← Κύπρος

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. KARYPIDIS, Αρ. Υπόθεσης: 6299/18, 31/3/2022

ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. KARYPIDIS, Αρ. Υπόθεσης: 6299/18, 31/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B13 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6299/18 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ εναντίον ΧΧΧ KARYPIDIS ----------------------------------- Ημερομηνία: 31 Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν.Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κος Σ.Ζανούππας Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει το αδίκημα της Επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στις 28 Απριλίου του 2018 (1η κατηγορία) και της κοινής επίθεσης ( 2η κατηγορία) κατά παράβαση των άρθρων 243, 242 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154 αντίστοιχα. Αυτός δεν παραδέκτηκε ενοχή και διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής (ΚΑ εφεξής) κατέθεσαν 4 μάρτυρες, ήτοι ο Αστ. 2ΧΧ5 ΧΧ.Χριστοφή (ΜΚ1), ο ΚΧΧ Θωμαϊδης (ΜΚ2), ο ΕΧΧ Θωμαϊδης (ΜΚ3) και η Ιατρός ΧΧΧ Πρέστου (ΜΚ4). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1 στη συνέχεια) κατέθεσε ο Αστ. 2ΧΧ5 ΧΧ Χριστοφή ο οποίος κατά τους ουσιώδεις χρόνους υπηρετούσε στον Αστυνομικό Σταθμό Στρουμπίου. Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Α΄ στην οποία ανέφερε τις ενέργειες του για την παρούσα υπόθεση. Επίσης κατέθεσε τα τεκμήρια 1-3, δηλαδή την ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου, την γραπτή του κατηγορία, και το ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 28 Απριλίου

  1. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Μάρτυρας κατηγορίας 2 (ΜΚ2), ήταν ο ΚΧΧ Θωμαΐδης, παραπονούμενος ο οποίος υιοθέτησε στο Δικαστήριο τις δύο καταθέσεις του η οποίες λήφθηκαν από την αστυνομία τεκμήρια Β και Β1 αντίστοιχα. Η πρώτη του κατάθεση του ήταν ανοικτή και λήφθηκε την ίδια ημέρα, και η δεύτερη ήταν ανακριτική ημερομηνίας 4 Μαΐου
  2. Κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ο οποίος είναι συνάδελφος του στο MΧΧ Hills και ανέφερε ότι την επίδικη ημέρα εργαζόταν μαζί του και ενώ ήταν σκυμμένος και ξεβίδωνε 2 βίδες τον γρονθοκόπησε ύπουλα με το αριστερό χέρι στην μύτη του, τον έσπρωξε με το δεξί του χέρι πίσω και αυτός χτύπησε σε κάτι σίδερα στην αριστερή του πλευρά και μετά τον γρονθοκόπησε στην αριστερή γνάθο. Είπε ότι έχει τρία σημάδια πίσω, από την πτώση του στα σίδερα. Ο ΜΚ2 είπε ότι ο κατηγορούμενος μετά το συμβάν τον απείλησε λέγοντας του ότι έτσι και τιμωρηθώ στο Δικαστήριο θα σε πλακώσω πάλι. Ανέφερε ότι επισκέφθηκε το Νοσοκομείο στην Πάφο δύο φορές ήτοι την ημέρα του επεισοδίου και δύο μέρες μετά για να του καυστηριάσουν τη μύτη γιατί έτρεχε αίμα. Κατά την αντεξέταση του ρωτήθηκε γιατί στην πρώτη κατάθεση του τεκμήριο Β΄ είπε ότι «στο παρόν στάδιο δεν θέλω να προχωρήσει η υπόθεση και θα σας ενημερώσω σύντομα αν θέλω να προχωρήσω την υπόθεση για να πάει στο Δικαστήριο ο Καρυπίδης». Αυτός απάντησε λέγοντας «γιατί δεν έχω δικαίωμα;» Η θέση του ήταν ότι του είπε ο αστυνομικός για να ξαναπάνε να δώσουν κατάθεση την Τετάρτη μετά το συμβάν του Σαββάτου αλλά επειδή υπήρχαν εκεί τρία άτομα για την ίδια υπόθεση αυτή, πήγαν μεταγενέστερα. Ανέφερε ότι με τον κατηγορούμενο δεν είχαν σχέσεις και αυτές ήταν ψυχρές. Η θέση του ήταν ότι αναίτια ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε με γροθιές και ο ίδιος δε γνωρίζει το λόγο γιατί να τον χτυπήσει. Είπε ότι προηγήθηκε μεταξύ τους μία λογομαχία και τσακώθηκαν για κάτι σωλήνες. Δεν αποδέχεται ότι τον εξύβρισε και αθωώθηκε για αυτή την κατηγορία. Στη θέση του συνηγόρου υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος ουδέποτε τον κτύπησε και εάν ο ΜΚ2 είχε οποιαδήποτε τραύματα ήταν γιατί ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αμυνθεί από την επίθεση που δέκτηκε από τον ίδιο και τον αδερφό του αυτός απάντησε ήταν «τι λες τώρα». Μάρτυρας κατηγορίας 3 (ΜΚ3) ήταν ο ΕΧΧ Θωμαΐδης ο οποίος υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Γ και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο με τον οποίον γνωρίζονται από το
  3. Στον ΧΧΧ Χρυσοστόμου είναι μαζί εργαζόμενοι από το
  4. Ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος τον είχε κατηγορήσει μαζί με τον αδερφό του ότι ο ίδιος τον απείλησε και ο αδερφός του τον έβρισε αλλά αθωώθηκαν από το Δικαστήριο. Για την παρούσα υπόθεση έχει παράπονο εναντίον του κατηγορουμένου. Είπε ότι ο κατηγορούμενος όταν επιτέθηκε στον αδερφό του Κωσταντίνο ο ίδιος βρισκόταν στην σκαλωσιά και κατέβηκε. Ο κατηγορούμενος είναι οξύθυμο άτομο και γνωρίζει πυγμαχία. Κατά την αντεξέταση του είπε ότι παλαιότερα έγινε ένα συμβάν και από τότε δεν είχαν πολύ καλές σχέσεις με τον κατηγορούμενο. Ερωτήθηκε γιατί ενώ το συμβάν έγινε στις 28 Απριλίου 2018 αυτός μετέβηκε στην αστυνομία στις 4 Μαΐου 2018 και ανέφερε ότι την ίδια ημέρα μετέφερε τον αδερφό του στο νοσοκομείο και την Τετάρτη το απόγευμα όταν τηλεφώνησαν στην αστυνομία βρισκόταν εκεί ο κατηγορούμενος και τους είπαν να μην πάνε μήπως δημιουργηθεί κανένα συμβάν. Όταν έγινε το επεισόδιο αυτός βρισκόταν σε ύψος 4 μέτρων και μπορούσε να ακούσει τι έλεγε ο κατηγορούμενος με τον παραπονούμενο αδερφό του γιατί ήταν σε πολύ κοντινή απόσταση. Είπε ότι ο εργοδότης τους ενώ ήταν παρών στο επεισόδιο δεν ήθελε να αναφέρουν το όνομα του και να έρχεται στο Δικαστήριο. Ακόμη ότι πριν το συμβάν ο κατηγορούμενος και ο παραπονούμενος έκαναν διάλογο. Όλοι δούλευαν σαν μία ομάδα και περιέγραψε πως ενώ ο κατηγορούμενος ήταν σκυφτός για να καρφώσει μία κλαβέττα η οποία ήταν ήδη καρφωμένη, σηκώθηκε και επιτέθηκε στον παραπονούμενο, τον έσπρωξε στα σίδερα και επενέβηκε ο ίδιος τον έπιασε από τις ωμοπλάτες και τον έβαλε στα κάγκελα. Επίσης ο κατηγορούμενος γρονθοκόπησε τον ίδιο δύο φορές. Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο ίδιος επιτέθηκε στον κατηγορούμενο κρατώντας σκεπάρνι στα χέρια με πρόθεση να τον χτυπήσει και ο τελευταίος προσπάθησε να αποτρέψει την συνέχιση της επίθεσης εναντίον του, θέση την οποία δεν δέκτηκε ο μάρτυρας. Επίσης ότι ο κατηγορούμενος προσπάθησε να αμυνθεί στην επίθεση που δέκτηκε από τον παραπονούμενο, θέση που και πάλιν δεν αποδέχτηκε ο μάρτυρας. Ο ΜΚ3 είπε ότι δουλεύει με σφυρί. Μάρτυρας κατηγορίας 4 (ΜΚ4) κατέθεσε στο Δικαστήριο η Ιατρός ΧΧΧ Πρέστου η οποία αναγνώρισε το τεκμήριο 3 το οποίο συμπλήρωσε στις 28 Απριλίου 2018 όταν εξέτασε τον ΚΧΧ Θωμαΐδη ΜΚ
  5. Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι τότε εργαζόταν ως Ιατρός στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Επανέλαβε τι διαπίστωσε όταν εξέτασε τον παραπονούμενο μεταξύ άλλων κάκωση ρηνός, οίδημα με ρινορραγία, εκδορά αριστερή πλάγια ρηνός και εκδορά άνω χείλους του στόματος. Κατά την αντεξέταση της είπε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει εάν τα τραύματα του προκλήθηκαν είτε από επίθεση είτε από άμυνα. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής, ο ευπαίδευτoς συνήγορος του Κατηγορούμενου δεν εισηγήθηκε ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155, ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία και στις 2 κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτός επέλεξε να καταθέσει ενόρκως, αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου και παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου ένα μάρτυρα υπερασπίσεως (ΜΥ1) τον Σωτήρη Κελασίδη. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο ΜΚ1 έλαβε από τον κατηγορούμενο την ανακριτική κατάθεση Τεκμήριο
  1. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 28 Απριλίου 2018 ευρισκόταν στην εργασία του μαζί με τον ΜΚ
  2. Το επεισόδιο ξεκίνησε από την εξύβριση την οποία δέκτηκε από τον παραπονούμενο και στη συνέχεια ο αδερφός του, τους επιτέθηκε και έπεσαν στο έδαφος και κτύπησαν. Ο ίδιος δεν ακούμπησε τον παραπονούμενο ή τον αδερφό του. Αμέσως ήρθαν και και άλλα άτομα συνάδελφοι τους, τους χώρισαν και είδε τον ΜΧΧ να κρατά ένα σκεπάρνι και να έρχεται προς το μέρος του. Αυτός αναφέρει ότι δεν πήγε στο νοσοκομείο και μόνο τα χείλη του ήταν λίγο χτυπημένα, αλλά ούτε και στην αστυνομία για να υποβάλει παράπονο. Δεν ξέρει τον λόγο που ο παραπονούμενος τον κατηγόρησε χωρίς λόγο. Ο κατηγορούμενος ως αναφέρθηκε, κατέθεσε ενόρκως στο Δικαστήριο και είπε ότι την επίδικη ημέρα ευρισκόταν στην εργασία του μαζί με τον παραπονούμενο και τον αδερφό του. Σε κάποια στιγμή ο παραπονούμενος άρχισε να τον βρίζει και αυτός σηκώθηκε πάνω και έπιασε τον παραπονούμενο από την μπλούζα με τα δυο του χέρια. Ο ΜΧΧ πετάκτηκε πάνω του και έπεσαν κάτω και οι τρεις. Χτυπήθηκαν και οι τρεις επειδή χτυπήθηκαν με τα κεφάλια. Ακόμη ότι εκεί που έπεσαν υπήρχα σίδερα και σωλήνες. Σε ερώτηση του συνηγόρου του αναφορικά με τον τρόπο πρόκλησης των κτυπημάτων που είχε, αρχικά δεν κατάλαβε την ερώτηση, μετά είπε δεν θυμάται. Επίσης δε θυμάται να τον χτύπησαν. Δεν αποδέχτηκε ότι κτύπησε τον παραπονούμενο και τον αδερφό του. Αντεξεταζόμενος είπε ότι ο ΜΧΧ ήταν πάνω στην σκαλωσιές σε ύψος 2 μέτρων και αυτοί ήταν από κάτω. Σε ερώτηση του κου Νεοκλέους για το πως προκλήθηκαν τα τραύματα του, είπε ότι δεν είχε αναφέρει προγενέστερα ότι ήταν από τα σίδερα. Επίσης ότι χτύπησε στα χείλη επειδή χτύπησε πάνω στον παραπονούμενο. Στην θέση ότι στην κατάθεση του δεν λέει ότι έπιασε τον παραπονούμενο από την μπλούζα αλλά το είπε μεταγενέστερα στο Δικαστήριο, αυτός απάντησε ότι νόμιζε ότι το είπε. Επέμενε ότι ο ΜΧΧ πετάκτηκε πάνω τους και αυτοί έπεσαν κάτω. Επανέλαβε ότι δεν χτύπησε τον παραπονούμενο ούτε και τον ΜΧΧ. Δηλαδή η θέση του ήταν ότι έπεσε πάνω τους ο ΜΧΧ και χτύπησαν μεταξύ τους, ήρθαν οι υπόλοιποι συνάδελφοι τους και τους χώρισαν, μετά ο μάστρος τους, τους έδιωξε, έφυγαν και αυτός πήγε στο σπίτι. Επίσης δεν πήγε στην αστυνομία για να καταγγείλει αλλά πήγε αργότερα επειδή αυτοί τον κατάγγειλαν. Ο ΜΥ1 υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την γραπτή κατάθεση του τεκμήριο Δ, ημερομηνίας 6.5.
  3. Σε αυτήν αναφέρει ότι στις 28.4.18 εργαζόταν ως οικοδόμος στο MΧΧ HILLS μαζί με τον κατηγορούμενο και τους ΜΚ 2 και
  4. Είδε τον κατηγορούμενο και τον ΜΚ2 να βρίσκονται στο έδαφος και τον ΜΚ3 να κρατά ένα σκεπάρνι, πήγε προς το μέρος του ΜΚ3 και τον τράβηξε πίσω. Δεν είδε τί προηγήθηκε. Κατά την αντεξέταση του, είπε ότι αυτός εργαζόταν ως εργάτης στην PΧΧ και ο κατηγορούμενος σε υπεργολάβο. Αυτός ήταν σε απόσταση περίπου 20 μέτρων από τον κατηγορούμενο και τον ΜΚ2 και στα 7 - 8 μέτρα από τον ΜΚ
  5. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Κατηγορούσας Αρχής και της Υπεράσπισης ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1 - 4, τον κατηγορούμενο και τον μάρτυρα του (MY1) που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου
(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Επίσης βασική αρχή στην αξιολόγηση της μαρτυρίας είναι ότι δεν πρέπει να απομονώνονται και να σχολιάζονται χωριστά αποσπάσματα της μαρτυρίας, αλλά αυτή να εξετάζεται στην ολότητα της (Kesov Ν. και άλλος v Αστυνομίας, 2012, 2ΑΑΔ 348). Ο ΜΚ1 μου έκανε καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του ήταν τυπική και περιλάμβανε την λήψη ανακριτικής κατάθεσης και της γραπτής κατηγορίας του κατηγορουμένου. Η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολο της. Ο ΜΚ2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο καταθέτοντας πώς ενώ εργαζόταν στο συγκεκριμένο έργο ο κατηγορούμενος του επιτέθηκε και τον τραυμάτισε. Αυτός με ειλικρίνεια κατέθεσε ότι μεταξύ τους προηγήθηκε μία λογομαχία. Αποδέχομαι την θέση του γιατί μετέβηκε 6 ημέρες μετά την λήψη του τεκμηρίου Β, δηλαδή στις 4.5.18 και του λήφθηκε η κατάθεση τεκμήριο Β
  1. Τις θέσεις του στα επίδικα θέματα τις ενισχύει ο ΜΚ3 ο οποίος περιέγραψε την επίθεση που δέχθηκε ο ΜΚ2 από τον κατηγορούμενο και επενέβηκε για να τον απομακρύνει. Επιπλέον η ΜΚ4 Ιατρός επιβεβαιώνει την ύπαρξη τραυμάτων στον ΜΚ2 στα μέρη του σώματος του, που αυτός περιέγραψε και που προκλήθηκαν από την επίθεση που δέκτηκε από τον κατηγορούμενο. Η μαρτυρία του η οποία ήταν φυσική και αυθόρμητη δεν έχει κλονιστεί από την αντεξέταση και ως εκ τούτου την αποδέχομαι ως αξιόπιστη στο σύνολο της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Ο ΜΚ3 μου έκανε επίσης καλή εντύπωση, καταθέτοντας τα γεγονότα τα οποία συνέβηκαν την επίδικη ημέρα, δηλαδή ότι ενώ αυτός βρισκόταν στην εργασία του μαζί με τον αδερφό του, τον εργοδότη του και άλλους συναδέλφους του περιλαμβανομένου και του κατηγορουμένου ενώ γινόταν ένας διάλογος μεταξύ του κατηγορούμενου και του αδερφού του ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στον αδερφό του, στην παρουσία όλων και αυτός κατέβηκε από την σκαλωσιά για να τους χωρίσει. Κατά την αντεξέταση του δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και ήταν σταθερός την μαρτυρία του. Δεν αποδέχθηκε τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος ήταν αμυνόμενος κατά τη διάρκεια του επεισοδείου. Αυτός επιβεβαίωσε και ενίσχυσε την μαρτυρία του παραπονούμενου και θεωρώ ότι ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα. Συνεπώς αποδέχομαι την μαρτυρία του, ως αξιόπιστη στο σύνολό της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. Η ΜΚ4 Ιατρός κατέθεσε τα ευρήματα της που προέκυψαν από την εξέταση του ΜΚ
  2. Μου έκανε καλή εντύπωση και επιβεβαίωσε τον ΜΚ2 για την επίθεση που δέχθηκε από τον κατηγορούμενο και τα τραύματα που αυτός του προκάλεσε, ως αυτά εμφαίνονται στο τεκμήριο
  3. Δηλαδή αυτή αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε κάκωση ρινός, με οίδημα, ρινορραγία και πιθανόν κάταγμα που ενίσχυε την θέση του ΜΚ2 ότι δέχθηκε γροθιά στην μύτη του από τον κατηγορούμενο. Επίσης εκδορά άνω χείλους του στόματος, θέση που ενίσχυε και πάλιν την θέση του ΜΚ2 ότι ο κατηγορούμενος τον γρονθοκόπησε στην αριστερή γνάθο. Η ΜΚ4 του έκανε σύσταση για νοσηλεία αφού ο ΜΚ3 παραπονέθηκε για κεφαλαλγία και ζάλη. Η ΜΚ4 κατ΄ουσίαν δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ως προς τα ευρήματα της, απλά ρωτήθηκε εάν τα τραύματα του ΜΚ3 θα μπορούσαν να προκληθούν από επιθετική ή αμυντική ενέργεια, ερώτηση που ως κλινικός Ιατρός δεν μπορούσε να απαντήσει. Ως εκ των άνω αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία της και προβαίνω στα ανάλογα ευρήματα. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΚΑΙ ΜΥ1 Ο κατηγορούμενος στην ανακριτική κατάθεση του Τεκμήριο 1 αναφέρει ότι στις 28 Απριλίου 2018 ευρισκόταν στην εργασία του μαζί με τον ΜΚ
  4. Το επεισόδιο ξεκίνησε από την εξύβριση την οποία δέκτηκε από τον παραπονούμενο και στη συνέχεια ο αδερφός του, τους επιτέθηκε και έπεσαν στο έδαφος και χτύπησαν. Ο ίδιος δεν ακούμπησε τον παραπονούμενο ή τον αδερφό του. Όσον αφορά τη γραπτές καταθέσεις του κατηγορούμενου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Ο κατηγορούμενος μου έχει κάνει αλγεινή εντύπωση καταθέτοντας ενώπιον μου. Οι απαντήσεις του δεν ήταν άμεσες. Μάλιστα σε καίριες ερωτήσεις αυτός δε θυμόταν τί επακριβώς έγινε. Ενώ στην κατάθεσή του, αναφέρει ότι ο ΜΚ2 τον εξύβρισε και τότε ο ΜΚ3 πετάκτηκε πάνω τους, έπεσαν και οι 3 στο έδαφος και κτύπησε πρόσωπο με πρόσωπο με τον ΜΚ
  1. Ενόρκως είπε ότι ο ΜΚ2 άρχισε να τον βρίζει και ο ίδιος τον έπιασε από την μπλούζα με τα δύο του χέρια, ο ΜΚ3 πετάκτηκε πάνω του και κατέληξαν κάτω με τον ΜΚ2 και ο ΜΚ3 από πάνω τους. Δηλαδή, εν ολίγοις ο κατηγορούμενος παραδέκτηκε κοινή επίθεση εναντίον του ΜΚ2, αφού τον έπιασε με τα δύο του χέρια από την μπλούζα μετά που ο τελευταίος τον εξύβρισε, ως επικαλείται. Και είναι απορίας άξιον πώς ευσταθεί η θέση που προωθήθηκε από την υπεράσπιση ότι αυτός ήταν αμυνόμενος εφόσον με την δική του θέση αυτός είναι που επιτέθηκε στον ΜΚ
  2. Αλλά και γιατί να πετακτεί πάνω τους ο ΜΚ3 χωρίς να είχε προηγηθεί οτιδήποτε σύμφωνα με την θέση του κατηγορούμενου στην κατάθεση του τεκμήριο
  3. Επίσης ενόρκως είπε ότι ο μάστρος τους, τους έδιωξε όλους και πήγαν σπίτι. Αντίθετα ανέφερε ο ΜΥ
  4. Ακόμη στο τεκμήριο 1 είπε ότι, όταν τους χώρισαν ήρθε ο ΜΧΧ ΜΚ3 και κρατούσε σκεπάρνι. Αυτή του την θέση ουδέποτε την ανέφερε στο Δικαστήριο αλλά ούτε έκανε οποιαδήποτε αναφορά περί τούτου. Σε κάποιες δε περιπτώσεις, αυτός δεν απαντούσε και παραθέτω ενδεικτικά: Eρώτηση «άρα, αυτό που μας είπατε ότι δεν ήθελατε να κάνετε καταγγελία στην αστυνομία δεν ισχύει, θέλατε και πήγατε και κάνατε καταγγελία ότι σας επιτέθηκαν;» Απάντηση «...........» (καμία απάντηση) . Ερώτηση «η καταγγελία που έκανες ήταν εναντίον και του XXXXX και του XXXXX»; Απάντηση «δε θυμάμαι». Ερώτηση «ήταν μόνο για εξύβριση η καταγγελία;» Aπάντηση «ναι». Ερώτηση «όχι για επίθεση»; Απάντηση «νομίζω όχι, δε θυμάμαι». Ερώτηση «άρα ο ΚΧΧ δεν σου επιτέθηκε, ούτε σε χτύπησε», Aπάντηση «όχι». Ερώτηση « τα κτυπήματα που λες, ήταν επειδή κτυπήσατε στο έδαφος ή δέκτηκες και επίθεση ή δεν θυμάσαι; Απάντηση « δεν θυμάμαι, αυτά που θυμάμαι, να με κτύπησαν δεν θυμάμαι». Στην αντεξέταση του λέχθηκαν τα εξής: Ερώτηση « και τί έκαμνε ο ΜΧΧ» Απάντηση «όταν πιαστήκαμε εμείς με τον ΚΧΧ, ο ΜΧΧ πετάκτηκε πάνω μας και πέσαμε κάτω και οι τρεις». Δηλαδή με την τελευταία του απάντηση θέτει διαφορετικά και πάλιν τα γεγονότα ότι είχαν εμπλοκή και οι τρεις ενώ στην κυρίως εξέταση του είχε αναφέρει ότι απλά αυτός πήρε τον ΜΚ2 από την μπλούζα του γιατί τον εξύβρισε. Επιπλέον διαπιστώνω ότι η αναφορά του κατηγορούμενου ότι έπιασε τον ΜΚ2 από την μπλούζα δεν αναφέρθηκε στο τεκμήριο 1 τότε που έγινε το συμβάν αλλά στο Δικαστήριο 4 χρόνια μετά. Περαιτέρω ο ίδιος εάν ήταν παραπονούμενος για οποιονδήποτε λόγο εναντίον των ΜΚ2 και 3 θα είχε παράπονο και θα μετέβαινε άμεσα στην αστυνομία αντίθετα δήλωνε από την αρχή ότι αν έχουν αυτοί παράπονο θα έχει και αυτός. Να αναφέρω ότι δεν τυγχάνει εν προκειμένω εφαρμογής η υπεράσπιση της αυτοάμυνας, ως οι θέσεις του συνηγόρου υπεράσπισης προς τους μάρτυρες κατηγορίας και οι αρχές που διέπουν την εν λόγω υπεράσπιση με αναφορά στο Άρθρο 17 του Ποινικού Κώδικα και την σχετική νομολογία, όπου λέχθηκε ότι: η άμυνα και η χρήση βίας για αποτροπή επίθεσης είναι υπό ορισμένες προϋποθέσεις νόμιμη, θα πρέπει όμως να έχει ως αντικειμενικό στόχο την απόκρουση μιας επιθετικής ενέργειας. Επίσης ότι πρέπει να λαμβάνεται υπόψη και η ψυχολογική κατάσταση του ατόμου που προβάλλει την υπεράσπιση αυτή, από την άποψη ότι οι πράξεις αυτοάμυνας ήταν αναγκαίες, αν στις συνθήκες που επικρατούσαν το άτομο πίστευε ότι χρειαζόταν να προστατεύσει τον εαυτό του ή την περιουσία του (Αχτάρ v Αστυνομίας,
(2010)397, στο σύγγραμμα του Andrew Ashworth: Principles of Criminal Law, 3η έκδ., σελ. 137-138, Criminal Pleading, Evidence and Practice, έκδ. 2007, σελ. 1812-1814, παρ. 19-41 έως 19-45, Palmer v. R. [1971] AC 814, Maifoshis v. Police
(1978)2 C.L.R. 2 και Lekishvill άλλως Λάτο ν. Δημοκρατίας
(2000)2 Α.Α.Δ.
  1. Ειδικότερα στην παρούσα ο ίδιος ο κατηγορούμενος υποστήριξε ενόρκως και όχι στην κατάθεση του τότε, ότι ο ΜΚ2 τον εξύβρισε και αυτός τον έπιασε από την μπλούζα. Ακόμη δεν ήταν σε θέση να απαντήσει κατά πόσο οι ΜΚ2 και 3 του επιτέθηκαν. Αυτός δεν υποστήριξε την θέση της υπεράσπισης ότι ενήργησε αμυνόμενος, την οποία και απορρίπτω. Ως εκ των άνω ο κατηγορούμενος δεν μου έκανε καθόλου καλή εντύπωση. Η μαρτυρία του διακατεχόταν από αντιφάσεις, ανακρίβειες, ασάφειες και δεν μπορώ να αποδώσω ιδιαίτερη βαρύτητα στις θέσεις του, οι οποίες δεν με έπεισαν ειδικότερα στα επίδικα θέματα. Συνεπώς η μαρτυρία του απορρίπτεται ως παντελώς αναξιόπιστη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΩΣ 1 (ΜΥ1) Ο ΜΥ1 δεν μου έχει κάνει καλή εντύπωση. Η προσπάθεια του να βοηθήσει τον κατηγορορούμενο ήταν εμφανής. Ο ίδιος ανέφερε ότι είναι ο κατηγορούμενος που του τηλεφώνησε και του είπε να πάει να δώσει κατάθεση. Και οι δύο είναι πόντιοι. Αυτός στην κατάθεση του τεκμήριο Δ δεν αναφέρει οτιδήποτε σημαντικό σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Γενικότερα από την κατάθεση του εκείνο που είχε σημασία εφόσον αυτός δεν είδε επακριβώς πως εκτυλίχθηκε το όλο συμβάν ήταν η συμπεριφορά του ΜΚ3 που δεν ευρισκόταν πάνω στην σκαλωσιά, τον οποίο είδε να κρατά σκεπάρνι. Ο ΜΥ1 κατά την ένορκη του μαρτυρία σε κάποιες περιπτώσεις είτε δεν απαντούσε στις ερωτήσεις που του τέθηκαν, σε άλλες απλά ανέφερε ότι την ώρα του συμβάντος αυτός εργαζόταν και ήταν επικεντρωμένος στην εργασία του. Για παράδειγμα όταν του υποβλήθηκε από την ΚΑ ότι ο ΜΚ3 ήταν πάνω στην σκαλωσιά σε ύψος 3 μέτρων και οι άλλοι δύο ήταν κάτω η απάντηση του ήταν : « εκεί έχει πάρα πολλές κολόνες που ήταν όλες στημένες με σκαλωσιές». Αντίθετα κατέθεσε από τον κατηγορούμενο και σε σχέση με την αναχώρηση και των 3 από το μέρος αφού υποστήριξε ότι οι ΜΚ2 και 3 έφυγαν και αυτοί συνέχισαν την εργασία τους εννοώντας και τον κατηγορούμενο. Ενώ ο κατηγορούμενος είπε ότι ο εργοδότης τους, τους έδιωξε όλους και πήγαν σπίτι τους. Ο ΜΥ1 δεν έχει πείσει το Δικαστήριο για την αλήθεια των ισχυρισμών του, παρά το γεγονός ότι αυτός στην ουσία δεν είδε τον κατηγορούμενο να επιτίθεται του ΜΚ2 και 3 ούτε και αντίθετα. Επίσης αναπάντητα περέμειναν τα ερωτήματα γιατί παρήλθαν 8 ημέρες μετά το συμβάν για να πάει στην αστυνομία για κατάθεση αλλά και για την πραγματική σχέση του με τον κατηγορούμενο. ΕΥΡΗΜΑΤA Στις 28.4.18 ο ΜΚ2 εργαζόταν στον ΠΧΧ Χρυσοστόμου μαζί με τον κατηγορούμενο που είναι συνάδερφός του στο MΧΧ Hills, στην ΤΧΧ της επαρχίας Πάφου. Εκεί ευρισκόταν εργαζόμενος και ο ΜΚ3 αδελφός του. Αυτοί δεν είχαν ιδιαίτερα καλές σχέσεις μεταξύ τους. Ο ΜΚ2 αφού είχε προηγηθεί συζήτηση με τον κατηγορούμενο και ενώ ο πρώτος ήταν σκυμμένος και ξεβίδωνε 2 βίδες ο τελευταίος του επιτέθηκε. Δηλαδή τον γρονθοκόπησε δύο φορές με το αριστερό χέρι στην μύτη του, τον έσπρωξε με το δεξί του χέρι πίσω και αυτός χτύπησε σε κάτι σίδερα στην αριστερή του πλευρά και μετά τον γρονθοκόπησε στην αριστερή γνάθο. Ο ΜΚ3 επενέβηκε και έπιασε τον κατηγορούμενο από τις ωμοπλάτες και τον έβαλε στα κάγκελα και ο τελευταίος τον γρονθοκόπησε δύο φορές. Ο εργοδότης τους μετά το συμβάν τους είπε να πάνε στην οικία τους και ο ΜΚ2 επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου γιατί ήταν τραυματισμένος. Ο ΜΚ1 έλαβε ανοικτή και ανακριτική κατάθεση από τον ΜΚ2 στις 28.4.18 και στις 4.5.18 αντίστοιχα (τεκμήρια Β, Β1). Επίσης έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον ΜΚ3 (τεκμήριο Γ) και τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 1) στις 4.5.18 και τον κατηγόρησε γραπτώς την ίδια ημέρα (τεκμήριο 2). Στις 28 Απριλίου 2018 η Ιατρός ΧΧΧ Πρέστου ΜΚ4 ενώ εργαζόταν στο Τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου εξέτασε τον ΚΧΧ Θωμαΐδη ΜΚ2 και συμπλήρωσε το τεκμήριο
  2. Αυτή διαπίστωσε μεταξύ άλλων κάκωση ρηνός, οίδημα με ρινορραγία, εκδορά αριστερή πλάγια ρηνός και εκδορά άνω χείλους του στόματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 1η κατηγορία το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορία 1), το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, είναι τα ακόλουθα:
  3. Επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και
  4. Η πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης στο πρόσωπο αυτό, από την εν λόγω επίθεση. Επίσης σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 2η κατηγορία το αδίκημα της κοινής επίθεσης, κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα το οποίο προνοεί ότι: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος......». Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Vienna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αναφέρεται ότι "σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police
(1985)2 C.L.R. 56 μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 (βλ. επίσης R. v. Miller
(1954)2 All E.R. 529 και Αστυνομία v. Ιωάννου
(1989)2 Α.Α.Δ. 61). Στο σύγγραμμα Archbold 41η έκδοση, παρ. 20-116 αναφέρεται ότι πραγματική σωματική βλάβη σημαίνει κάποια πραγματική σωματική κάκωση. Δεν είναι αναγκαίο να είναι κάκωση μόνιμου χαρακτήρα, ούτε είναι αναγκαίο να είναι αυτό που θεωρείται οδυνηρή (grievous) σωματική βλάβη. Συνεπώς δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα. Από την άλλη, το τι συνιστά πραγματική σωματική βλάβη κατά το Άρθρο 243, αναφέρεται και πάλι στον Archbold, σελ. 1855, παρ. 19-197, όπου αναγράφεται ότι δεν είναι ανάγκη ο τραυματισμός να έχει μόνιμο χαρακτήρα ή να είναι τέτοιος που να τον κατατάσσει στη βαριά σωματική βλάβη. Χρειάζεται όμως να διαπιστωθεί ως πραγματικό γεγονός η επίθεση, η απουσία της οποίας θα κατέτασσε την περίπτωση στο αδίκημα του Άρθρου 242, για απλή επίθεση. (The Police v. Andreas Ioannou
(1989)2 C.L.R. 61 Έχει επίσης αποφασιστεί ότι πραγματική σωματική βλάβη θεωρείται και επίθεση που προκαλεί υστερική νευρική κατάσταση (R. v. Miller [1954] 2 Q.B. 282), ενώ στην υπόθεση Ανδρέας Πολυδώρου Γεωργιάδης ν. Αστυνομίας
(1985)2 Α.Α.Δ. 56, ακόμη και επιφανειακή εκδορά στο πρόσωπο με ερέθισμα, θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του Άρθρου 243. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου
(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989
(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Από την προσκομισθείσα μαρτυρία η οποία αξιολογήθηκε από το Δικαστήριο διαπιστώνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει αποδείξει τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 1ης κατηγορίας εφόσον ο ΜΚ2 κατέθεσε ότι ο κατηγορούμενος την επίδικη ημερομηνία του επιτέθηκε και τον τραυμάτισε. Η ΜΚ4 επιβεβαίωσε την ύπαρξη των τραυμάτων σε αυτόν τα οποία συνιστούν πραγματική σωματική βλάβη σύμφωνα με τον Νόμο. Αναφορικά με το αδίκημα της 2ης κατηγορίας κρίνω ότι η ΚΑ παρουσίασε επαρκή και αξιόπιστη μαρτυρία ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε και το αδίκημα της κοινής επίθεσης εναντίον του ΜΚ3 ο οποίος κατέθεσε σχετικά. Ως εκ των άνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 και 2 εναντίον του κατηγορούμενου, ως έχει υποχρέωση να πράξει και κρίνεται ένοχος σε αυτές. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.