ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΠΑΛΛΗΣ, Αρ.Υπόθεσης:1558/22, 4/4/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B16 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ.Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Αρ.Υπόθεσης:1558/22 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΧΧΧ ΠΑΛΛΗΣ Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 4 Απριλίου, 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν.Νεοκλέους Για τον Κατηγορούμενο: κος Κ.Σιαηλής Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στο παρόν κατηγορητήριο μεταξύ άλλων κατηγορίες παράνομης κατοχής ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Β΄ δηλαδή κάνναβης συνολικού βάρους 42 γραμμαρίων, παράνομης κατοχής με σκοπό την προμήθεια του πιο πάνω ελεγχόμενου φαρμάκου και παράνομης χρήσης κάνναβης αδικήματα τα οποία διαπράχθηκαν στις 29 Μαρτίου 2022 στην Πάφο. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή στις κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Η Κατηγορούσα Αρχή αιτήθηκε την κράτηση του κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του επικαλούμενη την πιθανότητα μη προσέλευσης του στην δίκη του και την πιθανότητα επανάληψης άλλων αδικημάτων. Ο κος Νεοκλέους προς υποστήριξη του αιτήματος του περί κινδύνου φυγοδικίας του κατηγορούμενου ανέφερε ότι στο παρόν κατηγορητήριο περιλαμβάνονται σοβαρές κατηγορίες. Ο ίδιος κατέθεσε στο Δικαστήριο το μαρτυρικό υλικό το οποίο κατέθεσε τεκμήριο Α΄ λέγοντας ότι με βάση αυτό υπάρχει πιθανότητα καταδίκης και επιβολής στον κατηγορούμενο αυστηρής ποινής. Ειδικότερα είπε ότι τα αδικήματα ήταν αυτόφωρα, ο κατηγορούμενος τόσο προφορικά όσο και στην γραπτή του κατάθεση παραδέκτηκε την κατοχή και την χρήση των ναρκωτικών όχι όμως την προμήθεια τους. Επίσης ανέφερε ότι αυτός είναι Κύπριος πολίτης και έχει δεσμούς με την Δημοκρατία. Η Κατηγορούσα Αρχή προς υποστήριξη του αιτήματος της περί κινδύνου επανάληψης άλλων αδικημάτων από τον κατηγορούμενο παρουσίασε κατάλογο 3 υποθέσεων οι οποίες εκκρεμούν εναντίον του ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου οι οποίες συμπεριλαμβάνονται στο τεκμήριο Α΄. Σε αυτό περιλαμβάνονται και οι 3 προηγούμενες ποινικές καταδίκες του. Ο κος Νεοκλέους υποστήριξε ότι με τα πιο πάνω εμφαίνεται ξεκάθαρα η ροπή του κατηγορούμενου στην διάπραξη ιδίων ή διαφορετικών αδικημάτων και συνεπώς είναι ορατός ο κίνδυνος επανάληψης άλλων αδικημάτων από αυτόν. Ο συνήγορος του κατηγορούμενου έφερε ένσταση στην κράτηση του διαφωνώντας με τις θέσεις της Κατηγορούσας Αρχής. Υποστήριξε ότι ο κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στην δίκη του δεν ευσταθεί γιατί δεν υπάρχει οποιαδήποτε σχέση του με άλλη χώρα και ούτε έχει και την οικονομική δυνατότητα για να διαφύγει εκτός Κύπρου. Αυτός αντιμετωπίζει, ως είπε άλλη υπόθεση στην οποία θα εκδιδόταν η ποινή στις 31 Μαρτίου 2021 για κατοχή 105 γραμ. κάνναβης και για την οποία δεν έχει φυγοδικήσει. Αναφορικά με την ύπαρξη των προηγούμενων καταδικών του κατηγορούμενου ανέφερε ότι η 3ΧΧ0/15 είναι παλιά γιατί το αδίκημα διαπράχθηκε το 2014, για την 7ΧΧ8/20 η κατοχή του ελεγχόμενου φάρμακου ήταν μικροποσότητα και η επιβληθείσα ποινή ήταν μόνο δύο μήνες φυλάκιση. Στην 3ΧΧ9/2016 το αδίκημα διαπράχθηκε το 2015 και του επιβλήθηκε χρηματική ποινή. Περαιτέρω αναφορικά με την εκκρεμούσα υπόθεση εναντίον του στο Κακουργιοδικείο Πάφου αυτός προσδοκεί σε αθώωση. Ο κος Σιαηλής εισηγήθηκε όπως ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την σοβαρότητα των κατηγοριών και των επιβληθεισών ποινών που επιβάλλονται σε περίπτωση καταδίκης, ούτε το τεκμήριο Α αλλά ούτε τις προηγούμενες καταδίκες ή τις εκκρεμούσες υποθέσεις εναντίον του κατηγορούμενου. Οι θέσεις και των δύο πλευρών έχουν μελετηθεί ενδελεχώς από το Δικαστήριο και είναι καταγεγραμμένες στα επίσημα πρακτικά. Η κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη ή η επιβολή όρων για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του στο Δικαστήριο εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Πρωτόδικου Δικαστηρίου με αφετηρία βεβαίως την ατομική ελευθερία και ότι η κράτηση είναι μέτρο κατ΄εξαίρεση. Έχει πλειστάκις νομολογηθεί ότι το Δικαστήριο αποφασίζοντας ζήτημα κράτησης υπόπτου προσώπου μέχρι τη δίκη του οφείλει να έχει αφετηρία τη βασική αρχή ότι ο υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος εφόσον όπου τίθενται όροι που συμβάλλουν στην προσέλευση του κατά τη δίκη, αυτός συμμορφώνεται, (Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109). Κράτηση ατόμου που δεν δικαιολογείται από τους παράγοντες που έχουν καθορισθεί από τη νομολογία αντιβαίνει το τεκμήριο της αθωότητας, το οποίο άλλωστε είναι άρρηκτα συνυφασμένο με την έννοια της δίκαιης δίκης, που, όπως λέχθηκε και στη Νικολάου ν. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790, αποτελούν δύο καλά θεμελιωμένες αρχές στο Σύνταγμα της Δημοκρατίας, αλλά και στις πρόνοιες της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ( Χουσείν v. Δημοκρατίας, Ποινική έφεση 80/19, ημερ. 8.7.19, Ανδρονίκου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 159/18, ημερ. 4.4.18). Το Δικαστήριο κάθε φορά που καλείται να αποφασίσει κράτηση ατόμου ασκεί βέβαια διακριτική ευχέρεια στη βάση του Άρθρου 157
(1)του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 155, τέτοια δε ευχέρεια πρέπει να αποφασίζεται σε συνάρτηση με τα νομολογιακά κριτήρια και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Επειδή διατάγματα αυτής της φύσης επηρεάζουν την ελευθερία του ατόμου, η έκδοσή τους θα πρέπει να δικαιολογείται δικαστικά. Στη Γενικός Εισαγγελέας v. Κυριάκου
(2001)2 Α.Α.Δ. 373, αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι, κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στο Δικαστήριο για να δικαστεί. Ανάγκη περιορισμού του πολίτη πρέπει να διαπιστώνεται δικαστικά σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και να επιβάλλεται από τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης (Ανδρέας Καραγιώργης κ.ά. v. Δημοκρατίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 92 και Μωϋσίδης ν. Αστυνομίας
(2005)2 ΑΑΔ, 138 Η κράτηση ή μη ενός κατηγορούμενου εξετάζεται με αναφορά: (α) στον κίνδυνο μη προσέλευσής του στο Δικαστήριο κατά τη δικάσιμο, ο οποίος καθορίζεται από τη σοβαρότητα του αδικήματος, την πιθανότητα καταδίκης, και το ενδεχόμενο επιβολής αυστηρής ποινής, (β) στην πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, και (γ) στην πιθανότητα επηρεασμού μαρτύρων. Οι τρεις αυτοί λόγοι δεν είναι ανάγκη να συνυπάρχουν, αλλά, δύνανται, ανεξάρτητα ο ένας από τον άλλο, να επενεργήσουν κατά τρόπο που να δικαιολογούν την κράτηση (Ανδρονίκου (ανωτέρω)). Χρειάζεται ισοζυγισμένη στάθμιση όλων των παραγόντων και καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά. (Ανδρέου εναντίον Αστυνομίας,ποινική έφεση με αρ.129/20 ημερομηνίας 20.8.20 (υπόθεση ναρκωτικών). Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν την εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορούμενου στη δίκη του. Όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορούμενου να αποφύγει τη δίκη του. (Θεοδωρίδης κ.α. v Αστυνομίας, 2001, 2 ΑΑΔ, 139). Αναφορικά με τον κίνδυνο μη προσέλευσης, η σοβαρότητα των αδικημάτων προκύπτει από τις ποινές που προβλέπει ο νόμος. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξής τους σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. H πιθανότητα καταδίκης, εξετάζεται μέσα από τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου. «Πιθανότητα» σημαίνει πιθανολόγηση. Το μαρτυρικό υλικό εξετάζεται στην όψη του, χωρίς το Δικαστήριο να υπεισέρχεται σε αξιολόγησή του και ούτε να προβαίνει σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορούμενου. Θέματα τα οποία σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν την νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου ως επίσης και την δεκτότητα της μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του κατηγορούμενου ή για την λήψη παράνομης ή μη μαρτυρίας εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης της αίτησης για την κράτηση ή μη του κατηγορούμενου. Περιορίζεται στην εξέταση της δύναμης του αποδεικτικού υλικού, με σκοπό να διαπιστωθεί κατά πόσο πιθανολογείται καταδίκη (Ευριπίδου v. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337, Μαλά v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 135), Αργύρη εναντίον Δημοκρατίας ποινική έφεση 195/20, ημερομ. 23.12.20, Τσεκκούρα ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ, 32, Νικήτα ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ, 54, Κουννάς κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 ΑΑΔ, 790, Στέλιος Καλλή ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 114/15, ημερ. 19.6.2015, Μαυρομιχάλης κ.α. ν. Δημοκρατίας, Ποινικές Εφέσεις αρ. 165/20 και 166/20, απόφαση ημερ. 22.10.2020, Κουτσούδη ν. Αστυνομίας, ποιν.εφ.131/20 και 132/20, 20.8.20, Φλεριανός V Δημοκρατίας, ποινική έφεση 13/16, 3.3.16 (παρόμοια αδικήματα ως της παρούσης). Είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι η νομολογία κατέδειξε ότι η αναφορά στην σοβαρότητα των αδικημάτων και το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής ανεξαρτήτως δηλαδή των υπολοίπων παραμέτρων όπως η πιθανότητα καταδίκης δεν είναι αρκετή για να διαταχθεί κράτηση ενός κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του.Παραπέμπω στην Μιχάλης Ψύλλας v Αστυνομίας
(2007), 2 ΑΑΔ, 444, Θεοχάρους v Αστυνομίας
(2002), 2 ΑΑΔ, 48. Στην Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v Ρένου Κυριάκου,
(2001), 2 ΑΑΔ, 373 λέχθηκε ότι είναι σταθερά νομολογημένο ότι ο κίνδυνος να μην εμφανιστεί ο κατηγορούμενος εκτιμάται κατ΄εξοχήν όχι μόνο με αναφορά στην φύση του αδικήματος και το ύψος της επιβληθεισόμενης ποινής αλλά και την πιθανότητα καταδίκης. Αναφορικά με το πως αντικρίζεται η τελευταία ένδειξη λέχθηκε στην ίδια υπόθεση ότι το Δικαστήριο που εξετάζει ζήτημα κράτησης υπόδικού λαμβάνει υπόψη την ισχύ της μαρτυρίας που προσφέρεται στην όψη της. Επίσης στο πλέγμα του συνόλου των ενδείξεων συνεκτιμάται και το ότι η διαθέσιμη μαρτυρία δεν αποκλείει κάθε λογική προσδοκία για αθώωση (Σάββα και άλλοι v αστυνομίας αρ. 2,
(1977), 2 CLR, 446). Ακόμη παράγοντες που λαμβάνει υπόψη το Δικαστήριο μεταξύ άλλων είναι εκείνοι που συνδέονται με τον χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς δεσμούς και όλων των ειδών τους δεσμούς με την χώρα στην οποία διώκεται καθώς και γενικότερα θέματα υγείας και οι δεσμοί ενός κατηγορουμένου προσώπου με τη Δημοκρατία έχοντας κατά νου το αυτονόητο ότι ένας Κύπριος κατηγορούμενος ή υπόδικος έχει κατά κανόνα δεσμούς με τη χώρα του, δυνατούς ή χαλαρούς, ανάλογα με τις προσωπικές του συνθήκες. Παρόλον που οι δεσμοί αυτοί δεν επενεργούν από μόνοι τους ως ασπίδα για το κατηγορούμενο πρόσωπο προς υπερφαλάγγιση της σοβαρότητας του αδικήματος στο οποίο εμπλέκεται, εν τούτοις εξετάζεται η ενδεχόμενη επίπτωση αυτών των δεσμών επί του κριτηρίου του κινδύνου μη προσέλευσης κατά τη δίκη του. (Μαρκίδης v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση αρ. 50/17, ημερ.22.3.17, Κρίνος Θεοχάρους κ.α. v Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ, 48, Ψύλλας v Αστυνομίας
(2007)2 ΑΑΔ 444, Γενικός Εισαγγελέας v Λουκάς Σιδερένιος κ.α ποινικές εφέσεις 73 -76/2008, ημερομηνίας 23.4.2008, Abdurrahman Dogan και Οzay Dogan v. Aστυνομίας, Ποιν. Εφ. 311 και 312/15 ημερ. 1.12.15 παραπέμποντας σε σχέση με τον κίνδυνο φυγοδικίας στις Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109, Θεοχάρους κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48, Μωυσίδης ν. Δημοκρατίας
(2005)2 Α.Α.Δ. 131, Παρασκευά ν. Δημοκρατίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 607, Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 130). Επίσης, τονίζεται για ακόμη μια φορά ότι τυχόν επιπτώσεις της κράτησης στην προσωπική, οικογενειακή ή επαγγελματική ζωή του υποδίκου δεν υπερφαλαγγίζουν το γενικό δημόσιο συμφέρον για την απονομή της ποινικής δικαιοσύνης. Προχωρώ πρωτίστως να εξετάσω τον πρώτο παράγοντα για τον οποίο ζητήθηκε η κράτηση του κατηγορούμενου εκ μέρους της Κατηγορούσας Αρχής, δηλαδή του κινδύνου φυγοδικίας του. Ο εκπρόσωπος της Κατηγορούσας Αρχής υποστηρίζοντας ότι υπάρχει στην παρούσα η πιθανότητα καταδίκης του κατηγορούμενου παρέπεμψε το Δικαστήριο στο μαρτυρικό υλικό από το οποίο διαπιστώνω ότι στο τεκμήριο Α περιλαμβάνεται η κατάθεση του Αστυφύλακα 4Χ5 Γ. Δημητρίου στην οποία αναφέρεται ότι στις 29 Μαρτίου 2022 ανακόπηκε ο κατηγορούμενος και κατόπιν έρευνας στο όχημα που οδηγούσε ανευρέθηκε ποσότητα πράσινης ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης ως επίσης και ζυγαριά. Αφού του επεστήθηκε η προσοχή του στον νόμο απάντησε ότι «είναι δικά του για δική του χρήση και την ζυγαριά την έχει για να ζυγίζει την κάνναβη που αγοράζει». Επίσης λήφθηκε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση την ίδια ημέρα στην οποία παραδέχτηκε την κατοχή της ανευρεθείσας κάνναβης στο όχημα που οδηγούσε. Στην παρούσα υπόθεση δεν αμφισβητείται ότι τα αδικήματα που καταλογίζονται στον κατηγορούμενο είναι σοβαρά και γι΄ αυτά ο νομοθέτης προνοεί κατ΄ανώτατο όριο ποινή φυλάκισης μέχρι και διά βίου. Από το υλικό που τέθηκε ενώπιον μου ως αναφέρθηκε ανωτέρω, την ανευρεθείσα ποσότητα 42 γραμμαρίων κάνναβης, δηλαδή ελεγχομένου φαρμάκου τάξεως Β΄ στην κατοχή του και στην ανακοπή του από τους αστυνομικούς της ΥΚΑΝ σε συνάρτηση με τις παραδοχές του τόσο προφορικά όσο και κατά την λήψη της ανακριτικής του κατάθεσης συνάγεται ότι η πιθανότητα καταδίκης του είναι υπαρκτή. Λαμβάνοντας υπόψη μου τα πιο πάνω, διαπιστώνεται ότι τυχόν ποινές, σε περίπτωση καταδίκης του ενδεχομένως να είναι αυστηρές. Δεν αποκλείεται μάλιστα η επιβολή αυστηρών ποινών φυλάκισης μέχρι και 5 έτη που έχει εξουσία το παρόν Δικαστήριο να επιβάλει. Αυτό προκύπτει μέσα από τη σχετική νομολογία και το προβλεπόμενο από το νόμο ανώτατο όριο (Tasev v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 72/16, ημερ. 26.5.16). Η σοβαρότητα των κατηγοριών διαφαίνεται μέσα από την μαρτυρία η οποία αναφέρθηκε πιο πάνω και καθιστά υπαρκτό το ενδεχόμενο απόπειρας διαφυγής του προς αποφυγή των συνεπειών που μπορεί να αντιμετωπίσει (Δράκος ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 449). Τα πιο πάνω εκτιμήθηκαν στην όψη τους και μόνο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Η ανάλυση και αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν έχουν σχέση στο στάδιο αυτό (Χολιέφ v.Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 302/18, ημερ.4.2.19 και Ποινική Έφεση 50/2022 Tsonev και άλλη εναντίον Αστυνομίας ημερομηνίας 18.3.2022). Ενόψει των πιο πάνω κρίνω ότι ικανοποιούνται τα τρία αναγνωρισμένα από τη νομολογία αντικειμενικά κριτήρια. Όμως το ζήτημα δεν σταματά εδώ. Το Δικαστήριο υπεισέρχεται στην εξέταση υποκειμενικών στοιχείων και δεδομένων του κατηγορούμενου. Στην υπόθεση Αργύρη Παρασκευά v Aστυνομίας
(2000)2 AΑΔ 607 λέχθηκε ότι η σοβαρότητα των κατηγοριών και η εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση του ενδεχόμενου καταδίκης στην βάση του μαρτυρικού υλικού ενώπιον του Δικαστηρίου είναι τα αντικειμενικά κριτήρια τα οποία εφόσον διαπιστωθεί ότι υπάρχουν το Δικαστήριο προχωρεί στην εξέταση κατά πόσο συντρέχουν και κάποια άλλα υποκειμενικά στοιχεία και δεδομένα έτσι ώστε κατόπιν συνεκτίμησης όλων των δεδομένων να κριθεί κατά πόσο η περίπτωση είναι κατάλληλη για να διαταχθεί η κράτηση του κατηγορουμένου ή αν θα πρέπει αυτός να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους Σε σχέση με τους υποκειμενικούς παράγοντες που συντρέχουν στην περίπτωση του κατηγορούμενου είναι τέτοιοι που εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Αυτός έχει δεσμούς με την Δημοκρατία, έχει αποκτήσει 3 παιδιά που διαμένουν στην Κύπρο και ένα εξ΄αυτών είναι ανήλικο. Δεν έχει αναφερθεί στο Δικαστήριο κατά πόσο αυτός έχει δεσμούς με άλλη χώρα. Όλα τα πιο πάνω, είναι άμεσα συναρτημένα με την ύπαρξη κινδύνου μη προσέλευσης του κατηγορούμενου κατά τη δίκη του. Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις περιστάσεις, ο κίνδυνος δεν είναι ορατός. Κατ΄επέκταση θεωρώ ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν πέτυχε να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς τον κίνδυνο φυγοδικίας του λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω υποκειμενικά του κριτήρια τα οποία έχει εξετάσει. Προχωρώ να εξετάσω και τον δεύτερο λόγο που επικαλέστηκε η Κατηγορούσα Αρχή, ήτοι τον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αναφορικά με τη πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων, σημειώνω ότι περί πιθανολόγησης μόνο ο λόγος. Δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15, ημερ. 2.6.15). Μπορεί να στοιχειοθετηθεί είτε από στοιχεία που αφορούν σε προηγούμενη καταδίκη ή προηγούμενες καταδίκες είτε και από το γεγονός ότι εναντίον του κατηγορούμενου εκκρεμούν προς εκδίκαση ή καταχώρηση άλλες υποθέσεις σε σχέση με την διάπραξη άλλων παρόμοιων αδικημάτων (Νικολάου v. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 840, Γενικός Εισαγγελέας v Ρένου Κυριάκου κ.α.
(2001)2 ΑΑΔ 373, Αριστοδήμου v Δημοκρατίας
(2009)2 ΑΑΔ 567. Η πλήρης απόδειξη πιθανότητας διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν είναι ούτε και θεωρητικά δυνατή (Νικολάου v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 227). Επίσης Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας V ΓΚ, 5.7.21, ποινική έφεση 88/21, Πιριπίτσης ν. Δημοκρατίας
(2010)2 ΑΑΔ, 9. Όπως λέχθηκε στην Ονουφρίου ν. Αστυνομίας
(2014)2(A) ΑΑΔ 406: «Η πιθανότητα αυτή δεν απαιτείται να αποδειχτεί με την αυστηρή έννοια του όρου, αλλά η πιθανολόγηση σε τάση, για τη συγκεκριμένη συμπεριφορά ενός κατηγορούμενου, είναι αρκετή.» Αρκεί να δημιουργείται μια ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου, αφού η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων είναι δυνατό να προκύπτει είτε από στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υποδίκου ή της υπόθεσης είτε από εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της υπόθεσης (Χ΄Δημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ, 45, Φενερίδης
(1998)1(Δ) ΑΑΔ, 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ, 46, Σπανού κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2013)2 ΑΑΔ, 89 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 113/15 (Σχ.με115/15), απόφαση ημερομηνίας 02.06.2015, Αργύρη εναντίον Δημοκρατίας, Ποιν.έφεση 195/20 23.12.20, Σάββα v Αστυνομίας, Ποινική έφεση 176/17, 20.9.17, Τσιάκκας ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ.
- Αναφορικά με το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής για τον κίνδυνο επανάληψης παρόμοιων αδικημάτων από το τεκμήριο Α΄το οποίο παρουσίασε η Κατηγορούσα Αρχή διαπιστώνω τα πιο κάτω: Η Κατηγορούσα Αρχή ανέφερε ότι εκκρεμούν τρεις ποινικές υποθέσεις εναντίον του κατηγορουμένου δηλαδή η υπ. αρ.3ΧΧ7/20 στο Κακουργιοδικείο της Πάφου για αδικήματα συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος, δεκασμού Δημοσίου λειτουργού τα οποία σχετίζονται με ναρκωτικά, τα οποία διαπράχθηκαν μεταξύ των ετών 2014 έως 2019, την 2ΧΧ1/18 για κατοχή 105 γραμ. κάνναβης και για κατοχή της με σκοπό την προμήθεια στην οποία θα επιβαλλόταν ποινή στις 31 Μαρτίου 2022, την υπ. αρ. 5ΧΧ2/19 για κατοχή ναρκωτικών το 2019 δηλαδή κάνναβης 12,5 γραμ. και για παράνομη χρήση. Επίσης ο κατηγορούμενος βαρύνεται με τρεις προηγούμενες ποινικές καταδίκες την υπ' αριθμό 3ΧΧ0/15 με ημερομηνία καταδίκης 7 Μαΐου 2018 για παράνομη κατοχή ναρκωτικών, την 7ΧΧ8/20 ημερομηνία καταδίκης στις 25 Φεβρουαρίου 2021 για παράνομη κατοχή ελεγχόμενου φαρμάκου, στις οποίες θα αποκατασταθεί το
- Επίσης την υπ.αριθμό 3ΧΧ9/16 για παράνομη κατοχή και χρήση ναρκωτικών όπου καταδικάστηκε σε χρηματικές ποινές και σε εγγύηση €1000 για δύο χρόνια η οποία είναι ακόμη εν ισχύει. Δηλαδή παρόμοια αδικήματα ως του παρόντος κατηγορητηρίου. Διαπιστώνω από τα πιο πάνω, ότι διαφαίνεται μία αξιόποινη συμπεριφορά του κατηγορούμενου η οποία εκτυλίσσεται από το 2014 μέχρι και σήμερα. Συνεπώς με βάση τα στοιχεία τα οποία παρουσιάστηκαν ενώπιον μου, έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης, τη φύση όλων των αδικημάτων, το ιστορικό του κατηγορούμενου κρίνω ότι υπάρχει η τάση και η ροπή του κατηγορούμενου στη διάπραξη ομοειδών αδικημάτων και είναι πέραν από υπαρκτός ο κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων από αυτόν. Έλαβα επίσης σοβαρά υπόψη μου την εισήγηση του συνήγορου του κατηγορούμενου για απόλυση του με περιοριστικούς όρους, με την οποία όμως δεν θα συμφωνήσω. Συνεπώς συνοψίζοντας κρίνω ότι στην παρούσα υπόθεση δεν υπάρχει πιθανότητα ο κατηγορούμενος να μην παρουσιαστεί στη δίκη του, ενώπιον μου όμως υπάρχει η πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων από αυτόν σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος. Συνεπώς το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την ημέρα της δίκης του κρίνεται δικαιολογημένο και εγκρίνεται. (Υπ.)................................. Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο