ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ, Αρ. Υπόθεσης:1209/18, 31/3/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B14 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης:1209/18 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ εναντίον ΧΧΧ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗ ----------------------------------- Ημερομηνία: 31 Μαρτίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κος Ν.Νεοκλέους Για τον Κατηγορούσα Αρχή: κα Σ.Σωκράτους Κατηγορούμενος παρών ΑΠΟΦΑΣΗ Ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα, Κεφάλαιο 154 (κατηγορία 1) και την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης (κατηγορία 2). Τα δύο αδικήματα κατ΄ισχυρισμό έλαβαν χώρα την 1η Ιουλίου 2017 στο περίπτερο με την ονομασία AlΧΧ, στην ΧΧΧ της επαρχίας Πάφου, εναντίον της υπαλλήλου του YΧΧ Ilieva από την Βουλγαρία. Ο κατηγορούμενος δεν παραδέκτηκε ενοχή και διεξήχθηκε ακροαματική διαδικασία. Προς απόδειξη της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής (ΚΑ εφεξής) κατέθεσαν στο Δικαστήριο 4 μάρτυρες, ήτοι ο Αστ.2Χ0 ΑΧΧ Φιλίππου (ΜΚ1), η YΧΧ Ilieva παραπονούμενη (ΜΚ2), η ΌΧΧ Πανά (ΜΚ3) και ο Δρ. ΜΧΧ Θεοδώρου (ΜΚ4). Στην συνέχεια θα αναφερθώ στα κύρια σημεία της μαρτυρίας του κάθε μάρτυρα, τα οποία είναι απαραίτητα για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας. Το πλήρες περιεχόμενο της μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά της υπόθεσης, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Μάρτυρας κατηγορίας 1 (ΜΚ1) κατέθεσε ο Αστυφύλακας 2Χ0 ΑΧ. Φίλιππου του Τμήματος Μικροπαραβάσεων Πάφου. Αυτός κατέθεσε στο Δικαστήριο την κατάθεση του τεκμήριο Α΄ στην οποία αναφέρει ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο τεκμήριο 1 και τον κατηγόρησε γραπτώς τεκμήριο
- Παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου το τεκμήριο 3 το ιατρικό πιστοποιητικό στο όνομα της παραπονούμενης. Ο ΜΚ1 αντεξεταζόμενος είπε ότι έδωσε το ιατρικό έντυπο στην παραπονούμενη για να μεταβεί στο Γενικό Νοσοκομείο και όταν επέστρεψε της έλαβε γραπτή κατάθεση. Επίσης μετέβηκε στην σκηνή όπου έλεγξε για το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, εκεί ήταν ο αδερφός του κατηγορούμενου, ο οποίος του ανέφερε ότι το κλειστό κύκλωμα ήταν εκτός λειτουργίας, αποσυνδεδεμένο. Επιπλέον ανέφερε ότι έλαβε γραπτή κατάθεση από την ΧΧΧ Πάνα. Αυτή του ανέφερε ότι εργαζόταν στο περίπτερο και είναι συνάδελφος της παραπονούμενης. Στη θέση της υπεράσπισης ότι προέβηκε σε πλημμελή διερεύνηση αυτός απάντησε αρνητικά. Ο ΜΚ1 ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος δεν του είπε για την ύπαρξη άλλων ατόμων εκεί. Ο ΜΚ1 δεν γνώριζε ούτε τον κατηγορούμενο ούτε και την ΜΚ
- Η θέση της υπεράσπισης προς τον ΜΚ1 ήταν ότι η παραπονούμενη κατασκεύασε τον τραυματισμό της επειδή ο κατηγορούμενος την απόλυσε αλλά και ότι αυτός ευρισκόταν σε άμυνα. Μάρτυρας κατηγορίας 2 (ΜΚ2) ήταν η παραπονούμενη η οποία υιοθέτησε στο Δικαστήριο την κατάθεση της τεκμήριο Β΄1 (μετάφραση τεκμ.Β). Αυτή λήφθηκε με τη βοήθεια της διερμηνέως στην βουλγάρικη γλώσσα. Στο Δικαστήριο αναγνώρισε τον κατηγορούμενο. Κατά την κυρίως εξέταση της, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος την εξύβρισε με τη φράση «μαλακισμένη» ως επίσης, της επιτέθηκε στο περίπτερο του στο οποίο αυτή εργαζόταν, δηλαδή συγκεκριμένα εκεί που ανοίγουν οι πόρτες για να εισέλθει κόσμος. Είπε ότι πήγε στο νοσοκομείο και εξετάστηκε και είχε γρατσουνιές στον αριστερό αγκώνα, ως επίσης και στον ποπό στον οποίο είχε μπλε σημάδια την επόμενη ημέρα. Κατά την αντεξέταση της, ανέφερε ότι εργάστηκε στην καφετέρια του περιπτέρου του κατηγορούμενου για ένα μήνα. Υποστήριξε ότι την ΟΧΧ Πάνα την γνώρισε εκεί στο περίπτερο, δεν γνωρίζονταν προηγουμένως και ούτε την πήρε η ΟΧΧΧ εκεί για να εργαστεί, ως της υπέβαλε η υπεράσπιση. Είπε ότι το περίπτερο έχει κάμερες. Ο κατηγορούμενος την πλήρωσε δίπλα στην ΟΧΧ εκεί στο ταμείο. Αποδέχθηκε ότι του είχε πει να την πληρώσει για την ημέρα που εργάστηκε και ότι θα φύγει από την εργασία της. Στη θέση της υπεράσπισης ότι αυτή δεν έφευγε από την εργασία της και προκαλούσε τον κατηγορούμενο ρίχνοντας του πέτρες, του επιτέθηκε και τον εξύβρισε αυτή αρνήθηκε. Επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος ήταν νευριασμένος, με φωνές και βρισιές την έσπρωξε και την κλώτσησε και έπεσε. Είπε ότι η ΟΧΧ τα είδε όλα, στο περίπτερο υπήρχαν πελάτες αλλά δεν έδωσαν σημασία. Επιπλέον στη θέση της υπεράσπισης ότι το συμβάν έγινε στην καφετέρια αυτή δεν το αποδέκτηκε αλλά επανέλαβε ότι το συμβάν έλαβε χώρα εκεί που ανοιγοκλείνουν οι πόρτες του περιπτέρου. Επανεξεταζόμενη είπε ότι οι κάμερες του περιπτέρου δεν είχαν οποιοδήποτε πρόβλημα τις προηγούμενες ημέρες. Μάρτυρας κατηγορίας 3 (ΜΚ3) ήταν η ΌΧΧ Πάνα η οποία κατέθεσε στο Δικαστήριο και υϊοθέτησε την κατάθεση της τεκμήριο Γ΄ στην οποία ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο εργαζόταν στο περίπτερο του κατηγορούμενου και εκεί εργαζόταν η παραπονούμενη. Την 1η Ιουλίου 2017 ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στην παραπονούμενη, γεγονός που το είδε η ίδια. Κατά την αντεξέταση της περιέγραψε που ευρίσκεται η καφετέρια στην οποία εργαζόταν η παραπονούμενη και που ακριβώς ήταν το ταμείο στο οποίο βρισκόταν αυτή. Επίσης της υποδείχθηκαν δύο φωτογραφίες του περιπτέρου και της καφετέριας τεκμήρια 4 και 4
(1)και αναγνώρισε τον χώρο. Είπε ότι ευθεία μπαίνεις στο περίπτερο και δεξιά πριν την είσοδο είναι η είσοδος προς την καφετέρια. Αυτή ήταν ταμίας, καθάριζε το χώρο και γενικά ήταν υπάλληλος του περιπτέρου. Επανέλαβε ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στην παραπονούμενη η οποία έφυγε κλαίγοντας και δεν της είχε πει τι τραύματα έπαθε. Η παραπονούμενη ήταν συνάδερφός της αλλά δεν ήταν φίλες. Η θέση της υπεράσπισης ήταν ότι αυτή σύστησε την παραπονούμενη στον κατηγορούμενο, θέση την οποία αρνήθηκε. Επίσης στη θέση της υπεράσπισης ότι είναι η παραπονούμενη που εξύβριζε και επιτέθηκε του κατηγορούμενου, αυτή απάντησε αρνητικά, λέγοντας μάλιστα ότι την επόμενη μέρα δεν ξαναπήγε δουλειά γιατί δεν ξανασυνάντησε τέτοια συμπεριφορά εργοδότη. Επίσης είπε ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ευχαριστημένος από την παραπονούμενη κατά την εκτέλεση των καθηκόντων της. Κατά τη διάρκεια του συμβάντος είχε καταφέρει να βγει και δυο φορές έξω από το περίπτερο. Στη θέση ότι από τη θέση που βρισκόταν δεν είχε ορατότητα για να δει το συμβάν αυτή απάντησε αρνητικά. Μάρτυρας κατηγορίας 4 (ΜΚ4) κατέθεσε ο Ιατρός ΧΧΧ Θεοδώρου ο οποίος κατά την κυρίως εξέταση του αναγνώρισε το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 3, το οποίο συνέταξε την 1.7.17. Αυτός εξέτασε την παραπονούμενη στην οποία διαπίστωσε ότι έφερε εκδορά αριστερού αγκώνα. Ανέφερε ότι η εκδορά είναι γδάρσιμο και μπορεί να προκληθεί από οτιδήποτε. Κατά την αντεξέταση του, του υποβλήθηκε η θέση ότι η παραπονούμενη μπορεί να προκαλέσει την εκδορά από μόνη της. Ο μάρτυρας απάντησε ότι αυτό μπορεί να γίνει. Μετά το πέρας της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής η συνήγορος του κατηγορούμενου δεν εισηγήθηκε δυνάμει του άρθρου 74
(1)(β) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155 ως έχει μέχρι σήμερα τροποποιηθεί, ότι δεν αποδείχθηκε εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του. Στη συνέχεια κρίθηκε με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ότι με βάση την προσκομισθείσα μαρτυρία έχει αποδειχθεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του Κατηγορούμενου και κλήθηκε σε απολογία στις 2 κατηγορίες που αντιμετωπίζει. Αυτός αφού του επεξηγήθηκαν τα δικαιώματά του, δυνάμει του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση. Αυτός δεν παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε μάρτυρα υπερασπίσεως. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Την 1.7.17 και περί ώρα 15.30 λήφθηκε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση, τεκμήριο 1, στην οποία αναφέρει ότι είχε απολύσει την ΜΚ2, αυτή αρνείτο να φύγει από εκεί, τον εξύβρισε, του επιτέθηκε με πέτρες και τον έσπρωξε μπροστά στην είσοδο του περιπτέρου. Αυτός αμυνόμενος την έσπρωξε και η ΜΚ2 έκατσε στο έδαφος και άρχισε να φωνάζει ότι την έδειρε. Επικαλέστηκε ότι η ΜΚ2 με τον σύζυγο της τον επισκέφθηκαν στην οικία του και τον απείλησαν. Ο κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς την ίδια ημέρα για το αδίκημα της επίθεσης και της δημόσιας εξύβρισης εναντίον της ΜΚ2 και δεν παραδέκτηκε ενοχή. Στο Δικαστήριο προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση, τεκμήριο 5, στην οποία δηλώνει ότι είναι αθώος, ότι από την ΜΚ2 υπάλληλο του δεν ήταν ευχαριστημένος από τις υπηρεσίες της. Αυτός την επίδικη ημέρα την πλήρωσε τον μηνιαίο μισθό της και ουσιαστικά επανέλαβε ότι αυτή του επιτέθηκε και όχι αυτός. Όταν ολοκληρώθηκε η ακροαματική διαδικασία τόσο ο συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής όσο και η συνήγορος του κατηγορούμενου ανέφεραν στο Δικαστήριο τις τελικές τους εισηγήσεις και θέσεις. Αυτές έχουν δεόντως μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο και ως εκ τούτου δεν θεωρείται απαραίτητο να παρατεθούν εδώ αυτούσιες, μόνο εκεί όπου είναι αναγκαίο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους ΜΚ 1 - 4 που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω όλη την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Αξιολογώ τη μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, της ευκαιρίας που είχαν να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την ακεραιότητα και ειλικρίνεια τους, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν για να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζαβρού ν. Χαραλάμπους Ποιν. Έφ. 9163, ημερ. 24.9.97, Αθανασίου ν. Κουνούνη Ποιν. Έφ. 9041 ημερ. 29.5.97 και Καρεκλά ν. Κλεάνθους Ποιν. Έφ. 9161, ημερ. 24.5.97). Στυλιανίδης v. Χατζηπιέρας
(1992), 1 Α.Α.Δ. 1056, Mustafa v. Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165. Επίσης, η κρίση του Δικαστηρίου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων δεν περιορίστηκε στην εξωτερική εμφάνιση που προκαλεί ο μάρτυρας, αλλά τέθηκε στην βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της. (βλ. Γεώργιος και Σπύρος Τσιαππής v. Πολυβίου
(2009), 1 Α.Α.Δ. 339. Όπως επισημάνθηκε στην Αθηνής v. Δημοκρατίας
(2008), 2 Α.Α.Δ. 256: «Όταν αναφερόμαστε στη βάσανο της αξιολόγησης του περιεχομένου της μαρτυρίας, εννοούμε κατά κύριο λόγο τον έλεγχο με την βάσανο της λογικής και την ανθρώπινη εμπειρία ως προς την αναμενόμενη φυσιολογική εξέλιξη των πραγμάτων της ζωής. Η αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται κατά κύριο λόγο στην βάση τη μαρτυρίας που σχετίζεται με τα επίδικα θέματα (Hasan v Ανδρέου, πολιτική έφεση 2/11, ημερ.2.12.15). Το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα και να απορρίψει άλλο, (Βασιλειάδης v Σπύρου Λτδ, πολιτική έφεση 123/09, ημερ.14.10.15). Ο ΜΚ1 ήταν ο ανακριτής της παρούσας υπόθεσης και η μαρτυρία του ήταν τυπική αναφορικά με την λήψη του παραπόνου και την πρόοδο των ανακρίσεων. Η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση του. Αυτός επικεντρώθηκε στις ενέργειες στις οποίες προέβη για διερεύνηση της υπόθεσης, έλαβε το παράπονο της παραπονούμενης, της οποίας έλαβε γραπτή κατάθεση τεκμήριο Β1 (μετάφραση Β) την ίδια ημέρα και ώρα 13.10, το ιατρικό έντυπο μετά την εξέταση της από τον ΜΚ4 που προηγήθηκε της λήψης του τεκμηρίου Β, ως επίσης και ανεξάρτητη μαρτυρία. Επίσης έλαβε ανακριτική κατάθεση του κατηγορούμενου τεκμήριο 1 και μετά από όλα αυτά προχώρησε στο να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο (τεκμήριο 2). Δεν κρίνω ότι απέκρυψε οτιδήποτε από το Δικαστήριο, ήταν ειλικρινής μάρτυρας και αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολό της. Δεν αποδέχομαι την θέση της προς τον ΜΚ1 για πλημμελή διερεύνηση την οποία και απορρίπτω, γιατί αυτός ανέφερε σε ποιές ενέργειες προέβηκε ως τις εξέθεσα πιο πάνω, περιλαμβανομένης και της λήψης ανεξάρτητης μαρτυρίας, ήτοι της ΜΚ
- Το γεγονός και μόνο ότι ο ΜΚ1 δεν έλαβε το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ή το DVR για έλεγχο αφ΄ης στιγμής αυτό ήταν αποσυνδεδεμένο ως του το υπέδειξε ο αδελφός του κατηγορούμενου δεν αποτελεί πλημμελή διερεύνηση της υπόθεσης. Η ΜΚ2 μου έχει κάνει καλή εντύπωση και δεν έχω αμφιβολία ότι αυτή κατέθεσε τα πραγματικά γεγονότα που επεσυνέβηκαν την 1.7.17 στην είσοδο του περιπτέρου του κατηγορούμενου στο οποίο εργαζόταν. Αυτή ένιωθε αδικημένη στο πώς εκτυλίχθηκε το συμβάν και με την όλη απαράδεκτη συμπεριφορά του κατηγορούμενου έναντι της ο οποίος την εξύβρισε, την έσπρωξε και την κλώτσησε με αποτέλεσμα να καταλήξει στο έδαφος. Την μαρτυρία της ενίσχυσε και επιβεβαίωσε τόσο η ΜΚ3 την μαρτυρία της οποίας αξιολογώ πιο κάτω όσο και ο ΜΚ4 Ιατρός ο οποίος την εξέτασε. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία της στο σύνολο της. Η ΜΚ3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση περιγράφοντας τα γεγονότα ως συνέβηκαν την ημέρα που αυτή ευρισκόταν στο περίπτερο του κατηγορούμενου και εργαζόταν σε αυτό. Ήταν σαφής λέγοντας ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε στην παραπονούμενη η οποία έφυγε κλαίγοντας από εκεί. Παρά τις επανειλημμένες ερωτήσεις που της υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση η μαρτυρία της δεν κλονίστηκε σε κανένα σημείο. Αποδέχομαι ότι ο κατηγορούμενος δεν ήταν ευχαριστημένος από την εκτέλεση των καθηκόντων της παραπονούμενης και της είπε να μην ξαναπάει εκεί για να εργαστεί. Η ΜΚ3 μπορούσε από το σημείο που ήταν να αντιληφθεί το τι ακριβώς συνέβηκε μεταξύ του Κατηγορούμενου και της παραπονούμενης και θεωρώ ότι όταν ο κατηγορούμενος της είπε να μην ξαναπάει, αυτή αντέδρασε φωνάζοντας προς αυτόν. Επίσης αποδέχομαι ότι η ΜΚ3 και η παραπονούμενη δεν ήταν φίλες απλά συνάδελφοι στο περίπτερο του κατηγορούμενου. Ακόμη από την συμπεριφορά του κατηγορούμενου η ΜΚ3 ενώ εργαζόταν κοντά του για 2 χρόνια δεν ξαναπήγε εκεί για να εργαστεί. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία της ως αξιόπιστη στο σύνολο της. Ο ΜΚ4 Ιατρός εξέτασε την παραπονούμενη και απλά διαπίστωσε μία εκδορά στον αριστερό της αγκώνα. Αυτός ήταν αντικειμενικός και ανέφερε τα ευρήματα που διαπίστωσε κατά την ιατρική εξέταση της παραπονούμενης την ίδια ημέρα του επεισοδείου. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ Την 1.7.17 και περί ώρα 15.30 λήφθηκε από τον κατηγορούμενο ανακριτική κατάθεση, τεκμήριο
- Όσον αφορά την γραπτή κατάθεση του κατηγορούμενου, υπάρχει σωρεία αποφάσεων σχετικά με τη βαρύτητα την οποία το Δικαστήριο μπορεί να αποδώσει σ' αυτή. Στο γενικό αυτό κανόνα υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις όπου τα γεγονότα όπως τα απέδειξε με την μαρτυρία της η Κατηγορούσα Αρχή είναι τέτοια που χρήζει να δοθεί κάποια εξήγηση από τον κατηγορούμενο, ιδιαίτερα εκεί που μια τέτοια εξήγηση εμπίπτει στη δική του αποκλειστική γνώση. Περαιτέρω, το Δικαστήριο διατηρεί διακριτική ευχέρεια να αποδεχθεί μέρος της κατάθεσης του κατηγορουμένου και να απορρίψει άλλο ασχέτως αν αυτό αποτελεί άμεσα ή έμμεσα παραδοχή του αδικήματος. Είναι φυσικό να αποδίδεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο μέρος εκείνο το οποίο συνθέτει παραδοχή στο αδίκημα ή περιέχει δηλώσεις ενάντια προς τα συμφέροντα του κατηγορουμένου. Είναι όμως, ελεύθερο το Δικαστήριο να αποδώσει μικρότερη σημασία ή ακόμη να απορρίψει άλλα μέρη της κατάθεσης για τα οποία παρέχεται εξήγηση ή δικαιολογία για εκ πρώτης όψεως εγκληματικές πράξεις. (Βλ. Vrakas α.ο. v. Republic
(1973)2 C.L.R. 139, Anastasiades v. Republic
(1977)2 C.L.R. 97, Ιωάννου κ.α. ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 195), Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 109 και Findlay Duncan 73 Crim. App. R. 359). Ο κατηγορούμενος προέβηκε σε ανώμοτη δήλωση (τεκμήριο 5). Η επιλογή του αυτή ήταν απόλυτο νομικό του δικαίωμα. Η φυσική αποδεικτική αξία δηλώσεων αυτής της μορφής έχει εξεταστεί σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Ότι προκύπτει από το σύνολο της νομολογίας είναι ότι η ανώμοτη δήλωση δεν αποτελεί μαρτυρία με την αυστηρή έννοια του όρου, ούτε αξιολογείται από το Δικαστήριο όπως η μαρτυρία. Αναγνωρίζεται ως κάτι περισσότερο από ένα απλό σχόλιο. Δεν μπορεί να αποδείξει γεγονότα που μόνο με μαρτυρία μπορούν να αποδειχθούν αλλά μπορεί να βοηθήσει στην θεώρηση της μαρτυρίας κάτω από μια διαφορετική σκοπιά. Ο κατηγορούμενος στο τεκμήριο 5 δηλώνει ότι είναι αθώος, δεν διέπραξε τα αδικήματα, αντίθετα είναι η ΜΚ2 που του επιτέθηκε και αυτός αμυνόμενος την έσπρωξε. Συνεπώς αναφορικά με την ανώμοτη του δήλωση δεν παραμερίζω την αξία της, η οποία είναι πειστική μάλλον πάρα αποδεικτική και την αντικρύζω σε συνάρτηση με το σύνολο της ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρίας. (Σχετική η Ιωάννου και άλλοι εναντίον Δημοκρατίας, 2001, 2 ΑΑΔ 195, Γ. Γεωργίου εναντίον Αστυνομίας Ποινική έφεση 7655 ημερομηνίας 28 Σεπτεμβρίου 2005). Ο κατηγορούμενος ενώ επικαλείται ότι η ΜΚ2 του επιτέθηκε και αυτός αμύνθηκε ως επίσης αυτή τον επισκέφθηκε με τον σύζυγο της στην οικία του απειλώντας τον, δεν τηλεφώνησε στην αστυνομία άμεσα να πάει εκεί στο περίπτερο και να προβεί σε καταγγελία εναντίον της και μάλιστα να της υποδείξει και τις πέτρες που η ΜΚ2 του έριξε. Οι ισχυρισμοί του παρέμειναν μετέωροι και καθόλου δεν έπεισαν το Δικαστήριο. Η θέση της υπεράσπισης προς τον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος του ανέφερε όνομα μάρτυρα δεν υποστηρίχθηκε στην πορεία με την παρουσίαση του στο Δικαστήριο ως μάρτυρα υπερασπίσεως. Ως εκ των άνω δεν αποδέχομαι τις θέσεις του τις οποίες και απορρίπτω ως αναξιόπιστες και αναληθείς. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Λαμβάνοντας υπόψη μου την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας προβαίνω στα πιο κάτω ευρήματα: Η ΜΚ2 τον Ιούνιο του 2017 εργάστηκε στην καφετέρια του κατηγορούμενου, με την ονομασία «AΧΧ», στην ΧΧΧ της Επαρχίας Πάφου. Την 1.7.17 ενώ η ΜΚ2 ευρισκόταν στον χώρο του περιπτέρου, έξω από αυτό και πλησίον της εισόδου του, συζήτησε με τον κατηγορούμενο αναφορικά με την συνέχιση της εργοδότηση της από αυτόν, για τον μήνα Ιούλιο. Η ΜΚ2 του ζήτησε να την πληρώσει για την 1.7.17 εφόσον ο ίδιος δεν επιθυμούσε αυτή να συνεχίσει την απασχόληση της εκεί. Ο κατηγορούμενος την πλήρωσε δίπλα στην ΌΧΧ εκεί στο ταμείο. Σε κάποια στιγμή ενώ οι δύο τους συζητούσαν για το πιο πάνω θέμα, ο κατηγορούμενος θυμωμένα, την εξύβρισε με τη φράση «μαλακισμένη», την έσπρωξε, την κλώτσησε και αυτή κατέληξε στο έδαφος. Στη συνέχεια αυτή έφυγε κλαίγοντας από εκεί. Η ΜΚ2 επισκέφθηκε αυθημερόν την αστυνομία και ο ΜΚ1 έδωσε το ιατρικό έντυπο στην παραπονούμενη ΜΚ2 τεκμήριο 3, για να μεταβεί στο Γενικό Νοσοκομείο και όταν επέστρεψε της έλαβε γραπτή κατάθεση τεκμήριο Β
- Επίσης αυτός μετέβηκε στην σκηνή όπου έλεγξε για το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, εκεί ήταν ο αδερφός του κατηγορούμενου, ο οποίος του ανέφερε ότι το κλειστό κύκλωμα ήταν εκτός λειτουργίας, αποσυνδεδεμένο. Τις προηγούμενες ημέρες αυτό λειτουργούσε. Ακόμη έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον κατηγορούμενο τεκμήριο 1 και τον κατηγόρησε γραπτώς τεκμήριο 2 ως επίσης και κατάθεση της ΜΚ3 τεκμήριο Γ. Η ΜΚ2 μετέβηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου όπου εξετάστηκε από τον Δρ. ΧΧΧ. Θεοδώρου ΜΚ4 ο οποίος διαπίστωσε εκδορά στον αριστερό αγκώνα και συμπλήρωσε και υπέγραψε το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 3, το οποίο συνέταξε την 1.7.
- Η ΜΚ2 γνώρισε εκεί στο περίπτερο την ΌΧΧ Πάνα ΜΚ3 η οποία εργαζόταν ως υπάλληλος του περιπτέρου, από το
- Την στιγμή του επεισοδείου στο περίπτερο υπήρχαν πελάτες αλλά δεν έδωσαν σημασία αλλά και η ΌΧΧ Πάνα ΜΚ3 υπάλληλος του κατηγορούμενου στο περίπτερο, η οποία είχε ορατότητα, είδε τα γεγονότα και ειδικότερα την επίθεση του κατηγορούμενου εναντίον της ΜΚ
- Η παραπονούμενη ήταν συνάδερφός της, δεν γνωρίζονταν από παλιά και ούτε την πήρε εκεί στο περίπτερο για να εργαστεί. Η ΜΚ3 την επόμενη ημέρα αυτή δεν ξαναπήγε στην εργασία της λόγω της συμπεριφοράς του κατηγορούμενου έναντι της ΜΚ
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Σύμφωνα με το κατηγορητήριο ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 1η κατηγορία το αδίκημα της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος της επίθεσης με πραγματική σωματική βλάβη (κατηγορία 1), το οποίο προβλέπεται από το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα, είναι τα ακόλουθα:
- Επίθεση ενάντια σε άλλο πρόσωπο και
- Η πρόκληση στο πρόσωπο αυτό πραγματικής σωματικής βλάβης από την εν λόγω επίθεση. Επίθεση είναι οποιαδήποτε πράξη, που γίνεται με πρόθεση ή με απερισκεψία (recklessly), να προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο το φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (βλ. R. v. Vienna
(1975)3 All E.R. 788). Ο όρος χρησιμοποιείται με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας από κάποιο άλλο πρόσωπο χωρίς τη συγκατάθεση του. Σε σχέση με το νοητικό στοιχείο της επίθεσης (mens rea), σχετική είναι η υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 574 όπου λέχθηκε ότι ο νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει τη χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια, η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Η απερισκεψία καλύπτει τις περιπτώσεις όπου ο παραβάτης, πριν ενεργήσει, είτε παραβλέπει την πιθανότητα του κινδύνου, είτε, αφού συνειδητοποιήσει την ύπαρξη του κινδύνου, παρά ταύτα προβαίνει στις ενέργειες του (βλ. R. v. Lawrence
(1981)1 All E.R. 974 και R. v. Caldwell
(1981)1 All E.R. 964). Στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 αναφέρεται ότι "σωματική βλάβη" σημαίνει σωματική βλάβη, ασθένεια ή διαταραχή είτε μόνιμη είτε προσωρινή. Πραγματική σωματική βλάβη περιλαμβάνει οποιοδήποτε τραύμα εξωτερικό ή εσωτερικό (συμπεριλαμβανομένης και υστερικής νευρικής κατάστασης) που επέρχεται ως αποτέλεσμα της επίθεσης. Στην υπόθεση Georghiades v. Police
(1985)2 C.L.R. 56 μια επιπόλαιη εκδορά στο πρόσωπο και κοκκίνισμα θεωρήθηκε αρκετή για σκοπούς του άρθρου 243 (βλ. επίσης R. v. Miller
(1954)2 All E.R. 529 και Αστυνομία v. Ιωάννου
(1989)2 Α.Α.Δ. 61). Στο σύγγραμμα Archbold 41η έκδοση, παρ. 20-116 αναφέρεται ότι πραγματική σωματική βλάβη σημαίνει κάποια πραγματική σωματική κάκωση. Δεν είναι αναγκαίο να είναι κάκωση μόνιμου χαρακτήρα, ούτε είναι αναγκαίο να είναι αυτό που θεωρείται οδυνηρή (grievous) σωματική βλάβη. Συνεπώς δεν χρειάζεται το τραύμα να είναι σοβαρό ή μόνιμου χαρακτήρα. Επίσης ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει στην 2η κατηγορία το αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 το οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση......». Τα συστατικά του στοιχεία είναι τα ακόλουθα: 1. Ο κατηγορούμενος να εξυβρίσει άλλον, 2. Η εξύβριση να γίνεται με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παρευρισκόμενο πρόσωπο σε επίθεση, 3. Η εξύβριση να γίνεται σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο. Όσον αφορά το τι συνιστά δημόσιο χώρο, ο όρος αυτός δίδεται στο άρθρο 4 του Κεφ. 154 και ερμηνεύθηκε στις υποθέσεις Ευθυμιάδης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 25, Anthony Castelow and another v. The Police
(1970)2 C.L.R. 141 και Μιχαήλ κ.α ν. Αστυνομίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 362. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Στην υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 All E.R. 1297 που αφορούσε κατηγορία βάση του άρθρου 4 του Public Order Act 1986, με παρόμοια συστατικά στοιχεία με αυτά του άρθρου 99 του Ποινικού μας Κώδικα, αποφασίσθηκε ότι η ερμηνεία της λέξης «insulting» (σε ελληνική μετάφραση «υβριστικός») δεν είναι νομικό θέμα και θα πρέπει να αποδίδεται σε αυτή το κανονικό της νόημα. Αναφέρθηκε δε σχετικά ότι ο μέσος συνετός άνθρωπος αντιλαμβάνεται την ύβρη όταν τη βλέπει ή την ακούει. Το κριτήριο για την ύπαρξη όλων των πιο πάνω στοιχείων είναι καθαρά αντικειμενικό. Στην Αχιλλέως ν. Αστυνομίας
(1996)2 Α.Α.Δ. 98 κρίθηκε ως ορθή η πρωτόδικη απόφαση ότι η λέξη «καραγκιόζης» που είχε εκστομίσει η εφεσείουσα εναντίον Αστυνομικού, στον τόπο και υπό τις συνθήκες που χρησιμοποιήθηκε είναι υβριστική και εκδηλώνει περιφρόνηση προς το πρόσωπο προς το οποίο εκστομίζεται και είναι γενικά προσβλητική και μειωτική του προσώπου προς το οποίο απευθύνεται. Στην ίδια απόφαση έγινε αναφορά στην Brutus ανωτέρω και επισημάνθηκε ότι από το λεκτικό του Lord Reid ήτοι "... an ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears one" και πιο συγκεκριμένα από την φράση "sees one" εισάγεται παράλληλα με την εξύβριση δια λόγων και η εξύβριση με χειρονομίες. Επιπρόσθετα στην Αχιλλέως κρίθηκε ότι δεν χρειάζεται απόδειξη ότι προκλήθηκε οποιοσδήποτε παρευρισκόμενος να επιτεθεί. Είναι αρκετόν ότι, όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99, ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Κάτι τέτοιο συνάγεται στην κάθε περίπτωση από τις περιστάσεις στο σύνολο τους. Ως προς το σημείο δε αυτό στην ίδια υπόθεση κρίθηκε ότι από το σύνολο των περιστάσεων ήταν βέβαιο ότι ο παραπονούμενος δε θεώρησε αθώα την επίμαχη έκφραση ούτε ασφαλώς την εξέλαβε ως εκδήλωση ευγένειας, διότι, αν μη τι άλλο, υπέβαλε παράπονο στην Αστυνομία. ΒΑΡΟΣ ΑΠΟΔΕΙΞΗΣ Σε όλες τις ποινικές υποθέσεις, όπως είναι και η παρούσα, το βάρος της απόδειξης σωρευτικής συνύπαρξης όλων των συστατικών στοιχείων του αδικήματος το έχει η Κατηγορούσα Αρχή, με υψηλότατο επίπεδο απόδειξης, δηλ. πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Χαρίτωνος και άλλων V Δημοκρατίας
(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υϊοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton V D.P.P.
(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι, όπως επισημαίνεται στην Γενικός Εισαγγελέας εναντίον Σπύρος Σπύρου
(2002)2, Α.Α.Δ. 71, στην οποία επαναλαμβάνεται η ανωτέρω αρχή, όπως αυτή διατυπώθηκε στην υπόθεση Λοίζου εναντίον Αστυνομίας 1989
(2)Α.Α.ΑΔ 363 και επαναδιατυπώθηκε στην Σωτηριάδης εναντίον Αστυνομίας 1991
(2)Α.Α.Δ. 482. Εναπόκειται στην Κατηγορούσα Αρχή να παρουσιάσει μαρτυρία που να είναι αξιόπιστη και σαφής. (Φλουρής εναντίον Αστυνομίας
(1989)2 Α.Α.Δ. 401). ΤΕΛΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΞΗ Έχοντας λοιπόν κατά νου τα πιο πάνω θα προχωρήσω να εξετάσω εάν στοιχειοθετούνται πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Με βάση την πιο πάνω αναφερθείσα μαρτυρία η οποία αξιολογήθηκε από το Δικαστήριο, θεωρώ ότι έχουν αποδειχθεί τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος του άρθρου 243, δηλαδή της επίθεσης με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης από τον κατηγορούμενο εναντίον της ΜΚ2 δηλαδή σπρώχνοντας την αυτή έπεσε και κατέληξε στο έδαφος με αποτέλεσμα να τραυματιστεί με εκδορά στον αριστερό αγκώνα. Επιπλέον ο κατηγορούμενος εκεί στην είσοδο του περιπτέρου και πλησίον της καφετέριας αυτού απευθύνθηκε προς την ΜΚ2 λέγοντας της «μαλακισμένη», λέξη η οποία είναι υβριστική, μειωτική, προσβλητική και ήταν ενδεχόμενο από την εξύβριση παριστάμενο πρόσωπο να αντιδράσει επιθετικά. Συνακόλουθα και τα συστατικά στοιχεία της εξύβρισης (2η κατηγορία) έχουν αποδειχθεί. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή απέδειξε πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας τις κατηγορίες 1 και 2 εναντίον του κατηγορούμενου, ως έχει υποχρέωση να πράξει και κρίνεται ένοχος σε αυτές. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο