← Κύπρος

Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. F. M. B., Αρ. Υπόθεσης: 6524/22, 26/9/2022

Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. F. M. B., Αρ. Υπόθεσης: 6524/22, 26/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 6524/22 Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου v. F. M. B. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 26 Σεπτεμβρίου, 2022. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Γ. Αργυρού / κα. Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο: Ο κ. Λ. Μούσουλος Κατηγορούμενος: Παρών ΠΟΙΝΗ (Δοθείσα Αυθημερόν) Ο κατηγορούμενος παραδέχθηκε ενοχή στο αδίκημα της Πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση του άρθρου 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή. Τα έχω ακούσει με προσοχή, ευρίσκονται δε στο φάκελο του Δικαστηρίου και δεν κρίνω σκόπιμο να τα επαναλάβω. Ο κατηγορούμενος είναι λευκού ποινικού μητρώου και παραδέχθηκε άμεσα την κατηγορία ενώπιον του Δικαστηρίου. Λόγω του ότι πρόκειται για ιδιαίτερα σοβαρό αδίκημα το οποίο τιμωρείται, κατά κανόνα, με αυστηρή ποινή, ζήτησα και ετοιμάστηκε έκθεση του Γραφείου Ευημερίας στην οποία καταγράφονται οι προσωπικές, οικογενειακές και οικονομικές περιστάσεις του Κατηγορούμενου. Την έχω διεξέλθει και θα της αποδώσω τη δέουσα βαρύτητα. Εν ολίγοις, εκείνο που καταγράφεται στην Έκθεση είναι οι δύσκολες προσωπικές συνθήκες του Κατηγορούμενου, οι οποίες τον ανάγκασαν να φύγει από τη χώρα του σε αναζήτηση καλύτερης τύχης. Αγορεύοντας για μετριασμό της ποινής του κατηγορούμενου, ο ευπαίδευτος συνήγορος του επισήμανε την άμεση παραδοχή και απολογία του πελάτη του, το λευκό του ποινικό μητρώο, τις προσωπικές του περιστάσεις, τη μεταμέλειά του και ζήτησε την επιείκεια του Δικαστηρίου. Εισηγήθηκε μάλιστα πώς αν το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας πώς αυτή θα μπορούσε να ανασταλεί. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας
(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Ειδικότερα σε σχέση με το αδίκημα της Πλαστοπροσωπίας, προβλέπεται ποινή φυλάκισης δύο χρόνων, ή χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις Λ.Κ. 1.500 ήτοι σε ευρώ €2562 ή και τις δύο ποινές (βλ. Άρθρα 360 και 35 του Κεφ. 154). Το αδίκημα της πλαστοπροσωπίας που απασχολεί στην υπό εξέταση υπόθεση όπως βεβαίως και τα αδικήματα της πλαστογραφίας και ψευδών παραστάσεων τιμωρούνται συνήθως με φυλάκιση. Διαχωρίζονται σε υποθέσεις πολύ σοβαρές, μεσαίας και μικρής σοβαρότητας (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 145). Μάλιστα σύμφωνα με την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου
(1997)2 ΑΑΔ 123, όταν, μεταξύ άλλων, η διάπραξη του αδικήματος αυτού αποσκοπεί στην εξαπάτηση κρατικών αρχών, αυτό συνιστά επιβαρυντικό παράγοντα. Συνήθως τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης από 3 μέχρι και 15 μήνες (βλ. Khalife v. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 315, Kandiah v. Αστυνομίας
(1996)2 ΑΑΔ 324, Borizov v. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 204 και Bhatti v. Αστυνομίας
(2004)2 ΑΑΔ 661, Khaknegad v. Αστυνομίας
(2011)2 ΑΑΔ 192), Ματούρ κ.α. ν. Αστυνομίας
(1991)2 ΑΑΔ 36. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,
(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police
(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ 498) Προχωρώ με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος του Κατηγορούμενου, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:
(1)την παραδοχή του,
(2)το λευκό ποινικό μητρώο,
(3)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές καταγράφονται στην έκθεση του Γραφείου Ευημερίας,
(4)τις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος,
(5)λαμβάνω επίσης υπόψη μου, όλα όσα ανέφερε ο δικηγόρος του για σκοπούς μετριασμού της ποινής της. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.
(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω ποινή φυλάκισης 5 μηνών στον Κατηγορούμενο. Προχωρώ να εξετάσω, κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής της ποινής φυλάκισης που επέβαλα σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας
(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας
(2009)2 ΑΑΔ 583). Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία εκείνο που εξετάζει το Δικαστήριο είναι
(1)η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο,
(2)το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής,
(3)η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Παρά το ότι υπάρχει λευκό ποινικό μητρώο, επισημαίνω ότι αδικήματα αυτής της φύσης πέρα του ότι είναι ιδιαίτερα σοβαρά, ευρίσκονται σε έξαρση, κάτι το οποίο επιτάσσει την αυστηρή αντιμετώπιση. Είμαι σε θέση να έχω δικαστική γνώση για τις εκρηκτικές διαστάσεις που έχουν λάβει αυτά τα αδικήματα, από τον όγκο και την καθημερινή, θα έλεγα, συχνότητα καταχωρήσεων τέτοιων κατηγορητηρίων. Δεν διαβλέπω κάποιο λόγο για τον οποίο θα πρέπει να ανασταλεί η ποινή φυλάκισης που έχει επιβληθεί. Η ποινή φυλάκισης είναι άμεση. Όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής. Η περίοδος έκτισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155). To Τεκμήριο να κατασχεθεί και να παραμείνει στην κατοχή της Αστυνομικής Δύναμης Κύπρου. (Υπ.).............. Ν. Φακοντής Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.