ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ ν. DIMITAR DIMITROV κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 2008/22, 14/6/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B24 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Ιωαννίδου-Παπά, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 2008/22 ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΟΣ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΠΑΦΟΥ εναντίον 1.DIMITAR DIMITROV
- MARTIN SIMEONOV ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ----------------------------------- Ημερομηνία: 14 Ιουνίου 2022 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα Χ.Περγαντή Για τον Κατηγορούμενο 1: κος Α.Αλεξάνδρου Κατηγορούμενος 1 παρών ΠΟΙΝΗ Ο κατηγορούμενος έχει κριθεί ένοχος κατόπιν δικής του παραδοχής στις κατηγορίες της Συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος στις 11.4.22 στην Πάφο (κατηγορία 1), στην κατηγορία της διάρρηξης κατοικίας (κατηγορία 2), της κλοπής από κατοικία (κατηγορία 3), της εισόδου σε ξένη περιουσία (κατηγορία 4) και της μεταφοράς επιθετικού όπλου, ήτοι ενός πτυσσόμενου ροπάλου (κατηγορία 6), κατά παράβαση του Ποινικού Κώδικα και του Κεφ.
- Τα γεγονότα της υπόθεσης έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν αμφισβητήθηκαν από τον συνήγορο υπεράσπισης και έχουν συνοπτικά ως ακολούθως: Στις 11 Απριλίου 2022 και περί ώρα 22:30 καταγγέλθηκε στο ΤΑΕ Πάφου από τον μάρτυρα 1 στο κατηγορητήριο, ότι την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 19.00 έως 21:35 διαρρήχθηκε η κατοικία του και κλάπηκαν από αυτήν περιουσία, ως οι λεπτομέρειες της τρίτης κατηγορίας, αξίας €3.
- Η αστυνομία μετέβηκε στην σκηνή για επιτόπιες εξετάσεις και διαφάνηκε ότι η είσοδος και η έξοδος στην εν λόγω οικία επιτεύχθηκε κατόπιν παραβίασης παραθύρου του υπνοδωματίου της οικίας, αφού οι δράστες έσπασαν τα αλουμινένια φυλλαράκια και το γυαλί και άνοιξαν το παράθυρο. Εντός της οικίας εντοπίστηκε ένα ζεύγος μαύρα αρβύλα τα οποία δεν ανήκαν στους ενοίκους της οικίας και παραλήφθηκαν ως τεκμήρια. Το μέρος καλύπτεται από κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης το οποίο κατέγραψε τις κινήσεις των δραστών οι οποίοι ήταν δύο. Διαφάνηκε ότι ο ένας εξ'αυτών ήταν ο κατηγορούμενος ένα ο οποίος φορούσε μπλε κοντομάνικη φανέλα, κοντό μπλε παντελόνι με άσπρες ρίγες και καπέλο τύπου jockey γκρίζου χρώματος. Στις 13 Απριλίου 2022 η μάρτυρας 9 συμβία του παραπονούμενου ευρισκόταν στην εν λόγω οικία και διαπίστωσε κτύπημα στην πόρτα εισόδου της από κάποιο πρόσωπο, άνοιξε και είδε τον κατηγορούμενο ο οποίος είχε τον ίδιο σωματότυπο με το πρόσωπο που απεικονιζόταν στις 11.4.22, στο κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης της οικίας, να εισέρχεται στην αυλή και στη συνέχεια να εγκαταλείπει το μέρος. Την ίδια ημέρα προέκυψε μαρτυρία εναντίον του κατηγορουμένου ο οποίος οδηγούσε συγκεκριμένο όχημα και ανακόπηκε. Κατά την έρευνα στο όχημα του εντοπίστηκε ένα πτυσσόμενο ρόπαλο, 3 κινητά, μία κάμερα, ένα φανάρι, ένα ζεύγος κιάλια και μία φωτογραφική μηχανή. Επίσης ο μάρτυρας 4 στο κατηγορητήριο στα γραφεία του ΤΑΕ Πάφου είδε και αναγνώρισε τον κατηγορούμενο ως ένα από τα δύο πρόσωπα των οποίων οι κινήσεις καταγράφηκαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης την ημέρα της διάρρηξης της επίδικης οικίας. Περαιτέρω την ίδια ημέρα ο παραπονούμενος είδε και αναγνώρισε ως δικά του από τα ανευρεθέντα, ήτοι ένα τηλέφωνο και ένα ζεύγος κιάλια. Ο κατηγορούμενος συνελήφθηκε στις 13 Απριλίου 2022 και ώρα 16:43 και προέβηκε σε θεληματική κατάθεση και αφού ερευνήθηκε με δικαστικό ένταλμα έρευνας η κατοικία του ανευρέθηκαν δύο ρολόγια για τα οποία αυτός ανέφερε ότι είναι από την διάρρηξη για την οποία συνελήφθηκε. Η Κατηγορούσα αρχή ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει 3 προηγούμενες ποινικές καταδίκες, δηλαδή την ποινική υπόθεση με αριθμό 3521/2020, ημερομηνία αδικήματος 1.7.18, ημερ. καταδίκης 1.7.21 για παράνομη κατοχή και χρήση ελεγχόμενου φαρμάκου τάξεως Α΄ όπου καταδικάστηκε σε τρεις μήνες άμεση φυλάκιση. Σε αυτήν λήφθηκαν υπόψη ακόμη τρεις υποθέσεις δηλαδή η [ ]/20, η [ ]/20 και η [ ]/21 η οποία αφορούσε παράνομη κατοχή περιουσίας. Την Ποινική με αριθμό [ ]/21 με ημερομηνία αδικήματος 30.4.21, με ημερομηνία καταδίκης 6.9.21 για παράνομη κατοχή περιουσίας, καταδικάστηκε σε χρηματική ποινή €
- Την ποινική με αριθμό [ ]/21, με ημερομηνία αδικήματος 31.10.21, με ημερομηνία καταδίκης 20.1.22 όπου καταδικάστηκε σε 3 μήνες άμεση φυλάκιση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του κατηγορούμενου 1 αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής και δεν διαφωνεί ότι τα αδικήματα που διέπραξε ο πελάτης του είναι σοβαρά. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να λάβει υπόψη του την παραδοχή και την απολογία του κατηγορούμενου, την συνεργασία του με τις διωκτικές αρχές, την υπόδειξη σημείων στα οποία προέβη στην οικία του όπου ανευρέθηκαν κλοπιμαία του παραπονούμενου και την θεληματική κατάθεση που αυτός έδωσε στην αστυνομία. Επίσης ο κος Αλεξάνδρου υιοθέτησε την έκθεση του Γραφείου Κοινωνικών Υπηρεσιών τεκμήριο Α, στην οποία αναφέρεται ότι ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 27 ετών, γεννήθηκε στη Βουλγαρία και ήρθε στην Κύπρο με τους γονείς του σε ηλικία 13 ετών. Επίσης υποστήριξε ότι αυτός είναι πρόθυμος να καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του συνεργού του. Αναφέρθηκε στις προσωπικές του συνθήκες και μεταξύ άλλων ότι αυτός είναι χρήστης ναρκωτικών και δη σκληρών ναρκωτικών και είναι στα πλαίσια αυτού του εθισμού που διέπραξε τα αδικήματα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα αδικήματα τα οποία διέπραξε ο κατηγορούμενος είναι πολύ σοβαρά. Αυτό εμφαίνεται και από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Για το αδίκημα της διάρρηξης (κατηγορία 2) με βάση το άρθρο 292(α) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι 7 χρόνια και όταν αυτή διαπράττεται κατά τη διάρκεια της νύχτας η ποινή αυξάνεται στα 10 έτη. Για το αδίκημα της κλοπής (κατηγορία 3) με βάση το άρθρο 266(β) προβλέπεται ποινή φυλάκισης 5 χρόνων, για το αδίκημα της παράνομης εισόδου και της μεταφοράς επιθετικού όπλου 9 (κατηγορίες 4, 6) προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και δύο έτη. Βέβαια το παρόν Δικαστήριο έχει την αρμοδιότητα να επιβάλει ποινή φυλάκισης μέχρι 5 έτη. Η προβλεπόμενη στο Νόμο μέγιστη ποινή αποτελεί σαφή ένδειξη της σοβαρότητας του κάθε αδικήματος και παράγοντα που πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής. Αντικατοπτρίζει την σοβαρότητα που προσδίδεται στο συγκεκριμένο έγκλημα από το νόμο και αντανακλά τις κοινωνικά ζημιογόνες συνθήκες του εγκλήματος. (βλ. Κωνσταντίνου v Δημοκρατίας
(1989)2 ΑΑΔ 224, Σωκράτους v Δημοκρατίας
(1994)2 ΑΑΔ 132). Αναφορικά με τα αδικήματα της 2ης και της 3ης κατηγορίας στην Ποινική Έφεση Αρ. 210/2018, ημερ.10 Μαϊου, 2019, xxx BALAMPANIDIS ν ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ αναφέρθηκαν τα εξής: «Τονίζουμε συναφώς ότι κατά πάγια νομολογία σε αδικήματα της εξεταζόμενης φύσεως πρέπει να επιβάλλονται αποτρεπτικές ποινές λόγω του ότι οι κλοπές, οι διαρρήξεις και άλλα ομοειδή αδικήματα είναι στην πρώτη γραμμή εγκληματικότητας και όπου εντοπίζεται η ανάγκη επιβολής ποινής με αποτρεπτικό χαρακτήρα, ναι μεν λαμβάνονται υπόψη οι προσωπικές συνθήκες του παραβάτη αλλά στο βαθμό και κατά την έκταση που δεν εξουδετερώνεται το αποτρεπτικό στοιχείο της ποινής. (Βλ. ενδεικτικά Lucian Gheorghe v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ, 824, Andrei Alin Bandits v. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2015:B696, Ποιν. Εφ. 94/2015 ημερ. 21.10.2015, Αhmed Saadi v. Αστυνομίας, ECLI:CY:AD:2016:B300, Ποιν. Εφ. 308/2014 ημερ. 24.6.2016 και xxx Yenier v. Δημοκρατίας, ECLI:CY:AD:2019:B153, Ποιν. Εφ. 256/2017 ημερ. 22.4.2019. Στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναφορικά με υποθέσεις διάρρηξης και κλοπής, επανατονίσθηκε, η χωρίς σημεία κάμψης συνεχόμενη αυξητική τάση των διαρρήξεων και κλοπών, γεγονός που κλονίζει την ασφάλεια που πρέπει να αισθάνεται κάθε πολίτης ενός εύνομου κράτους, (Φραντζίδης ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 146). Παρόμοια επισήμανση ως προς το γεγονός ότι αδικήματα της φύσεως αυτής απασχολούν σχεδόν καθημερινά τα Δικαστήρια, με αποτέλεσμα οι ποινές που επιβάλλονται να πρέπει να είναι αποτρεπτικές, έγινε και στις υποθέσεις Bukowski και άλλος v. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 92, Φράγκου ν. Αστυνομίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 13, Mohammad Khaknegad v Police,
(2011)2 AAΔ, 192). Περαιτέρω στην Bezanidis v. Δημοκρατίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 785, όχι μόνο επιβεβαιώθηκαν τα πιο πάνω, αλλά έγινε αναφορά και στις υποθέσεις Πισκόπου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 342 και Κλεοβούλου ν. Δημοκρατίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 485, στις οποίες τονίστηκε η ανάγκη για αποτροπή τόσο των ιδίων των παραβατών, όσο και της αναχαίτησης τρίτων από τη διάπραξη ομοίων ή παρομοίων εγκλημάτων. Η κατανόηση που το Δικαστήριο οφείλει να επιδεικνύει στις προσωπικές περιστάσεις του δράστη δεν υπερφαλαγγίζει την ανάγκη της αποτροπής υπό το φως των περιστατικών και της φύσης των ιδίων των αδικημάτων. Τα Δικαστήρια πρέπει να λαμβάνουν βεβαίως υπόψη τα ελαφρυντικά περιστατικά ενός κατηγορούμενου, αλλά ταυτόχρονα πρέπει να υπολογίζουν κατά την επιμέτρηση της ποινής και την επίπτωση της εγκληματικής συμπεριφοράς επί του θύματος ή των θυμάτων αυτής. Στην HUSSEIN V R, Ποινική Έφεση 252/18 ημερομηνίας 31.5.19 αναφέρθηκαν τα εξής: «Το Πρωτόδικο Δικαστήριο κατά την επιβολή ποινής αναφέρθηκε στη σοβαρότητα των αδικημάτων που διέπραξε ο εφεσείων, παραπέμποντας σε νομολογία ως προς την ανάγκη επιβολής αποτρεπτικών ποινών σε τέτοιας φύσεως αδικήματα (βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου κ.ά.
(1990)2 Α.Α.Δ. 264, Somilmi v. Αστυνομίας
(1992)2 Α.Α.Δ.248, Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Πέτρου
(1993)2 Α.Α.Δ. 9, Παναγιώτου (Αντάρτης) ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 138 κ.ά.), στην έξαρση που παρατηρείται στα αδικήματα αυτά, στις περιστάσεις διάπραξης τους, τον αριθμό των αδικημάτων που αφορούσαν οι κατηγορίες και τα αισθήματα ανασφάλειας που προκαλούνται στα θύματα τέτοιας φύσεως αδικημάτων πέραν της οικονομικής απώλειας, ανασφάλεια που αντανακλάται και στα υπόλοιπα μέλη της κοινωνίας. Στην υπόθεση Ahmed Saadi v. Αστυνομίας ECLI:CY:AD:2016:B300, Ποιν. Έφ. 308/14 ημερ. 24/6/2016 που αφορούσε επίσης σε κατηγορίες για διάρρηξη κατοικίας και κλοπή, το Εφετείο τόνισε τα εξής: «Η νομολογία είναι αυστηρή στην αντιμετώπιση αυτού του είδους τις υποθέσεις. Η ανάγκη για αποτροπή είναι προεξάρχουσα, η προστασία της ζωής και της ασφάλειας των φιλήσυχων πολιτών αποτελεί προτεραιότητα και η έστω κατά κατασταλτικό τρόπο αντιμετώπιση της ανάκτησης της εμπιστοσύνης του κοινού στην εμπέδωση του δικαίου, αδήρητη αναγκαιότητα». Για προσδιορισμό της ποινής στην παρούσα υπόθεση λαμβάνω λοιπόν υπόψη μου τη σοβαρότητα των αδικημάτων, ως αυτή εμφαίνεται από τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη τους καθώς και ότι αδικήματα αυτής της φύσης βρίσκονται σε έξαρση ως αναφέρθηκε πιο πάνω, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση και από τις υποθέσεις, οι οποίες καταχωρούνται καθημερινά ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφέρθηκε ότι ο κατηγορούμενος δεν είναι λευκού ποινικού μητρώου. Προς τούτο διαπιστώνω ότι αναφορικά με το ποινικό μητρώο του κατηγορουμένου σε σχέση με τις τρεις προηγούμενες καταδίκες του στην πρώτη με αριθμό [ ]/20 λήφθηκε υπόψη η ποινική με αριθμό [ ]/21 για αδίκημα πανομοιότυπης φύσεως, δηλαδή παράνομης κατοχής περιουσίας, με ημερομηνία διάπραξης αδικήματος την 3/6/21 και ημερομηνία καταδίκης στις 25 Ιουνίου 2021. Τόσο στην δεύτερη όσο και στην τρίτη προηγούμενη καταδίκη (την [ ]/21, την [ ]/21) οι οποίες αφορούν αδικήματα κλοπής κα παράνομης κατοχής περιουσίας, αυτός καταδικάστηκε το έτος 2021 και το 2022. Μάλιστα στην υπ. αριθμό [ ]/21 το αδίκημα διαπράχθηκε στις 31 Οκτωβρίου 2021 και καταδικάστηκε σε τρεις μήνες άμεση φυλάκιση, στις 20 Ιανουαρίου 2022. Συνάγεται ότι με την αποφυλάκιση του διέπραξε τα αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Η δράση του κατηγορούμενου εκτυλίσσεται από το 2018 μέχρι και σήμερα. Παρ΄όλο που ήδη είχε καταδικαστεί προηγουμένως και του επιβλήθηκαν τόσο χρηματικές ποινές αλλά και άμεση φυλάκιση, εντούτοις δεν φαίνεται αυτός να έχει αναμορφωθεί. Όσο αφορά τις προηγούμενες καταδίκες του θα πρέπει να λεχθεί ότι αυτός δεν θα τιμωρηθεί εκ νέου για εκείνα τα αδικήματα για τα οποία ήδη καταδικάστηκε και έχει εκτίσει την ποινή του. Η σημασία των προηγούμενων καταδικών είναι ότι στην ουσία μειώνει την επιείκεια που μπορεί να του επιδειχθεί από το Δικαστήριο. Αυτό γιατί αποτελούν ένδειξη της στάσης του στην τήρηση των Νόμων. (βλ.Γενικός Εισαγγελέας v Ματθαίου
(1994)2 ΑΑΔ, 1 και Γενικός Εισαγγελέας v Αεροπόρου
(1997)2 ΑΑΔ, 17. Η προαναφερόμενη συστηματική προσφυγή του στο έγκλημα δείχνει δυστυχώς ότι η στάση του στην τήρηση των νόμων είναι περιφρονητική και ότι η άμεση ποινή φυλάκισης που του επιβλήθηκε πολύ πρόσφατα, ήτοι στις 20.1.22 δεν έχει πετύχει τον σκοπό της αποτροπής του. Επίσης καταδεικνύεται η συστηματική σοβαρή εγκληματική συμπεριφορά από πλευράς του κατηγορούμενου, εις βάρος της περιουσίας άλλων προσώπων, η οποία θα πρέπει να αντιμετωπίζεται δεόντως για σκοπούς αποτροπής. Παρά τα πιο πάνω δεν εξαλείφεται η ανάγκη που υπάρχει παράλληλα για εξατομίκευση της ποινής ούτως ώστε αυτή να μη συνιστά απλώς τιμωρία αλλά να αρμόζει στο πρόσωπο του συγκεκριμένου παραβάτη. Από την άλλη όμως η διαδικασία αυτή δεν πρέπει να συνεπάγεται εξουδετέρωση ούτε της σοβαρότητας του αδικήματος ούτε του στοιχείου της αποτροπής, όταν συντρέχουν λόγοι για την απόδοση αποτρεπτικού χαρακτήρα στην ποινή τόσο για τον ίδιο τον κατηγορούμενο όσο και για το κοινό γενικότερα (βλ. Ιωάννου κ.α ν. Δημοκρατίας
(2003)2 Α.Α.Δ. 171 και Αστυνομία ν. Toorac Fashion Ltd
(1993)2 Α.Α.Δ. 17, Χαραλάμπους v Δημοκρατίας
(2000)2 ΑΑΔ, σελ. 1,6). Ο κος Αλεξάνδρου επικαλέστηκε ότι ο κατηγορούμενος είναι χρήστης ναρκωτικών ουσιών και στα πλαίσια αυτού του εθισμού του διέπραξε τα αδικήματα. Εμφαίνεται και από την προγούμενη του καταδίκη στην υπ. αρ.3521/20 ότι αυτός έκανε χρήση ναρκωτικών ουσιών. Ο κατηγορούμενος δεν έχει προβεί όμως σε καμία προσπάθεια απεξάρτησης του από ναρκωτικές ουσίες, αυτό εμφαίνεται και από το τεκμήριο Α. Συνεπώς δεν αποδέχομαι αυτό το επιχείρημα, ως δικαιολογία για την διάπραξη των αδικημάτων της παρούσας υπόθεσης. Σύμφωνα με τα γεγονότα της κατηγορίας 4 αυτός επισκέφθηκε την οικία του παραπονούμενου για δεύτερη φορά, 2 ημέρες μετά την διάρρηξη, στοιχείο θεωρώ επιβαρυντικό γι΄ αυτόν. Δεν αποδέχομαι την δικαιολογία του κατηγορούμενου ότι πήγε εκεί γιατί μετάνιωσε και πήγε να πάρει το τηλέφωνο που του έδωσε ο άλλος , αλλά αφού δεν του άνοιξε κανένας έφυγε. Άλλοι επιβαρυντικοί παράγοντες για τον κατηγορούμενο είναι το ύψος της αξίας της κλοπιμαίας περιουσίας η οποία ανέρχεται στα €3.223 και μόνο ένα πολύ μικρό μέρος της έχει ανευρεθεί. Προς όφελος του κατηγορούμενου λαμβάνω υπόψη μου: · την παραδοχή και την απολογία του στο Δικαστήριο. Η παραδοχή ενός κατηγορούμενου λαμβάνεται υπόψη σαν μετριαστικός παράγοντας. Η βαρύτητα δε που μπορεί να της αποδοθεί ποικίλει ανάλογα με την περίπτωση. Όπου συμβάλλει αποτελεσματικά στη διερεύνηση της υπόθεσης και πηγάζει από πραγματική μεταμέλεια του έχει μεγαλύτερη αξία (Χαρτούμπαλλος v Δημοκρατίας
(2002)2 ΑΑΔ σελ.28, 36, Κωνσταντίνου v Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ σελ.206, 208 - 209). · Την συνεργασία του με την αστυνομία και ότι προέβηκε σε υποδείξεις σημείων στην οικία του κατά την έρευνα σε αυτή, πράξη η οποία υποβοήθησε το έργο της. · Τις προσωπικές και οικογενειακές συνθήκες του κατηγορούμενου ως εμφαίνονται στο τεκμήριο Α' και ειδικότερα ότι είναι ηλικίας 27 ετών και τελεί υπό κράτηση από τις 20.4.22 για την παρούσα υπόθεση. · Ότι αυτός έχει προστεθεί και θα καταθέσει ως μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του άλλου προσώπου με το οποίο προέβηκαν στην διάπραξη των επίδικων αδικημάτων. Όλοι οι πιο πάνω ελαφρυντικοί παράγοντες πρέπει να λεχθεί ότι λαμβάνονται μεν υπόψη για σκοπούς μετριασμού της ποινής δεν είναι όμως τέτοιας έκτασης που να υπερφαλαγγίζουν την ανάγκη για αποτελεσματική εφαρμογή του Νόμου, λόγω της σοβαρότητας των αδικημάτων, όπως την έχω περιγράψει πιο πάνω. Μπορούν να επηρεάσουν το ύψος όχι όμως και το είδος της ποινής. Συνεκτιμώντας λοιπόν όλα τα δεδομένα που αφορούν στην παρούσα υπόθεση και ιδιαίτερα τα γεγονότα που περιβάλλουν τη διάπραξη τους αλλά και τη φύση και τη σοβαρότητα των αδικημάτων και με δεδομένο το στοιχείο της αποτροπής, κρίνω ότι η μόνη αρμόζουσα ποινή είναι η ποινή της φυλάκισης. Και τούτο έχοντας πάντα κατά νου ότι αυτή επιβάλλεται μόνο εκεί όπου οποιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (βλ. Προδρόμου v. Αστυνομίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 98). Καταληκτικά επιβάλλω στον κατηγορούμενο τις ακόλουθες ποινές: Κατηγορία 1: 10 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 2: 19 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 3: 15 μήνες φυλάκιση Κατηγορία 4: 10 μήνες φυλάκιση, Κατηγορία 6: 2 μήνες φυλάκιση Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου αναφορικά με τις επιβληθείσες ποινές φυλάκισης στον κατηγορούμενο 1 θα εξετάσω τώρα εάν η εκτέλεση των ποινών που επιβλήθηκαν θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση φυλάκιση του ή δύνανται να ανασταλούν, δυνάμει των διατάξεων του Περί της Υφ΄ Όρον Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν.95/72. Με το Νόμο 186(Ι)/2003, ο οποίος τροποποίησε την πιο πάνω νομοθεσία, η διακριτική ευχέρεια αναστολής μιας ποινής φυλάκισης έχει πλέον διευρυνθεί, καθώς όπως προνοείται μέσα από το άρθρο 3
(2)το Δικαστήριο διατάσσει την αναστολή εκτέλεσης της ποινής φυλάκισης αν αυτό δικαιολογείται από το σύνολο των περιστάσεων της υπόθεσης και τα προσωπικά περιστατικά του κατηγορουμένου (βλέπε επίσης Στεφάνου ν. Αστυνομίας
(2009)Ποινική Έφεση 231/2008, ημερομηνίας 23.03.09). Στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας ν. Τζιαουχάρη
(2005)2 Α.Α.Δ. 161 τέθηκαν τα κριτήρια για την άσκηση της διακριτικής αυτής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Στην Αργυρίδης κ.α. ν. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ 449 λέχθηκε δε σχετικά ότι με την τροποποίηση που επέφερε ο Νόμος του 2003: «. τα όρια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου δεν περιορίζονται με αναφορά σε συγκεκριμένους παράγοντες και δη με αναφορά σε παράγοντες οι οποίοι έχουν ήδη ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Θέλησε δηλαδή ο Νομοθέτης να δώσει στο Δικαστήριο την ευχέρεια να δει αν η αναστολή θα δικαιολογείτο από το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης και τα προσωπικά δεδομένα του κάθε κατηγορούμενου, ορίζοντας ταύτα ως κατευθυντήριες γραμμές και μη περιορίζοντας το θέμα της αναστολής της επιβληθείσας ποινής στα κριτήρια που θα έπρεπε να υπάρχουν σύμφωνα με την παλαιότερη αντίληψη και δη μη περιορίζοντας την ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει παράγοντες οι οποίοι μπορεί να έχουν σημασία και ως προς την αναστολή». Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την Ιωσήφ ν. Δημοκρατίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 930: «Η κάθε υπόθεση κρίνεται στη βάση των δικών της περιστατικών. Η υιοθέτηση οποιουδήποτε γενικού κανόνα θα συνιστούσε σφάλμα αρχής. Εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και οποιεσδήποτε προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Αυτό βέβαια συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση των συνθηκών διάπραξης του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σε όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του Δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρούμε ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας». Έχω εξετάσει με προσοχή και έχω λάβει υπόψη μου τόσο τα γεγονότα της υπόθεσης όσο και τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου 1 καθώς και κάθε άλλο σχετικό παράγοντα. Από την φύση των επίδικων αδικημάτων, τα γεγονότα που περιβάλλουν την διάπραξη τους και τις συνέπειες αυτών, προκύπτει ότι πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρά αδικήματα. Πρόκειται για σοβαρής μορφής και με σοβαρές συνέπειες έκνομη συμπεριφορά και συναφώς προέχει κατά την κρίση μου, η ανάγκη για αποτροπή για άλλους επίδοξους παραβάτες αλλά και του ίδιου του κατηγορούμενου. Επίσης ο κατηγορούμενος δεν φαίνεται να αναμορφώνεται και να συμμορφώνεται στους Νόμους και κανονισμούς που ισχύουν και εφαρμόζονται στην Δημοκρατία παρά τις προηγούμενες σοβαρές ομοείδείς καταδίκες του. Όλα δε τα στοιχεία και δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον μου, λήφθηκαν υπόψη ως μετριαστικοί παράγοντες, προσμέτρησαν δεόντως στην απόφαση για το ύψος των ποινών και δεν μεταβάλλουν τα δεδομένα στα πλαίσια εξέτασης θέματος αναστολής. Ως εκ των άνω κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η έκδοση διαταγής για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης η οποία και θα είναι άμεση. Η περίοδος έκτισης των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο 1 μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο αυτός τελεί υποκράτηση για την παρούσα δηλαδή από τις 20.4.22. [Υπ.] ........................................... Γ. Ιωαννίδου - Παπά, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο