ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ, Αρ. Υπόθεσης: 3728/21, 21/1/2022

(1)(β) του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί και κατόπιν ενδιάμεσης απόφασης του Δικαστηρίου αυτός κλήθηκε σε απολογία στην 1η, 3η-5η κατηγορία και αθωώθηκε στην 2η κατηγορία. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής κατά την τελική της αγόρευση διέκοψε τη διαδικασία για τις κατηγορίες 3 και

1. Συνεπώς, ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την 1η και την 4η κατηγορία. Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας κατηγορίας 1 (ΜΚ1 εφεξής) ήταν η xxx Serova σύζυγος του κατηγορούμενου η οποία υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση της ημερομηνίας 6.7.21, τεκμήριο Α, (Α1 η μετάφραση της στην ελληνική γλώσσα) στην οποία μεταξύ άλλων ανέφερε ότι στις 5 Ιουλίου 2021 σε κάποια στιγμή αφού συζητούσαν έντονα με τον κατηγορούμενο, αυτός της επιτέθηκε και την έπιασε από το λαιμό, την έσπρωξε προς τα πίσω εξυβρίζοντάς την με τις φράσεις καριόλα, πουτάνα να φύγεις από το σπίτι και να μην ξαναέρθεις. Αυτή μετέβηκε στην αστυνομία για καταγγελία. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι διέμενε στην Λχχχό με τα παιδιά της και μετά επέστρεψε στο σπίτι μαζί τους. Η αντεξέταση της επικεντρώθηκε στις ενέργειες της παραπονούμενης κατά την επίσκεψη της στην αστυνομία. Είπε ότι μετά το συμβάν ο κατηγορούμενος την απειλούσε για να αποσύρει την καταγγελία. Στη θέση της υπεράσπισης ότι αυτή παίζει θέατρο και λέει ψέματα στο Δικαστήριο είπε ότι είναι μητέρα τριών παιδιών και για χρόνια ήθελε να τον καταγγείλει για την επιθετική του συμπεριφορά. Ανέφερε ότι όταν πήγε στην αστυνομία για να τον καταγγείλει τα παιδιά της ήταν ξυπόλητα και τρομαγμένα, τους πήρε σε μία φίλη της και επέστρεψε πίσω. Μάρτυρας κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν η Αστ.1xx5 xxx Χαραλάμπους, η οποία έλαβε κατάθεση από την παραπονούμενη και της έδωσε μεταξύ άλλων ιατρικό έντυπο για να επισκεφθεί το Νοσοκομείο. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι έλαβε το παράπονο της ΜΚ1 στις 6 Ιουλίου 2021 και στις 27 Ιουλίου 2021 εκτελέστηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου, ο οποίος είχε κορονοϊό και αυτός είναι ο λόγος καθυστέρησης της εκτέλεσης του εντάλματος σύλληψης εναντίον του. Αυτή δεν ήταν σίγουρη να πει στο Δικαστήριο εάν η παραπονούμενη ανέφερε την ημέρα που προσήλθε στην αστυνομία για καταγγελία ότι ήταν στενή επαφή με τον κατηγορούμενο. Στην αντεξέταση της είπε ότι το Γραφείο Ευημερίας δεν τους ανέφερε ποτέ ότι υπήρχαν θέματα στην συγκεκριμένη οικογένεια ή οποιοσδήποτε φάκελος. Πάντα αναφέρουν στην αστυνομία εάν υπάρχει πρόβλημα με κάποια οικογένεια. Αυτή ρώτησε την Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας εάν είχαν ιστορικό αλλά η ίδια δεν ξέρει εάν υπάρχει. Σε ερώτηση του συνηγόρου υπεράσπισης αν αυτή ετοίμασε κατάθεση για την υπόθεση απάντησε θετικά. Στη συνέχεια αφού έλεγξε τον φάκελο ανέφερε ότι λείπει από αυτόν. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ως ανέφερα πιο πάνω αφού επεξηγήθηκαν στον κατηγορούμενο τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε όπως καταθέσει ενόρκως στο Δικαστήριο και δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Από τον κατηγορούμενο λήφθηκε ανακριτική κατάθεση στις 27 Ιουλίου 2021 τεκμήριο 1, στην οποία αρνείται ότι διέπραξε τα αδικήματα, τα οποία του καταλογίζει η παραπονούμενη σύζυγος του ΜΚ
2. Επικαλείται ότι αυτός έχει υποστεί σωματική και ψυχολογική βία από την παραπονούμενη η οποία συνέβηκε σε τουλάχιστον δύο περιπτώσεις. Ανέφερε ότι το Γραφείο Ευημερίας είναι ενήμερο για το πρόβλημα αλκοολισμού που αντιμετωπίζει η παραπονούμενη. Κατά την ένορκη μαρτυρία του κατέθεσε στο Δικαστήριο το ευρωπαϊκό ψηφιακό πιστοποιητικό covid τεκμήριο 2 στο οποίο αναφέρεται ότι από τον εργαστηριακό έλεγχο διαφάνηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι θετικός στην covid
3. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι στις 5 Ιουλίου 2021 αυτός βρισκόταν στο δωμάτιο του περιορισμένος γιατί στις 4 Ιουλίου διαγνώστηκε με κορονοϊό. Ανέφερε ότι σε κάποια στιγμή βγήκε από το δωμάτιο γιατί άκουσε φασαρία με τα παιδιά του και βγήκε να τους συνετίσει. Τότε δέχτηκε λεκτική επίθεση από την σύζυγό του παραπονούμενη μπροστά στα παιδιά τους κάτι το οποίο είναι συνηθισμένο φαινόμενο. Ήταν κατά τις πρωινές ώρες μεταξύ 10 με
4. Στη συνέχεια μπήκε στο δωμάτιο του και μετά από αρκετή ώρα έφυγαν όλοι από το σπίτι. Τις επόμενες δύο ημέρες προσπάθησε να επικοινωνήσει μαζί με τη σύζυγό του η οποία δεν απαντούσε. Η αστυνομία του τηλεφώνησε 12 ημέρες μετά και κλήθηκε για κατάθεση. Αυτός τους είχε πει ότι είναι θετικός στον κορονοϊό και του είπαν να προσέλθει μετά που θα εξέλθει από την καραντίνα. Η σύζυγος του απάντησε την τρίτη ημέρα. Μετά αυτός πήγε στο χωριό Φχχχχς για να μην κολλήσει την οικογένειά του. Επίσης, νοσηλεύτηκε στο νοσοκομείο Αμμοχώστου για 8 ημέρες. Αργότερα πήγε στο σπίτι των γονιών του και περί τα τέλη Ιουλίου γύρισε στο σπίτι στην Πάφο που ήταν η σύζυγος και τα παιδιά του. Έμεινε μαζί με την οικογένειά του τις επόμενες 23 ημέρες. Ο κατηγορούμενος ανέφερε ότι η σύζυγος του αρχές του Σεπτέμβρη χωρίς τη συγκατάθεσή του έκανε μεταγραφή τα παιδιά τους σε άλλο σχολείο και διαμένουν στη Λχχχό. Αυτός είναι εκπαιδευτικός εργάζεται στην Πχχχο από τον Οκτώβριο του
5. Είναι παντρεμένος με την παραπονούμενη από το
6. Επιπλέον ανέφερε ότι τον Αύγουστο πήγε με τα παιδιά του διακοπές και επέστρεψε περί τα τέλη Αυγούστου. Αυτός αρνήθηκε ότι η σύζυγος του υπέστη βία από αυτόν αλλά αντίθετα ο ίδιος έχει υποστεί βία από αυτήν η οποία είναι αλκολική, πολύ νευρική και προσπαθούσε να την στηρίξει. Αναφέρθηκε σε δύο σοβαρά περιστατικά όπου το 2020 μίλησε με Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας την κυρία Γχχχ. Επίσης η σύζυγος του το 2018 νοσηλεύτηκε. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι η κατάθεση του λήφθηκε στις 27 Ιουλίου
7. Ερωτήθηκε γιατί δεν ανέφερε στην κατάθεση του ότι το κατ' ισχυρισμό συμβάν έγινε κατά τις πρωϊνές ώρες, ως ανέφερε στο Δικαστήριο ενώ στην κατάθεσή του ερωτάται ότι έγινε το απόγευμα, αλλά αυτός δεν ανέφερε οτιδήποτε στην αστυνομία για την ώρα. Είπε ότι μετά από τόσο καιρό δεν μπορεί να θυμάται αν ήταν μεσημέρι ή απόγευμα. Αποδέχτηκε όμως ότι πιθανόν να έγινε το απόγευμα, ως είπε η παραπονούμενη στο Δικαστήριο. Να αναφερθεί ότι ο κατηγορούμενος κατά την κυρίως εξέταση του δεν υϊοθέτησε την κατάθεση του τεκμήριο
8. Είπε ότι η σύζυγος του δεν εργάζεται και δεν αποδέκτηκε την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι στις 5 Ιουλίου ήταν η πρώτη ημέρα εργασίας της. Ο ίδιος είπε ότι την επίδικη ημέρα αυτή δεν έφυγε από το σπίτι, αυτός ήταν κλινήρης και δεν θα μπορούσε να αφήσει τα τρία παιδιά τους μαζί του εφόσον ήταν θετικό κρούσμα κορονοϊού. Στη συνέχεια είπε ότι επειδή το σπίτι είναι διώροφο αν αυτή έφυγε δεν θα μπορούσε να το ξέρει. Ερωτώμενος είπε ότι βγήκε από το δωμάτιο για να συνετίσει τα παιδιά του ενώ ήταν θετικός στον κορονοϊό. Αποδέκτηκε ότι την εξύβρισε γιατί αυτή τον εξύβρισε. Αυτός αναφέρθηκε σε δύο περιστατικά όπου η γυναίκα του, του άσκησε βία. Στη θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι δεν προέβηκε σε καταγγελία στην αστυνομία γι' αυτά τα περιστατικά, αυτός ανέφερε ότι δεν ήθελε να δημιουργήσει προβλήματα περαιτέρω στην οικογένεια του αλλά ότι μίλησε με συγκεκριμένη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας. Πρόσθεσε ότι δεν είναι τα τελευταία 2-3 χρόνια που αντιμετωπίζει προβλήματα με την παραπονούμενη και ο ίδιος προσπαθούσε να τα λύσει από μόνος του. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και ο συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τις ΜΚ 1 και 2 αλλά και τον κατηγορούμενο που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής». Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). ΜΚ1 Η παραπονούμενη δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση καταθέτοντας ενώπιον μου. Αυτή στην κατάθεση της ημερομηνίας 6 Ιουλίου 2021 τεκμήριο Α (Α1 μετάφραση) αναφέρει ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν την προηγούμενη ημέρα δηλαδή στις 5 Ιουλίου

1. Επίσης ανέφερε ότι ήταν η πρώτη ημέρα της στη δουλειά και όταν επέστρεψε βρήκε τον κατηγορούμενο να πλένει πιάτα. Αφού συζήτησαν έντονα αυτός της επιτέθηκε πιάνοντας την από το λαιμό, σπρώχνοντας την προς τα πίσω, τραβώντας την από το αριστερό χέρι και την έβγαλε από το σπίτι μαζί με τα παιδιά τους. Αντεξεταζόμενη αποδέχτηκε την θέση ότι ο κατηγορούμενος είχε διαγνωστεί με κορονοϊό την Κυριακή και παρέμεινε με τα παιδιά στο σπίτι ενώ αυτή πήγε στην εργασία της για πρώτη ημέρα. Ήταν εμφανής η προσπάθεια της να αποδείξει ότι αυτή ως μητέρα τριών παιδιών ενεργεί με τον καλύτερο τρόπο για αυτά. Παρ΄όλα αυτά έχει αποδεχτεί ότι ενώ η ίδια γνώριζε ότι ο κατηγορούμενος νοσούσε από κορονοϊό άφησε τα τρία παιδιά μαζί του. Αλλά και αργότερα τα μεταφέρει στην αστυνομία ξυπόλυτα. Σε επανειλημμένες ερωτήσεις του συνηγόρου υπεράσπισης πότε έγινε το περιστατικό και πότε επισκέφτηκε η ίδια την αστυνομία αυτή δεν απαντούσε. Χαρακτηριστικές είναι οι πιο κάτω αναφορές της: Ερ: Εσύ καταρχήν γιατί δεν πήγες στην αστυνομία την ίδια ημέρα στις 5.7; Απ: Την ίδια ημέρα. Ερ: περιγράφεις ένα περιστατικό γιατί δεν πήγες στην αστυνομία στις 5.7; Απ: πως δεν πήγα; Ερ: στην αστυνομία πήγες 5.7; Απ: πήγα τη Δευτέρα. Ερ: πήγες την ημέρα του επεισοδίου; Απ: ναι, έγινε τη Δευτέρα αυτό το πράγμα. Εγώ γύρισα από τη δουλειά και πήγα με τα παιδιά από την αστυνομία. Ερ: και έδωσες κατάθεση την Δευτέρα. Απ: το βράδυ ναι. Ερ: το βράδυ της ίδιας μέρας έδωσες κατάθεση; Απ: ναι, κύριε. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι το κατ΄ ισχυρισμό συμβάν έγινε στις 5 Ιουλίου 2021 και η κατάθεση της, της λήφθηκε στις 6 Ιουλίου
2. Ενώ απάντησε ότι πήγε στις 5.7.21 για να τον καταγγείλει, στη συνέχεια λέει και είναι απόλυτη ότι πήγε την ίδια ημέρα, ισχυρισμός ο οποίος αντικρούεται από την ημερομηνία λήψης της κατάθεσης της. Θα μπορούσε να λεχθεί ενδεχομένως ότι η ΜΚ1 δεν θυμόταν επακριβώς την ημερομηνία που έγινε το συμβάν και αυτό βεβαίως δεν θα ήταν καταλυτικό. Στην παρούσα όμως η ίδια σε καμία περίπτωση δεν επικαλέστηκε θέμα μνήμης της, σε σχέση με το πότε ακριβώς έγινε ούτε και ζήτησε να δει την κατάθεση της. Αυτή αντεξεταζόμενη απλά επέμενε ότι πήγε το ίδιο βράδυ στην αστυνομία, θέση η οποία αντιμάχεται την ίδια την κατάθεση της. Συνεπώς κρίνω ότι αυτό είναι καταλυτικό για την αξιοπιστία της. Απορίας άξιον είναι τί απέγινε το ιατρικό έντυπο το οποίο της έδωσε η ΜΚ2 για να επισκεφθεί το νοσοκομείο αλλά και γιατί της το έδωσε. Ουδεμία αναφορά δεν έγινε από αυτήν κατά την μαρτυρία της. Επίσης εμφαίνεται από το τεκμήριο Α (και Α1) την κατάθεση της ότι δεν επικαλέστηκε και απέκρυψέ από την αστυνομία ότι ο κατηγορούμενος νοσούσε με κορονοϊό. Αυτή αποδέχτηκε ότι ο κατηγορούμενος είχε κορονοϊό και αυτή πήγε δουλειά την ημέρα που της επιτέθηκε ο κατηγορούμενος, ως διατείνεται, αφήνοντας τα παιδιά στο σπίτι ηλικίας 4 και 5 ετών. Επίσης αποδέκτηκε ότι έκανε λάθος όταν πήγε στην αστυνομία ενώ ήταν στενή επαφή με τον κατηγορούμενο ο οποίος ήταν θετικός στον κορονοϊό. Το σημαντικότερο θέμα στην παρούσα ήταν η μη παρουσίαση της ΜΚ1 άμεσα στην αστυνομία για να καταγγείλει τον κατηγορούμενο για όσα του καταλόγισε για την προηγούμενη ημέρα. Βέβαια η θέση της ήταν ότι πήγε το ίδιο βράδυ κάτι που δεν ισχύει. Δεν με έχει πείσει η θέση της ότι αυτός της επιτέθηκε και αργότερα την έβγαλε έξω από το σπίτι μαζί με τα 3 παιδιά τους. Ακόμη η θέση της ότι όταν πήγε στην αστυνομία τους ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος ήταν ασθενής με κορονοϊό δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή γιατί ήταν ασαφής, γιατί ενώ λέει ότι ίσως δεν την άκουσαν παράλληλα επικαλείται ότι τους πήρε τεστ στο σταθμό. Επιπλέον σε ερώτηση της υπεράσπισης αν πήρε τεστ στην αστυνομία, αυτή απέφευγε να απαντήσει όπως και στην ερώτηση αν αυτή είναι αλκοολική απάντησε με την ερώτηση: τί σχέση έχει αυτό. Και στην επόμενη απάντηση της ανέφερε ότι «έχετε αποδείξεις τί σχέση έχει το αλκοόλ.». Η ΜΚ1 δεν ήταν σαφής, αυθόρμητη και ευθύς στις απαντήσεις της. Η μαρτυρία της μου έχει δημιουργήσει αμφιβολίες κατά πόσο τα γεγονότα εξελίχθηκαν όπως αυτή τα περιέγραψε, για το κίνητρο της, ήταν εμποτισμένη με σκιές και δεν με έχει πείσει για την αλήθεια των ισχυρισμών της. Συνεπώς δεν την αποδέχομαι και την απορρίπτω ως αναξιόπιστη πέραν του γεγονότος ότι αυτή είναι η σύζυγος του κατηγορούμενου με τον οποίο έχουν αποκτήσει 3 παιδιά και αντιμετωπίζουν διάφορα οικογενειακά προβλήματα. Η μαρτυρία της ΜΚ2 ήταν τυπική και περιστρεφόταν γύρω από την παράδοση ιατρικού εντύπου στην παραπονούμενη για να μεταβεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Αυτή ανέφερε τις ενέργειες στις οποίες προέβη. Δεν διαπίστωσα ότι αυτή δεν κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Αποδέχομαι την μαρτυρία της, πλην του σημείου ότι αυτή είχε ετοιμάσει τη δική της κατάθεση η οποία δεν βρίσκεται στο φάκελο της υπόθεσης αλλά ούτε και ότι η ίδια ρώτησε την Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας ότι η παρούσα οικογένεια έχει ή όχι ιστορικό γιατί οι απαντήσεις της κατά την αντεξέταση της δεν ήταν άμεσες και ευθείς. Σύμφωνα με την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι ανεπίτρεπτη (βλ. Kades v. Nicolaou and Another

(1986)1 CLR 212, Agapiou v. Panayiotou

(1988)1 CLR 257, Σάββα ν. Αστυνομίας

(1998)2 AAΔ 391, Ιωάννου ν. Κουννίδη

(1998)1Γ ΑΑΔ 1215 και Χρίστου ν. Khoreva

(2002)1A ΑΑΔ 454 , Σόλων Φανάρας ν. Περικλή Κυπριανίδη ECLI:CY:AD:2015:A287, Πολιτική Έφεση 136/2010 ημερομηνίας 24.4.2015). ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος επίσης δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση, ήταν εμφανής η προσπάθειά του να πείσει ότι αυτός είχε υποστεί ψυχολογική και σωματική βία από την παραπονούμενη. Ενώ αρχικά τόσο στην κατάθεσή του όσο και στο Δικαστήριο είπε ότι συνέβηκαν δύο σοβαρά περιστατικά με αυτήν στη συνέχεια πρόσθεσε ότι αυτό γινόταν από πιο παλιά, όχι μόνο τα τελευταία δύο χρόνια. Ενώ αναφέρθηκε ότι προέβη και σε ενέργειες και συνομίλησε με συγκεκριμένη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας στην οποία ανέφερε το πρόβλημα αλκοολισμού της γυναίκας του εντούτοις σε καμία περίπτωση δεν παρουσίασε την συγκεκριμένη λειτουργό στο Δικαστήριο ως μάρτυρα υπερασπίσεως. Θεωρώ ότι εάν συνέβαιναν όλα αυτά που επικαλέστηκε ο κατηγορούμενος ήταν λογικό και αναμενόμενο να παρουσιάσει την εν λόγω μάρτυρα στο Δικαστήριο. Επίσης σε καμία περίπτωση δεν ανέφερε στο τεκμήριο 1 ότι συνομίλησε με την συγκεκριμένη Λειτουργό του Γραφείου Ευημερίας το όνομα της οποίας το ανέφερε εκ των υστέρων στο Δικαστήριο. Ακόμη δε με έχει πείσει για τη θέση του ότι αυτή αντιμετωπίζει πρόβλημα αλκοολισμού τα τελευταία χρόνια γιατί ο ίδιος δεν έχει παρουσιάσει καμία μαρτυρία περί τούτου για να επιβεβαιώσει την θέση του. Περαιτέρω ενώ ο ίδιος είπε ότι η σύζυγος του έκανε μεταγραφή των παιδιών σε άλλο σχολείο στη Λεμεσό χωρίς τη συγκατάθεσή του και ότι έχει συγκεκριμένο έγγραφο, στη συνέχεια όταν του ζητήθηκε να το καταθέσει δεν παρουσίασε οτιδήποτε σχετικό με την θέση του. Απλά αναφέρθηκε σε μία βεβαίωση ότι αυτά δεν είχαν παρουσιαστεί στο σχολείο στην Πάφο. Αόριστη και αβάσιμη επίσης ήταν και η θέση του ότι η σύζυγος του ήταν κατά περιόδους αλκοολική και έφερνε νοσοκόμα στο σπίτι γιατί και πάλιν δεν παρουσίασε οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία περί τούτου για επιβεβαίωση της θέσης του. Σε κάθε περίπτωση το παρόν Δικαστήριο δεν θα αποφασίσει εάν η ΜΚ1 ήταν αλκοολική, ή εάν εκκρεμούν μεταξύ τους αιτήσεις κηδεμονίας των παιδιών τους, θέματα που άπτονται της δικαιοδοσίας του Οικογενειακού Δικαστηρίου. Αυτό που καλούμαι να αποφασίσω είναι κατά πόσο στις 5 Ιουλίου 2021 ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον της συζύγου του αλλά και εάν την παρενόχλησε με αυτή του την συμπεριφορά. Επανεξεταζόμενος είπε ότι η ΜΚ1 δεν μπορεί να πήγε δουλειά τόσες ώρες την επίδικη ημέρα, δεν πήγε δουλειά, δεν νομίζω να πήγε για να δουλέψει, θέσεις στις οποίες δεν μπορώ να δώσω βαρύτητα. Συνεπώς θεωρώ ότι ούτε αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα και απορρίπτω την μαρτυρία του ως αναξιόπιστη και αναληθή. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κατηγορίας 1 προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 242 του Ποινικού Κώδικα και των 2, 3

(1), 4

(2)(ιβ) του περί Βίας στην Οικογένεια (Πρόληψη και Προστασία Θυμάτων) Νόμου 119(Ι)/

1. Τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι τα ακόλουθα:
2. Ο κατηγορούμενος να επιτέθηκε παράνομα,
3. Εναντίον άλλου μέλους της οικογένειας του. Μέλος της οικογένειας, σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 119(Ι)/2000, περιλαμβάνει άντρα και γυναίκα που έχουν συνάψει νόμιμο γάμο ανεξάρτητα αν ο γάμος υφίσταται ή όχι. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly) να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Venna

(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Επίθεση μπορεί να διαπραχθεί χωρίς ο κατηγορούμενος να αγγίζει το άλλο πρόσωπο. Πρέπει όμως να υπάρξει κάποια εχθρική πράξη για να στοιχειοθετηθεί η επίθεση όπως μια απειλή ή μια κίνηση που μπορεί να εκληφθεί ως απειλή (βλ. Fagan v. Metropolitan Police Commissioner

(1968)3 All E.R 442 και το σύγγραμμα Blackstone's Criminal Practice 2003, παρ. Β2.5, σελ. 162). Από την Ψυλλίδης ν. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ 326, προκύπτει ότι και το φτύσιμο εναντίον άλλου προσώπου συνιστά επίθεση. Δεν είναι δε απαραίτητο όπως ο δράστης πετύχει τον στόχο του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, παρά το ότι συνειδητοποιεί την ύπαρξη του, προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence

(1981)1 All E.R. 974). Το αδίκημα της κατηγορίας 4 προκύπτει από το άρθρο 3 του περί της Προστασίας από Παρενόχληση και Παρενοχλητική Παρακολούθηση Νόμου 114(I)2021 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Πρόσωπο, το οποίο προβαίνει σε συμπεριφορά η οποία προκαλεί παρενόχληση, ενώ γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκαλεί παρενόχληση, είναι ένοχο ποινικού αδικήματος .......». Τα συστατικά στοιχεία του εν λόγω αδικήματος είναι τα ακόλουθα:

1. Πρόσωπο να προβαίνει σε συμπεριφορά,
2. Η οποία προκαλεί παρενόχληση,
3. Να γνωρίζει ή όφειλε να γνωρίζει ότι η εν λόγω συμπεριφορά προκαλεί παρενόχληση. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου

(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989

(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991

(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Στην Δημητρίου εναντίον Δημοκρατίας 2001, 2ΑΑΔ, σελ.8 αναφέρθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να εξάγει συμπεράσματα μόνο στηριζόμενο σε αξιόπιστη μαρτυρία. Από τη στιγμή που η μαρτυρία της ΜΚ1 κρίθηκε ότι δεν είχε την απαιτούμενη πειστικότητα, αλλά αυτή κρίθηκε αναξιόπιστη και αναληθής, ως πιο πάνω αναφέρθηκε, κλονίστηκε το βάθρο επί του οποίου εδράζεται ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε τα αδικήματα τα οποία του καταλογίζονται. Το βάρος ενοχής του κατηγορουμένου δεν βρίσκεται στους ώμους της Υπεράσπισης αλλά της Κατηγορούσας Αρχής και στην παρούσα αυτή δεν μπόρεσε να το αποσείσει. (Βλ. Κορέλλη εναντίον Δημοκρατίας, 2000, 2 ΑΑΔ, 12). Λαμβάνοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν μπορώ να καταλήξω σε ασφαλή ευρήματα κατά πόσο στις 5 Ιουλίου του 2021 ο κατηγορούμενος επιτέθηκε εναντίον της συζύγου του και ότι της προκάλεσε παρενόχληση με την συμπεριφορά του. Συνεπώς, δεν μπορώ να καταλήξω στο συμπέρασμα της απόδειξης των πιο πάνω αναφερθέντων συστατικών στοιχείων των 2 αδικημάτων τα οποία αντιμετωπίζει. Ως εκ των άνω θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε τις κατηγορίες 1 και 4 τις οποίες αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στις οποίες αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο