← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΑΡΤΟΣ, Aρ. Υπόθεσης 1220/18, 18/5/2022

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΑΡΤΟΣ, Aρ. Υπόθεσης 1220/18, 18/5/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B58 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Συμεού, Ε.Δ. Aρ. Υπόθεσης: 1220/18 Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου - ν - ΧΡΙΣΤΟΣ ΣΙΑΡΤΟΣ Ημερομηνία: 18.05.22 Εμφανίσεις: Για την Κατηγορούσα Αρχή: κα. Σ. Παπαλαζάρου Για τον Κατηγορούμενο: κ. Χατζηλαμπρής Κατηγορούμενος: παρών Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την κατηγορία της πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε (1η κατηγορία). Πιο συγκεκριμένα, ο Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι την 25.01.17 στην Πάφο, προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη στον Werner Trip από την Γερμανία και τώρα στην Πάφο. Ο Κατηγορούμενος δεν παραδέχθηκε ενοχή και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε σε ακροαματική διαδικασία. Κλήθηκαν, έτσι, και έδωσαν μαρτυρία για την Κατηγορούσα Αρχή συνολικά δύο μάρτυρες, δηλαδή ο Werner Trip (MK1) , από τώρα και στο εξής ο «παραπονούμενος», και ο Λοχ. 2495 Α. Τσαππής (ΜΚ2). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης της Κατηγορούσας Αρχής ο Κατηγορούμενος κλήθηκε σε απολογία. Το Δικαστήριο αφού του εξήγησε τα δικαιώματα του επέλεξε να καταθέσει ενόρκως. Δεν κάλεσε οποιουσδήποτε μάρτυρες προς υπεράσπιση του. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Δηλώθηκε με την σύμφωνη γνώμη των δύο πλευρών ως παραδεκτό γεγονός προς την αλήθεια του περιεχομένου του, το ιατρικό πιστοποιητικό της Δρ. Ελλάδας Καλαιτζίδου (Τεκμήριο 11), σύμφωνα με το οποίο τις 25.01.17 και περί ώρα 13:09 προσήλθε στο τμήμα Πρώτων Βοηθειών του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου ο Werner Trip από την Γερμανία ο οποίος ανάφερε ότι είχε δεχτεί ξυλοδαρμό. Μετά από την κλινική εξέταση που διενήργησε η Δρ. Καλαιντζίδου στον Werner Trip και λήψη ακτινογραφίας, διαπιστώθηκε ότι έφερε κάταγμα μεσαίου δακτύλου δευτέρας φάλαγγας. Επίσης κατατέθηκε ως παραδεκτό γεγονός ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του και η γραπτή κατάθεση της Λούλας Χαραλάμπους (Τεκμήριο 7). Η Λούλα Χαραλάμπους είναι ακτινογράφος και είναι η υπεύθυνη των ακτινογραφιών στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και παρέδωσε την ακτινογραφία του Werner Trip στον εξεταστή της υπόθεσης Λοχ. 2495, δηλαδή τον ΜΚ

  1. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Πρώτος μάρτυρας κατηγορίας κλήθηκε και κατέθεσε ο παραπονούμενος ο οποίος αφού υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 1) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο ως το πρόσωπο που του επιτέθηκε και τον χτύπησε την 25/01/17 στον υπόγειο χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου Olympic Lagoon στο οποίο εκτελούσε καθήκοντα φρουρού ασφαλείας. Σημειώνεται ότι το ξενοδοχείο κατά τον επίδικο χρόνο ήταν κλειστό. Επιπλέον αναγνώρισε τον Κατηγορούμενο και μέσα από φωτογραφίες οι οποίες εκτυπωθήκαν από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης που παρέλαβε η αστυνομία και έστειλε για επεξεργασία στο εργαστήριο φωτογραφίας και γραφικών. Ο παραπονούμενος υπέδειξε μέσα από τις πιο πάνω φωτογραφίες οι οποίες περιλαμβάνονται στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης (Τεκμήριο 3) του Αστ. 3276 Γ. Μικελλίδη, τόσο τον εαυτό του όσο και τον Κατηγορούμενο. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, αφορμή για το επίδικο περιστατικό αποτέλεσε η είσοδος του οχήματος του Κατηγορούμενου στον υπόγειο χώρο στάθμευσης του εν λόγω ξενοδοχείου. Πιο συγκεκριμένα, ο παραπονούμενος μέσα από την γραπτή κατάθεση που έδωσε στην αστυνομία, ανέφερε ότι ενώ βρισκόταν στον χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου είδε από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης ένα όχημα να κατευθύνεται προς τον υπόγειο χώρο στάθμευσης. Επειδή απαγορευόταν να σταθμεύουν οχήματα στον συγκεκριμένο χώρο λόγω του ότι το ξενοδοχείο ήταν κλειστό κατέβηκε για να ελέγξει ποιος βρισκόταν στο συγκεκριμένο όχημα. Όταν έφτασε στον χώρο στάθμευσης, αντιλήφθηκε τον Κατηγορούμενο να βρίσκεται εκτός του οχήματος του το οποίο είχε ήδη σταθμεύσει. Σύμφωνα με τον ίδιο, αφού τον ρώτησε αν μπορούσε να τον βοηθήσει σε κάτι, αυτός του απάντησε και είχε επιθετικό ύφος. Όταν τότε ο παραπονούμενος ,όπως ανέφερε, του εξήγησε ότι αν δεν είχε δουλειά στο ξενοδοχείο απαγορευόταν να σταθμεύσει εκεί, ο Κατηγορούμενος μπήκε αμέσως μέσα στο αυτοκίνητο του και ξεκίνησε να φύγει. Σύμφωνα με την γραπτή κατάθεση του παραπονούμενου, ο Κατηγορούμενος αφού τον προσπέρασε, σταμάτησε μπροστά του και άρχισε να τον εξυβρίζει με τις φράσεις, «είσαι πουστόπαιδο» και « η μάνα σου είναι πουτάνα». Στην συνέχεια και αφού προχώρησε και πάλι για λίγο με το αυτοκίνητο του, ο Κατηγορούμενος κατέβηκε από το αυτοκίνητο και αφού τον πλησίασε του έδωσε μια γροθιά στο αριστερό του μάγουλο κάτω από το μάτι. Ο παραπονούμενος τότε του ανέφερε ότι θα καλέσει την αστυνομία και κατευθύνθηκε προς τις σκάλες για να ανέβει στο ξενοδοχείο. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος τον ακολούθησε και αφού τον πλησίασε του επιτέθηκε ξανά με μια γροθιά στο πρόσωπο. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος έφυγε από το μέρος ενώ ο ίδιος την ίδια ημέρα επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και αφού εξετάστηκε από τον επί καθήκοντι ιατρό, διαπιστώθηκε ότι έφερε κάταγμα μεσαίου δακτύλου 2 φάλαγγας (Τεκμήριο 2). Αντεξεταζόμενος ο παραπονούμενος αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση για τους ισχυρισμούς που προέβαλε τόσο στην προφορική του μαρτυρία όσο και στην γραπτή του κατάθεση. Aποτέλεσε βασική θέση της υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του μάρτυρα ότι ουδέποτε ο Κατηγορούμενος του προκάλεσε το σπάσιμο στο δάκτυλο του αλλά ότι ο τραυματισμός του προκλήθηκε ένεκα του ότι ο ίδιος είχε χτυπήσει με δύναμη το χέρι του πάνω στην οροφή του οχήματος του Κατηγορούμενου καθώς αυτό βρισκόταν σε κίνηση εντός του υπογείου χώρου στάθμευσης του ξενοδοχείου. Αποτέλεσε επίσης βασική θέση της υπεράσπισης ότι ο παραπονούμενος όταν μετέβηκε στον χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου και αντίκρισε για πρώτη φορά τον Κατηγορούμενο, ήταν προκλητικός και επιθετικός απέναντι του. Προβλήθηκε επίσης από την υπεράσπιση η θέση ότι ο παραπονούμενος χτύπησε με δύναμη το χέρι του πάνω στο όχημα του Κατηγορουμένου προκαλώντας του ζημιά και αυτός ήταν και ο λόγος που ο Κατηγορούμενος σταμάτησε το όχημα του και κατέβηκε για να συνομιλήσει μαζί του. Από την άλλη, ο παραπονούμενος δεν αποδέχτηκε τις πιο πάνω θέσεις επιμένοντας στους δικούς του ισχυρισμούς. Εξήγησε δια ζώσης τόσο τον τρόπο που δέχτηκε το πρώτο χτύπημα από τον Κατηγορούμενο όσο και τον τρόπο που του προκλήθηκε ο τραυματισμός στο δάκτυλο του. Πιο συγκεκριμένα, ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε ότι ο τραυματισμός προκλήθηκε όταν αυτός αναγκάστηκε να τοποθετήσει το χέρι του μπροστά από το πρόσωπο του για να αμυνθεί από την εκ νέου επίθεση που δεχόταν από τον Κατηγορούμενο στο σημείο που βρίσκονταν οι σκάλες. Μάλιστα όπως εξήγησε και κατά την κυρίως εξέταση του, το δάκτυλο μετά από το χτύπημα που δέχτηκε είχε γυρίσει προς τα δεξιά. Από την άλλη, αποδέχθηκε την θέση της υπεράσπισης ότι πράγματι χτύπησε πάνω στο όχημα του Κατηγορούμενου με το χέρι του, εξηγώντας όμως ότι είχε προβεί σε αυτή την ενέργεια, επειδή ο Κατηγορούμενος αφού εισήλθε εντός του αυτοκινήτου του και ξεκίνησε για να φύγει πέρασε ξυστά από δίπλα του με αποτέλεσμα να τον χτυπήσει ελαφριά πάνω στο πόδι. Όπως όμως ο παραπονούμενος ισχυρίστηκε, η επαφή που είχε το πόδι του με το όχημα του Κατηγορουμένου δεν του είχε προκαλέσει κανένα απολύτως τραυματισμό γι' αυτό και όταν επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου δεν ανέφερε οτιδήποτε στον γιατρό σχετικά με το πιο πάνω γεγονός για να καταγραφεί οτιδήποτε στο ιατρικό πιστοποιητικό. Από την άλλη, η υπεράσπιση υπέβαλε στον παραπονούμενο ότι ο πιο πάνω ισχυρισμός του είναι ψευδής αφού ποτέ δεν είχε αναφέρει κάτι τέτοιο στην γραπτή του κατάθεση. Ο παραπονούμενος επέμενε στους ισχυρισμούς του κατηγορηματικά υποστηρίζοντας ότι τα όσα είχε αναφέρει τόσο στην γραπτή του κατάθεση όσο και στην προφορική του μαρτυρία είναι η αλήθεια. Επόμενος μάρτυρας για την Κατηγορούσα Αρχή κατέθεσε ο Λοχ.2495 Α. Τσαππής. Η κατάθεση του αποτελεί το Τεκμήριο
  2. Ο ΜΚ2 κατέθεσε περαιτέρω και την ανακριτική κατάθεση του Κατηγορουμένου ημερ. 06.04.17 (Τεκμήριο 5), όπως και την γραπτή του κατηγορία (Τεκμήριο 6). Επίσης κατέθεσε την ακτινογραφία που παρέλαβε από την Λούλα Χαραλάμπους (Τεκμήριο 8) καθώς και ένα usb stick (Tεκμήριο 9) στο οποίο καταγράφηκαν όσα είχαν επισυμβεί στον χώρο στάθμευσης του εν λόγω ξενοδοχείου αλλά και τον ψηφιακό δίσκο (Τεκμήριο 10) στον οποίο μεταφέρθηκε το περιεχόμενο που είχε καταγραφεί και βρισκόταν στο Τεκμήριο
  3. Σημειώνεται ότι ο ψηφιακός δίσκος ετοιμάστηκε από το Εργαστήριο Φωτογραφίας, Εικόνας και Γραφικών. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Από την αντίπερα όχθη, ο Κατηγορούμενος καταθέτοντας ενόρκως, υποστήριξε την δική του εκδοχή για το πως είχαν επισυμβεί τα γεγονότα κατά τον επίδικο χρόνο. Υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση (Τεκμήριο 5) ως μέρος της κυρίως εξέτασης του και κατέθεσε περαιτέρω μια γραπτή δήλωση στην οποία αναφέρθηκε και πάλι στα γεγονότα που είχαν λάβει χώρα, η οποία και αποτελεί το Τεκμήριο
  4. Σύμφωνα με την εκδοχή του Κατηγορούμενου, αυτός είχε μεταβεί στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο για να ρωτήσει πληροφορίες αναφορικά με την διαμονή και τις υπηρεσίες που προσφέρει το ξενοδοχείο για δύο φίλους του οι οποίοι κατάγονται από την Νορβηγία. Αφού έφτασε στο ξενοδοχείο κατευθύνθηκε στον υπόγειο χώρο στάθμευσης και αφού στάθμευσε το αυτοκίνητο του κατέβηκε από αυτό. Τότε είδε τον παραπονούμενο για πρώτη φορά, ο οποίος σύμφωνα με τον ίδιο άρχισε να του φωνάζει με έντονο ύφος ζητώντας του ουσιαστικά τον λόγο γιατί στάθμευσε το αυτοκίνητο του εντός του ξενοδοχείου που ήταν εκτός λειτουργίας. Έτσι όπως ανέφερε, αποφάσισε να εισέλθει εντός του αυτοκινήτου του και να κατευθυνθεί προς την έξοδο του χώρου στάθμευσης για να φύγει χωρίς καν να του μιλήσει. Ενώ βρισκόταν εντός του αυτοκινήτου του, αντιλήφθηκε και πάλι τον παραπονούμενο να τον κοιτάζει με έντονο ύφος. Τότε όπως ο Κατηγορούμενος εξήγησε, σταμάτησε το αυτοκίνητο του και μέσα από το παράθυρο έκανε παρατήρηση στον παραπονούμενο αναφέροντας του ότι ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και οι φίλοι δεν θα διέμεναν σε αυτό το ξενοδοχείο εξαιτίας της άσχημης συμπεριφοράς του. Όταν σύμφωνα με τον ίδιο ξεκίνησε για να φύγει προχωρώντας κάποια μέτρα άκουσε ένα δυνατό χτύπημα στην οροφή του αυτοκινήτου του. Τότε βγήκε από το αυτοκίνητο και ζήτησε τον λόγο από τον παραπονούμενο γιατί να πράξει κάτι τέτοιο. Σε κάποια στιγμή και ενώ οι δύο βρισκόντουσαν σε κοντινή απόσταση ένιωσε σύμφωνα με τον ισχυρισμό του ότι απειλείτο από τον παραπονούμενο επειδή ερχόταν προς το μέρος του με απειλητικό τρόπο και έτσι αναγκάστηκε να υποχωρήσει προς τα πίσω, σηκώνοντας το δεξί του χέρι προς την αριστερή πλευρά του προσώπου του παραπονούμενου για λόγους αυτοάμυνας. Ο Κατηγορούμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι χτύπησε τον παραπονούμενο προκαλώντας του το σπάσιμο στο δάκτυλο υποδεικνύοντας μάλιστα ότι όταν έτρεξε πίσω του, ενώ αυτός κατευθυνόταν προς τις σκάλες, ήθελε να τον ακολουθήσει στην διεύθυνση του ξενοδοχείου για να υποβάλει παράπονο για τον τρόπο που του είχε συμπεριφερθεί προηγουμένως αλλά και για την ζημιά που του είχε προκαλέσει από το χτύπημα με το χέρι του στην οροφή του αυτοκινήτου του. Επίσης υποστήριξε ότι το σπάσιμο στο δάκτυλο του χεριού του παραπονούμενου δεν προκλήθηκε από την κατ' ισχυρισμό επίθεση που δέχτηκε από τον ίδιο στις σκάλες, αλλά επειδή χτύπησε δυνατά με το χέρι του πάνω στην οροφή του αυτοκινήτου του. Αποτέλεσε επίσης ισχυρισμό του Κατηγορούμενου ότι το χτύπημα του παραπονουμενου στο όχημα του ήταν τόσο δυνατό - ικανό για να του σπάσει το δάκτυλο, αφού στο όχημα του μέχρι και σήμερα υπάρχει η ζημιά που του προκάλεσε. Ο Κατηγορούμενος αντεξεταζόμενος εξήγησε για ποιο λόγο είχε μεταβεί στο συγκεκριμένο ξενοδοχείο καθώς και τον λόγο που οδήγησε το όχημα του εντός του υπογείου χώρου στάθμευσης. Επέμεινε κατηγορηματικά στην θέση του ότι η συμπεριφορά του παραπονούμενου απέναντι στον ίδιο ήταν απαράδεκτη και αρνήθηκε ότι ήταν αυτός που του προκάλεσε το σπάσιμο στο δάκτυλο του χεριού του. Ο Κατηγορούμενος υποστήριξε ότι σε καμία περίπτωση δεν έγινε το περιστατικό στις σκάλες όπως ο παραπονούμενος είχε ισχυριστεί, ενώ αποδέχτηκε ότι προηγουμένως πράγματι τον είχε χαστουκίσει στο μέτωπο γιατί όπως υποστήριξε έπρεπε να αμυνθεί. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. O MK1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν σαφής και κατηγορηματικός απαντώντας σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν με αμεσότητα και χωρίς να διακατέχεται από κανένα δισταγμό. Έχω αντιπαραβάλει την γραπτή του κατάθεση με την δια ζώσης μαρτυρία του αλλά και με την πραγματική μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω διαπιστώσει ότι εκτός του ότι δεν έχει υποπέσει σε οποιαδήποτε ουσιώδη αντίφαση, ικανή για να κλονιστεί η αξιοπιστία του, η μαρτυρία του δεν συγκρούεται αλλά επιβεβαιώνεται και από την πραγματική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Σημειώνεται ότι παρόλο που το επίδικο περιστατικό από το οποίο του προκλήθηκε η σωματική βλάβη δεν έχει καταγραφεί από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, εντούτοις είχε καταγραφεί το τι είχε λάβει χώρα μεταξύ Κατηγορούμενου και παραπονούμενου πριν οι δυο τους εισέλθουν στο σημείο που βρισκόντουσαν οι σκάλες για να δεχτεί τελικά ο παραπονούμενος την εκ νέου επίθεση από τον Κατηγορούμενο που του προκάλεσε και τον τραυματισμό στο δάκτυλο. Κατά την προφορική του μαρτυρία, ο παραπονούμενος μάλιστα ήταν τόσο ειλικρινής, που αποδεχόταν χωρίς κανένα δισταγμό τις θέσεις που του υποβλήθηκαν από την υπεράσπιση τόσο για το τρόπο που είχε επισυμβεί το επίδικο περιστατικό όσο και για την σειρά με την οποία είχαν εξελιχθεί τα γεγονότα. Επίσης αποδέχθηκε και την θέση της Υπεράσπισης ότι πράγματι ο Κατηγορούμενος όταν ο παραπονούμενος του εξήγησε ότι έπρεπε να αποχωρήσει από τον χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου κατά την πρώτη συνομιλία που είχαν μεταξύ τους δεν αντέδρασε άσχημα αλλά μπήκε στο αυτοκίνητο και ξεκίνησε να φύγει. Δεν μου διαφεύγει βεβαίως ότι μεταξύ της ημερομηνίας που ο παραπονούμενος κλήθηκε για να δώσει μαρτυρία και του χρόνου που επεσυνέβη το επίδικο περιστατικό, διέρρευσε μεγάλο χρονικό διάστημα με αποτέλεσμα να υπάρχουν κάποιες λεπτομέρειες που δεν είναι δυνατόν να επανέλθουν επακριβώς στην μνήμη του μάρτυρα, όπως και εν προκειμένω, κάτι που κρίνεται ως λογικό. Πιο συγκεκριμένα, ο παραπονούμενος δεν μπορούσε να καθορίσει με ακρίβεια το χρονικό διάστημα που διήρκησε το επίδικο το περιστατικό στις σκάλες αναφέροντας βεβαίως ότι εκείνη την στιγμή δεν μετρούσε τον χρόνο με το ρολόι (βλ. σελ. 15 των πρακτικών ημερ. 25.02.22), αλλά ούτε και αν τοποθέτησε για να αμυνθεί το ένα ή και τα δύο χέρια του μπροστά από το πρόσωπο του. Ούτε επίσης αν το αρχικό χτύπημα που δέχτηκε από τον Κατηγορούμενου εντός του χώρου στάθμευσης ήταν στο αριστερό ή στο δεξιό μάγουλο. Έχοντας υπόψη μου όμως το σύνολο της μαρτυρίας του και αφού την έχω αντιπαραβάλει με την υπόλοιπή μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, κρίνω ότι οι πιο πάνω ασάφειες που εντοπίζονται στην μαρτυρία του παραπονούμενου δεν αποτελούν ουσιαστικές αντιφάσεις που θα μπορούσαν να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Και αυτό γιατί, ο πυρήνας της μαρτυρίας του τόσο για το πότε και πώς του είχε προκληθεί ο τραυματισμός στο δάκτυλο του χεριού του, δεν διαφοροποιήθηκε σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του. Μάλιστα όταν υποβλήθηκε η θέση στον παραπονούμενο από την υπεράσπιση ότι το δάκτυλο του έσπασε όταν αυτός χτύπησε πάνω στο αυτοκίνητο του Κατηγορουμένου και όχι όπως ο ίδιος ισχυρίζεται, ο παραπονούμενος απαντώντας κατηγορηματικά, ανέφερε αυτολεξεί « θα το είχα καταλάβει νομίζω αυτή την στιγμή» σελ. 17 των πρακτικών ημερ. 25.02.22, εννοώντας ότι αν το δάκτυλο του έσπαζε θα το είχε αντιληφθεί κατά την στιγμή εκείνη. Μάλιστα ο ΜΚ1 έχει εξηγήσει ότι κατά την στιγμή που δέχτηκε το χτύπημα από τον Κατηγορούμενο στις σκάλες αντιλήφθηκε ότι το δάκτυλο του χεριού του είχε γυρίσει προς τα δεξιά. Σημειώνεται ότι ως είναι παγίως νομολογημένο, δεν είναι κάθε αντίφαση που οδηγεί στην απόρριψη μαρτυρίας (βλ. Αγαθοκλέους κ.α. v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 316). Για να κριθεί μια μαρτυρία ως αναξιόπιστη θα πρέπει να δημιουργούνται ρήγματα στην υπόθεση και οι αντιφάσεις να είναι ουσιαστικής μορφής σε σημείο που να πλήττεται καίρια η αξιοπιστία των μαρτύρων ή να φανερώνεται η διάθεσή τους να πουν ψέματα. Αντιφάσεις σε λεπτομέρειες δεν αποδυναμώνουν μία μαρτυρία, η οποία κατά τα άλλα είναι πειστική. Μικροαντιφάσεις και μικροανακρίβειες σε επουσιώδεις λεπτομέρειες, όπως και εν προκειμένω στην μαρτυρία του παραπονούμενου έχουν ενδυναμώσει την αξιοπιστία του αφού προβλήθηκε με φυσικό τρόπο τα όσα διατύπωσε στην μνήμη του και θυμόταν αναφορικά με τα επίδικα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης (βλ. Ξυδιάς ν. Αστυνομίας
(1993)2 Α.Α.Δ. 174). Όσον αφορά όμως την θέση του παραπονούμενου ότι ουδέποτε απάντησε στην πρώτη επίθεση που είχε δεχθεί από τον Κατηγορούμενο στον χώρο στάθμευσης του ξενοδοχείου, δεν μπορώ να την αποδεχτώ, αφού μέσα από μια επισκόπηση του Τεκμηρίου 10 προκύπτει ότι όταν αυτός δέχτηκε την πρώτη επίθεση από τον Κατηγορούμενο στο κεφάλι σε κάποια στιγμή κινήθηκε και αυτός σε επιθετικά προς το μέρος του Κατηγορούμενου, επιχειρώντας μάλιστα σε κάποια στιγμή να τον αρπάξει από τον αυχένα με αποτέλεσμα το κινητό τηλέφωνο του Κατηγορούμενου να του πέσει από το χέρι. Σε ότι αφορά την πτώση του κινητού τηλεφώνου του Κατηγορούμενου από το χέρι του, είναι θέση που και ο ίδιος ο παραπονούμενος είχε αποδεχτεί εξάλλου κατά την προφορική του μαρτυρία. Όπως επίσης προκύπτει μέσα από το Τεκμήριο 10, ο Κατηγορούμενος δεν του είχε επιτεθεί με γροθιά ως υποστήριξε αλλά τον χτύπησε στο κεφάλι ενώ κρατούσε το κινητό του τηλέφωνο εντός της της παλάμης του χεριού του. Σύμφωνα με την νομολογία, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου, είτε μερικώς και η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988). Οι πιο πάνω διαφορές που έχουν εντοπιστεί δεν είναι τόσο ουσιώδης ώστε να δημιουργούνται ρήγματα στην μαρτυρία του παραπονούμενου. Συνακόλουθα για όλους του πιο πάνω λόγους ο παραπονούμενος κρίνεται αξιόπιστος και η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή πλην των σημείων που έχουν αναφερθεί ανωτέρω. Ο ΜΚ2 επίσης άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία του δεν έτυχε αμφισβήτησης από την υπεράσπιση αφού το μόνο που κλήθηκε να απαντήσει ήταν σε διάφορες ερωτήσεις που αφορούσαν διάφορες πτυχές της διερεύνησης της υπόθεσης. Συνακόλουθα η μαρτυρία του ΜΚ2 γίνεται αποδεκτή και ο ΜΚ2 κρίνεται αξιόπιστος. Από την άλλη ο Κατηγορούμενος δεν άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Αντιπαραβάλλοντας το σύνολο της μαρτυρίας που έχει προσφέρει μέσα από την γραπτή του κατάθεση, την γραπτή του δήλωση αλλά και την προφορική του μαρτυρία, διαπίστωσα ότι δεν ήταν ειλικρινής και ότι οι ισχυρισμοί που προέβαλε είχαν ως απώτερο σκοπό την απαλλαγή του από την ευθύνη της πράξης του. Ο Κατηγορούμενος, μέσα από την προφορική του μαρτυρία επιχείρησε να διαστρεβλώσει τα γεγονότα που εξελίχθηκαν στον χώρο στάθμευσης και τα οποία είχαν καταγραφεί από το κύκλωμα παρακολούθησης (Τεκμήριο 9 και 10). Αποτέλεσε βασικό ισχυρισμό του Κατηγορούμενου κατά την ένορκη του μαρτυρία, ότι χαστούκισε δυνατά τον παραπονούμενο με τα τρία δάκτυλα του χεριού του, αναφέροντας χαρακτηριστικά συγκεκριμένα την φράση « δεν ήταν φούλ πάτσος» . Από την άλλη ο Κατηγορούμενος στην ανακριτική κατάθεση που του λήφθηκε, υποστήριξε ότι έδωσε στον παραπονούμενο ένα ελαφρύ χαστούκι με την άκρια των δακτύλων του χεριού του ενώ αντιθέτως στην γραπτή του δήλωση διαφοροποίησε τον πιο πάνω ισχυρισμό αναφέροντας κάτι ουσιωδώς διαφορετικό από αυτά που είχε ισχυριστεί προηγουμένως και πιο συγκεκριμένα ότι, κατά την στιγμή εκείνη είχε απλά σηκώσει το δεξιό του χέρι προς την αριστερή πλευρά του προσώπου του παραπονουμένου με σκοπό να αμυνθεί. Παρόλο που για το πιο πάνω αναφερόμενο περιστατικό δεν αντιμετωπίζει οποιαδήποτε κατηγορία ο Κατηγορούμενος, αφού το περιστατικό που αφορά το αδίκημα της βαριάς σωματικής βλάβης που αντιμετωπίζει κρίνεται αποκλειστικά και μόνο στην μαρτυρία του παραπονούμενου λόγω του ότι δεν έχει καταγραφεί και από το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης, εντούτοις, θεωρώ ότι οι θέσεις που προβλήθηκαν από τον Κατηγορούμενο αναφορικά με το πιο πάνω σημείο, εμπεριέχουν ουσιώδεις αντιφάσεις με αποτέλεσμα να κλονίζεται η αξιοπιστία του γενικά. Σημειώνεται ότι με βάση το κλειστό κύκλωμα παρακολούθησης διαπιστώνεται, ότι ο Κατηγορούμενος αυτό που πραγματικά έπραξε κατά την στιγμή εκείνη, ήταν να χτυπήσει τον παραπονούμενο με το δεξιό του χέρι στην αριστερή πλευρά του προσώπου του και ενώ στο χέρι του είχε τοποθετημένο εντός της παλάμης του το κινητό του τηλέφωνο. Ούτε και η θέση του Κατηγορούμενου ότι ακολουθήσε μετά από αυτό το περιστατικό τον παραπονούμενο προς τις σκάλες για να δει που θα πήγαινε επειδή φοβήθηκε ότι θα εξαφανιστεί με έχει πείσει. Ούτε βεβαίως και η θέση του ότι τον ακολούθησε γιατί ήθελε να υποβάλει παράπονο για την συμπεριφορά του. Εφόσον ο Κατηγορούμενος ως υποστήριξε και ενόρκως είχε αντιληφθεί ότι ο παραπονούμενος ήταν υπάλληλος του συγκεκριμένου ξενοδοχείου, το λογικά αναμενόμενο που έπρεπε να πράξει, θα ήταν , είτε να τον ακολουθήσει κατά την στιγμή εκείνη ανεβαίνοντας μαζί του τις σκάλες για να μεταβεί στην υποδοχή του ξενοδοχείου και να υποβάλει παράπονο, είτε να μην τον ακολουθήσει όπως είχε πράξει και να εισέλθει εντός του αυτοκινήτου του και να μεταβεί οδηγώντας στον ισόγειο χώρο του ξενοδοχείου όιπου βρισκόταν και η υποδοχή για να εντοπίσει κάποιο υπεύθυνο και να το αναφέρει. Εν προκειμένω ο Κατηγορούμενος τίποτα από τα πιο πάνω δεν έπραξε. Ενώ είχε ακολουθήσει τον παραπονούμενο στο σημείο που βρισκόντουσαν οι σκάλες, εντούτοις μετά από πάροδο κάποιων δευτερολέπτων επανήλθε στον χώρο στάθμευσης και εισήλθε εντός του αυτοκινήτου του για να φύγει. Στην υποβολή της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο λόγος που ακολούθησε τον παραπονουμενο προς τις σκάλες του ξενοδοχείου ήταν για να τον χτυπήσει και όχι επειδή φοβόταν μήπως εξαφανιστεί, ο Κατηγορούμενος αποφεύγοντας να απαντήσει στην πιο πάνω ερώτηση η οποία ήταν βασική για να καθορίσει την θέση του για τον λόγο που ακολούθησε τον παραπονούμενο στις σκάλες, απάντησε κάτι εντελώς διαφορετικό αλλάζοντας θέμα, από αυτό που πραγματικά ρωτήθηκε. Πιο συγκεκριμένα αναφέρθηκε σε ένα άσχετο ζήτημα και δη στο χτύπημα από τον παραπονούμενο στην οροφή του οχήματος της συζύγου του (βλ. σελ 15 των πρακτικών ημερ. 14.04.22). Σε σχέση τώρα με την θέση του Κατηγορούμενου ότι ο παραπονούμενος ψευδώς ισχυρίστηκε ότι το δάκτυλο του έσπασε από το χτύπημα που του επέφερε στις σκάλες και ότι ο τραυματισμός του επήλθε από το χτύπημα στην οροφή του οχήματος του, ούτε και αυτή η θέση του μπορεί να γίνει αποδεκτή από το Δικαστήριο και απορρίπτεται. Πέραν του ότι έχω αποδεχτεί ως αληθινή την μαρτυρία του παραπονούμενου, ο Κατηγορούμενος είναι προφανές ότι προέβηκε στις πιο πάνω δικές του εικασίες για να απαλλαγεί από την ευθύνη της πράξης του. Υποστήριξε κατηγορητικά ότι δημιουργήθηκε μεγάλη ζημιά στην οροφή του αυτοκινήτου του, συγκεκριμένα βούλωμα το οποίο υπάρχει μέχρι σήμερα, χωρίς βέβαια ο ίδιος να παρουσιάσει οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστηρίου που να επιβεβαιώνει αυτόν τον ισχυρισμό, κάτι που καταδεικνύει ότι ο Κατηγορούμενος προέβαλε αυτόν τον ισχυρισμό με σκοπό να καταδείξει ότι το χτύπημα στην οροφή του αυτοκινήτου από το χέρι του ήταν τόσο δυνατό που προκάλεσε τον τραυματισμό στο δάκτυλο του παραπονούμενου. Αδιαμφισβήτητα όλα τα πιο πάνω έχουν εξανεμίσει το αληθές της εκδοχής του Κατηγορούμενου επί των ουσιωδών ζητημάτων στην υπόθεση. Σε συνδυασμό και με την μαρτυρία του παραπονούμενου την οποία αποδέχθηκα βρίσκω ότι συντρέχει σοβαρός και ικανός λόγος για να απορρίψω την εκδοχή του Κατηγορούμενου και γενικότερα την μαρτυρία του. Υπό το φως όλων των πιο πάνω κρίνω ότι ο Κατηγορούμενος δεν ήταν μάρτυρας της αλήθειας και γι' αυτό και δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Ο παραπονούμενος εργάζεται στην reception του ξενοδοχείου Olympic Lagoon στην Πάφο ως receptionist. Λόγω όμως ότι το πιο πάνω ξενοδοχείο βρισκόταν εκτός λειτουργίας την 25.01.17 ασκούσε καθήκοντα ως φρουρός ασφαλείας. Την συγκεκριμένη ημέρα και περί ώρα 12:20 ενώ βρισκόταν στον χώρο υποδοχής του ξενοδοχείου αντιλήφθηκε ένα όχημα να κατευθύνεται προς τον υπόγειο χώρο στάθμευσης. Επειδή δεν επιτρεπόταν να σταθμεύουν αυτοκίνητα στον υπόγειο χώρο λόγω του ότι το ξενοδοχείο ήταν κλειστό, ο παραπονούμενος μετέβηκε εκεί για να δει ποιος ήταν. Έξω από το εν λόγω αυτοκίνητο το οποίο ήταν σταθμευμένο βρισκόταν ο Κατηγορούμενος. Αφού o παραπονούμενος του εξήγησε ότι δεν επιτρεπόταν να βρίσκεται στον συγκεκριμένο χώρο αυτός του μίλησε με έντονο ύφος και ακολούθως συμμορφώθηκε προς τις υποδείξεις του μπαίνοντας μέσα στο αυτοκίνητο του για να φύγει. Την ίδια στιγμή ο παραπονούμενος ξεκίνησε και αυτός για να φύγει. Ο Κατηγορούμενος αφού προσπέρασε τον παραπονούμενο ενώ περπατούσε, κατέβασε το παράθυρο και άρχισε να του φωνάζει και να τον εξυβρίζει με διάφορες φράσεις. Ο παραπονούμενος αφού του είπε ξανά ότι δεν μπορούσε να αφήσει το αμάξι του στον συγκεκριμένο χώρο ο Κατηγορούμενος ξεκίνησε πάλι να κινείται με το αυτοκίνητο του και να κατευθύνεται προς την έξοδο του χώρου στάθμευσης για να φύγει. Τότε και ενώ το όχημα του βρισκόταν σε κίνηση, χτύπησε ελαφρώς το πόδι του παραπονούμενου χωρίς όμως να τον τραυματίσει. Τότε ο παραπονούμενος λόγω του χτυπήματος που δέχτηκε από το αυτοκίνητο, χτύπησε με το χέρι του πάνω στην οροφή του αυτοκινήτου του Κατηγορουμένου. Στην συνέχεια ο Κατηγορούμενος σταμάτησε το αυτοκίνητο του και αφού κατέβηκε από αυτό προχώρησε προς το μέρος του παραπονούμενου προτάσσοντας αρχικά το χέρι του επιθετικά προς αυτόν, ενώ στην συνέχεια τον χτύπησε με το δεξιό του χέρι καθώς κρατούσε το κινητό του τηλέφωνο στην αριστερή πλευρά του κεφαλιού του και πιο συγκεκριμένα στο αριστερό του μάγουλο. Ο παραπονούμενος προσπάθησε μετά το χτύπημα που δέχτηκε να τον απωθήσει αγγίζοντας τον πάνω στο στήθος του ενώ στην συνέχεια και τον πλησίασε επιχειρώντας να τον αρπάξει από τον αυχένα με αποτέλεσμα το κινητό τηλέφωνο του Κατηγορούμενου να του πέσει από το χέρι που το κρατούσε στο έδαφος. Στην συνέχεια ο παραπονούμενος ανέφερε στον Κατηγορούμενο ότι θα καλέσει την αστυνομία και κατευθύνθηκε προς τις σκάλες του ξενοδοχείου. Τότε ο Κατηγορούμενος τον ακολούθησε και στο σημείο που βρισκόντουσαν οι σκάλες του επιτέθηκε ξανά με γροθιά στο πρόσωπο. Ο παραπονούμενος με σκοπό να αποκρούσει την επίθεση που δεχόταν τοποθέτησε το χέρι του μπροστά από το πρόσωπο του για να αμυνθεί με αποτέλεσμα να του προκληθεί κάταγμα από το χτύπημα που δέχτηκε στο δάκτυλο του χεριού του. Κατά την στιγμή εκείνη το δάκτυλο του χεριού του παραπονούμενου εξαιτίας του χτυπήματος είχε γυρίσει προς τα δεξιά. Ακολούθως ο Κατηγορούμενος μετά από κάποια δευτερόλεπτα μπήκε στο αυτοκίνητο του και έφυγε από το μέρος. Ο παραπονούμενος επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου και αφού εξετάστηκε από την Δρ. Ελλάδα Καλαιτζίδου διαπιστώθηκε μετά από την ακτινογραφία που του λήφθηκε την 25.01.17 και περί ώρα 23:09 ότι έφερε κάταγμα μέσου δακτύλου δεύτερης φάλαγγας του δεξιού χεριού. Την 26/01/17 ο παραπονούμενος έδωσε γραπτή κατάθεση στην αστυνομία ενώ ο Κατηγορούμενος κατηγορήθηκε γραπτώς την 06/04/17 και ανέφερε «εγώ του έδωσα ένα ελαφρύ πάτσο στο μέτωπο του και δεν τον εξύβρισα». ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ - ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Το άρθρο 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα : «Όποιος προκαλεί παράνομα βαριά σωματική βλάβη σε άλλο είναι ένοχος κακουργήματος και υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων ή σε χρηματική ποινή ή και στις δύο αυτές ποινές». Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι: η παράνομη ενέργεια η πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης ως αποτέλεσμα της παράνομης ενέργειας. Η λέξη «παράνομα» αποδίδει πράξη η οποία γίνεται χωρίς έρεισμα στο Νόμο. Αυτό σημαίνει ότι δεν υπάρχει νόμιμη δικαιολογία για την τέλεση της όπως π.χ. αυτοάμυνα ή προστασία τρίτων προσώπων και περιουσίας (Βλ. Archbold Criminal Evidence & Practice, 2001, παρ. 19 - 210). Το συγκεκριμένο αδίκημα δεν έχει ως συστατικό στοιχείο την ειδική πρόθεση πρόκλησης βαριάς σωματικής βλάβης, όπως στο άρθρο 228(α) του Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο ποινικοποιεί την πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης η οποία γίνεται με σκοπό ακριβώς την πρόκληση μιας τέτοιας βλάβης. Είναι αρκετό ο κατηγορούμενος να διενήργησε συνειδητά την παράνομη πράξη που επέφερε την βλάβη. Συναφώς το αδίκημα συντελείται αν η πρόκληση της βλάβης μπορούσε λογικά να προβλεφθεί από τον κατηγορούμενο (Βλ. Blackstone's Criminal Practice 2003, σελ. 177). Συνεπώς ό,τι πρέπει να αποδειχθεί είναι ότι ο κατηγορούμενος παράνομα και θεληματικά με κάποιας μορφής επίθεση προκάλεσε βαριά σωματική βλάβη, έστω και αν δεν είχε ειδική πρόθεση να προκαλέσει τέτοια βλάβη. Αρκεί ακόμα και η αδιαφορία για τις συνέπειες της πράξης του που έχουν ως αποτέλεσμα να προκληθεί βαριά σωματική βλάβη. Συστατικό στοιχείο του συγκεκριμένου αδικήματος, ως προσδιορίζεται από το άρθρο 231 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, οριοθετούμενο κατά περίπτωση από τις λεπτομέρειες του αποδιδόμενου αδικήματος είναι η πρόκληση βαριάς σωματικής βλάβης (Βλ. Πισκόπου v. Δημοκρατίας
(1999)2 ΑΑΔ 342). Ο όρος «βαριά σωματική βλάβη» ερμηνεύεται στο άρθρο 4 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε. Σύμφωνα με το εν λόγω άρθρο: «βαριά σωματική βλάβη» σημαίνει σωματική βλάβη που ισοδυναμεί με ακρωτηριασμό ή επικίνδυνη σωματική βλάβη ή που επιφέρει ή που πρόκειται να επιφέρει σοβαρή ή μόνιμη βλάβη στην υγεία ή την άνεση ή που εκτείνεται μέχρι τη μόνιμη παραμόρφωση ή τη νόμιμη ή σοβαρή βλάβη εξωτερικού ή εσωτερικού σωματικού οργάνου, μεμβράνης ή αίσθησης» Στο σύγγραμμα Archbold, Criminal Pleading Evidence and Practice, έκδοση 2015, παράγραφος 19-258, σελ. 2082 αφού καταγράφεται ότι ως βαριά σωματική βλάβη χαρακτηρίζεται η πραγματικά σοβαρή σωματική βλάβη υποδεικνύεται ότι είναι ανεπιθύμητο να επιχειρηθεί οποιοσδήποτε άλλος ορισμός της. Αρκεί η βλάβη να είναι βαριάς μορφής και να συνιστά όντως σοβαρή βλάβη στην υγεία του θύματος. Επίσης, δεν είναι απαραίτητο η βλάβη να είναι μόνιμη ή επικίνδυνη (Βλ. D.P.P. v. Smith
(1960)44 Cr. App. R. 261, Αχτάρ v. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 397 και το Αγγλικό σύγγραμμα Smith and Hogan «Criminal Law», 10η έκδοση, σελ. 439). Ούτε και είναι προϋπόθεση το θύμα να χρειάζεται θεραπεία ή η βλάβη να έχει μακροχρόνιες συνέπειες. Το κριτήριο είναι η επίδραση που έχει η βλάβη στο θύμα. Εντός της έννοιας της βαριάς σωματικής βλάβης εμπίπτει και η ψυχιατρική βλάβη, όχι, όμως, η ψυχολογική βλάβη. Το ζήτημα τίθεται ως εξής: «¨Grievous bodily harm¨ should be given its ordinary and natural meaning of really serious bodily harm, and it is undersirable to attempt any further definition of it: DPP v. Smith
(1961)A.C. 290, HL; R. v. Cunningham
(1982)A.C. 566, HL; R. v. Brown (A.)
(1994)1 A.C. 212, HL; R. v. Brown and Stratton
(1998)Crim L.R. 485, CA. It is not necessary that the harm should be either permanent or dangerous: R. v. Ashman
(1858)1 F. & F. 88. Nor is it a precondition that the victim should require treatment or that the harm would have lasting consequences; in assessing whether particular harm was "grievous", account had to be taken of the effect on, and includes psychiatric injury: R. v. Ireland; R. v. Bustow
(1998)A.C. 147, HL; but not psychological injury; R. v. Dhaliwal
(2006)2 Cr.App. R. 24,CA». Στην απόφαση Αχτάρ v. Αστυνομίας
(2010)2 ΑΑΔ 397, που πιο πάνω μνημονεύεται, υποδεικνύεται στην σελίδα 421 ότι στην έννοια της βαριάς σωματικής βλάβης αποδίδεται η συνήθης γραμματική της έννοια. Στην Evripides Christou ν. The Police
(1972)2 CLR 38 αποφασίστηκε πως το κάταγμα παγίδας το οποίο ήταν επώδυνο και ανάγκασε το θύμα να παραμείνει στο Νοσοκομείο για δύο ημέρες ήταν σοβαρός τραυματισμός της άνεσης του θύματος και, συνεπώς, βαριά σωματική βλάβη εν τη εννοία του άρθρου 4. Στην υπόθεση Patatinis v. Police
(1985)2 CLR 110 ο κατηγορούμενος όρμισε προς το θύμα και το γρονθοκόπησε στο μέτωπο με αποτέλεσμα, εκτός των άλλων, να σπάσει κόκαλο του αριστερού χεριού το οποίο έπρεπε να τοποθετηθεί σε γύψο. Κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι ορθά ο κατηγορούμενος καταδικάστηκε για το αδίκημα του άρθρου 231 του Ποινικού Κώδικα παρά το γεγονός ως και το Ανώτατο Δικαστήριο αναγνώρισε ότι το σπάσιμο δεν προκλήθηκε από κτύπημα προορισμένο για την επίτευξη του σκοπού αυτού, αλλά ήταν το αποτέλεσμα της πτώσης του θύματος μετά την γροθιά. Υπό το φως των δοσμένων περιστάσεων κρίθηκε ότι ο δράστης ήθελε την απλή σωματική βλάβη, πλην όμως, αδιαφόρησε για τα παραπέρα αποτελέσματα της πράξης του. Στην υπόθεση Γεώργιος Χαραλάμπους ν. Αστυνομίας
(1998)2 ΑΑΔ 463 το κάταγμα ρινικών οστών, μεταξύ άλλων κακώσεων, κρίθηκε ότι συνιστά βαριά σωματική βλάβη (Βλ., επίσης, Αεροπόρος ν. Αστυνομίας
(1992)2 ΑΑΔ 275). Στρεφόμενος στα περιστατικά που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση διαπιστώνω ότι η ενέργεια του Κατηγορούμενου να χτυπήσει τον παραπονούμενο δεν βρίσκει έρεισμα στον νόμο υπό την έννοια ότι καμία νόμιμη δικαιολογία δεν υπήρχε για την τέλεσή της. Επομένως, ήταν μια παράνομη ενέργεια. Επίσης, ο Κατηγορούμενος, προδήλως, γνώριζε ότι μια τέτοια πράξη ενείχε σοβαρό κίνδυνο για την σωματική ακεραιότητα του παραπονούμενου. Το μέγεθος της προκληθείσας βλάβης που υπέστη ο παραπονούμενος όπως αυτό καταμαρτυρείται μέσα από την ακτινογραφία (Τεκμήριο 8), την κατάθεση της ιατρού Δρ. Ελλάδα Καλαιτζίδου (Τεκμήριο 11) αλλά και του ιατρικού πιστοποιητικού που έχει εκδώσει (Τεκμήριο 2) είναι ενδεικτικά του μεγέθους που χαρακτηρίζει την επίθεση που δέχτηκε από τον Κατηγορούμενο. Πάντως, ενώπιον μου δεν τέθηκε οτιδήποτε που να συνηγορεί με το αντίθετο. Αν μη τι άλλο όφειλε ο Κατηγορούμενος να προβλέψει ότι από την πράξη του αυτή τίθετο σε κίνδυνο η σωματική ακεραιότητα του παραπονούμενου. Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι ο Κατηγορούμενος διενήργησε την παράνομη πράξη και επιτέθηκε στον παραπονούμενο επιφέροντας του βλάβη συνειδητά και θεληματικά. Είναι δε αδιάφορο σύμφωνα με την Νομολογία αν δεν είχε ειδική πρόθεση να προκαλέσει την βλάβη που εν τέλει προκάλεσε. Το κάταγμα του μεσαίου δακτύλου δεύτερης φάλαγγας του δεξιού χεριού του παραπονούμενου συνιστά βαριά σωματική βλάβη όπως ο όρος αυτός έχει αναλυθεί από την Νομολογία. Υπό το φως των πιο πάνω η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε και απέδειξε την κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.Συνακόλουθα ο Κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος στην πρώτη κατηγορία. Πιστό Αντίγραφο (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε. Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.