ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΣΤΑΣΗ, Αρ. Υπόθεσης: 6944/18, 31/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B4 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6944/18 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ εναντίον ΧΧΧ ΣΤΑΣΗ ----------------------------------- Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν. Νεοκλέους Για τον Κατηγορούσα Αρχή: κος Λ.Χατζηνεοφύτου Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της Απειλής (1η κατηγορία) στις 17 Nοεμβρίου του 2016, εναντίον του ΧΧΧ Μαρκαντώνη από την Πχχο, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 και της αλόγιστης ή επικίνδυνης οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 7, 2, 18 και 19 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας κινήσεως Νόμου 86/72, ως τροποποιήθηκε (κατηγορία 2). Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής (ΚΑ εφεξής) κατέθεσαν 2 μάρτυρες, ήτοι ο ΧΧΧ Μαρκαντώνης (ΜΚ1) και η ΧΧΧ Μαρκαντώνη (ΜΚ2). . Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) ήταν ο ΧΧΧ Μαρκαντώνης (ΜΚ1), ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο την ανακριτική κατάθεση του (τεκμήριο Α΄) η οποία αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης του. Σε αυτήν ανέφερε τί συνέβηκε στις 17 Νοεμβρίου 2016 με τον κατηγορούμενο ο οποίος τον απείλησε λέγοντας του «εννά σε σάσω διαφορετικά τζαι σένα τζαι τζείνους που εν μου διούν τα κοινόχρηστα». Κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο και ανέφερε ότι πριν το επεισόδιο στις 17 Νοεμβρίου 2016, 10 - 15 ημέρες προηγουμένως του είχε τηλεφωνήσει η γυναίκα του και του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος της επιτέθηκε. Επίσης είπε ότι πολύ συχνά ο κατηγορούμενος φωνάζει και απειλεί τους ενοίκους εκεί στο συγκρότημα στο οποίο διαμένει. Ακόμη ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα ο κατηγορούμενος σε κάποιο σημείο τον απείλησε με την πιο πάνω φράση και μετά μάρσαρε το όχημα του με αποτέλεσμα αυτός να πέσει πάνω στην περίφραξη του τέννις για να μην τον χτυπήσει ο κατηγορούμενος με το αυτοκίνητο του. Αυτός φοβήθηκε με την πιο πάνω συμπεριφορά του. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε τις πιο πάνω θέσεις. Στη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος ήταν μέσα στο αυτοκίνητο του και δεν τον απείλησε, ο μάρτυρας αρνήθηκε, λέγοντας μάλιστα ότι αυτός φοβήθηκε από την πιο πάνω συμπεριφορά. Ακόμη στην υποβολή ότι μετά την έξοδο του ξενοδοχείου ΑΧΧΧα, αυτός προχώρησε περίπου 20 μέτρα, αλλά επέστρεψε πίσω με απειλητικές διαθέσεις όταν διαπίστωσε ότι εκεί ήταν ο κατηγορούμενος, απάντησε ότι είναι ο κατηγορούμενος που απειλούσε εδώ και καιρό. Επιπλέον του υποβλήθηκε ότι ο ίδιος στη συνέχεια ανέμιζε το χέρι του και ο κατηγορούμενος εφοβήθηκε και κλειδώθηκε μέσα στο αυτοκίνητο, θέση την οποία αρνήθηκε ο μάρτυρας. Ούτε δέχτηκε ο ΜΚ1 ότι προσπάθησε πολλές φορές να ανοίξει την πόρτα του οδηγού του οχήματος του κατηγορούμενου, ούτε του φώναζε ή τον απείλησε ή τον τρομοκράτησε. Περαιτέρω η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν οδήγησε το όχημα του αλόγιστα, αλλά εφώναζε στον ΜΚ1 ότι τον βιντεογραφούσε γιατί ο τελευταίος τον απειλούσε και γλίστρησε και κατέληξε στο ττέλι, θέση την οποία αρνήθηκε. Μάρτυρας Κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν η σύζυγος του παραπονούμενου ΧΧΧ Μαρκαντώνη η οποία υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση της τεκμήριο Β΄. Στο Δικαστήριο ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος τους δημιουργεί διάφορα προβλήματα στο συγκρότημα που διαμένουν και επικεντρώθηκε σε περιστατικό το οποίο συνέβηκε στις 3 Νοεμβρίου 2016 και όχι για την επίδικη ημέρα. Η θέση της υπεράσπισης προς την μάρτυρα ήταν ότι ο κατηγορούμενος στις 3.11.16 της είχε αναφέρει ότι ο σκύλος τους δεν έπρεπε να είναι χωρίς λουρί επειδή είναι διαχειριστής του συγκροτήματος, θέση την οποία αυτή αρνήθηκε. Η ΚΑ και η υπεράσπιση κατέθεσαν από κοινού την κατάθεση, η οποία λήφθηκε από τον κατηγορούμενο στις 18.11.16 (τεκμήριο 1) και την γραπτή του κατηγορία ημερομηνίας 13.8.18 (τεκμήριο 2). Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο συνήγορος του κατηγορούμενου εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του στην 1η κατηγορία και θα πρέπει αυτός να απαλλαγεί. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία και στις 2 κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Αυτός δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ενόρκως και υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο 1 στην οποία ανέφερε τι συνέβηκε την επίδικη ημέρα όταν συναντήθηκε με το ΜΚ1. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι αυτός ευρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητό του και βγαίνοντας έξω από το συγκρότημα είδε το ΜΚ1 να πηγαίνει τροχάδην, διένυσε 20 μέτρα απόσταση, επέστρεψε πίσω και απειλητικά άρχισε να χτυπά πάνω στο αυτοκίνητο του, να του φωνάζει, να τραβά την πόρτα για να την ανοίξει την οποία ο κατηγορούμενος είχε κλειδώσει. Στη συνέχεια ο ΜΚ1 περπάτησε 40 μέτρα πάνω στο πεζοδρόμιο και ο κατηγορούμενος οδηγώντας το αυτοκίνητο του φώναξε στο ΜΚ1 « κάνεις ποινικό αδίκημα, έλα πίσω να ζητήσεις συγγνώμη διότι θα σε καταγγείλω στην αστυνομία...» Αυτό το επανέλαβε δύο - τρεις φορές και ο κατηγορούμενος συνέχισε να του λέει να επιστρέψει να ζητήσει συγγνώμη και ότι τον γυρίζει βίντεο έχοντας και το τηλέφωνο του προς τα πάνω από φόβο μήπως του ξαναεπιτεθεί. Ο δρόμος είναι ανηφορικός και είδε το ΜΚ1 ότι γλίστρησε το δεξί του πόδι και ακούμπησε πάνω στο ττέλι δηλαδή την περίφραξη του tennis court. Ο κατηγορούμενος είπε ότι αντιλήφθηκε για πρώτη φορά το ΜΚ1 όταν επέστρεψε προς τα πίσω. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και ο συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1, 2 και τον κατηγορούμενο, που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου
(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Ο ΜΚ1 ο οποίος είναι αστυνομικός μου έκανε αρνητική εντύπωση. Αυτός δεν ήταν ειλικρινής μάρτυρας και δεν με έχει πείσει για την εκδοχή του. Παραθέτω ενδεικτικά κάποιες από τις ερωτήσεις που του τέθηκαν στην αντεξέταση του σε σχέση με τα επίδικα θέματα: Ερ: Αυτό το περιστατικό πότε έλαβε χώρα; Απ: εκείνες τις ημερομηνίες. Ερ: ποιές ημερομηνίες; Απ: δεν θυμάμαι να σου πω τωρά. Έγινε το περιστατικό που εμούνταρε την γυναίκα και το μωρό και μετά έκοψε με τζιαμέ έξω. Ερ: σου υποβάλω ότι το περιστατικό έγινε στις 17.11.
- Απ: δεν έχω να σου πω κάτι τωρά. Εδιάβασα την κατάθεση μου, εν τζιαμέ, ντάμπου να σου πω τωρά. Ερ: εσύ λέεις ότι μπορεί να έγινε άλλη ημερομηνία τούτο το περιστατικό; Απ: δεν θυμούμαι. Διάβασε την κατάθεση μου, βγάλε πόρισμα τζιαμέ, ποτέ εγίνηκε. Ο μάρτυρας πιο κάτω είπε «Θα έχουμε συνέχεια έτσι προβλήματα, διότι μπορεί να χρήζει και mental έτσι που με παίρνει και φέρνει με στο Δικαστήριο κάθε μέρα». Επίσης είπε « Έχει κάποια προβλήματα συμπεριφοράς, έχει κάποια οικονομικά, δεν ξέρω, θέλει να πιάσει σπίτια παραπάνω, θέλει να αγοράσει ξενοδοχεία με τον τάδε τρόπο και ενοχλά μας εμάς. Και παίζει με την αστυνομία και πάει και κάνει καταγγελίες ψευδώς και είμαι και αστυνομικός που μπορεί να μου κάνει πρόβλημα εμένα και ο ίδιος το ξέρει και πράγμα που το συνέχισε και έτο είμαστε εδώ να μου κάμνει καταγγελίες. Δεν έχω κανένα πρόβλημα να του μιλήσω, δεν του μιλούσα καν από τότε και δεν του μιλά ούτε κανένας ένοικος σ' εκείνη την περιοχή 70 με 75 σπίτια πόσα είναι, δεν του μιλάει κανένας, εμάθαμεν τον ούλλοι. Πιο κάτω του τέθηκε: Eρ: πού βρήκες το τηλέφωνο του; Απ: δεν ξέρω που το βρήκα το τηλέφωνο του, ήβρα το, με ποιό τρόπο δεν ξέρω, αννοίεις τον κατάλογο και βρίσκεις το, ξέρω γω. Είχαν το τζαμέ οι συνάδελφοι, δεν ξέρω, αφού είναι γνωστός μέσα στην αστυνομία. Έχω εξετάσει ενδελεχώς την στάση και την συμπεριφορά του στο εδώλιο του μάρτυρα και μελέτησα την μαρτυρία του η οποία μου έχει δημιουργήσει αμφιβολίες για το πώς εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα την επίδικη ημέρα. Δεν έχω πειστεί ότι στις 17.11.16, ο κατηγορούμενος χωρίς κανένα λόγο συμπεριφέρθηκε με τον τρόπο που επικαλείται ο ΜΚ1 όσο και 14 ημέρες προηγουμένως όταν συνάντησε την ΜΚ2, αλλά και στους λοιπούς ενοίκους του συγκροτήματος. Ο ΜΚ1 ήταν ερειστικός στις απαντήσεις του και ήταν εμφανής η προσπάθεια του να ενοχοποιεί συνεχώς τον κατηγορούμενο. Αυτός δεν ήταν πειστικός ότι φοβήθηκε από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου γιατί ενώ λέει ότι ο τελευταίος τον απείλησε εντούτοις ο ίδιος απευθυνόμενος αμέσως μετά του είπε « πώς έχεις το θράσος τζαι μιλάς μου, που την στιγμή που μουνταρίσκεις την γυναίκα και τα κοπελλούθκια μου...». Συνεπώς δεν αποδέχομαι τις θέσεις του τις οποίες και απορρίπτω ως αναξιόπιστες αναφορικά με την κατ΄ισχυρισμό απειλή του κατηγορούμενου εναντίον του αλλά και ότι ο τελευταίος οδήγησε με αλόγιστο ή επικίνδυνο τρόπο το όχημα του μαρσάροντας με αποτέλεσμα αυτός να καταλήξει στην περίφραξη του γηπέδου τέννις του εν λόγω συγκροτήματος. Η μαρτυρία της ΜΚ2 πέραν της αναφοράς της ότι ο κατηγορούμενος τους δημιουργεί προβλήματα δεν ήταν ουσιαστική και δεν αφορούσε την επίδικη ημέρα για την οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος ότι απείλησε το σύζυγό της και οδήγησε αλόγιστα το όχημα του εναντίον του ΜΚ
- Ήταν εμφανής η προσπάθεια της να μαρτυρήσει υπέρ του συζύγου της. Από την μαρτυρία της, αποδέχομαι μόνο ότι αντιμετώπιζαν διάφορα προβλήματα με τον κατηγορούμενο. Συνεπώς στην μαρτυρία της ΜΚ2 δεν αποδίδω καμία βαρύτητα, δεν την αποδέχομαι πλην του σημείου ότι είχαν διαφορές με τον κατηγορούμενο. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος ως αναφέρθηκε πιο πάνω κατέθεσε ενόρκως. Ο κατηγορούμενος στην κατάθεσή του λέει ότι εξερχόμενος με το αυτοκίνητο του αντιλήφθηκε έναν άνθρωπο να κινείται πεζός μπροστά από το αυτοκίνητό του και αφού διένυσε περίπου 20 μέτρα προς τα κάτω, επέστρεψε προς το μέρος του με απειλητικές διαθέσεις ανεμίζοντας το χέρι του. Αυτός φοβήθηκε και κλείδωσε τις πόρτες του αυτοκινήτου. Σε αυτό το σημείο αντιλήφθηκε ότι ήταν ο ΜΚ1 ο οποίος άρχισε να χτυπά με τα χέρια του πάνω στο αυτοκίνητό του. Επίσης τραβούσε πολλές φορές την πόρτα του οδηγού από το χερούλι για να την ανοίξει φωνάζοντας του. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι είδε το ΜΚ1 για πρώτη φορά όταν αυτός ήταν στα 20 μέτρα, επέστρεψε προς τα πίσω και άρχισε τις χειρονομίες και τότε αντιλήφθηκε ότι ήταν ο ΜΚ
- Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι ο ΜΚ1 πλησίασε το αυτοκίνητο από την αριστερή πλευρά του συνοδηγού άρχισε να χτυπά πάνω στο καπό του αυτοκινήτου, και πάνω στην πόρτα. Αυτή η θέση για πρώτη φορά προβλήθηκε από τον κατηγορούμενο κατά την αντεξέταση του και σε καμία περίπτωση δεν το ανέφερε στο τεκμήριο
- Ο κατηγορούμενος επικαλέστηκε ότι γύρισε βίντεο τον ΜΚ1 ένα χρόνο μετά το συμβάν και όχι την επίδικη ημέρα που κινδύνευσε η ζωή του. Η πιο πάνω συμπεριφορά δημιουργεί ερωτήματα στο Δικαστήριο για το πως ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει τις οποιεσδήποτε διαφορές του με τον ΜΚ
- Εάν τα γεγονότα ήταν όπως τα επικαλείται για τα οποία βεβαίως το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί δεν δικαιολογούν τέτοια συμπεριφορά. Δεν είναι λογικό και αναμενόμενο όταν κάποιος έχει κινδυνεύσει από άλλο πρόσωπο, ο πρώτος σε μεταγενέστερο στάδιο να τον βιντεογραφεί και να επικαλείται αυτά τα στοιχεία. Τα πιο πάνω δεν είναι επίδικα για την παρούσα υπόθεση καταδεικνύουν όμως την όλη συμπεριφορά και στάση του κατηγορούμενου η οποία επηρεάζει την αξιοπιστία του. Επίσης ενώ στο τεκμήριο 1 λέει ότι κατέχει βίντεο αλλά δεν θα το δώσει στην αστυνομία κατά την ένορκη μαρτυρία του, ανέφερε ότι δεν είχε τέτοιο βίντεο αλλά το βίντεο που είχε ήταν για ένα συμβάν που συνέβηκε μεταγενέστερα. Περαιτέρω ήθελε να δώσει έμφαση στην απειλητική συμπεριφορά του ΜΚ1 οποίος βρισκόταν έξω από το αυτοκίνητο του χτυπώντας πάνω σε αυτό, τρομοκρατήθηκε και στη συνέχεια τον ακολουθεί με το αυτοκίνητο του πηγαίνοντας παράλληλα με αυτόν και λέγοντάς του «αυτό το πράγμα που έκανες είναι παρανομία, δεν θέλω να συνεχιστεί το κακό, επέστρεψε πίσω, πες συγγνώμη να κλείσουμε την υπόθεση» και του το επανέλαβε δυο με τρεις φορές συμπεριφορά η οποία δεν είναι η αναμενόμενη για ένα άτομο το οποίο έχει τρομοκρατηθεί και ένιωσε ότι απειλείται η ζωή του. Ακόμη είπε ότι επειδή ήταν μέσα στο αυτοκίνητο ένιωθε ασφάλεια και η προσπάθεια του ήταν να μην προχωρήσει το κακό με καταγγελίες στην αστυνομία. Σε αυτό το σημείο δημιουργείται το εύλογο ερώτημα γιατί υπήρχε η ανησυχία στον κατηγορούμενο της δημιουργίας καταγγελίας στην αστυνομία αφ' ης στιγμής αυτός ένιωσε ότι απειλήθηκε η ζωή του από το ΜΚ1 και όχι το αντίθετο. Ούτε και ο κατηγορούμενος μου έκανε καλή εντύπωση καταθέτοντας ενόρκως, ως αναφέρθηκε πιο πάνω. Αυτός προσήλθε στο Δικαστήριο με απώτερο σκοπό να καταθέσει μία και μόνο θέση δηλαδή ότι αυτός δεν διέπραξε κανένα αδίκημα, αντίθετα είναι ο ΜΚ1 που τον απείλησε και του επιτέθηκε την επίδικη ημερομηνία. Σε καμία περίπτωση δεν απέδειξε ο κατηγορούμενος ότι ήταν ο διαχειριστής του εν λόγω συγκροτήματος και είχε δικαίωμα να προσπαθεί να επιβάλει την τάξη στον χώρο. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με την υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία, δεν μπορώ να αποδεκτώ οποιοδήποτε μέρος αυτής. Επιπλέον ούτε και οι ισχυρισμοί του κατά την ένορκη του μαρτυρία με έπεισαν. Συνεπώς ως τέτοια δεν της αποδίδω καμία βαρύτητα. Αποδέχομαι μόνο, ότι αυτός και ο ΜΚ1 αντιμετώπιζαν διάφορα προβλήματα χωρίς όμως να είμαι σε θέση να καταλήξω σε οποιοδήποτε ασφαλές εύρημα αναφορικά με τον λόγο και την αιτία πρόκλησης αυτών. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 1η κατηγορία το αδίκημα της Απειλής, κατά παράβαση του άρθρου 91Α του Ποινικού Κώδικα που προνοεί τα ακόλουθα: « Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα.......». Δηλαδή απαιτείται η απόδειξη: Απειλής από τον κατηγορούμενο, με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη. Η οποία να προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία σε άλλο πρόσωπο. Δεν είναι λοιπόν αρκετό για να στοιχειοθετηθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί η ύπαρξη απειλής βίας ή άλλης παράνομης πράξης ή παράλειψης. Θα πρέπει να αποδειχθεί περαιτέρω ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας στον παραπονούμενο. Το περιεχόμενο και η σημασία της απειλής για τον παραπονούμενο είναι συνεπώς βασικά για να διαπιστωθεί εάν πράγματι του προκλήθηκε τέτοιος τρόμος ή ανησυχία. Πιο κάτω παραθέτω νομολογία που παρόλο ότι αναφέρεται στο αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας εντούτοις οι νομικές αρχές είναι κοινές με το αδίκημα της απειλής και ως εκ τούτου εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση. Στην υπόθεση Νετζιήπ ν. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ 16, η οποία αφορούσε επαναλαμβάνω συναφές αδίκημα, αυτό της απειλής βιαιοπραγίας κατά παράβαση του άρθρου 91(γ) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154, λέχθηκε σχετικά ότι η απειλή πρέπει να έχει πραγματικό έρεισμα και να δημιουργεί εξ αντικειμένου την δυνατότητα εκφοβισμού προς τον σκοπό αποφυγής εκτέλεσης καθήκοντος. Κενή απειλή, δηλαδή απειλή η οποία λόγω του εξωπραγματικού χαρακτήρα της ή των συνθηκών κάτω από τις οποίες διατυπώθηκε, δεν στοιχειοθετεί πρόθεση εκφοβισμού. Ως φαίνεται δε από την πιο πάνω υπόθεση το κριτήριο δεν είναι υποκειμενικό. Δεν απαιτείται δηλαδή να προκληθεί στην πραγματικότητα φόβος στον παραπονούμενο ότι οι απειλές θα πραγματοποιηθούν. Αρκεί η απειλή να δημιουργεί εξ αντικειμένου δυνατότητα εκφοβισμού του θύματος. Στην υπόθεση Βοσκού ν. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 510, λέχθηκε ότι πέραν από τα απειλητικά λόγια, συστατικό στοιχείο του αδικήματος είναι η απειλή να αποσκοπεί στο να εκφοβίσει κάποιον για να μην διενεργήσει πράξη την οποία δικαιούται νόμιμα να διενεργήσει ή για να διενεργήσει πράξη την οποία δεν έχει νομική υποχρέωση να διενεργήσει. Αν λείπει το τελευταίο αυτό στοιχείο, τα απειλητικά λόγια δεν στοιχειοθετούντο αδίκηματης απειλής βιαιοπραγίας (βλ. Kallenos v. The Police
(1969)2 C.L.R 210). Βλ. και την Ποιν. Έφ. 41/2014, Καράπασιη v Αστυνομίας, ημερ.24/01/2017. Επίσης ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 2η κατηγορία το αδίκημα της Αλόγιστης, ή επικίνδυνης οδήγησης, κατά παράβαση του άρθρου 7 του Νόμου 86/72 που προνοεί τα ακόλουθα:
(1)«Πας όστις οδηγεί μηχανοκίνητον όχημα επί τινός οδού αλογίστως, απερισκέπτως ή επικινδύνως διά το κοινόν, λαμβανομένων υπ' όψιν πασών των περιστάσεων, ιδία δε της φύσεως, της καταστάσεως και της χρήσεως της οδού, ως και του όγκου της τροχαίας, ήτις πραγματικώς υπάρχει κατά τον δεδομένον χρόνον ή ήτις ευλόγως θα ανεμένετο να υπάρχη κατά τον εν λόγω χρόνον επί της οδού ταύτης, είναι ένοχος αδικήματος ....» Δηλαδή απαιτείται η απόδειξη:
(1)Ο κατηγορούμενος,
(2)να οδηγεί μηχανοκίνητο όχημα,
(3)αλόγιστα, απερίσκεπτα ή επικίνδυνα για το κοινό ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου
(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989
(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Λαμβάνοντας υπόψη την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας αδυνατώ να προβώ σε ασφαλή ευρήματα αναφορικά με το τί ακριβώς συνέβηκε στις 17.11.16 στο συγκρότημα KΧΧΧ PΧΧΧK μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΜΚ1 και εάν πράγματι ο κατηγορούμενος του είπε « εννά σε σάσω διαφορετικά τζαι σένα τζαι τζείνους που εν μου διούν τα κοινόχρηστα» αλλά και εάν οδήγησε αλόγιστα ή επικίνδυνα το μηχανοκίνητο όχημα του με αρ. εγγρ.XXXXX
- Διαφορετική θα ήταν η κατάληξη εάν ο ΜΚ1 κρινόταν αξιόπιστος από το Δικαστήριο δηλαδή αυτό το οποίο απηύθυνε ο κατηγορούμενος στον ΜΚ1 σίγουρα ενείχε απειλητική μορφή αλλά και αναφορικά με την κατηγορία 2 ο τρόπος με τον οποίο αυτός οδήγησε το όχημα του ούτως ώστε ο ΜΚ1 να καταλήξει στην περίφραξη του γηπέδου τένις για να μην τον κτυπήσει αποτελεί επικίνδυνη οδήγηση η οποία θα συνιστούσε την διάπραξη του αδικήματος του άρθρου 7 του Νόμου 86/
- Ερωτηματικά στην παρούσα υπόθεση μου δημιούργησε και το γεγονός ότι ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς από την αστυνομία στις 13.8.18 σχεδόν δύο χρόνια μετά την κατ΄ισχυρισμό διάπραξη των αδικημάτων από τον κατηγορούμενο. Δεν δόθηκε καμία εξήγηση από την ΚΑ γιατί παρήλθε όλο αυτό το χρονικό διάστημα. Ως εκ των άνω θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν απέδειξε ούτε και την 1η ούτε και την 2η κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στις οποίες αυτός αθωώνεται και απαλλάσσεται. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο