Δημοκρατία ν. Abdullah, Αρ. Υπόθεσης: 3938/21, 5/1/2022

(35)κατηγορίες για αδικήματα που κατ΄ ισχυρισμό διαπράχθηκαν, εναντίον της συζύγου του, σε διαφορετικές ημερομηνίες μεταξύ Φεβρουαρίου 2021 και Ιουνίου 2021. Ενώ άρχισε η ακρόαση της υπόθεσης και ακούστηκαν εννέα μάρτυρες κατηγορίας, πριν το Δικαστήριο εκδώσει ενδιάμεση απόφαση για το ζήτημα του εκ πρώτης όψεως, ο κατηγορούμενος προέβη σε παραδοχή σε είκοσι-δύο

(22)κατηγορίες, ήτοι των κατηγοριών υπό αριθμούς 1, 2, 4, 6, 8, 10, 11, 13, 14, 15, 18, 20, 22, 23, 24, 27, 29, 31, 33, 34, 35 και 36. Ειδικότερα ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε δύο κατηγορίες για το αδίκημα του Άρθρου 228(α) του Κεφ. 154, ήτοι για πράξεις που στοχεύουν την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης, τρεις κατηγορίες για το αδίκημα του Άρθρου 4

(1)(2(ια) του Νόμου 119(Ι)/2000 (ο Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμος), δύο κατηγορίες για πρόκληση ψυχικής βλάβης σε μέλος της οικογένειας του, κατά παράβαση του Άρθρου 3

(4)του Νόμου 119(Ι)/2000, πέντε κατηγορίες για άσκηση ψυχολογικής βίας, κατά παράβαση των Άρθρων 5 και 6 του Νόμου 115(Ι)/2021 (ο Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας και Περί Συναφών Θεμάτων Νόμος), μια κατηγορία για αντίσταση κατά νόμιμης σύλληψης, κατά παράβαση του Άρθρου 224(α) του Κεφ. 154, μία κατηγορία για επίθεση προκαλούσα πραγματική σωματική βλάβη, κατά παράβαση του Άρθρου 243 του Κεφ. 154, τρεις κατηγορίες για απειλή, κατά παράβαση του Άρθρου 91Α του Κεφ. 154, τέσσερις κατηγορίες για κοινή επίθεση, κατά παράβαση του Άρθρου 4

(2)(ιβ) του Νόμου 119(Ι)/2000 και μία κατηγορία δημόσιας εξύβρισης, κατά παράβαση του Άρθρου 99 του Κεφ. 154. Στη συνέχεια καταχωρίστηκε αναστολή ποινικής δίωξης για τις κατηγορίες 3, 5, 7, 9, 12, 16, 17, 19, 21, 25, 28, 30 και 32 οπότε ο κατηγορούμενος απαλλάχθηκε από αυτές. Τα γεγονότα που συνθέτουν τις κατηγορίες στις οποίες ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή εκτέθηκαν ενώπιον μας από την ευπαίδευτη εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής. Τα παραθέτουμε στη συνέχεια αυτούσια: 1. «Στις 26/02/21, καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου στην Αστ. xxx3 X. Αλωναρίτη, από την Bxxxxx Mxxxxo από τη Συρία, (στο εξής «παραπονούμενη») ότι στις 26/02/21 και περί ώρα 1300, ενώ βρισκόταν στο σαλόνι της κατοικίας της στην οδό xxxxxxxxx x, xxxx. x, στην Πάφο, ο Κατηγορούμενος ο οποίος είναι σύζυγός της, με αφορμή ότι δεν έβρισκε κάποια προσωπικά του αντικείμενα στο σπίτι, της επιτέθηκε και την κτύπησε στη παρουσία των δύο παιδιών τους, ηλικίας 3 και 1 ετών. Σύμφωνα με την παραπονούμενη, ο Κατηγορούμενος της έδωσε ένα χαστούκι στο πρόσωπο, την έσφιξε με τα χέρια του στο λαιμό για να την πνίξει και στη συνέχεια χρησιμοποιώντας μαχαίρι την μαχαίρωσε στον βραχίονα του δεξιού χεριού. Η εν λόγω συμπεριφορά του Κατηγορουμένου προκάλεσε στην παραπονούμενη φόβο αλλά και σωματικό και ψυχικό πόνο. 2. Την ίδια μέρα, η παραπονούμενη εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό του ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, Δρ. Γxxxxx Βxxxxx, ο οποίος διαπίστωσε ότι φέρει μικρό θλαστικό τραύμα στον δεξιό βραχίονα. 3. Ακολούθως, την ίδια μέρα εναντίον Κατηγορούμενου εκδόθηκε δικαστικό ένταλμα σύλληψης και τα στοιχεία του τοποθετήθηκαν στον κατάλογο στοπ- λιστ. 4. Στις 28/02/2021 και ώρα 1645 στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου, ο Κατηγορούμενος συνελήφθηκε δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης από τον Α/Αστ. xxx2 X. Ζωττή, ο οποίος του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του και του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και αυτός απάντησε «Ότι έχω να πω θα το πω στο Δικαστήριο». 5. Την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 1815- 1840 στο ΤΑΕ Πάφου ο Α/Αστ. xxx2 X. Ζωττής έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα στην αραβική γλώσσα, αφού προηγουμένως τον ενημέρωσε για την υπόθεση την οποία διερευνούσε εναντίον του και του επέστησε γραπτώς την προσοχή του στο Νόμο, στην οποία απάντησε στις πλείστες ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με τη φράση «Ότι έχω να πω θα το πω στο δικαστήριο». 6. Στις 22/06/2021 καταγγέλθηκε στον Α/Αστ.xxx2 του ΤΑΕ Πάφου από την παραπονούμενη ότι στις 31/05/2021 και περί ώρα 1200 ενώ αυτή βρισκόταν στο σπίτι της, την επισκέφθηκε το Γραφείο Ευημερίας για να δει πως τα πάει. Αυτή τηλεφώνησε στον Κατηγορούμενο για να έρθει να τους μιλήσει και όταν ήρθε, πρόσεξε ότι αυτός είχε μείνει έξω από το σπίτι και άκουγε τι έλεγε η παραπονούμενη με τους Λειτουργούς του Γραφείου. Μετά που έφυγαν οι Λειτουργοί του Γραφείου Ευημερίας, ο Κατηγορούμενος μπήκε σπίτι και άρχισε να της φωνάζει και, χωρίς να του πει κάτι, την τράβηξε και την πήρε στο υπνοδωμάτιο τους και άρχισε να την κτυπάει δηλαδή να της δίνει χαστούκια στο πρόσωπο της. Ακολούθως ενώ ήταν πεσμένη στο κρεβάτι της, ο Κατηγορούμενος έπιασε τη σάρπα που φορούσε στο κεφάλι της και της την πέρασε στο λαιμό της και άρχισε να την σφίγγει πολύ δυνατά με αποτέλεσμα αυτή να αρχίσει να χάνει τις αισθήσεις της. Όταν την είδε να χάνει τις αισθήσεις της, την άφησε. Λίγο αργότερα αφού έφερε τις αισθήσεις της, ο Κατηγορούμενος άρχισε και πάλι να την κτυπά με τα χέρια του στο πρόσωπο και να την απειλεί με τις φράσεις «Θα σε σκοτώσω είσαι πουτάνα» προκαλώντας της τρόμο. Στη συνέχεια έφυγε από τη συζυγική οικία. 7. Αργότερα την ίδια μέρα και περί ώρα 20:00, ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στην οικία τους και πήγε στο υπνοδωμάτιο τους. Κατά τις 23:00 ενώ βρίσκονταν και οι δύο στο υπνοδωμάτιο τους, ο Κατηγορούμενος άρχισε και πάλι να φωνάζει στην παραπονούμενη ότι δεν την πιστεύει ότι και να του λέει και άρχισε και πάλι να την κτυπά με τα χέρια του στο πρόσωπο με πάτσους και μπουνιές στο σώμα της. όταν έπεσε στον καναπέ η Μ-1 ο Κατηγορούμενος πέρασε τα χέρια του στο λαιμό της και άρχισε να την σφίγγει δυνατά με αποτέλεσμα να αρχίσει να ζαλίζεται. Όταν την είδε να χάνει τις αισθήσεις της, άρχισε να της δίνει πάτσους για να την συνεφέρει. Μετά από αυτό ο Κατηγορούμενος την άφησε και βγήκε από το σπίτι. 8. Όταν ο Κατηγορούμενος επέστρεψε μέσα στο σπίτι συνέχισε να φωνάζει και να επιτίθεται στην παραπονούμενη μέχρι τις 05:00 το πρωί της 1ης Ιουνίου 2021 χτυπώντας την στο πρόσωπο και στο σώμα της. Η συμπεριφορά του Κατηγορουμένου προς την παραπονούμενη προκάλεσε σε αυτήν έντονο φόβο και ψυχική ωδίνη. 9. Στις 14/06/2021 και περί ώρα 0500 ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στο σαλόνι της οικίας τους, ο Κατηγορούμενος επέστρεψε στο σπίτι και άρχισαν να μιλούνε μεταξύ τους για το Γραφείο Ευημερίας. Λέγοντας της ξανά ότι του έλεγε ψέματα, ο Κατηγορούμενος, έβγαλε από την τσέπη του ένα μαχαίρι χρώματος μαύρου και χωρίς λόγο την μαχαίρωσε στο αριστερό της χέρι. Η συμπεριφορά αυτή του Κατηγορουμένου προκάλεσε ψυχική βλάβη στην παραπονούμενη και σωματικό και ψυχικό πόνο. 10. Την 18/06/2021 και περί ώρα 1100 ενώ η παραπονούμενη και ο Κατηγορούμενος βρίσκονταν στο υπνοδωμάτιο τους, αυτός άρχισε πάλι να της λέει για το Γραφείο Ευημερίας και να την κτυπάει δηλαδή της έδωσε μπουνιές στο δεξί της μάτι και την κλώτσησε στη πληγή που της είχε προκαλέσει στο χέρι της την 14/06/2021. Επίσης, της επιτέθηκε δηλαδή της έδωσε χαστούκια στο πρόσωπο της και την τράβηξε από τα μαλλιά. Όση ώρα ο την κτυπούσε, την απειλούσε με τις φράσεις «εννά κόψω τη κκελλέ ­σου» προκαλώντας της τρόμο και ψυχική ωδίνη. 11. Την 21/06/2021 και περί ώρα 2000 ενώ η παραπονούμενη βρισκόταν στην οικία της με τον Κατηγορούμενο, αυτός ήταν εκνευρισμένος διότι ήθελε να βάλει κάμερες ασφαλείας και αφού την πλησίασε την μαχαίρωσε στο μέτωπο μία φορά, λέγοντάς της «Καλά να πάθεις για να μην με καταγγέλλεις», προκαλώντας της φόβο και σωματικό και ψυχικό πόνο. Στη συνέχεια ξάπλωσαν για ύπνο και μόλις ο Κατηγορούμενος κοιμήθηκε, η παραπονούμενη βρήκε το θάρρος και την ευκαιρία να φύγει από το σπίτι μαζί με τα δύο ανήλικα παιδιά της και να πάει σε καταφύγιο που διατηρεί ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια (ΣΠΑΒΟ) όπου αποτάθηκε για βοήθεια. 12. Στο καταφύγιο τη βοήθησε η κ. Πxxxxxxxx Σxxxxx, Λειτουργός του καταφυγίου, σύμφωνα με την οποία η παραπονούμενη έφερε εμφανή τραύματα στο αριστερό της χέρι και στο μέτωπο. Στη συνέχεια η Λειτουργός κάλεσε ασθενοφόρο και αστυνομία. 13. Στο χώρο του καταφυγίου κατέφθασε ασθενοφόρο και Αστυνομία και η παραπονούμενη μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για να τύχει ιατρικής περίθαλψης. Στις 22/06/2021 αφού η παραπονούμενη εξετάστηκε από την επί καθήκοντι ιατρό του ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, Δρ. Πxxxxxxxxxx, διαπιστώθηκε ότι έφερε μώλωπα δεξιού κάτω βλεφάρου και ζυγωματικού με σύνοδο οίδημα, μώλωπα αριστερού βραχιόνιου, μώλωπα αριστερού ισχίου, θλαστικό τραύμα μετωπιαίας χώρας και μεγάλο (βαθύ) θλαστικό τραύμα βραχιονίου του οποίου δεν έγινε συρραφή του λόγω . του ότι αυτό ήταν παραμελημένο, ήτοι εκτιμήθηκε να προκλήθηκε προ 7-8 ημερών και δόθηκε αντιβιοτική φαρμακευτική αγωγή. 14. Στη συνέχεια της ίδιας μέρας, λόγω της φύσεως των τραυμάτων της, η παραπονούμενη μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και αφού έτυχε ιατροδικαστικής εξέτασης μεταξύ των ωρών 1650-1740 από τους Δρ. Οxxxxxxx και Δρ. Πxxxxxxx, με τη βοήθεια διερμηνέως στην αραβική γλώσσα και στην παρουσία της Αστ.xxx1 διαπιστώθηκε ότι έφερε:

1. i)Παλαιά εκχύμωση στην δεξιά κρόταφο-μετωπιαία χώρα, διαστάσεων 5x2 εκ.
2. ii)Γραμμοειδή εκδορά στην μετωπιαία χώρα, μήκους 4 εκ. iii) Εκτεταμένη παλαιά εκχύμωση κάτωθεν του δεξιού οφθαλμού, διαστάσεων 5x2,5 εκ. iν) Παλαιά εκχύμωση στην δεξιά παρειακή χώρα, διαστάσεων 5x1,3 εκ. ν) Πολλαπλές γραμμοειδές εκχυμώσεις στη πρόσθια τραχηλική χώρα μήκους 1 εκ. περίπου έκαστη. νi) Τρεις παλαιές ωοειδείς εκχυμώσεις κάτωθεν του πώγωνα, μέγιστης διαμέτρου 1 εκ. έκαστη. vii) Παλαιά εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή παρειακή χώρα διαστάσεων 7x5 εκ. viii) Τέσσερις παλαιές ουλές στην αριστερή βραχιόνια χώρα, διαστάσεων 8x1 εκ, 6x0,5 εκ., 4x0,5 εκ. και 3x0,5 εκ. iχ) Εκτεταμένη παλαιά εκχύμωση στην αριστερή εξωτερική βραχιόνια χώρα διαστάσεων 8x4 εκ. χ) Παλαιό θλαστικό τραύμα με μια χειρουργική ραφή στην αριστερή εξωτερική βραχιόνια χώρα, διαστάσεων 9,5x1,2 εκ. Το τραύμα ήταν παραμελημένο και με χαρακτηριστικά συμβατά με τραύμα προκληθέν από τέμνον όργανο.
3. xi)Πολλαπλά παλαιά γραμμοειδή θλαστικά τραύματα στην αριστερή εσωτερική αντιβραχιόνια χώρα και πολλαπλές παλαιές ωοειδείς εκχυμώσεις στην αριστερή εξωτερική αντιβραχιόνια χώρα, χii) Παλαιές ουλές στην δεξιά αντιβραχιόνια και αγκωνιαία χώρα, χiii) Παλιά ωοειδή εκχύμωση στη δεξιά αντιβραχιόνια χώρα, μέγιστης διαμέτρου 0,8 εκ. χiν) Δύο παλαιές ωοειδείς εκχυμώσεις στη δεξιά θωρακική χώρα μέγιστης διαμέτρου 1,5 εκ. χν) Παλαιά εκχύμωση στην αριστερή ωμοπλατιαία χώρα, διαστάσεων 5,5 χ2 εκ χνi) Παλαιά εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή πλάγια λεκάνη, διαστάσεων 9x3 εκ. χνii) Παλαιά εκτεταμένη εκχύμωση στην αριστερή πλάγια μηριαία χώρα διαστάσεων 6x3 εκ. χνϊii) Δύο παλαιές εκχυμώσεις στα γόνατα άμφω, μέγιστης διαμέτρου 3 εκ. 15. Στις 26/07/2021 και ώρα 02:15 στην οδό XXXXX στην Πάφο ο Λοχ. xxx9 X. Αxxxxxxxx συνέλαβε τον Κατηγορούμενο δυνάμει δικαστικού εντάλματος σύλληψης και αφού του επέστησε την προσοχή του στον Νόμο και του εξήγησε τους λόγους της σύλληψής του, αυτός απάντησε «θα πω στο δικαστήριο» στην ελληνική γλώσσα. Κατά τη σύλληψή του ο Κατηγορούμενος είχε στην κατοχή του ένα μικρό μαχαίρι με μαύρη χειρολαβή και λεπίδα μήκους 6 εκ. με το οποίο προσπάθησε να αυτοτραυματιστεί πράγμα το οποίο απέτρεψε ο Λοχ xxx9. Συνέχισε για λίγο να αντιστέκεται στη σύλληψη του αφού δεν έδινε τα χέρια του για να του τοποθετηθούν χειροπέδες, ώστε χρειάστηκε χρήση ανάλογης βίας για να γίνει κατορθωτή η σύλληψη του. Αναφορικά με το μαχαίρι ο Λοχ xxx9 το παρέλαβε από τον Κατηγορούμενο αφού του επέστησε την προσοχή του στο Νόμο και τότε αυτός απάντησε «δεν ήθελα να πάω μέσα γι' αυτό το έμπηξα πάνω μου». 16. Στη συνέχεια την ίδια μέρα και μεταξύ των ωρών 1605-1635 στο ΤΑΕ Πάφου, σε ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από τον Κατηγορούμενο με τη βοήθεια διερμηνέα της αραβικής γλώσσας αυτός ανέφερε, πως ότι έχει να πει, θα το πει στο δικαστήριο. Ακολούθως τέθηκε υπό κράτηση στα κρατητήρια του Αστυνομικού Σταθμού Πόλεως Χρυσοχούς για περαιτέρω διερεύνηση της υπόθεσης δυνάμει διατάγματος προσωποκράτησης 4 ημερών. 17. Ο Κατηγορούμενος βαρύνεται με τις εξής προηγούμενες καταδίκες: α) Ποιν υπόθεση xxx1/2021 η οποία αφορούσε την κατοχή αμφίστομου μαχαιριού όπου του επιβλήθηκε πρόστιμο ύψους €250,00. β) Ποιν υπόθεση xxx1/2021 η οποία αφορούσε την κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α με σκοπό την προμήθεια σε άλλα πρόσωπα και την παράνομη χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α' στην οποία επιβλήθηκαν ποινές προστίμου €300,00 και €200,00 αντίστοιχα. γ) Ποιν υπόθεση xxx4/2021 η οποία αφορούσε παράνομη κατοχή κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β' η οποία λήφθηκε υπόψιν στην ποινική υπόθεση 1411/2021. δ) Ποιν υπόθεση xxx4/2021 η οποία αφορούσε παράβαση του Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου όπου επιβλήθηκε ποινή προστίμου €200,00. ε) Ποιν υπόθεση xxx8/2021 η οποία αφορούσε παράβαση του Περί Λοιμοκάθαρσης Νόμου όπου επιβλήθηκε ποινή προστίμου €200,00. στ) Ποιν υπόθεση xxx1/2019 η οποία το αδίκημα της Απειλής σε δύο κατηγορίες όπου επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 μηνών σε έκαστη, με αναστολή για περίοδο 3 ετών. Η ημερομηνία καταδίκης ήταν η 14/06/2019.» Η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου, αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής, ενδιέτριψε επί των μετριαστικών παραγόντων που, κατά την εισήγηση της, διέπουν την περίπτωση του κατηγορούμενου, αναφερόμενη ειδικότερα στην παραδοχή του, ως στοιχείο που αποτελεί απόδειξη μεταμέλειας, υποδεικνύοντας ότι πρόκειται για άτομο, ηλικίας 27 ετών. Όσον αφορά στα περιστατικά που οδήγησαν στη διάπραξη των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος προωθήθηκε η θέση, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την εκπρόσωπο της Κατηγορούσας Αρχής, ότι η βιαιότητα του κατηγορούμενου προέρχεται από τη χρήση ουσιών και πως πρόσφατα νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας κατόπιν διατάγματος. Αναφέρθηκε επίσης σε διακοπή φαρμακευτικής αγωγής από τον κατηγορούμενο, παρά τις οδηγίες του Ψυχιάτρου που τον παρακολουθούσε, γεγονός που τον έκανε να χάνει τα λογικά του. Τέλος υιοθετήθηκε από την ευπαίδευτη συνήγορο του κατηγορούμενου το περιεχόμενο της έκθεσης του Γραφείου Ευημερίας η οποία ετοιμάστηκε για προσωπικές και οικογενειακές περιστάσεις του κατηγορούμενου. Η προαναφερόμενη έκθεση σημειώθηκε ως Τεκμήριο Β στη διαδικασία. Προκύπτει από αυτή ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών και βρίσκεται στην Κύπρο ως αιτητής πολιτικού ασύλου με μηνιαίο επίδομα €480,00 μηνιαίως το οποίο όμως είχε διακοπεί. Πριν τη σύλληψη του διέμενε με τη σύζυγο του - παραπονούμενη - και τα δύο παιδιά τους, σε διαμέρισμα στην Πάφο. Το ενοίκιο ανερχόταν σε €300,00 μηνιαίως. Ο κατηγορούμενος κατάγεται από τη Συρία, έχει δύο αδελφούς και δύο αδελφές. Ένας εκ των αδελφών του , ηλικίας 17 ετών, είναι μαθητής και διαμένει με τους παππούδες του και τη θεία του στην Κύπρο. Οι γονείς του δεν εργάζονται. Φοίτησε για 6 χρόνια σε σχολείο στη Συρία και στη συνέχεια εργάστηκε για 5 χρόνια σε εργοστάσιο ρούχων. Όταν άρχισε ο πόλεμος στη χώρα του προσπάθησε να δραπετεύσει με αποτέλεσμα να τραυματιστεί στο χέρι. Μετέβηκε στην Τουρκία το 2013 όπου υποβλήθηκε σε εγχείρηση και παρέμεινε εκεί για ένα χρόνο. Στη συνέχεια ήρθε στην Κύπρο όπου αιτήθηκε πολιτικό άσυλο. Έκτοτε συντηρείτο με το μηνιαίο επίδομα και αναφέρει ότι αδυνατεί να εργαστεί λόγω του κτυπήματος στο χέρι. Τον Ιανουάριο του 2017 παντρεύτηκε τη σύζυγο του, η οποία επίσης κατάγεται από τη Συρία, με την οποία απέκτησαν δύο ανήλικα παιδιά ηλικίας 4 και 2 ετών. Λόγω άσκησης βίας από τον ίδιο το ζεύγος βρίσκεται σε διάσταση και αυτός δεν έχει σταθερή επικοινωνία με τα παιδιά του. Καταβάλλει συνεχώς προσπάθεια για αποκατάσταση της σχέσης και εκφράζει μεταμέλεια για τα αδικήματα που έχει διαπράξει σε βάρος της οικογένειας του. Αναμφίβολα τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά, ως εξάγεται από τις προβλεπόμενες ποινές στο νόμο, ήτοι ποινή φυλάκισης διά βίου για τα αδικήματα των κατηγοριών 1 και 13, πέντε

(5)χρόνια φυλάκισης για τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 4, 11, 14, 15, 20, 27, 31 και 33 (τραυματισμός, ψυχολογική βία και ψυχική βλάβη) και μικρότερες ποινές φυλάκισης για τα υπόλοιπα αδικήματα. Το νομοθετικά ανώτατο όριο της προβλεπόμενης ποινής συνιστά τη βάση την οποία το Δικαστήριο οφείλει να έχει ως αφετηρία για την έναρξη της διεργασίας επιμέτρησης της ποινής (βλέπε ενδεικτικά ως σχετικές τις υποθέσεις Ghafari ν. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 442 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αριστοτέλους

(2004)2 Α.Α.Δ. 166). Τα γεγονότα κάθε υπόθεσης ως είναι εύλογο επίσης καθορίζουν τη σοβαρότητα της, ειδικότερα στην παρούσα περίπτωση ο τραυματισμός της παραπονούμενης με μαχαίρι, και η ταλαιπωρία της τελευταίας, παρ΄ ότι δεν της έχει παραμείνει κάποιο κατάλοιπο στη λειτουργία του οργανισμού της, παρέμεναν ωστόσο ουλές, οι οποίες προφανώς θα της θυμίζουν την κακοποίηση της, χωρίς να παραγνωρίζουμε όμως και την παράμετρο της ψυχολογικής βίας η οποία αποτελεί ξεχωριστή παράμετρο κακοποίησης και αιτία αρνητικών συνεπειών σε θύματα, κυρίως ενδοοικογενειακής βίας, τα οποία αν δεν αποφασίσουν έγκαιρα να καταγγείλουν άμεσα τέτοια συμπεριφορά, ως είναι η παρούσα, είναι αναγκασμένα να βιώνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα τη βία μέσα στο χώρο που ζούνε και μπροστά στα παιδιά, ως συνέβη δυστυχώς και στην παρούσα υπόθεση. Έχουμε συνεπώς κατά νου, ως γενική αρχή, πως τα γεγονότα κάθε υπόθεσης είναι δυνατό να επηρεάσουν τη σοβαρότητα ενός αδικήματος είτε προς το σοβαρότερο είτε και προς το ελαφρύτερο. Το απαύγασμα και το νόημα των ανωτέρω διατυπώνεται στην υπόθεση Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 391 όπου, μεταξύ άλλων, αναφέρθηκε ότι: «Σχετικά με τη σοβαρότητα των αδικημάτων θα θέλαμε να παρατηρήσουμε ότι ο χαρακτηρισμός κάποιου αδικήματος ως σοβαρού δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το ανώτατο όριο ποινής που ο νόμος προνοεί για τη διάπραξη του. Εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν τη διάπραξή του και διαγράφουν το μέγεθος της βλάβης και τις εν γένει συνέπειες που η διάπραξή του μπορεί να επιφέρει στην κοινωνία και οι οποίες δυνατόν είτε να υποβιβάζουν ένα αδίκημα για το οποίο προνοείται πολυετής φυλάκιση σε απλή και τυπική παράβαση, είτε να καθιστούν εξαιρετικά σοβαρό ένα αδίκημα για το οποίο δεν προνοείται αυστηρή ποινή υπό μορφή πολυετούς φυλάκισης.» Επιπλέον παρατηρούμε πως, όσον αφορά στα γεγονότα, αφ΄ ενός αυτά προσδίδουν ιδιαίτερη σοβαρότητα στην υπόθεση λόγω της χρήσης του μαχαιριού σε τρεις διαδοχικές περιπτώσεις, σε περίοδο 5 μηνών, και του αποτελέσματος που αυτή είχε, ως προκύπτει από την περιγραφή των τραυμάτων. Ταυτόχρονα η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου έναντι της παραπονούμενης, καθ΄ όλη την περίοδο που αφορούν οι κατηγορίες, φαίνεται να ήταν αυταρχικές και την αντιμετώπιζε δυστυχώς ως κτήμα του. Συνεπώς δεν ήταν μια στιγμιαία και μεμονωμένη αντίδραση, λόγω των προγενέστερων περιστατικών τα οποία βίωσε η παραπονούμενη από το Φεβρουάριο του 2021. Το ότι η βιαιότητα του κατηγορούμενου προέκυπτε λόγω της χρήσης ουσιών δεν διαγράφει τη σοβαρότητα των πράξεων του, πολύ δε περισσότερο δεν απαλύνει τον πόνο της παραπονούμενης και τον κίνδυνο στον οποίο βρέθηκε αφού έχασε σε δύο ξεχωριστές περιπτώσεις τις αισθήσεις της. Ούτε βέβαια η όποια υποψία δικαιολογημένη ή μη του κατηγορούμενου ότι η σύζυγος του επικοινώνησε μέσω μηνυμάτων με άλλον άνδρα, ως προωθήθηκε κατά την αγόρευση της συνηγόρου του, δικαιολογούσαν τη συμπεριφορά του έναντι της συζύγου του η οποία, ως εξάγεται από τα γεγονότα, δεινοπάθησε στα χέρια του για την περίοδο που αφορούν οι επίδικες κατηγορίες. Σημειώνουμε ακόμη πως δεν έχουμε γεγονότα τα οποία να συνηγορούν πως ο κατηγορούμενος βρέθηκε σε συνθήκες όπου κινδύνευσε η ζωή ή η ασφάλεια του, οπότε να αναγκάστηκε να αντιδράσει. Αντίθετα, ως εξάγεται μέσα από τα γεγονότα, αυτός χειριζόταν την παραπονούμενη ως αντικείμενο του και κατά τέτοιο τρόπο ο οποίος δημιούργησε σ' αυτήν φόβο και τρόμο, οπότε αυτή προκειμένου να αποφεύγει περαιτέρω αντίδραση του δεν προχωρούσε σε καταγγελία ή υποβολή παραπόνου, ανεχόμενη να ζει κάτω από πολύ σκληρές και ταπεινωτικές συνθήκες. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα που διέπουν την παρούσα υπόθεση φρονούμε πως αποτελεί ευτυχή συγκυρία που δεν επήλθε το μοιραίο γεγονός για την παραπονούμενη, είτε δεν παρέμεινε μόνιμη λειτουργική βλάβη σ΄ αυτήν, δεδομένου ότι σε δύο από τις περιπτώσεις που την κτύπησε αυτή απώλεσε τις αισθήσεις της, είτε δεν προκλήθηκαν σ΄ αυτήν ακόμη πιο σοβαρά τραύματα. Πάντως πιστεύουμε πως με τη βιαιότητα του κατηγορούμενου, η παραπονούμενη πολύ ορθά έπραξε και κατέφυγε σε καταγγελία. Τέτοιες συμπεριφορές όταν παρασιωπούνται δυστυχώς αποδεικνύεται ότι τις πλείστες φορές οδηγούν και σε επόμενα επεισόδια. Όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Τόκκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95 «Η χρήση βίας κατά του συνανθρώπου συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας· πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το Άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπειά του. Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης, είτε ως μέσο εκδίκησης, είτε ως μέσο τιμωρίας, δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωσή της πρέπει να τιμωρείται με την αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς.» Καθηκόντως, οφείλουμε (βλέπε υπόθεση Ιωάννου ν. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 327) να προσμετρήσουμε πως ο κατηγορούμενος δεν προκλήθηκε από την παραπονούμενη. Αισθανόμαστε ακόμη την ανάγκη να τονίσουμε πως η πολύ κακή συνήθεια ορισμένων ατόμων, είτε κύπριων πολιτών είτε αλλοδαπών, να κάνουν χρήση μαχαιριού, κυρίως, ως αντιλαμβανόμαστε κάποιες φορές για λόγους «κατίσχυσης», παραπέμπει σε άλλες εποχές και η κυπριακή έννομη τάξη έχει ξεκάθαρα και ποικιλόμορφα εκφράσει τη διαφωνία της, και δεν επιθυμεί την επίδειξη ανοχής σε αυτό το φαινόμενο. Ουδόλως αρμόζει να επιλύονται οι διαφορές των ανθρώπων με τη χρήση μαχαιριών. Προφανώς λόγω των απρόβλεπτων διαστάσεων, από τη χρήση τους, τις περισσότερες φορές προκαλούνται σοβαρότατοι τραυματισμοί αλλά και θάνατοι. Μέχρι όμως να εμπεδωθεί, και αν αυτό επιτευχθεί, καθολικά η ορθή αντίληψη περί του ζητήματος αυτού, τα Δικαστήρια οφείλουν, με αποτρεπτικές ποινές, να συνδράμουν στην εμπέδωση της, αλλιώς θα είναι ωσάν να κωφεύουν μπροστά στο φαινόμενο αυτό. Η αναζήτηση προγενέστερων αποφάσεων οι οποίες ασχολήθηκαν με την επιβολή ποινής, σε ίδια ή παρόμοια αδικήματα με αυτά που διέπραξε ο κατηγορούμενος, κρίνεται χρήσιμη και καθοδηγητική, ωστόσο, επισημαίνεται πως οι ποινές από προηγούμενες υποθέσεις δεν έχουν δεσμευτικό χαρακτήρα, δεδομένων των ξεχωριστών περιστάσεων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση αλλά και τον κάθε παραβάτη (βλέπε Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 1). Όπως άλλωστε τονίστηκε στην υπόθεση Al-Awar κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1992)2 Α.Α.Δ. 160 «με τις ποινές που επιβάλλονται, δεν καθορίζεται με οποιονδήποτε τρόπο μια στατική διατίμηση. Οι προηγούμενες ποινές και η προσέγγιση των Δικαστηρίων στο πρόσφατο και απώτερο παρελθόν είναι ενδεικτικές του τρόπου αντιμετώπισης των υποθέσεων κατά το χρόνο της διάπραξης τους». Εξάλλου όπως υποδείχθηκε στην υπόθεση Valdez κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:ΑD:2017:Β57, Ποινική Έφεση 145/2016, ημερομηνίας 21.02.2017, «.όπως έχει τεθεί επανειλημμένα, παραπομπή σε δικαστικό προηγούμενο θωρακίζει τη δικαστική κρίση με την απαραίτητη πειστικότητα, αλλά δεν προοιωνίζει ότι θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια ποινή». Ενδεικτικά και όχι εξαντλητικά κρίνουμε πως η παραπομπή στις πιο κάτω υποθέσεις συνιστά επαρκές υπόβαθρο για κατανόηση των όσων έχουμε προαναφέρει αλλά και του μέτρου που έχουμε συνυπολογίσει, μαζί με τους υπόλοιπους παράγοντες καθορισμού ποινής, προκειμένου να προσδιορίσουμε την αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο. Στην υπόθεση Αντωνίου ν. Δημοκρατίας,

(2007)2 Α.Α.Δ. 414, όπου ο εφεσείοντας κτύπησε άλλο πρόσωπο, παραπονούμενο, με κόπτη, το δε τραύμα δεν ήταν πολύ σοβαρό, το Εφετείο δεν επενέβη στην ποινή φυλάκισης 2 ετών, παρ΄ ότι την έκρινε αυστηρή. Στην υπόθεση Χ"Πέτρου ν. Δημοκρατίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 468 ο εφεσείοντας, μετά που είχε ολοκληρώσει την υπόθεση της η κατηγορούσα αρχή, πρωτόδικα, παραδέχθηκε ότι τραυμάτισε με μαχαίρι άλλο πρόσωπο, τον παραπονούμενο, ο οποίος τον είχε αποβάλει από κέντρο αναψυχής κατόπιν οδηγιών του εργοδότη του. Επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 3 ½ ετών η οποία επιβεβαιώθηκε κατ΄ έφεση, και τονίστηκε το γεγονός ότι δεν είχε προηγηθεί οποιαδήποτε πρόκληση. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Evans,

(2005)2 A.A.Δ. 639 το Εφετείο αντικατέστησε ποινή φυλάκισης 14 μηνών με ποινή φυλάκισης 2 ετών για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης του άρθρου 231 του Κεφ. 154, (προβλεπόμενη ποινή φυλάκισης τα 7 έτη), με στοιχεία απάνθρωπης αντίδρασης παρά την πρόκληση που είχε προηγηθεί. Στην υπόθεση Urgur ν. Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 189 επιβεβαιώθηκε κατ΄ έφεση ποινή φυλάκισης 2 ½ ετών, για το αδίκημα του άρθρου 228(α) του Κεφ. 154 με στοιχεία έντονης βίας που απρόκλητα χρησιμοποίησε ο εφεσείοντας εναντίον του παραπονούμενου κατά τη διάρκεια δύο διαδοχικών επεισοδίων. Παραπέμπουμε επίσης στην υπόθεση Αχτάρ ν. Αστυνομίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 397 με τα ιδιάζοντα αυτής πραγματικά γεγονότα, στην οποία επιβλήθηκαν ποινές, μειωμένες κατ΄ έφεση, 2 ½, 3 και 3 ½ ετών φυλάκισης για πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης. Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέου

(2008)2 Α.Α.Δ. 207, ο εφεσίβλητος περιέλουσε την πρώην φιλενάδα του με βενζίνη και την πυρπόλησε με τον αναπτήρα του, ενεργώντας κάτω από συναισθηματική φόρτιση, επειδή η κοπέλα δεν επιθυμούσε να επανασυνδεθεί μαζί του. Υπήρχε προσχεδιασμός. Ο εφεσίβλητος παραδέχθηκε ενοχή και ήταν λευκού ποινικού μητρώου. Ποινή φυλάκισης 7 ετών, που επιβλήθηκε πρωτόδικα, αυξήθηκε σε 9 έτη, διότι είχαν παραμείνει στην παραπονούμενη σοβαρά κατάλοιπα που επηρέασαν τη ζωή της. Ό,τι οφείλουμε να επισημάνουμε είναι πως οι πιο πάνω υποθέσεις, ανεξάρτητα των γεγονότων της καθεμιάς, διακρίνονται από την παρούσα η οποία αφορά σε ενδοοικογενειακή βία, γεγονός που προσδίδει αυξημένη σοβαρότητα στην υπόθεση (βλέπε Άρθρο 4

(1)του Ν.119(Ι)/2000). Η κυπριακή πολιτεία στην προσπάθεια της να συνδράμει στην πάταξη των φαινομένων βίας εντός της οικογένειας, τα οποία, δυστυχώς, τα τελευταία χρόνια έχουν πάρει ανησυχητικές διαστάσεις, έχει εισάξει αυστηρές ποινές με το Ν.119(Ι)/2000, ο Περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμος. Προφανώς έγινε αντιληπτό από την πολιτεία ότι τα εν λόγω φαινόμενα έχουν καταστροφικές συνέπειες και συνοδεύουν, τις περισσότερες φορές, τη ζωή των θυμάτων καθώς επίσης προκαλούν θλιβερά αποτελέσματα στη ψυχολογία των παιδιών όταν αυτά γίνονται είτε δέκτες βίας, είτε μάρτυρες βίας ενάντια σε ένα μέλος της οικογένειας τους. Είναι λυπηρό που ακόμη δεν έγιναν αντιληπτά τα αποτελέσματα της βίας, και δεν έχει εμπεδωθεί σε μεγάλο βαθμό η ορθή στάση ζωής, από μια μερίδα των ανθρώπων που ζούνε σ΄ αυτή τη χώρα και γι΄ αυτό έχουμε συχνά υποθέσεις στα Δικαστήρια, τα οποία, ως μηχανισμοί καταστολής έχουν το δικό τους ξεχωριστό ρόλο, εκεί όπου οι πολιτικές πρόληψης απέτυχαν ή δεν απέδωσαν ή και δεν ήταν εφικτό να εφαρμοστούν, όπως είναι οι περιπτώσεις όπου οι θύτες ήρθαν στην Κύπρο σε μεγάλη ηλικία κουβαλώντας μαζί τους και τη δική τους νοοτροπία, περιλαμβανομένης της προσφυγής στη βία όταν προκύπτει διαφωνία μεταξύ των μελών της οικογένειας. Είναι δε διπλά λυπηρό και παράλληλα τραγικό το φαινόμενο της ενδοοικογενειακής βίας, διότι όταν δεν αφορά τα παιδιά αλλά τους συζύγους ή τους συμβίους, η συγκατοίκηση προέρχεται από εθελούσια απόφαση η οποία τις περισσότερες φορές, συνοδεύεται από λεπτά αισθήματα και θετικά συναισθήματα για τη μελλοντική πορεία, ωστόσο αντί της θετικής εξέλιξης προκύπτουν τόσο ακραίες συμπεριφορές. Το αποτέλεσμα της αποτυχίας συγκατοίκησης ή πλήρους συμφωνίας ή και καθόλου συμφωνίας ή της έλλειψης αλληλοεκτίμησης δεν επιλύεται με τη βία και την κατίσχυση του ισχυρότερου σωματικά. Η πολιτεία παρέχει το θεσμό του διαζυγίου ή της διάλυσης γάμου ή της συγκατοίκησης ακριβώς επειδή σέβεται την προσωπικότητα και την ελευθερία και των δύο μερών, άλλωστε η συμβίωση ή ο γάμος διά της βίας δεν αποτελούν μέρος του πολιτισμού αυτής της χώρας. Για τα αδικήματα βίας στην οικογένεια, προβλέπονται αυστηρότερες ποινές σε σχέση με τα συνήθη αδικήματα βίας. Το γεγονός αυτό αντανακλά την ευαισθησία του νομοθέτη και κατ' επέκταση της ίδιας της κοινωνίας σε σχέση με τη διάπραξη αυτού του είδους των αδικημάτων μέσα στην οικογένεια. Γενικότερα, τα αδικήματα βίας θεωρούνται από τη φύση τους σοβαρά γιατί εκτός από τη σωματική ακεραιότητα του θύματος, πλήττουν και την προσωπικότητα του (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Ιωάννου

(2003)2 Α.Α.Δ. 534 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Τόκαλλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95). Τα αδικήματα βίας μέσα στην οικογένεια, μειώνουν την αυτοεκτίμηση των θυμάτων και δημιουργούν περαιτέρω προβλήματα στον ψυχικό τους κόσμο. Ταυτόχρονα έχουμε κατά νου πως, καίτοι σοβαρά τα αδικήματα που διέπραξε ο κατηγορούμενος, οι μετριαστικοί παράγοντες έχουν τη δική τους σημασία στον καθορισμό της ποινής. Στην παρούσα περίπτωση, βαρύτητα σαφώς δίνουμε στην παραδοχή του κατηγορούμενου και την έκφραση μεταμέλειας, ενώπιον του Δικαστηρίου, χωρίς να παραγνωρίζουμε το προχωρημένο στάδιο που αυτή εκφράστηκε. Χωρίς αυτή βέβαια τα περιθώρια επιείκειας θα ήταν πολύ στενότερα. Έχει επανειλημμένα τονιστεί ότι η παραδοχή πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτή η πολιτική των Δικαστηρίων ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με αποτέλεσμα να μην σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων (βλ. Χαρτούπαλλος ν. Δημοκρατίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 28). Παραδοχή όμως σε προχωρημένο στάδιο της δίκης δεν έχει την ίδια αξία με την εξ αρχής παραδοχή και συνεργασία με την αστυνομία. Οι προσωπικές περιστάσεις και τα ιδιαίτερα προβλήματα αδικοπραγούντων, σ' αυτού του είδους τις υποθέσεις, λαμβάνονται βέβαια υπόψη. Η εξατομίκευση έχει τη θέση της στον καθορισμό της ποινής αλλά δεν μπορεί να εξουδετερώσει ή να αποδυναμώσει τη μέριμνα για προστασία της κοινωνίας. Στη βάση των προαναφερόμενων νομολογιακών αρχών, στην προκείμενη περίπτωση, λαμβάνουμε υπόψη μας τις προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές συνθήκες του κατηγορούμενου, όπως αυτές αναδύονται μέσα από τη σχετική έκθεση- Τεκμήριο Β. Ιδιαίτερη σημασία δίδουμε στα δύσκολα παιδικά χρόνια του κατηγορούμενου, ότι είναι χαμηλού μορφωτικού επιπέδου ότι αντιμετωπίζει πρόβλημα με το χέρι του και ότι σήμερα είναι πατέρας δύο ανήλικων παιδιών, ηλικίας 4 και 2 ετών και προφανώς η στέρηση της ελευθερίας του θα έχει άμεσο αντίκτυπο στην ευαίσθητη ηλικία που βρίσκονται. Δεν μπορούσε ωστόσο να μην επισημάνουμε πως ένα πρόσωπο, ως ο κατηγορούμενος, το οποίο είχε δύσκολα παιδικά χρόνια και ότι τραυματίστηκε στο χέρι, επιδεικνύει τόση αδιαφορία τραυματίζοντας τη σύζυγο του με μαχαίρι. Προφανώς αυτή του η συμπεριφορά εκπορεύεται από τις αντιλήψεις του έναντι όποιου διαφωνεί μαζί του. Ακόμη έχουμε λάβει υπόψη μας το γεγονός ότι κάνει χρήση ουσιών και επιθυμεί να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης γεγονός που φρονούμε πως θα τον βοηθήσει τα μέγιστα, βέβαια είναι σημαντικό και ο ίδιος να αντιληφθεί την αναγκαιότητα της συνεργασίας του και όχι να λειτουργήσει εκτός οδηγιών, όπως έπραξε και στην περίπτωση των ψυχολογικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει, τα οποία επίσης λαμβάνουμε υπόψη ως μετριαστικό παράγοντα, αποδεχόμενοι πως λειτούργησαν ενάντια σε πιο ψύχραιμες συμπεριφορές. Το σχετικά νεαρό της ηλικίας του κατηγορούμενου

(27)αναμφίβολα αποτελεί ένα επιπλέον μετριαστικό παράγοντα, έχοντας υπόψη μας σχετική νομολογία, (βλέπε Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου

(2010)2 Α.Α.Δ. 678). Η νεαρή ηλικία παρέχει δυνατότητες και ελπίδες για αναμόρφωση. Η νεότητα αποτελεί καθοριστικό μετριαστικό παράγοντα, αφού η αναμόρφωση ενός νεαρού παραβάτη αποτελεί σημαντικό κριτήριο για την επιλογή της ποινής. Η επιλογή ποινής φυλάκισης αποτελεί ύστατο μέτρο, και όπου επιλέγεται χρειάζεται στάθμιση πολλών παραγόντων ως προς την επιλογή του εύρους αυτής. Η ελπίδα για αναμόρφωση νεαρών παραβατών είναι μεγάλη, ιδιαίτερα όταν δεν βαρύνονται με προηγούμενες καταδίκες. Ως πολύ εύστοχα επισημάνθηκε στην υπόθεση Azzeh v. Republic

(1989)2 C.L.R. 14 είναι κοινωνικά επιζήμια η διαγραφή ή υποτίμηση της προσδοκίας για την αναμόρφωση. Διασαφηνίζουμε ωστόσο πως παρ΄ ότι ο κατηγορούμενος είναι σχετικά νεαρής ηλικίας, τα προλεγόμενα είναι και συνυφασμένα με τη σοβαρότητα των διαπραχθέντων αδικημάτων και τις ανάγκες της ειδικής αλλά και της γενικής πρόληψης, στοιχεία που στην παρούσα υπόθεση είναι δεδομένα. Ως έχει λεχθεί από την πλευρά της κατηγορούσας αρχής, και δεν αμφισβητήθηκε, ο κατηγορούμενος βαρύνεται με έξι προηγούμενες καταδίκες. Ως γνωστό, ουδείς τιμωρείται εκ νέου για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη τιμωρηθεί. Η σημασία, όμως, των προηγούμενων καταδικών έγκειται στο ότι η ύπαρξή τους τείνει να μειώσει σε κάποιο βαθμό, μεγάλο ή μικρό, ανάλογα με τον αριθμό, το χρόνο και τη φύση των αδικημάτων στα οποία αναφέρονται, την επιείκεια που μπορεί να επιδειχθεί. Και τούτο, κυρίως, γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του κατηγορούμενου έναντι των νόμων της Πολιτείας και των Κανόνων Δικαίου, με ανάλογο περιορισμό στις δυνατότητες για επίδειξη εκείνης της επιείκειας που δικαιούται ο δράστης με ποινικό μητρώο (βλ. Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω), Γεωργίου άλλως Καμμούγιαρος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 565, Μιχαήλ ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 306 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Αεροπόρου

(1997)2 Α.Α.Δ. 17). Εντός του εν λόγω πλαισίου είναι που προσεγγίζουμε τις προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου, γεγονός το οποίο δεν παραμένει αδιάφορο αφού σχετίζεται με την προσωπικότητα του, λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αδικημάτων που αφορούν στο ποινικό του μητρώο, καθώς επίσης το ότι αυτό περιλαμβάνει και παλαιές χρονικά υποθέσεις, αλλά και πρόσφατες υποθέσεις σχετιζόμενες με ναρκωτικές ουσίες και απειλές, ενώ προκύπτει ποικιλόμορφη παραβατική συμπεριφορά. Επιπρόσθετα, φαίνεται πως ο κατηγορούμενος δεν άδραξε την ευκαιρία που του δόθηκε στην ποινική υπόθεση xx1/2019, όταν του δόθηκε αναστολή της δίμηνης ποινής φυλάκισης, αντίθετα συνέχισε την παραβατικότητα του γεγονός που επιβάλλει την αντιμετώπιση του ως χαρακτήρα με ροπή προς την παρανομία χωρίς δισταγμό. Έχουμε διεξέλθει με κάθε δυνατή προσοχή όλα τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μας, από την εκπρόσωπο της κατηγορούσας αρχής αλλά και τη συνήγορο του κατηγορούμενου. Τα έχουμε αξιολογήσει και συνεκτιμήσει στο μέτρο των ανθρώπινων δυνατοτήτων και ικανοτήτων μας, για τον καθορισμό της αρμόζουσας ποινής. Συνεκτιμώντας και σταθμίζοντας τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, υπό το φως και το σύνολο των γεγονότων που τα περιβάλλουν, περιλαμβανομένων των ελαφρυντικών που λήφθηκαν υπόψη προς όφελος του, καταλήξαμε ότι κατάλληλη και μόνη αρμόζουσα ποινή, είναι αυτή της φυλάκισης. Θεωρούμε πως οποιαδήποτε άλλη ποινή, αναμφίβολα θα ήταν ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Σ΄ αυτό το στάδιο σημειώνουμε πως έχοντας επιλέξει την ποινή φυλάκισης, δεν παραβλέψαμε και έχουμε συνυπολογίσει ότι, κατά την παρούσα περίοδο που διανύουμε, η ανθρωπότητα, περιλαμβανομένων των ανθρώπων που ζούνε στην Κυπριακή Δημοκρατία, βρίσκεται αντιμέτωπη με τη πανδημία του κορονοϊού, Covid-19, που αναπόφευκτα επηρεάζει την ποιότητα ζωής εντός των κεντρικών φυλακών, όπως και την ποιότητα ζωής όλων των ανθρώπων βέβαια εκτός φυλακών, λόγω και των πιθανών μειώσεων σε επισκέψεις ή σε άλλες επικοινωνίες ή δραστηριότητες των κατάδικων, ως έχει επισημανθεί και στην αγγλική υπόθεση R v. Manning (Christopher), [2020] WL02201888

(2020), ημερομηνίας 30.04.2020. Ταυτόχρονα ωστόσο οφείλουμε να επισημάνουμε πως η πανδημία δεν βρίσκεται στην αρχή πλέον και επομένως οι όποιες δυσκολίες προφανώς δεν είναι της ίδιας εμβέλειας καθ΄ ότι με την πάροδο του χρόνου γίνεται πιο αντιμετωπίσιμη. Έχοντας αναλύσει τη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο κατηγορούμενος, υπενθυμίζοντας εαυτούς τις προβλεπόμενες ποινές, ως τις έχουμε μνημονεύσει προγενέστερα, με τη συνύπαρξη βέβαια όλων των μετριαστικών παραγόντων που έχουμε λάβει υπόψη μας προς όφελος του, ως τους προσδιορίσαμε πιο πάνω, και τους οποίους η ευπαίδευτη συνήγορος του κατηγορούμενου υπέδειξε και επισήμανε ενώπιον μας, με πλήρη επάρκεια και επιμέλεια, καταλήγουμε πως οι εν λόγω μετριαστικοί παράγοντες διαδραμάτισαν σοβαρό ρόλο στον καθορισμό της ποινής στο βαθμό που αφορά το εύρος και την έκταση της, επουδενί λόγω όμως είναι ικανοί να επηρεάσουν το είδος της ποινής. Τέλος υπενθυμίζουμε πως παρά τους ελαφρυντικούς παράγοντες που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, η εξατομίκευση της ποινής δεν αποσκοπεί ούτε συνεπάγεται την εξουδετέρωση, είτε της σοβαρότητας του εγκλήματος είτε του στοιχείου της αποτροπής. Ταυτόχρονα έχουμε κατά νου ότι η επιλεχθείσα ποινή δεν στοχεύει στην εξουθένωση του παραβάτη αλλά στην αναμόρφωση του, ανάλογα βέβαια με τα γεγονότα της υπόθεσης αλλά και την προσωπικότητα του παραβάτη. Συνακόλουθα όλων των προαναφερόμενων επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Στην 1η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην 2η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 4η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 6η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 8η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 10η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 11η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 13η κατηγορία ποινή φυλάκισης 5 ετών. Στην 14η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 15η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 18η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 20η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 22η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 23η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 24η κατηγορία ποινή φυλάκισης 10 ημερών. Στην 27η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 29η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 31η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 33η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Στην 34η κατηγορία ποινή φυλάκισης 4 μηνών. Στην 35η κατηγορία ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην 36η κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 ετών. Λαμβάνοντας υπόψη ότι η διάπραξη των αδικημάτων συντελέστηκε σε μία συνεχή περίοδο, μεταξύ Φεβρουαρίου 2021 και Ιουνίου 2021, κρίνουμε ότι πρόκειται για ενιαία συμπεριφορά του κατηγορούμενου και ως εκ τούτου διατάσσουμε όπως η περίοδος των ποινών φυλάκισης να συντρέχει και να αρχίζει από 26.07.2021 οπότε αυτός βρίσκεται υπό κράτηση ως υπόδικος για την παρούσα υπόθεση. Ενόψει του ύψους της επιβληθείσας ποινής δεν παρέχεται πεδίο εξέτασης του αιτήματος για αναστολή της ποινής φυλάκισης. Τέλος όσον αφορά στην εξουσία που μας παρέχεται για ενεργοποίηση της ποινής φυλάκισης των 2 μηνών που επιβλήθηκε, με αναστολή, στην ποινική υπόθεση xxx1/2019, κρίνουμε πως η οποιαδήποτε ενεργοποίηση είτε μέρους είτε ολόκληρης της περιόδου των 2 μηνών δεν θα πρόσθετε στην αναμόρφωση του κατηγορούμενου αφού φρονούμε πως η περίοδος των 5 ετών είναι αρκούντως ικανή προς τούτο, και ως εκ τούτου υπό τις περιστάσεις αυτές και εις ένδειξη κάθε επιείκειας δεν θα προβούμε σε ενεργοποίηση της ανασταλείσας ποινής φυλάκισης των 2 μηνών. (Υπ).............. Δ. Ι. Κίτσιος, Π.Ε.Δ. (Υπ).............. Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Α.Ε.Δ. (Υπ).................. Ε. Δημητρίου-Παναγή, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΙ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο