ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. HAMZEA, Αρ. Υπόθεσης: 5470/21, 4/4/2022

(1999)2 ΑΑΔ 498, όπου τονίστηκε ότι όταν ένα γεγονός καταστεί παραδεκτό, καθίσταται όχι μόνο μέρος της μαρτυρίας ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και αδιαμφισβήτητο γεγονός αναγόμενο ουσιαστικά σε δεδομένο, το οποίο έχει τέτοια σημασία που ακόμα και σε περίπτωση μαρτυρίας η οποία αντίκειται προς αυτό η μαρτυρία εκείνη να κρίνεται ανάλογα. Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Ο Μάρτυρας Κατηγορίας 1 (ΜΚ1) ήταν ο Αστυφύλακας 4ΧΧ7 ΧΧΧ Μπαρρής, εξεταστής της υπόθεσης ο οποίος κατέθεσε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια Α΄ -

1. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνεται η κατάθεση του κατηγορούμενου τεκμήριο Α και Α1 (μετάφραση) την οποία έλαβε ο Αστυφύλακας 3ΧΧ6, η γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου τεκμήριο Β και Β1(μετάφραση) από τον Αστυφύλακα 3ΧΧ2 και 2 έντυπα Αστ.161 για επιστημονική εξέταση των τεκμηρίων (τεκμήρια 1 και 2). Επίσης κατέθεσε χάρτινο κουτί το οποίο περιέχει ένα κουτί χυμού τεκμήριο 3, και δειγματοληψία τεκμήριο
2. Κατά την αντεξέταση του, του υποβλήθηκε η θέση ότι άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντα του και έλαβε παράνομα μαρτυρία, χωρίς τη συγκατάθεσή του κατηγορούμενου, θέση την οποία δεν αποδέχτηκε. Επιπλέον αναφέρθηκε στην διαδικασία αποστολής των τεκμηρίων για επιστημονικές εξετάσεις, λέγοντας ότι είχαν λάβει δύο τεκμήρια από την σκηνή τα οποία έστειλαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου (ΙΓΝΚ) για επιστημονικές εξετάσεις και για σύγκριση με την συλλογή του. Μάρτυρας κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν ο Αστυφύλακας 2ΧΧ3 ΧΧΧ Τρύφωνος ο οποίος υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Γ. Υπηρετεί στο ΤΑΕ Πάφου ως ειδικός φωτογράφος και ειδικός στην εξέταση σκηνών εγκλημάτων. Στην κατάθεσή του αναφέρει ότι στις 10 Ιανουαρίου 2019 και ώρα 08:30 μετέβηκε στο κατάστημα της ΧΧΧ Λευτέρη σε σχέση με διερευνώμενη υπόθεση διάρρηξης και κλοπής. Αυτός προέβη σε εξετάσεις στη σκηνή και παρέλαβε και συσκεύασε τα τεκμήρια 3 και
3. Στην κυρίως εξέταση του είπε ότι έλαβε δειγματοληψία από το συγκεκριμένο παράθυρο γιατί αυτό ήταν παραβιασμένο. Επίσης ανέφερε ότι στο εν λόγω παράθυρο υπήρχαν κάποια αγγίγματα. Κατά την αντεξέταση του ερωτήθηκε πού ευρισκόταν ο χυμός και απάντησε ήταν ακριβώς κάτω από το παράθυρο. Δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση του. Μάρτυρας Κατηγορίας 3 (ΜΚ3) ήταν ο Αστυφύλακας 4Χ5 ΧΧΧ Δημητρίου ο οποίος υπηρετούσε στο κλιμάκιο Διαρρήξεων του ΤΑΕ Πάφου. Αυτός υϊοθέτησε την κατάθεση του τεκμήριο Δ στην οποία αναφέρει ότι στις 10 Ιανουαρίου 2019 και περί ώρα 7:30 μετέβηκε στο καθαριστήριο με την επωνυμία ΧΧΧ Lefteri Laundry το ευρισκόμενο στην Κάτω Πάφο και του καταγγέλθηκε από την ΧΧΧ Λευτέρη ιδιοκτήτρια του, ότι μεταξύ των ωρών 15:30 έως 07:00 στις 9 -10/1/2019 διαρρήχθηκε και κλάπηκαν απ' αυτό δύο ανδρικά σακάκια συνολικής αξίας €200 και διάφορα είδη ρουχισμού που ανήκουν στην πελάτισσα της ΧΧΧ Μελινιώτη. Αυτός διενήργησε εξετάσεις στη σκηνή και διαπίστωσε την διάρρηξη στο καθαριστήριο. Ακόμη ανέφερε ότι επισκέφθηκε την σκηνή ο Αστυφύλακας 2ΧΧ3 (ΜΚ2) και διενήργησε δακτυλοσκοπικό έλεγχο. Αυτός παρέλαβε τα τεκμήρια 3 και 4 και τα παρέδωσε σε συνάδελφο του για να μεταφερθούν για επιστημονικές εξετάσεις. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι η ιδιοκτήτρια του καθαριστηρίου, του υπέδειξε το παράθυρο που ήταν παραβιασμένο και τον εσωτερικό χώρο του καθαριστηρίου. Αυτό, όπως είχε αναφέρει είχε ανοιχθεί με σωματική βία και δεν είχε σπασμένο αλουμίνιο ή γυαλί. Ο ΜΚ3 ήταν ο πρώτος στη σκηνή και κάλεσε τον Αστ.2ΧΧ
4. Επίσης είδε το κουτί του χυμού έξω ακριβώς από το παραβιασμένο παράθυρο το οποίο ήταν όρθιο. Μάρτυρας κατηγορίας 4(ΜΚ4) ήταν η ΧΧΧ Λευτέρη ιδιοκτήτρια του καθαριστηρίου η οποία υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση της τεκμήριο Ε στην οποία ανέφερε ότι στις 9 Ιανουαρίου 2019 και γύρω στις 15:30 είχε φύγει από το καθαριστήριο της αφού έκλεισε και κλείδωσε την κύρια αλουμινένια πόρτα και το αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του καθαριστηρίου. Στις 10 Ιανουαρίου 2019 γύρω στις 07.00 διαπίστωσε ότι το αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του καθαριστηρίου ήταν ανοικτό, υπήρχε ακαταστασία μέσα στο καθαριστήριο και διαπίστωσε την κλοπή ρούχων της ΧΧΧ Μεληνιώτη πελάτισσας της, ως επίσης και δύο ανδρικά σακάκια αξίας €
5. Ανέφερε ότι στο έδαφος έξω από το παράθυρο του καθαριστηρίου υπήρχε ένα κουτί χυμού το οποίο δεν ανήκει σε αυτή και δεν ήταν εκεί την προηγούμενη ημέρα όταν έφυγε από το καθαριστήριο. Κατά την κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο και ούτε ήταν πελάτης της. Κατά την αντεξέταση ερωτήθηκε σε ποιόν ανήκαν τα δύο σακάκια και είπε στο σύζυγό της. Η αξία τους ήταν €100 ως τα είχαν αγοράσει τα Χριστούγεννα. Επίσης είπε ότι γνώριζε τί ρούχα υπήρχαν μέσα στο καθαριστήριο της. Πριν αναχωρήσει από το καθαριστήριο είχε ελέγξει το παράθυρο και την πόρτα τα οποία ήταν κλειδωμένα και μετά έφυγε. Μάρτυρας κατηγορίας 5 (ΜΚ5) ήταν ο Αστυφύλακας 2ΧΧ7 ΧΧΧ Τσιουπής ο οποίος υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο ΣΤ'. Αυτός ανέφερε ότι έλαβε την καταγγελία του ΧΧΧ Στρούθου στις 17.11.21 για την κλοπή από το αυτοκίνητο του δύο τσαντών και ενός βιβλιαρίου επιταγών. Αυτός συνέλαβε τον κατηγορούμενο, του έλαβε ανακριτική κατάθεση τεκμήριο 7Α και 7 (μετάφραση), και κατέθεσε μεταξύ άλλων το ένταλμα σύλληψης του κατηγορούμενου τεκμήριο 8, 8 Α και το βιβλιάριο επιταγών τεκμήριο
6. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην κατάθεση του κατηγορούμενου στην οποία μεταξύ άλλων αναφέρει ότι «για την διάρρηξη του καθαριστηρίου δεν ενέχεται, επισκέφθηκε το καθαριστήριο στις 9 Ιανουαρίου
7. Πήγε εκεί μαζί με τον ΧΧΧ για να κλέψουν, ο ΧΧΧ άνοιξε ένα παράθυρο και μπήκε μέσα, ενώ αυτός έμεινε έξω. Ο ΧΧΧ έπιασε μερικά ρούχα και έφυγαν. Μπήκε και αυτός αλλά δεν έκλεψε τίποτα. Δεν ξαναπήγε στο καθαριστήριο. Στην ερώτηση αναφορικά με την ανεύρεση ενός κουτιού χυμού που εντοπίστηκε στην σκηνή, δηλαδή έξω από το παράθυρο του καθαριστηρίου που αυτό συνδέθηκε με το γενετικό του υλικό ο κατηγορούμενος απάντησε « ο χυμός που μου λέεις, ήπια και εγώ και ο ΧΧΧ και το ξεχάσαμε εκεί στο καθαριστήριο». Ο μάρτυρας είπε ότι ο κατηγορούμενος, του ανέφερε ότι το βιβλιάριο επιταγών το βρήκε στο έδαφος στον Μούτταλο. Επίσης ότι ο παραπονούμενος είδε και το αναγνώρισε αυτό (τεκμήριο 9) ως επίσης τα αποκόμματα επιταγών (τεκμήριο 10) και τις 19 επιταγές που ανευρέθηκαν στο σακίδιο του κατηγορούμενου (τεκμήριο 11). Στην αντεξέταση του ανέφερε ότι στις 17.11.21 του καταγγέλθηκε από τον παραπονούμενο ότι κλάπηκαν από το όχημα του τα αντικείμενα του. Δεν του είχε λάβει κατάθεση αλλά προχώρησε σε καταγραφή του παραπόνου του στο σύστημα της αστυνομίας. Ανέφερε ότι η κατάθεση μπορεί να ληφθεί σε μετέπειτα στάδιο. Ερωτήθηκε και κατέθεσε στο Δικαστήριο την κατάθεση του ΧΧΧ Στρούθου Τεκμήριο Ζ. Σε αυτήν ο παραπονούμενος αναφέρει για την κλοπή της περιουσίας του από το αυτοκίνητο του στις 17.11.
8. Επίσης λέει ότι στις 29.11.21 στον Αστυνομικό Σταθμό Πάφου είδε και αναγνώρισε το μπλοκ επιταγών της εταιρείας του εντός του οποίου υπήρχαν 19 κενές επιταγές. Αντεξεταζόμενος του υποβλήθηκε η θέση ότι άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντά του. Αυτός είπε ότι αφού ο κατηγορούμενος βρήκε το βιβλιάριο επιταγών στο έδαφος ήταν αρκετό για να καταχωρηθεί υπόθεση εναντίον του. Μάρτυρας κατηγορίας 6 (ΜΚ6) ήταν ο ΧΧΧ Στρούθου ο οποίος υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Ζ' στην οποία αναφέρει ότι από το αυτοκίνητο του κλάπηκε το βιβλιάριο επιταγών της εταιρείας του. Αυτός είδε και αναγνώρισε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 9-
9. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι κατάγγειλε την υπόθεση στην αστυνομία την ίδια ημέρα. Τον κατηγορούμενο δεν τον γνωρίζει. Επίσης είπε ότι κλάπηκαν από το αυτοκίνητο του τσάντες, μικροπράγματα και κάποια άλλα έγγραφα της εταιρείας του που υπήρχαν σε τσαντάκι ώμου. Κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι την ίδια ημέρα δηλαδή στις 17.11 κατάγγειλε το συμβάν στην αστυνομία, δηλαδή μόλις αντιλήφθηκε ότι κάποιος άνοιξε το αυτοκίνητο του. Ανέφερε ότι στις 17.11 έδωσε την πρώτη του κατάθεση. Η Υπεράσπιση του ανέφερε ότι το τεκμήριο Ζ΄ έχει άλλη ημερομηνία δηλαδή 29.11 και αυτός συμφώνησε. Επίσης είπε ότι από το βιβλιάριο επιταγών εξέδωσε ορισμένες επιταγές οι οποίες απουσίαζαν και ότι ήταν συναρμολογημένο κανονικά. Στην αστυνομία όταν του υποδείχθηκε ήταν όλα επισυνημμένα μαζί. Ακόμη ότι στις 22.11 συνειδητοποίησε ότι έγινε κατάθεση μία από τις επιταγές του, αμέσως τηλεφώνησε στον τραπεζικό του και την επόμενη ημέρα πήγε στην τράπεζα παρέλαβε ένα αντίγραφο της επιταγής και μετά πήγε για καταγγελία στην αστυνομία. Για αυτό το συμβάν έδωσε κατάθεση στον Αστυνομικό Σταθμό Πέγειας ενώ οι άλλες δύο καταθέσεις του δόθηκαν στο Τμήμα Μικροπαραβάσεων στην Πάφο. Έδωσε καταθέσεις δηλαδή, η πρώτη ήταν στις 17, στις 23 για την επιταγή στην Πέγεια και στις 29 στις Μικροπαραβάσεις. Επανέλαβε ότι το αυτοκίνητο του διαρρήχθηκε και απουσίαζαν έγγραφα και αντικείμενα από αυτό και ακολούθως προέβηκε στις ενέργειες του σε σχέση με το συμβάν. Η θέση της υπεράσπισης προς τον μάρτυρα ήταν ότι ο κατηγορούμενος δεν έχει καμία σχέση με την κλοπή του βιβλιαρίου των επιταγών του (τεκμήρια 9,10 και 11), αλλά τα βρήκε στο έδαφος στον Μούτταλο και θα τα παρέδινε στην αστυνομία όμως δεν πρόλαβε. Μάρτυρας κατηγορίας 7 (ΜΚ7) ήταν η ΧΧΧ Μελινιώτου η οποία υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση της τεκμήριο Ι΄ στην οποία ανέφερε ότι στις 8 Ιανουαρίου 2019 πήρε στο καθαριστήριο της ΜΚ4 αρκετά ρούχα και στις 10 Ιανουαρίου 2019 ενημερώθηκε από την αστυνομία ότι έγινε διάρρηξη στο καθαριστήριο αυτής και κλάπηκαν μερικά από τα ρούχα που είχε πάρει εκεί. Τα ρούχα τα οποία ανέφερε στην κατάθεση της τα υπολόγισε γύρω στα €
10. Κατά την αντεξέταση της ανέφερε ότι μετέβηκε στο καθαριστήριο λίγο μετά που ενημερώθηκε για την κλοπή. Εκεί είπε ότι έλεγξε και τα ρούχα της είχαν κλαπεί και ένα περίπου υπολόγισε πόση ήταν η αξία τους. Μεταξύ αυτών υπήρχαν καινούργια και χρησιμοποιημένα ρούχα. Η αντεξέταση της επικεντρώθηκε στον υπολογισμό της αξίας της κλαπείσας περιουσίας. Η Υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε την κλοπή της κλοπιμαίας περιουσίας της ΜΚ
11. Μάρτυρας κατηγορίας 8 (ΜΚ8) ήταν ο Αστυφύλακας 7Χ9 ΧΧΧ Κωνσταντινίδης του ΤΑΕ Πάφου. Αυτός υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Κ΄ στην οποία ανέφερε μεταξύ άλλων ότι στις 29.11.21 βρισκόταν μηχανοκίνητη περιπολία μαζί με τον Λοχία 3ΧΧ4 και αντιλήφθηκαν τον κατηγορούμενο να κινείται ύποπτα στην οδό ΣΧΧ Μαρκίδη στην Πάφο έχοντας στην πλάτη του ένα σακίδιο χρώματος μαύρου. Αφού τον ανέκοψαν και του έγινε σωματική έρευνα βρέθηκε στην κατοχή του το τεκμήριο 11 το οποίο είδε στο Δικαστήριο ο μάρτυρας και το αναγνώρισε. Ο κατηγορούμενος του είπε ότι τις βρήκε χαμέ. Επίσης στο Δικαστήριο είδε και αναγνώρισε και τα τεκμήρια 9 και 10 τα οποία επίσης εντοπίστηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου. Ανέφερε ότι αυτά ήταν πεταγμένα μέσα στο σακίδιο του κατηγορούμενου, δεν ήταν ενωμένα πάνω στο βιβλιάριο επιταγών. Ο κατηγορούμενος όπως περπατούσε κατευθυνόταν προς την κάτω Πάφο και είχε αντίθετη κατεύθυνση από εκεί που ευρισκόταν η αστυνομία. Αντεξεταζόμενος επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος περπατούσε ύποπτα, έχοντας ένα σακίδιο στην πλάτη του, και γνωρίζοντας ότι αυτός ασχολείται με διαρρήξεις και κλοπές θεωρήθηκε ύποπτος και ανακόπηκε. Μάρτυρας κατηγορίας 9 (ΜΚ9) ήταν Αστυφύλακας 3ΧΧ6 ΧΧΧ Κλεοβούλου του κλιμακίου Διαρρήξεων του ΤΑΕ ο οποίος υϊοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Λ' στην οποία αναφέρει ότι συνέλαβε τον κατηγορούμενο κατόπιν δικαστικού εντάλματος σύλληψης στις 15 Μαΐου
12. Επίσης του έλαβε ανακριτική κατάθεση τεκμήριο Α, Α1 στην οποία παραδέχτηκε την διάπραξη της διάρρηξης μαζί με τον EΧΧ MΧΧο οποίος κράτησε την κλοπιμαία περιουσία. Σε ερώτηση εάν ο κατηγορούμενος ήταν σε καλή κατάσταση για να δώσει κατάθεση ο μάρτυρας απάντησε ότι αυτός συνελήφθηκε ενώ βρισκόταν στο ξενοδοχείο που εργαζόταν και συνεπώς ήταν καλά. Στη θέση της υπεράσπισης ότι παγίδευσε τον κατηγορούμενο κατά τη λήψη της κατάθεσης του στην ερώτηση 9 αυτός απάντησε αρνητικά. Μάρτυρας κατηγορίας 10 (ΜΚ10) ήταν ο ΧΧΧ Καριόλου ο οποίος εργάζεται στο Ινστιτούτο Νευρολογίας και Γενετικής Κύπρου (ΙΓΝΚ) όπου εκεί διευθύνει το Τμήμα Καρδιαγγειακής Γενετικής και το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής. Το Εργαστήριο Δικανικής Γενετικής εκτός άλλων ασχολείται και με εξετάσεις αστυνομικών τεκμηρίων στο επίπεδο του γενετικού υλικού. Σε σχέση με την εμπειρία και τα προσόντα του τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση, παρουσίασε συνοπτικό βιογραφικό σημείωμα (τεκμήριο 12). Αυτός κατέθεσε ενώπιον μου τις εκθέσεις του τεκμήρια 13, 14 και αναγνώρισε την ήδη κατατεθείσα έκθεση του τεκμήριο
13. Ο ΜΚ10 αναφέρθηκε στο συμπέρασμα (στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου 6) για το κουτί χυμού, μάρκας EVIVA (3Χ8 - 1.1) από το οποίο ελήφθηκε επίχρισμα από το στόμιο και απομονώθηκε μικτό γενετικό υλικό, του οποίου δότες είναι ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και ο EΧΧ FΧΧ Matei. Επίσης στη σελίδα 7, στην τελευταία παράγραφο του τεκμ.6, αναφέρει ότι η δειγματοληψία 3Χ8 - 1.1 ήταν θετική στην παρουσία αμυλάσης που είναι ένζυμο, το οποίο συναντά κάποιος στο σάλιο. Αυτά ήταν τα συμπεράσματα, στα οποία κατέληξε σε σχέση με τα αντικείμενα που παραδόθηκαν (της αναφοράς ΥΠ.ΕΓ.Ε 3Χ8/2019). Υποστήριξε πώς σχετίζεται η έκθεση του 3Χ8/19 (τεκμήριο 6) αναφορικά με την παράγραφο 1, σελ.8 του τεκμηρίου 6 με την έκθεση του 5Χ7/19 (τεκμήριο 13) παράγραφος 7, σελίδα
14. Δηλαδή ο αριθμός 5Χ7/2019 αναφέρεται σε άλλη έκθεση που έχει ετοιμάσει. Τα παρειακά επιχρίσματα με τα οποία έγινε η σύγκριση του μικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το υλικό του 3Χ8 - 1.1, έγιναν με παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από τα πιο πάνω άτομα με την αναφορά της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών που φέρει αριθμό 5Χ8/
15. Ως εκ τούτου αυτός παρουσίασε και την έκθεση του με αριθμό 5Χ7/19 τεκμήριο 13, μαζί με τα δύο επισυνημμένα έντυπα Αστ.
16. Επίσης αναφορικά με τις ημερομηνίες που τους παραδόθηκαν τα αντικείμενα δηλαδή στις 28.1.19 και στις 31.1.19 είπε ήταν πολύ κοντά η μία στην άλλη και ως εκ τούτου, δεν είναι παράξενο ή περίεργο το γεγονός ότι εκδόθηκαν αυτές οι δύο εκθέσεις ταυτόχρονα με την ίδια ημερομηνία. Πρόσθεσε ότι όταν το μικτό γενετικό προφίλ από το αντικείμενο 3Χ8 - 1.1 (καταγράφεται στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου 6), καταχωρήθηκε στην ηλεκτρονική βάση δεδομένων γενετικών προφίλ, που διατηρεί το εργαστήριό τους και ολοκληρώθηκε η παραγωγή των γενετικών προφίλ (που καταγράφονται στο Τεκμήριο 13, στη σελίδα 7), από τα παρειακά επιχρίσματα του ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και του EΧΧ ΧΧΧ Matei αυτά τοποθετήθηκαν σε αυτό το αρχείο, εντοπίστηκε η συσχέτιση μεταξύ αυτών των δύο υποθέσεων και ως εκ τούτου, θεώρησε σωστό να καταγράψει αυτή την ταύτιση που παρατηρήθηκε τόσο στην έκθεση 3Χ8/19, (το Τεκμήριο 6), όσο και στην έκθεση 5Χ7/2019 (τεκμήριο 13). Γι' αυτό, η ταύτιση αναφέρεται και στις 2 εκθέσεις, Τεκμήριο 6 και Τεκμήριο
17. Όπως ανέφερε, εμφαίνεται η συσχέτιση των δύο εκθέσεων τεκμήριο 6 (συμπέρασμα 1) και τεκμήριο 13 (συμπέρασμα 7), όπου καταγράφει ότι «από το αντικείμενο F19ΧΧ8 - 1.1, που ήταν το κουτί χυμού, μάρκας EVIVA ελήφθηκε από το στόμιο του ένα επίχρισμα και εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό, δότες του οποίου είναι ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και ο ΧΧΧ ΧΧΧ Matei. Αυτός στη συνέχεια παρουσίασε την στατιστική εκτίμηση αυτής της συσχέτισης (τεκμήριο 14), που εντοπίστηκε μεταξύ του αντικειμένου που καταγράφεται στο Τεκμήριο 6 και στην έκθεση Τεκμήριο
18. Προέβηκε στην εξήγηση του τεκμηρίου 14, δηλαδή την στατιστική εκτίμηση του Λόγου της Πιθανοφάνειας κάτω από δύο διαφορετικά σενάρια. Το πρώτο σενάριο είναι εάν κάποιος πει ότι ο δότης αυτού του μικτού γενετικού υλικού ήταν ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και ένα άλλο άγνωστο άτομο, έναντι της πιθανότητας να είναι δύο εντελώς άγνωστα και τυχαία άτομα. Σύμφωνα με το δεύτερο σενάριο (σελ. 2 του τεκμηρίου 14) θεωρεί ότι 78 εξάκις εκατομμύρια είναι πιο πιθανόν οι ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και ΧΧΧ ΧΧΧ Matei να είναι οι δότες του μικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο αντικείμενο 3Χ8 - 1.1 παρά δύο άγνωστα και τυχαία άτομα. Σε αυτό το σενάριο, όπου υπάρχουν δύο πρόσωπα, ο λόγος της πιθανοφάνειας είναι πολύ πιο υψηλός, λόγω του ότι ακριβώς παρατηρείται η ταύτιση όλων των γενετικών χαρακτηριστικών στο μείγμα, σε αντίθεση με το πρώτο σενάριο που θεωρούν δότη μόνο τον ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και το δεύτερο άτομο να είναι ένα άγνωστο και τυχαίο άτομο. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό το μικτό γενετικό υλικό ήταν από δύο άτομα και κατά τη δική του άποψη, σίγουρα δότης είναι ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea, όπως επίσης και το δεύτερο σενάριο ο ΧΧΧ ΧΧΧ Matei. Η αντεξέταση του επικεντρώθηκε στο κατά πόσο ενδεχόμενα προέκυπτε και γενετικό προφίλ και τρίτου προσώπου, πότε εναποτέθηκε το γενετικό υλικό στο κουτί του χυμού, εάν ήταν άμεση ή έμμεση τοποθέτηση του υλικού και ότι δεν τηρήθηκε η ορθή διαδικασία καταχώρησης και συλλογής γενετικών προφίλ στο ΙΓΝΚ. Ειδικότερα αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι μικτό γενετικό υλικό είναι αυτό που προέρχεται και έχει πηγή πέραν του ενός ατόμου. Και όπως ανέφερε το συγκεκριμένo μικτό γενετικό υλικό που εντοπίστηκε στο αντικείμενο 3Χ8 - 1.1 ήταν μείγμα δύο προσώπων. Στην ερώτηση εάν ήταν μείγμα περισσότερων προσώπων απάντησε αρνητικά αλλά και στην ερώτηση εάν θα μπορούσε να υπάρχει γενετικό υλικό τρίτου προσώπου, αυτός είπε είναι απίθανο σενάριο και εξήγησε τον λόγο. Υποστήριξε ότι ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea είναι και θα ήταν δότης αυτού του μικτού γενετικού υλικού και στην παρούσα περίπτωση στο σάλιο υπήρχαν σχετικά μεγάλες ποσότητες γενετικού υλικού. Οι συνεισφορές των δύο αναφερομένων ατόμων είναι περίπου οι ίδιες. Ακόμη σύμφωνα με τον λόγο της πιθανοφάνειας επανέλαβε (δεύτερη σελίδα του τεκμηρίου 14), ότι ο τεράστιος αριθμός 78 εξάκις εκατομμύρια, ακριβώς δηλώνει κατά τη δική του την άποψη την συνεισφορά και των δύο αυτών προσώπων και σε ίσες ποσότητες. Αναφορικά με την χρονική εναπόθεση του γενετικού υλικού τους πάνω στο αντικείμενο 3Χ8 - 1.
19. είπε ότι επειδή υπήρχε εκεί το ένζυμο της αμυλάσης (τελευταία παράγραφος σελ. 7 τεκμηρίου 6) η εναπόθεση μπορεί να ήταν σχετικά πρόσφατη, δεν μπορούσε να πει εάν ήταν 2- 3 ημερών. Για το πώς εναποτέθηκε γενετικό υλικό στο συγκεκριμένο αντικείμενο είπε ότι λόγω του ότι στο στόμιο αυτού του κουτιού εντοπίστηκε σάλιο υπέθεσε ότι και τα δύο αυτά άτομα έχουν τοποθετήσει το στόμιο στο στόμα τους ή μπορεί να έχουν αγγίξει το στόμιο μετά που έβαλαν το δάχτυλό τους στο στόμα τους και άγγιξαν το στόμιο και η εναπόθεση ήταν άμεση. Επίσης είπε για το αρχείο στο οποίο τοποθετούν και αυτοί γενετικά προφίλ όπου σύμφωνα με τη νομοθεσία, η Αστυνομία Κύπρου μπορεί να διατηρεί ένα ηλεκτρονικό αρχείο που τοποθετούνται μέσα γενετικά προφίλ, είτε ανεξιχνίαστων υποθέσεων, είτε καταδικασθέντων προσώπων, είτε προσώπων, για τα οποία σύντομα θα γίνει κάποια δικαστική διαδικασία. Δηλαδή και αυτοί τοποθετούν γενετικά προφίλ οποιασδήποτε ανεξιχνίαστης υπόθεσης, καταδικασθέντων προσώπων και των προσώπων που ενδέχεται να παρουσιαστούν ενώπιον Δικαστηρίου. Ολοκληρώνοντας τις εξετάσεις μίας υπόθεσης, πάντοτε τοποθετούν τα γενετικά προφίλ που προκύπτουν από τις εξετάσεις, ελέγχουν από αυτό το αρχείο κατά πόσο τα γενετικά προφίλ προσώπων, ή γενετικά προφίλ από αντικείμενα, μπορούν να ταυτιστούν με παλαιότερες ανεξιχνίαστες υποθέσεις που είναι καταχωρημένες σε αυτό το αρχείο και το ονομάζουν «συλλογή». Επανέλαβε ότι πρώτα παρέλαβαν τα αντικείμενα της 3Χ8/19 και εξετάζοντας τα εντοπίστηκε ένα μεικτό γενετικό υλικό πάνω σε ένα κουτί χυμού και μετά ήρθαν δύο παρειακά επιχρίσματα της 5Χ7/19 και έτσι μέσω αυτού του ηλεκτρονικού αρχείου εντοπίστηκε η συσχέτιση μεταξύ τους. Τόνισε ότι μελετήθηκαν προσεκτικά, είχε την ευκαιρία να δει όλα τα αποτελέσματα πριν την ετοιμασία των εκθέσεων οι οποίες έχουν και οι δύο ημερομηνία έκδοσης 14.3.
20. Στην θέση της υπεράσπισης ότι δεν τηρήθηκε η ορθή διαδικασία δηλαδή η πρώτη έκθεση να καταχωρηθεί στη συλλογή ως ανεξιχνίαστη υπόθεση και μετά να γίνει εξέταση των παρειακών επιχρισμάτων ο ΜΚ10 είπε ότι ακριβώς επειδή τηρήθηκε αυτή η διαδικασία, εντοπίστηκε αυτή η συσχέτιση για αυτές τις δύο εκθέσεις και έφυγαν ταυτόχρονα από το εργαστήριο. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η υπεράσπιση δεν εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74

(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου και στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του και κλήθηκε σε απολογία στις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να ασκήσει το δικαίωμα της σιωπής και δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Από τον κατηγορούμενο λήφθηκαν ανακριτικές καταθέσεις τεκμήρια Α' και 7Α (Α1, 7 μετάφραση τους) και κατηγορήθηκε γραπτώς τεκμήριο Β, (Β1 μετάφραση της) και απάντησε «παραδέχομαι, αλλά δεν μπήκα εγώ μέσα στο καθαριστήριο». Στο τεκμήριο 7, 7Α αναφέρει ότι το μπλόκ επιταγών το βρήκε στον Μούτταλο, κάτω στο έδαφος. Δεν παραδέχεται την κλοπή από το αυτοκίνητο του παραπονούμενου. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και του κατηγορούμενου ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. Σε σχέση όμως με τις αναφορές της υπεράσπισης ότι στην παρούσα παραβιάστηκε η ισότητα των όπλων (τελική αγόρευση, παράγραφος Γ΄ ζητήματα δίκαιης δίκης, σελ.27) αυτές δεν μπορούν να εξεταστούν από το παρόν Δικαστήριο, το οποίο δεν μπορεί να ενεργεί ως Εφετείο και ως κριτής του εαυτού του. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1-10 που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας

(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου

(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας

(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15, xxx Αθανάση ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 45/2014, ημερ. 5/10/2016, Γ.Ι. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 44/2019, ημερ. 18/9/2020, Κ.Κ. ν. Γενικού Εισαγγελέα

(2008)2 Α.Α.Δ. 294 και Α.Π. ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 192/2016, ημερ. 26/9/2019). Ο ΜΚ1 ήταν ο εξεταστής της υπόθεσης, η μαρτυρία του ήταν τυπική και περιλάμβανε μεταξύ άλλων την διακίνηση τεκμηρίων. Αυτός αναφέρθηκε στην διαδικασία αποστολής των τεκμηρίων για επιστημονικές εξετάσεις, λέγοντας ότι είχαν λάβει δύο τεκμήρια από την σκηνή τα οποία έστειλαν στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου (ΙΓΝΚ) για επιστημονικές εξετάσεις και για σύγκριση με την συλλογή του. Συγκεκριμένα στο έντυπο Αστ.161 το οποίο φέρει ημερομηνία 15.1.19 (τεκμήριο 1) αναφέρεται ότι τα δύο παραληφθέντα τεκμήρια από την σκηνή, δηλαδή το κουτί χυμού και η δειγματοληψία από το παραβιασμένο παράθυρο αποστέλλονται στο ΙΓΝΚ για απομόνωση γενετικού υλικού και σύγκριση με την συλλογή τους. Στο έντυπο Αστ.161 το οποίο φέρει ημερομηνία 26.1.19 (τεκμήριο 2) αναφέρεται στο ιστορικό ότι ο Εμίλ Ματέι συνελήφθηκε και παραπέμθηκε σε αστυνομική κράτηση. Από αυτόν λήφθηκαν τα παρειακά του επιχρίσματα, κατόπιν γραπτής του συγκατάθεσης τα οποία και αποστέλλονται στο ΙΓΝΚ για απομόνωση γενετικού υλικού και για να γίνει σύγκριση με την συλλογή τους. Το θέμα αυτό θα σχολιαστεί πιο κάτω στην μαρτυρία του ΜΚ10. Δέον να αναφέρω ότι παρά την υποβολή της θέσης της υπεράσπισης προς τον ΜΚ1 ότι παράνομα εξασφάλισε μαρτυρία δηλαδή τα παρειακά επιχρίσματα του (με την έκθεση 3Χ8/19 τεκμήριο 6) γιατί δεν είχε την συγκατάθεση του κατηγορούμενου δεν τέθηκε συγκεκριμένα σε αυτόν, ούτως ώστε το Δικαστήριο να γνωρίζει, εάν ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε στο Δικαστήριο για την υπόθεση (με αναφορά ΥΠΕΓΕ 5Χ8/19) βάση της οποίας είχαν ληφθεί αυτά, ούτως ώστε να πρέπει να καταστραφούν βάση του άρθρου 25

(2)του περί Αστυνομίας Νόμου 73(I) /

1. Δεν αποδέχομαι την θέση της υπεράσπισης σε αυτόν ότι άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντα του αναφορικά με την διερεύνηση των ισχυρισμών του κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση τεκμήριο Α, (Α1) και δεν έχω διαπιστώσει κάτι τέτοιο. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στους ισχυρισμούς του κατηγορούμενου στην κατάθεση του αλλά και στην επιστημονική μαρτυρία η οποία τον συνέδεσε με το κουτί χυμού το οποίο ανευρέθηκε έξω από το παραβιασμένο παράθυρο του καθαριστηρίου. Ο ΜΚ1 ήταν σταθερός στην μαρτυρία του, δεν έχει κλονιστεί η αξιοπιστία του και θεωρώ ότι κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Συνεπώς η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολό της. Ο ΜΚ2 επισκέφθηκε την σκηνή στο καθαριστήριο και σχετίζεται με τα τεκμήρια 3 και
2. Ήταν τυπικός μάρτυρας και η μαρτυρία του παρέμεινε αναντίλεκτη. Συνεπώς αυτή κρίνεται στο σύνολο της ως αξιόπιστη. Ο ΜΚ3 ήταν ο πρώτος αστυνομικός που μετέβηκε στο καθαριστήριο της Ελένης Λευτέρη, ιδιοκτήτριας η οποία του υπέδειξε το παραβιασμένο παράθυρο του καθαριστηρίου. Αυτός διαπίστωσε ότι υπήρχε μεγάλη ακαταστασία εντός του χώρου και το παράθυρο αυτού ήταν παραβιασμένο, δηλαδή είχε ανοίξει διά σωματικής βίας. Η πιο πάνω, του είχε αναφέρει ότι την προηγούμενη ημέρα έκλεισε και κλείδωσε τον χώρο και με την επιστροφή της το παράθυρο ήταν ανοικτό. Ο ΜΚ3 ήταν τυπικός μάρτυρας ο οποίος δεν αμφισβητήθηκε στην ουσία. Η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολό της. Η ΜΚ4 ήταν σαφής ότι την προηγούμενη ημέρα έκλεισε και κλείδωσε την κύρια πόρτα και το παράθυρο του καθαριστηρίου της. Αυτή δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση, η μαρτυρία της είναι αναντίλεκτη και αυτή δεν κλονίστηκε σε καμία περίπτωση. Συνεπώς κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολό της. Ο ΜΚ5 μου έκανε καλή εντύπωση καταθέτοντας για τις διάφορες εξετάσεις στις οποίες προέβηκε, μεταξύ αυτών και στην λήψη της ανακριτικής κατάθεσης από τον κατηγορούμενο τεκμήριο 7 Α (7 μετάφραση). Δεν διαπίστωσα ότι άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντα του αλλά ανέφερε την θέση ότι η μαρτυρία που κατείχε ήταν αρκετή για να καταχωρηθεί υπόθεση εναντίον του κατηγορούμενου, ως και έγινε. Στη θέση της υπεράσπισης και στην αναφορά του κατηγορούμενου προς αυτόν ότι ο τελευταίος βρήκε το βιβλιάριο επιταγών του παραπονούμενου στο Μούτταλο και θα έπρεπε ο ΜΚ5 να τον ρωτήσει ποιός ήταν ο σκοπός του και γιατί το κρατούσε θεωρώ ότι ο ΜΚ5 θα έπρεπε να τον ρωτήσει γιατί το κατείχε, από πότε το κατείχε και γιατί δεν το παρέδωσε στην αστυνομία. Δεν θεωρώ όμως ότι με αυτή την παράλειψη άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντά του. Ανέφερε όμως ο μάρτυρας ότι από τη στιγμή που ο κατηγορούμενος κατείχε τις 19 επιταγές του παραπονούμενου θα μπορούσε να τις χρησιμοποιήσει πλαστογραφώντας τις. Σημαντικό από την κατάθεση του είναι ότι στην κατοχή του κατηγορούμενου δηλαδή στο σακίδιο του βρέθηκαν 19 επιταγές του παραπονούμενου τεκμήριο
3. Αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αξιόπιστη στο σύνολό της. Ο ΜΚ6 κατέθεσε στο Δικαστήριο αναφορικά με την διαπίστωση της κλοπής από το αυτοκίνητο του, μεταξύ άλλων και ενός βιβλιαρίου επιταγών της εταιρείας του. Ανέφερε στο Δικαστήριο τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε μετά από αυτή τη διαπίστωση. Κατά την αντεξέταση του επανέλαβε τις θέσεις του, ήταν σταθερός στην μαρτυρία του, δεν υπέπεσε σε αντιφάσεις και η μαρτυρία του κρίνεται ως αξιόπιστη στο σύνολο της. Η ΜΚ7 κατέθεσε στο Δικαστήριο σε σχέση με την κλοπή των ρούχων της τα οποία είχε πάρει στο καθαριστήριο της ΜΚ
4. Αυτή κατέθεσε στο Δικαστήριο την αλήθεια και αποδέχομαι στο σύνολο την μαρτυρία της, πλην του σημείου του υπολογισμού της αξίας των κλαπέντων ρούχων για τα οποία όπως η ίδια είπε τα υπολόγισε περίπου. Ο ΜΚ8 καταθέτοντας ενώπιον μου, μου έκανε καλή εντύπωση. Διαφάνηκε ότι οι υποψίες του ήταν εύλογες, βλέποντας τον κατηγορούμενο να περπατά ύποπτα καθ΄ότι με την ανακοπή του κατηγορούμενου διαπιστώθηκε ότι εντός του σακιδίου του ευρίσκονταν οι κλοπιμαίες επιταγές του παραπονούμενου. Κρίνω ότι δεν έχει σημασία ο τρόπος με τον οποίο ευρίσκονταν αυτές μαζί με τα αποκόμματα των επιταγών και το βιβλιάριο μέσα στο σακίδιο του, αλλά έχει σημασία ότι αυτός είχε στην κατοχή του την περιουσία του παραπονούμενου. Ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής λέγοντας ότι, μόλις σταμάτησαν δίπλα του και του είπαν να σταματήσει ο κατηγορούμενος σταμάτησε, ήταν συνεργάσιμος μαζί τους και δεν προσπάθησε να αποφύγει τον έλεγχο. Η θέση της υπεράσπισης ότι επειδή δεν ρώτησε τον κατηγορούμενο πότε ήρθαν οι επιταγές στην κατοχή του ή ποιός ήταν ο σκοπός του κατηγορουμένου δεν εξυπακούει ότι αυτός άσκησε πλημμελώς τα καθήκοντα του. Επίσης διαφάνηκε ότι η εκδοχή του κατηγορούμενου ότι βρήκε τις επιταγές και θα τις παρέδινε στην αστυνομία, δεν ευσταθεί, γιατί κατευθυνόταν προς την Κάτω Πάφο σε αντίθετη κατεύθυνση από την αστυνομία. Ως εκ τούτου δεν αποδέχομαι την θέση αυτή η οποία και απορρίπτεται. Θεωρώ ότι ο ΜΚ8 κατέθεσε την αλήθεια στο Δικαστήριο αναφορικά με την ανακοπή του κατηγορούμενου και τί πραγματικά διαπίστωσε εκείνη την ημέρα. Αποδέχομαι την μαρτυρία του ως αξιόπιστη στο σύνολο της. Οι ενέργειες του ΜΚ9 ήταν περιορισμένες δηλαδή αφορούσαν την σύλληψη του κατηγορουμένου και την λήψη ανακριτικής κατάθεσης του τεκμήριο Α (Α1 μετάφραση). Η αξιολόγηση των ενεργειών του και γενικότερα της μαρτυρίας του θα γίνει πιο κάτω σε συνάρτηση με την αξιολόγηση της λήψης της ανακριτικής κατάθεσης του κατηγορούμενου από αυτόν. Για την παρούσα υπόθεση λήφθηκαν διάφορα τεκμήρια τα οποία έτυχαν επιστημονικών αναλύσεων στο επίπεδο του DNA στο Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου (ΙΓΝΚ) και προς τούτο έδωσε μαρτυρία ο ΜΚ
5. Όσον αφορά την προσέγγιση και εξέταση μαρτυρίας εμπειρογνώμονα παραπέμπω στη σχετική νομολογία (βλ. Φιλίππου ν. Οδυσσέως

(1989)1 C.L.R 1, Θεοσκέπαστη Φαρμ ν. Δημοκρατίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 984, Ευαγγέλου ν. Αμπίζας

(1982)1 C.L.R. 41, Νικολάου ν. Σταύρου

(1992)1(Β) ΑΑΔ 746, R v. Turner

(1975)1 All.E.R. 70 και Χ¨Δημητρίου ν. Δημοκρατίας

(1998)2 Α.Α.Δ. 104) όπου σύμφωνα με αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει και στην συνέχεια να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει την δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. Αφού έλαβα λοιπόν υπόψη μου τα προσόντα, τις γνώσεις και την πείρα του ΜΚ10, ως αυτά εμφαίνονται στο τεκμήριο 12 καθώς και τις αρχές που καθορίζουν πότε ένας μάρτυρας θεωρείται εμπειρογνώμονας είναι η κατάληξη μου ότι αυτός είναι Εμπειρογνώμονας Γενετιστής ειδικός σε θέματα DNA δηλαδή επί των θεμάτων για τα οποία κατέθεσε. Θα πρέπει άλλωστε να αναφερθεί ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τα προσόντα του. Ο εν λόγω μάρτυρας μου έκανε εξαιρετική εντύπωση γιατί η μαρτυρία του ήταν επαρκώς τεκμηριωμένη, αντικειμενική και αξιόπιστη και δεν κλονίσθηκε κατά την αντεξέταση του. Συναφώς κρίνω ότι μπορώ να στηριχτώ σε αυτήν προκειμένου να σχηματίσω την δική μου ανεξάρτητη κρίση, στην βάση των γεγονότων που θα κριθεί ότι έχουν αποδειχθεί με βάση την μαρτυρία που θα γίνει αποδεκτή. Τον θεωρώ ως απόλυτα αξιόπιστο μάρτυρα. Ειδικότερα επισημαίνω και αποδέχομαι από την μαρτυρία του: Η έκθεση του 3Χ8/19 σχετίζεται με την 5Χ7/

1. Είναι δηλαδή αποδεκτά από το Δικαστήριο τα ευρήματα του, τα αναφερόμενα σε αυτές (τεκμήριο 6: σελίδα 8, παράγραφος 1, τεκμήριο 13: σελίδα 9, παράγραφος 7), ότι από το κουτί χυμού μάρκας EVIVΑ (F19ΧΧ8 - 1.1), ελήφθηκε επίχρισμα από το στόμιο του και εντοπίστηκε μεικτό γενετικό υλικό, δότες του οποίου είναι ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea και ο ΧΧΧ ΧΧΧ Matei. Η σύγκριση του μεικτού γενετικού υλικού που απομονώθηκε από το υλικό του 3Χ8 - 1.1, έγινε με τα παρειακά επιχρίσματα που λήφθηκαν από τα πιο πάνω άτομα με την αναφορά της Υπηρεσίας Εγκληματολογικών Ερευνών που φέρει αριθμό 5Χ8/
2. Ως εκ τούτου αυτός αιτιολογημένα παρουσίασε και την έκθεση του με αριθμό 5Χ7/19 τεκμήριο 13, μαζί με τα δύο επισυνημμένα έντυπα Αστ.
3. Η δειγματοληψία 3Χ8 - 1.1 ήταν θετική στην παρουσία αμυλάσης που είναι ένζυμο, το οποίο συναντά κάποιος στο σάλιο (σελίδα 7, στην τελευταία παράγραφο του τεκμ.6). Αυτά ήταν τα συμπεράσματα, στα οποία κατέληξε σε σχέση με τα αντικείμενα που παραδόθηκαν (της αναφοράς ΥΠ.ΕΓ.Ε 3Χ8/2019). Την στατιστική εκτίμηση της πιο πάνω συσχέτισης του Λόγου της Πιθανοφάνειας κάτω από δύο διαφορετικά σενάρια. Ειδικότερα στο δεύτερο σενάριο (σελ. 2 του τεκμηρίου 14) ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea όσο και ο ΧΧΧ ΧΧΧ Matei είναι πιθανόν 78 εξάκις εκατομμύρια να είναι οι δότες του μεικτού γενετικού υλικού που εντοπίστηκε στο αντικείμενο 3Χ8 - 1.
4. παρά δύο άγνωστα και τυχαία άτομα. Σε αυτό το σενάριο, όπου υπάρχουν δύο πρόσωπα, ο λόγος της πιθανοφάνειας είναι πολύ πιο υψηλός, λόγω του ότι ακριβώς παρατηρείται η ταύτιση όλων των γενετικών χαρακτηριστικών στο μείγμα σε αντίθεση με το πρώτο σενάριο. Και στις δύο περιπτώσεις, αυτό το μεικτό γενετικό υλικό ήταν από δύο άτομα και κατά τη δική του επιστημονική άποψη την οποία αιτιολόγησε, σίγουρα δότης είναι ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea, όπως επίσης ο ΧΧΧ ΧΧΧ Matei και δεν ήταν μείγμα περισσότερων προσώπων. Επίσης είναι απίθανο σενάριο να υπάρχει γενετικό υλικό τρίτου προσώπου. Ο ΧΧΧ ΧΧΧ Hamzea είναι ο δότης αυτού του μεικτού γενετικού υλικού και στην παρούσα περίπτωση στο σάλιο υπήρχαν σχετικά μεγάλες ποσότητες γενετικού υλικού. Σύμφωνα με τον λόγο της πιθανοφάνειας (δεύτερη σελίδα του τεκμηρίου 14), ο τεράστιος αριθμός 78 εξάκις εκατομμύρια, δηλώνει την συνεισφορά και των δύο αυτών προσώπων και σε ίσες ποσότητες. Αναφορικά με την χρονική εναπόθεση του γενετικού υλικού τους πάνω στο αντικείμενο 3Χ8 - 1.
5. επειδή υπήρχε εκεί το ένζυμο της αμυλάσης (τελευταία παράγραφος σελ. 7 τεκμηρίου 6) η εναπόθεση μπορεί να ήταν σχετικά πρόσφατη. Για το πώς εναποτέθηκε γενετικό υλικό στο συγκεκριμένο κουτί χυμού, στο στόμιο του οποίου εντοπίστηκε σάλιο, υπήρχαν δύο τρόποι, είτε ότι και τα δύο άτομα έχουν τοποθετήσει το στόμιο του στο στόμα τους ή μπορεί να έχουν αγγίξει το στόμιο μετά που έβαλαν το δάχτυλό τους στο στόμα τους και άγγιξαν το στόμιο και η εναπόθεση ήταν άμεση. Οι 2 εκθέσεις του ΜΚ 10 σχετίζονταν, φέρουν την ίδια ημερομηνία και έφυγαν ταυτόχρονα από το εργαστήριο του ΙΝΓΚ και τηρήθηκε η ορθή διαδικασία. Περαιτέρω η υπεράσπιση ενώ αποδέχεται την εμπειρογνωμοσύνη του ΜΚ10 ως μάρτυρας της αλήθειας επικαλείται ταυτόχρονα ότι δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η μαρτυρία του, καθ΄ ότι δεν τηρήθηκε η ορθή διαδικασία συλλογής, διατήρησης και διαφύλαξης των γενετικών προφίλ του κατηγορούμενου. Πώς μπορεί να ευσταθεί αυτή η θέση εφόσον η ίδια η υπεράσπιση αμφισβητεί τον τρόπο διεξαγωγής της πιο πάνω διαδικασίας από το ΙΓΝΚ η οποία επηρεάζει και/ή συμπαρασύρει την εγκυρότητα των επιστημονικών εξετάσεων του ΜΚ
6. Συνακόλουθα θεωρώ ότι οι πιο πάνω θέσεις είναι αντιφατικές και ως τέτοιες απορρίπτονται από το Δικαστήριο. Να αναφέρω ότι η διαδικασία δίκης εντός δίκης είναι δυνατό να λάβει χώρα και για την αποδεκτότητα μαρτυρικού υλικού (σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης» κ.κ. Σάντη και Ηλιάδη) που βεβαίως δεν έγινε στην παρούσα. Συνακόλουθα δεν έχω καμία απολύτως αμφιβολία ότι στην παρούσα τηρήθηκε από το Ινστιτούτο Γενετικής και Νευρολογίας Κύπρου η ορθή διαδικασία συλλογής και καταχώρησης γενετικών προφίλ και γενετικού υλικού που αφορούσαν τον κατηγορούμενο και τον ΧΧΧ Ματέι. Ως εκ των άνω αποδέχομαι πλήρως την μαρτυρία του ΜΚ10, ο οποίος ως εμπειρογνώμονας, εξήγησε με αντικειμενικό τρόπο και με την απαιτούμενη επάρκεια, σαφήνεια και λεπτομέρεια, τα δεδομένα που προέκυψαν από τις πιο πιο πάνω αναφερθείσες εξετάσεις που έκανε στα τεκμήρια της υπόθεσης και αιτιολόγησε δεόντως επιστημονικά την γνώμη του. Στην Gr. PLESCA και Δημοκρατίας, 2018, 18.1.18 λέχθηκαν τα εξής: «Η ανεύρεση γενετικού υλικού του εφεσείοντα σε τεκμήρια που συνδέονταν με τη ληστεία, αποτέλεσε τους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας επί των οποίων στηρίχθηκε η καταδίκη του. Είναι γνωστές οι αρχές ως προς τη σημασία της περιστατικής μαρτυρίας. Όπως τονίσαμε στην πρόσφατη απόφαση Άθως Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση 96/2016, ημερομηνίας 28.11.2017, « η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή μαρτυρίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει, για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου, να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση, αφενός, και να μην μπορεί να συμβιβαστεί, αφετέρου, με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας (Fournides v. Republic

(1986)2 CLR 73). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνο όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας στην ενοχή του (Παφίτης ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, Μιχαηλίδης v Δημοκρατίας

(1989)2 ΑΑΔ 172)». Τα αποτελέσματα γενετικών εξετάσεων προσφέρουν περιστατική μαρτυρία η οποία μπορεί από μόνη της σε κατάλληλη περίπτωση να θεμελιώσει ενοχή, όπως αναφέρθηκε χαρακτηριστικά στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Νικολάου (Αρ.1)

(2010)2 ΑΑΔ 525[1]. Περιστατική μαρτυρία δε που προέρχεται από επιστημονικές εξετάσεις, όπως αυτές σε επίπεδο μοριακής γενετικής είναι ιδιαιτέρως σημαντική ως προς την δυναμική που αναπτύσσει λόγω της φύσης της, ώστε να υπάρχει στην κατάλληλη περίπτωση για να θεμελιώσει ενοχή. Ως προς την αξία της διαπίστωσης ύπαρξης γενετικού υλικού σχετικές είναι οι υποθέσεις Σάββας Πλαστήρα κ.α. V. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 195, Γρηγόρης Σίμου Γρηγορίου v. Δημοκρατίας

(2001)2 ΑΑΔ 571, Γεώργιος Ιωάννη Γιαννίδης v. Αστυνομίας

(2002)2 ΑΑΔ 143, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Νικολάου ποινική έφεση 212/09 ημερομηνίας 10.11.10, Hussein Vedat v. Αστυνομίας Ποινική έφεση 102/2010 ημερομηνίας 21.1.2011. Όπως σημειώθηκε στην υπόθεση Γιαννίδης πιο πάνω ο εντοπισμός του γενετικού υλικού δεν οδηγεί στην απόδειξη της ενοχής του κατηγορουμένου από μόνος του, αλλά καταδεικνύει ότι ο κατηγορούμενος ήρθε σε επαφή με το συγκεκριμένο αντικείμενο μία δεδομένη στιγμή. Συνεπώς αποτελεί ένα συνδετικό κρίκο για την αξιολόγηση όλων των γεγονότων έτσι ώστε να αποτελέσει μέρος του συμπεράσματος του Δικαστηρίου ως προς την ενοχή του κατηγορούμενου ή όχι. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Ο κατηγορούμενος άσκησε το δικαίωμα της σιωπής. Η αρχή ότι το τεκμήριο της αθωότητας, το οποίο κατοχυρώνεται ρητά από το Άρθρο 12.4 του Συντάγματος και το άρθρο 6

(2)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Νόμος 39/1962), εμπεριέχει, σιωπηρά, το δικαίωμα της σιωπής και, συνακόλουθα, το δικαίωμα της μη αυτοενοχοποίησης, έχει αναγνωρισθεί τόσο από τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όσο και από τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ). (Βλ., μεταξύ άλλων, Πρόεδρος της Δημοκρατίας ν. Βουλής (Αρ.1)

(1994)3 Α.Α.Δ. 1, Funke & Others v. France [1993] 16EHRR 297 και Saunders v. United Kingdom [1997] 23EHRR 313). Από τον κατηγορούμενο λήφθηκαν δύο καταθέσεις τεκμήρια Α και 7Α στα πλαίσια διερεύνησης των δύο υποθέσεων. Όσον αφορά τη γραπτές καταθέσεις του κατηγορούμενου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic

(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic

(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Στην ανακριτική κατάθεση του τεκμήριο Α΄ αυτός πληροφορήθηκε από τον Αστυφύλακα 3ΧΧ6 ότι διερευνάται εναντίον του υπόθεση διάρρηξης καταστήματος και κλοπής στις 9 - 10.1.19 και δεν είναι υπόχρεος να πει οτιδήποτε εκτός εάν θέλει αλλά οτιδήποτε πει είναι δυνατό να γραφεί και να δοθεί ως μαρτυρία. Ο κατηγορούμενος κατόπιν ερωτήσεων που του υπέβαλε ο αστυνομικός ανέφερε ότι γνωρίζει που ευρίσκεται το καθαριστήριο αυτό. Παραδέχεται ότι στις 9.1.19 επισκέφθηκαν το καθαριστήριο μαζί με άλλο πρόσωπο δηλαδή τον ΧΧΧ, όχι ως πελάτης, αλλά για να κλέψουν. Αυτός ήταν έξω από αυτό, ο ΧΧΧ άνοιξε ένα παράθυρο, εισήλθε εντός, έκλεψε ρούχα και έφυγαν μαζί. Δεν ξέρει που είναι τα ρούχα. Σε επόμενη ερώτηση αναφέρει ότι εισήλθε σε αυτό, αλλά δεν έκλεψε τίποτα. Αφού πληροφορείται ότι το γενετικό του υλικό συνδέθηκε με το κουτί χυμού μάρκας EVIVA το οποίο εντοπίστηκε στη σκηνή, δηλαδή έξω από το καθαριστήριο είπε ότι ήπιε τόσο αυτός όσο και ο ΧΧΧ και τον ξέχασαν εκεί. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς σε 2 αδικήματα, δηλαδή για τα αδικήματα της συνωμοσίας, της διάρρηξης και της κλοπής από το καθαριστήριο της ΜΚ4 τεκμήριο Β (Β΄1 μετάφραση) αυτός απάντησε «παραδέχομαι, αλλά δεν μπήκα εγώ μέσα στο καθαριστήριο». Στην ανακριτική του κατάθεση τεκμήριο 7Α΄, την σχετιζόμενη με την δεύτερη υπόθεση (κατηγορία 4) για την κλοπή διά ευρέσεως του βιβλιαρίου επιταγών της εταιρείας του ΜΚ6 αυτός είπε ότι το βρήκε στον Μούτταλο, κάτω στο έδαφος. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΤΕΚΜ.Α΄ Στις 15.5.19 ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε ενώ βρισκόταν στο ξενοδοχείο που εργαζόταν και ήταν σε καλή κατάσταση. Διαπιστώνω ότι ο ΜΚ9 πριν να ξεκινήσει να υποβάλλει ερωτήσεις στον κατηγορούμενο τον ρώτησε εάν επιθυμεί να μιλήσει με τον δικηγόρο του και απάντησε αρνητικά. Αντελήφθηκε την διαδικασία και προχώρησε κανονικά η λήψη της κατάθεσης με τον κατηγορούμενο να απαντά στις ερωτήσεις του μάρτυρα. Ο κατηγορούμενος αρχικά στο τεκμήριο Α΄ δεν αποδέχεται την κλοπή των ειδών ένδυσης από το καθαριστήριο της ΜΚ4. Στη συνέχεια και αφού ο ΜΚ9 τον πληροφορεί ότι υπάρχει επιστημονική μαρτυρία που τον συνδέει, αυτός παραδέχεται ότι μπήκε αλλά δεν έκλεψε τίποτα. Ο ΜΚ9 τον ενημερώνει συγκεκριμένα ότι παραλήφθηκε από την αστυνομία το κουτί χυμού το οποίο εντοπίστηκε στην σκηνή έξω από το παράθυρο του καθαριστηρίου και στο οποίο ανευρέθηκε το γενετικό του υλικό. Μετά από αυτό ο κατηγορούμενος είπε ότι από αυτό τον χυμό ήπιε ο ίδιος και ο ΧΧΧ και τον ξέχασαν εκεί στο καθαριστήριο. Βρίσκω απόλυτα λογικό μετά που ήδη πληροφορήθηκε ότι υπήρχε επιστημονική μαρτυρία εναντίον του να παραδεχτεί την σύνδεση του με το εν λόγω αντικείμενο. Όπως υποδεικνύεται στο σύγγραμμα «Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές», των κ.κ Ηλιάδη και Σάντη, στις σελ. 888 και επ., με παραπομπή σε ανάλογη νομολογία τόσο των Δικαστηρίων της Δημοκρατίας όσο και Αγγλικών Δικαστηρίων, δεν υπάρχουν στεγανά στον τρόπο ταξινόμησης μιας δήλωσης ή συμπεριφοράς ως ομολογίας, αφού οι εκάστοτε περιστάσεις που την περιβάλλουν, είναι αδύνατο να προκαθοριστούν. Μια τέτοια ομολογία θα μπορούσε να προκύψει από κάποια γραπτή ή προφορική δήλωση, ως αποτέλεσμα μιας συμπεριφοράς ή ακόμη και από παρεμφερείς δηλώσεις που δεν ισοδυναμούν με άμεση ομολογία ή παραδοχή. Η ομολογία ή παραδοχή δε, αλλά και κάθε άλλης μορφής ενοχοποιητική δήλωση μπορεί να είναι γραπτή ή προφορική, χωρίς κατ΄ ανάγκη η καταδίκη που στηρίζεται σε προφορική ομολογία να είναι ανασφαλής ή μη ικανοποιητική. Στο ίδιο σύγγραμμα στην σελ.689 αναφέρεται ότι «η αξιολόγηση κατάθεσης ή δήλωσης του κατηγορούμενου αποτελεί θέμα που ανάγεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Κάθε μέρος αυτής που γίνεται δεκτό αποτελεί μαρτυρία για την αλήθεια των γεγονότων στα οποία αναφέρεται. Το Δικαστήριο μπορεί να δώσει όπως αυτό θεωρεί ότι επιβάλλεται, αλλιώτικη βαρύτητα σε διαφορετικά μέρη της κατάθεσης ή δήλωσης ή και μικρότερη σημασία ή ακόμη και να απορρίψει ένα ή περισσότερα μέρη αυτής (Πετράκης v Αστυνομίας

(2003)2 ΑΑΔ 455, Κωνσταντινίδης v Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 190). Επίσης όταν η κατάθεση ή η δήλωση του κατηγορούμενου είναι αυτοενοχοποιητική, μπορεί να γίνει αποδεκτή για απόδειξη της αλήθειας του περιεχομένου της, τόσο σε ποινικές όσο και σε πολιτικές υποθέσεις (Καϊμης v Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ, 662). «Η ομολογία ενοχής έχει αποκληθεί η βασιλίδα των μαρτυριών. Στο σύστημα όμως που διέπει την ποινική μας δίκη δεν έχουμε απολυτοποιήσει στον ύψιστο αυτό βαθμό την αξία της. Είναι θέμα πραγματικό που συναρτάται με τις περιστάσεις κάθε υπόθεσης. Έστω και αν γίνει αποδεκτή η ομολογία και ενταχθεί στον κορμό της μαρτυρίας, το δικαστήριο, στο τέλος, προβληματίζεται για την αλήθεια του περιεχομένου της και φυσικά για το κατά πόσο οδηγεί σε ασφαλή συμπεράσματα ενοχής. Η σχετική νομολογία μας, που αρχίζει από τις παλιές υποθέσεις R. v. Sfongaras 22 C.L.R. 13 και Volettos v. Republic

(1961)C.L.R. 169 τηρεί σταθερή γραμμή στο θέμα αυτό. Είναι ζήτημα που άπτεται των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και της δίκαιης δίκης. (Μάρτιν v. Δημοκρατίας

(1994)2 A.A.Δ. 65). Στην κατάθεση του κατηγορούμενου τεκμήριο Α΄ περικλείονται μεικτές δηλώσεις γιατί η ομολογία του περικλείει και ενοχοποιητικά και αθωωτικά στοιχεία, δηλαδή αυτός αρχικά στο τεκμήριο Α΄ δεν αποδέχεται την κλοπή των ειδών ένδυσης από το καθαριστήριο της ΜΚ

1. Στη συνέχεια και αφού ο ΜΚ9 τον πληροφορεί ότι υπάρχει επιστημονική μαρτυρία που τον συνδέει, αυτός παραδέχεται ότι μπήκε, αλλά δεν έκλεψε τίποτα. Στη συνέχεια τον ρωτά μάλιστα εάν έχει να αναφέρει οτιδήποτε άλλο σχετικό με την υπόθεση, στάση η οποία καταδεικνύει κάθε άλλο παρά παγίδευση του από τον αστυνομικό, ως η θέση της υπεράσπισης. Η επιστημονική μαρτυρία συγκεκριμενοποιείται ξεκάθαρα από τον ΜΚ9 στην ερώτηση
2. Οι δηλώσεις του ότι στις 9.1.19 πήγαν εκεί με τον ΧΧΧ για να κλέψουν, ότι ανοίχθηκε το παράθυρο του καθαριστηρίου, μπήκαν μέσα, ότι ήπιαν από το κουτί χυμού και το ξέχασαν εκεί είναι ενοχοποιητικές τις οποίες αποδέχομαι ότι έκανε με την ελεύθερη του βούληση. Δεν αποδέχομαι τις λοιπές ότι δεν εισήλθε εντός και δεν έκλεψε τίποτα. Σε αυτές τις περιπτώσεις όταν η κατάθεση περιέχει και ενοχοποιητικά και άλλα στοιχεία αυτά πρέπει να αξιολογούνται, ιδιαίτερα όπου ο κατηγορούμενος δεν έχει προσφέρει μαρτυρία ( R v Duncan

(1981)73 Cr APP R 359, R v Aziz

(1995)3 All ER 149). Εν πάσει περιπτώσει εάν η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι ο μάρτυρας παγίδευσε τον κατηγορούμενο και ακολούθησε λανθασμένους δικαστικούς κανόνες κατά τη λήψη της κατάθεσης του κατηγορουμένου ή ότι παραβιάστηκαν τα συνταγματικά δικαιώματα του, καθ΄οιονδήποτε τρόπο, όφειλε η υπεράσπιση να αμφισβητήσει τον τρόπο λήψεως της και να ακολουθηθεί η ενδεδειγμένη διαδικασία. Περί τούτου, δεν αποδέχομαι την θέση της υπεράσπισης ότι o ΜΚ9 παραπλάνησε ή παγίδευσε τον κατηγορούμενο κατά την λήψη της πιο πάνω κατάθεσης την οποία και απορρίπτω. Επαναλαμβάνω ότι σε καμία περίπτωση δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση η λήψη της κατάθεσης του από τον ΜΚ9, με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Η υπεράσπιση στην ουσία δεν αμφισβήτησε την θεληματικότητα ή την αποδεκτότητα της ομολογίας του κατηγορούμενου στο τεκμήριο Α΄ στο στάδιο της κατάθεσης της από την ΚΑ κατά την δίκη. Η δίκη εντός δίκης αποτελεί αυτοτελή διαδικασία που σκοπό έχει να διασφαλίσει τα δικαιώματα του κατηγορούμενου. Συνεπώς εφόσον η εν λόγω κατάθεση δεν αμφισβητήθηκε δεν μπορεί να τίθεται η θέση από την υπεράσπιση ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποδώσει βαρύτητα στις δηλώσεις στις οποίες προέβηκε ο κατηγορούμενος γιατί είναι αντιφατικές. Εν κατακλείδι κρίνω ότι ο ΜΚ9 ανέφερε στο Δικαστήριο επακριβώς τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε σε σχέση με την παρούσα υπόθεση και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της ως αξιόπιστη. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΓΡΑΠΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΤΕΚΜ.Β΄ Η απάντηση του κατηγορούμενου όταν κατηγορήθηκε γραπτώς από τον Αστ.3ΧΧ2 και αφού του λέχθηκε ότι δεν είναι υπόχρεος να πει τίποτε, εκτός εάν θέλει, αλλά οτιδήποτε πει θα γραφεί και πιθανό να δοθεί ως μαρτυρία, ήταν «παραδέχομαι, αλλά δεν μπήκα εγώ μέσα στο καθαριστήριο». Σε αυτή εμφαίνεται η υπογραφή του. Αποδέχομαι την παραδοχή του κατηγορουμένου στο τεκμήριο Β΄ για την διάπραξη των αδικημάτων, η οποία δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση σε κανένα στάδιο, αντίθετα κατατέθηκε αυτή ως παραδεκτό γεγονός. Η πιο πάνω δήλωση του συσχετίζεται με τα ήδη αναφερθέντα του κατηγορούμενου την αμέσως προηγούμενη ημέρα στον Αστ.3ΧΧ6 όταν του ελάμβανε την ανακριτική του κατάθεση τεκμήριο Α΄. Για το θέμα της αποδεκτότητας τέτοιων ενοχοποιητικών δηλώσεων ή παραδοχών από τον κατηγορούμενο παραπέμπω στα πιο πάνω αναφερθέντα για το τεκμήριο Α΄. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΤΕΚΜ.7Α΄ Επίσης γίνεται αποδεκτή η θέση του ότι αυτός βρήκε το βιβλιάριο επιταγών του παραπονούμενου ΜΚ6, στον Μούτταλο, το οποίο όμως δεν είχε πρόθεση να παραδώσει στην αστυνομία, σύμφωνα με τον ίδιο, γιατί απλούστατα αυτός περπατούσε σε αντίθετη κατεύθυνση από το Αστυνομικό Τμήμα σύμφωνα με την αποδεχθείσα μαρτυρία του ΜΚ

1. Για το θέμα της αποδεκτότητας τέτοιων ενοχοποιητικών δηλώσεων ή παραδοχών από τον κατηγορούμενο παραπέμπω στα πιο πάνω αναφερθέντα για το τεκμήριο Α΄. ΔΗΛΩΣΗ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ ΣΤΙΣ 29.11.19 (ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 4) Ο κατηγορούμενος στις 29.11.21 κατά την ανακοπή του από την αστυνομία και αφού ανευρέθηκε στο σακίδιο του το τεκμήριο 11 (19 επιταγές του παραπονούμενου ΜΚ6) προβαίνει και πάλιν σε παραδοχή λέγοντας «τις βρήκα χαμέ». Η πιο πάνω δήλωση του κατηγορούμενου στην αστυνομία η οποία είναι καταγεγραμμένη στο τεκμήριο 8 Α΄ ουδόλως αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ότι λέχθηκε από αυτόν και αποτελεί παραδοχή του την οποία αποδέχομαι. Επαναλαμβάνω και υϊοθετώ για το θέμα της αποδεκτότητας τέτοιων ενοχοποιητικών δηλώσεων ή παραδοχών από τον κατηγορούμενο τα πιο πάνω αναφερθέντα για το τεκμήριο Α΄. Λαμβανομένης υπόψη μου της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: ΕΥΡΗΜΑΤΑ Με βάση την μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και τα παραδεκτά γεγονότα τα οποία δηλώθηκαν, καταλήγω στα ακόλουθα: Η ΧΧΧ Λευτέρη ιδιοκτήτρια του καθαριστηρίου ΧΧΧ LEFTERI LAUNDRY στις 9 Ιανουαρίου 2019 και γύρω στις 15:30 είχε φύγει από το καθαριστήριο της, αφού έκλεισε και κλείδωσε την κύρια αλουμινένια πόρτα και το αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του καθαριστηρίου. Μετά που η ΜΚ4 κλείδωσε το καθαριστήριο της και έφυγε, ο κατηγορούμενος μετέβηκε έξω από αυτό, μαζί με τον ΧΧΧ ΧΧΧΜατέι. Αυτοί παραβίασαν το παράθυρο του με σωματική βία, εισήλθαν σε αυτό και έκλεψαν τα είδη ένδυσης του συζύγου της ΜΚ4 και της ΜΚ
2. Πριν να αναχωρήσουν ξέχασαν κάτω από το παραβιασθέν παράθυρο του καθαριστηρίου το κουτί χυμού μάρκας EVIVA (3Χ8 - 1.1) από το οποίο ήπιαν. Στις 10 Ιανουαρίου 2019 η ΜΚ4 γύρω στις 07.00 διαπίστωσε ότι το αλουμινένιο συρόμενο παράθυρο του καθαριστηρίου της ήταν ανοικτό, υπήρχε ακαταστασία μέσα στο καθαριστήριο και διαπίστωσε την κλοπή δύο ανδρικών σακακιών του συζύγου της, αξίας €100 αλλά και ρούχων της ΧΧΧ Μεληνιώτη, πελάτισσας της. Ο ΜΚ2 μετέβηκε εκεί, διενήργησε επιτόπιες εξετάσεις όπου παρέλαβε και συσκεύασε την δειγματοληψία από αγγίγματα στο παραβιασμένο παράθυρο του καθαριστηρίου και το πιο πάνω κουτί χυμού με διακριτικά Τ.Τ.
3. Από αυτό απομονώθηκε μεικτό γενετικό υλικό, δότες του οποίου είναι ο κατηγορούμενος και ο ΧΧΧ Ματέι σύμφωνα με τις απαιτούμενες εξειδικευμένες επιστημονικές εξετάσεις και αναλύσεις στο επίπεδο του γενετικού υλικού, στις οποίες προέβηκε ο ΜΚ10 (τεκμήρια 6,13,14). Το κουτί χυμού δεν ανήκε στην ΜΚ4 και δεν ευρισκόταν εκεί την προηγούμενη ημέρα όταν έφυγε από το καθαριστήριο. Αυτή δεν γνωρίζει τον κατηγορούμενο και ούτε ήταν πελάτης της. Η αξία των δύο σακακιών τα οποία κλάπηκαν από εκεί ήταν €100 ως τα είχαν αγοράσει τα Χριστούγεννα και ήταν του συζύγου της. Γνώριζε τί ρούχα υπήρχαν μέσα στο καθαριστήριο της και κλάπηκαν τα ρούχα της πελάτισσας της ΧΧΧ Μελινιώτη ΜΚ7 η οποία μετέβηκε στο καθαριστήριο λίγο μετά που ενημερώθηκε για την κλοπή. Μεταξύ αυτών υπήρχαν καινούργια και χρησιμοποιημένα ρούχα. Στις 16.5.2019 ο Αστυφύλακας 3ΧΧ2 κατηγόρησε γραπτώς τον κατηγορούμενο (τεκμήριο Β΄) για το αδίκημα της συνωμοσίας για διάπραξη κακουργήματος μαζί με τον ΧΧΧ Ματέι και για το αδίκημα της διάρρηξης του καθαριστηρίου της ΜΚ4 και της κλοπής ειδών ένδυσης από αυτό. Αυτός απάντησε «παραδέχομαι, αλλά δεν μπήκα εγώ μέσα στο καθαριστήριο». Οι δηλώσεις του κατηγορούμενου στην κατάθεση του, τεκμήριο Α΄ ότι στις 9.1.19 πήγαν εκεί με τον ΧΧΧ για να κλέψουν, ότι ανοίχθηκε το παράθυρο του καθαριστηρίου, μπήκαν μέσα, ότι ήπιαν από το κουτί χυμού και τον ξέχασαν εκεί είναι ενοχοποιητικές τις οποίες αποδέχομαι ότι έκανε με την ελεύθερη του βούληση. Στις 17.11.2021 κλάπηκε από το αυτοκίνητο του ΜΚ6 το βιβλιάριο επιταγών της εταιρείας του στο χώρο στάθμευσης του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου. Επίσης κλάπηκαν από το αυτοκίνητο του τσάντες, μικροπράγματα και κάποια άλλα έγγραφα της εταιρείας του, που υπήρχαν σε τσαντάκι ώμου. Αυτός είδε και αναγνώρισε στο Δικαστήριο τα τεκμήρια 9-11 τα οποία ήταν δικά του. Τον κατηγορούμενο δεν τον γνωρίζει. Ο ΜΚ6 την ίδια ημέρα δηλαδή στις 17.11 κατάγγειλε το συμβάν στην αστυνομία, δηλαδή μόλις αντιλήφθηκε ότι κάποιος άνοιξε το αυτοκίνητο του. Οι 19 επιταγές (τεκμήριο 11) και τα αποκόμματα επιταγών (τεκμήριο 10) στο όνομα της εταιρείας του παραπονούμενου ΜΚ6 αποτελούν μέρος του τεκμηρίου
4. Στις 29.11.21 αυτά ανευρέθηκαν από τον ΜΚ8 στην κατοχή του κατηγορουμένου, δηλαδή στο πορτοφόλι του εντός του σακιδίου του. Στην κατάθεση η οποία λήφθηκε από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 7), αυτός παραδέχεται ότι το βιβλιάριο επιταγών το βρήκε κάτω στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος βρήκε το βιβλιάριο επιταγών του παραπονούμενου ΜΚ6, στον Μούτταλο, το οποίο όμως δεν είχε πρόθεση να παραδώσει στην αστυνομία γιατί αυτός περπατούσε σε αντίθετη κατεύθυνση από το Αστυνομικό Τμήμα όταν ανακόπηκε από την αστυνομία στην οποία είπε «ότι τις βρήκε χαμέ». Τα τεκμήρια της υπόθεσης (3,4, 9 -11) διακινήθηκαν ορθά, από την παραλαβή τους από την αστυνομία μέχρι και την κατάθεση τους στο Δικαστήριο χωρίς να διαρρηχθεί η αλυσίδα συνοχής τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της Συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος, κατά παράβαση του άρθρου 371 (κατηγορία 1). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος της κατηγορίας 1 αυτός μεταξύ των ημερομηνιών 9-10 Ιανουαρίου 2019 στην Πάφο, συνωμότησε με τον Emil Florin Matei να διαπράξουν το αδίκημα της διάρρηξης καταστήματος. Με βάση τα όσα έχουν λεχθεί σχετικά στην υπόθεση Gani v. Δημοκρατίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 134 «το αδίκημα της συνωμοσίας συντελείται από τη στιγμή που δύο ή περισσότεροι συμφωνούν να διαπράξουν αδίκημα ή να επιτύχουν νόμιμο σκοπό με παράνομα μέσα. Δεν είναι αναγκαίο για τη συμπλήρωση του αδικήματος να έχει τελεστεί οτιδήποτε πέραν από τη συμφωνία. Το κατά πόσο οι συνωμότες μετάνιωσαν ή σταμάτησαν ή παρεμποδίστηκαν ή απέτυχαν ή δεν είχαν την ευκαιρία να προωθήσουν το σκοπό της συνωμοσίας, είναι αδιάφορο. (Βλέπε Μulcany v. R.

(1868)L.R.34 H.L.328, O/Connell v. R.

(1844)5 St. Tr. (N.S.) 1, R. v. Aspinall

(1876)2 Q.B.D. 48). Η ουσία του αδικήματος της συνωμοσίας συνίσταται λοιπόν όχι στην εκτέλεση της παράνομης πράξης ή στην πραγματοποίηση του σκοπού της συνωμοσίας αλλά στον καταρτισμό συμφωνίας μεταξύ δύο ή περισσοτέρων προσώπων να διαπράξουν μια παράνομη πράξη ή να εκτελέσουν μια νόμιμη πράξη με παράνομα μέσα. Όταν τα εμπλεκόμενα πρόσωπα συμφωνήσουν να πραγματοποιήσουν το εγκληματικό τους σχέδιο, η πλοκή (the plot) να το πράξουν αποτελεί και την εγκληματική ενέργεια και με τη συμφωνία το αδίκημα της συνομωσίας έχει πλέον συντελεστεί (βλ. σύγγραμμα Archbold 2004, παρ. 34-4). Είναι λοιπόν άνευ σημασίας και το κατά πόσον αυτό που τελικώς πραγματοποιείται διαφέρει από τα συμφωνηθέντα. Δεν υπάρχει συνωμοσία όταν οι διαπραγματεύσεις για οποιοδήποτε λόγο δεν επιφέρουν στέρεα συμφωνία μεταξύ των μερών (βλ. σύγγραμμα Blackstones Criminal Practice 2003 παρ. Α6.14, σελ.90). Από την άλλη είναι δυνατό να υπάρξει συνωμοσία ακόμα και σε περιπτώσεις όπου κάποιοι εκ των συνωμοτών δεν έχουν συναντηθεί ποτέ, φτάνει να καταδειχθεί ότι συμμετείχαν σε κάποιον κοινό σχεδιασμό, γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim. L.R. 495). Χρειάζεται απαραίτητα συμφωνία και πρόθεση υλοποίησης της παράνομης πράξης. Η πρόθεση αυτή αποτελεί την ένοχη σκέψη (mens rea) που είναι προαπαιτούμενη για τη διάπραξη του αδικήματος (βλ.Yip Chieu-Chung v. The Queen

(1995)1 AC 111). Για να στοιχειοθετηθεί συνωμοσία θα πρέπει να αποδειχθεί ότι ο κατηγορούμενος γνώριζε ότι η συμφωνηθείσα διαγωγή προϋπόθετε τη διάπραξη από ένα ή περισσότερα των μερών της συμφωνίας, κάποιου αδικήματος ή κάποιων αδικημάτων. Απλή γνώση ή και πρόθεση δεν αρκεί για στοιχειοθέτηση του αδικήματος (βλ. R v. Anderson

(1986)A.C. 27, H.L). Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της Διάρρηξης καταστήματος, κατά παράβαση των άρθρων 294(α) και 20 του Κεφ.154 (κατηγορία 2). Το συγκεκριμένο αδίκημα, που αντιμετωπίζει στην παρούσα ο κατηγορούμενος, προκύπτει από τον συνδυασμό των άρθρων 291 (ορισμός της διάρρηξης) και 294(α) του Κεφ.

1. Το 291 προνοεί ότι: « Όποιος διαρρήχνει οποιοδήποτε μέρος κτιρίου, εξωτερικό ή εσωτερικό ή ανοίγει με ξεκλείδωμα, έλξη, ώθηση, ανύψωση ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο, θύρα, παράθυρο, παραθυρόφυλλο, πόρτα υπογείου ή άλλο πράγμα προορισμένο για το κλείσιμο ή για την κάλυψη ανοίγματος σε κάποιο κτίριο ή άνοιγμα που επιτρέπει τη δίοδο από ένα μέρος του κτιρίου σε άλλο, θεωρείται ότι διαρρήχνει το κτίριο». Κάποιο πρόσωπο θεωρείται ότι εισέρχεται σε κτίριο αμέσως όταν οποιοδήποτε μέρος του σώματος του ή οποιοδήποτε μέρος οργάνου που χρησιμοποιείται από αυτό, βρίσκεται εντός του κτιρίου. Το άρθρο 294(α) προνοεί τα ακόλουθα: « Όποιος (α) διαρρήχνει και εισέρχεται σε σχολικό κτίριο, κατάστημα, αποθήκη, γραφείο ή λογιστήριο ή σε κτίριο που συνορεύει με κατοικία και που κατέχεται μαζί με αυτό όμως δεν αποτελεί τμήμα της και διαπράττει κάποιο κακούργημα σε αυτά ή (β) ...... είναι ένοχος κακουργήματος........». Από την συνδυασμένη ανάγνωση των προαναφερόμενων διατάξεων και των λεπτομερειών αδικήματος των σχετικών κατηγοριών στην παρούσα, προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία που πρέπει να αποδειχθούν είναι:
2. Η διάρρηξη καταστήματος, ως διαπράττεται με κάποιον από τους τρόπους που προβλέπει το άρθρο 291,
3. Η είσοδος σε αυτό,
4. Το πιο πάνω να γίνεται με σκοπό την διάπραξη κακουργήματος στο εν λόγω κτίριο. Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της Κλοπής, κατά παράβαση των άρθρων 255 και 262 (κατηγορία 3, 4) του Ποινικού Κώδικα Κεφ.
5. Το άρθρο 255 προνοεί τα ακόλουθα:

(1)Όποιος κλέβει, χωρίς τη συναίνεση του ιδιοκτήτη, που γίνεται με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώματος με καλή πίστη, αποκτά κατοχή και αποκομίζει ο,τιδήποτε που μπορεί να καταστεί αντικείμενο κλοπής με σκοπό, κατά το χρόνο της απόκτησης, να αποστερήσει τον ιδιοκτήτη μόνιμα από αυτό:

(2)(α) Ο όρος "αποκτά κατοχή" περιλαμβάνει και το να αποκτά κατοχή- (

1. i)με τέχνασμα (
2. ii)με εκφοβισμό (iii) με συνέπεια πλάνης του ιδιοκτήτη που είναι σε γνώση του αποκτώντα ότι κατοχή του αποκτώμενου αποκτήθηκε με τέτοιο τρόπο (
3. iv)με ανεύρεση, εφόσον κατά το χρόνο της ανεύρεσης αυτός που το βρήκε πιστεύει ότι ο ιδιοκτήτης μπορεί να ανακαλυφθεί με εύλογα διαβήματα Το αδίκημα της κλοπής εδράζεται στα άρθρα 255 και 262 του Ποινικού Κώδικα και αποτελεί κακούργημα. Η σχετική με αυτό νομολογία έχει πρόσφατα συνοψισθεί, με αναφορά και στην αγγλική νομολογία, στην Ανδρονίκου ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 486, από την οποία προκύπτει ότι τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απέκτησε κατοχή και να αποκόμισε περιουσία,
2. Αυτό να έγινε χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη ή αν η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του κατηγορουμένου με τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη, ο κατηγορούμενος στη συνέχεια να την ιδιοποιήθηκε χωρίς τέτοια συγκατάθεση,
3. Ο κατηγορούμενος να ενήργησε με δόλιο τρόπο και χωρίς αξίωση δικαιώµατος µε καλή πίστη,
4. Η περιουσία να είναι τέτοια που μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο κλοπής και
5. Ο κατηγορούμενος να είχε κατά τον χρόνο της απόκτησης κατοχής την πρόθεση να αποστερήσει την περιουσία από τον ιδιοκτήτη της μόνιμα ή παρόλο ότι δεν είχε τέτοια πρόθεση κατά το χρόνο που η περιουσία περιήλθε στην κατοχή του, να προχώρησε αργότερα στον δόλιο σφετερισμό της περιουσίας. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου

(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989

(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991

(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ Στην υπό κρίση υπόθεση η μαρτυρία επί της οποίας καλείται το Δικαστήριο να αποφανθεί περί της ενοχής ή μη του κατηγορούμενου ήταν και άμεση (παραδοχές και ενοχοποιητικές δηλώσεις του κατηγορούμενου) αλλά και περιστατική. Η αντίκρυση και η αιτιώδης σχέση μεταξύ περιστατικής μαρτυρίας και ενοχής κατηγορούμενου, αποτέλεσε σημείο αναφοράς σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Οι σχετικές νομικές αρχές έχουν αποτυπωθεί με σαφήνεια στο ακόλουθο απόσπασμα της Παφίτης & Άλλος ν. Δημοκρατίας

(1990)2 ΑΑΔ 102, 119-120: «Όπως έχει επανειλημμένα διακηρυχθεί η περιστατική μαρτυρία δεν αποτελεί υποδεέστερη μορφή ή κατηγορία μαρτυρίας της άμεσης μαρτυρίας, δηλαδή μαρτυρίας η οποία αφ' εαυτής τείνει να αποδείξει το έγκλημα (όπως μαρτυρία αυτόπτων μαρτύρων). Όχι μόνον δεν υπάρχει προκατάληψη, και αυτό είναι η δεύτερη διαπίστωση που θέλουμε να κάμουμε, εναντίον της περιστατικής μαρτυρίας αλλά τουναντίον όταν είναι συμπερασματική τείνει να αφανίσει την πιθανότητα του ανθρώπινου λάθους. Όμως η περιστατική μαρτυρία δεν πρέπει να συγχύζεται με τις περιστάσεις της υπόθεσης γενικά. Τα γεγονότα τα οποία την συνιστούν πρέπει να αποδεικνύονται όπως και κάθε άλλο πρωτογενές γεγονός. Η ενοχή του κατηγορουμένου πρέπει να προκύπτει από την σύνθεση της περιστατικής μαρτυρίας πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σωρευτικό αποτέλεσμα της περιστατικής μαρτυρίας πρέπει για να δικαιολογεί την καταδίκη του κατηγορουμένου να συνάδει συμπερασματικά με την ενοχή του κατηγορουμένου. Η αιτιώδης σχέση μεταξύ της περιστατικής μαρτυρίας και της ενοχής του κατηγορουμένου πρέπει να είναι άμεση αφενός και να μην μπορεί να συμβιβαστεί αφετέρου με άλλη λογική ερμηνεία της περιστατικής μαρτυρίας.(Βλ. μεταξύ άλλων Fournides v.Republic

(1986)2C.L.R., p. 73, 79 και Μιχαηλίδης ν. Δημοκρατίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 172). Η περιστατική μαρτυρία μπορεί να αποτελέσει βάση για την καταδίκη του κατηγορουμένου μόνον όταν τεκμηριώνει ως θέμα λογικής συνέπειας μέσα στα πλαίσια της ανθρώπινης εμπειρίας την ενοχή του. ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Ως αναφέρθηκε πιο πάνω, η συνωμοσία αφορά το αδίκημα της 2ης κατηγορίας δηλαδή της διάρρηξης καταστήματος. Από την μαρτυρία που παρουσίασε η ΚΑ πλην της ομολογίας του κατηγορούμενου στην ανακριτική του κατάθεση τεκμήριο Α΄ ότι πήγε στο καθαριστήριο της ΜΚ4 με τον ΧΧΧ για να κλέψουν και της ανεύρεσης του μεικτού γενετικού υλικού του ιδίου και του ΧΧΧ Ματέι στο ανευρεθέν κουτί χυμού, καμία άλλη μαρτυρία δεν δόθηκε στο Δικαστήριο η οποία να αναφέρεται σε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ του κατηγορούμενου και του ΧΧΧ για να διαπράξουν το αδίκημα της διάρρηξης του καταστήματος. Ούτε και δόθηκε καμία άλλη μαρτυρία η οποία να καταδεικνύει ότι αυτοί συμμετείχαν σε κάποιο κοινό σχεδιασμό γνωρίζοντας ότι υφίστατο και ευρύτερο σχέδιο, στο οποίο συνέδεαν τον εαυτό τους (βλ. Barratt

(1996)Crim.L.R.495). Δηλαδή δεν έχει επ΄ουδενί αποδειχθεί οποιαδήποτε συμφωνία των δύο πιο πάνω προσώπων με την προσκόμιση μαρτυρίας η οποία να δεικνύει άμεσα την ύπαρξη της. Η απλή αναφορά του κατηγορουμένου στο τεκμήριο Α΄ ότι πήγε εκεί με τον ΧΧΧ, δεν είναι αρκετή για να καταδείξει ότι ευρίσκονταν εκεί κατόπιν συμφωνίας των δύο η οποία είναι άγνωστο πότε και πώς συνομολογήθηκε (Yip Chieu - Chung v The Queen

(1995)1 AC 111). Συνεπώς, θεωρώ ότι η 1η κατηγορία είναι έκθετη σε απόρριψη, καθ' ότι δεν έχουν αποδειχθεί τα συστατικά της στοιχεία και απορρίπτεται. ΔΕΥΤΕΡΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 2 ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 9 - 10.1.19 μαζί με τον ΧΧΧ ΧΧΧ Ματέι, διέρρηξαν και εισήλθαν στο καθαριστήριο με την ονομασία ΧΧΧ Lefteri Laundry, ιδιοκτησίας της ΧΧΧ Λευτέρη και διέπραξαν την κλοπή της κατηγορίας 3, δηλαδή έκλεψαν από αυτό διάφορα είδη ένδυσης αξίας €1200, περιουσία της ΧΧΧ Μελινιώτη, από την Πάφο. Η ΚΑ παρουσίασε αξιόπιστη μαρτυρία η οποία κατέδειξε ότι το παράθυρο του καθαριστηρίου της ΜΚ4 παραβιάστηκε, δηλαδή ανοίχθηκε με σωματική βία μεταξύ της 9 - 10.1.19 μετά που η ΜΚ4 κλείδωσε και αναχώρησε από εκεί. Όταν επέστρεψε το πρωϊνό της 10.1.19 διαπίστωσε ότι το παράθυρο ήταν ανοικτό, την ακαταστασία στον χώρο και την κλοπή των ειδών ένδυσης της ιδίας και της ΜΚ

1. Η διάρρηξη του παραθύρου διαπιστώθηκε και από την αστυνομία η οποία μετέβηκε εκεί. Κρίνω ότι η μαρτυρία και τα αποδεικτικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον μου συνθέτουν τους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας, προκειμένου να αποφασισθεί κατά πόσο η ενοχή του κατηγορούμενου προκύπτει από τη σύνθεση της εν λόγω μαρτυρίας, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Το σύνολο των αποδεικτικών αυτών στοιχείων, όπως παρέμειναν αλώβητα στην ενώπιον μου διαδικασία, συνθέτει όντως τους αδιάσπαστους κρίκους της περιστατικής μαρτυρίας, αφανίζει την πιθανότητα ανθρώπινου λάθους και οδηγεί στην ενοχή του κατηγορούμενου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Ειδικότερα επεξηγώ: To αδιαμφισβήτητο από την υπεράσπιση γεγονός της ύπαρξης του κουτιού χυμού έξω ακριβώς από το παραβιασμένο παράθυρο του καθαριστηρίου της ΜΚ4 στο οποίο εντοπίστηκε το γενετικό υλικό του κατηγορούμενου και του προσώπου που ο ίδιος κατονόμασε στο τεκμήριο Α΄ σε συνάρτηση με τις παραδοχές του που αποτελούν άμεση μαρτυρία, ότι πήγε εκεί για να κλέψει και ότι εισήλθε στο καθαριστήριο και ότι ήπιε από το κουτί του χυμού που βρέθηκε εκεί, το οποίο δεν υπήρχε την ώρα που η ΜΚ4 έκλεισε και κλείδωσε, όλα αυτά αποτελούν τους συνδετικούς κρίκους της αλυσίδας της περιστατικής μαρτυρίας και με οδηγούν εύλογα σε συμπέρασμα ενοχής του. Να υπομνήσω ότι ο ΜΚ10 αιτιολόγησε ότι η πιθανότητα να είναι δότης του μεικτού γενετικού υλικού ο κατηγορούμενος και ο ΧΧΧ είναι 78 εξάκις εκατομμύρια πιο πιθανόν παρά δύο άγνωστα και τυχαία άτομα και παρατηρείται ταύτιση όλων των γενετικών χαρακτηριστικών στο μείγμα. Ο κατηγορούμενος δεν έχει δώσει οποιαδήποτε άλλη δικαιολογία για την ανεύρεση του γενετικού του υλικού στο κουτί του χυμού το οποίο ανευρέθηκε σ΄εκείνο το σημείο. Όλα αυτά δεν συμβιβάζονται με άλλη λογική ερμηνεία παρά μόνο με την κατάληξη ότι ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει το αδίκημα της επίδικης κατηγορίας μαζί με τον ΧΧΧ Ματέι. Συνακόλουθα θεωρώ ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 2ης κατηγορίας. ΤΡΙΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 3 ο κατηγορούμενος μεταξύ των ημερομηνιών 9 - 10.1.19 μαζί με τον ΧΧΧ ΧΧΧΧ Ματέι, έκλεψαν από αυτό διάφορα είδη ένδυσης αξίας €1200, περιουσία της ΧΧΧ Μελινιώτη, από την Πάφο. Επαναλαμβάνω και υϊοθετώ όσα ανέφερα πιο πάνω στην 2η κατηγορία για τα γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν ότι ο κατηγορούμενος μαζί με τον ΧΧΧ απέκτησε κατοχή των ειδών ένδυσης, χωρίς την συγκατάθεση της ΜΚ4 και ΜΚ7 στις οποίες ανήκαν, τα οποία ευρίσκονταν εντός του καθαριστηρίου της ΜΚ
2. Αυτός μαζί με τον ΧΧΧ ενήργησαν με δόλιο τρόπο και η πρόθεση τους κατά τον χρόνο απόκτησης της κατοχής τους ήταν να τα αποστερήσουν μόνιμα από αυτές, ως και έγινε. Το μοναδικό σημείο για το οποίο η ΚΑ δεν παρουσίασε ικανοποιητική μαρτυρία είναι για την αξία των ειδών ένδυσης της ΜΚ7 η οποία καταθέτοντας ενόρκως ανέφερε ότι την αξία αυτών την υπολόγισε έναν περίπου με την ΜΚ
3. Εν πάσει περιπτώσει αυτό δεν δημιουργεί οποιοδήποτε ρήγμα στην υπόθεση της ΚΑ ούτε και η απόδειξη της αξίας αποτελεί συστατικό στοιχείο του αδικήματος της κλοπής. Συνεπώς θεωρώ ότι έχουν αποδειχθεί όλα τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 3ης κατηγορίας. ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες της κατηγορίας 4 ο κατηγορούμενος, κατά ή περί τον Νοέμβριο του 2021 έκλεψε από τον Μούτταλο, διά ευρέσεως, ένα βιβλιάριο επιταγών της εταιρείας με την ονομασία PΑ. NI. PA. RECYTREE GREEN WASTE SOLUTIONS LTD, άγνωστης αξίας περιουσία του ΧΧΧ Στρούθου. Σύμφωνα με την αποδεχθείσα από το Δικαστήριο μαρτυρία και τα ευρήματα οι 19 επιταγές (τεκμήριο 11) και τα αποκόμματα επιταγών (τεκμήριο 10) στο όνομα της εταιρείας του παραπονούμενου ΜΚ6 αποτελούν μέρος του τεκμηρίου
4. Αυτά ανευρέθηκαν στην κατοχή του κατηγορούμενου, δηλαδή στο πορτοφόλι του εντός του σακιδίου του από τον ΜΚ
5. Στην κατάθεση η οποία λήφθηκε από τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 7), παραδέχεται ότι το βιβλιάριο επιταγών το βρήκε κάτω στο έδαφος. Ο κατηγορούμενος ανέφερε στον ΜΚ8 ότι τις 19 επιταγές (τεκμήριο 11) « τις βρήκε χαμέ». Η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ότι αυτή η δήλωση του κατηγορουμένου δεν έγινε. Ούτε και αμφισβητήθηκε η ίδια δήλωση του η καταγεγραμμένη στον όρκο για την έκδοση του εντάλματος σύλληψης του τεκμήριο 8 Α΄. Η υποβολή της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος δεν εμπλέκεται καθ΄οιονδήποτε τρόπο στην κλοπή τους έρχεται σε αντίθεση με την πιο πάνω δήλωση του ότι «τις βρήκε χαμέ», όπως αναφέρεται στις λεπτομέρειες της τέταρτης κατηγορίας. (Κόκκινος v Αστυνομίας

(2005), 2ΑΑΔ, 628, Τούμπας v Αστυνομίας

(2004), 2 ΑΑΔ, 430). Επαναλαμβάνω και υϊοθετώ όσα ανέφερα πιο πάνω στην αξιολόγηση του τεκμηρίου Α΄ για την αποδοχή ενοχοποιητικών δηλώσεων και παραδοχών του κατηγορούμενου. Συνεπώς θεωρώ ότι η εύρεση των τεκμηρίων 9 -11 στην κατοχή του κατηγορούμενου δηλαδή της περιουσίας του ΜΚ6 με τον οποίο αυτός δεν είχε καμία απολύτως σχέση και στην κατάσταση στην οποία ανευρέθηκαν εντός του σακκιδίου του, καταδεικνύουν την πρόθεση του κατηγορούμενου για σκοπό αποστέρησης τούτων μονίμως από τον κύριο τους, τον ΜΚ6, στοιχείο βασικό για τη θεμελίωση της κατηγορίας της κλοπής δι' ευρέσεως με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 255

(2)(α)(iv)* του Ποινικού Κώδικα. Όμως η όποια τυχόν αμέλεια ή αδιαφορία του κατηγορουμένου, όσο μεγάλη και να είναι αυτή, δεν αναπληρώνει ούτε θέτει εκ ποδών την ανάγκη απόδειξης της ένοχης γνώσης και πρόθεσης του. Βλ. R. v. Panayi [1989] 1 W.L.R. 187. Η πρόθεση, που εδώ χρειαζόταν για να αποδειχθεί η υποκειμενική υπόσταση του αδικήματος, συνάγεται από το σύνολο της μαρτυρίας καθώς και από τη συμπεριφορά του εφεσείοντα και τα γεγονότα της υπόθεσης που συνήθως έχουν το χαρακτήρα περιστατικής μαρτυρίας. Βλ. R. v. Georghiades (No. 2) 22 C.L.R. 128, Katelaris v. Police

(1980)2 C.L.R. 230, Σάββα ν. Δημοκρατίας

(1993)2 Α.Α.Δ. 258 και Hodfield v. Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων

(2002)2 Α.Α.Δ. 414. Δεν έχω πειστεί ότι ο κατηγορούμενος κατείχε την περιουσία του ΜΚ6 με σκοπό να την παραδώσει στην αστυνομία, ως τέθηκε σε υποβολή της υπεράσπισης προς τον μάρτυρα, καθ΄ότι σύμφωνα με την αποδεχθείσα μαρτυρία του ΜΚ8 αυτός δεν κατευθυνόταν προς την αστυνομία, αλλά σε αντίθετη κατεύθυνση. Διαπιστώνω επίσης ότι τα τεκμήρια 9 - 11 είναι κατατεμαχισμένα και από το τεκμήριο 11 απουσιάζουν επιταγές. Περαιτέρω αυτό είναι και ένα σημείο το οποίο καταδεικνύει ότι όταν ο κατηγορούμενος τα απέκτησε, αυτά δεν θα ήταν σε τέτοια μορφή γιατί αλλιώς δεν θα υπήρχε λόγος ανάκτησης τους αλλά και κατοχής τους. Να αναφέρω ότι ο κατηγορούμενος δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο για να τεθεί η θέση του ως προς αυτό το θέμα. Συνακόλουθα θεωρώ ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της 4ης κατηγορίας. ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω το Δικαστήριο καταλήγει στα ακόλουθα: ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 2 ΚΑΙ 3 Στις 9.1.19 η ΜΚ4 αναχωρώντας από το καθαριστήριο της, έκλεισε την πόρτα και το παράθυρο αυτού και δεν υπήρχε έξω από αυτό, το κουτί χυμού τεκμήριο 3, το οποίο ανευρέθηκε από την αστυνομία στις 10.1.19 το πρωϊ, δηλαδή λίγες ώρες μετά, στο οποίο εντοπίστηκε από τον ΜΚ10 το μεικτό γενετικό υλικό του κατηγορούμενου και του ΧΧΧ Ματέι. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της γραπτής κατάθεσης του κατηγορούμενου (τεκμήριο Α') και της γραπτής κατηγορίας (τεκμήριο Β΄) σε συνάρτηση με την υπόλοιπη αποδεχθείσα μαρτυρία, δηλαδή την ανεύρεση του γενετικού του υλικού μαζί με το γενετικό υλικό του ΧΧΧ ΧΧΧ Matei στο κουτί χυμού το ανευρεθέν έξω από το παραβιασμένο παράθυρο του καθαριστηρίου της ΜΚ4, αμέσως το επόμενο πρωϊνό, καταλήγω ότι ο κατηγορούμενος στις 9 - 10.1.19 μετέβηκε και ευρισκόταν έξω από το παράθυρο του καθαριστηρίου, με απώτερο σκοπό την διάρρηξη του και την κλοπή αντικειμένων από αυτό. Σε αυτό εισήλθε και έκλεψε τα είδη ένδυσης της ΜΚ4 και 7 με την βοήθεια του άλλου προσώπου, ονόματι ΧΧΧ Ματέι. Περαιτέρω αναψηλαφώντας το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, καταλήγω ότι στην παρούσα η ΜΚ4 και ο κατηγορούμενος δεν σχετίζονταν και ο τελευταίος δεν ήταν πελάτης της στο καθαριστήριο, ισχυρισμός και του κατηγορούμενου ότι δεν το επισκέφθηκε ως πελάτης, αλλά πήγε εκεί για να κλέψει. Δεν διατηρώ καμία αμφιβολία ότι αυτός πήγε εκεί με απώτερο σκοπό την είσοδο του στο καθαριστήριο, μετά την αναχώρηση της ΜΚ4 απ΄εκεί. Περαιτέρω ο κατηγορούμενος με τον ΧΧΧ Ματέι, άνοιξαν το παράθυρο του καθαριστηρίου, διά ωθήσεως. Αυτός δε προέβηκε σε ενοχοποιητικές δηλώσεις, ότι ήπιαν από το κουτί του χυμού το οποίο ξέχασαν εκεί, αλλά και ότι εισήλθαν στον εν λόγω χώρο επιβεβαιώνοντας έτσι την διάπραξη τόσο του αδικήματος της διάρρηξης του καθαριστηρίου όσο και της κλοπής των ενδυμάτων. ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ 4 Η υπόνοια του ΜΚ8 ότι ο κατηγορούμενος μεταφέρει κάτι παράνομα στο σακίδιο που είχε στην πλάτη του, τον οποίο γνώριζε γιατί επανειλημμένως απασχόλησε την αστυνομία, επιβεβαιώθηκε με την ανεύρεση στην κατοχή του κατηγορούμενου των τεκμηρίων 9 -11 που ανήκουν στο ΜΚ6, με τον οποίον δεν είχαν καμία απολύτως σχέση και δεν υπήρχε κανένας άλλος λόγος να τις κατέχει. Η ανεύρεση αυτών στην κατοχή του επιβεβαιώνεται και από τον ίδιο τον κατηγορούμενο ότι «τις βρήκε χαμέ». Συνεπώς ο κατηγορούμενος έχει διαπράξει το αδίκημα της κλοπής διά ευρέσεως, του εν λόγω βιβλιαρίου επιταγών της εταιρείας του ΜΚ6 με την ονομασία «PA.NI. PA. RECYTREE GREEN WASTE SOLUTIONS LTD». Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 2 - 4 εναντίον του κατηγορούμενου, ως έχει υποχρέωση να πράξει και κρίνεται ένοχος σε αυτές, ενώ απαλλάσσεται και αθωώνεται στην 1η κατηγορία. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο