Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. Θ. Λ., Αρ. Υπόθεσης: 5739/18, 3/10/2022

(1971)2 C.L.R. σελ. 40, με την οποία υιοθετήθηκε η απόφαση Woolmighton v. D.P.P.

(1935)AC 462, καθώς και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. Η Κατηγορούσα Αρχή θα πρέπει να αποδείξει, με αποδεκτή μαρτυρία, την ύπαρξη κάθε συστατικού στοιχείου της κατηγορίας και δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και εάν είναι (βλέπε Λοϊζου v. Αστυνομίας

(1989)2 Α.Α.Δ. 363, Σωτηριάδης v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 482, Γενικός Εισαγγελέας v. Σπύρος Σπύρου

(2002)2 ΑΑΔ 71 και Sener Erbekci v. Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 434). Οι Αγορεύσεις: Οι ευπαίδευτοι δικηγόροι των διαδίκων με τις προφορικές τους εισηγήσεις υποστήριξαν ο καθένας τις θέσεις του διαδίκου έκαστος εξ αυτών εκπροσωπεί. Έχω μελετήσει επισταμένως τις θέσεις αυτές, τις έχω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτές όπου κρίνω ότι είναι αναγκαίο. Να υπενθυμιστεί στο στάδιο αυτό ότι το Δικαστήριο δεν έχει υποχρέωση σχολιασμού κάθε απόφασης που παρουσιάζεται από διάδικο εκτός και αν αυτή είναι καθοριστική για τα επίδικα ζητήματα. Ακόμη, δεν έχει υποχρέωση να απαντά σε κάθε επιχείρημα που προβάλλεται, το οποίο κρίνεται ότι δεν είναι ουσιώδες ή νομικά αποδεκτό (Βλ. Ανδρονίκου κ.α. ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ. 486.)[1] Η κα. Αργυρού εισηγήθηκε πως το σύνολο της μαρτυρίας που η Κατηγορούσα Αρχή παρουσίασε θα πρέπει να κριθεί ως αξιόπιστο από το Δικαστήριο με αποτέλεσμα να αποδεικνύεται το σύνολο των συστατικών στοιχείων του αδικήματος της απειλής. Από την αντίπερα όχθη ο κ. Σιαηλής εισηγήθηκε πως δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου αξιόπιστη μαρτυρία ότι στον Παραπονούμενο προκλήθηκε οποιοσδήποτε φόβος με αποτέλεσμα η πελάτιδα του να πρέπει να αθωωθεί και απαλλαχθεί της κατηγορίας. H μαρτυρία: Ο ΜΚ1 παρουσιάζοντας και υιοθετώντας την κατάθεση του ως Τεκμήριο 1 ανέφερε ότι στις 03.09.2013 και ενώ βρισκόταν καθήκον στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου προσήλθε ο παραπονούμενους και του κατάγγειλε ότι λίγη ώρα προηγουμένως η γειτόνισσα του [ ] τον εξύβρισε με τις φράσεις Ασσηχτίρ ενώ τον απείλησε με τις φράσεις ''Είμαι εκτός ελέγχου και θα σε παίξω θα σε σκοτώσω''. Μετά τη λήψη του παραπόνου και τη γραπτή κατάθεση που έλαβε από τον παραπονούμενο, έλαβε στις 04.09.2013 ανακριτική κατάθεση από την Κατηγορούμενη την οποία παρουσίασε ως Τεκμήριο 2 μαζί με την γραπτή κατηγορία Τεκμήριο

1. Ο μάρτυρας αυτός δεν αντεξετάστηκε. Ο ΜΚ2 παραπονούμενος στην υπόθεση παρουσίασε και υιοθέτησε την κατάθεση του ως Τεκμήριο
2. Σε αυτήν αναφέρει ότι διαμένει σε συγκεκριμένη διεύθυνση στην Γεροσκήπου μαζί με την οικογένεια του τα τελευταία 10 χρόνια. Στο πίσω μέρος της δικής του κατοικίας βρίσκεται η οικία που διαμένει η κατηγορούμενη και η οποία πριν από ένα χρόνο έκτισε τζάκι το φουγάρο του οποίου έφθασε σχεδόν κάτω από την οικία του και βρίσκεται ακριβώς πάνω στα σύνορα του. Ενώ αρχικά δεν είχαν κάποιο παράπονο στις 02.09.2013 αργά το απόγευμα και ενώ αυτός καθόταν στην βεράντα της οικίας του άκουσε την κατηγορούμενη να συζητά με την κόρη της φωνάζοντας έντονα να κατηγορούν και να καταριούνται την οικογένεια του ότι τους είχαν καταγγείλει στην πολεοδομία. Ο ίδιος τις ρώτησε γιατί φώναζαν και συζήτησαν έντονα ωσότου ήρθε στο σημείο ο γαμπρός της Κατηγορουμένης με την παρέμβαση του οποίου έληξε το επεισόδιο. Την επόμενη ημέρα στις 0800 ο ΜΚ2 μετέβηκε στην πολεοδομία και κατήγγειλε την επέμβαση που έγινε από την ανέγερση του τζακιού της κατηγορούμενης προς την οικία του και στις 0900 επέστρεψε στην κατοικία του. Μόλις επέστρεψε ήρθε έξω από το σπίτι του η Κατηγορούμενη με το αυτοκίνητο της το οποίο και σταμάτησε απότομα και αφού άνοιξε το παράθυρο της άρχισε να του φωνάζει ότι θα τον κάτσει μέσα. Ο ίδιος την ρώτησε εάν απευθυνόταν σε αυτόν και τότε αυτή συνέχισε να του φωνάζει και να του λέει την φράση <<Θα σε κάτσω μέσα>>, <<Θα σε σκοτώσω>>. Η γυναίκα του, του είπε να ηρεμήσει και χωρίς να της πει οτιδήποτε γύρισε να πάει προς το σπίτι του. Τότε η Κατηγορούμενη ξεκίνησε να φύγει και την άκουσε να τον βρίζει με την φράση <<Ασσηχτίρ>> και ακολούθως έφυγε από τον δρόμο του σπιτιού του. Στο επεισόδιο σύμφωνα με τον μάρτυρα παρούσα ήταν τόσο η σύζυγος του [ ] όσο και η γειτόνισσα του [ ] και [ ]. Τέλος σημειώνει στην κατάθεση του πως είναι η Κατηγορούμενη που τον προκαλεί και ο ίδιος σε καμιά περίπτωση δεν ασχολείται μαζί της. Έχει παράπονο που τον εξύβρισε και απείλησε η Κατηγορούμενη και θέλει να πάνε δικαστήριο. Ερωτούμενος για το πώς ένιωσε μετά την απειλή ανέφερε τον φόβο ενώ περίγραψε την Κατηγορούμενη ότι αυτή ήταν σε έξαλλη κατάσταση και ότι τον έβριζε και απειλούσε. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι γενικά δεν είναι φοβητσιάρης τύπος αλλά είχε φοβηθεί ότι θα του έκαμνε κακό. Σημείωσε πως με την Κατηγορούμενη είχαν διαφορές και σχετίζονταν με την κατά τον Παραπονούμενο παράνομη προέκταση στα σύνορα τους καθώς και την ενόχληση από τους καπνούς του φουγάρου που ερχόταν στο σπίτι τους και ενοχλούσε που ήταν και η αιτία του επεισοδίου. Αναφέρθηκε στο ιστορικό του διαπληκτισμού που έλαβε χώρα στις 02.09.2013 ο οποίος όμως δεν αποτελεί αντικείμενο της κατηγορίας και δεν θα γίνει περαιτέρω αναφορά και στην συνέχεια ερωτήθηκε για το επίδικο επεισόδιο με τον ΜΚ2 να αναφέρει πως κατά την επιστροφή του από την Πολεοδομία στην οποία έκανε γραπτή καταγγελία και ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του γύρω στις 0900 άκουσε ένα αυτοκίνητο που σταμάτησε στην αριστερή είσοδο του πάρκινγκ του στο οποίο επέβαινε η Κατηγορούμενη η οποία άνοιξε το παράθυρο της και του φώναζε ότι θα τον παίξει και ότι είναι εκτός ελέγχου. Στο περιστατικό παρούσα ήταν και η σύζυγος του [ ] η οποία του είπε να την αφήσει και να μην πει τίποτε καθώς και η γειτόνισσά του [ ] η οποία είδε και άκουσε αυτά που ο Παραπονούμενος ανέφερε. Αρνήθηκε τις υποβολές ότι ήταν ο ίδιος με την γυναίκα του που βρίσκονταν στην μέση του δρόμου σε έξαλλη κατάσταση μπήκαν στην αυλή της και έβριζαν την Κατηγορούμενη ούτε και αποδέχθηκε την θέση πως κτύπησε με τα χέρια του το αυτοκίνητο της. Τέλος ανέφερε πώς μετά που η Κατηγορούμενη έφυγε ο ίδιος μπήκε μέσα στο σπίτι του και πήγε την ίδια ώρα στην αστυνομία. Η ΜΚ3 ως μέρος της κυρίως εξέτασης της παρουσίασε την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στις 23.09.2013 (Τεκμήριο 5) το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε. Σε αυτήν αναφέρει πως πρόκειται για πρόσωπο που διαμένει δίπλα από το σπίτι του παραπονούμενου και της Κατηγορούμενης χωρίς να έχουν κανένα πρόβλημα για αρκετά χρόνια όμως όταν η τελευταία αποφάσισε να κάνει τζάκι στην οικία της παρεξηγήθηκαν γιατί το τζάκι κάπνιζε χωρίς να ανταποκριθεί για να το επιδιορθώσει με αποτέλεσμα να ειδοποιηθεί και το Δημαρχείο για ύπαρξη οχληρίας. Μετά την επίσκεψη του Δημαρχείου η κατηγορούμενη προκαλούσε συνεχώς προβλήματα και τα είχε με την οικογένεια του Παραπονούμενου η κατοικία του οποίου επηρεάζεται περισσότερο από την οχληρία και ήταν και τα πρόσωπα που είχαν ειδοποιήσει το Δημαρχείο. Στις 03.09.2013 και περί ώρα 0900 ενώ η ΜΚ3 βρισκόταν στην βεράντα της οικίας της και συνομιλούσε με τον ΜΚ2 και την σύζυγο του σε κάποια στιγμή πέρασε μπροστά από τα σπίτια τους η Κατηγορούμενη με το αυτοκίνητο της και όταν τους είδε που μιλούσαν μεταξύ τους σταμάτησε απότομα το όχημα της και απευθυνόμενη προς τον ΜΚ2 και την σύζυγο του και τους είπε: ΄΄θα σας παίξω, θα σας κάτσω φυλακή'' ενώ τον εξύβρισε με την φράση ΄΄Ασσηχτίρ''. Ως περαιτέρω σημειώνει τόσο ο ΜΚ2 όσο και η σύζυγος του δεν αντέδρασαν, δεν ανταπόδωσαν και απλά μπήκαν σπίτι τους για να μην δώσουν περαιτέρω συνέχεια με την Κατηγορούμενη να αποχωρεί από το μέρος χωρίς να κάνει τίποτε άλλο. Αντεξεταζόμενη στην ουσία αναφέρθηκε στα προβλήματα που αντιμετώπιζαν και τις διαφορές τους με την Κατηγορούμενη λόγω της τοποθέτησης του τζακιού ενώ αναφέρθηκε και στο περιστατικό που έγινε στις 03.09.2013 επιμένοντας πώς ήταν η Κατηγορούμενη που ήρθε μπροστά από το σπίτι του ΜΚ
3. Ερωτούμενη για τον λόγο που δεν αναγράφει στην κατάθεση της, την αναφορά σε σκότωμα ενώ το αναφέρει σήμερα η ίδια ανέφερε πώς έχουν περάσει αρκετά χρόνια από τότε αλλά τώρα το θυμήθηκε και το ανέφερε. Μάλιστα σε ερώτηση κατά πόσον είχε αντιληφθεί αν ο ΜΚ2 και η σύζυγος του είχαν φοβηθεί η μάρτυρας διερωτήθηκε γιατί να φοβηθούν, απλά ως σημείωσε η σύζυγος του, του ανέφερε να μπουν στο σπίτι για να μην δοθεί συνέχεια. Η Κατηγορούμενη επέλεξε να προβεί σε ανώμοτη δήλωση την οποία ανάγνωσε στο Δικαστήριο. Σε αυτήν αναφέρει ότι τα όσα δήλωσαν οι ΜΚ2 και ΜΚ3 είναι ψέματα και ότι ουδέποτε απείλησε τον ΜΚ2 ούτε τον εξύβρισε. Aξιολόγηση Μαρτυρίας: Είχα την ευκαιρία μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τα λεγόμενά τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε αυτή την αξιολόγηση με γνώμονα, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος καθενός στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να γνωρίζουν ή να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, τη γενική συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (βλ. Ζερβού v. Χαραλάμπους,

(1996)1 Α.Α.Δ. 447, Καρεκλά v. Κλεάνθους,

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 1119 και Αθανασίου και άλλος v. Κουνούνη

(1997)1 Α.Α.Δ. σελ. 614). Αντιπαρέβαλα επίσης τις θέσεις κάθε μάρτυρα με τη λοιπή μαρτυρία που κατατέθηκε στην υπόθεση, γραπτή και προφορική και τη συνοχή και συνέπεια της εκδοχής καθενός, με το σύνολο και τη λογική της υπάρχουσας μαρτυρίας. Στην υπόθεση Ομήρου v. Δημοκρατίας

(2001)2 Α.Α.Δ. σελ. 506, υποδεικνύεται ότι η αξιολόγηση της μαρτυρίας κάθε μάρτυρα, δεν πρέπει να περιορίζεται μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του ξεχωριστά, αλλά πρέπει να γίνεται με βάση το περιεχόμενο της, την ποιότητα και πειστικότητα της και τη σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία. Είναι επιθυμητό η μαρτυρία να συσχετίζεται, να αντιπαραβάλλεται και να διερευνάται με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, προσέγγιση η οποία επαυξάνει το κύρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου και ενισχύει την πίστη του κοινού στη δικαστική αποστολή (βλ. Στυλιανίδης v. Χ¨Πιέρα

(1992)1 Α.Α.Δ. 1056 και Mustafa v. Κακουρή κ.ά.

(2002)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 162). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Κατά την αξιολόγηση των μαρτύρων στην παρούσα ποινική υπόθεση είχα υπόψη μου και το εξής σαφές και περιεκτικό απόσπασμα από την απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου στη Monteanu v. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 459: «Το έργο του Δικαστηρίου στην αναζήτηση της αλήθειας στο μέτρο βεβαίως του ανθρωπίνως δυνατού, είναι έργο περίπλοκο, περίτεχνο και ιδιαίτερα λεπτό. Η ανθρώπινη εμπειρία, την αντικειμενική συνισταμένη της οποίας εκφράζει το κάθε Δικαστήριο, διδάσκει ότι είναι απροσδιόριστα απεριόριστη η περιπτωσιολογία της ανθρώπινης έκφρασης μ' όλες τις εκφάνσεις της. Είναι γι' αυτό που ένα Δικαστήριο, ιδιαιτέρως ποινικής δικαιοδοσίας, οφείλει να διυλίζει, να διηθίζει και να φιλτράρει την όλη μαρτυρία με περισσή επιμέλεια και τέτοια προσοχή έτσι ώστε αν καταλήξει σε ενοχή, αυτή να είναι συμβατή με το διαχρονικό αξίωμα και θεμέλιο στην ποινική δίκη, ότι ουδείς καταδικάζεται εκτός εάν κριθεί ένοχος πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.» Επίσης υπενθυμίζεται πως ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263, Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη

(1995)2 ΑΑΔ 207 και Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva

(2002)1 ΑΑΔ 454). Επομένως το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,

(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας

(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας (Μιχαήλ v. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Η μαρτυρία του ΜΚ1 εξεταστή της υπόθεσης θα γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο αφού ήταν κυρίως τυπικής φύσεως και μάλιστα η πλευρά της υπεράσπισης δεν προέβηκε στην αντεξέταση του. Ως εκ τούτου δέχομαι το σύνολο της μαρτυρίας του δηλαδή τις ενέργειες στις οποίες προέβηκε για διερεύνηση της καταγγελίας. Ο Παραπονούμενος ΜΚ2 μου έκανε καλή εντύπωση στο ειδώλιο του μάρτυρα. Φυσικά εξέτασα την μαρτυρία του με ιδιαίτερη προσοχή και επιφύλαξη λαμβάνοντας υπόψη το γεγονός πως πρόκειται για πρόσωπο που δεν είχε ούτε έχει καλές σχέσεις με την Κατηγορούμενη ένεκα και των διαφορών τους σε σχέση με την ύπαρξη του τζακιού συνεπώς η μαρτυρία του ενδεχόμενα να διακατέχετο από αλλότρια κίνητρα και προθέσεις. Παρά τα πιο πάνω θα δεχθώ την μαρτυρία του όχι όμως το σύνολο αυτής και θα εξηγήσω τους λόγους. Δηλαδή αποδέχομαι το γεγονός πώς στις 03.09.2013 περί ώρα 0900 ενώ αυτός βρισκόταν με την σύζυγο του στην βεράντα του σταμάτησε η Κατηγορούμενη με το αυτοκίνητο της έξω από την κατοικία του και του ανέφερε την φράση ΄΄Είμαι εκτός ελέγχου και θα σε παίξω , θα σε σκοτώσω'' και στην συνέχεια αποχώρησε. Όμως στον ΜΚ2 δεν προκλήθηκε τρόμος η ανησυχία ισχυρισμό τον οποίο δεν περιέλαβε στην γραπτή του κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία κατά τον επίδικο χρόνο παρά μόνο πρόβαλλε κατά τον χρόνο της κατάθεσης του για πρώτη φορά στο Δικαστήριο μετά την παρέλευσή 9 ετών από το περιστατικό. Επιπρόσθετα στο γεγονός ότι δεν του προκλήθηκε τρόμος η ανησυχία αποτελεί και το γεγονός πως παρά το ότι ανέφερε πώς το περιστατικό έγινε στις 09:00 και αμέσως μετά μετέβηκε στην Αστυνομία για να δώσει κατάθεση προκύπτει πως η κατάθεση του δόθηκε στις 11:35 δηλαδή 2 ½ ώρες αργότερα του περιστατικού. Επίσης μέσω και της κατάθεσης της ΜΚ3 που ήταν παρούσα στο περιστατικό επιβεβαιώνεται πως κανένας φόβος, τρόμος η ανησυχία δεν είχε προκληθεί στον ΜΚ2 ή στην σύζυγο του. Στρεφόμενος προς την μαρτυρία της ΜΚ3 αυτή γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της που ούτως η άλλως επιβεβαιώνει απλά το περιστατικό που έγινε στις 03.09.2013 επιβεβαιώνοντας όπως αναφέρεται και ανωτέρω πως κανένας τρόμος ή ανησυχία είχε προκληθεί στον ΜΚ2 ή την σύζυγο του από τα όσα η Κατηγορούμενη του ανέφερε μέσα από το αυτοκίνητο της. Σε σχέση με την Κατηγορούμενη υπενθυμίζεται ότι αυτή προχώρησε σε ανώμοτη δήλωση. Η επιλογή ενός Κατηγορούμενου να προβεί σε ανώμοτη δήλωση ή να παραμείνει σιωπηλός δεν δύναται να εκληφθεί ως επιβαρυντικό στοιχείο εναντίον του (Δημοσθένους κ.α. v. Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 129). Η ανώμοτη δήλωση όπως και η σιωπή, σε αντίθεση με την ένορκη κατάθεση, δεν υπόκειται σε αξιολόγηση (Themistocleous v. The Police

(1981)2 CLR 200 και Anastassiades v. The Republic

(1977)2 C.L.R. 97). Έχει κάποια αξία η οποία θα πρέπει να εξετάζεται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, αλλά όχι τέτοια που να ισοδυναμεί με μαρτυρία (Onisiforou v. The Police

(1987)2 C.L.R. 261). Δεν προσφέρεται για την απόδειξη ή την κατάρριψη γεγονότων. Ωστόσο, μπορεί από το περιεχόμενό της να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα που θα βοηθήσουν στη θεώρηση της μαρτυρίας από διαφορετική σκοπιά. Η αξία της είναι πειστική παρά αποδεικτική (Χαραλάμπους v. Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 96/16 ημερ. 28.11.17 και Ευθυμίου και Δημοκρατίας Ποιν. Έφεση 191/2016 ημεερ.06.11.18). Στην υπόθεση Θεοχάρους ν. Δημοκρατίας

(2008)2 Α.Α.Δ 22 αναφέρθηκαν επίσης τα ακόλουθα σχετικά: «Υπενθυμίζουμε ότι στην παρούσα υπόθεση οι κατηγορούμενοι (συμπεριλαμβανομένου και του εφεσείοντα) αφού κλήθηκαν σε απολογία επέλεξαν να προβούν σε ανώμοτη δήλωση και να μην προσκομίσουν οποιαδήποτε μαρτυρία, κάτι βέβαια που ήταν απόλυτο δικαίωμα τους. Σε τέτοια περίπτωση, ενόψει και του τεκμηρίου αθωότητας ενός κατηγορουμένου και της υποχρέωσης της Κατηγορούσας Αρχής να αποδείξει την ενοχή του πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας, αυτό που εξετάζεται είναι (α) αν η μαρτυρία που παρουσίασε η κατηγορούσα αρχή είναι αξιόπιστη και (β) αν ναι, κατά πόσο είναι ικανοποιητική για να αποδείξει τις κατηγορίες. Το γεγονός ότι ένας κατηγορούμενος δεν έδωσε ο ίδιος ένορκη κατάθεση ή ότι δεν παρουσίασε μάρτυρες, δεν πρέπει να θεωρείται ότι συμπληρώνει τυχόν κενά της μαρτυρίας της Κατηγορούσας Αρχής. Η ανώμοτη δήλωση ενός κατηγορουμένου εξετάζεται και αξιολογείται μέσα στο σύνολο της μαρτυρίας, ανάλογα και με το πώς ταιριάζει στην κάθε συγκεκριμένη περίπτωση.» Λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο της ανώμοτης δήλωσης της Κατηγορούμενης που περιορίστηκε στο να αναφέρει πώς τα όσα οι ΜΚ2 και ΜΚ3 ανέφεραν είναι ψέματα και ότι ουδέποτε απείλησε η εξύβρισε το Δικαστήριο σημειώνει πως δεν μπορεί να αποδώσει σε αυτή οποιαδήποτε βαρύτητα αφού το περιεχόμενο αυτής δεν είναι τέτοιο που να μπορεί να τύχει αξιολόγησης σε συνάρτηση με την υπόλοιπη μαρτυρία που έχει δοθεί. Σε αυτήν δεν γίνεται αναφορά σε οποιαδήποτε γεγονότα οπότε αυτό που έχει αναφερθεί / λεχθεί δεν συσχετίζεται με την λοιπή μαρτυρία. Ευρήματα: Έχοντας υπόψη μου τα μη αμφισβητούμενα γεγονότα & έγγραφα καθώς και την τεθείσα ενώπιον μου αποδεκτή έγγραφη και δια ζώσης μαρτυρία καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα που αφορούν την υπό εξέταση υπόθεση: Ο Παραπονούμενος μαζί με την οικογένεια του διαμένει στην διεύθυνση [ ] στην Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου όπου στο πίσω μέρος της οικίας του βρίσκεται επί άλλου τεμαχίου η οικία στην οποία διαμένει η Κατηγορούμενη με την δική της οικογένεια με αποτέλεσμα τα δύο τεμάχια να έχουν κοινά σύνορα. Οι σχέσεις του παραπονούμενου με την κατηγορούμενη δεν ήσαν καλές για ζητήματα που αφορούσαν τις δύο κατοικίες καθώς και στο γεγονός ότι η οικογένεια της Κατηγορούμενης προέβηκε στην ανέγερση ενός τζακιού το φουγάρο του οποίου τοποθετήθηκε σε σημείο που κατά τον Παραπονούμενο προκαλούσε ενόχληση λόγω του καπνού που αυτό απόβαλε. Στις 02.09.2013 κατά τις απογευματινές ώρες μέλη των δύο οικογενειών συζήτησαν έντονα ενώ την επόμενη ημέρα και συγκεκριμένα στις 03.09.2013 γύρω στις 0900 το πρωί και ενώ ο Παραπονούμενος είχε επιστρέψει από το Τμήμα Πολεοδομίας όπου μετέβηκε για να υποβάλει σχετικό παράπονο και βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού του η Κατηγορούμενη σταμάτησε με το αυτοκίνητο της στον δρόμο που ευρίσκεται η κατοικία του Παραπονούμενου, άνοιξε το παράθυρο της και του ανέφερε την φράση <<Είμαι εκτός ελέγχου και θα σε παίξω, θα σε σκοτώσω>> και στην συνέχεια αναχώρησε. Ο Παραπονούμενος ένεκα του γεγονότος ότι επιθυμούσε το ζήτημα να οδηγηθεί στο Δικαστήριο μετέβηκε γύρω στις 11:30 στον Κεντρικό Αστυνομικό Πάφου όπου προέβηκε σε σχετική καταγγελία και έδωσε κατάθεση. Νομική Πτυχή: Το άρθρο 91Α του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154 προνοεί τα ακόλουθα: «91Α. Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη». Τα συστατικά στοιχεία, επομένως, του αδικήματος είναι:

1. Ο κατηγορούμενος να απειλήσει άλλον µε βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, και
2. Η εν λόγω απειλή να προκαλέσει σε άλλο πρόσωπο τρόμο ή ανησυχία. Πρέπει, λοιπόν, για να αποδειχθεί το αδίκημα, να αποδειχθεί όχι μόνο η απειλή με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, αλλά και ότι η απειλή είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τρόμου ή ανησυχίας σε άλλο πρόσωπο. Υπαγωγή των ευρημάτων επί της νομικής πτυχής & συμπεράσματα: Τα πράγματα στην υπό εξέταση υπόθεση είναι ιδιαίτερα απλά, σύμφωνα με τα ευρήματα και κατάληξη του Δικαστηρίου η Κατηγορούμενη στις 03.09.2013 και περί ώρα 0900 μέσα από το αυτοκίνητο της και ενώ σταμάτησε αυτό στο μπροστινό μέρος της κατοικίας του ΜΚ2 του ανέφερε την φράση <<Είμαι εκτός ελέγχου και θα σε παίξω, θα σε σκοτώσω>> και στην συνέχεια αναχώρησε. Το ζήτημα όμως δεν τελειώνει εδώ αφού πάρα την αναφορά στη φράση αυτή, στον ΜΚ2 δεν προκλήθηκε κανένας φόβος, τρόμος η ανησυχία συνεπώς αναπόφευκτα δεν στοιχειοθετείται το συγκεκριμένο συστατικό στοιχείο του αδικήματος της απειλής με αποτέλεσμα η κατηγορία να οδηγείται σε απόρριψη. Κατάληξη: Για όλους τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω η Κατηγορούμενη αθωώνεται και απαλλάσσεται από την κατηγορία που αντιμετωπίζει. Τυχόν έξοδα που αφορούν τους μάρτυρες της υπόθεσης να πληρωθούν από την Κυπριακή Δημοκρατία. Πριν αφήσω την απόφαση μου δεν θα μπορούσα να αφήσω ασχολίαστο το γεγονός ότι η υπό εξέταση υπόθεση η οποία πραγματεύτηκε το αδίκημα της απειλής με επίδικο χρόνο την 3η Σεπτεμβρίου του 2013 προωθήθηκε στο Δικαστήριο για καταχώρηση 5 χρόνια αργότερα χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση αυτή. Η απλή φύση του αδικήματος καθώς και το περιορισμένο ανακριτικό έργο δεν δικαιολογεί τέτοιες καθυστερήσεις έχοντας κατά νου ότι η ποινική ευθύνη ενός προσώπου θα πρέπει να διαπιστώνεται εντός εύλογου χρόνου σύμφωνα και με την Συνταγματική επιταγή. (Υπ.) ....................................... N. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Μ.Φ. Χ. v. Μ.Χ., ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 22/2018, 28/9/2021 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο