Αστυνομικό Διευθυντή Πάφου ν. L. B. N. κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6366/22, 30/11/2022

(1)Οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 το αδίκημα της Συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος κατά παράβαση του άρθρου 371 του Ποινικού Κώδικα Κεφ 154 (1η Kατηγορία).

(2)Οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 το αδίκημα της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διέλευσης και παραμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας στο έδαφος της Δημοκρατίας κατά παράβαση των άρθρων 2 και 19 Α

(3)(β) του Περί Αλλοδαπών και Μετανάστευσης Νόμου Κεφ. 105 όπως έχει τροποποιηθεί και των άρθρων 20 και 21 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (2η Κατηγορία).

(3)Οι Κατηγορούμενοι 1, 2, 3 και 4 το αδίκημα της συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος κατά παράβαση του άρθρου 372 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (3η Κατηγορία).

(4)Η 3η Κατηγορούμενη το αδίκημα της Πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (4η Κατηγορία).

(5)Ο 4ος Κατηγορούμενος το αδίκημα της Πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (5η Κατηγορία).

(6)Oι Κατηγορούμενοι 1 & 2 το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην διάπραξη του ποινικού αδικήματος της πλαστοπροσωπίας, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (6η Κατηγορία).

(7)Οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 το αδίκημα της παροχής συνδρομής στην διάπραξη του ποινικού αδικήματος της πλαστοπροσωπίας, κατά παράβαση των άρθρων 20, 21 και 360 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (7η Κατηγορία). Τα γεγονότα έχουν εκτεθεί ενώπιον μου από την Κατηγορούσα Αρχή. Τα έχω ακούσει με προσοχή, ευρίσκονται δε στο φάκελο του Δικαστηρίου και λαμβάνονται υπόψη στο σύνολο τους. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης είναι αρκετό να αναφερθεί ότι στις 03.09.2022 οι Κατηγορούμενοι αποπειράθηκαν να αναχωρήσουν από το Αεροδρόμιο Πάφου με πτήση προς την Γαλλία. Παρουσιάστηκαν όλοι μαζί κατά τον διαβατηριακό έλεγχο με τον Κατηγορούμενο 2 να παρουσιάζει 4 ταυτότητες και να αναφέρει πώς πρόκειται για οικογένεια. Κατά την διάρκεια του ελέγχου διαπιστώθηκε ότι οι ταυτότητες που αφορούσαν τους Κατηγορούμενους 1 & 2 ζεύγος Γάλλων Υπηκόων ήταν γνήσιες και τους ανήκαν αλλά σε σχέση με τις ταυτότητες που παρουσιάστηκαν και κατ ισχυρισμό αφορούσαν τους Κατηγορούμενους 3 & 4 παρόλο που αυτές ήταν γνήσιες παρουσίαζαν διαφορετικά πρόσωπα από αυτά των Κατηγορουμένων 3 & 4. Ανακρινόμενοι οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 ανέφεραν ότι οι ταυτότητες που παρουσιάστηκαν και χρησιμοποιήθηκαν για λογαριασμό των Κατηγορουμένων 3 & 4 ανήκουν στα δύο τους παιδιά και ότι τις έδωσαν στους Κατηγορούμενους 3 & 4 για να τους βοηθήσουν να ταξιδέψουν. Στην κατοχή των Κατηγορούμενων 1 & 2 βρέθηκε σε μετρητά το ποσό των €1850 ενώ ο Κατηγορούμενος 4 ανέφερε στην Αστυνομία ότι τους είχε ζητηθεί και πλήρωσαν το ποσό των €500 για να τους βοηθήσουν να ταξιδέψουν από την Κύπρο στην Γαλλία όταν είχαν συναντηθεί στην πόλη της Λάρνακας όπου οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 τους ενημέρωσαν ότι μπορούσαν να τους βοηθήσουν. Αξιοσημείωτο μάλιστα το γεγονός ότι ο Κατηγορούμενος 4 μεταμφιέστηκε και ως γυναίκα για να επιχειρήσει να ταξιδέψει από το Αεροδρόμιο Πάφου στην Γαλλία αφού οι ταυτότητες που είχαν στην κατοχή τους οι Κατηγορούμενοι 3 & 4 αφορούσαν γυναίκες. Τέλος η κα. Αργυρού ανέφερε πως οι Κατηγορούμενοι είναι λευκού ποινικού μητρώου ενώ ζήτησε το κατασχεθέν ποσό να διατεθεί σε συγκεκριμένο Ίδρυμα το οποίο και κατονόμασε. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Κατηγορουμένων δήλωσαν στο Δικαστήριο ετοιμότητα να παραθέσουν οι ίδιοι για ένα έκαστο των πελατών τους με λεπτομέρεια το σύνολο των προσωπικών, οικογενειακών και οικονομικών περιστάσεων τους αφού παρά τις επανειλημμένες οδηγίες του Δικαστηρίου για ετοιμασία εκθέσεων του Γραφείου Ευημερίας και αναβολές που δόθηκαν στην υπόθεση προς το σκοπό αυτό ουδέποτε ετοιμάστηκαν παρά και το γεγονός ότι όλοι οι Κατηγορούμενοι ήταν υπόδικοι στις Κεντρικές Φυλακές. Τα όσα οι συνήγοροι ανέφεραν κατά τις προφορικές τους αγορεύσεις ή περιλαμβάνονται στο γραπτό κείμενο που παρέδωσαν στο Δικαστήριο έχει μελετηθεί με την δέουσα προσοχή και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του. Για σκοπούς της παρούσας απόφασης θα αναφερθώ κατά τρόπο συνοπτικό στα σημαντικότερα από αυτά. Ο κ. Βαφέας εκπροσωπώντας την Κατηγορούμενη 1 ετοίμασε και κατάθεσε στο Δικαστήριο γραπτή αγόρευση (Τεκμήριο 1) το περιεχόμενο της οποίας και υιοθέτησε. Επιπρόσθετα με αυτήν αγόρευσε και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Χωρίς να παραγνωρίζει την σοβαρότητα των αδικημάτων που η πελάτιδα του αντιμετωπίζει κάλεσε το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του την παραδοχή της, το λευκό της ποινικό μητρώο τόσο στην Κύπρο όσο και στην Γαλλία από όπου κατάγεται αλλά και το γεγονός πώς πρόκειται για πρόσωπο ηλικίας 46 ετών και μητέρα 4 τέκνων, 3 εκ των οποίων είναι ανήλικα τα οποία απέκτησε με τον σύζυγο της Κατηγορούμενο 2, την επιμέλεια των οποίων έχει αναλάβει λόγο της απουσίας τoυς εδώ και 2 μήνες από την χώρα καταγωγής τους οι Αρμόδιες Αρχές της Γαλλίας αποτέλεσμα τούτου τα παιδιά να έχουν υποστεί ένα τεράστιο ψυχολογικό κλονισμό ένεκα της απουσίας των γονέων τους. Αναφέρθηκε στην απώλεια της εργασίας της συνέπεια της κράτησης της στην Κύπρο και το γεγονός ότι αυτή αντιμετωπίζει προβλήματα ψηλής αρτηριακής υπέρτασης το οποίο της προκαλεί σοβαρά θέματα υγείας και καθημερινό άγχος. Τόνισε την ανάγκη άμεσης επιστροφής των γονέων (Κατηγορούμενων 1 & 2) στην Γαλλία για να αναλάβουν την επιμέλεια των παιδιών τους αφού δεν υπάρχει άλλο πρόσωπο διαθέσιμο να το πράξει ενώ το μεγαλύτερο και μοναδικό ενήλικο παιδί της οικογένειας ηλικίας 20 ετών το οποίο σπουδάζει δεν είναι σε θέσει να βοηθήσει με οποιοδήποτε τρόπο τα ανήλικα αδέλφια της ούτε και έχει πρόσβαση στους τραπεζικούς λογαριασμούς της οικογένειας. Επιπρόσθετα τόνισε και το γεγονός πώς η απουσία τους από την Γαλλία έχει ως αποτέλεσμα την μη πληρωμή του στεγαστικού τους δανείου με τον ορατό κίνδυνο αυτοί να απωλέσουν την οικογενειακή κατοικία τους. Εισηγήθηκε τέλος πώς ως Ευρωπαίοι Πολίτες (Γάλλοι Υπήκοοι) και γονείς 4 παιδιών, 3 από τα οποία είναι ανήλικα την φύλαξη των οποίων έχουν αναλάβει οι Γαλλικές Αρχές πως θα πρέπει το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή ενδεχόμενης ποινής στερητικής της ελευθερίας έτσι ώστε άμεσα αυτοί να επιστρέψουν πίσω στην Γαλλία και να αναλάβουν εκ νέου την γονική μέριμνα και φύλαξη των παιδιών τους. Ο κ. Παπαγεωργίου εκπροσωπώντας τον Κατηγορούμενο 2 επίσυρε την προσοχή του Δικαστηρίου στην παραδοχή του και το γεγονός πως πρόκειται για πρόσωπο λευκού ποινικού μητρώου τόσο στην Κύπρο όσο και στην Γαλλία από όπου κατάγεται. Εξέφρασε την μεταμέλεια του πελάτη του και τον ερασιτεχνικό τρόπο δράσης του ενώ τόνισε πώς από την πράξη του αυτή είχε ως αποτέλεσμα αυτός να απωλέσει την εργασία του ως ανώτερος στρατιωτικός του γαλλικού στρατού και ο οποίος μάλιστα με την επιστροφή του στην Γαλλία θα έχει να αντιμετωπίσει και ενδεχόμενη πειθαρχική δίωξη για τα όσα έλαβαν χώρα στην Κύπρο. Σε σχέση με την οικογένεια του ανέφερε πώς από τον Σεπτέμβριο του 2022 όπου κρατείται στην Κύπρο την έχει στερηθεί ενώ την φύλαξη και φροντίδα των 3 από τα 4 τέκνα του τα οποία απέκτησε με την σύζυγο του ήτοι την Κατηγορούμενη 1 και τα οποία είναι ανήλικα έχουν αναλάβει τους τελευταίους 2 μήνες οι Αρμόδιες Υπηρεσίες της Γαλλίας και επείγεται η επιστροφή τους πίσω στην χώρα τους. Εισηγήθηκε τέλος ότι η επιβολή ποινής στερητικής της ελευθερίας μπορεί να τύχει αναστολής ιδιαίτερα λαμβάνοντας υπόψη την ανάγκη επιστροφής τους πίσω στην Γαλλία για να αναλάβουν την επιμέλεια των παιδιών τους. Η κα. Παπασάββα εκπροσωπώντας τους Κατηγορούμενους 3 & 4 μετέφερε την απολογία και μεταμέλεια των πελατών της στο Δικαστήριο καλώντας το να λάβει σοβαρά υπόψη του την παραδοχή, το λευκό τους ποινικό μητρώο και ιδιαίτερα την συνεργασία τους με τις Αστυνομικές Αρχές για σκοπούς διαλεύκανσης της υπόθεσης. Ως υποστήριξε ήδη αυτοί κρατούνται από τις 09.09.2022 ως υπόδικοι στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης χρόνο τον οποίο κάλεσε το Δικαστήριο να προσμετρήσει στην τελική του απόφαση. Tέλος εισηγήθηκε και αυτή για τους λόγους που επιμελώς εξήγησε πώς τυχόν ποινή στερητικής της ελευθερίας θα μπορούσε να τύχει αναστολής. Έχει νομολογηθεί ότι η σοβαρότητα που προσδίδεται στο αδίκημα από τον Νομοθέτη, όπως προσδιορίζεται από το ανώτατο όριο ποινής, συνιστά ένα από τους παράγοντες που συνθέτουν την σοβαρότητα του αδικήματος. Το στοιχείο αυτό λαμβάνεται υπόψη στην επιμέτρηση της ποινής και συνεκτιμάται με τα γεγονότα της υπόθεσης τόσο για την επιλογή του τύπου της ποινής όσο και για τον καθορισμό της έκτασής της (Βλ. Δημοκρατία ν. Κυριάκου

(1990)2 ΑΑΔ 264). Όπως τέθηκε στην υπόθεση Λεβέντης ν. Αστυνομίας

(1999)2 ΑΑΔ 632: «το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπεται από τον Νόμο είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή» Ειδικότερα σε σχέση με το αδίκημα:

(1)Της Συνωμοσίας προς διάπραξη κακουργήματος προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 7 χρόνων

(2)Της υποβοήθησης της παράνομης εισόδου, διέλευσης και παραμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας στο έδαφος της Δημοκρατίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δεκαπέντε

(15)έτη ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εκατό χιλιάδες ευρώ (€100.000) ή και με τις δύο αυτές ποινές.

(3)Της Συνωμοσίας προς διάπραξη πλημμελήματος προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες, ή και με τις δύο αυτές ποινές

(4)Της Πλαστοπροσωπίας προβλέπεται ποινή φυλάκισης που δεν υπερβαίνει τα δύο χρόνια, ή με χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες πεντακόσιες λίρες, ή και με τις δύο αυτές ποινές

(5)Της Παροχής Συνδρομής στην Διάπραξη Ποινικού Αδικήματος της Πλαστοπροσωπίας προβλέπεται στη βάση του Άρθρου 20 του Κεφ. 154 η ίδια ποινή με την ποινή που προβλέπεται για το αδίκημα της πλαστοπροσωπίας. Σημειώνεται επιπρόσθετα και το γεγονός ότι η υπό εξέταση υπόθεση εκδικάζεται συνοπτικά μετά από συγκατάθεση που δόθηκε από τον Γενικό Εισαγγελέα της Δημοκρατίας συνεπώς και οι όποιες ποινές το Δικαστήριο κληθεί να επιβάλει περιορίζονται πλέον στα όσα ο Περί Δικαστηρίων Νόμος Ν. 14/60 περιλαμβάνει σε σχέση με την ποινική δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Αναμφίβολα το σοβαρότερο αδίκημα που περιλαμβάνεται στην υπό εξέταση υπόθεση είναι αυτό της 2ης Κατηγορίας που αφορά την υποβοήθηση της παράνομης εισόδου, διέλευσης και παραμονής σε υπήκοο τρίτης χώρας στο έδαφος της Δημοκρατίας και το οποίο αμφότεροι οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 αντιμετωπίζουν. Παρόλα αυτά σημειώνω πώς σύμφωνα με τα γεγονότα της υπόθεσης κανένας από τους επιβαρυντικούς παράγοντες που προσδιορίζονται στο άρθρο 19Α

(3)του Κεφ. 105 δεν τυγχάνει εφαρμογής στην υπό εξέταση υπόθεση. Η σχετική νομολογία ορίζει τα εξής τα οποία και λαμβάνονται υπόψη: Στην υπόθεση Nazari v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 231, η οποία αφορούσε παράνομη διαμονή στη Δημοκρατία λέχθηκαν τα εξής: «Η Κύπρος, πρέπει να γίνει κατανοητό, είναι μια μικρή χώρα, με τεράστια προβλήματα. Η περιφρούρηση της Κυπριακής Επικράτειας αποτελεί θεμελιώδες καθήκον. Δεν υποτιμούμε την αγωνία των όπου γης ανθρώπων για την εξασφάλιση εργασίας και, γενικά, τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής τους. Όμως, στην περίπτωση της Κύπρου, πρέπει να γίνει καθολικά σεβαστό ότι συντρέχουν ιδιαίτερα ισχυροί λόγοι για την αυστηρή εφαρμογή της αρχής του διεθνούς δικαίου που επιτρέπει τον αποκλεισμό αλλοδαπών προς διασφάλιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας. Η συχνότητα, με την οποία διαπράττονται αδικήματα αυτής της φύσης, και οι αρνητικές επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο συνοψίζονται περιεκτικά στο απόσπασμα που ακολουθεί από την πρόσφατη απόφαση του Εφετείου. Mohamed και Άλλοι ν. Αστυνομίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 166 που δόθηκε από το Νικήτα Δ.:- «Δυστυχώς το αδίκημα για το οποίο καταδικάστηκαν οι εφεσείοντες διαπράττεται τελευταία με εντεινόμενη συχνότητα. Ο πρωτόδικος δικαστής, εκφράζοντας τη βαθιά ανησυχία του για το φαινόμενο, το χαρακτήρισε ως επιδημία. Δε θα ήταν υπερβολικό να λεχθεί ότι από την άποψη αυτή η Κύπρος βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Οι αρνητικές επιπτώσεις, κοινωνικές, οικονομικές και άλλες ήδη εκδηλώθηκαν και επηρεάζουν τη ζωή του τόπου. Η Κύπρος είναι χώρα φιλόξενη και ανεκτική. Ιστορικά υπήρξε και εξακολουθεί να είναι κόμβος συγκοινωνιακός, οικονομικός και πολιτιστικός. Όμως κάθε κράτος διατηρεί το δικαίωμα μη αποδοχής αλλοδαπών (βλέπε ανάπτυξη του καθηγητή J.G. Starke 'Introduction to International Law', 10η έκδοση στη σελ. 748 και επ.), το οποίο παραβιάζεται με διάπραξη τέτοιας φύσεως αδικημάτων.» Βέβαια, από τότε που εκδόθηκε η εν λόγω απόφαση, η Δημοκρατία έγινε πλήρες μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, στα πλαίσια της οποίας ανέλαβε και ανάλογες ευθύνες σε σχέση με την μετανάστευση, οι οποίες όμως διέπονται από συγκεκριμένη νομοθεσία και την οποία πρέπει να ακολουθούν όσοι επιθυμούν, την νόμιμη διαμονή τους στο έδαφος της Δημοκρατίας. Μάλιστα, ενόψει των μεγάλων μεταναστευτικών ροών, είτε αυτές προέρχονται από εμπόλεμες χώρες, είτε από οικονομική δυσπραγία, οι οποίες κατά το πλείστο διοχετεύονται μέσω Τουρκίας στις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας και από εκεί στις ελεύθερες περιοχές, η Δημοκρατία επωμίστηκε και συνεχίζει να επωμίζεται με αυξητική τάση, δυσβάστακτο οικονομικό και άλλο βάρος, αναλογικά με τις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λόγω και του μεγέθους της και δη συρρικνωμένου κατά σχεδόν 40% ένεκα της τουρκικής κατοχής, αλλά και του μικρού πληθυσμού της και μικρών εσωτερικών πόρων. Το φαινόμενο της οργανωμένης διακίνησης παράνομων μεταναστών, είτε πρόκειται για εμπλοκή διαφόρων προσώπων από διαφορετικές χώρες, είτε για εμπλοκή ενός μόνο προσώπου που έρχεται σε απευθείας συνεννόηση με όσους επιθυμούν να μεταναστεύσουν και αφήνεται σε αυτούς ο τρόπος πως θα φθάσουν στις κατεχόμενες περιοχές της Δημοκρατίας, από όπου αναλαμβάνει ο εγχώριος διακινητής τη μεταφορά τους από ευαίσθητα και μη δεόντως διαφυλαγμένα σημεία στη γραμμή αντιπαράθεσης ή της νεκρής ζώνης, όχι μόνο δεν υποχωρεί αλλά αναπτύσσεται και εξελίσσεται με γοργούς ρυθμούς, όπως διαπιστώνεται από τις καταχωρήσεις τέτοιων ποινικών υποθέσεων ενώπιον μου και έχει καταστεί γάγγραινα (η διακίνηση) για τον τόπο. Είτε πρόκειται για μια καλοστημένη και στυγνή αισχροκερδοσκοπική παράνομη διεθνική επιχείρηση εκμετάλλευσης απελπισμένων ανθρώπων που έχουν ονειρευθεί μια καλύτερη ζωή, είτε πρόκειται για ενέργειες ενός ατόμου που έρχεται σε άμεση συνεννόηση με γνωστά ή φιλικά ή συγγενικά πρόσωπα που αναλαμβάνουν οι ίδιοι την διακίνηση τους έναντι έστω μικρότερου κέρδους, έστω και αν στο κέρδος συμπεριλαμβάνεται η στέγαση, η σίτιση και η διακίνηση, έχουν δύο κοινούς παρονομαστές. Πρώτος είναι το κέρδος, έστω και μικρότερο του εγχώριου διακινητή και δεύτερος η επιβάρυνση της Δημοκρατίας, όχι μόνο με οικονομικό κόστος, αλλά και της υποβόσκουσας υπονόμευσης της δημόσιας ασφάλειας της κοινωνίας και της Δημοκρατίας, αφού, συνήθως, οι παράνομοι μετανάστες καθίστανται αόρατος περιθωριακός πληθυσμός με δυσμενείς επιπτώσεις στην πολιτιστική, κοινωνική, εργασιακή και οικονομική ευημερία της χώρας, και τις προεκτάσεις αυτών σε άλλους τομείς με άμεσο αντίκτυπο στο νόμιμο πληθυσμό της Δημοκρατίας (βλ. Deveci v. Αστυνομία

(2009)2 ΑΑΔ 80). Στην υπόθεση Ghouneym v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 99/2016, ημερομηνίας 27.6.2016, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η απαξίωση ενέργειας που αφορά υποβοήθηση τρίτων προσώπων για διέλευση από το έδαφος της Δημοκρατίας άμεσα σχετίζεται με την ανάγκη διαφύλαξης της δημόσιας ασφάλειας, ενός αγαθού ιδιαίτερα πολύτιμου που εν πολλοίς συναρτάται με την ίδια την ύπαρξη του κράτους, εξ΄ ου και η αυστηρή προνοούμενη ποινή των 8 ετών φυλάκισης» Τα Δικαστήρια οφείλουν μπροστά σε αυτό το ανησυχητικό και ολοένα αυξανόμενο φαινόμενο της οργανωμένης ή μη διακίνησης, χωρίς ενδείξεις κάμψης, ως θεματοφύλακες των νόμων, οι οποίοι νόμοι σκοπούν στην προστασία των νομιμόφρονων πολιτών της κοινωνίας και του ίδιου του κράτους, να ανακόψουν την οποιαδήποτε μορφή τέτοιας παράνομης δράσης με την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο που ο νομοθέτης με το Ν.46(Ι)/2021 ημερομηνίας 9.4.2021 αύξησε την ποινή φυλάκισης από 8 σε 15 έτη και από €34.172 σε €100.000 την χρηματική ποινή. Επίσης σε σχέση με τα αδικήματα της πλαστοπροσωπίας σύμφωνα και με την ισχύουσα νομολογία συνήθως αυτά τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης. Διαχωρίζονται σε υποθέσεις πολύ σοβαρές, μεσαίας και μικρής σοβαρότητας (βλ. Sentencing in Cyprus, 2nd ed, G. M. Pikis, σελ. 145). Μάλιστα σύμφωνα με την απόφαση Γενικός Εισαγγελέας ν. Γεωργίου

(1997)2 ΑΑΔ 123, όταν, μεταξύ άλλων, η διάπραξη του αδικήματος αυτού αποσκοπεί στην εξαπάτηση κρατικών αρχών, αυτό συνιστά επιβαρυντικό παράγοντα. Συνήθως τιμωρούνται με ποινές φυλάκισης από 3 μέχρι και 15 μήνες (βλ. Khalife v. Αστυνομίας

(1998)2 ΑΑΔ 315, Kandiah v. Αστυνομίας

(1996)2 ΑΑΔ 324, Borizov v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 204 και Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 661, Khaknegad v. Αστυνομίας

(2011)2 ΑΑΔ 192), Ματούρ κ.α. ν. Αστυνομίας

(1991)2 ΑΑΔ 36. Στην υπόθεση Eurgan Ali Bhatti v. Αστυνομίας

(2004)2 ΑΑΔ 661 ο εφεσείων επέδειξε πλαστό διαβατήριο στο αεροδρόμιο της Λάρνακας για να πετύχει είσοδο στην χώρα μας. Αφού κρίθηκε ένοχος στις κατηγορίες της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και της πλαστοπροσωπίας κατά παράβαση των σχετικών άρθρων του Ποινικού Κώδικα το πρωτόδικο Δικαστήριο του επέβαλε ποινή φυλάκισης 9 μηνών στην κατηγορία της κυκλοφορίας και ποινή φυλάκισης 5 μηνών στην κατηγορία της πλαστοπροσωπίας με πρόνοια όπως οι ποινές φυλάκισης συντρέχουν. Το Εφετείο έκρινε ότι η ποινή ήταν ισορροπημένη και σε καμία περίπτωση έκδηλα υπερβολική. Τα πιο πάνω σκιαγραφούν τη σοβαρότητα των αδικημάτων και την αυστηρή αντιμετώπιση που τέτοιας φύσης αδικήματα θα πρέπει να τυγχάνουν, όμως δεν παραγνωρίζω πως το Δικαστήριο πρέπει να έχει πάντοτε υπόψη του, τη βασική αρχή της εξατομίκευσης της ποινής, όπως αυτή έχει αποκρυσταλλωθεί με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και ενδεικτικά αναφέρω την Σακαρίδης Κυριάκος και Άλλος ν. Αστυνομίας,

(2011)2 Α.Α.Δ, 272. Η εξατομίκευση της ποινής όμως, σίγουρα δεν απαλείφει τη σοβαρότητα του αδικήματος και δεν οδηγεί σε εξουδετέρωση της αποτελεσματικότητας του νόμου. (Antoniades v. Police

(1986)2 CLR 21 και Κάττου και Άλλον ν. Αστυνομίας

(1991)2 Α.Α.Δ 498) Προχωρώ με τη διεργασία της επιμέτρησης της ποινής. Προς όφελος των Κατηγορουμένων, λαμβάνω υπόψη μου τους ακόλουθους μετριαστικούς παράγοντες:

(1)την παραδοχή τους

(2)το λευκό τους ποινικό μητρώο σε συνδυασμό με την ηλικία ενός έκαστο εξ αυτών

(3)τις προσωπικές, οικονομικές και οικογενειακές περιστάσεις, όπως αυτές έχουν προβληθεί από τους ευπαίδευτους συνηγόρους τους

(4)τις συνθήκες διάπραξης των αδικημάτων

(5)το γεγονός ότι αυτοί από τις 09.09.2022 κρατούνται ως υπόδικοι στις Κεντρικές Φυλακές στα πλαίσια της υπό εξέταση υπόθεσης.

(6)τον ερασιτεχνικό τρόπο που έδρασαν και το γεγονός ότι δεν πρόκειται για οργανωμένη εγκληματική δράση αλλά και το γεγονός ότι δεν τέθηκε η ζωή οποιουδήποτε προσώπου σε κίνδυνο

(7)ιδιαίτερα σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 1 & 2 που πρόκειται για ανδρόγυνο με καταγωγή από την Γαλλία (Ευρωπαίους Πολίτες) λαμβάνω υπόψη μου σοβαρά και το γεγονός πως πρόκειται για γονείς 4 τέκνων, 3 εκ των οποίων είναι ανήλικα την φύλαξη και φροντίδα των οποίων σύμφωνα με τους δικηγόρους τους και το οποίο δεν έχει αμφισβητηθεί έχουν αναλάβει τους τελευταίους 2 μήνες οι Αρμόδιες Υπηρεσίες της Γαλλίας ένεκα της απουσίας των γονέων τους αφού κανένας άλλος συγγενείς δεν υπάρχει διαθέσιμος να αναλάβει την φύλαξη και φροντίδα τους. Έχω υπόψη μου, το καθήκον του Δικαστηρίου να προβαίνει στην αποτίμηση των μετριαστικών παραγόντων και να τους αποδίδει τη δέουσα βαρύτητα. Όπως επίσης έχω υπόψη μου, ότι το ίδιο πρέπει να γίνεται και με κάθε άλλο σχετικό παράγοντα ή στοιχείο, συμπεριλαμβανομένης και της αποτίμησης της σοβαρότητας του αδικήματος πάντοτε με αναφορά στην προβλεπόμενη από το νόμο ποινή, στις συνθήκες διάπραξης του αδικήματος και στα ελαφρυντικά στοιχεία που μπορεί να υπάρχουν. Για τη συμπλήρωση της διεργασίας απαιτείται στάθμιση όλων των πιο πάνω παραγόντων προκειμένου να καθοριστεί το είδος και το ύψος της ποινής η οποία αρμόζει να επιβληθεί στο δράστη του συγκεκριμένου αδικήματος. (Ιωάννου Σταύρος ν. Αστυνομίας.

(2011)2 Α.Α.Δ. 513). Σίγουρα οι επιπτώσεις της ποινής στην οικογένεια και στους εξαρτώμενους των κατηγορουμένων 1 & 2 για τα οποία έγινε εκτενής αναφορά από τους συνηγόρους τους συνιστούν οπωσδήποτε στοιχεία μετριασμού της ποινής. Όπως λέχθηκε στην Ποινική Έφεση Αρ. 5576, ημερομηνίας 13/04/1992 (Astrid Schadow v. Αστυνομίας) ποινή φυλάκισης 8 μηνών για το αδίκημα της εξασφάλισης πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις , μειώθηκε κατ' έφεση στους 3 μήνες, αφού το Εφετείο έλαβε υπόψιν του και ότι άλλα πρόσωπα θα επηρεάζονταν από το ύψος της ποινής φυλάκισης . Όπως είχε αναφερθεί, η Εφεσείουσα δεν είχε προηγούμενες καταδίκες και έχει οικογενειακές υποχρεώσεις τουλάχιστον προς την ανήλικη κόρη της που βρίσκεται στη χώρα της, μακριά της. Αναφέρθηκε επίσης ότι μια μικρότερη ποινή φυλάκισης θα εξυπηρετούσε εξίσου καλά τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Σημειώνω ότι δεν παραγνωρίζω το σύνολο των μετριαστικών παραγόντων που έχουν τεθεί ενώπιον μου για όλους τους Κατηγορούμενους όμως αυτοί είτε από μόνοι τους είτε σωρευτικά δεν μπορούν να μεταβάλουν την κατάσταση και την ανάγκη που υπάρχει για αποτροπή. Σε κάθε περίπτωση δεν μπορούν να αποτελέσουν δικαιολογίες. Ο τρόπος, ο οποίος επιχείρησαν να δράσουν ήταν εντελώς λανθασμένος και παράνομος που δείχνει πλήρη έλλειψη σεβασμού και παραγνώριση των Νόμων του Κράτους. Το Δικαστήριο έχει καθήκον και υποχρέωση να πατάξει τέτοιου είδους συμπεριφορές με την επιβολή αυστηρών και αποτρεπτικών ποινών. Συνεπώς θεωρώ πως σε συνέχεια των όσων ανωτέρω έχω επεξηγήσει η ποινή στους Κατηγορούμενους δεν μπορεί να είναι άλλη από αυτή της φυλάκισης καθότι κάτι τέτοιο θα έστελνε λανθασμένα μηνύματα στους επίδοξους παραβάτες. Βεβαίως σημειώνεται πως η έκταση των επιβληθείσων ποινών θα επηρεαστεί δραστικά από τα όσα μετριαστικά έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για ένα έκαστο των Κατηγορουμένων. Επιδεικνύοντας κάθε δυνατή επιείκεια, επιβάλλω τις ακόλουθες ποινές:

(1)Στην 2η Κατηγορία σε κάθε ένα από τους Κατηγορούμενους 1 & 2 ποινή φυλάκισης 18 μηνών

(2)Στην 4η Κατηγορία στην 3η Κατηγορούμενη ποινή φυλάκισης 5 μηνών

(3)Στην 5η Κατηγορία στον 4ο Κατηγορούμενο ποινή φυλάκισης 5 μηνών.

(4)Στην 6 Κατηγορία σε κάθε ένα από τους Κατηγορούμενους 1 & 2 ποινή φυλάκισης 5 μηνών

(5)Στην 7η Κατηγορία σε κάθε ένα από τους Κατηγορούμενους 1 & 2 ποινή φυλάκισης 5 μηνών.

(6)Στην 1η και 3η Κατηγορία δεν επιβάλλεται καμία ποινή. Αυτό διότι επιβλήθηκε ποινή στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορούνται ότι συνωμότησαν με άλλα πρόσωπα ή μεταξύ τους. Όπως υποδείχθηκε στην Χασσάν ν. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση αρ.196/13 ημερ. 10/10/14 δεν συνίσταται η επιβολή ποινής στο αδίκημα της συνωμοσίας και στα ουσιαστικά αδικήματα για τα οποία κατηγορείται κάποιος ότι συνωμότησε προς διάπραξη τους. Οι ποινές φυλάκισης να συντρέχουν. Προχωρώ να εξετάσω, κατά πόσο υφίστανται λόγοι αναστολής των ποινών φυλάκισης που επέβαλα σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί της Υφ' Όρων Αναστολής της Εκτελέσεως Ποινής Φυλακίσεως εις Ωρισμένας Περιπτώσεις Νόμου του 1972, Ν. 95/72, όπως τροποποιήθηκε από τον Ν.186(Ι)/2003 ως ήταν και η εισήγηση των δικηγόρων τους. Η διακριτική ευχέρεια του δικαστηρίου για αναστολή της ποινής φυλάκισης έχει διευρυνθεί, έτσι ώστε αυτή αποφασίζεται, εάν δικαιολογείται, στη βάση του συνόλου των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστατικών του κατηγορουμένου (βλ. Siminoiu v. Αστυνομίας

(2012)2 ΑΑΔ 699 και Κωνσταντίνου ν. Αστυνομίας

(2009)2 ΑΑΔ 583). Σύμφωνα με τη σχετική νομολογία εκείνο που εξετάζει το Δικαστήριο είναι

(1)η σοβαρότητα των περιστατικών και το κίνητρο,

(2)το μητρώο του κατηγορούμενου και η αναγκαιότητα αποτροπής,

(3)η διαγωγή του κατηγορούμενου μετά τη διάπραξη του αδικήματος, ιδιαίτερα η παρουσία ή απουσία στοιχείων μεταμέλειας. Παρά το ότι υπάρχει λευκό ποινικό μητρώο για όλους τους Κατηγορούμενους, επισημαίνω ότι αδικήματα αυτής της φύσης πέρα του ότι είναι ιδιαίτερα σοβαρά, ευρίσκονται σε έξαρση, κάτι το οποίο επιτάσσει την αυστηρή αντιμετώπιση τους. Είμαι σε θέση να έχω δικαστική γνώση για τις εκρηκτικές διαστάσεις που έχουν λάβει αυτά τα αδικήματα, από τον όγκο και την καθημερινή, θα έλεγα, συχνότητα διεκπεραίωσης τέτοιων κατηγορητηρίων. Στρεφόμενος αρχικά προς τους Κατηγορούμενους 3 & 4 δεν διαβλέπω κάποιο λόγο για τον οποίο θα πρέπει να ανασταλεί η ποινή φυλάκισης που τους έχει επιβληθεί. Όλοι οι μετριαστικοί παράγοντες που έχουν εκτεθεί στο Δικαστήριο σε σχέση με αυτούς έχουν ληφθεί υπόψη κατά την επιμέτρηση της ποινής δεν είναι όμως ικανοί έτσι ώστε το Δικαστήριο να διατάξει την αναστολή των επιβληθείσων ποινών φυλάκισης. Από την άλλη όμως σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 1 & 2 τα πράγματα θεωρώ πως διαφοροποιούνται και αυτό ένεκα ενός σοβαρού ζητήματος που έχει προβληθεί από μέρους τους και το οποίο δεν έτυχε αμφισβήτησης και αφορά ουσιαστικά την ύπαρξη 3 ανήλικων τέκνων που ευρίσκονται στην Γαλλία χώρα καταγωγής και των Κατηγορουμένων 1 & 2 και τα οποία ένεκα της απουσίας των γονέων τους η φύλαξη και φροντίδα αυτών έχει ανατεθεί προσωρινά τους τελευταίους 2 μήνες στις Αρμόδιες Γαλλικές Υπηρεσίες. Παρά την σοβαρότητα των αδικημάτων που οι κατηγορούμενοι 1 & 2 αντιμετωπίζουν θεωρώ πως θα πρέπει σε αυτούς να δοθεί μια δεύτερη ευκαιρία εκτός φυλακών να επιστρέψουν άμεσα στα ανήλικα εξαρτώμενα τέκνα τους για να αναλάβουν την επιμέλεια και φροντίδα αυτών. Oι εξαιρετικά ιδιαίτερες αυτές περιστάσεις που επαναλαμβάνω πως δεν έχουν τύχει αμφισβήτησης θεωρώ πως είναι ικανές να διαφοροποιήσουν την απόφαση του Δικαστηρίου σε σχέση με τους Κατηγορούμενους 1 & 2 χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζεται η σοβαρότητα των αδικημάτων τα οποία έχουν διαπράξει σοβαρότητα η οποία αντικατοπτρίζεται τόσο στην επιλογή του είδους όσο και του ύψους της ποινής που έχει επιλεχθεί να επιβληθεί από το Δικαστήριο ιδιαίτερα στην 2η Κατηγορία που οι Κατηγορούμενοι 1 & 2 αντιμετωπίζουν. Συνεπώς λαμβάνοντας υπόψη τα ανωτέρω οι ποινές φυλάκισης που επέβαλα στους Κατηγορούμενους 1 & 2 αναστέλλονται για περίοδο 3 ετών από σήμερα.[1] Οι ποινές φυλάκισης που επέβαλα στους Κατηγορούμενους 3 & 4 δεν θα ανασταλούν και θα εκτελεστούν άμεσα. Νοείται ότι η περίοδος έκτισης αυτών μειώνεται κατά το χρονικό διάστημα κατά το οποίο οι Κατηγορούμενοι 3 & 4 τελούν σε προφυλάκιση στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης (βλ. Άρθρο 117 Ποινικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 155) ήτοι από τις 09.09.2022. Το χρηματικό ποσό των €1850 να κατασχεθεί και να αποδοθεί στο Ίδρυμα Μαργαρίτας Λιασίδου με έδρα την Πάφο ως ήταν το αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής και στο οποίο η Υπεράσπιση δεν έφερε ένσταση. Σε σχέση με τα κατασχεθέντα Τεκμήρια της υπόθεσης (4 Γαλλικές Ταυτότητες) διατάζω τα ακόλουθα: (α) Οι γνήσιες Γαλλικές Ταυτότητες που αφορούν τους Κατηγορούμενους 1 & 2 να τους επιστραφούν / παραδοθούν. Συγκεκριμένα το Γαλλικό Δελτίο Ταυτότητας με αρ. [] να επιστραφεί / παραδοθεί στον Κατηγορούμενο 2, ενώ το Γαλλικό Δελτίο Ταυτότητας με αρ. [] να επιστραφεί / παραδοθεί στην Κατηγορούμενη 1. (β) Σε σχέση με τις άλλες δύο Γνήσιες Γαλλικές Ταυτότητες (αρ. [] & αρ. []) αυτές να παραδοθούν στα πρόσωπα που με βάση τα στοιχεία που αναγράφονται σε αυτές αποκαλύπτουν τους νόμιμους δικαιούχους τους. Σε περίπτωση που τα στοιχεία επί των εν λόγο ταυτοτήτων αποκαλύπτουν ότι πρόκειται περί ανήλικου/ων προσώπου/πων η Αστυνομία να μεριμνήσει όπως αυτά δοθούν στους γονείς και/ή κηδεμόνες τους αφού προηγουμένως επιβεβαιώσει / εξακριβώσει δια παρουσίασης σχετικών εγγράφων την σχέση γονέα και παιδιού. Νοείται ότι δεν θα παραδοθεί η ταυτότητα ενήλικου δικαιούχου στον γονέα αυτού/αυτής. (Υπ.).............. Ν. Φακοντής Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Επεξηγούνται στους Κατηγορούμενους 1 & 2 οι συνέπειες της αναστολής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο