κανείς το ρόλο του, στην ουσία συνέβαλε κατά τρόπο κρίσιμο στη διακίνηση των ναρκωτικών ως μέρος της αλυσίδας γεγονότων με τα οποία θα επιτυγχανόταν ο τελικός στόχος που ήταν η προμήθεια σε τρίτα πρόσωπα. Επομένως, υποχωρεί σε σημαντικό βαθμό η σημασία του ότι ήταν μεταφορέας, όπως άλλωστε σαφώς προκύπτει από την υπόθεση Μιχαήλ (ανωτέρω). Ο συνήγορος του αναφέρθηκε στα οικονομικά προβλήματα και άλλες προσωπικές και οικογενειακές του περιστάσεις. Έχει επανειλημμένα λεχθεί, μέσα από τη νομολογία, ότι δεν πρέπει να δίδεται υπέρμετρη βαρύτητα σε οικονομικές ή άλλες δυσκολίες οι οποίες ενδεχομένως να συνέτειναν στο να διαπράξει κατηγορούμενος αδίκημα. Λαμβάνουμε υπ' όψιν ότι μετά τη σύλληψη του η στάση του κατηγορούμενου ήταν θετική και συνεργάστηκε με τις αρχές. Η συνεργασία βέβαια του κατηγορούμενου υπήρξε περιορισμένη παρά την παραδοχή του αφού δεν κατονόμασε τον προμηθευτή του στην Ελλάδα. Ούτε έχει αναφερθεί στο Δικαστήριο ότι συνελήφθη τρίτο πρόσωπο σε σχέση με την εμπορία στην Κύπρο. Δεν μπορεί επομένως να τύχει του ευεργετήματος που προβλέπει η νομολογία (βλ. ανάμεσα σε άλλες τις Μarco v The Republic

(1987)2 CLR 188, Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 ΑΑΔ 242, Κυριάκου v Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 746, Φραγκίσκου v Δημοκρατίας

(2015)2Β ΑΑΔ 833 και Κema v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 284/18, 19.7.2019). Δικαιούται όμως να επικαλεστεί, τα προβλεπόμενα στο άρθρο 30

(4)(β)(

1. ii)και (
2. v)του Ν.29/77, ότι δηλαδή παρασύρθηκε από άτομα που μπορούσαν να ασκήσουν επιρροή σ' αυτόν και ότι είναι πρόθυμος να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης. Όσον αφορά το αδίκημα νομιμοποίησης εσόδων λάβαμε υπ' όψιν ότι το ποσό που κατείχε ήταν μικρό, ότι ενήργησε κατόπιν επιρροής, ότι δεν υπήρχε από πλευράς του ιδιαίτερος προσχεδιασμός και ότι η όλη συμμετοχή του στην εγκληματική δραστηριότητα ήταν ευκαιριακή. Λήφθηκε επίσης υπ' όψιν η άμεση παραδοχή του στο Δικαστήριο η οποία, με βάση πάγια νομολογία, πρέπει να αμείβεται «με σχετική έκπτωση στην ποινή» (βλ. Χαρτούπαλλος ν Δημοκρατίας

(2002)2 ΑΑΔ 28 και Θεοδώρου v Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 208/18, 27.11.2019), διότι αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Λαμβάνουμε επίσης υπ' όψιν τις προσπάθειες απεξάρτησης που κατέβαλε ο κατηγορούμενος στο παρελθόν αλλά και την πρόθεση του να ενταχθεί σήμερα σε πρόγραμμα (βλ. Χριστοφίδης ν Δημοκρατίας

(2004)2 ΑΑΔ 148, Καρακάννας ν Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 463 και Χαραλάμπους ν Αστυνομίας

(2005)2 ΑΑΔ 82). Το πώς αντικρίζονται τα διάφορα στοιχεία σε κάθε υπόθεση, εξαρτάται από τις λεπτομέρειες που τα συνθέτουν (βλ. Chafari v Αστυνομίας

(2001)2 ΑΑΔ 442). Σε περίπτωση κατά την οποία η σύλληψη διενεργείται επ΄ αυτοφώρω, όπως στην προκειμένη περίπτωση, η σημασία της παραδοχής αμβλύνεται (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν Μονιάτη

(2000)2 ΑΑΔ 553, Γενικός Εισαγγελέας ν Ζανέττου

(2001)2 ΑΑΔ 438 και Κατσαπάου v Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 388). Δεν παραγνωρίζουμε όμως και τα όσα λέχθηκαν αναφορικά με αυτή την πτυχή στην υπόθεση Χαραλάμπους κ.ά. ν Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις 127/2019 και 130/2019, 10.3.2021, όπου υποδείχθηκε ότι «. η παραδοχή ενός κατηγορουμένου, ακόμη και σε περιπτώσεις αυτόφωρου αδικήματος, είναι πάντα καλοδεχούμενη και προσμετρά ως απτό στοιχείο μεταμέλειας.». Τέλος θα πρέπει να αναφερθεί ότι τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το αδίκημα της κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' (κατηγορία 2) περιλαμβάνονται σ' αυτά της κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου Τάξεως Α' (κατηγορία 3) που είναι, όπως προαναφέρθηκε, πιο σοβαρό. Λάβαμε υπ' όψιν και τις επιπτώσεις που θα έχει μια πολύχρονη ποινή φυλάκισης στον ίδιο αλλά και στην οικογένεια του (βλ. R v Kayani and Solliman

(2011)EWCA Crim 2871 και R v Bishop

(2011)EWCA Crim 1446). Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Ξυδάς ν Δημοκρατίας

(2012)2 ΑΑΔ 817, μια πολυετής φυλάκιση δεν ευνοεί την ομαλή επανένταξη του καταδικασθέντος και καθίσταται επώδυνη για την οικογένεια του. Ωστόσο, σε μια σοβαρή υπόθεση όπως είναι η παρούσα με πρόδηλη την αναγκαιότητα αποτροπής δεν μπορεί να αποφευχθεί η επιβολή πολυετούς ποινής φυλάκισης, όσο και να λάβει υπ' όψιν κανείς τα όσα τέθηκαν ενώπιον μας σχετικά με τις προσωπικές, οικογενειακές, οικονομικές και άλλες περιστάσεις του κατηγορούμενου (βλ. Chanine και Landau (ανωτέρω)). Αφού συνυπολογίσαμε και σταθμίσαμε όλους τους σχετικούς παράγοντες με την επιμέτρηση της ποινής, εξαντλώντας κάθε δυνατή επιείκεια επιβάλλουμε τις ακόλουθες ποινές: Στην Κατηγορία 2 δεν επιβάλλεται ποινή καθότι τα γεγονότα αυτής περιλαμβάνονται στην κατηγορία 3. Στην Κατηγορία 3, ποινή φυλάκισης 11 ετών. Στην Κατηγορία 4, ποινή φυλάκισης 1 έτους. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Σύμφωνα με το άρθρο 117

(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, η ποινή φυλάκισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα που κατηγορούμενος βρίσκεται σε προφυλάκιση. Το ποσό των €225 που βρέθηκε στην κατοχή του κατηγορούμενου να κατασχεθεί. (Υπ.) .......... Ν. Γερολέμου, Π.Ε.Δ. (Υπ.) .......... Ν. Α. Π. Γεωργιάδης, Α.Ε.Δ. (Υπ.) ........... Μ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο