ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ν. YOUNES AMRANI BOUKHOBZA, Αρ. Υπόθεσης : 4420/21, 15/11/2022

(1)του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορία 8). ● Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 331, 333, 337 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορίες 11 και 17). ● Πλαστογραφία κατά παράβαση των άρθρων 331, 333 και 335 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορίες 12 και 18). ● Κυκλοφορία πλαστού εγγράφου κατά παράβαση των άρθρων 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορίες 13 και 19). ● Πλαστοπροσωπία κατά παράβαση των άρθρων 360 και 35 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορίες 14 και 20) ● Οδήγηση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς ισχύουσα άδεια οδήγησης κατά παράβαση των άρθρων 2, 8(Ι),49

(1)(α), 54 και 59 του Περί Αδείας Οδήγησης Νόμου 94(Ι)/2001 ως αυτός έχει τροποποιηθεί (Κατηγορίες 15 και 21). ● Χρήση μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης ευθύνης έναντι τρίτου κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(1)(α), 4 και 40 του Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου 96

(1)/2000 και της Κ.Δ.Π. 312/2007 (Κατηγορίες 16 και 22). ● Πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορία 24). ● Επίθεση με πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 (Κατηγορία 25). Ο ευπαίδευτος Δικηγόρος της Δημοκρατίας παρουσίασε έκθεση σε σχέση με τα γεγονότα τα οποία και συνθέτουν την σχετική με τις προαναφερόμενες κατηγορίες παραβατική συμπεριφορά του κατηγορούμενου ο οποίος, ως ανέφερε ο κ. Χ'' Kύρου, είναι λευκού ποινικού μητρώου. Το περιεχόμενο της εν λόγω εκθέσεως λαμβάνεται υπόψη στο σύνολό του και δεν κρίνουμε σκόπιμο να το επαναλάβουμε στην ολότητα του. Για σκοπούς καλύτερης παρακολούθησης και συνοψίζοντας το περιεχόμενο της εν λόγω εκθέσεως σε συνδυασμό με τις επί του κατηγορητηρίου λεπτομέρειες των κατηγοριών τις οποίες ο κ. Χ''Κύρου επικαλέστηκε, καταγράφουμε τα πιο κάτω αποδεκτά γεγονότα. Γεγονότα σχετικά με κατηγορίες 24 και 25 Την 5.8.2021 και περί ώρα 18:55, ο κατηγορούμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής [ ] στην Λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου στην Πάφο. Το εν λόγω όχημα το είχε ενοικιάσει την 2.8.2021 από μία εταιρεία ενοικιάσεως οχημάτων με έδρα την Αγία Νάπα και αφού είχε προηγουμένως παρουσιάσει σε αυτήν μια άδεια οδηγού Λιβάνου [ ]-u στο όνομα Cancho Maeso Jose Antonio απο τον Λίβανο με ημ. γεν. 20.3.

1. Ενώ λοιπόν ο κατηγορούμενος οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] στην προαναφερόμενη λεωφόρο, σε κάποιο σημείο του δρόμου αντιλήφθηκε τους εκ Συρίας JA. AB. και JO. AS. να διασταυρώνουν τον δρόμο. Ο κατηγορούμενος κατηύθυνε σκοπίμως το όχημα που οδηγούσε προς τα δύο αυτά πρόσωπα με αποτέλεσμα να τους κτυπήσει και να τους τραυματίσει. O JA. AB. υπέστη κάταγμα ρινός, κάταγμα δεξιάς εγκάρσιας απόφυσης του Ο2 σπονδύλου αλλά και μικρές θλάσεις δεξίας βάσης και έξω βασικού αριστερού κάτω λοβού. Ο JO. AS. υπέστη εγκαύματα τριβής οσφυϊκής μοίρας. Ο JA. AB. κρατήθηκε για μία ημέρα στο νοσοκομείο, δηλαδή μέχρι τις 6.8.2021, ενώ ο JO. AS. αφού εξετάστηκε έλαβε εξιτήριο την ίδια ημέρα, δηλαδή 5.8.
2. Γεγονότα σχετικά με κατηγορίες 11 μέχρι 23 Εναντίον του κατηγορούμενου είχε εκδοθεί δικαστικό ένταλμα σύλληψης το οποίο και εκτελέστηκε την 24.8.
3. Την 27.8.2021 ο κατηγορούμενος, ανακρινόμενος, ανέφερε μεταξύ άλλων ότι η άδεια οδηγού Λιβάνου που είχε παρουσιάσει ήταν πλαστή και ότι την είχε εξασφαλίσει από κάποιο Σύριο έναντι ποσού 400 ευρώ. Ανέφερε επίσης ότι τον Σεπτέμβριο του 2020 αλλά και σε μεταγενέστερο χρόνο, παρουσιάζοντας και πάλι την εν λόγω πλαστή άδεια οδηγού, κατ' επέκταση και τον εαυτό του ως το αναφερόμενο στην εν λόγω άδεια οδηγού άλλο πρόσωπο, είχε ενοικιάσει άλλα δύο οχήματα από γραφεία ενοικιάσεως οχημάτων στην Πάφο. Πιο συγκεκριμένα και ως διαπιστώθηκε και στα πλαίσια εξετάσεων της Αστυνομίας, το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] με ημερομηνία ενοικίασης την 23.9.2020 από την "AVIS BUDGET RENT A CARD" και το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] με ημερομηνία ενοικίασης την 14.11.2020 από την "PHINIST LTD". Ως επίσης ανέφερε ο κατηγορούμενος κατά την ανακριτική διαδικασία, από το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] είχε αφαιρέσει τον προφυλακτήρα και τον είχε τοποθετήσει στο όχημα [ ] με το οποίο είχε εμπλακεί ως οδηγός σε ατύχημα. Τόσο κατά την 23.9.2020 όσο και κατά την 14.11.2020, ο κατηγορούμενος οδήγησε τα πιο πάνω οχήματα με την πλαστή άδεια οδηγού, δηλαδή χωρίς άδεια οδηγού σε ισχύ και έτσι και χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης της ευθύνης του έναντι τρίτου σε ισχύ. Γεγονότα σχετικά με κατηγορίες 5, 6, 7 και 8 Την 4.9.2021 ο κατηγορούμενος τελούσε υπό κράτηση στα κρατητήρια του Αστυνομικού Σταθμού Πάφου. Την ίδια ημέρα και αφού ο κατηγορούμενος εξέφρασε επιθυμία για λήψη φαρμακευτικής αγωγής, μέλη της Αστυνομίας, περί ώρα 20:46, παρέλαβαν αυτόν από τα κρατητήρια για να τον μεταφέρουν στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου για τον προαναφερόμενο σκοπό. Μόλις έφθασαν έξω από το Τμήμα Α' Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου και ενώ το υπηρεσιακό όχημα στο οποίο επέβαινε ο κατηγορούμενος βρισκόταν εν κινήσει, ο τελευταίος άνοιξε την πίσω πόρτα του εν λόγω οχήματος και τρέχοντας τράπηκε σε φυγή. Παρά την καταδίωξη του από τα μέλη της Αστυνομίας που τον συνόδευαν, ο κατηγορούμενος κατάφερε να διαφύγει. Την ίδια ημέρα και περί ώρα 21:10, η κα Γ. Π. προσπαθούσε να σταθμεύσει το αυτοκίνητο της με αρ. εγγραφής [ ] στην οικία της στην οδό [ ] 1 στο Αναβαργός. Τότε ο κατηγορούμενος άνοιξε την πόρτα του οδηγού του εν λόγω οχήματος και αφού με βία τράβηξε την κα Γ. Π. έξω από το αυτοκίνητο, εισήλθε στη θέση του οδηγού. Ο κατηγορούμενος εκκίνησε το όχημα ενώ η κα Γ. Π. κρατούσε αυτόν με αποτέλεσμα αυτή να πέσει στο έδαφος, να συρθεί και να τραυματιστεί (εγκαύματα τριβής και στα δύο γόνατα). Τραυματίστηκε επίσης μια γειτόνισσα της κας Γ. Π. η οποία, αφού είχε προστρέξει για βοήθεια, στην προσπάθεια της να αποφύγει την με όπισθεν κίνηση του οχήματος με οδηγό τον κατηγορούμενο, έπεσε στο έδαφος. Υπέστη κάταγμα αριστερού χεριού. Ο κατηγορούμενος εγκατέλειψε το μέρος οδηγώντας το προαναφερόμενο όχημα το οποίο και μετά από πάροδο 4 ημερών (8.9.2021) εντοπίστηκε ακινητοποιημένο στον χώρο στάθμευσης ψαροταβέρνας. Στο εν λόγω όχημα, ως διαπιστώθηκε και κατά τον εντοπισμό του, είχαν προκληθεί ζημιές αξίας περίπου 500 ευρώ ενώ εντός αυτού δεν εντοπίζονταν πλέον, ως ανέφερε η κα Γ. Π., δύο κινητά τηλέφωνα (HUAWEI PRO P-20 , HUAWEI MATE 20) συνολικής αξίας 1000 ευρώ. Να σημειώσουμε εδώ ότι κατόπιν αιτήματος του κατηγορούμενου και με την σύμφωνη γνώμη της Κατηγορούσας Αρχής, για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα υπόθεση θα ληφθούν υπόψη άλλες τέσσερις

(4)υποθέσεις που αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος και στα πλαίσια των οποίων έχει δηλώσει την παραδοχή του. Η υπόθεση 6930/21 του Ε.Δ. Λάρνακας η οποία αφορά σε έξι

(6)κατηγορίες κλοπής (δύο μοτοποδηλάτων, δύο αυτοκινήτων, χρηματικών ποσών, ενός κινητού τηλεφώνου), σε μια

(1)κατηγορία εξασφάλισης πίστωσης με ψευδείς παραστάσεις (πίστωση ύψους 67 ευρώ) και σε μία

(1)κατηγορία απειλής βιαιοπραγίας. Η υπόθεση 10049/21 του Ε.Δ. Λάρνακας η οποία αφορά σε μία

(1)κατηγορία κλοπής αυτοκινήτου. Η υπόθεση 916/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου η οποία αφορά σε μία

(1)κατηγορία ληστείας ( κλοπή 500 ευρώ από πρόσωπο με την απειλή χρήσης βίας), σε μία

(1)κατηγορία που αφορά σε διάρρηξη κατοικίας εν καιρώ νυκτός, σε μία

(1)κατηγορία για παράνομη κατοχή περιουσίας, σε δύο

(2)κατηγορίες που αφορούν σε κλοπή, σε μια

(1)κατηγορία που αφορά σε κυκλοφορία πλαστού εγγράφου, σε μία

(1)κατηγορία που αφορά σε πλαστοπροσωπία, σε μια

(1)κατηγορία που αφορά σε κακόβουλη ζημιά και σε μία

(1)κατηγορία που αφορά σε μεταφορά μάχαιρας εκτός κατοικίας, αλλά και η υπόθεση 2407/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου η οποία αφορά σε μία

(1)κατηγορία απόδρασης από νόμιμη κράτηση, σε δύο

(2)κατηγορίες πρόκλησης πραγματικής σωματικής βλάβης σε μέλη της ΜΜΑΔ και σε δύο

(2)κατηγορίες που αφορούν σε αντίσταση κατά οργάνων της τάξης στα πλαίσια εκτέλεσης των καθηκόντων τους. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του κατηγορούμενου αγόρευσε προς μετριασμό της ποινής. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της εμπεριστατωμένης αγόρευσης του κ. Τηλεμάχου στην οποία γίνεται και παραπομπή σε νομολογία, σημειώνουμε ότι αυτός μας καλεί όπως προτού επιβάλουμε ποινή στον κατηγορούμενο λάβουμε υπόψη μας την άμεση παραδοχή και μεταμέλεια του κατηγορούμενου, το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ως αυτές προκύπτουν και από την σχετική έκθεση του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών που βρίσκεται ενώπιον μας, την συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Διωκτικές Αρχές όπου στην βάση θεληματικών καταθέσεων διαδραμάτισε καθοριστικό ρόλο στην διαλεύκανση των όσων οι εν λόγω Αρχές διερευνούσαν, αλλά και τις συνθήκες κάτω από τις οποίες ο κατηγορούμενος διέπραξε αδικήματα της παρούσας υπόθεσης. Πιο συγκεκριμένα ότι (α) ο κατηγορούμενος επιδίωξε την απόδραση από νόμιμη κράτηση στην βάση της επιθυμίας του, ως χρήστης σκληρών ναρκωτικών, να αποκτήσει πρόσβαση σε ναρκωτικές ουσίες, ότι διέπραξε το αδίκημα της ληστείας και τα όσα σχετικά με την εν λόγω ληστεία προέκυψαν ως επακόλουθα, στην βάση πανικού και ψυχολογικής φόρτισης καθώς καταδιωκόταν από οπλισμένους αστυνομικούς οι οποίοι είχαν κάνει και χρήση του υπηρεσιακού τους όπλου και έψαχνε τρόπο διαφυγής και (β) ότι ο κατηγορούμενος επιτέθηκε επί της ουσίας με το όχημα του προς τους παραπονούμενους 1 και 2 (JΑ. AB. και JO. AS.) με κλονισμένη την ψυχολογική και ψυχική του κατάσταση λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών (κρυσταλλικής μεθαδόνης ή μεθαμφεταμίνης) αλλά και επηρεαζόμενος από την προγενέστερη απαξιωτική και χλευαστική συμπεριφορά του JA. AB. (παραπονούμενου 1) κατά την περίοδο όπου τελούσαν μαζί υπό κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές. Επρόκειτο για μη προσχεδιασμένη ενέργεια αλλά για μια λανθασμένη ενέργεια της στιγμής, καθώς όταν είδε τον JA. AB. στον δρόμο, από θυμό και αγανάκτηση και μη μπορώντας να κατευνάσει τα συναισθήματα του, έστρεψε το αυτοκίνητο προς την κατεύθυνση του εν λόγω προσώπου αλλά και αυτού που τον συνόδευε. Καταληκτικά και προβάλλοντας και τα προβλήματα ψυχικής υγείας που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει επικαλούμενος σχετικά και την έκθεση του Τμήματος Κοινωνικών Υπηρεσιών, ο ευπαίδευτος δικηγόρος μας κάλεσε όπως επιδείξουμε προς τον κατηγορούμενο την μέγιστη δυνατή υπό τις περιστάσεις επιείκεια. Λαμβάνουμε υπόψη όλα όσα έχει θέσει ενώπιον μας ο ευπαίδευτος δικηγόρος και προχωρούμε να εξετάσουμε ποια είναι η κατάλληλη και αρμόζουσα ποινή για τον κατηγορούμενο σε κάθε κατηγορία στην οποία και έχει κριθεί ένοχος κατόπιν της παραδοχής του. Αναμφίβολα στο σύνολο της παραβατικής συμπεριφοράς του κατηγορούμενου εντοπιζεται η διάπραξη ιδιαίτερα σοβαρών αδικημάτων με βάση και τις εκ του Νόμου προβλεπόμενες ποινές. Ενδεικτικά σημειώνουμε ότι (α) για την διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 5, δηλαδή της ληστείας, το άρθρο 283 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ότι «Όποιος διαπράττει το ποινικό αδίκημα της ληστείας υπόκειται σε φυλάκιση δεκατεσσάρων χρόνων. Αν ο υπαίτιος είναι οπλισμένος με επικίνδυνο ή επιθετικό όπλο ή όργανο ή συνοδεύεται απο ένα ή περισσότερα πρόσωπα ή αν κατά ή αμέσως μετά το χρόνο της ληστείας, τραυματίσει, κτυπήσει, πλήξει ή χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε άλλη μορφή σωματικής βίας εναντίον άλλου, αυτός υπόκειται στην ποινή της φυλάκισης δια βίου», (β) για την διάπραξη του αδικήματος των κατηγοριών 11 και 17, δηλαδή της κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου και πιο συγκεκριμένα επισήμου εγγράφου ως είναι μία άδεια οδηγού, εκ του συνδυασμού των άρθρων 337 και 339 του Ποινικού Κώδικα, προβλέπεται η επιβολή ποινής φυλάκισης 10 χρόνων, ενώ (γ) για την διάπραξη του αδικήματος της κατηγορίας 24, δηλαδή της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, το άρθρο 231 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης 7 χρόνων ή την επιβολή χρηματικής ποινής ή και συνδυασμό των εν λόγω ποινών. Βεβαίως για να επιβάλουμε ποινή στον κατηγορούμενο, δεν θα περιοριστούμε στις ποινές που ο νόμος προβλέπει. Το άρθρο 29 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει ότι «Εκτός της περίπτωσης του κακουργήματος του φόνου εκ προμελέτης και των αδικημάτων που αναφέρονται στα άρθρα 36 και 37, αν κάποιο ποινικό αδίκημα τιμωρείται με την ποινή της φυλάκισης διά βίου ή οποιουδήποτε άλλου χρόνου, το Δικαστήριο που εκδικάζει δύναται να επιβάλει ποινή φυλάκισης λιγότερου χρόνου ή αντί τέτοιας ποινής, χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει το ποσό, το οποίο το Δικαστήριο αυτό έχει εξουσία να επιβάλει.». Συνεπώς θα πρέπει να εξετάσουμε σφαιρικά τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας, περιλαμβανομένου και των περιστάσεων της υπόθεσης και των προσωπικών περιστάσεων του κατηγορούμενου, έτσι ώστε να επιβάλουμε ποινή που να μην αποτελεί απλώς τιμωρία για τον τελευταίο αλλά και να αρμόζει σε αυτόν. Ως έχει λεχθεί στην Τσιάκκα ν. Δημοκρατίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 282: «Το Δικαστήριο είτε πρωτοδίκως, είτε κατ' έφεση, έχει πρώτιστο στόχο, ως Δικαστήριο δικαιοσύνης, να συνυπολογίζει όλους τους σχετικούς παράγοντες, και να εξετάζει σφαιρικά την ενώπιον του υπόθεση, ώστε να ανιχνεύει στο μέτρο του ανθρωπίνως δυνατού, την καταλληλότερη και πλέον αρμόζουσα ποινή ούτως ώστε και τα περιστατικά της διάπραξης του αδικήματος να λαμβάνονται υπόψη, αλλά και οι προσωπικές συνθήκες του δράστη κατά τη διαδικασία εξατομίκευσης της ποινής. Πέραν της καταδίκης για φόνο εκ προμελέτης όπου η ποινή προκαθορίζεται νομοθετικά, το επιβάλλον την ποινή Δικαστήριο κινείται εντός παραμέτρων που είναι ιδιάζουσες για κάθε υπόθεση, έτσι ώστε να ενυπάρχει, ουσιαστικά και όχι μόνο λεκτικά, ένα εύρος κινήσεως ως προς την αρμόζουσα ποινή. Διαφορετικά, η επιβολή ποινής θα είναι μια μηχανιστική άσκηση χωρίς περιθώριο ευλυγισίας.» Συνεπώς για σκοπούς προσδιορισμού και εξατομίκευσης της ποινής που θα επιβάλουμε στον κατηγορούμενο, λαμβάνουμε υπόψη τα πιο κάτω. 1. Την παραδοχή του κατηγορούμενου και την εξ αυτής μεταμέλεια του. Ως έχει λεχθεί στην Χαρτούμπαλος ν. Δημοκρατίας

(2002)2 Α.Α.Δ. 28: «.η παραδοχή ενοχής πρέπει να αμείβεται με σχετική έκπτωση στην ποινή. Αυτό ενθαρρύνει τους αδικοπραγούντες να παραδέχονται ενοχή με συνέπεια να μη σπαταλάται πολύτιμος χρόνος στην εκδίκαση υποθέσεων. Αποτελεί πορεία που προάγει τους σκοπούς της δικαιοσύνης.» Ως έχει λεχθεί την 14.11.2016 στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης 8/16 Ανδρέας Τραντά ν. Αστυνομίας : «.η παραδοχή είναι η μόνη απτή απόδειξη μεταμέλειας ενός ατόμου , το οποίο συνειδητοποιώντας πλέον τα λάθη του και απολογούμενο γι' αυτά υπόσχεται την μη επανάληψη τους στο μέλλον.»

1. Χωρίς βεβαίως να παραγνωρίζουμε ότι οι προσωπικές συνθήκες ενός παραβάτη δεν διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην επιμέτρηση της ποινής και/ή δεν πρέπει να λαμβάνονται υπόψη σε βαθμό που να αναιρούν τον αποτρεπτικό χαρακτήρα της ποινής, στις περιπτώσεις διάπραξης σοβαρής φύσης αδικημάτων τα οποία βρίσκονται σε έξαρση, τις προσωπικές περιστάσεις του κατηγορούμενου ως αυτές προκύπτουν από την σχετική έκθεση λειτουργού των κοινωνικών υπηρεσιών η οποία βρίσκεται ενώπιον μας. Πιο συγκεκριμένα ότι: Ο κατηγορούμενος είναι ηλικίας 44 ετών (ημερ. γέννησης 15.7.1978) και γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μαρόκο. Στην ηλικία των 16 ετών διέκοψε την φοίτηση του σε σχολείο και εργάστηκε για 6 χρόνια ως μηχανοδηγός στη χώρα του. Το 2003 ο κατηγορούμενος τέλεσε γάμο με Αγγλίδα και απέκτησε ένα γιο ηλικίας σήμερα 18 ετών. Μέχρι και το 2008 ζούσαν στην Ίμπιζα της Ισπανίας όπου ο κατηγορούμενος διατηρούσε για 5 χρόνια ένα μπαρ. Το 2008 και λόγω του ότι επήλθε διάσταση μεταξύ του κατηγορούμενου και της συζύγου του, ο κατηγορούμενος επέστρεψε στο Μαρόκο και εργαζόταν ως πωλητής αυτοκινήτων ενώ η σύζυγος του και το παιδί τους εγκαταστάθηκαν στην Αγγλία. Ο κατηγορούμενος ήρθε στην Κύπρο πρίν από 2 ½ χρόνια και εργαζόταν ως οδηγός ταξί. Πρίν την σύλληψη και κράτηση του, διέμενε στην Πάφο. Ο κατηγορούμενος, ο οποίος έχει ιστορικό χρήσης εξαρτησιογόνων ουσιών (κάνναβης, κοκαΐνης και κρυστάλ), παρουσιάζει προβλήματα ψυχικής υγείας και στα πλαίσια της κράτησης του κρατείται σε ειδική πτέρυγα στο Τμήμα Φυλακών. Υπάρχει συστηματική συνεργασία με επαγγελματίες ψυχικής υγείας και λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Τον Ιανουάριο του 2022 νοσηλεύθηκε στο Νοσοκομείο Αθαλάσσας.
2. Το λευκό ποινικό μητρώο του κατηγορούμενου, στοιχείο το οποίο και αποκαλύπτει ότι τουλάχιστον τα τελευταία 2 ½ χρόνια που αυτός βρίσκεται στη Δημοκρατία αυτή είναι η πρώτη φορά που καταδικάζεται από Δικαστήριο για επίδειξη παραβατικής συμπεριφοράς. Βεβαίως θα πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι δεν θα μπορούσαμε να θεωρήσουμε ότι καλούμαστε να επιβάλουμε ποινή για μεμονωμένη εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς από τον κατηγορούμενο κατά το χρονικό διάστημα της παραμονής του στη Δημοκρατία. Το σύνολο της παραβατικής συμπεριφοράς στην οποία αφορά το κατηγορητηρίο της παρούσας υπόθεσης σε συνδυασμό και με την παραβατική συμπεριφορά στην οποία αφορούν οι υποθέσεις που λαμβάνονται υπόψη για σκοπούς επιβολής ποινής στην παρούσα και οι οποίες υποθέσεις βεβαίως μας παρέχουν την δυνατότητα να επιβάλουμε στον κατηγορούμενο μεγαλύτερη ποινή από εκείνη που θα επιβάλλαμε αν είχαμε ενώπιον μας μόνο τις κατηγορίες που περιλαμβάνονται στο κατηγορητηρίο της παρούσας υπόθεσης (Ποινική Έφεση 11/21 KRZYSZTOF DYGDALOWICZ ημερ.4.11.2022 με αναφορά στην Παντελής Κυριάκου Ιωάννου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2005)2 Α.Α.Δ. 598), αποκαλύπτουν μια επαναλαμβανόμενη εκδήλωση παραβατικής συμπεριφοράς και κατ' επέκταση ροπή του κατηγορούμενου προς το έγκλημα.

1. Την συνεργασία του κατηγορούμενου με τις Διωκτικές Αρχές κατά το ανακριτικό στάδιο, ως αυτή η συνεργασία έχει εκφραστεί απο τον ευπαίδευτο δικηγόρο του και δεν έχει αμφισβητηθεί απο πλευράς Κατηγορούσας Αρχής. Κατά την κρίση μας όμως, αυτή η συνεργασία του κατηγορούμενου, υπό την έννοια της παραδοχής απο μέρους του και/ή αποκάλυψης γεγονότων, διαδραμμάτισε καθοριστικό ρόλο μόνο ως προς την διαλεύκανση των αδικημάτων πλαστογραφίας, κυκλοφορίας πλαστού εγγράφου, πλαστοπροσωπίας, κλοπής (βλ. κατηγορία 23) και οδήγησης μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης και πιστοποιητικό ασφάλισης και τούτο γιατί, σύμφωνα με την ενώπιον μας έκθεση γεγονότων, είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος που αποκάλυψε στην Αστυνομία την σε δύο περιπτώσεις ενοικίαση και κατ' επέκταση χρήση οχημάτων στην Πάφο, με την χρήση πλαστής άδειας οδηγού με άλλο αναγραφόμενο σε αυτή όνομα, την αφαίρεση του προφυλακτήρα απο το όχημα [ ] αλλά και κατ' επέκταση των πιο πάνω και την οδήγηση έτσι μηχανοκινήτου οχήματος χωρίς άδεια οδήγησης σε ισχύ και ως επακόλουθο και χωρίς πιστοποιητικό ασφάλισης σε ισχύ. Κατά την κρίση μας και με κάθε σεβασμό στην αντίθετη εισήγηση του ευπαίδευτου δικηγόρου υπεράσπισης, η συνεργασία του κατηγορούμενου με την Αστυνομία δεν διαδραμάτισε όμως καθοριστικό ρόλο στην διαλεύκανση των υπολοίπων αδικημάτων τα οποία προσάπτονται μέσω του κατηγορητηρίου και τούτο λαμβάνοντας υπόψη την μαρτυρία, που με βάση την έκθεση γεγονότων που έχει τεθεί ενώπιον μας, ήδη είχε στην διάθεση της η Αστυνομία πριν την σύλληψη και ανάκριση του κατηγορούμενου για τα εν λόγω αδικήματα. Βεβαίως δεν αγνοούμε και λαμβάνουμε υπόψη μας ότι η στάση του κατηγορούμενου κατά το ανακριτικό στάδιο συνέδραμε θετικά στο έργο της Αστυνομίας και διευκόλυνε αυτό στο σύνολό του.
2. Τις συνθήκες κάτω απο τις οποίες ο κατηγορούμενος διέπραξε αδικήματα της παρούσας υπόθεσης, ως αυτές έχουν αναφερθεί απο τον ευπαίδευτο δικηγόρο του και δεν έχουν αμφισβητηθεί. Θα πρέπει όμως να σημειώσουμε τα πιο κάτω ως προς το κατά πόσον οι εν λόγω συνθήκες είναι ικανές να ελφρύνουν την θέση του κατηγορούμενου ενώπιον μας. (α) Το ότι ο κατηγορούμενος ήταν χρήστης ναρκωτικών ουσιών και επιδίωξε την απόδραση του απο νόμιμη κράτηση για να αποκτήσει πρόσβαση σε ναρκωτικές ουσίες προς ικανοποίηση της εξάρτησης του, κατά την κρίση μας δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει στοιχείο ικανό να ελαφρύνει την θέση του. Αν και αντιλαμβανόμαστε ότι δυστυχώς επίκεντρο στην ζωή ενός χρήστη ναρκωτικών ουσιών, είναι ακριβώς η πρόσβαση σε ναρκωτικές ουσίες με σκοπό την χρήση, εντούτοις δεν θα μπορούσαμε να λάβουμε προς όφελος του κατηγορούμενου ότι παρανόμησε με σκοπό να παρανομήσει εκ νέου, δηλαδή να αποκτήσει πρόσβαση σε ναρκωτικές ουσίες. Ο κατηγορούμενος θα μπορούσε, ως και φαίνεται να επιδίωξε προτού αποφασίσει να αποδράσει, να αποκτήσει πρόσβαση σε φαρμακευτική αγωγή ως προς την αντιμετώπιση των όποιων συνεπειών μπορεί να του είχε επιφέρει η στέρηση του απο ναρκωτικές ουσίες συνεπεία της κράτησης του. Δεν το έπραξε όμως και αποφάσισε να αποδράσει. (β) Το ότι ο κατηγορούμενος διέπραξε την ληστεία και κατ' επέκταση και τα όσα ακολούθησαν αυτής λόγω του φόβου και πανικού του καθώς καταδιωκόταν απο μέλη της Αστυνομίας τα οποία είχαν προηγουμένως κάνει και χρήση του υπηρεσιακού τους όπλου, επίσης δεν θα μπορούσε κατά την κρίση μας να ελαφρύνει την θέση του ενώπιον μας. Είναι ο ίδιος ο κατηγορούμενος που συνεπεία της έκνομης του συμπεριφοράς δημιούργησε αυτό τον επικαλούμενο φόβο και πανικό και κατά την κρίση μας δεν νομιμοποιείται να μας καλεί να λάβουμε υπόψη προς όφελος του αυτά τα στοιχεία. Ο κατηγορούμενος θα μπορούσε να σταματήσει και να παραδοθεί. Δεν το έπραξε και επέλεξε να παρανομήσει εκ νέου επιτεθέμενος μάλιστα σε ανυποψίαστη πολίτη η οποία δεν έχουμε αμφιβολία ότι βίωσε τον δικό της, ίσως και πολλαπλάσιο από τον επικαλούμενο από τον κατηγορούμενο, φόβο και πανικό. (γ) Το ότι κατά τον χρόνο που ο κατηγορούμενος σκοπίμως οδήγησε το όχημα του προς τους JA. AB. και JO. AS., η ψυχολογική και ψυχική του κατάσταση ήταν λόγω της χρήσης ναρκωτικών ουσιών κλονισμένη αλλά και φορτισμένη συνεπεία προγνέστερης απαξιωτικής και χλευαστικής συμπεριφοράς του JA. AB., επίσης κατά την κρίση μας δεν είναι στοιχεία ικανά να ελαφρύνουν την θέση του κατηγορούμενου. Ο κατηγορούμενος αποφάσισε, ενώ βρισκόταν υπό την επήρεια ναρκωτικών ουσιών, να πάρει το τιμόνι στα χέρια του αδιαφορώντας για τους κινδύνους που ελλοχεύουν σε τέτοια περίπτωση για κάθε άτομο το οποίο χρησιμοποιεί τον δρόμο. Αυτή του η παράνομη και επικίνδυνη ενέργεια, δεν μπορεί βεβαίως να ελαφρύνει την θέση του. Ο ίδιος ο κατηγορούμενος, εν γνώσει του και συνεπεία της χρήσης ναρκωτικών, έθεσε τον εαυτό του σε θέση δυνάμενη να προκαλέσει βλάβη σε οποιοδήποτε χρησιμοποιούσε τον δρόμο, ως και τελικώς έγινε όταν αυτός, με ικανό τον έλεγχο της συμπεριφοράς του ως αποκαλύπτουν τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας, σκοπίμως οδήγησε το όχημα το οποίο οδηγούσε προς τους δύο πεζούς. (βλ. Cotorceanu και Παναγιώτου ν. Αστυνομίας, Ποινικές Εφέσεις 84/2020 και 87/2020 ημερ. 17.2.2021, με αναφορά στην Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 50). Η όποια φόρτιση η υπεράσπιση επικαλείται δεν είναι υπό τις περιστάσεις ικανή να αμβλύνει το στοιχείο της αποτροπής που κατά κανόνα υπεισέρχεται στις περιπτώσεις που το Δικαστήριο καλείται να επιβάλει ποινή για σοβαρής μορφής εγκληματική συμπεριφορά, δηλαδή για συμπεριφορά ως και αυτή που ο κατηγορούμενος επέδειξε όταν ως έχουμε προαναφέρει σκοπίμως οδήγησε το όχημα του προς τους δύο πεζούς (βλ. μεταξύ άλλων Περικλέους ν. Αστυνομίας

(2003)2 Α.Α.Δ. 397). Αυτό που η όλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου αποκαλύπτει είναι επί της ουσίας την με ψυχρότητα χρήση βίας προς τον σκοπό της εκδίκησης και τιμωρίας, πράγμα το οποίο δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, ουδείς έχει το δικαίωμα να θέτει σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα άλλου. Σημειώνουμε εδώ ότι οι τραυματισμοί που η συμπεριφορά του κατηγορούμενου επέφερε στους JA. AB. και JO. AS. δεν ήταν, ίσως από ευτυχείς συγκυρίες, ιδιαίτερα σοβαροί και δεν άφησαν κατάλοιπα. Αυτό το στοιχείο δεν καθιστά όμως την εγκληματική συμπεριφορά του κατηγορούμενου ως λιγότερο σοβαρή και ούτε είναι στοιχείο ικανό να ελαφρύνει την θέση του ενώπιον μας. Αν οι τραυματισμοί ήταν σοβαρότεροι και άφηναν κατάλοιπα, αυτό θα συνιστούσε πρόσθετο επιβαρυντικό στοιχείο για τον κατηγορούμενο (βλ. Cotorceanu και Παναγιώτου, ανωτέρω). 6. Την σοβαρότητα των αδικημάτων που έχει διαπράξει ο κατηγορούμενος, ως αυτή προκύπτει από τις προβλεπόμενες από τον Νόμο ποινές. Σημειώνοντας ότι το μέγιστο ύψος της ποινής που προβλέπει ο Νόμος είναι η βάση από την οποία ξεκινά το Δικαστήριο για να επιμετρήσει την ποινή (Λεβέντης v. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ. 632) σημειώνουμε ότι: ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 5 και λαμβάνοντας υπόψη και το ότι ο κατηγορούμενος, με βάση τα ενώπιον μας αποδεκτά γεγονότα, άσκησε βία κατά την διάπραξη της ληστείας η οποία μάλιστα είχε ως αποτέλεσμα τον τραυματισμό, η προβλεπόμενη ποινή με βάση το άρθρο 283 του Ποινικού Κώδικα είναι αυτή της δια βίου φυλάκισης. ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 6, το άρθρο 128(β) του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 5 χρόνια. ● Για το αδίκημα των κατηγοριών 7 και 23, το άρθρο 262 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 8, το άρθρο 324

(1)του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια ή την επιβολή χρηματικής ποινής μέχρι 1.500 Λ.Κ. το ανάλογο βεβαίως σε ευρώ ή και συνδυασμό των εν λόγω ποινών. ● Για το αδίκημα των κατηγοριών 11 και 17, εκ του συνδυασμού των άρθρων 337 και 339 του Ποινικού Κώδικα, προβλέπεται η επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 10 χρόνια. ● Για το αδίκημα των κατηγοριών 12 και 18, το άρθρο 335 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. ● Για το αδίκημα των κατηγοριών 13 και 19, εκ του συνδυασμού των άρθρων 335 και 339 του Ποινικού Κώδικα, προβλέπεται η επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 3 χρόνια. ● Για το αδίκημα των κατηγοριών 14 και 20, εκ του συνδυασμού των άρθρων 360 και 35 του Ποινικού Κώδικα, προβλέπεται η επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι 2 χρόνια ή η επιβολή χρηματικής ποινής μέχρι 1.500 Λ.Κ. το ανάλογο βεβαίως σε ευρώ ή και συνδυασμός των εν λόγω ποινών. ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 15, το άρθρο 49

(1)(α) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου ως αυτό ίσχυε κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος (23.9.2020), προέβλεπε την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι ένα

(1)χρόνο ή την επιβολή χρηματικής ποινής μέχρι 1.000 Λ.Κ (το ανάλογο σε ευρώ) ή και συνδυασμό των εν λόγω ποινών. Για το αδίκημα της κατηγορίας 21 και χωρίς να παραβλέπουμε ότι στη νομική βάση της εν λόγω κατηγορίας γίνεται αναφορά στο άρθρο 49

(1)(α) του περί Άδειας Οδήγησης Νόμου, με δεδομένο ότι το αδίκημα διαπράχθηκε την 14.11.2020 και ο κατηγορούμενος ήταν κατά τον χρόνο του αδικήματος 42 ετών, τυγχάνουν εφαρμογής οι τροποποιητικές πρόνοιες του Ν. 130(Ι)/2020 οι οποίες και προβλέπουν την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι δύο

(2)χρόνια ή την επιβολή χρηματικής ποινής μέχρι 6.000 ευρώ ή και συνδυασμό των εν λόγω ποινών. ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 16, το άρθρο 3 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου ως αυτό ίσχυε κατά την ημερομηνία διάπραξης του αδικήματος (23.9.2020), προέβλεπε την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι ένα

(1)χρόνο ή την επιβολή χρηματικής ποινής μέχρι 1.000 Λ.Κ (το ανάλογο σε ευρώ) ή και συνδυασμό των εν λόγω ποινών. Προέβλεπε επίσης (βλ. εδάφιο 5 του άρθρου 3) την έκδοση διατάγματος αποστέρησης του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδηγού για περίοδο όχι μικρότερη των έξι

(6)μηνών. Για το αδίκημα της κατηγορίας 22, με δεδομένο ότι το αδίκημα διαπράχθηκε την 14.11.2020 τυγχάνουν εφαρμογής οι τροποποιητικές πρόνοιες του Ν.128(Ι)/2020 οι οποίες προβλέπουν την επιβολή ποινής φυλάκισης μέχρι ένα

(1)χρόνο ή την επιβολή χρηματικής ποινής μέχρι 3.000 ευρώ αλλά και την έκδοση διατάγματος αποστέρησης του δικαιώματος κατοχής ή απόκτησης άδειας οδήγησης για περίοδο όχι μικρότερη των έξι

(6)μηνών (βλ. εδάφιο 5 του άρθρου 3). ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 24, το άρθρο 231 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης επτά

(7)χρόνων ή την επιβολή χρηματικής ποινής ή και συνδυασμό των εν λόγω ποινών. ● Για το αδίκημα της κατηγορίας 25, το άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα προβλέπει την επιβολή ποινής φυλάκισης τριών

(3)χρόνων. 7. Την ανάγκη για επιβολή, με σκοπό την αποτροπή, αυστηρών ποινών, ιδιαίτερα για την διάπραξη αδικημάτων που στρέφονται κατά της περιουσίας άλλων, όπως είναι η ληστεία και κλοπή (βλ. κατηγορίες 5, 7 και 23 αντίστοιχα), κατά της ίδιας της ζωής ή υγείας άλλων όπως επιθέσεις με πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης (βλ. κατηγορία 24) αλλά και για την διάπραξη των αδικημάτων της κυκλοφορίας πλαστού επίσημου εγγράφου και πλαστοπροσωπίας (κατηγορίες 11, 14, 17 και 20) . Σημειώνουμε ότι οι ληστείες, οι κλοπές και άλλα ομοειδή αδικήματα βρίσκονται εδώ και χρόνια στην πρώτη γραμμή της εγκληματικότητας. Πρόκειται για αδικήματα τα οποία δημιουργούν ρήγματα στην έννομη τάξη διαβρώνοντας το αίσθημα ασφάλειας των πολιτών και τα οποία, παρά τις αυστηρές ποινές που εδώ και χρόνια επιβάλλουν τα Δικαστήρια, παρουσιάζουν ιδιαίτερη έξαρση και έτσι τυγχάνει εφαρμογής ο νομολογιακός κανόνας ότι εκεί όπου συγκεκριμένα αδικήματα βρίσκονται σε έξαρση τότε δικαιολογείται η επιβολή ακόμη πιο αυστηρών ποινών προς αποτροπή (βλ. μεταξύ άλλων Cotorceanu και Παναγιώτου ανωτέρω). Ως έχει λεχθεί την 4.11.2022 στα πλαίσια της DYGDALOWICZ ανωτέρω ως προς την διάπραξη του κακουργήματος της ληστείας και τους λόγους για τους οποίους απαιτείται αυστηρή μεταχείριση ενός προσώπου που διαπράττει ένα τέτοιο κακούργημα: « .η ληστεία αποτελεί αποτρόπαιο έγκλημα που προκαλεί κυρίως αισθήματα φόβου και ανασφάλειας στους πολίτες. Παράλληλα δημιουργεί ανησυχία, αγωνία και προβληματισμό στην κυπριακή κοινωνία αφού προσλαμβάνει επικίνδυνες διαστάσεις. Είναι αδίκημα, το οποίο ενέχει στοιχεία επικινδυνότητας και βλάβης στο θύμα. Η σοβαρότητα του εν λόγω αδικήματος έγκειται στο ότι συνδυάζει κλοπή περιουσίας από το νόμιμο ιδιοκτήτη και/ή κάτοχο της με πρόκληση σωματικού πόνου και τρόμου στο θύμα κατόπιν άσκησης σωματικής και ψυχολογικής βίας σ' αυτό. Το θύμα καθίσταται έρμαιο στις διαθέσεις του εγκληματία, ο οποίο ενεργεί από θέση ισχύος. Είναι αδίκημα που ενέχει επίδειξη βίας με σκοπό τον εκφοβισμό και εξαναγκασμό του θύματος και παραβιάζει κάθε έννοια πολιτισμένης συμπεριφοράς (βλ. Μακρή ν. Δημοκρατίας

(2013)2 ΑΑΔ 15 και Φαναράς κ.α. ν. Δημοκρατίας

(1999)2 ΑΑΔ 50.)» Ως και η νομολογία έχει αναγνωρίσει, σε έξαρση βεβαίως βρίσκονται και αδικήματα τα οποία εμπεριέχουν το στοιχείο της επίθεσης και/ή χρήσης βίας απο ένα άτομο σε συνάνθρωπο του (βλ. μεταξύ άλλων Ποινική Έφεση 78/2019 Αστυνομία ν. Μιχαήλ ημερομηνίας 15.10.2020). Πρόκειται για παραβατική συμπεριφορά που διαχρονικά η νομολογία μας αποδοκιμάζει. Στα πλαίσια της Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ανδρέα Τόκαλου

(2001)2 Α.Α.Δ. 95, το Ανώτατο Δικαστήριο εκφράζοντας την αποδοκιμάσια του για την άσκηση βίας απο ένα άτομο σε συνάνθρωπο του, τόνιζε την ανάγκη για αυστηρή μεταχείριση προς την κατεύθυνση της καταστολής τέτοιων συμπεριφορών οι οποίες δυστυχώς αντί να μειώνονται παρατηρούμε ότι αυξάνονται εντός της κοινωνίας. Είπε τότε το Ανώτατο Δικαστήριο: «Η χρήση βίας κατά των συνανθρώπων συνιστά αδίκημα ιδιάζουσας σοβαρότητας. Πλήττει το θεμελιώδες δικαίωμα της σωματικής ακεραιότητας του ατόμου το οποίο κατοχυρώνει το άρθρο 7.1 του Συντάγματος και καταρρακώνει την αξιοπρέπεια του . Η ωμή χρήση βίας είτε ως μέσο επικράτησης είτε ως μέσο εκδίκησης είτε ως μέσο τιμωρίας δεν έχει θέση στην κοινωνία των ανθρώπων. Η εκδήλωση της πρέπει να τιμωρείται με αυστηρότητα που επιβάλλει η σοβαρότητα του εγκλήματος και η ανάγκη για τη γενική καταστολή τέτοιας συμπεριφοράς». Περαιτέρω , στα πλαίσια της Urgur v. Αστυνομία

(2012)2 Α.Α.Δ. 189, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε : «Tα φαινόμενα βίας που συχνά παρατηρούνται τον τελευταίο καιρό σε διάφορες εκφάνσεις της κοινωνικής ζωής, μας προκαλούν ιδιαίτερη ανησυχία. Η βία στα γήπεδα, στους δρόμους, στην οικογένεια ακόμη και στα σχολεία είναι πλέον θέματα της καθημερινότητας. Προτού αυτά τα φαινόμενα προσλάβουν μεγαλύτερες διαστάσεις και με ολέθριες συνέπειες, κάποιοι πρέπει να προβληματιστούν ώστε εγκαίρως και με τα κατάλληλα μέτρα να αντιμετωπιστεί όσο μπορεί πιο αποτελεσματικά η κατάσταση. Τα δικαστήρια από τη δική τους πλευρά, οφείλουν να μεριμνούν ώστε οι υποθέσεις αυτού του είδους να εκδικάζονται χωρίς καθυστέρηση και να επιβάλλονται στους δράστες αποτρεπτικές ποινές, στέλλοντας έτσι μήνυμα μηδενικής ανοχής.» Στα πλαίσια της DYGDALOWICZ ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο τόνισε και την έξαρση αδικημάτων που αφορούν σε κυκλοφορία πλαστού επίσημου εγγράφου και πλαστοπροσωπία και την ανάγκη για αυστηρή μεταχείριση αυτών που διαπράττουν τέτοιας φύσεως αδικήματα. Πρόκειται, ανέφερε το Ανώτατο Δικαστήριο, για αδικήματα τα οποία «ενέχουν στοιχεία δόλου και απάτης.τα οποία έκδηλα υποτιμούν τους νόμους, κανονισμούς και θεσμούς ενός δημοκρατικού κράτους και η διάπραξη τους επίσης παρουσιάζει ανοδική τάση.» 8. Παρά το ότι η ποινή που επιβάλλεται σε ένα παραβάτη είναι αλληλένδετη με τις ιδιαιτερότητες των γεγονότων της κάθε υπόθεσης αλλά και με τις ιδιαιτερότητες των συνθηκών του κάθε παραβάτη, εφόσον προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με επιβληθείσες ποινές είναι ενδεικτικές του μέτρου τιμωρίας για ιδίας βεβαίως φύσεως αδικήματα και τούτο έτσι ώστε να υπάρχει, όσο είναι δυνατόν, κοινή προσέγγιση στην αντιμετώπιση των παραβατών (βλ. μεταξύ άλλων Cotorceanu και Παναγιώτου ανωτέρω), παραθέτουμε και λαμβάνουμε μεταξύ άλλων υπόψη μας τις πιο κάτω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την μεταχείριση προσώπων που, ως και ο κατηγορούμενος, έχουν διαπράξει τα ιδιαιτέρως σοβαρά αδικήματα της ληστείας, της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης αλλά και της κυκλοφορίας πλαστού επίσημου εγγράφου και πλαστοπροσωπίας. Στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης 46/2014 Sefik Yusuf v. Δημοκρατίας, την 18.2.2016 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης οκτώ

(8)ετών που είχε πρωτόδικα επιβληθεί στον Εφεσείοντα ο οποίος είχε, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, κριθεί ένοχος για την διάπραξη ληστείας. Ο Εφεσείοντας, μαζί με άλλο πρόσωπο, είχαν προσχεδιασμένα επιτεθεί, σπρώξει, άτομο ηλικίας 73 ετών με σκοπό να του αποσπάσουν τσάντα στην οποία υπήρχαν 3.000 ευρώ, 3.500 στερλίνες και ταξιδιωτικές επιταγές 600 στερλινών, πράγμα το οποίο και κατάφεραν. Το ηλικίας 73 ετών άτομο είχε, λόγω της επίθεσης, σπρωξίματος, κτυπήσει το κεφάλι και τα χέρια του στον τοίχο. Ο Εφεσείοντας ήταν λευκού ποινικού μητρώου, νυμφευμένος και πατέρας τριών παιδιών. Στα πλαίσια της Ποινικής Έφεσης 21/2021 Alshalal v. Δημοκρατίας, την 14.7.2022 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης έξι

(6)ετών που είχε πρωτόδικα και κατόπιν παραδοχής επιβληθεί στον Εφεσείοντα για την διάπραξη του αδικήματος της ληστείας κατά παράβαση των άρθρων 282, 283 και 20 του Ποινικού Κώδικα . Ο Εφεσείοντας, ο οποίος ήταν λευκού ποινικού μητρώου, συνόδευε άλλο πρόσωπο το οποίο ανέσυρε μαχαίρι το οποίο και κάρφωσε στην αριστερή πλευρά του θώρακος του θύματος της ληστείας απο το οποίο και απέσπασε το κινητό του τηλέφωνο. Η διάπραξη της ληστείας ήταν κοινή απόφαση του Εφεσείοντα και του συνεργού του. Ο Εφεσείοντας γνώριζε ότι ο συνεργός του είχε στην κατοχή του μαχαίρι αλλά δεν είχε περάσει απο το μυαλό του ότι θα το χρησιμοποιούσε για σκοπούς της ληστείας και εναντίον του θύματος το οποίο μάλιστα έχασε και την ζωή του. Λήφθηκε υπόψη ότι δεν υπήρχε προσχεδιασμός και ότι η διάπραξη της ληστείας ήταν μια απόφαση της στιγμής. Στα πλαίσια της DYGDALOWICZ, ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε, μεταξύ άλλων, ποινή φυλάκισης 8 ετών για την διάπραξη ληστείας από τον Εφεσείοντα αλλά και ποινές 12 μηνών φυλάκισης που είχαν επιβληθεί για κυκλοφορία πλαστού επίσημου εγγράφου και πλαστοπροσωπία. Ο Εφεσείοντας, μαζί με άλλα πρόσωπα και κατόπιν προσχεδιασμού, είχαν βάναυσα χτυπήσει και μεταχειριστεί την ιδιοκτήτρια κατοικίας με σκοπό την κλοπή αντικειμένων αλλά και χρημάτων από αυτήν. Το θύμα είχε υποστεί σοβαρούς τραυματισμούς σε σημείο που χρειάστηκε η διασωλήνωσή της. Ο Εφεσείοντας, ο οποίος είχε και δύο προηγούμενες καταδίκες και ζήτησε όπως ληφθεί υπόψη και άλλη μια υπόθεση εκκρεμούσα εναντίον του η οποία αφορούσε σε κατηγορίες για αδικήματα που στρέφονταν κατά της περιουσίας πολιτών, είχε συνεργαστεί με την Αστυνομία και είχε παραδεχθεί την διάπραξη των αδικημάτων μέσω θεληματικών καταθέσεων ενώ είχε άμεσα παραδεχθεί και ενώπιον του Δικαστηρίου τα όσα του καταλογίζονταν. Το Ανώτατο Δικαστήριο, αν και επικύρωσε ως έχουμε προαναφέρει τις ποινές που πρωτόδικα είχαν επιβληθεί, χαρακτήρισε αυτές ως επιεικείς. Στα πλαίσια της Αντωνίου ν. Αστυνομίας

(2007)2 Α.Α.Δ. 414, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποινή φυλάκισης δύο

(2)ετών που είχε επιβληθεί, κατόπιν παραδοχής, στον κατηγορούμενο ο οποίος είχε κτυπήσει τον παραπονούμενο με κόπτη χωρίς να του επιφέρει σοβαρό τραυματισμό. Το όλο συμβάν έλαβε χώρα σε μπυραρία όπου ο κατηγορούμενος είχε προσπαθήσει να προσεγγίσει, όχι με καλές προθέσεις , την πρώην φιλενάδα του για την οποία έτρεφε ερωτικό πάθος και είχε επέμβει ο παραπονούμενος ο οποίος ήταν στην παρέα της τελευταίας. Στα πλαίσια της Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας

(1996)2 Α.Α.Δ. 241, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε ποινή φυλάκισης 4 ετών που πρωτοδίκως είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής για την διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης (άρθρο 231 του Π.Κ.), σε 3 χρόνια. Το αδίκημα είχε διαπραχθεί στα πλαίσια συζήτησης διαφοράς μεταξύ του εφεσείοντα και του παραπονούμενου. Ο εφεσείοντας είχε κτυπήσει τον παραπονούμενο με σιδερένια σωλήνα προκαλώντας του θλαστικά τραύματα στο πρόσωπο και ρωγμώδη κατάγματα κρανίου τα οποία δεν αποτελούσαν κίνδυνο για την ζωή. Στα πλαίσια της Urgur ανωτέρω, το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε, μεταξύ άλλων, ποινή φυλάκισης 2 ετών που πρωτοδίκως είχε επιβληθεί στον εφεσείοντα, κατόπιν παραδοχής, για την διάπραξη του αδικήματος της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης (άρθρο 231 του Π.Κ.). Ο Εφεσείοντας είχε, απρόκλητα και ενώ είχε καταναλώσει αλκοόλ, χτυπήσει τον παραπονούμενο προκαλώντας του θλαστικό τραύμα στον τράχηλο δεξιά, τραύμα στη γλώσσα, αποκόλληση δοντιών, οίδημα και εκχυμώσεις τράχηλου, οίδημα αριστερού αυτιού και στοματικές κακώσεις. Συνυπολογιζομένων όλων των πιο πάνω και σημειώνοντας ότι τα όποια προβλήματα ψυχικής υγείας του κατηγορούμενου προκύπτει, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μας, να τυγχάνουν ήδη αντιμετώπισης και/ή διαχείρισης εντός των Φυλακών αλλά και χωρίς να παραγνωρίζουμε ότι η φυλάκισης αποτελεί το έσχατο μέτρο τιμωρίας το οποίο επιβάλλεται όταν οιαδήποτε άλλη ποινή θα ήταν αναμφίβολα ακατάλληλη και ανεπαρκής (Ποινική Έφεση 74/20 Αντωνίου ν. Αστυνομίας, απόφαση Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 31.7.2020, Προδρόμου ν. Αστυνομίας

(1990)2 Α.Α.Δ. 98), επιβάλλουμε στον κατηγορούμενο, λαμβάνοντας βεβαίως υπόψη και τις υποθέσεις 2407/22 και 916/22 του Ε.Δ. Αμμοχώστου αλλά και 6930/21 και 10049/21 του Ε.Δ. Λάρνακας, τις πιο κάτω, αρμόζουσες κατά την κρίση μας, ποινές: Στην κατηγορία 5, ποινή φυλάκισης 7 ετών. Στην κατηγορία 6, ποινή φυλάκισης 1 έτους. Στην κατηγορία 11, ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην κατηγορία 12, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 14, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 15, ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην κατηγορία 16, ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην κατηγορία 17, ποινή φυλάκισης 18 μηνών. Στην κατηγορία 18, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 20, ποινή φυλάκισης 6 μηνών. Στην κατηγορία 21, ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην κατηγορία 22, ποινή φυλάκισης 1 μηνός. Στην κατηγορία 23, ποινή φυλάκισης 3 μηνών. Στην κατηγορία 24, ποινή φυλάκισης 4 ετών. Στην κατηγορία 25, ποινή φυλάκισης 1 έτους. Στις κατηγορίες 7 και 8 δεν επιβάλλουμε ποινή καθώς η κλοπή στην οποία αναφέρεται η κατηγορία 7 αλλά και η κακόβουλη βλάβη στην οποία αναφέρεται η κατηγορία 8, ήταν αποτέλεσμα της διάπραξης του σοβαρότερου αδικήματος της ληστείας στο οποίο και αφορά η κατηγορία 5 στα πλαίσια και της οποίας έχει επιβληθεί ποινή. Δεν επιβάλλουμε ποινή ούτε στις κατηγορίες 13 και 19 καθώς υπάρχει κοινός πυρήνας γεγονότων με τις κατηγορίες 12 και 18 στις οποίες έχουμε επιβάλει ποινή (βλ. Ποινική Έφεση Αστυνομία ν. Βακανά, απόφαση ημερ. 20.5.2021). Οι ποινές φυλάκισης που έχουμε επιβάλει στον κατηγορούμενο να συντρέχουν και για την έκτιση τους, συμφώνως του άρθρου 117

(1)του Κεφ. 155, να ληφθεί υπόψη και ο χρόνος που ο κατηγορούμενος τελεί υπό προφυλάκιση εν εκκρεμοδικία, δηλαδή από την 10.9.2021 μέχρι και σήμερα. (Υπ)............... Μ. Δρουσιώτης, Π.Ε.Δ. (Υπ)............... Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. (Υπ)................ Π. Κυριακίδης, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο