Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. Ι. Α., Αρ. Υπόθεσης: 6865/22, 9/11/2022

(1)Κεφ. 154[4] 6η Κατηγορία μέθη κατά παράβαση του άρθρου 94

(2)του Κεφ. 154[5] 7η Κατηγορία ανησυχία[6] 8η Κατηγορία κοινή οχληρία[7] 9η Κατηγορία διασάλευση της ειρήνης σε δημόσιο μέρος[8] 10η Κατηγορία απειλή[9] 11η Κατηγορία δημόσια εξύβριση[10] Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί από την Κατηγορούσα Αρχή και δεν έτυχαν αμφισβήτησης από την υπεράσπιση. Στις 04.10.2022 λήφθηκε πληροφορία ότι ο Κατηγορούμενος είχε μεταβεί στην οδό [] στην Πάφο έχοντας στην κατοχή του μαχαίρι και απειλούσε πρόσωπα τα οποία διέμεναν στην αναφερόμενη οδό δηλαδή τους ΜΚ2 και ΜΚ3. Σύμφωνα με τον ΜΚ2 ενώ αυτός καθόταν στην βεράντα του σπιτιού του και περί ώρα 20:45 άκουσε κάποιον να του φωνάζει, γύρισε και είδε τον Κατηγορούμενο ο οποίος τον κάλεσε να πάει προς το μέρος του με τον ΜΚ2 να αρνείται και να του ζητά να φύγει από το σπίτι όμως ο Κατηγορούμενος άρχισε να φωνάζει δυνατά και να τον απειλεί κρατώντας στα χέρια του μια σωλήνα και ένα μαχαίρι και όντας εμφανώς μεθυσμένος. Επίσης σύμφωνα και με τον ΜΚ3 ενώ και αυτός βρισκόταν στο εσωτερικό του σπιτιού του άκουσε τον κατηγορούμενο να φωνάζει και να απειλεί με την φράση που αναφέρεται στην 10η Κατηγορία ενώ αυτός κρατούσε τον σωλήνα και το μαχαίρι. Στο μέρος μετέβηκε ο ΜΚ1 όπου συνάντησε τον κατηγορούμενο που βρισκόταν πλέον στον δρόμο φωνάζοντας και προκαλώντας ανησυχία. Αντιλήφθηκε ότι αυτός ηταν σε κατάσταση μέθης. Στην κατοχή του εντοπίστηκε ένα μαχαίρι με σταθερή λεπίδα ενώ σε έλεγχο που του διενεργήθηκε στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Πάφου εντοπίστηκαν 2 πλήρη φυσίγγια. Τέλος η κα. Μανώλη δήλωσε πως ο Κατηγορούμενος δεν βαρύνεται με προηγούμενες καταδίκες. Σημειώνεται ότι στις 25.10.2022 ενώπιον του Δικαστηρίου εμφανίστηκαν οι παραπονούμενοι της πιο πάνω υπόθεσης οι οποίοι δήλωσαν ότι έχουν συμφιλιωθεί με τον Κατηγορούμενο και δεν έχουν οποιοδήποτε παράπονο από αυτόν. Για σκοπούς επιμέτρησης της ποινής στην υπό εξέταση υπόθεση η πλευρά του κατηγορούμενου ζήτησε όπως το Δικαστήριο λάβει υπόψη του και τις Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 4764/22, 6701/22 και 6696/22 τις οποίες σε έκαστη περίπτωση ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί. Η πλευρά της Κατηγορούσας Αρχής δεν έφερε ένσταση στο αίτημα αυτό και προχώρησε στην έκθεση των γεγονότων για κάθε υπόθεση ξεχωριστά. Ως έχει λεχθεί στην Ιωάννου v. Γενικού Εισαγγελέα

(2005)2 Α.Α.Δ. 598 όταν το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αδικήματα άλλων υποθέσεων μπορεί να επιβάλει μεγαλύτερη ποινή στις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητήριο από εκείνη που θα επέβαλλε αν είχε ενώπιον του μόνο αυτές τις κατηγορίες (βλ. επίσης Γενικός Εισαγγελέας v. Cham & άλλων

(1993)2 Α.Α.Δ. 129, Ιωάννου v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 382 και Γενικός Εισαγγελέας v. Ανδρέου

(1994)2 Α.Α.Δ. 194) Αναφορικά με τις κατηγορίες της Ποινικής Υπόθεσης 4764/2022: [11] Η υπόθεση αυτή περιλαμβάνει συνολικά 2 κατηγορίες που αφορούν το αδίκημα της κλοπής. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών τις οποίες ο Κατηγορούμενος έχει παραδεχθεί του καταλογίζεται ότι έκλεψε στις 23.03.2013 από ανεγειρόμενη οικοδομή 30 πασαμάνα διαφόρων διαστάσεων συνολικής αξίας €300 περιουσίας του [] (1η Κατηγορία) και ότι στις 04.08.2012 στην Κάτω Πάφο έκλεψε από ανοικτό χώρο τρία φίλτρα εξάτμισης αντλίας απορροφητήρα συνολικής αξίας €3000, δύο βαρελάκια αέρος συνολικής αξίας €100, μια σιδερένια σωλήνα αξίας €120 και διάφορα κομμάτια σωλήνων διάφορων διαστάσεων άγνωστης αξίας περιουσία του [] (2η Κατηγορία). Αναφορικά με τις κατηγορίες της Ποινικής Υπόθεσης 6701/2022: Η υπόθεση αυτή περιλαμβάνει 3 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της απειλής (1η κατηγορία), το αδίκημα της απαγόρευσης μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας (2η κατηγορία) και τέλος το αδίκημα της μεταφοράς επιθετικού όπλου ή οργάνου (3η κατηγορία). Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των κατηγοριών ο κατηγορούμενος κατηγορείται ότι στις 20.09.2022 στην Γεροσκήπου της Επαρχίας Πάφου προκάλεσε τρόμο ή ανησυχία στον [] απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ότι <<έννα σου το κάτσω μέστον λαιμό>> μεταφέροντας μαζί του μαχαίρι που κατέληγε σε μυτερή άκρη. Αναφορικά με τις κατηγορίες της Ποινικής Υπόθεσης 6696/2022: Η υπόθεση αυτή περιλαμβάνει 7 κατηγορίες που αφορούν τα αδικήματα της εισόδου σε ξένη περιουσία με σκοπό την διάπραξη ποινικού αδικήματος (1η Κατηγορία) και συγκεκριμένα ότι στις 20.08.2022 παράνομα εισήλθε σε χωράφι ιδιοκτησίας του [][12] με σκοπό να διαπράξει τα αδικήματα των κατηγοριών 2, 3, 4 και 5, του αδικήματος της κακόβουλης ζημιάς (2η Κατηγορία) και συγκεκριμένα ότι αυτός εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά αξίας €100 σε λάστιχα ύδρευσης ιδιοκτησίας του [], του αδικήματος της απειλής (3η Κατηγορία) προκαλώντας τρόμο ή ανησυχία στον [] απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη δηλαδή του είπε <<έννα σου φκάλω τα άντερα σου, ένα φέρω τον σιηπέττο να σε παίξω τζαι εν θα σου αφήκω τίποτε δακάτω>>, του αδικήματος της κοινής επίθεσης (4η Κατηγορία) δια της επίθεσης εναντίον του [], του αδικήματος της κλοπής (5η Κατηγορία) δια της κλοπής από το χωράφι του [] καρπούζια άγνωστης ποσότητας και αξίας, του αδικήματος της απαγόρευσης μεταφοράς μαχαιριών εκτός κατοικίας (6η Κατηγορία) δια της μεταφοράς μαχαιριού που κατέληγε σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας ή της αυλής του και τέλος του αδικήματος της μεταφοράς επιθετικού όπλου ή οργάνου σε δημόσιο μέρος (7η Κατηγορία). Ο συνήγορος του Κατηγορούμενου για σκοπούς μετριασμού της ποινής ετοίμασε και παρέδωσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση (Τεκμήριο 1) το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε υποστηριζόμενη και από σχετική νομολογία (Τεκμήριο 2) την οποία και έχω μελετήσει. Μέσω αυτής κάλεσε το Δικαστήριο να εξαντλήσει την μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορούμενου λαμβάνοντας υπόψη το λευκό του ποινικό μητρώο και τον καλό του χαρακτήρα, την άμεση παραδοχή του αλλά και το γεγονός ότι αυτός αντιμετωπίζει προβλήματα ψυχικής υγείας[13] αλλά και το ότι πρόκειται για πρόσωπο με χαμηλό πνευματικό επίπεδο. Επιπρόσθετα προφορικά πληροφόρησε το Δικαστήριο για το σύνολο των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών περιστάσεων του Κατηγορούμενου. Ως ανέφερε ο Κατηγορούμενος κατάγεται από 7μελή οικογένεια η οποία από το 1973 απώλεσε τον πατέρα της με αποτέλεσμα ο ίδιος να αναλάβει τον ρόλο του προστάτη της οικογένειας και να εργάζεται από ηλικία 12 ετών για να βοηθά οικονομικά τόσο την μητέρα του όσο και τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μην καταφέρει να τελειώσει το σχολείο. Από το 2006 παρακολουθείτε από Ψυχίατρους αφού πάσχει από μανιώδη κατάθλιψη και μετά τον χωρισμό του το έτος 2004 προέβηκε και σε απόπειρα αυτοκτονίας. Είναι πατέρας 2 παιδιών και παππούς 6 εγγονιών τα οποία προσπαθεί να βοηθά οικονομικά αλλά και στις μετακινήσεις του. Μάλιστα για την περίοδο από το 2013 μέχρι και το έτος 2018 λόγω της άσχημης ψυχολογικής του κατάστασης δεν εργαζόταν ούτε και ήθελε να βγαίνει από το σπίτι του. Τέλος τόνισε και το γεγονός πώς σε σχέση με την παρούσα υπόθεση αλλά και την υπόθεση 6696/22 οι παραπονούμενοι κατά τις εμφανίσεις τους στο Δικαστήριο δήλωσαν ότι έχουν συμφιλιωθεί με τον Κατηγορούμενο και δεν διατηρούν οποιοδήποτε παράπονο από αυτόν ενώ σημείωσε πως ο χρόνος που ήδη παρέμεινε ως υπόδικος στις Κεντρικές Φυλακές στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης μπορεί να θεωρηθεί και ως μια τιμωρία για τις πράξεις του. Τέλος εισηγήθηκε πως σε περίπτωση που το Δικαστήριο προσανατολίζεται στην επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας πως αυτή δύναται να τύχει αναστολής. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Ήδη το Δικαστήριο έχει παραθέσει ανωτέρω το σύνολο των ποινών που προβλέπει η σχετική νομοθεσία σε έκαστη περίπτωση για τις 11 Κατηγορίες που ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Τα αδικήματα της παράνομης κατοχής και μεταφοράς εκρηκτικών υλικών στην περίπτωση μας 2 φυσιγγίων, μεταφοράς μαχαιριών και άλλων επιθετικών όπλων είναι σοβαρά καθότι από την φύση τους και μόνο περικλείουν κίνδυνο επειδή εμπλέκουν ενέργειες ανθρώπων οι οποίες είναι απρόβλεπτες. Είναι δηλαδή αδικήματα που εκ φύσεως ενέχουν στοιχείο επικινδυνότητας ακριβώς επειδή ουδείς μπορεί να ελέγξει το βαθμό και την έκταση των ανθρώπινων ενεργειών που ενδεχομένως να εκδηλωθούν μέσα από την παράνομη χρήση τους. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Λεωνίδου

(1997)2 Α.Α.Δ. 300 η σοβαρότητα τέτοιων αδικημάτων είναι πρόδηλη ενόψει της απειλής της οποίαν συνεπάγονται προς την έννομη τάξη. Επιπρόσθετα και τα αδικήματα της μέθης, ανησυχίας, κοινής οχληρίας, διασάλευσης της ειρήνης, απειλής[14] και δημόσιας εξύβρισης που επίσης αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος στρέφονται κυρίως κατά της έννομης τάξης και κοινωνικής ηρεμίας και ταυτόχρονα προκαλούν αίσθημα ανησυχίας και αναστάτωσης στην κοινωνία. Ασφαλώς η διάπραξη τους δεν προάγει επίπεδο ευγένειας και ευπρέπειας που πρέπει να χαρακτηρίζει τον κάθε Κύπριο Πολίτη ή κάτοικο στο νησί αφήνοντας εκτεθειμένο το θύτη, ο οποίος με τη συμπεριφορά του προκαλεί αίσθημα ντροπής και προσβολής στο θύμα. Η ευκολία και η μεγάλη συχνότητα με την οποία αδικήματα τούτης της φύσεως διαπράττονται, πράγμα για το οποίο λαμβάνω δικαστική γνώση από τις διάφορες υποθέσεις που εκδικάζονται ενώπιον μου, είναι στοιχεία που ενισχύουν την σοβαρότητα. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Προχωρώ με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος του Κατηγορούμενου, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)την άμεση παραδοχή του

(2)το λευκό ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία (58 ετών)

(3)τα ψυχιατρικά προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει εδώ και χρόνια

(4)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές έχουν προβληθεί από τον δικηγόρο του

(5)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων και ιδιαίτερα το γεγονός ότι αυτός τελούσε υπό κατάσταση μέθης

(6)το γεγονός ότι αυτός κρατείτε από τις 06.10.2022 ως υπόδικος στα πλαίσια της υπό εξέτασης υπόθεσης. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Συνεκτιμώντας όλους τους πιο πάνω ελαφρυντικούς παράγοντες του κατηγορουμένου, κρίνω ότι αυτοί δεν είναι ικανοί έτσι ώστε να διαφοροποιήσουν το είδος της ποινής που θα επιβληθεί, το οποίο δεν μπορεί να είναι άλλο από ποινή στερητικής της ελευθερίας ιδίως λαμβάνοντας υπόψη και την φύση των υποθέσεων που λαμβάνονται υπόψη και οι οποίες όχι μόνο επιτρέπουν αλλά επιβάλλουν στο Δικαστήριο να επιβάλει ποινή μεγαλύτερη από αυτή που θα επέβαλε σε άλλες περιπτώσεις. Τα αδικήματα και οι περιστάσεις διάπραξης τους είναι ιδιαίτερα σοβαρά. Σε τέτοιες περιπτώσεις σοβαρών αδικημάτων όπου επιβάλλεται η επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών, οι προσωπικές συνθήκες του κατηγορουμένου είναι ήσσονος σημασίας (βλ. Μάριος Παναγιώτου v. Aστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 540). Συνυπολογίζοντας όλα τα πιο πάνω και ασκώντας τη μέγιστη δυνατή επιείκεια προς το πρόσωπο του κατηγορουμένου, επιβάλλονται σε αυτόν οι ακόλουθες ποινές: Στην 1η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Στην 2η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Στην 3η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Στην 4η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 2 μηνών Στην 5η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 6η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 7η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών Στην 8η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 9η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 10η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 1 μηνός Στην 11η Κατηγορία ποινή φυλάκισης 15 ημερών Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Έχοντας υπόψη μου τις πρόνοιες του άρθρου 3

(2)του Νόμου 95/72 όπως τροποποιήθηκε από το Νόμο 186

(1)/2003 και τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία για την αναστολή ποινών φυλάκισης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Λουκάς Φανιέρος

(1996)2 Α.Α.Δ. 303 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Ρομίνας Τζιαουχάρη

(2005)2 Α.Α.Δ. 161) θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο δικαιολογείται η αναστολή των ποινών φυλάκισης που επιβλήθηκαν στον κατηγορούμενο. Θα πρέπει επίσης να αναφερθεί ότι στο στάδιο αυτό, σύμφωνα με τη νομολογία, οι περιστάσεις διάπραξης του αδικήματος και όλα τα ελαφρυντικά του κατηγορουμένου, επανεξετάζονται. Παραπέμπω στο κάτωθι απόσπασμα από την Δάφνη Αριστοδήμου v. Δημοκρατία, Ποιν. Έφεση Αρ. 121/2017, Ημερ. 21/09/2017, ECLI:CY:AD:2017:D311: «Ειδικά σε σχέση με τον έλεγχο του τρόπου άσκησης της εξουσίας του πρωτόδικου Δικαστηρίου αναφορικά με την αναστολή ποινής φυλάκισης, σε συνάρτηση με την κείμενη νομοθεσία, εναπόκειται στο Δικαστήριο που έχει την ευθύνη επιβολής της ποινής να λάβει υπόψη στην κάθε περίπτωση τις περιστάσεις της υπόθεσης και του δράστη με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο ενδείκνυται η αναστολή της εκτέλεσης της ποινής. Όπως αναφέρθηκε στην Ιωσήφ v. Δημοκρατίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 930, αυτό συνεπάγεται την εκ νέου θεώρηση του αδικήματος και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορουμένου και την απόδοση «διπλής βαρύτητας» σ' όλους τους σχετικούς με το αδίκημα και τον αδικοπραγούντα παράγοντες - είτε επιβαρυντικούς είτε μετριαστικούς - οι οποίοι μπορούν να επηρεάσουν την απόφαση του δικαστηρίου για την αναστολή ή όχι της ποινής. Θεωρώ ότι κατά την εξέταση του ζητήματος, σημαντικό ερώτημα είναι κατά πόσο η ανασταλείσα ποινή θα αντικατοπτρίζει την αντικειμενική σοβαρότητα του αδικήματος και θα εξυπηρετήσει τους πολλαπλούς σκοπούς της τιμωρίας.» Η σοβαρότητα των αδικημάτων και των περιστάσεων διάπραξης τους έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Θεωρώ πως στην υπό εξέταση υπόθεση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να ασκηθεί υπέρ της αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σήμερα στον Κατηγορούμενο ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη και το σύνολο των υποθέσεων που λήφθηκαν υπόψη στα πλαίσια και της παρούσας υπόθεσης. Επαναλαμβάνω ότι έλαβα σοβαρά υπόψη μου όλα τα πιο πάνω ελαφρυντικά στοιχεία του κατηγορουμένου οι οποίες παρόλο που δεν επηρέασαν το είδος των ποινών επηρέασαν ουσιωδώς το ύψος αυτών. Συνεπώς, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ του αιτήματος του Κατηγορουμένου για αναστολή εκτέλεσης των ποινών φυλάκισης που του επιβλήθηκαν. Η περίοδος έκτισης μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο ο Κατηγορούμενος τελεί σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 06.10.2022. Tα τεκμήρια σε σχέση με την Ποινική Υπόθεση 6865/22 Ε.Δ. Πάφου να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια σε σχέση με την Ποινική Υπόθεση 6696/22 Ε.Δ. Πάφου να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια σε σχέση με την Ποινική Υπόθεση 6701/22 Ε.Δ. Πάφου να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Τα τεκμήρια σε σχέση με την Ποινική Υπόθεση 4764/22 Ε.Δ. Πάφου να κατασχεθούν και να καταστραφούν. Στην επιμέτρηση της ποινής του Κατηγορούμενου στην παρούσα υπόθεση λήφθηκαν υπόψη και οι Ποινικές Υποθέσεις Ε.Δ. Πάφου 4764/22, 6701/22 και 6696/22. (Υπ) .............................. Ν. Φακοντής, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Άρθρο 4

(4)(δ) Κεφ. 54 φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τα δέκα έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000) ή και στις δύο αυτές ποινές. [2] Άρθρο 82

(2)Κεφ. 154

(2)Όποιος έχει πάνω του ή μεταφέρει μαχαίρι που καταλήγει σε μυτερή άκρη εκτός της κατοικίας του ή της αυλής της, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου και ανεξάρτητα οποιασδήποτε αντίθετης διάταξης των άρθρων 29, 32 και 33, υπόκειται σε κατώτατο όριο σε φυλάκιση έξι μηνών, εκτός αν το Δικαστήριο, λάβει υπόψη, κατά την επιμέτρηση της ποινής, τα περιστατικά της υπόθεσης, περιλαμβανομένων της δοκιμασίας την οποία θα υποστεί ο καταδικασθείς και παρόμοιων ελαφρυντικών περιστατικών που σχετίζονται προσωπικά με τον καταδικασθέντα, ήθελε κρίνει σκόπιμο να επιβάλει μικρότερη ποινή ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα. [3] Άρθρο 3

(1)Κεφ. 159 : 3.-

(1)Πρόσωπο το οποίο χωρίς νόμιμη εξουσιοδότηση ή εύλογη δικαιολογία, η απόδειξη των οποίων βαρύνει αυτό, έχει μαζί του σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο οποιοδήποτε επιθετικό όπλο είναι ένοχο αδικήματος, και υπόκειται σε περίπτωση καταδίκης σε φυλάκιση για περίοδο που δεν υπερβαίνει τα δύο έτη ή σε πρόστιμο που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές της φυλάκισης και του προστίμου. [4] Άρθρο 94.-

(1)Κεφ. 154 Όποιος σε δημόσια διάβαση ή σε δημόσιο χώρο, είτε είναι κτίριο ή όχι, είναι σε κατάσταση μέθης, συμπεριφέρεται οχλαγωγικά ή χωρίς τάξη, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών. [5] Άρθρο 94

(2)Κεφ. 154 Όποιος είναι σε κατάσταση μέθης ενόσω κατέχει γεμάτο πυροβόλο όπλο, μαχαίρι ή άλλο φονικό όργανο, δύναται να συλληφθεί χωρίς δικαστικό ένταλμα, είναι δε ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις τετρακόσιες πενήντα λίρες ή σε φυλάκιση έξι μηνών ή και στις δύο αυτές ποινές. [6] Άρθρο

1. Κεφ. 154 Όποιος χωρίς εύλογη αιτία προκαλεί θόρυβο ή ταραχή σε δημόσιο χώρο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να οδηγήσει σε ανησυχία τους περίοικους ή να προκαλέσει διασάλευση της ειρήνης, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση τριών μηνών. [7] Άρθρο
2. Κεφ. 154 Όποιος διενεργεί πράξη που δεν είναι εξουσιοδοτημένη από το νόμο ή παραλείπει να εκτελέσει καθήκον που επιβάλλεται από το νόμο και συνέπεια αυτού προκαλεί οποιαδήποτε κοινή βλάβη ή κίνδυνο ή ενόχληση ή παρεμποδίζει ή προκαλεί ενόχληση στο κοινό κατά την άσκηση κοινών δικαιωμάτων, διενεργεί πλημμέλημα, το οποίο καλείται κοινή οχληρία και υπόκειται σε φυλάκιση ενός χρόνου. Είναι αδιάφορο ότι η πράξη ή παράλειψη για την οποία πρόκειται, διευκολύνει μεγαλύτερο μέρος του κοινού παρά το ενοχλημένο από αυτή, το γεγονός όμως ότι διευκολύνει τη νόμιμη άσκηση των δικαιωμάτων μέρους του κοινού είναι δυνατόν να φανερώνει ότι τέτοια πράξη ή παράλειψη δεν είναι οχληρία για οποιοδήποτε μέρος του κοινού. [8] Άρθρο 186Α. Κεφ. 154 Ο συμπεριφερόμενος σε δημόσιο χώρο κατά τρόπο που προκαλεί διασάλευση της ειρήνης είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μηνός ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο ποινές. [9] Άρθρο 91Α. Κεφ. 154 Πρόσωπο το οποίο προκαλεί σε άλλον τρόμο ή ανησυχία απειλώντας τον με βία ή άλλη παράνομη πράξη ή παράλειψη, διαπράττει αδίκημα και, σε περίπτωση καταδίκης, υπόκειται σε ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα τρία

(3)έτη. [10] Άρθρο 99. Κεφ. 154 Όποιος, σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. [11] Όσον αφορα τον χρόνο που παρήλθε από την διάπραξη των αδικημάτων που περιλαμβάνονται στην υπόθεση μέχρι και την καταχώρηση της στο Δικαστήριο την 01.08.2022 έχει αναφερθεί από την κα. Μανώλη ότι έχει προηγηθεί η καταχώρηση των υποθέσεων 2074/15 η οποία απορρίφθηκε στις 08.04.2016 λόγο μη εκτέλεσης εντάλματος σύλληψης, η υπόθεση 3217/16 που απορρίφθηκε ως ανεπίδοτη, 6978/17 που απορρίφθηκε ως ανεπίδοτη και η υπόθεση 2456/21 που απορρίφθηκε ως ανεπίδοτη. [12] Στις 26.10.2022 εμφανίστηκε ο Παραπονούμενος ενώπιον του Δικαστηρίου και δήλωσε ότι δεν έχει παράπονο εναντίον του Κατηγορούμενου και ότι τον έχει συγχωρέσει. [13] Σχετικά πιστοποιητικά και βεβαιώσεις επισυνάφθηκαν στην γραπτή αγόρευση [14] Το αδίκημα της απειλής ενέχει συμπεριφορά που δημιουργεί τρόμο στο θύμα ότι είναι εκτεθειμένο σε κίνδυνο από τους παραβάτες, αισθανόμενο έτσι απροστάτευτο από την πολιτεία. Μέσα από την μελέτη της νομολογίας καθίσταται αντιληπτό ότι η ποινή στερητικής της ελευθερίας του παραβάτη αποτελεί σοβαρό ενδεχόμενο. Παραπέμπω στις υποθέσεις Ομήρου v Αστυνομίας

(2000)2 Α.Α.Δ. 588, Βασιλειάδης v Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ. 409 και Ιωάννου v Αστυνομίας

(1998)2 Α.Α.Δ 327, οι οποίες παρόλο ότι αφορούν το αδίκημα της απειλής βιαιοπραγίας εντούτοις το σκεπτικό τους βρίσκει έρεισμα και στη δική μας περίπτωση αφού πρόκειται για ομοειδές αδίκημα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο