Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. Π. Μ. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6644/22, 23/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B34 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6644/22 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v.
- Π. Μ.
- Σ. Κ. Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 23 Σεπτεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα Γ. Αργυρού / κα. Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο 1: Ο κ. Α. Χουβαρτάς Για τον Κατηγορούμενο 2: Ο κ. Γ. Σιαηλής Κατηγορούμενοι: Παρόντες Α Π Ο Φ Α Σ Η (Δοθείσα Αυθημερόν) Στις 22.09.2022 τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου η υπό εξέταση ποινική υπόθεση. Πρόκειται ουσιαστικά για κατηγορητήριο που περιλαμβάνει 2 κατηγορίες ήτοι το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος (1η Κατηγορία) και το αδίκημα της Κλοπής (2η Κατηγορία) που αμφότεροι οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν. Ως χρόνος διάπραξης των καταλογιζομένων αδικημάτων σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών καθορίζεται η 16η Σεπτεμβρίου 2022 αναφορικά με το υποστατικό με την ονομασία [ ] που βρίσκεται στην παραλιακή πλαζ Γεροσκήπου. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως οι κατηγορούμενοι παραμείνουν υπό κράτηση στηρίζοντας το αίτημα της στον κίνδυνο διάπραξης από μέρους τους άλλων αδικημάτων. Προς υποστήριξη του αιτήματος παρέδωσε στο Δικαστήριο αριθμό εγγράφων με το οποίο παρουσιάζεται εναντίον του Κατηγορούμενου 1 να εκκρεμούν στο Ε.Δ. Πάφου οι ποινικές υποθέσεις [ ], [ ] , [ ], [ ], [ ] καθώς και εναντίον του Κατηγορούμενου 2 οι ποινικές υποθέσεις [ ], [ ], [ ], [ ], [ ] και [ ] οι περισσότερες για παρόμοιας φύσεως αδικήματα (διαρρήξεις & κλοπές) με αυτά που αντιμετωπίζουν με την υπό εξέταση υπόθεση καθώς και άλλης φύσεως σοβαρά αδικήματα. Ουσιαστικά η κα. Αργυρού σημείωσε πως μέσα από το υφιστάμενο κατηγορητήριο καθώς και από αυτά που ήδη εκκρεμούν εναντίον των Κατηγορουμένων διαφαίνεται ότι αυτοί έχουν ροπή προς το έγκλημα και ιδιαίτερα τα αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών με αποτέλεσμα η πιθανότητα σε περίπτωση που αφεθούν ελεύθεροι να διαπράξουν άλλα αδικήματα να είναι ορατή. Στο αίτημα αυτό οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Κατηγορουμένων έφεραν ένσταση. Στην ουσία ο κ. Χουβαρτάς επικαλέστηκε τα οικογενειακά και προσωπικά προβλήματα που ο κατηγορούμενος 1 αντιμετωπίζει με ιδιαίτερη αναφορά στην νοητική του κατάσταση και υγεία παραδίδοντας στο Δικαστήριο και σχετική ιατρική βεβαίωση η οποία κατατέθηκε στην διαδικασία. Μάλιστα εξέφρασε φόβους πως αν διαταχθεί η κράτηση του ο ίδιος ενδεχόμενα να προκαλέσει κακό στον εαυτό του. Από την άλλη ο κ. Σιαηλής για λογαριασμό του Κατηγορούμενου 2 ανέφερε πως οι άλλες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του είναι μαζί με άλλα πρόσωπα είτε αφορούν μόνο τον πελάτη του και δεν πρόκειται για σπείρα διαρρηκτών. Μάλιστα τόνισε πώς τους τελευταίους 9 μήνες δηλαδή κατά το έτος 2022 ο Κατηγορούμενος 2 δεν διέπραξε οποιοδήποτε άλλο αδίκημα, είναι ποιο νηφάλιος και προβαίνει σε ενέργειες για να ενταχθεί σε πρόγραμμα απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Μάλιστα τόνισε πως δεν μπορούν να γνωρίζουν πως θα συμπεριφερθεί σε περίπτωση που διαταχθεί η κράτηση του. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν από αμφότερες τις πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν αμφότεροι οι συνήγοροι, τόσο των Κατηγορουμένων, όσο και της Κατηγορούσας Αρχής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον το αφορά αίτημα κράτησης του Κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα και στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020 καθώς και στην Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος: Υπενθυμίζεται πως το αίτημα για την κράτηση των Κατηγορουμένων περιορίστηκε από πλευράς Κατηγορούσας Αρχής μόνο στον κίνδυνο διάπραξης άλλων αδικημάτων. Ο λόγος αυτός από μόνος του μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορούμενο μέχρι την δίκη του. Στο δικαστήριο παραδόθηκαν αντίγραφα Κατηγορητηρίων που αφορούν αμφότερους τους Κατηγορούμενους. Πρόκειται ως αναφέρθηκε και δεν έχει αμφισβητηθεί για ποινικές υποθέσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εναντίον των Κατηγορουμένων και συγκεκριμένα σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 1 οι ποινικές υποθέσεις [ ], [ ], [ ], [ ], [ ] και σε σχέση με τον Κατηγορούμενο 2 οι ποινικές υποθέσεις [ ], [ ], [ ], [ ], [ ] και [ ]. Έχοντας την ευκαιρία να μελετήσω τα συγκεκριμένα κατηγορητήρια διαπιστώνω ότι αυτά κατά πλειοψηφία αφορούν αδικήματα των διαρρήξεων και κλοπών καθώς βεβαίως και αριθμό άλλων σοβαρών αδικημάτων. Πρόκειται για παρόμοιας φύσεως αδικήματα τουλάχιστον η πλειοψηφία αυτών με αυτά που περιλαμβάνονται και στην υπό εξέταση ποινική υπόθεση χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζω το γεγονός ότι για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορούμενου δεν είναι απαιτούμενο οι προηγούμενες καταδίκες ή τρέχουσες ποινικές υποθέσεις να αφορούν τα ίδια αδικήματα με αυτά που σήμερα αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος. Τα όσα έχουν λεχθεί από τον Δικαστή κ. Ιωαννίδη στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 195/2020 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας, ημερ. 23.12.2020 είναι απόλυτα σχετικά ως προς την εξέταση του λόγου αυτού. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού κάθε παράγων εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Μάλιστα, με αναφορά στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, λέχθηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η Νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης αδικημάτων, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη Νομολογία. Συνοψίζοντας, αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Φενερίδης
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 113/15 (Σχ. με 115/15) απόφαση ημερ. 02.06.2015). Επιπρόσθετα και στην υπόθεση ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2022, 4/2/2022 η Δικαστής κα. Σταματίου ανάφερε τα εξής σχετικά: Ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελεί έναν από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 45 αναφέρθηκε ότι η πρόβλεψη αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τη διάπραξη άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται σύμφωνα με τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν, με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα. Στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους των κατηγορουμένων σε περίπτωση που αυτοί αφεθούν ελεύθεροι άλλων αδικημάτων κυρίως αδικημάτων της φύσεως αυτών που αντιμετωπίζουν με την υπό εξέταση υπόθεση. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας των Κατηγορουμένων το σύνολο των εκκρεμούσων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον τους ποινικών υποθέσεων ιδίως για παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζουν και με την υπό εξέταση υπόθεση είναι αρκετά για να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι σε περίπτωση που αυτοί αφεθούν ελεύθεροι υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους τους άλλων αδικημάτων. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις των Κατηγορουμένων θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Λαμβάνοντας λοιπόν σχετική καθοδήγηση από την Νομολογία την οποία έχω παραθέσει ανωτέρω και στην βάση των όσων έχουν τεθεί ενώπιον μου προς υποστήριξη του αιτήματος της κράτησης κρίνω ότι υπάρχει στην παρούσα περίπτωση πιθανότητα διάπραξης ιδίων ή άλλων αδικημάτων αν οι Κατηγορούμενοι αφεθούν ελεύθεροι. Κατά συνέπεια ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια εκδίδω διάταγμα για την κράτηση των Κατηγορουμένων μέχρι τις 03/10/2022 ημερομηνία που έχει οριστεί η παρούσα υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Το ζήτημα των ιατρικών προβλημάτων η των προβλημάτων ψυχικής υγείας ή εξαρτήσεων των Κατηγορουμένων στα οποία έγινε αναφορά από τους ευπαίδευτους συνηγόρους είναι κάτι που με απασχόλησε, θεωρώ όμως, πως οι Αρχές των Φυλακών θα πρέπει να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα, ώστε να διαφυλαχθεί η υγεία τους κατά τον χρόνο της κράτησης τους στις Φυλακές, και δίδονται οι σχετικές οδηγίες προς τις Αρχές των Φυλακών να λάβουν όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα για προστασία της υγείας των Κατηγορουμένων κατά την κράτηση τους. (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο