ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. FARHAT κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 847/22, 23/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B7 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ.Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 847/22 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. 1.XXX FARHAT 2.XXX SABBAH 3.XXX ΚΑΜΒΙΣΙΟ 4.XXX ALHALOUSH Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 23 Φεβρουαρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν.Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κος Κ.Σιαηλής Κατηγορούμενοι: παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν στο παρόν κατηγορητήριο μεταξύ άλλων κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ και Β΄, παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ και Β΄, παράνομης κατοχής περιουσίας, κατοχής αρχαιοτήτων, συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, αδικήματα τα οποία διαπράχτηκαν μεταξύ άγνωστης ημερομηνίας και 11 Φεβρουαρίου 2022 στην Πάφο. Οι μεν κατηγορούμενοι 1, 3, και 4 δεν παραδέχτηκαν ενοχή στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζουν ο δε κατηγορούμενος 2 παραδέχτηκε ενοχή σε όλες τις κατηγορίες πλην της 1ης, 8ης και 12ης - 18ης. Η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την κράτηση των κατηγορουμένων μέχρι τη δίκη τους επικαλούμενη την πιθανότητα μη προσέλευσης τους στην δίκη τους και την πιθανότητα επανάληψης άλλων αδικημάτων. Ο κος Νεοκλέους προς υποστήριξη του αιτήματος του περί κινδύνου φυγοδικίας των κατηγορουμένων ανέφερε ότι στο παρόν κατηγορητήριο περιλαμβάνονται σοβαρές κατηγορίες μεταξύ αυτών η κατοχή και η κατοχή με σκοπό την προμήθεια μεγάλης ποσότητας ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β τα οποία ανεβρέθηκαν σε 56 συσκευασίες (σε 31 καλαμάκια, κλειστά διά καψίματος και σε 20 συσκευασίες σε πλαστικά νάιλον σακουλάκια) ως επίσης και ζυγαριές ακριβείας. Επίσης αναφορικά με τις κατηγορίες της παράνομης κατοχής περιουσίας είπε ότι ανευρέθηκε μεγάλος αριθμός αντικειμένων στο ίδιο διαμέρισμα που διέμεναν οι κατηγορούμενοι αλλά και σε δεύτερο διαμέρισμα στην ίδια οικοδομή. Ο ίδιος παρέπεμψε το Δικαστήριο σε συγκεκριμένες καταθέσεις στο μαρτυρικό υλικό το οποίο κατέθεσε τεκμήρια Δ και Ε αντίστοιχα, λέγοντας ότι με βάση αυτά υπάρχει πιθανότητα καταδίκης τους και επιβολή σε αυτούς αυστηρών ποινών. Αναφορικά με τις προσωπικές περιστάσεις των κατηγορουμένων είπε ότι αυτοί έχουν δεσμό με την Συρία και είναι πιθανό να διαφύγουν είτε εκεί είτε σε οποιαδήποτε άλλη χώρα μέσω των κατεχομένων περιοχών. Η Κατηγορούσα Αρχή προς υποστήριξη του αιτήματος της περί κινδύνου επανάληψης άλλων αδικημάτων για τους κατηγορούμενους 1, 3 και 4 παρουσίασε κατάλογο υποθέσεων οι οποίες εκκρεμούν εναντίον τους ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου τεκμήρια Α, Β και Γ. Σε αυτά περιλαμβάνονται και οι προηγούμενες ποινικές καταδίκες του 1ου και του 3ου κατηγορούμενου (τεκμ.Α και Β). Ο κος Νεοκλέους υποστήριξε ότι με τα πιο πάνω τεκμήρια εμφαίνεται ξεκάθαρα η ροπή των κατηγορούμενων στην διάπραξη ιδίων ή διαφορετικών αδικημάτων και συνεπώς είναι ορατός ο κίνδυνος επανάληψης άλλων αδικημάτων από τους κατηγορούμενους. Ο συνήγορος των κατηγορουμένων έφερε ένσταση στην κράτηση τους διαφωνώντας με τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής. Ανέφερε ότι μετά από την παραδοχή του κατηγορούμενου 2 δεν διαφαίνεται η πιθανότητα καταδίκης για τους υπόλοιπους κατηγορούμενους για τα αδικήματα που σχετίζονται με τα ναρκωτικά και ότι καμία άλλη μαρτυρία δεν υπάρχει ότι τα ανευρεθέντα σχετίζονται με τους κατηγορούμενους, ενόψει του σημείου ανεύρεσης τους δηλαδή σε κάλαθο αχρήστων. Τα υπόλοιπα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζουν είναι ήσσονος σοβαρότητας και επισύρουν σε περίπτωση καταδίκης φυλάκιση μέχρι έξι μήνες. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την σοβαρότητα των κατηγοριών και των επιβληθεισών ποινών που επιβάλλονται σε περίπτωση καταδίκης. Ο κος Σιαηλής αναφέρθηκε και στις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων. Ειδικότερα για τον κατηγορούμενο 1 ότι ευρίσκεται στην Δημοκρατία εδώ και 10 χρόνια, είναι πατέρας τεσσάρων παιδιών και η συμβία του είναι καρκινοπαθής. Αυτός κατάγεται από περιοχή της Συρίας που βρίσκεται υπό έλεγχο των Τζιχάντιστών και έτσι δεν υπάρχει πιθανότητα να διαφύγει στην χώρα καταγωγής του πέραν της οικονομικής του αδυναμίας. Αναφορικά με τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο 1 αποδέχεται ότι εναντίον του εκκρεμούν 10 ποινικές υποθέσεις και είναι δυσκολότερο σε σχέση με τους υπόλοιπους να λεχθεί ότι δεν υπάρχει τέτοιος κίνδυνος ενόψει και του προηγούμενου του για παρόμοια κατηγορία δήλαδή της παράνομης κατοχής περιουσίας. Παρ΄όλα αυτά είπε ότι σε εκείνες τις υποθέσεις είναι ελεύθερος με περιοριστικούς όρους γι' αυτό και ο ίδιος μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους δηλαδή να παρουσιάζεται σε αστυνομικό σταθμό, να τεθεί στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από την Δημοκρατία, να κατατεθεί το ποσό των €12.000 από αξιόχρεο εγγυητή και να υπογράψει προσωπική εγγύηση. Για τον κατηγορούμενο 2 ανέφερε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας γιατί βρίσκεται από επτά χρονών στην Κύπρο με στενά συγγενικά του πρόσωπα. Παρά την παραδοχή του στις σοβαρότερες κατηγορίες του κατηγορητηρίου το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει τις προσωπικές του περιστάσεις και συνεπώς μπορεί να αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους τους οποίους ανέφερε. Σε σχέση με τον κίνδυνο επανάληψης άλλων αδικημάτων είπε ότι δεν υφίσταται για τον κατηγορούμενο 2. Για τον κατηγορούμενο 3 υϊοθέτησε όσα ανέφερε για τον πρώτο κατηγορούμενο, δηλαδή ότι δεν υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του και αυτός έχει δεσμούς με την Δημοκρατία, συνεπώς δεν υφίσταται ο κίνδυνος φυγοδικίας του. Σε σχέση με τον κίνδυνο επανάληψης άλλων αδικημάτων αναφερόμενος στο τεκμήριο Β είπε ότι για την υπόθεση 1954/21 η οποία εκκρεμεί εναντίον του αυτή αφορά μικρή ποσότητα και τα άλλα αδικήματα είναι ήσσονος σοβαρότητας. Για τον κατηγορούμενο 4 ανέφερε ότι δεν υπάρχει κίνδυνος φυγοδικίας του σε συνάρτηση με την μη ικανοποιητική μαρτυρία εναντίον του και αναφερόμενος στις προσωπικές του συνθήκες είπε ότι βρίσκεται στην Κύπρο τα τελευταία 14 χρόνια κατάγεται μεν από τη Συρία όμως όλη η οικογένεια του ευρίσκεται στην Κύπρο και δεν έχει καμία πρόθεση να την εγκαταλείψει. Σε σχέση με το δεύτερο παράγοντα του κινδύνου διάπραξης άλλων αδικημάτων είπε ότι από τα στοιχεία δεν φαίνεται η ροπή του κατηγορούμενου και οι εκκρεμούσες υποθέσεις εναντίον του είναι ήσσονος σοβαρότητας. Εν κατακλείδι ο κος Σιαηλής εισηγήθηκε όπως οι κατηγορούμενοι 3 και 4 παραδώσουν τα ταξιδιωτικά τους έγγραφα στην αστυνομία, τεθούν στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από την Δημοκρατία, να παρουσιάζονται σε αστυνομικό σταθμό και να υπογράψουν προσωπική εγγύηση. Οι θέσεις και των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από το Δικαστήριο και είναι καταγεγραμμένες στα επίσημα πρακτικά. Η κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη ή η επιβολή όρων για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με αφετηρία βεβαίως την ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση είναι μέτρο κατ΄εξαίρεση. Έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο αποφασίζοντας ζήτημα κράτησης υπόπτου προσώπου μέχρι τη δίκη του οφείλει να έχει αφετηρία τη βασική αρχή ότι ο υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος εφόσον όπου τίθενται όροι που συμβάλλουν στην προσέλευση του κατά τη δίκη, αυτός συμμορφώνεται, (Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109). Κράτηση ατόμου που δεν δικαιολογείται από τους παράγοντες που έχουν καθορισθεί από τη νομολογία αντιβαίνει το τεκμήριο της αθωότητας, το οποίο άλλωστε είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, που, όπως λέχθηκε και στη Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, αποτελούν δύο καλά θεμελιωμένες αρχές στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, αλλά και στις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( Χουσείν v. Δημοκρατίας, Ποινική έφεση 80/19, ημερ. 8.7.19, Ανδρονίκου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/18, ημερ. 4.4.18). Το Δικαστήριο κάθε φορά που καλείται να αποφασίσει κράτηση ατόμου ασκεί βέβαια διακριτική ευχέρεια στη βάση του Άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, τέτοια δε ευχέρεια πρέπει να αποφασίζεται σε συνάρτηση με τα νομολογιακά κριτήρια και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επειδή διατάγματα αυτής της φύσης επηρεάζουν την ελευθερία του ατόμου, η έκδοσή τους θα πρέπει να δικαιολογείται δικαστικά. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου
(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι, κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 92 και Μωϋσίδης ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ, 138 Η κράτηση ή μη ενός κατηγορούμενου εξετάζεται με αναφορά: (α) στον κίνδυνο μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο, ο οποίος καθορίζεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης, και το ενδεχόμενο επιβολής αυστηρής ποινής, (β) στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, και (γ) στην πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Οι τρεις αυτοί λόγοι δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά, δύνανται, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογούν την κράτηση (Ανδρονίκου (ανωτέρω)). Χρειάζεται ισοζυγισμένη στάθμιση όλων των παραγόντων και καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά. (Ανδρέου εναντίον Αστυνομίας,ποινική έφεση με αρ.129/20 ημερομηνίας 20.8.20 (υπόθεση ναρκωτικών). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν την εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη του. (Θεοδωρίδης κ.α. v Αστυνομίας, 2001, 2 ΑΑΔ, 139). Αναφορικά με τον κίνδυνο μη προσέλευσης, η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει από τις ποινές που προβλέπει ο νόμος. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξής τους σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Κρασοπούλη και άλλοι εναντίον Δημοκρατίας, 2012, 2 ΑΑΔ, 450 ( φόνος εκ προμελέτης) αναφέρθηκε ότι: «πρωταρχικό μέλημα του δικαστηρίου είναι η διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη όπου η παράσταση του κρίνεται επιβεβλημένη για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Ο πιθανός κίνδυνος διαφυγής υπόδικου υπολογίζεται στη βάση διαφόρων στοιχείων τα οποία συνθέτουν καθιερωμένους από τη νομολογία παράγοντες, η συρροή των οποίων δεν είναι απαραίτητη σε κάθε περίπτωση. (Βλ. Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σύμφυτη σοβαρότητα του αδικήματος του φόνου εκ προμελέτης, αυτοπροσδιοριζόμενη από την προβλεπόμενη στο νόμο ποινή της ισόβιας κάθειρξης καθώς και η εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχομένου καταδίκης των εφεσειόντων είναι οι παράγοντες που πρωτίστως λήφθηκαν υπόψη από το Κακουργιοδικείο και καθοριστικά συνέτειναν στην απόφαση για τη συνέχιση της κράτησής τους. Ενόψει τούτου ορθά κρίθηκε ότι ο κίνδυνος διαφυγής των εφεσειόντων είναι εξ αντικειμένου δυνητικά πραγματοποιήσιμος. Βεβαίως η απόφαση διαφυγής προς αποφυγή των συνεπειών πιθανής καταδίκης δεν είναι εύκολη όταν μάλιστα υπάρχουν ισχυροί δεσμοί οι οποίοι συνδέουν τον υπόδικο με τη χώρα του, τους ανθρώπους που έχει γύρω του και τον τόπο όπου μονίμως διαμένει. Από την άλλη όμως ένα τέτοιο ενδεχόμενο ποτέ δεν πρέπει να θεωρείται ως εντελώς απίθανο και να αποκλείεται. Όσο πιο σοβαρή είναι η ποινή που ενδεχομένως θα επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης τόσο πιο δυνητικά πραγματοποιήσιμος είναι ο κίνδυνος διαφυγής. Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης. (Βλ. Θεοδωρίδης πιο πάνω και Χριστοδούλου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538.) H πιθανότητα καταδίκης, εξετάζεται μέσα από τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου. «Πιθανότητα» σημαίνει πιθανολόγηση. Το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του, χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε αξιολόγησή του και ούτε να προβαίνει σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορούμενου. Θέματα τα οποία σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν την νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου ως επίσης και την δεκτότητα της μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του κατηγορούμενου ή για την λήψη παράνομης ή μη μαρτυρίας εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης της αίτησης για την κράτηση ή μη του κατηγορούμενου. Περιορίζεται στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού, με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη (Ευριπίδου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337, Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135), Αργύρη εναντίον Δημοκρατίας ποινική έφεση 195/20, ημερομ. 23.12.20, Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ, 32, Νικήτα ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ, 54, Κουννάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ, 790, Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 114/15, ημερ. 19.6.2015, Μαυρομιχάλης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 165/20 και 166/20, απόφαση ημερ. 22.10.2020, Κουτσούδη ν. Αστυνομίας, ποιν.εφ.131/20 και 132/20, 20.8.20, Φλεριανός V Δημοκρατίας, ποινική έφεση 13/16, 3.3.16 (παρόμοια αδικήματα ως της παρούσης). Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η νομολογία κατέδειξε ότι η αναφορά στην σοβαρότητα των αδικημάτων και το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής ανεξαρτήτως δηλαδή των υπολοίπων παραμέτρων όπως η πιθανότητα καταδίκης δεν είναι αρκετή για να διαταχθεί κράτηση ενός κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του.Παραπέμπω στην Μιχάλης Ψύλλας v Αστυνομίας
(2007), 2 ΑΑΔ, 444, Θεοχάρους v Αστυνομίας
(2002), 2 ΑΑΔ, 48. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Ρένου Κυριάκου,
(2001), 2 ΑΑΔ, 373 λέχθηκε ότι είναι σταθερά νομολογημένο ότι ο κίνδυνος να μην εμφανιστεί ο κατηγορούμενος εκτιμάται κατ΄εξοχήν όχι μόνο με αναφορά στην φύση του αδικήματος και το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής αλλά και την πιθανότητα καταδίκης. Αναφορικά με το πως αντικρίζεται η τελευταία ένδειξη λέχθηκε στην ίδια υπόθεση ότι το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικού λαμβάνει υπόψη την ισχύ της μαρτυρίας που προσφέρεται στην όψη της. Επίσης στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων συνεκτιμάται και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση (Σάββα και άλλοι v αστυνομίας αρ. 2,
(1977), 2 CLR, 446). Ακόμη παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο μεταξύ άλλων είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας και οι δεσμοί ενός κατηγορουμένου προσώπου με τη Δημοκρατία έχοντας κατά νου το αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος ή υπόδικος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του, δυνατούς ή χαλαρούς, ανάλογα με τις προσωπικές του συνθήκες. Παρόλον που οι δεσμοί αυτοί δεν επενεργούν από μόνοι τους ως ασπίδα για το κατηγορούμενο πρόσωπο προς υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται, εν τούτοις εξετάζεται η ενδεχόμενη επίπτωση αυτών των δεσμών επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης κατά τη δίκη του. (Μαρκίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 50/17, ημερ.22.3.17, Κρίνος Θεοχάρους κ.α. v Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ, 48, Ψύλλας v Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 444, Γενικός Εισαγγελέας v Λουκάς Σιδερένιος κ.α ποινικές εφέσεις 73 -76/2008, ημερομηνίας 23.4.2008, Abdurrahman Dogan και Οzay Dogan v. Aστυνομίας, Ποιν. Εφ. 311 και 312/15 ημερ. 1.12.15 παραπέμποντας σε σχέση με τον κίνδυνο φυγοδικίας στις Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Μωυσίδης ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 131, Παρασκευά ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 607, Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 130). Επίσης, τονίζεται για ακόμη μια φορά ότι τυχόν επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή του υποδίκου δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Προχωρώ πρωτίστως να εξετάσω τον πρώτο παράγοντα για τον οποίο ζητήθηκε η κράτηση των κατηγορουμένων εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, δηλαδή του κινδύνου φυγοδικίας τους. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υποστηρίζοντας ότι υπάρχει στην παρούσα η πιθανότητα καταδίκης των κατηγορουμένων παρέπεμψε το Δικαστήριο στο μαρτυρικό υλικό από το οποίο διαπιστώνω ότι στις 11 Φεβρουαρίου 2022 διενεργήθηκε έρευνα από την αστυνομία στο διαμέρισμα αριθμός 2X2 στο οποίο βρίσκονταν οι κατηγορούμενοι το οποίο ενοικιάζει ο 1ος κατηγορούμενος. Κατά την έρευνα ανευρέθηκε σε τραπεζάκι στο σαλόνι του διαμερίσματος πλαστική συσκευασία εντός της οποίας υπήρχαν τρία ξυλάκια στα οποία υπήρχε ποσότητα κρυσταλλικής ουσίας στο κάθε ένα, ομοιάζουσας με μεθαμφεταμίνη, ως επίσης κρυμμένη σε κάλαθο αχρήστων στο μπαλκόνι του σαλονιού του διαμερίσματος ποσότητα ναρκωτικών τάξεως Α΄ και Β΄ σε συσκευασίες. Επίσης κατά την έρευνα ανευρέθηκε στο μπαλκόνι του σαλονιού μέσα σε μαύρη δερμάτινη τσάντα ποσότητα κοσμημάτων ως επίσης και ένα πήλινο αγγείο με διακριτικά RX/2 για το οποίο δόθηκε άδεια κατοχής στην XXX Williams. Στο σαλόνι του διαμερίσματος εντοπίστηκε βάζο εντός του οποίου υπήρχαν διάφορα κοσμήματα αλλά και διάφοροι φορητοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές. Περαιτέρω στο υπνοδωμάτιο του κατηγορούμενου 1 ανευρέθηκαν 2 tablet και στο μπαλκόνι του υπνοδωματίου του, θήκη με διάφορα κοσμήματα εντός αυτής. Σύμφωνα με την κατάθεση του 3ου κατηγορούμενου ο οποίος αποδέχεται ότι ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών αναφέρει ότι πριν την έρευνα της αστυνομίας και οι τέσσερις κατηγορούμενοι βρίσκονταν εντός του διαμερίσματος όπου ο δεύτερος άνοιξε τα ναρκωτικά στην παρουσία τους και όταν ήρθε η αστυνομία αυτός βιαστικά τα έκρυψε στον κάλαθο των αχρήστων, στο μπαλκόνι του διαμερίσματος. Ακόμη στην μαρτυρία των αστυνομικών αναφέρεται ότι διενεργήθηκε έρευνα και στο διαμέρισμα που κατείχε ο κατηγορούμενος 2 με αριθμό 1X7 εντός του οποίου ανεβρέθηκε περιουσία, ως επίσης και το χρηματικό ποσό των €1200. Τόσο ο δεύτερος όσο και ο τρίτος κατηγορούμενος ανέφεραν ότι ήταν χρήστες παλαιότερα ναρκωτικών ουσιών. Έχω μελετήσει ενδελεχώς το μαρτυρικό υλικό τεκμήριο Δ΄ και Ε΄ για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και επικεντρώνω την προσοχή μου στις κατηγορίες 1 - 12 τις σοβαρότερες στο παρόν κατηγορητήριο. Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητείται ότι τα αδικήματα που καταλογίζονται στους κατηγορούμενους είναι σοβαρά (ειδικότερα των κατηγοριών 1 - 12) και γι΄ αυτά ο νομοθέτης προνοεί κατ΄ ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης μέχρι και διά βίου. Στις κατηγορίες της παράνομης κατοχής περιουσίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 6 μήνες και στο αδίκημα της κατοχής αρχαιοτήτων μέχρι 3 χρόνια φυλάκιση και χρηματική ποινή. Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ως αναφέρθηκε ανωτέρω, την ανευρεθείσα ποσότητα 141 γραμμαρίων μεθαμφεταμίνης, 54 δισκίων έκστασι, 54,5 γρ. Κάνναβης, 3 γρ. Κοκαίνης, την διαφορετική φύση των ναρκωτικών αυτών δηλαδή τάξεως Α΄ και Β΄ (κάνναβης, μεθαμφεταμίνης, έκστασι, κοκαίνης), στους συγκεκριμένους χώρους που οι κατηγορούμενοι διέμεναν και χρησιμοποιούσαν και ο τρόπος συσκευασίας τους συνάγεται ότι η πιθανότητα καταδίκης αυτών είναι υπαρκτή. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, διαπιστώνεται ότι τυχόν ποινές, σε περίπτωση καταδίκης, ενδεχομένως να είναι αυστηρές. Δεν αποκλείεται μάλιστα η επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης μέχρι και 5 έτη που έχει εξουσία το παρόν Δικαστήριο να επιβάλει. Αυτό προκύπτει μέσα από τη σχετική νομολογία και το προβλεπόμενο από το νόμο ανώτατο όριο (Tasev v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 72/16, ημερ. 26.5.16). Η σοβαρότητα των κατηγοριών 1 - 12, ως διαφαίνεται μέσα από την μαρτυρία η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω, καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής και των 4 κατηγορούμενων προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσουν (Δράκος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Επίσης υπάρχει μαρτυρία εναντίον όλων των κατηγορουμένων και για τα λοιπά αδικήματα του κατηγορητηρίου για τα οποία προβλέπονται ποινές φυλάκισης, ως πιο πάνω αναφέρθηκε, ενόψει της ανεύρεσης περιουσίας στα διαμερίσματα στα οποία διέμεναν και χρησιμοποιούσαν. Τα πιο πάνω εκτιμήθηκαν στην όψη τους και μόνο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Η ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχουν σχέση στο στάδιο αυτό (Χολιέφ v.Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 302/18, ημερ.4.2.19). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ικανοποιούνται τα τρία αναγνωρισμένα από τη νομολογία αντικειμενικά κριτήρια. Όμως το ζήτημα δεν σταματά εδώ. Το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην εξέταση υποκειμενικών στοιχείων και δεδομένων των κατηγορουμένων. Στην υπόθεση Αργύρη Παρασκευά v Aστυνομίας
(2000)2 AΑΔ 607 λέχθηκε ότι η σοβαρότητα των κατηγοριών και η εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχόμενου καταδίκης στην βάση του μαρτυρικού υλικού ενώπιον του Δικαστηρίου είναι τα αντικειμενικά κριτήρια τα οποία εφόσον διαπιστωθεί ότι υπάρχουν το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση κατά πόσο συντρέχουν και κάποια άλλα υποκειμενικά στοιχεία και δεδομένα έτσι ώστε κατόπιν συνεκτίμησης όλων των δεδομένων να κριθεί κατά πόσο η περίπτωση είναι κατάλληλη για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου ή αν θα πρέπει αυτός να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους εγγύησης. Αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες των κατηγορουμένων διαπιστώνω τα πιο κάτω: O κατηγορούμενος 1 κατάγεται από την Συρία και είναι πατέρας 4 παιδιών, ως αναφέρθηκε προγενέστερα ενώπιον μου τα οποία όμως ευρίσκονται στην Συρία. Η συμβία του είναι Αιγυπτιακής καταγωγής. Αυτός δεν έχει μόνιμη εργασία. O κατηγορούμενος 2 κατάγεται από την Συρία στην οποία ευρίσκονται και οι γονείς του. Στην Κύπρο διαμένει εδώ και χρόνια. Ο κατηγορούμενος 3 κατάγεται από την Συρία και είναι διαζευγμένος και ο κατηγορούμενος 4 ζει και εργάζεται στην Κύπρο. Σε σχέση με τους υποκειμενικούς παράγοντες που συντρέχουν στην περίπτωση τως κατηγορουμένων είναι τέτοιοι που δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Γιατί ναι μεν αυτοί αυτοί έχουν αποκτήσει κάποιους δεσμούς με την Κύπρο οι οποίοι θεωρώ όμως ότι δεν είναι ισχυροί αλλά συνεκτιμώντας και το γεγονός ότι ο μεν κατηγορούμενος 1 είναι άνεργος για τους λοιπούς δε πλην του 4ου δεν μου έχουν αναφερθεί οποιαδήποτε στοιχεία εργοδότησης τους. Ακόμη και στην περίπτωση κύπριων πολιτών με οικογενειακούς και άλλους δεσμούς στη Δημοκρατία μπορεί να διαταχθεί η κράτηση τους όταν είναι υπαρκτός ο κίνδυνος φυγοδικίας, και δεν μπορεί να υπερφαλαγγίστεί το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης.(Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Φλεριανού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Έφ. 13/2016, ημερ. 3.3.2016 και ΧΧΧΧ Memic κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B18, Ποιν. Έφ. 81-83/2019, ημερ. 16.7.2019, Chrisantha V Aστυνομίας 2005
(2), Mingxia Hua εναντίον Αστυνομίας, 2011
(2)ΑΑΔ, 152. Σε σχέση με τον κατηγορούμενο 2 επιπρόσθετα με τα πιο πάνω, θεωρώ ότι υπάρχει ο κίνδυνος φυγοδικίας του καθ΄ότι έχει παραδεχτεί κάποιες από τις σοβαρές κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει και συνεπώς είναι σοβαρό ενδεχόμενο να του επιβληθούν αυστηρές ποινές φυλάκισης. Επίσης αυτός κρίνω ότι εφ΄όσον έχει την δυνατότητα να καταθέσει ως εγγύηση €7000 μετρητά είμαι βέβαιη ότι κάλλιστα θα μπορούσε να αναχωρήσει εκτός της Δημοκρατίας σε οποιαδήποτε άλλη χώρα και να φυγοδικήσει. Δεν θα συμφωνήσω με την θέση της υπεράσπισης ότι επειδή ο κατηγορούμενος 2 παραδέκτηκε ενοχή σε κάποιες κατηγορίες δεν διαφαίνεται η πιθανότητα καταδίκης για τους υπόλοιπους αναφορικά με τις κατηγορίες τις σχετιζόμενες με τα ναρκωτικά. Όλα τα πιο πάνω, είναι άμεσα συναρτημένα με την ύπαρξη κινδύνου μη προσέλευσης των κατηγορουμένων κατά τη δίκη τους. Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις, ο κίνδυνος είναι περισσότερο από ορατός. Σταθμίζοντας από τη μια τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν και από την άλλη τις προσωπικές τους συνθήκες, οι τελευταίες δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ' επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας (Α.Σ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 19/19, ημερ. 14.3.19, Ανδρονίκου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/18, ημερ. 4.4.18). Κατ΄επέκταση η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς την πιθανότητα καταδίκης τους και επιβολής αυστηρών ποινών και στους 4 κατηγορούμενους, σε συνάρτηση με τον κίνδυνο φυγοδικίας τους. Η διαπίστωση κινδύνου φυγοδικίας είναι αρκετή από μόνη της για να δικαιολογήσει την κράτηση των κατηγορούμενων. Ανεξαρτήτως της πιο πάνω διαπίστωσης, θεωρώ ορθό όπως εξετάσω και το δεύτερο λόγο που επικαλέστηκε η Κατηγορούσα Αρχή, ήτοι τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αναφορικά με τη πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, σημειώνω ότι περί πιθανολόγησης μόνο ο λόγος. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15, ημερ. 2.6.15). Μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες είτε και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορούμενου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή καταχώρηση άλλες υποθέσεις σε σχέση με την διάπραξη άλλων παρόμοιων αδικημάτων (Νικολάου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 840, Γενικός Εισαγγελέας v Ρένου Κυριάκου κ.α.
(2001)2 ΑΑΔ 373, Αριστοδήμου v Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 567. Η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι ούτε και θεωρητικά δυνατή (Νικολάου v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 227). Στην Ποινική Εφεση 131/21 Γεωργίου v Αστυνομίας, 1.9.21 ( βία στην οικογένεια εναντίον του πατέρα του): "Το πρωτόδικο Δικαστήριο βασίστηκε στο ενώπιον του μαρτυρικό υλικό και ήταν καθόλα θεμιτή η προσέγγιση του. Η δε κατάληξη του ότι υπήρχε πιθανότητα να διαπράξει ο Εφεσείων παρόμοιας φύσης αδικήματα εάν παρέμενε ελεύθερος ήταν δικαιολογημένη. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας V ΓΚ, 5.7.21, ποινική έφεση 88/21, Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ, 9. Όπως λέχθηκε στην Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2014)2(A) ΑΑΔ 406: «Η πιθανότητα αυτή δεν απαιτείται να αποδειχτεί με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά η πιθανολόγηση σε τάση, για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ενός κατηγορούμενου, είναι αρκετή.» Αρκεί να δημιουργείται μια ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι δυνατό να προκύπτει είτε από στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε από εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης (Χ΄Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ, 45, Φενερίδης
(1998)1(Δ) ΑΑΔ, 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ, 46, Σπανού κ.α. ν. Δημοκρατίας /
(2013)2 ΑΑΔ, 89 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15 (Σχ.με115/15), απόφαση ημερομηνίας 02.06.2015, Αργύρη εναντίον Δημοκρατίας, Ποιν.έφεση 195/20 23.12.20, Σάββα v Αστυνομίας, Ποινική έφεση 176/17, 20.9.17, Τσιάκκας ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.
- Αναφορικά με το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για τον κίνδυνο επανάληψης παρόμοιων αδικημάτων από τα τεκμήρια Α΄ - Γ΄ τα οποία παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή διαπιστώνω τα πιο κάτω: Από το τεκμήριο Α΄ το οποίο αφορά τον κατηγορούμενο 1 εμφαίνεται ότι αυτός αντιμετωπίζει μία προηγούμενη ποινική καταδίκη σε αδίκημα παράνομης κατοχής περιουσίας για το οποίο καταδικάστηκε το 2020 σε άμεση φυλάκιση. Δηλαδή παρόμοιο αδίκημα με τις κατηγορίες 14, 16 και
- Επιπρόσθετα η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε στοιχεία από τα οποία εμφαίνεται ότι εναντίον του εκκρεμούν 10 ποινικές υποθέσεις ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου μεταξύ των ετών 2017 - 2022, εκ των οποίων η υπόθεση 2XX3/18 αφορά παρόμοια αδικήματα ως του κατηγορητηρίου, εναντίον της περιουσίας και παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α και Β. Οι υποθέσεις 6XX0/2018, 3XX7/2019, 6XX5/2019, 6XX4/20, 6XX4/2020 αφορούν μεταξύ άλλων αδικήματα εναντίον της περιουσίας αλλά και οι 4XX2/2021 και η 6X5/2022 αφορούν κατηγορίες παράνομης κατοχής ναρκωτικών τάξεως Α και Β δηλαδή παρόμοια αδικήματα ως οι σοβαρότερες κατηγορίες 1 - 12 στο παρόν κατηγορητήριο. Από το τεκμήριο Β΄ που αφορά τον κατηγορούμενο 3 εμφαίνεται ότι αυτός βαρύνεται με δύο προηγούμενες καταδίκες για μη παρόμοια αδικήματα δηλαδή για μεν στην 4XX8/17 καταδικάστηκε το 2020 σε φυλάκιση με τριετή αναστολή η οποία είναι ακόμη εν ισχύει και στην 7XX7/19 σε άμεση φυλάκιση το
- Εναντίον του εκκρεμεί η ποινική υπόθεση 1XX4/2021 για παρόμοια αδικήματα κατοχής ναρκωτικών τάξεως Α και Β ως οι σοβαρότερες κατηγορίες 1-12 του παρόντος κατηγορητηρίου. Από το τεκμήριο Γ΄ για τον κατηγορούμενο 4 διαπιστώνω ότι εναντίον του εκκρεμούν 3 υποθέσεις ήτοι η 1X7/2020, η 1X9/2022 οι οποίες αφορούν αδικήματα εναντίον της περιουσίας και η 6XX4/2020 η οποία αφορά παρόμοια κατηγορία ως η 14η, 16η και 17η του παρόντος κατηγορητηρίου. Με βάση τα στοιχεία τα οποία παρουσιάστηκαν ενώπιον μου έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, τη φύση όλων των αδικημάτων ειδικότερα των κατηγοριών 1 - 12, το ιστορικό των κατηγορουμένων 1, 3 και 4 είναι πέραν από υπαρκτός ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων από αυτούς. Για τον κατηγορούμενο 2 κρίνω ότι οι εν λόγω αναφορές της Κατηγορούσας Αρχής δεν είναι ικανοποιητικές ούτως ώστε να οδηγηθώ στο συμπέρασμα περί πιθανολόγησης διάπραξης άλλων αδικημάτων και δεν ικανοποιούνται τα προαπαιτούμενα που θέτει η νομολογία για να ικανοποιηθεί το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής ως προς αυτό τον πυλώνα. Έλαβα επίσης σοβαρά υπόψη μου την εισήγηση του συνήγορου των κατηγορουμένων για απόλυση τους με περιοριστικούς όρους, με την οποία όμως δεν θα συμφωνήσω. Όπως δεν συμμερίζομαι την άποψη ότι επειδή στις υποθέσεις οι οποίες εκκρεμούν εναντίον των κατηγορουμένων 1, 3 και 4 αυτοί αφέθηκαν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους θα πρέπει και στην παρούσα να συμβεί το ίδιο. Δεν μπορεί η παρούσα με την φύση των κατηγοριών 1 - 12 να συγκριθεί με τις υποθέσεις που τέθηκαν ενώπιον μου. Συνεπώς συνοψίζοντας κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει πιθανότητα οι κατηγορούμενοι 1 - 4 να μην παρουσιαστούν στη δίκη τους ενώπιον μου ως επίσης υπάρχει και η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων από τους κατηγορούμενους 1, 3 και 4 σε περίπτωση που αυτοί αφεθούν ελεύθεροι. Συνεπώς το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής όπως οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση μέχρι την ημέρα της δίκης τους κρίνεται δικαιολογημένο και εγκρίνεται. (Υπ.)................................. Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο