Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Susanov, Αρ. Υπόθεσης: 1521/17, 24/2/2022

(2)και 19 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμου 86/72, όπως τροποποιήθηκε και ότι αυτός οδηγώντας το όχημα του απέφυγε να δώσει ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση ενώ του ζητήθηκε από τον Ε/Α ΧΧΧ Κ.Στεφάνου της Τροχαίας Πάφου κατά παράβαση των άρθρων 2, 7

(4)και 11 του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου 174/86 όπως τροποποιήθηκε (δεύτερη κατηγορία). Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε τις κατηγορίες και η Κατηγορούσα Αρχή για να αποδείξει την υπόθεση της κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Ε/Αστ. ΧΧΧ Κ. Στεφάνου, ενώ κατέθεσε 2 τεκμήρια. Η μαρτυρία του μοναδικού μάρτυρα κατηγορίας βρίσκεται καταγεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω, θα αναφερθώ εκεί όπου θεωρώ απαραίτητο για σκοπούς απόδειξης της υπόθεσης. Ο ΜΚ1 υιοθέτησε την κατάθεση του (έγγραφο με την ένδειξη 'Α') η οποία αποτελεί μέρος της κυρίως εξέτασης του. Την επίδικη ημερομηνία βρισκόταν υπηρεσία από τις 19.00 - 07.

1. Στην κατάθεση του αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν στην οδό ΧΧΧ ανέκοψε για έλεγχο το όχημα ΧΧΧ το οποίο οδηγείτο από τον κατηγορούμενο και συνομιλώντας μαζί του διαπίστωσε ότι αυτός παρουσίαζε έντονα συμπτώματα μέθης δηλαδή μύριζε έντονα αλκοόλ και είχε κόκκινα μάτια. Ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του δώσει δείγμα εκπνοής για προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης προειδοποιώντας τον ότι τυχόν άρνηση συνιστά ποινικό αδίκημα. Αυτός συνεργάστηκε και η ένδειξη ήταν 80mg αντί 22 mg που είναι το επιτρεπόμενο από τον νόμο. Στην συνέχεια ο ΜΚ1 οδήγησε το όχημα του κατηγορούμενου κατόπιν άδειας από τον αξιωματικό υπηρεσίας στον Αστυνομικό σταθμό Τροχαίας Πάφου και αφού παρήλθαν 20 περίπου λεπτά ζήτησε από τον κατηγορούμενο να του δώσει δύο δείγματα εκπνοής για τελική εξέταση αλκοόλης αφού του εξήγησε την διαδικασία την οποία επανέλαβε και στο Δικαστήριο, πληροφορώντας τον ότι τυχόν άρνηση ή αποφυγή του δυνατό να συνιστά ποινικό αδίκημα. Ο κατηγορούμενος του είπε «έχω άσθμα» χωρίς όμως να του δώσει περαιτέρω στοιχεία γι΄αυτό. Ο κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση αλκοόλης.Ο ΜΚ 1 αντελήφθηκε ότι ο κατηγορούμενος εσκεμμένα διέκοπτε την ροή της εκπνοής του αντί αυτή να είναι συνεχής και σταθερή όπως του εξήγησε αυτός. Περαιτέρω, ο μάρτυρας αυτός αναφέρει στη κατάθεση του ότι είναι εξουσιοδοτημένος χειριστής των συσκευών alcotest για προκαταρκτική και τελική εξέταση. Κατά την προφορική του μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, ο μάρτυρας αυτός κατέθεσε το αστ.94 τεκμήριο 1 (υπογραμμένο από αυτόν και τον κατηγορούμενο) στο οποίο εμφαίνονται τα στοιχεία του κατηγορούμενου και το αποτέλεσμα τόσο της προκαταρκτικής όσο και της τελικής εξέτασης στο οποίο επισυνάπτεται το έντυπο από την συσκευή με την οποία διενέργησε την τελική εξέταση. Σε αυτό αναφέρεται ότι η κατηγορούμενος δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής κατά την τελική εξέταση. Επιπλέον κατέθεσε την σχετική Πιστοποίηση (τεκμήριο 2) δηλαδή ότι η εν λόγω μηχανή συνάδει με ένα από τα πρότυπα που αναφέρονται στον Πίνακα του Υπουργικού Διατάγματος με αριθμό Κ.Δ.Π. 305/
2. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 αρνήθηκε τις θέσεις της Υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος ευρισκόταν μέσα στο όχημα του στην εν λόγω οδό αλλά δεν το οδηγούσε. Επέμενε στις θέσεις του ότι ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα του έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής για τον προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης χωρίς να αναφέρει κάποιο λόγο αδυναμίας ή ασθένειας του και ότι αυτός στην Τροχαία, εσκεμμένα δεν έδωσε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής για την τελική εξέταση. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία είχε αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να προβεί σε ένορκη κατάθεση. Δεν παρουσίασε οποιαδήποτε επιπρόσθετη μαρτυρία. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο Κατηγορούμενος προέβηκε σε ένορκη κατάθεση. Η εκδοχή του κατηγορούμενου ήταν ότι αυτός οδήγησε το όχημα του και σταμάτησε στο αδιέξοδο της οδού ΧΧΧ γιατί ήθελε να μείνει μόνος του για λίγο γιατί προηγουμένως είχε συνομιλήσει τηλεφωνικώς με την μητέρα του και αναστατώθηκε. Εκεί δεν υπήρχαν καθόλου αυτοκίνητα ή κίνηση. Προηγουμένως είχε αγοράσει ένα μπουκάλι ποτό ζιβανία για να το έπαιρνε σε σπίτι φίλου του τον οποίο όμως δεν βρήκε τελικά. Εκεί ήπιε ζιβανία, έκανε και εμετό. Σε κάποια στιγμή τον προσέγγισαν δύο άτομα με διαφορά κάποιων λεπτών, ο ένας ήταν από την κοντινή πολυκατοικία και τελικά αυτοί ειδοποίησαν την αστυνομία η οποία ήρθε σε 10 - 15 λεπτά. Αυτός δεν αποδέχεται την θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι ενώ οδηγούσε το όχημα του ανακόπηκε από την αστυνομία και ενώ είχε καταναλώσει οινοπνευματώδη ποτά. Ακόμη αποδέχεται ότι του ζήτησε ο ΜΚ1 τα έγγραφα του και υπεβλήθηκε σε προκαταρκτικό έλεγχο αλκοόλης αλλά και ότι ο αστυνομικός τον μετέφερε στον αστυνομικό σταθμό και εκεί ως είπε και ο ΜΚ1 τον πληροφόρησε και του εξήγησε την διαδικασία της τελικής εξέτασης. Αυτός επειδή αγχώθηκε του προκλήθηκε βήχας και ανέφερε στον ΜΚ1 ότι έχει άσθμα. Ο κατηγορούμενος κατέθεσε ένα σχεδιάγραμμα το οποίο εκτύπωσε από τον υπολογιστή του, το τεκμήριο 3, το οποίο υποδεικνύει ως είπε την οδό ΧΧΧ. Ήταν εκεί για 35 λεπτά περίπου. Αυτός βασικά διαφώνησε με τον ΜΚ1 σε σχέση με το σημείο που αυτός ευρισκόταν και ότι βέβαια δεν οδηγούσε το όχημα του. Αντεξεταζόμενος είπε ότι έδωσε δείγμα εκπνοής για τον προκαταρκτικό έλεγχο και επειδή δεν ήταν συγχισμένος συνεργάστηκε με την αστυνομία. Αναφορικά με τον ισχυρισμό του ότι έχει άσθμα αρχικά ανέφερε ότι το παθαίνει εδώ και 10 χρόνια και παίρνει σταγόνες. Αργότερα είπε ότι : « δεν είναι κάτι το οποίο το παθαίνω χρόνια αλλά όταν έχω στρεςς και άγχος.» Τηλεφωνά στον γιατρό και αυτός του λέει τί να κάνει. Επιπλέον αντεξεταζόμενος είπε ότι δεν είπε στην αστυνομία για το άσθμα όταν τον προσέγγισαν γιατί δεν υπήρχε λόγος. Αυτός αποδέχθηκε ότι υπέγραψε το σχετικό έντυπο του προκαταρκτικού ελέγχου. Επίσης αυτός δεν αμφισβήτησε ούτε το αποτέλεσμα του προκαταρκτικού ελέγχου ούτε και το αποτέλεσμα της τελικής εξέτασης δηλαδή το «insufficient» αλλά και ούτε ότι η μηχανή δεν συνάδει με τα πρότυπα του Πίνακα του Υπουργικού διατάγματος. Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι 2 πλευρές αγόρευσαν προφορικά υποστηρίζοντας τις θέσεις τους. Αυτές ήταν βοηθητικές και τις έλαβα σοβαρά υπόψιν μου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τον ΜΚ1 αλλά και τον κατηγορούμενο που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση,την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο.(Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Η μαρτυρία του Μ.Κ.1 ήταν αυτή ενός ανεξάρτητου μάρτυρα. Δε διέκρινα ότι ήρθε στο Δικαστήριο για να μην πει την αλήθεια ή ότι είχε οποιοδήποτε λόγο να το πράξει αυτό. Ήταν σαφής και ξεκάθαρος και περιέγραψε με πάσα λεπτομέρεια τα γεγονότα που έγιναν εκείνο το βράδυ κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του. Απαντούσε με σταθερότητα και αμεσότητα τις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν και σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του υπέπεσε σε αντιφάσεις ή ανακρίβειες. Η αντεξέταση του επικεντρώθηκε κυρίως στην εκδοχή ότι ο κατηγορούμενος δεν οδηγούσε το όχημα του αλλά ευρισκόταν σταματημένος στο αδιέξοδο της οδού ΧΧΧ και η αστυνομία δεν τον ανέκοψε αλλά ειδοποιήθηκε από γείτονες και πήγε εκεί. Οι απαντήσεις του μάρτυρα και σε αυτό το σημείο ήταν ξεκάθαρες και ήταν κατηγορηματικός ότι δεν έγινε κάτι τέτοιο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ο κατηγορούμενος ενώ κατέθεσε στο Δικαστήριο το τεκμήριο 3 για να υποδείξει πού ήταν εκείνο το βράδυ εντούτοις απλά το κατέθεσε χωρίς να αναφέρει ή να περιγράψει οτιδήποτε σε σχέση με αυτό. Δέον να αναφερθεί ότι αυτό δεν παρουσιάστηκε σε προγενέστερο στάδιο στον ΜΚ1 για να θέσει τις θέσεις του. Έχει νομολογηθεί ότι οι παραλείψεις ουσιωδών υποβολών μπορεί να επενεργήσουν δυσμενώς σε βάρος της αξιοπιστίας της πλευράς που το πράττει. (υπ. Βραχίμη v Κουλουμπρή, 1992,1 ΑΑΔ,836). Αντεξεταζόμενος είπε ότι έδωσε δείγμα εκπνοής για τον προκαταρκτικό έλεγχο και επειδή δεν ήταν συγχισμένος συνεργάστηκε με την αστυνομία. Πώς ευσταθεί στην λογική αυτός ο ισχυρισμός αφού ο κατηγορούμενος ήδη είπε ότι ήταν αναστατωμένος λόγω της μητέρας του πώς δεν ήταν συγχισμένος κατά τον προκαταρκτικό έλεγχο και ήταν μετά στον τελικό; Ενώ αρχικά ανέφερε στο Δικαστήριο ότι αντιμετωπίζει αυτό το άσθμα όταν αγχώνεται καμία φορά, αντεξεταζόμενος είπε ότι έχει 10 χρόνια περίπου που το έχει. Στη συνέχεια αναφέρθηκε σε Ιατρό χωρίς βέβαια να τον κατονομάσει δεν παρουσίασε όμως κάποιο ιατρικό πιστοποιητικό σε σχέση με αυτό. Ακόμη όταν ρωτήθηκε από τον συνήγορο της Κατηγορούσας Αρχής εάν προσκόμισε στην αστυνομία οποιοδήποτε πιστοποιητικό απλά είπε ότι δεν του το ζήτησε κανένας και αυτός δεν το σκέφτηκε, μία θέση που δεν στέκει στην λογική. Εάν πράγματι ο κατηγορούμενος αντιμετώπιζε πρόβλημα υγείας ως επικαλέστηκε, αυτός σίγουρα θα ενημέρωνε τον ΜΚ1 ευθύς εξ΄ αρχής πριν καν αρχίσει ο προκαταρκτικός έλεγχος και όχι να του το αναφέρει πριν την τελική εξέταση. Ούτε βέβαια και παρουσίασε στο Δικαστήριο οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία περί τούτου. Απλούστατα επειδή δεν υπήρχε τέτοιο πρόβλημα. Ο προκαταρκτικός έλεγχος στον οποίο υποβλήθηκε από τον ΜΚ 1 καταδείκνυε την υψηλή ποσότητα αλκοόλης την οποία είχε καταναλώσει. Ακόμη αυτός είπε ότι έπινε την ζιβανία που είχε αγοράσει μέσα στο ακινητοποιημένο αυτοκίνητο του. Απορίας άξιον είναι πώς θα έφευγε βέβαια από εκεί αφού ο ίδιος ήταν μόνος του. Από την όλη στάση του στο εδώλιο του μάρτυρα και την εντύπωση που απεκόμισα από αυτόν κρίνω ότι η μαρτυρία του δεν μπορεί να αποτελέσει ασφαλές υπόβαθρο για την εξαγωγή συμπερασμάτων και ως εκ τούτου απορρίπτεται στην ολότητα της ως μη ανταποκρινόμενη στην αλήθεια. Λαμβανομένου υπόψη μου της ανωτέρω αξιολόγησης, ολόκληρη η μαρτυρία του Μ.Κ.1 αποτελεί και τα σχετικά ευρήματα των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Τα άρθρα 7

(1)και

(4)του Περί Οδικής Ασφάλειας Νόμου Ν.174/86, αναφέρουν τα ακόλουθα:

(1)Προς το σκοπόν διερευνήσεως κατά πόσον οιονδήποτε πρόσωπον, εις δείγμα εκπνοής του οποίου εγένετο προκαταρκτική εξέτασις έχει διαπράξει αδίκημα κατά παράβασιν των διατάξεων του άρθρου 5, οιοσδήποτε αστυνομικός δύναται, τηρουμένων των διατάξεων του παρόντος άρθρου ως και των διατάξεων του άρθρου 9, να ζητήση παρά του προσώπου τούτου όπως παράσχη δύο δείγματα εκπνοής δια τελικήν εξέτασιν μετά παρέλευση δέκα τουλάχιστον λεπτών της ώρας από της χρονικής στιγμής κατά την οποίαν είχε παρασχεθή το δείγμα εκπνοής δια την προκαταρκτικήν εξέτασιν:

(4)«Πας όστις, άνευ ευλόγου αιτίας, αρνείται ή αποφεύγει όπως μεταβή εις τον χώρον όπου υπάρχει ο αναγκαίος τεχνικός εξοπλισμός προς διενέργειαν τελικής εξετάσεως ή αρνείται ή αποφεύγει δι' οιουδήποτε τρόπου να παράσχη δείγμα εκπνοής όταν τούτο ζητηθή παρ' αυτού δυνάμει του παρόντος άρθρου, είναι ένοχος αδικήματος.» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι το αδίκημα διαπράττεται με δύο τρόπους. Είτε με την άρνηση του προσώπου να παράσχει δείγμα εκπνοής ή με την αποφυγή του με οποιοδήποτε τρόπο. Πέραν τούτου, το άρθρο 8 του πιο πάνω Νόμου προνοεί υπεράσπιση για το πρόσωπο το οποίο αρνείται να παράσχει δείγμα εκπνοής και αυτή σχετίζεται με ιατρικούς λόγους. Εύλογη αιτία για την οποία πρόσωπο μπορεί να αρνηθεί να δώσει δείγμα εκπνοής θεωρείται η αιτία που σχετίζεται με ιατρικούς λόγους,η οποία πιστοποιείται από υπογραμμένη βεβαίωση ιατρικού λειτουργού (άρθρο 8

(1)). Η βεβαίωση θα πρέπει να επιδεικνύεται στον αστυνομικό όταν ζητείται η παροχή δείγματος εκπνοής ή το αργότερο εντός τριών ημερών.Σε αντίθετη περίπτωση, θα τεκμαίρεται ότι το πρόσωπο αυτό αρνήθηκε ή απέφυγε να δώσει δείγμα εκπνοής χωρίς εύλογη αιτία (άρθρο 8

(2)). Η ερμηνεία του όρου αποφεύγει με οποιοδήποτε τρόπο να δώσει δείγμα εκπνοής δεν δίδεται στο Νόμο. Επομένως, επαφίεται στο Δικαστήριο να ερμηνεύσει τον εν λόγω όρο ανάλογα με τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης και με απώτερο σκοπό να ικανοποιηθεί η πρόθεση του Νομοθέτη. ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης και των γεγονότων της παρούσας υπόθεσης και εφαρμόζοντας παράλληλα τις νομικές αρχές, εκείνο το οποίο προκύπτει είναι ότι δεν πρόκειται για περίπτωση άρνησης παροχής δείγματος εκπνοής. Πρόκειται για περίπτωση αποφυγής παροχής δείγματος εκπνοής, όπως φαίνεται και από τις λεπτομέρειες της κατηγορίας αλλά και από τα γεγονότα που έχουν προκύψει. Έπεται ότι θα πρέπει να δοθεί η ερμηνεία του όρου «αποφεύγω» και κατά πόσο ο κατηγορούμενος, με βάση τα γεγονότα έπραξε κάτι τέτοιο. Σύμφωνα με το Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας, Γ' Έκδοση του Γ. Μπαμπινιώτη η λέξη «αποφεύγω» σημαίνει απομακρύνομαι από κάτι ή προσπαθώ να μην κάνω κάτι. Ο όρος αποφεύγω δεν πρέπει να διαβάζεται από μόνος του αλλά σε συνδυασμό με το υπόλοιπο λεκτικό του νόμου το οποίο τον συμπληρώνει με τη φράση «δι' οιουδήποτε τρόπου». Θεωρώ ότι ο νομοθέτης με τους πιο πάνω όρους και λεκτικό ήθελε να καλύψει τις περιπτώσεις όπου πρόσωπο ενώ φυσά στη μηχανή για παροχή δείγματος εκπνοής εντούτοις το κάνει με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αποφύγει τη σχετική ένδειξη της μηχανής αναφορικά με το ποσοστό αλκοόλης στην εκπνοή του και δεν παρέχει ικανοποιητικό δείγμα. Δηλαδή, απαιτείται να καταδειχθεί κάποια ενέργεια ή συμπεριφορά κατά την ώρα παροχής των δειγμάτων εκπνοής η οποία να απολήγει στη μη παροχή ικανοποιητικού δείγματος εκπνοής. Στην παρούσα περίπτωση εκείνο το οποίο προέκυψε είναι ότι ο Μ.Κ.1 έτυχε εκπαίδευσης και γνωρίζει τον τρόπο λειτουργίας της εν λόγω μηχανής. Ο κατηγορούμενος έδωσε δείγμα εκπνοής για τελική εξέταση με ένδειξη «insufficient»/μη ικανοποιητικό (βλ. τεκμήριο 1) σε μηχανή η οποία είναι εγκεκριμένη σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου 174/86 (βλ. τεκμήριο 2) και η οποία λειτουργούσε κανονικά. Περαιτέρω, προκύπτει ότι κατά την παροχή του πιο πάνω δείγματος εκπνοής, ο κατηγορούμενος εσκεμμένα διέκοπτε την ροή της εκπνοής του, παρόλο που του υποδείχθηκε από τον ΜΚ1 ο τρόπος που πρέπει να φυσά αλλά και το γεγονός ότι ο ίδιος ήταν σε θέση ως είπε ο ΜΚ1 να δώσει δείγμα εκπνοής προκαταρκτικού ελέγχου με ένδειξη 80 mg αντί 22, χωρίς αυτός να αναφέρει οποιοδήποτε πρόβλημα του. Περαιτέρω, προκύπτει ότι αυτός δεν αντιμετώπιζε οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας, ούτε προέβαλε οποιαδήποτε εύλογη αιτία για την μη παροχή ικανοποιητικού δείγματος εκπνοής ούτε αμφισβήτησε το αποτέλεσμα της μηχανής με την οποία ο μάρτυρας εκείνο το βράδυ διενεργούσε ελέγχους είτε της προκαταρκτικής είτε της τελικής εξέτασης. Επιπλέον προκύπτει ότι ενώ ο Κατηγορούμενος επικαλέστηκε ότι έχει άσθμα, μετά τον προκαταρκτικό έλεγχο και όχι πριν, εντούτοις δεν παρουσίασε στην αστυνομία οποιαδήποτε στοιχεία αλλά ούτε και στο Δικαστήριο για να αποδείξει τον ισχυρισμό του. Η παράλειψη του κατηγορούμενου να προσκομίσει ιατρική βεβαίωση εντός της χρονικής προθεσμίας που θέτει ο Νόμος, δημιουργεί τεκμήριο ότι αρνήθηκε ή απέφυγε να δώσει δείγμα χωρίς εύλογη αιτία. Δηλαδή, το βάρος απόδειξης μετατοπίζεται στον κατηγορούμενο να ανατρέψει το τεκμήριο στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Σύμφωνα με το Νόμο, δείγμα εκπνοής σημαίνει «τοιαύτην ποσότητα εκπνοής η οποία θα εκρίνετο ικανοποιητική προς διενέργειαν προκαταρκτικής ή τελικής εξετάσεως». Το δείγμα το οποίο έδωσε ο κατηγορούμενος δεν ήταν ικανοποιητικό και αυτό σχετίζεται με τον τρόπο τον οποίο φυσούσε στη μηχανή, όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, κάτι το οποίο του αναφέρθηκε και του εξηγήθηκε από τον ΜΚ1. Έχοντας υπόψη μου όλα τα ανωτέρω, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε την δεύτερη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ως εκ τούτου ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος σε αυτήν. ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Στο άρθρο 9

(1)του Νόμου 86/72 αναφέρεται ότι: « πας όστις, καθ΄ον χρόνο οδηγεί ή πειράται να οδηγήσει μηχανοκίνητο όχημα επί τινός οδού...τελεί υπό την επήρειαν ονοπνευματωδών ποτών.... καθ΄ον χρόνο οδηγεί η ικανότης του προς ασφαλή οδήγηση να είναι ηλαττωμένη είναι ένοχος αδικήματος.....». Δηλαδή με βάση την πιο πάνω πρόνοια απαιτείται η απόδειξη ότι ο κατηγορούμενος τελεί υπό την επήρεια οινοπνευματωδών ποτών και ότι ενώ τελεί υπό την επήρεια η ικανότητα του για ασφαλή οδήγηση είναι ελαττωμένη. Στην Στ. Σάββα v Αστυνομίας, 2000, 2 ΑΑΔ, 115 αναφέρθηκαν τα εξής: « Ο τρόπος οδήγησης του αυτοκινήτου του, το ότι μύριζε έντονα οινόπνευμα σε συνδυασμό και προς τη μαρτυρία για κατανάλωση αλκοόλ και η συμπεριφορά του, αποδείκνυαν χωρίς καμιά αμφιβολία τη μειωμένη ικανότητα οδήγησης του οχήματός του λόγω του οινοπνεύματος. Δεν είναι ορθή η εισήγηση πως χρειαζόταν απαραιτήτως επιστημονική μαρτυρία για να αποδειχθεί ότι ο εφεσείων οδηγούσε υπό την επήρεια οινοπνεύματος. Η ορθή θέση είναι πως αποδεικνύεται ο επηρεασμός και με μαρτυρία για ασταθή οδήγηση ή δυστύχημα στο οποίο δεν θα εμπλεκόταν κανονικός οδηγός μαζί με μαρτυρία για κατανάλωση οινοπνεύματος. Περαιτέρω με μαρτυρία για την κατάσταση του οδηγού και κάποια μαρτυρία πως αυτή οφείλεται σε οινόπνευμα και όχι σε ασθένεια». (σχετ.το σύγγραμμα Wilkinson's Traffic Οffences, 14η έκδοση σελ. 1/230 §4.63). Στην παρούσα υπόθεση από την αξιόπιστη μαρτυρία του ΜΚ1 προκύπτει αφενός μεν ότι ο κατηγορούμενος μύριζε έντονα αλκοόλ και είχε κόκκινα μάτια αφετέρου δεν έχει παρουσιαστεί οτιδήποτε άλλο σε σχέση με τον τρόπο που οδηγούσε το όχημα του πχ. οδηγώντας επικίνδυνα κάνοντας ελιγμούς ή αν αυτός είχε ασταθή βάδιση ή ότι προκάλεσε δυστύχημα. Ούτε και κατηγορείται άλλωστε για άλλα αδικήματα. Το γεγονός ότι δεν παρείχε ικανοποιητικό δείγμα εκπνοής στην τελική εξέταση που διενεργήθηκε από τον ΜΚ1 κρίνω ότι δεν είναι αρκετό και ούτε συνάγεται με ακρίβεια ότι η ικανότητα του για ασφαλή οδήγηση ήταν ελαττωμένη. Η υπόθεσης Σάββα διαφοροποιείται από την παρούσα. Η απόδειξη της κατηγορίας και κάθε στοιχείο που την συνιστά βαρύνει εξ' ολοκλήρου την Κατηγορούσα Αρχή και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι (βλ. Λοίζου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Κουσουλίδης v Αστυνομίας,ποινική έφεση 10/18, ημερ.19.10.17).Ότι επιτρέπεται είναι η εξαγωγή αδιαμφισβήτητων συμπερασμάτων από αποδεδειγμένα γεγονότα. Συνεπώς ενόψει των πιο πάνω η 1η κατηγορία δεν έχει αποδειχθεί, απορρίπτεται και ο κατηγορούμενος αθωώνεται και απαλλάσσεται. [Υπ.] Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο