Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. A. S., Αρ. Υπόθεσης: 7604/22, 14/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Φακοντή, Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 7604/22 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v. A. S. Κατηγορούμενος Ημερομηνία: 14 Noεμβρίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Κατηγορούσα Αρχή: Η κα. Ε. Μανώλη Για τον Κατηγορούμενο: Η κα. Π. Σιαηλή Κατηγορούμενος: Παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 10.11.2022 τέθηκε ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου η υπό εξέταση ποινική υπόθεση και ενόψει του γεγονότος ότι τα υπό εκδίκαση αδικήματα δεν ήταν δυνατό να εκδικαστούν συνοπτικά ούτε και πρόκειτο για περίπτωση που ο Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας έδωσε την συγκατάθεση του για συνοπτική εκδίκαση ο κατηγορούμενος παραπέμφθηκε σε δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου που θα συνεδριάσει στην Πάφο στις 22.11.2022 και ώρα 09:00 π.μ. Η συνήγορος της Κατηγορούσας Αρχής ζήτησε όπως ο κατηγορούμενος παραμείνει υπό κράτηση μέχρι την εμφάνιση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου. Στήριξε το αίτημα της τόσο σε σχέση με τον κίνδυνο μη προσέλευσης του στο Δικαστήριο και προς τούτο κατέθεσε το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης ως Τεκμήριο 1 όσο και στον κίνδυνο διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων καταθέτοντας σχετικά έγγραφα προς υποστήριξη του Τεκμήριο
- Ουσιαστικά η κα. Μανώλη αναφέρθηκε στην σοβαρότητα των κατηγοριών και την ποινή πολυετών ποινών φυλάκισης σε περίπτωση καταδίκης αλλά και ενδεχόμενα και την επιβολή της δια βίου ποινής φυλάκισης αφού ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει μεταξύ άλλων και το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης. Σύμφωνα με την συνήγορο το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού της υπόθεσης και το οποίο κατέθεσε στην διαδικασία παραπέμποντας στο περιεχόμενο του είναι τέτοιο που δημιουργεί την πιθανότητα καταδίκης. Ενώ υποστήριξε την θέση πώς δεν υπάρχουν δεσμοί του Κατηγορούμενου με την Κύπρο αφού πρόκειται για αλλοδαπό από την Γεωργία, άνεργο με την σύζυγο και τα παιδιά του να βρίσκονται στην Βουλγαρία ενώ στην Κύπρο να παραμένει μόνο η μητέρα του και τα δύο μικρότερα αδέλφια του ο ένας εκ των οποίων είναι υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές ενώ ο άλλος αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα υγείας. Επιπρόσθετα με αναφορά στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2 σημείωσε πώς εναντίον του κατηγορούμενου εκκρεμούν στο Ε.Δ. Πάφου οι ποινικές υποθέσεις [], [], [], [] και [] για σοβαρής φύσεως αδικήματα ενώ υπάρχει και μια προηγούμενη καταδίκη του στα πλαίσια της υπόθεσης [] E.Δ. Πάφου στα πλαίσια της οποίας του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης. Συνεπώς ως υποστήριξε στη βάση των εκκρεμούσων υποθέσεων αλλά και της προηγούμενης καταδίκης η κατηγορούσα αρχή αντλεί το επιχείρημα και ξεκινούν οι φόβοι της ότι αν ο κατηγορούμενος αφεθεί ελεύθερος τότε υπάρχει η πιθανότητα αυτός να διαπράξει άλλα αδικήματα. Στο αίτημα αυτό η συνήγορος του Κατηγορούμενου έφερε ένσταση. Eπιχειρηματολογώντας η κα. Σιαηλή προς υποστήριξη της θέσης της χωρίς να παραγνωρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων που ο πελάτης της αντιμετωπίζει και το γεγονός πώς σε περίπτωση καταδίκης αναμένεται να επιβληθούν πολυετή ποινές φυλάκισης αναφέρθηκε για τους λόγους που με επιμέλεια εξήγησε στη θέση ότι από την τεθείσα μαρτυρία δεν υπάρχει πιθανότητα καταδίκης του πελάτη της. Επιπρόσθετα τόνισε πως πρόκειται για πρόσωπο που βρίσκεται στην Κύπρο από το 1995 με την μητέρα και τον πατέρα του τον οποίο έχασε πρόσφατα να είναι μόνιμοι κάτοικοι του νησιού όπως και τα 2 μικρότερα αδέλφια του. Σε σχέση με την σύζυγο του παρά το γεγονός ότι αυτοί βρίσκεται την περίοδο αυτοί με τα ανήλικα τέκνα του κατηγορούμενου στην Βουλγαρία αναμένεται να επιστρέψει εντός των ημερών πίσω στην Κύπρο αφού ο λόγος επίσκεψης της στην Βουλγαρία ήταν για να δει τους γονείς της. Επιπρόσθετα επιχειρηματολόγησε και αναφορικά με τη θέση ότι δεν υπάρχει ούτε πιθανότητα διάπραξης από μέρους του πελάτη της άλλων αδικημάτων για τους λόγους που και πάλι εξήγησε στο Δικαστήριο με σχολιασμό τόσο για την προηγούμενη καταδίκη όσο και για τις εκκρεμούσες εναντίον του υποθέσεις τα οποίες δεν αμφισβήτησε. Τέλος κάλεσε το Δικαστήριο να αφήσει ελεύθερο τον Κατηγορούμενο ο οποίος δηλώνει έτοιμος να εκπληρώσει οποιοδήποτε όρο του επιβληθεί για σκοπούς εξασφάλισης της παρουσίας του. Για την έκδοση της παρούσας απόφασης έχω λάβει υπόψη τα όσα εισηγήθηκαν από αμφότερες τις πλευρές και έχω μελετήσει επισταμένως τη σχετική Νομολογία, στην οποία αναφέρθησαν αμφότεροι οι συνήγοροι, τόσο του Κατηγορούμενου, όσο και της Κατηγορούσας Αρχής. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - Εφαρμογή στην παρούσα υπόθεση Η εξουσία του Δικαστηρίου όσον αφορά το αίτημα κράτησης του κατηγορούμενου μέχρι την ημερομηνία της δίκης του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, στο οποίο έχει ήδη παραπεμφθεί σε προηγούμενο στάδιο της διαδικασίας αυτής, εδράζεται στα άρθρα 48 και 157
(1)της Ποινικής Δικονομίας Κεφ. 155. Το Δικαστήριο, εξετάζοντας ένα αίτημα κράτησης κατηγορουμένου μέχρι τη δίκη του, πρέπει να καθοδηγείται από την αρχή ότι κάθε κατηγορούμενος είναι αθώος, εκτός αν τελικά καταδικαστεί από αρμόδιο Δικαστήριο και ότι η κράτησή του αποτελεί έναν σοβαρό περιορισμό της προσωπικής του ελευθερίας, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 11 του Συντάγματος. Στη Γενικός Εισαγγελέας ν. Κυριάκου κ.α.
(2001)2 Α.Α.Δ. 373 αναφέρεται ότι ο κανόνας ότι οι υπόδικοι αφήνονται ελεύθεροι κάμπτεται μόνο εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι κίνδυνοι. Ως ζήτημα γενικής αρχής, η οποία κατοχυρώνεται και συνταγματικά εφόσον αποτελεί απόρροια του τεκμηρίου της αθωότητας, ένας υπόδικος δικαιούται να παραμείνει ελεύθερος με εγγύηση στις περιπτώσεις όπου υπάρχει προσδοκία ότι θα προσέλθει στη δίκη του. Ταυτόχρονα πρέπει να σταθμίζεται με αυτά και το δημόσιο συμφέρον που επιτάσσει την παρουσία των κατηγορουμένων στο Δικαστήριο. Η κράτηση υποδίκου καθίσταται αποδεκτή εφόσον το επιβάλλει η διασφάλιση των σκοπών της απονομής της δικαιοσύνης. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με βάση παγίως καθιερωμένες νομικές αρχές, όπως αυτές έχουν διατυπωθεί σε σωρεία δικαστικών αποφάσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους μπορεί να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου. Αυτοί έχουν επαναληφθεί πολύ πρόσφατα και στην Ποινική Έφεση Αρ. 129/20 μεταξύ Ανδρέου v. Αστυνομίας, ημερ. 20.08.2020 καθώς και στην Ποινική Έφεση Αρ. 195/20 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας ημερ. 23.12.2020 και είναι οι ακόλουθοι:
- Η πιθανότητα/κίνδυνος μη προσέλευσης του κατηγορουμένου στο Δικαστήριο
- Η πιθανότητα/κίνδυνος διάπραξης άλλων αδικημάτων
- Η πιθανότητα/κίνδυνος επηρεασμού μαρτύρων. Καθένας από τους πιο πάνω παράγοντες εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δύναται να δικαιολογήσει την έκδοση διατάγματος κράτησης. Δεν είναι συνεπώς απαραίτητη η συνδρομή και των τριών πιο πάνω παραγόντων για να διαταχθεί η κράτηση κατηγορουμένου (βλ. Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7). Κίνδυνος Φυγοδικίας: Η σοβαρότητα του αδικήματος σε συνάρτηση προς την πιθανότητα καταδίκης και επιβολής αυστηρής ποινής, αποτελούν βασικούς δείκτες που αφορούν στην εκτίμηση της πιθανότητας προσέλευσης του κατηγορουμένου στη δίκη του. Στη Θεοδωρίδη κ.α. ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 139, επισημάνθηκε ότι όσο σοβαρότερη είναι η κατηγορία, ανάλογα αυξημένο είναι και το κίνητρο του υποδίκου να αποφύγει τη δίκη του. Βεβαίως υπάρχουν διαβαθμίσεις στη σοβαρότητα των αδικημάτων ανάλογα με τις συνθήκες, τα γεγονότα και τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων σε κάθε συγκεκριμένη υπόθεση. Στην Οικονομίδης v. Αστυνομίας, Ποιν.΄Εφ. 7514, ημερ. 05.11.2003, επισημαίνεται ότι η σοβαρότητα του αδικήματος ήταν αυταπόδεικτη από τη στιγμή που για ένα από τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται προβλέπεται φυλάκιση δια βίου. Στην παρούσα υπόθεση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι σοβαρά. Ενδεικτικό της σοβαρότητας τους είναι κατά κύριο το αδίκημα του φόνου εκ προμελέτης που περιλαμβάνεται στις κατηγορίες και το οποίο προβλέπει σε περίπτωση καταδίκης την ποινή της δια βίου φυλάκισης. Επιπρόσθετα και τα υπόλοιπα αδικήματα που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει προβλέπουν επίσης πολυετή ποινές φυλάκισης.[1] Για τη διαπίστωση ύπαρξης πιθανότητας καταδίκης εξετάζεται το υπάρχον μαρτυρικό υλικό στην όψη του και μόνο, χωρίς το Δικαστήριο να προβαίνει σε αξιολόγησή του ή σε οποιαδήποτε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης, εφόσον δεν αποφασίζεται στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η ενοχή ή μη του κατηγορουμένου. Θέματα που σχετίζονται με ισχυρισμούς που αφορούν τη νομιμότητα της σύλληψης του υπόπτου, όπως επίσης και τη δεκτότητα μαρτυρίας που βασίζεται σε δηλώσεις του υπόπτου ή άλλα θέματα που αφορούν τη δεκτότητα μαρτυρίας (όπως ότι η μαρτυρία λήφθηκε παράνομα), αξιοπιστίας της μαρτυρίας, αντιφάσεων κτλ εξετάζονται κατά το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας της ουσίας της υπόθεσης και όχι στο στάδιο της εξέτασης αίτησης για την κράτηση ή όχι κατηγορουμένου. Έχω διεξέλθει με προσοχή το μαρτυρικό υλικό με βάση το οποίο έχει παραπεμφθεί ο κατηγορούμενος σε απευθείας δίκη ενώπιον του Κακουργιοδικείου, όπως αυτό παρουσιάζεται στις καταθέσεις (Τεκμήριο 1). Με βάση το σύνολο της μαρτυρίας αυτής, κρίνω ότι υπάρχει πιθανότητα και μόνο καταδίκης του Κατηγορούμενου στις κατηγορίες που θα αντιμετωπίζει χωρίς βεβαίως να αποκλείεται κάθε λογική προσδοκία για αθώωση. Από το μαρτυρικό υλικό που κατατέθηκε φαίνεται ότι στις 27.09.2022 περί ώρα 01:36 εντοπίστηκε σοβαρά τραυματισμένος σε διαμέρισμα όπου διέμενε στην Πάφο, ο [] από την [] ο οποίος τελικά εξέπνευσε στις 05.10.2022 στο Γ.Ν. Λευκωσίας. Μέσω του κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης της πολυκατοικίας φαίνεται ότι λίγο πριν είχαν εισέλθει σε αυτήν πέντε πρόσωπα με καλυμμένα τα πρόσωπα τους παραβιάζοντας την πόρτα του διαμερίσματος ενώ στην συνέχεια εξέρχονται από αυτήν τρέχοντας χρησιμοποιώντας για την διαφυγή τους συγκεκριμένου τύπου κλοπιμαίο αυτοκίνητο το οποίο αφού ακολούθησε συγκεκριμένη διαδρομή σύμφωνα και με τα κλειστά κυκλώματα παρακολούθησης που διερευνήθηκαν και μαρτυρίες που συλλέχθηκαν βρέθηκε εγκαταλειμμένο στο χωριό [] της Επαρχίας Πάφου. Για την υπόθεση έχουν ήδη συλληφθεί και διωχθεί δύο πρόσωπα ήτοι ο [] τον οποίο το θύμα είχε κατονομάσει ως εμπλεκόμενο πρόσωπο καθώς και ο [].[2] Τα πρόσωπα αυτά φαίνεται σύμφωνα πάντα με την διαθέσιμη μαρτυρία να σχετίζονται με τα αδικήματα με τον πρώτο να θεωρείται ο ιθύνον νους αφού για σκοπούς δημιουργίας άλλοθι φρόντισε κατά τον επίδικο χρόνο να βρίσκεται στην Λεμεσό και να εισέρχεται κατά τρόπο επιδεικτικό σε συγκεκριμένο εστιατόριο ενώ ο δεύτερος να εμπλέκετε μεταξύ των πέντε προσώπων που εισήλθαν στο διαμέρισμα αφού μεταξύ άλλων συγκεκριμένος ρουχισμός που εντοπίστηκε στην κατοικία του ομοιάζει με ρουχισμό που ένας από τους δράστες έφερε στις 27.09.
- Επιπρόσθετα από την διαθέσιμη μαρτυρία της Αστυνομίας προκύπτει η θέση πώς τόσο το πρώτο πρόσωπο όσο και το δεύτερο συναντήθηκαν και είχαν κοινή διαδρομή με τα οχήματα τους τα οποία είχαν μεταξύ τους ανταλλάξει αλλά και το όχημα που μετέφερε τους δράστες μετά το περιστατικό ενώ στο αυτοκίνητο του [] εντοπίστηκε σκεπάρνι με το γενετικό υλικό του θύματος. Τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα επίσης και οι εκπομπές που λάμβαναν τα κινητά τηλέφωνα των συγκεκριμένων προσώπων κατά τον επίδικο χρόνο φαίνεται να τους σχετίζουν με τα προσαπτόμενα αδικήματα. Τα πιο πάνω έπρεπε να τύχουν αναφοράς έστω κατά τρόπο συνοπτικό και ως προκύπτει από το μαρτυρικό υλικό καθότι το υπό Κατηγορία πρόσωπο στην υπό εξέταση υπόθεση έχει σύμφωνα με την Κατηγορούσα Αρχή και αυτό εμπλοκή αφού από την διαθέσιμη μαρτυρία φαίνεται σύμφωνα και με τα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα που παραλήφθηκαν ότι συγκεκριμένοι αριθμοί τηλεφώνου που ανήκουν τόσο στον [] όσο και στον [] είχαν συχνές τηλεφωνικές επικοινωνίες με συγκεκριμένο αριθμό κλήσης που ανήκει στον Κατηγορούμενου και οι οποίες έλαβαν χώρα μεταξύ των ημερομηνιών 26 και 27.09.
- Μάλιστα σύμφωνα με τα διαθέσιμα τηλεπικοινωνιακά δεδομένα ο αριθμός που ανήκει στον Κατηγορούμενο ήταν ο τελευταίος αριθμός που κάλεσε από τον αριθμό κλήσης που κατείχε ο [] πριν από την διάπραξη του φόνου και ενόσω αυτός βρισκόταν στην Λεμεσό. Η κλήση αυτή έγινε 5 λεπτά πριν την είσοδο των 5 δραστών εντός της πολυκατοικίας που διέμενε το θύμα και είχε διάρκεια 19 δευτερολέπτων ενώ η κλήση φαίνεται να έγινε στα φώτα τροχαίας του Ε.Δ. Πάφου σημείο το οποίο βρίσκεται πολύ κοντά από την οικία του θύματος. Επιπρόσθετα σύμφωνα πάντα με το μαρτυρικό υλικό ο αριθμός τηλεφώνου τον οποίο η Κατηγορούσα Αρχή θεωρεί ότι ανήκει στον Κατηγορούμενο φαίνεται να λαμβάνει λήψη από κυψέλες που βρίσκονταν πλησίον του χώρου όπου το όχημα που χρησιμοποιήθηκε από τους δράστες είχε κλαπεί αλλά και στην συνέχεια και από τις περιοχές που το όχημα αργότερα κινήθηκε και εντοπίστηκε ήτοι της [] και [] ενώ επιπρόσθετα είχε μεγάλο αριθμό κλήσεων προς τους αριθμούς κλήσης των [] και [] σε χρόνο μετά την διαφυγή των δραστών από την πολυκατοικία. Επαναλαμβάνω λοιπόν, ότι στη βάση αυτού του υλικού θεωρώ ότι η μαρτυρία που εμπλέκει τον Κατηγορούμενο στις επίδικες κατηγορίες είναι επαρκής για να πιθανολογήσει καταδίκη.[3] Σε περίπτωση καταδίκης, με βάση τα περιστατικά διάπραξης των αδικημάτων και ανάλογα βεβαίως με τις ιδιαίτερες συνθήκες του Κατηγορούμενου, αναμένεται η επιβολή αυστηρών ποινών εξαιρουμένου του αδικήματος του φόνου εκ προμελέτης το οποίο προβλέπει ούτως η άλλως την ποινή φυλάκισης δια βίου. Επομένως συντρέχει και αυτός ο παράγοντας που προσδιορίζει τον κίνδυνο της φυγοδικίας. Eπειδή η κα. Σιαηλή αναφέρθηκε σχολαστικά στο γεγονός πώς στο περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 ήτοι του μαρτυρικού της υπόθεσης δεν περιλαμβάνονται τα αναφερόμενα στις καταθέσεις του εξεταστή της υπόθεσης και άλλων προσώπων αποτελέσματα τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι αρκετό να παραπέμψω στα όσα έχουν λεχθεί στην Νικήτα Χριστόδουλος και Άλλος ν. Δημοκρατίας
(2011)2 ΑΑΔ 54 δηλαδή στο ότι: ''Η πιθανολόγηση της καταδίκης τους συναρτήθηκε με το ενώπιον του Κακουργιοδικείου μαρτυρικό υλικό, το οποίο, στο στάδιο αυτό, εκτιμάται στην όψη του και μόνο, χωρίς τελικές διαπιστώσεις. Υπάρχει μαρτυρία - και σ' αυτήν αναφέρθηκε το Κακουργιοδικείο - η οποία συνδέει τους εφεσείοντες με τα αδικήματα. Ποια η βαρύτητα αυτής της μαρτυρίας και μέχρι πού μπορεί να οδηγήσει δεν είναι του παρόντος. Ούτε η απουσία των εκθέσεων των εμπειρογνωμόνων και άλλων εγγράφων, για τα οποία γίνεται αναφορά σε καταθέσεις, επηρεάζει, στο στάδιο αυτό, για τους λόγους που έχουμε προαναφέρει. Το ενώπιον του Κακουργιοδικείου υλικό ικανοποιούσε το ενδεχόμενο της καταδίκης των εφεσειόντων και αυτό ήταν αρκετό. Περί πιθανολόγησης και μόνο ο λόγος - (βλ. Ευριπίδου κ.ά. ν. Αστυνομίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 337 και Κουννάς κ.ά. ν. Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423).'' Έχοντας αναφέρει όλα τα πιο πάνω, υπογραμμίζω ότι η πιθανότητα μη προσέλευσης ενός κατηγορούμενου στη δίκη δεν πρέπει να εκτιμάται μόνο με αναφορά στη σοβαρότητα των αδικημάτων, την πιθανότητα καταδίκης και τις ποινές. Στην πολύ πρόσφατη απόφαση μεταξύ ΜΙΧΑΗΛ κ.α. v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 167/2021, 168/2021, 169/2021 και 171/2021, 27/10/2021 αναφέρθηκε από το Εφετείο και τα ακόλουθα σχετικά: Όπως δε προκύπτει από τη νομολογία και επαναλήφθηκε στην πρόσφατη απόφαση Θεοφάνους ν. Αστυνομίας, Ποιν. Έφ. Αρ. 176/2020, ημερομηνίας 29.10.2020, ECLI:CY:AD:2020:B373, «Υπεισέρχονται στη συνέχεια στην εξίσωση και προσμετρούν άλλοι σχετικοί παράγοντες που συνδέονται με το χαρακτήρα του κατηγορούμενου, την κατοικία του, το επάγγελμα του, τα οικονομικά του, τους οικογενειακούς αλλά και άλλων ειδών δεσμούς με την Κύπρο (Κωνσταντινίδης ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 109 και Kazanjian v. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 326). Όπως εύστοχα τέθηκε στη Θεοχάρους και Άλλοι ν. Δημοκρατίας
(2002)2 Α.Α.Δ. 48: «Το εγχείρημα συνίσταται όχι απλώς στην αποτίμηση γενικών ενδεχομένων από την κατ' ισχυρισμόν διάπραξη αδικήματος ορισμένης σοβαρότητας για το οποίο μπορεί να καταδικαστεί ο κατηγορούμενος, αλλά στην αποτίμηση της πιθανότητας να διαφύγει ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος». Στη Χριστοδούλου ν. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 538, αναφέρθηκε χαρακτηριστικά ότι: «Η συνεκτίμηση των στοιχείων που περιβάλλουν την κάθε υπόθεση πρέπει να γίνεται με πνεύμα ρεαλιστικής προσέγγισης και με πνεύμα επιείκειας όπως επιβάλλει το άρθρο 11 του Συντάγματος σύμφωνα με το οποίο οι κατηγορούμενοι τεκμαίρεται ότι είναι αθώοι και ως ζήτημα γενικής αρχής, πρέπει να αφήνονται ελεύθεροι». Στην παρούσα υπόθεση παρά το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος κατάγεται από την [] θεωρώ ότι ένεκα και των πολλών χρόνων παραμονής του στην Κύπρο μαζί τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του έχει αναπτύξει και διαθέτει πλέον δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία. Τίθεται βεβαίως το ερώτημα κατά πόσον τέτοιοι δεσμοί είναι αρκετοί έτσι ώστε να εξαλείφουν τον κίνδυνο φυγοδικίας. Η απάντηση αυτή έχει δοθεί από την ισχύουσα νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου την οποία και παραθέτω κατωτέρω. Όπως τονίστηκε στη Φλεριανού ν. Δημοκρατίας ECLI:CY:AD:2016:B136, Ποιν. Έφ.13/16 ημερ. 3.3.2016, ECLI:CY:AD:2016:B136 και στη Πολυδώρου ν. Δημοκρατίας, Ποιν. ΄Εφ. 114/16 ημερ. 7.7.2016, οι προσωπικές συνθήκες και οι δεσμοί με την Κύπρο δεν επενεργούν ως ασπίδα ώστε να υπερφαλαγγιστεί η σοβαρότητα των αδικημάτων και κατ΄ επέκταση να εξαλείψουν τον κίνδυνο φυγοδικίας.[4] Το γεγονός και μόνο ότι ο Κατηγορούμενος έχει ισχυρούς δεσμούς με τη Κύπρο δεν θα μπορούσε από μόνο του να έχει καταλυτική σημασία λαμβανομένου υπόψη και όλων των περιστάσεων της υπόθεσης. Στην πολύ πρόσφατη Ποινική Έφεση Αρ. 101/2022, ημερομηνίας 31.05.2022 μεταξύ ΥΨΟΥ v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ το Ανώτατο Δικαστήριο απορρίπτοντας την Έφεση για την κράτηση του Κατηγορούμενου Κύπριου πολίτη με στενούς δεσμούς με την Κύπρο αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά από την Δικαστή κα. Δημητριάδου - Ανδρέου: Ορθά δε στη συνέχεια το Κακουργιοδικείο έστρεψε την προσοχή του στους υποκειμενικούς παράγοντες του Εφεσείοντα και στο κατά πόσο οι προσωπικές περιστάσεις του και οι δεσμοί του με την Κύπρο συνηγορούσαν υπέρ του να αφεθεί ελεύθερος υπό όρους. Αφού αναγνώρισε ότι ο Εφεσείων, ο οποίος είναι Κύπριος πολίτης, έχει στενούς δεσμούς με τη χώρα μας, έκρινε ότι «δεδομένης της σοβαρότητας των κατηγοριών 1 έως 6, της πιθανότητας καταδίκης που υπάρχει σε ό,τι αφορά τον Κατηγορούμενο 2 και των αυστηρότατων ποινών που ενδέχεται να υποστεί αν καταδικαστεί, αυτός είναι ευλόγως πιθανό να θελήσει να φυγοδικήσει. Η πιο πάνω προσέγγιση είναι απόλυτα ορθή και ευθυγραμμισμένη με τη σχετική νομολογία. Όσο πιο σοβαρό είναι ένα αδίκημα ανάλογα μεγαλύτερο είναι και το κίνητρο ενός κατηγορουμένου να αποφύγει τη δίκη του (Τσαπατσάρης v. Αστυνομίας
(2004)2 Α.Α.Δ. 600 και Νικολάου v. Αστυνομίας
(2008)2 Α.Α.Δ. 790). Η υπό κρίση υπόθεση, όπως προειπώθηκε, αφορούσε σε αδικήματα εισαγωγής, κατοχής με σκοπό την προμήθεια, προμήθειας και συνομωσίας προς διάπραξη των πιο πάνω αδικημάτων σε σχέση με μια μεγάλη ποσότητα ναρκωτικών ουσιών, ήτοι πέραν των 23 κιλών ξηρής φυτικής ύλης κάνναβης. Έχοντας κατά νου όλα όσα προαναφέρω στην παρούσα απόφαση και συνεκτιμώντας τα αντικειμενικά δεδομένα, με την έννοια πως αυτά άπτονται της σοβαρότητας των κατηγοριών και της εκ πρώτης όψεως πιθανολόγηση καταδίκης στη βάση του μαρτυρικού υλικού και τα υποκειμενικά δεδομένα, και προσμετρώντας αυτά ανάλογα με τη βαρύτητα της ύπαρξης κινδύνου να μην παρουσιαστεί ο Κατηγορούμενος στη δίκη του ενώπιον του Κακουργιοδικείου, κρίνω ότι υπάρχει ο κίνδυνος αυτός. Πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος: Στρεφόμενος τώρα στον κίνδυνο διάπραξης από μέρος του Κατηγορούμενου άλλων αδικημάτων ο οποίος από μόνος του ως λόγος μπορεί να δικαιολογήσει την κράτηση ενός κατηγορούμενο μέχρι την δίκη του υπενθυμίζεται πως εναντίον του κατηγορούμενου και αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί εκκρεμούν στο Ε.Δ. Πάφου οι ποινικές υποθέσεις [], [],[], [] και [] για σοβαρής φύσεως αδικήματα ενώ υπάρχει και μια προηγούμενη καταδίκη του στα πλαίσια της υπόθεσης [] του Ε.Δ. Πάφου στην οποία του επιβλήθηκαν ποινές φυλάκισης. (σχετικό το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 2) Έχοντας την ευκαιρία να μελετήσω τα συγκεκριμένα κατηγορητήρια διαπιστώνω ότι κάποια από αυτά περιλαμβάνουν σοβαρές κατηγορίες με μάλιστα η εκδίκαση τους να τροχοδρομείται συνοπτικά μετά από συγκατάθεση που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας. Τα πλείστα αδικήματα των εκκρεμούσων υποθέσεων φαίνεται να αφορούν αδικήματα κατά της περιουσίας (διαρρήξεις & κλοπές) με την υπό εξέταση υπόθεση να περιλαμβάνει τόσο παρόμοιας φύσεως αδικήματα με αυτά που ήδη αντιμετωπίζει ο Κατηγορούμενος στις πιο πάνω αναφερθείσες ποινικές υποθέσεις όσο και διαφορετικά. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης να αναφέρω πως σύμφωνα και με τη νομολογία μας[5] η πιθανότητα διάπραξης άλλου αδικήματος δεν περιορίζεται κατ ανάγκη σε παρόμοιο με το υπό εκδίκαση αδίκημα. Η έννοια της εξέτασης της πιθανολόγησης διάπραξης νέου αδικήματος δεν συνδέεται μόνο με το υπό εξέταση αδίκημα, αλλά και με την επιθυμία προστασίας του κοινωνικού συνόλου. Ακόμα μπορεί να λεχθεί ότι εξυπηρετούνται και τα συμφέροντα του ίδιου του κατηγορούμενου ο οποίος λόγω του περιορισμού του αποτρέπεται από τη διάπραξη νέων αδικημάτων που επιφέρουν τιμωρία.[6] Τα όσα έχουν λεχθεί από τον Δικαστή κ. Ιωαννίδη στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης Αρ. 195/2020 μεταξύ Αργύρη v. Δημοκρατίας, ημερ. 23.12.2020 είναι απόλυτα σχετικά ως προς την εξέταση του λόγου αυτού. Στη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 130, επαναλαμβάνεται ότι η πιθανότητα διάπραξης ίδιου ή άλλου αδικήματος είναι δυνατό να αποτελέσει τον αποφασιστικό παράγοντα για την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού κάθε παράγων εξετάζεται χωριστά και η ύπαρξη οποιουδήποτε από αυτούς δικαιολογεί την έκδοση διατάγματος κράτησης. Μάλιστα, με αναφορά στη Βασιλείου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 Α.Α.Δ. 7, λέχθηκε ότι η άποψη ότι πρέπει σε κάθε περίπτωση να υπάρχει συρροή όλων των παραγόντων που καθιέρωσε η Νομολογία, περιλαμβανομένης και της πιθανότητας επανάληψης αδικημάτων, δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στη λογική ούτε στη Νομολογία. Συνοψίζοντας, αυτό που προκύπτει από τη Νομολογία, είναι ότι δεν απαιτείται ακριβής μαρτυρία σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων. Αρκεί να δημιουργείται ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει τέτοια πιθανότητα στη βάση του συνόλου του υλικού που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου (Φενερίδης
(1998)1(Δ) Α.Α.Δ. 2101, Πατατάρης ν. Αστυνομίας
(2012)2 Α.Α.Δ. 46 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Έφ. 113/15 (Σχ. με 115/15) απόφαση ημερ. 02.06.2015). Επιπρόσθετα και στην υπόθεση ΙΩΑΝΝΟΥ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 25/2022, 4/2/2022 η Δικαστής κα. Σταματίου ανάφερε τα εξής σχετικά: Ο κίνδυνος διάπραξης νέων αδικημάτων αποτελεί έναν από τους τρεις αυτοτελείς λόγους για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει την κράτηση ενός υποδίκου μέχρι τη δίκη του. Στη Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 45 αναφέρθηκε ότι η πρόβλεψη αναφορικά με την πιθανότητα διάπραξης άλλων αδικημάτων δεν μπορεί παρά να στηρίζεται είτε σε στοιχεία που προέρχονται από το ιστορικό του υπόδικου ή της υπόθεσης, είτε σε εγγενείς ενδείξεις που χαρακτηρίζουν την ιδιαίτερη υφή της. Για να καταλήξει το Δικαστήριο σε συμπέρασμα για τη διάπραξη άλλου αδικήματος, δεν απαιτείται σύμφωνα με τη Σιακαλλή ν. Δημοκρατίας
(1997)2 ΑΑΔ 130, ακριβής μαρτυρία. Αρκεί αν, με βάση όλα τα ενώπιον του Δικαστηρίου στοιχεία, να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι υπάρχει πιθανότητα. Στην υπό εξέταση υπόθεση κρίνω πως υπάρχει πιθανότητα διάπραξης από μέρους του Κατηγορούμενου σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος άλλων αδικημάτων παρόμοιας η ακόμα και άλλης φύσεως από αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση. Χωρίς σε καμιά περίπτωση να παραγνωρίζεται το τεκμήριο της αθωότητας του Κατηγορούμενου το σύνολο των εκκρεμούσων στο Ε.Δ. Πάφου εναντίον του ποινικών υποθέσεων τόσο για παρόμοια όσο και για διαφορετικής φύσεως αδικήματα με αυτά που αντιμετωπίζει με την υπό εξέταση υπόθεση είναι αρκετά για να δημιουργείται η ισχυρή εντύπωση ότι σε περίπτωση που αυτός αφεθεί ελεύθερος υπάρχει ο κίνδυνος διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων. Η ανάγκη προστασίας του κοινωνικού συνόλου από πιθανές παράνομες πράξεις του Κατηγορούμενου θεωρώ ότι στην παρούσα υπόθεση και στη βάση των δεδομένων που μου έχουν δοθεί είναι τέτοια που ικανοποιούν αυτό τον παράγοντα. Συνεπώς, έχοντας αποφασίσει ότι η κράτηση του Κατηγορούμενου δικαιολογείται τόσο σε σχέση με την πιθανότητα μη προσέλευσης του στην δίκη όσο και σε σχέση με την πιθανότητα διάπραξης από μέρους του άλλων αδικημάτων και έχοντας κατά νου ότι η εμφάνιση του ενώπιον του Κακουργιοδικείου θα λάβει χώρα σε πολύ σύντομη ημερομηνία και συγκεκριμένα στις 22.11.2022, κρίνω ότι η διακριτική μου ευχέρεια πρέπει να ασκηθεί υπέρ της έγκρισης του αιτήματος της Κατηγορούσας Αρχής και την κράτηση του Κατηγορούμενου μέχρι τη δίκη του, αφού βρίσκω ότι η ατομική του ελευθερία θα πρέπει να υποχωρήσει έναντι του δημόσιου συμφέροντος. Κατά συνέπεια, εκδίδω διάταγμα για την κράτηση τoυ Κατηγορούμενου μέχρι τις 22.11.2022 που είναι ορισμένη η παρούσα υπόθεση για εκδίκαση ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στη Πάφο. Τέλος με σκοπό να καταστεί εφικτή η παρουσίαση του Κατηγορούμενου στις 22.11.2022 ενώπιον του Κακουργιοδικείου που συνεδριάζει στην Πάφο εκδίδω διάταγμα προσαγωγής του (bring up order). (Υπ.) ................ Ν. Φακοντής, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Συνωμοσία προς διάπραξη κακουργήματος, συνωμοσία για φόνο, κατοχή και μεταφορά πυροβόλου όπλου, διάρρηξη κατοικίας κατά τη διάρκεια της νύκτας, μεταφορά επιθετικού όπλου, οπλοφορία για διέγερση τρόμου, κλοπή. [2] Eναντίον τους καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση [] του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Πάφου στα πλαίσια της οποίας κατά το στάδιο της παραπομπής διατάχθηκε η κράτηση τους. [3] Κουννάς v Δημοκρατίας
(2007)2 Α.Α.Δ. 423 [4] ΣΑΒΒΑΣ ΣΑΒΒΑ ν. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Πoινική ΄Εφεση αρ.176/2017, 20/9/2017 [5] Lefkios Rodosthenous and Another v. The Police
(1961)1 CLR 50 [6] R. v Wharton 1955 Cr. L. R. 565. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο