ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. KARYPIDIS, Αρ. Υπόθεσης: 797/22, 25/2/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B8 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ.Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 797/22 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν XXX KARYPIDIS Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 25 Φεβρουαρίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χρ.Περγαντή Για τον Κατηγορούμενο: κα Σοφοκλέους και κα Ιωάννου Κατηγορούμενος παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στο παρόν κατηγορητήριο μεταξύ άλλων κατηγορίες συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, διαρρήξεις κατοικιών, κλοπές από κατοικίες, διάρρηξη κατοικίας κατά την διάρκεια της νύκτας, κακόβουλης βλάβης, τροχαίων αδικημάτων και αδικήματα περί βίας στην οικογένεια τα οποία διαπράχθηκαν μεταξύ των ετών 2011 -
- Η υπόθεση ορίστηκε την 1.3.2022 για απάντηση και η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τότε. Ειδικότερα η Κατηγορούσα Αρχή για τον κατηγορούμενο επικαλέστηκε την πιθανότητα μη προσέλευσης του στη δίκη και την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Η κα Περγαντή ανέφερε στο Δικαστήριο ότι το παρόν κατηγορητήριο περιλαμβάνει 61 κατηγορίες και 13 διαφορετικές υποθέσεις οι οποίες είχαν ανασταλεί με οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης του κατηγορούμενου ο οποίος τελούσε υπό κράτηση το τελευταίο διάστημα. Στις 10 Φεβρουαρίου 2022 το Διοικητικό Δικαστήριο μετά από αίτημα του κατηγορούμενου ακύρωσε τα πιο πάνω διατάγματα. Στις 11 Φεβρουαρίου 2022 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε για το αδίκημα της κλοπής και της απόδρασης από νόμιμη κράτηση και γι΄ αυτά τελούσε υπό κράτηση κατόπιν διατάγματος το οποίο θα εξέπνεε, ως είπε στις 20 Φεβρουαρίου
- Μετά την ακύρωση των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης καταχωρήθηκε το παρόν κατηγορητήριο το οποίο, ως είπε αναδεικνύει την τάση και την ροπή του κατηγορούμενου προς την διάπραξη αδικημάτων. Είπε ότι η εγκληματική δραστηριότητα του ξεκινά από το 2011 και κορυφώνεται το 2021 και αυτή περιλαμβάνει την διάπραξη διαφορετικών αδικημάτων, με διαφορετικούς παραπονούμενους, διαφορετικές ημερομηνίες και ώρες. Η κα Περγαντή παρέπεμψε το Δικαστήριο σε συγκεκριμένες καταθέσεις στους διάφορους ποινικούς φακέλους για να καταδείξει την πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με τον κίνδυνο φυγοδικίας του. Προς τούτο κατέθεσε το μαρτυρικό υλικό ενώπιον του Δικαστηρίου τεκμήριο Α΄ λέγοντας ότι με βάση αυτό υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του και επιβολή σε αυτόν αυστηρών ποινών. Ειδικότερα ανέφερε ότι: για τις κατηγορίες 1-12 υπάρχει επιστημονική μαρτυρία εναντίον του κατηγορούμενου, για την κατηγορία 13 υπάρχει παραδοχή του κατηγορούμενου για το αδίκημα, για τις κατηγορίες 32, 33 παρέπεμψε στον όρκο για την έκδοση του εντάλματος σύλληψης εναντίον του κατηγορούμενου αναφορικά με τη σύνδεση του, για την κατηγορία 34 στην παραδοχή του και για τα αδικήματα περί βίας στην οικογένεια στην κατάθεση της παραπονούμενης συμβίας του XXX Ιακώβου. Επιπρόσθετα των πιο πάνω για να καταδείξει τον κίνδυνο επανάληψης άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο παρουσίασε ενώπιον μου τρία κατηγορητήρια ποινικών υποθέσεων που εκκρεμούν εναντίον του κατηγορούμενου, καταχωρημένα στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου και αφορούν τροχαίες παραβάσεις και 2 κατηγορητήρια για παραβάσεις του Περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου. Επιπλέον αναφέρθηκε σε δύο προηγούμενες καταδίκες του κατηγορούμενου οι οποίες αφορούν τον περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμο στις οποίες καταδικάστηκε το 2021 σε χρηματική ποινή. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής πρόσθεσε ότι ο κατηγορούμενος είναι αλλοδαπός, ευρίσκεται στην Κύπρο από το 2005 και είναι πατέρας ενός παιδιού. Εν κατακλείδι ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει ένα βαρύ κατηγορητήριο και υπάρχει πιθανότητα να εγκαταλείψει την Δημοκρατία και συνεπώς υφίσταται ο κίνδυνος φυγοδικίας του. Οι συνήγοροι του κατηγορούμενου έφεραν ένσταση στην κράτηση του διαφωνώντας με τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής. Συμφώνησαν ότι στο κατηγορητήριο περιλαμβάνονται αδικήματα που κατ΄ ισχυρισμό διαπράχθηκαν σε διαφορετικές χρονολογίες ήτοι από το 2011 μέχρι το
- Η κα Σοφοκλέους αναφέρθηκε στις κατηγορίες της παρούσας υπόθεσης οι οποίες είχαν ανασταλεί και ότι στις 30 Αυγούστου 2021 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του κατηγορούμενου. Η συνήγορος επικαλέστηκε ότι η μαρτυρία που υπάρχει εναντίον του δεν είναι τέτοιας μορφής που να δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης του. Πρόσθεσε ότι για κάποια αδικήματα παρήλθε αρκετός χρόνος και για τα οποία ο κατηγορούμενος είχε αφεθεί ελεύθερος υπό όρους τους οποίους δεν είχε παραβιάσει και συνεπώς δεν υφίσταται ο κίνδυνος φυγοδικίας του. Αναφέρθηκε στις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ήτοι ότι διαμένει στην Κυπριακή Δημοκρατία από 9 ετών, είναι πατέρας ενός ανήλικου τέκνου, υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία και είναι λευκού ποινικού μητρώου. Η υπεράσπιση εισηγήθηκε όπως ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους δηλαδή να παραδώσει τα ταξιδιωτικά του έγγραφα στην αστυνομία, να τεθεί στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από την Δημοκρατία, να μη διέρχεται των οδοφραγμάτων, να κατατεθεί εγγύηση με αξιόχρεο εγγυητή, να υπογράφει καθημερινά σε αστυνομικό σταθμό και να εκδοθεί διάταγμα απομάκρυνσης του από την παραπονούμενη. Περαιτέρω έχει αναφέρει η Κατηγορούσα Αρχή και ήταν και η θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε όλες αυτές τις κατηγορίες οι οποίες όμως στις 15.9.21 αναστάληκαν με οδηγίες του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας και στις 30.8.21 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης του τα οποία ακυρώθηκαν πρόσφατα από το Διοικητικό Δικαστήριο. Έκτοτε αυτός τελεί υπό κράτηση. Αρχικά και ενώ οι 2 πλευρές τοποθετήθηκαν, στη συνέχεια ζητήθηκαν από το Δικαστήριο περαιτέρω διευκρινίσεις εάν για τις υποθέσεις που περιλαμβάνονται στο παρόν κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος με την καταχώρηση αυτών, ήταν υπό κράτηση ή ήταν ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Αναφέρθηκε ότι σε όλες τις υποθέσεις ο κατηγορούμενος ήταν ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, πλην της υπόθεσης με αρ. 3XX8/21 (π.φ. Σ.2X2/21) στην οποία τελούσε υπό κράτηση μέχρι και την στιγμή έκδοσης των διαταγμάτων κράτησης και απέλασης του. Οι κατηγορίες της εν λόγω υπόθεσης περιλαμβάνονται στο παρόν κατηγορητήριο. Οι θέσεις και των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από το Δικαστήριο και είναι καταγεγραμμένες στα επίσημα πρακτικά του Δικαστηρίου. Η κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη ή η επιβολή όρων για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με αφετηρία βεβαίως την ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση είναι μέτρο κατ΄εξαίρεση. Έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο αποφασίζοντας ζήτημα κράτησης υπόπτου προσώπου μέχρι τη δίκη του οφείλει να έχει αφετηρία τη βασική αρχή ότι ο υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος εφόσον όπου τίθενται όροι που συμβάλλουν στην προσέλευση του κατά τη δίκη, αυτός συμμορφώνεται, (Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109). Κράτηση ατόμου που δεν δικαιολογείται από τους παράγοντες που έχουν καθορισθεί από τη νομολογία αντιβαίνει το τεκμήριο της αθωότητας, το οποίο άλλωστε είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, που, όπως λέχθηκε και στη Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, αποτελούν δύο καλά θεμελιωμένες αρχές στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, αλλά και στις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( Χουσείν v. Δημοκρατίας, Ποινική έφεση 80/19, ημερ. 8.7.19, Ανδρονίκου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/18, ημερ. 4.4.18). Το Δικαστήριο κάθε φορά που καλείται να αποφασίσει κράτηση ατόμου ασκεί βέβαια διακριτική ευχέρεια στη βάση του Άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, τέτοια δε ευχέρεια πρέπει να αποφασίζεται σε συνάρτηση με τα νομολογιακά κριτήρια και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επειδή διατάγματα αυτής της φύσης επηρεάζουν την ελευθερία του ατόμου, η έκδοσή τους θα πρέπει να δικαιολογείται δικαστικά. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου
(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι, κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 92 και Μωϋσίδης ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ, 138. Η κράτηση ή μη ενός κατηγορούμενου εξετάζεται με αναφορά: (α) στον κίνδυνο μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο, ο οποίος καθορίζεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης, και το ενδεχόμενο επιβολής αυστηρής ποινής, (β) στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, και (γ) στην πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Οι τρεις αυτοί λόγοι δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά, δύνανται, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογούν την κράτηση (Ανδρονίκου (ανωτέρω)). Χρειάζεται ισοζυγισμένη στάθμιση όλων των παραγόντων και καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά. (Ανδρέου εναντίον Αστυνομίας,ποινική έφεση με αρ.129/20 ημερομηνίας 20.8.20 (υπόθεση ναρκωτικών). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν την εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη του. (Θεοδωρίδης κ.α. v Αστυνομίας, 2001, 2 ΑΑΔ, 139). Αναφορικά με τον κίνδυνο μη προσέλευσης, η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει από τις ποινές που προβλέπει ο νόμος. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξής τους σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Κρασοπούλη και άλλοι εναντίον Δημοκρατίας, 2012, 2 ΑΑΔ, 450 ( φόνος εκ προμελέτης) αναφέρθηκε ότι: «πρωταρχικό μέλημα του δικαστηρίου είναι η διασφάλιση της παρουσίας του κατηγορούμενου στη δίκη όπου η παράσταση του κρίνεται επιβεβλημένη για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης. Ο πιθανός κίνδυνος διαφυγής υπόδικου υπολογίζεται στη βάση διαφόρων στοιχείων τα οποία συνθέτουν καθιερωμένους από τη νομολογία παράγοντες, η συρροή των οποίων δεν είναι απαραίτητη σε κάθε περίπτωση. (Βλ. Βασιλείου v. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Η σύμφυτη σοβαρότητα του αδικήματος του φόνου εκ προμελέτης, αυτοπροσδιοριζόμενη από την προβλεπόμενη στο νόμο ποινή της ισόβιας κάθειρξης καθώς και η εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχομένου καταδίκης των εφεσειόντων είναι οι παράγοντες που πρωτίστως λήφθηκαν υπόψη από το Κακουργιοδικείο και καθοριστικά συνέτειναν στην απόφαση για τη συνέχιση της κράτησής τους. Ενόψει τούτου ορθά κρίθηκε ότι ο κίνδυνος διαφυγής των εφεσειόντων είναι εξ αντικειμένου δυνητικά πραγματοποιήσιμος. Βεβαίως η απόφαση διαφυγής προς αποφυγή των συνεπειών πιθανής καταδίκης δεν είναι εύκολη όταν μάλιστα υπάρχουν ισχυροί δεσμοί οι οποίοι συνδέουν τον υπόδικο με τη χώρα του, τους ανθρώπους που έχει γύρω του και τον τόπο όπου μονίμως διαμένει. Από την άλλη όμως ένα τέτοιο ενδεχόμενο ποτέ δεν πρέπει να θεωρείται ως εντελώς απίθανο και να αποκλείεται. Όσο πιο σοβαρή είναι η ποινή που ενδεχομένως θα επιβληθεί σε περίπτωση καταδίκης τόσο πιο δυνητικά πραγματοποιήσιμος είναι ο κίνδυνος διαφυγής. Είναι αυτονόητο ότι εκεί όπου η προβλεπόμενη ποινή είναι η ποινή της ισόβιας κάθειρξης το ενδεχόμενο διαφυγής είναι ακόμη μεγαλύτερο εφόσον η σκέψη για διαφυγή μπορεί να επενεργήσει ως δέλεαρ αποφυγής της ισόβιας φυλάκισης. (Βλ. Θεοδωρίδης πιο πάνω και Χριστοδούλου κ.ά. v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538.) H πιθανότητα καταδίκης, εξετάζεται μέσα από τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου. «Πιθανότητα» σημαίνει πιθανολόγηση. Το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του, χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε αξιολόγησή του και ούτε να προβαίνει σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορούμενου. Θέματα τα οποία σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν την νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου ως επίσης και την δεκτότητα της μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του κατηγορούμενου ή για την λήψη παράνομης ή μη μαρτυρίας εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης της αίτησης για την κράτηση ή μη του κατηγορούμενου. Περιορίζεται στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού, με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη (Ευριπίδου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337, Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135), Αργύρη εναντίον Δημοκρατίας ποινική έφεση 195/20, ημερομ. 23.12.20, Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ, 32, Νικήτα ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ, 54, Κουννάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ, 790, Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 114/15, ημερ. 19.6.2015, Μαυρομιχάλης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 165/20 και 166/20, απόφαση ημερ. 22.10.2020, Κουτσούδη ν. Αστυνομίας, ποιν.εφ.131/20 και 132/20, 20.8.20, Φλεριανός V Δημοκρατίας, ποινική έφεση 13/16, 3.3.16. Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η νομολογία κατέδειξε ότι η αναφορά στην σοβαρότητα των αδικημάτων και το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής ανεξαρτήτως δηλαδή των υπολοίπων παραμέτρων όπως η πιθανότητα καταδίκης δεν είναι αρκετή για να διαταχθεί κράτηση ενός κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του.Παραπέμπω στην Μιχάλης Ψύλλας v Αστυνομίας
(2007), 2 ΑΑΔ, 444, Θεοχάρους v Αστυνομίας
(2002), 2 ΑΑΔ, 48. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Ρένου Κυριάκου,
(2001), 2 ΑΑΔ, 373 λέχθηκε ότι είναι σταθερά νομολογημένο ότι ο κίνδυνος να μην εμφανιστεί ο κατηγορούμενος εκτιμάται κατ΄εξοχήν όχι μόνο με αναφορά στην φύση του αδικήματος και το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής αλλά και την πιθανότητα καταδίκης. Αναφορικά με το πως αντικρίζεται η τελευταία ένδειξη λέχθηκε στην ίδια υπόθεση ότι το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικού λαμβάνει υπόψη την ισχύ της μαρτυρίας που προσφέρεται στην όψη της. Επίσης στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων συνεκτιμάται και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση (Σάββα και άλλοι v αστυνομίας αρ. 2,
(1977), 2 CLR, 446). Ακόμη παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο μεταξύ άλλων είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας και οι δεσμοί ενός κατηγορούμενου προσώπου με τη Δημοκρατία έχοντας κατά νου το αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος ή υπόδικος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του, δυνατούς ή χαλαρούς, ανάλογα με τις προσωπικές του συνθήκες. Παρόλον που οι δεσμοί αυτοί δεν επενεργούν από μόνοι τους ως ασπίδα για το κατηγορούμενο πρόσωπο προς υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται, εν τούτοις εξετάζεται η ενδεχόμενη επίπτωση αυτών των δεσμών επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης κατά τη δίκη του. (Μαρκίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 50/17, ημερ.22.3.17, Κρίνος Θεοχάρους κ.α. v Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ, 48, Ψύλλας v Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 444, Γενικός Εισαγγελέας v Λουκάς Σιδερένιος κ.α ποινικές εφέσεις 73 -76/2008, ημερομηνίας 23.4.2008, Abdurrahman Dogan και Οzay Dogan v. Aστυνομίας, Ποιν. Εφ. 311 και 312/15 ημερ. 1.12.15 παραπέμποντας σε σχέση με τον κίνδυνο φυγοδικίας στις Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Μωυσίδης ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 131, Παρασκευά ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 607, Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 130). Επίσης, τονίζεται για ακόμη μια φορά ότι τυχόν επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή του υποδίκου δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Προχωρώ πρωτίστως να εξετάσω τον πρώτο παράγοντα για τον οποίο ζητήθηκε η κράτηση του κατηγορούμενου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, δηλαδή του κινδύνου φυγοδικίας του. Στην παρούσα υπόθεση ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει σοβαρά αδικήματα, συνολικά 61 κατηγορίες κάτι το οποίο δεν αμφισβητήθηκε βεβαίως από την υπεράσπιση. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους αποτελεί η μέγιστη ποινή που προβλέπεται γι΄ αυτά από το νόμο. Αναφέρομαι ενδεικτικά στα αδικήματα των κατηγοριών 1 - 7, 11, 12 τα οποία τιμωρούνται με φυλάκιση μέχρι 10 έτη. Βέβαια το παρόν Δικαστήριο το οποίο θα δικάσει την παρούσα υπόθεση κατόπιν συγκατάθεσης του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας έχει εξουσία να επιβάλει ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη. Η εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υποστηρίζοντας ότι υπάρχει στην παρούσα η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου παρέπεμψε το Δικαστήριο στο μαρτυρικό υλικό, δηλαδή: - αναφορικά με τις κατηγορίες 1 - 4 : στις εκθέσεις της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών - ΥΠΕΓΕ (κυανούν 17 και 40 ποινικοί φάκελλοι 1X9/12 και 6X/11) όπου καταδεικνύεται η δακτυλοσκοπική σύνδεση του κατηγορούμενου. - αναφορικά με τις κατηγορίες 5 - 7, 11 και 12: στις εκθέσεις του Ινστιτούτου Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου - ΙΓΝΚ ( 5XX9/18, 3XX9/19 ποινικοί φάκελλοι 4X8/19 και 5X/19) όπου καταδεικνύεται η σύνδεση του κατηγορούμενου λόγω της ύπαρξης μεικτού γενετικού του υλικού σε 2 αντικείμενα. - Αναφορικά με την κατηγορία 13: στην παραδοχή του κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση και στην γραπτή του κατηγορία. - Αναφορικά με την κατηγορία 32 και 33: στην σύνδεση του οχήματος του κατηγορούμενου το οποίο εμφαίνεται σε κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης. - Αναφορικά με την κατηγορία 34: στην παραδοχή του κατηγορούμενου. - Αναφορικά με τις κατηγορίες 14 - 31, 40 - 61: στην κατάθεση της συμβίας του ΧΧΧ Ιακώβου. Έχω μελετήσει ενδελεχώς το μαρτυρικό υλικό τεκμήριο Α΄ για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και επικεντρώνω την προσοχή μου στις πιο πάνω αναφερθείσες κατηγορίες τις σοβαρότερες στο παρόν κατηγορητήριο στις οποίες σε περίπτωση καταδίκης επισύρονται αυστηρές ποινές φυλάκισης. Ειδικότερα στην έκθεση 3XX9/19 του ΙΝΓΚ (κατηγορίες 11 και 12) αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι δότης μεικτού γενετικού υλικού σε ξύλινο κουτί χρυσαφικών και σε άσπρο κουτί χρυσαφικών στο κυρίως υπνοδωμάτιο της οικίας που διαρρήχθηκε. Να υπομνήσω ότι σε σχέση με την κατηγορία 11 και 12 στην ανακριτική κατάθεση η οποία του λήφθηκε στις 3.2.20 ο κατηγορούμενος αναφέρει ότι σε κάποιες περιπτώσεις επισκέφθηκε την οικία του παραπονούμενου με τον οποίον είχαν φιλικές σχέσεις. Στην έκθεση 5XX9/18 του ΙΓΝΚ απομονώθηκε μικρή ποσότητα γενετικού υλικού η οποία ταυτίζεται με το γενετικό προφίλ του κατηγορούμενου σε πλαστικό τεμάχιο χρώματος μαύρου αλλά και σε λαστιχένιο κουμπί χρώματος μαύρου όπου ο κατηγορούμενος είναι ο κύριος δότης του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από αυτό. Τα πιο πάνω αντικείμενα ανευρέθηκαν στο σημείο όπου συγκεκριμένο άτομο - γείτονας της παραπονούμενης καταδίωξε τους δράστες μετά από την διάρρηξη και με τους οποίους έγινε πάλη (κυανούν 6 ποιν.φάκ.5X/19, κατηγορίες 5 - 10). Τα ίδια ισχύουν και για τις εκθέσεις της ΥΠΕΓΕ αναφορικά με την δακτυλοσκοπική σύνδεση του κατηγορούμενου σε σημεία του παραθύρου του σαλονιού της οικίας που παραβιάστηκε κατά την διάρρηξη της (κατηγορίες 3 - 4) αλλά και σε γιαλί αλουμινένιου παραθύρου που παραβιάστηκε κατά την διάρρηξη άλλης οικίας (κατηγορίες 1 - 2). Αναφορικά με τις κατηγορίες 14 - 21, 22 - 26, 27 - 31, 40 - 61 που αφορούν αδικήματα εναντίον της συμβίας του XXX Ιακώβου διαπιστώνω ότι αυτή σε 5 διαφορετικές περιπτώσεις ήτοι τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 2021 κατάγγειλε τον κατηγορούμενο για διάφορες παράνομες πράξεις εναντίον της. Δεν θα συμφωνήσω με την θέση της υπεράσπισης ότι δεν υπάρχει μαρτυρία εναντίον του που να τον εμπλέκει στα εν λόγω αδικήματα και σχετική είναι η κατάθεση της πιο πάνω, περί τούτου. Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητείται ότι τα αδικήματα 1 - 12 που καταλογίζονται στον κατηγορούμενο είναι σοβαρά και γι΄ αυτά ο νομοθέτης προνοεί κατ΄ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης 5, 7 ή και 10 χρόνια. Για τα λοιπά προβλέπονται διάφορες ποινές φυλάκισης. Λαμβάνοντας υπόψη μου το μαρτυρικό υλικό, διαπιστώνεται ότι τυχόν ποινές, σε περίπτωση καταδίκης, ενδεχομένως να είναι αυστηρές. Δεν αποκλείεται μάλιστα η επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης μέχρι και 5 έτη που έχει εξουσία το παρόν Δικαστήριο να επιβάλει. Αυτό προκύπτει μέσα από τη σχετική νομολογία και το προβλεπόμενο από το νόμο ανώτατο όριο (Tasev v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 72/16, ημερ. 26.5.16). Ακόμη η σοβαρότητα των κατηγοριών ως διαφαίνεται μέσα από την μαρτυρία η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω, καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του κατηγορούμενου προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει σε ένα βαρύ κατηγορητήριο το οποίο έχει καταχωρηθεί εναντίον του (Δράκος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Επιπρόσθετα με τα πιο πάνω υπάρχει μαρτυρία εναντίον του και για τα λοιπά αδικήματα του κατηγορητηρίου στα οποία δεν έγινε ουδεμία αναφορά ή αμφισβήτηση από την υπεράσπιση και για τα οποία επισύρονται ποινές φυλάκισης και χρηματικές. Τα πιο πάνω εκτιμήθηκαν στην όψη τους και μόνο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας και το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν θα κρίνει την αποδεικτική βαρύτητα της πιο πάνω αναφερόμενης μαρτυρίας η οποία υπάρχει εναντίον του κατηγορούμενου ή κατά πόσο τα αδικήματα των κατηγοριών 1 - 4 διαπράχθηκαν το 2011 ή το
- Η ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχουν σχέση στο στάδιο αυτό (Χολιέφ v.Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 302/18, ημερ.4.2.19). Από την εξέταση όλων των στοιχείων που κατατέθηκαν ενώπιον μου διαπιστώνω ότι είχαν καταχωρηθεί εναντίον του κατηγορούμενου σε διάφορες χρονικές περιόδους, διάφορες υποθέσεις οι οποίες αφορούσαν κατ΄ισχυρισμό την διάπραξη εκ μέρους του διαφορετικών αδικημάτων και αυτός δεν τελούσε υπό κράτηση αλλά ήταν ελεύθερος με περιοριστικούς όρους, όμως στην τελευταία υπόθεση, ως αναφέρθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την κράτηση του τον Ιούλιο του 2021 στην ποιν. υπόθεση 3XX8/21 και εκδόθηκε σχετικό διάταγμα κράτησης του. Στις 30.8.21 εκδόθηκαν διατάγματα κράτησης και απέλασης εναντίον του κατηγορούμενου και στις 15.9.21 ο Γενικός Εισαγγελέας ανέστειλε αυτές τις υποθέσεις. Κατόπιν διαβήματος του κατηγορούμενου στο Διοικητικό Δικαστήριο αυτά τα διατάγματα ακυρώθηκαν στις 10.2.22 και έκτοτε τελεί υπό κράτηση. Η Κατηγορούσα Αρχή καταχώρησε το παρόν κατηγορητήριο στο οποίο συμπεριέλαβε σε αυτό όλες τις υποθέσεις που εκκρεμούσαν σε προγενέστερο στάδιο εναντίον του κατηγορούμενου, αδικήματα δηλαδή που κατ΄ ισχυρισμό διαπράχθηκαν από το 2011 με το τελευταίο της κακόβουλης βλάβης να διαπράττεται στις 19.7.21 (ποιν. φάκ. 3X8/21) στον χώρο του Επ. Δικαστηρίου Πάφου, ενώ ήδη αυτός τελούσε υπό κράτηση, αδίκημα το οποίο αυτός παραδέκτηκε σε κατάθεση του στην αστυνομία. Το Δικαστήριο έχει ενώπιον του ένα βαρύ κατηγορητήριο εναντίον του κατηγορούμενου αποτελούμενο από 61 κατηγορίες, 13 ξεχωριστών υποθέσεων που κατ΄ισχυρισμό διαπράχθηκαν από το έτος 2011 μέχρι και τον Ιούλιο του
- Αυτές οι υποθέσεις αφορούν διαφορετικά αδικήματα, με διαφορετικούς παραπονούμενους σε διάφορες ημερομηνίες και ώρες. Η Κατηγορούσα Αρχή υπό το φως των πιο πάνω αιτιολογημένα επικαλείται κίνδυνο φυγοδικίας του κατηγορούμενου σε συνάρτηση με την σοβαρότητα των κατηγοριών που αυτός αντιμετωπίζει και τις αυστηρές ποινές που ενδεχομένως να του επιβληθούν σε περίπτωση καταδίκης του. Συνεπώς η θέση της Κατηγορούσας Αρχής είναι βάσιμη και δικαιολογημένη και έχει ικανοποιήσει το Δικαστήριο περί τούτου. Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ικανοποιούνται τα τρία αναγνωρισμένα από τη νομολογία αντικειμενικά κριτήρια. Όμως το ζήτημα δεν σταματά εδώ. Το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην εξέταση υποκειμενικών στοιχείων και δεδομένων των κατηγορουμένων. Στην υπόθεση Αργύρη Παρασκευά v Aστυνομίας
(2000)2 AΑΔ 607 λέχθηκε ότι η σοβαρότητα των κατηγοριών και η εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχόμενου καταδίκης στην βάση του μαρτυρικού υλικού ενώπιον του Δικαστηρίου είναι τα αντικειμενικά κριτήρια τα οποία εφόσον διαπιστωθεί ότι υπάρχουν το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση κατά πόσο συντρέχουν και κάποια άλλα υποκειμενικά στοιχεία και δεδομένα έτσι ώστε κατόπιν συνεκτίμησης όλων των δεδομένων να κριθεί κατά πόσο η περίπτωση είναι κατάλληλη για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου ή αν θα πρέπει αυτός να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους εγγύησης. Αναφορικά με τις προσωπικές συνθήκες του κατηγορούμενου διαπιστώνω τα πιο κάτω: Ο κατηγορούμενος έχει ελληνική υπηκοότητα, κατάγεται από την XXX και βρίσκεται τόσο αυτός όσο και οι γονείς του στην Κύπρο από το 2005. Αυτός είναι λευκού ποινικού μητρώου και πατέρας ενός ανήλικου παιδιού. Σε σχέση με τους υποκειμενικούς παράγοντες που συντρέχουν στην περίπτωση του κατηγορούμενου είναι τέτοιοι που δεν εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Γιατί ναι μεν αυτός έχει αποκτήσει κάποιους δεσμούς με την Κύπρο οι οποίοι όμως θεωρώ ότι δεν είναι ισχυροί για να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας αφ΄ης στιγμής αντιμετωπίζει ενώπιον μου ένα μακρύ κατηγορητήριο με σοβαρές κατηγορίες και είναι ενδεχόμενο αυτός να καταδικαστεί σε αυστηρές ποινές ενόψει το πιο πάνω αναφερθέντος μαρτυρικού υλικού. Ακόμη και στην περίπτωση κύπριων πολιτών με οικογενειακούς και άλλους δεσμούς στη Δημοκρατία μπορεί να διαταχθεί η κράτηση τους όταν είναι υπαρκτός ο κίνδυνος φυγοδικίας, και δεν μπορεί να υπερφαλαγγίστεί το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης.(Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, Φλεριανού ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Έφ. 13/2016, ημερ. 3.3.2016 και ΧΧΧΧ Memic κ.ά. ν. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B18, Ποιν. Έφ. 81-83/2019, ημερ. 16.7.2019, Chrisantha V Aστυνομίας 2005
(2), Mingxia Hua εναντίον Αστυνομίας, 2011
(2)ΑΑΔ, 152. Όλα τα πιο πάνω, είναι άμεσα συναρτημένα με την ύπαρξη κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορούμενου κατά τη δίκη του. Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις, ο κίνδυνος είναι περισσότερο από ορατός. Σταθμίζοντας από τη μια την σωρεία κατηγοριών που αντιμετωπίζει και από την άλλη τις προσωπικές του συνθήκες, οι τελευταίες δεν μπορούν να υπερφαλαγγίσουν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ' επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας ο οποίος είναι υπαρκτός. (Α.Σ. v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 19/19, ημερ. 14.3.19, Ανδρονίκου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/18, ημερ. 4.4.18). Θα προχωρήσω να εξετάσω και το δεύτερο λόγο που επικαλέστηκε η Κατηγορούσα Αρχή, ήτοι τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αναφορικά με τη πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, σημειώνω ότι περί πιθανολόγησης μόνο ο λόγος. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15, ημερ. 2.6.15). Μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες είτε και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορούμενου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή καταχώρηση άλλες υποθέσεις σε σχέση με την διάπραξη άλλων παρόμοιων αδικημάτων (Νικολάου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 840, Γενικός Εισαγγελέας v Ρένου Κυριάκου κ.α.
(2001)2 ΑΑΔ 373, Αριστοδήμου v Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 567. Η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι ούτε και θεωρητικά δυνατή (Νικολάου v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 227). Στην Ποινική Εφεση 131/21 Γεωργίου v Αστυνομίας, 1.9.21 ( βία στην οικογένεια εναντίον του πατέρα του): "Το πρωτόδικο Δικαστήριο βασίστηκε στο ενώπιον του μαρτυρικό υλικό και ήταν καθόλα θεμιτή η προσέγγιση του. Η δε κατάληξη του ότι υπήρχε πιθανότητα να διαπράξει ο Εφεσείων παρόμοιας φύσης αδικήματα εάν παρέμενε ελεύθερος ήταν δικαιολογημένη. Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας V ΓΚ, 5.7.21, ποινική έφεση 88/21, Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ, 9. Όπως λέχθηκε στην Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2014)2(A) ΑΑΔ 406: «Η πιθανότητα αυτή δεν απαιτείται να αποδειχτεί με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά η πιθανολόγηση σε τάση, για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ενός κατηγορούμενου, είναι αρκετή.» Αρκεί να δημιουργείται μια ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι δυνατό να προκύπτει είτε από στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε από εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης (Χ΄Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ, 45, Φενερίδης
(1998)1(Δ) ΑΑΔ, 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ, 46, Σπανού κ.α. ν. Δημοκρατίας /
(2013)2 ΑΑΔ, 89 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15 (Σχ.με115/15), απόφαση ημερομηνίας 02.06.2015, Αργύρη εναντίον Δημοκρατίας, Ποιν.έφεση 195/20 23.12.20, Σάββα v Αστυνομίας, Ποινική έφεση 176/17, 20.9.17, Τσιάκκας ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 164. Η Κατηγορούσα Αρχή προς υποστήριξη αυτού του λόγου κατέθεσε ενώπιον μου 3 κατηγορητήρια που περιλαμβάνουν τροχαίες παραβάσεις (σχ.Β1-3) και 2 που αφορούν παραβάσεις του περί Λοιμοκαθάρσεως Νόμου (σχ.Β4,5), τα οποία εκκρεμούν εναντίον του κατηγορούμενου στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου. Επιθεωρώντας τα χωρίς να υποτιμάται η σοβαρότητα τους διαπιστώνω ότι πλην του Β3 που αφορά αδίκημα οδήγησης υπό την επήρρεια ναρκωτικών, δεν επιβάλλονται αυστηρές ποινές και δη φυλάκισης. Επιπλέον οι αναφορές της κας Περγαντή για τις 2 προηγούμενες καταδίκες του που αφορούν τον περί Λοιμοκάθαρσης Νόμο δεν θα έλεγα ότι είναι παρόμοιας φύσης με τις σοβαρότερες κατηγορίες στο παρόν κατηγορητήριο, τις οποίες ανέφερα πιο πάνω. Ούτε και η συμπερίληψη στο κατηγορητήριο της κατηγορίας 35 η οποία αφορά παρόμοιο αδίκημα δεν είναι επαρκής λόγος για να λεχθεί ότι ο κατηγορούμενος θα διαπράξει και πάλιν το ίδιο αδίκημα για το οποίο να δικαιολογείται ενόψει των επιβληθεισών ποινών να παραμείνει υπό κράτηση. Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι οι εν λόγω αναφορές της Κατηγορούσας Αρχής δεν είναι ικανοποιητικές ούτως ώστε να οδηγηθώ στο συμπέρασμα περί πιθανολόγησης διάπραξης άλλων αδικημάτων και δεν ικανοποιούνται τα προαπαιτούμενα που θέτει η νομολογία για να ικανοποιηθεί το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής. Έχω επίσης εξετάσει την εισήγηση της ευπαίδευτης συνήγορου του κατηγορούμενου για απόλυσή του με όρους δηλαδή η καθημερινή εμφάνισή του σε Αστυνομικό Σταθμό, η παράδοση των ταξιδιωτικών του εγγράφων, η τοποθέτηση του ονόματος του στον κατάλογο των προσώπων που απαγορεύεται η έξοδος από την Δημοκρατία, η έκδοση διατάγματος απομάκρυνσης του από την παραπονούμενη, η υπογραφή εγγύησης από αξιόχρεο εγγυητή και η απαγόρευση της διέλευσης του από τα οδοφράγματα που οδηγούν σε μη ελεγχόμενες περιοχές από την Δημοκρατία η οποία όμως δεν θεωρώ ότι υπό τις πιο πάνω αναφερόμενες περιστάσεις μπορεί να επιτύχει. Συνεπώς συνοψίζοντας κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση υπάρχει πιθανότητα να μην παρουσιαστεί ο κατηγορούμενος στη δίκη του ενώπιον μου αλλά δεν υπάρχει η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος. Το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημέρα που έχω ορίσει κρίνεται δικαιολογημένο ως προς τον πρώτο πυλώνα και εγκρίνεται. Αυτός θα παραμείνει υπό κράτηση μέχρι τότε. (Υπ.)................................ Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο