Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας ν. VLADIMIR IVANOVITCH

Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας ν. VLADIMIR IVANOVITCH KUKUSHKIN, Αρ. Αίτησης 1/21, 21/9/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B62 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Σ. Συμεού, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης 1/21 Αναφορικά με τον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο 97/70 και Αναφορικά με τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικό) Νόµο 95/70 και Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση του VLADIMIR IVANOVITCH KUKUSHKIN , από την Ρωσία Ημερομηνία: 21.09.22 Για την Αιτούσα: κ. Σ. Ερωτοκρίτου Για τον Καθ' ου η Αίτηση: κ. Θ. Αθανασίου με κ. Σ. Παπαγεωργίου Καθ' ου η αίτηση: παρόν Α Π Ο Φ Α Σ Η Η παρούσα διαδικασία αφορά αίτημα της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση του VLADIMIR IVANOVITCH KUKUSHKIN (στο εξής ο Καθ' ου η αίτηση), Ρώσου υπηκόου, κάτοχου του Ρωσικού διαβατηρίου, με αρ. [ ], ο οποίος γεννήθηκε στις 07.03.55, στην πόλη [ ] της περιφέρειας του Ροστόφ της Ρωσίας. Η έκδοση του Καθ' ου η αίτηση ζητείται δυνάμει της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων, με σκοπό αυτός να δικαστεί για το αδίκημα της απάτης, δηλαδή υπεξαίρεσης ξένης περιουσίας και κατάχρησης εμπιστοσύνης, το οποίο διαπράχθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 15.07.10 - 08.07.13 στην Ρωσική Ομοσπονδία κατά παράβαση της διάταξης 4 του άρθρου 159 του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα, το οποίο τιμωρείται με ποινή φυλάκισης μέχρι και 10 έτη. Πιο συγκεκριμένα, καταλογίζεται από τις Ρωσικές Αρχές στον Καθ' ου η Αίτηση, ότι κατά το πιο πάνω αναφερόμενο χρονικό διάστημα, ενώ διενεργούσε ως διευθυντής της εταιρίας LLC «GK-Tehstroy-2» (Εργολάβος), συνήψε κρατικές συμβάσεις για κατασκευαστικά έργα με το Ομοσπονδιακό Δημόσιο ίδρυμα « Διεύθυνση Διοικητικών Κτηρίων του Υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδία επ' ονόματι FSE «ΟΟΒ Mineconomrazvite» το οποίο εκπροσωπείτο από τον προιστάμενο κ. Στράχ Α.Ι και χωρίς πρόθεση να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που απορρέαν από τις πιο πάνω συμβάσεις που είχε συνάψει, τους προμήθευσε, με έγγραφα που περιείχαν εν γνώση του ψευδείς πληροφορίες σχετικά με την εκτέλεση των πιο πάνω κατασκευαστικών έργων ως αυτά περιγράφονται μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί. Ως αποτέλεσμα των ενεργειών του Καθ' ου η Αίτηση, οι Ρωσικές Αρχές υποστηρίζουν ότι ο τελευταίος, ενεργώντας με πρόθεση υπεξαίρεσε τα δημοσιονομικά χρήματα της Ρωσικής Ομοσπονδίας με σκοπό τον προσωπικό εμπλουτισμό, δηλαδή το χρηματικό ποσό των 142,111,284.96 ρωσικών ρουβλιών, δηλαδή, το αντίστοιχο σε ευρώ - περίπου - 1.635,

Παραδεκτά γεγονότα Έχει δηλωθεί ως παραδετκό γεγονός το περιεχόμενο των εγγράφων τα οποία κατατέθηκαν από κοινού την 01.08.22 και περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο
Πιο συγκεκριμένα στην επιστολή ημερ. 17/02/22 γίνεται αναφορά για την συνάντηση των Υπουργών Δικαιοσύνης του Συμβουλίου της Ευρώπης στην οποία συζητήθηκαν διάφορα ζητήματα μεταξύ των οποίων και οι επιπτώσεις της κατάστασης στην Ουκρανία στη διμερή δικαστική συνεργασία. Επίσης παραδεκτό γεγονός, αποτελεί και η επιστολή ημερ. 18 Μαρτίου του 22 του Δρ. Λούη Παναγή, Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με τα θέματα που συζητήθηκαν από τους Υπουργούς Δικαιοσύνης των κρατών μελών την 4η Μαρτίου του
Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε επίσης η επιστολή του Δρ. Λούη Πατσαλίδη προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με τις επιπτώσεις της κατάστασης στην Ουκρανία στην διμερή δικαστική συνεργασία. Σύμφωνα με το πιο πάνω έγγραφο, ο Δρ. Λούης Πατσαλίδης ενημερώνει την 28η Μαρτίου του 2022 τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών ότι σε διαδικασία έκδοσης φυγόδικου, η δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση ενημέρωσε την Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης ότι η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης αποφάσισε την αποβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης καθώς και ότι ακόμη και η ίδια η Ρωσική Ομοσπονδία στις 15.03.22 ενημέρωσε τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την αποχώρηση της και την πρόθεση της να καταγγείλει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ). Σύμφωνα επίσης με το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 12.04.22 το οποίο απέστειλε ο κ. Κωσνταντίνος Κωνσταντίνου εις απάντηση των ερωτημάτων που του είχαν τεθεί στο ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 07.04.22 το οποίο απέστειλε ο Μ.Α.2 ζητώντας διευκρινίσεις λόγω των ζητημάτων που έχουν προκύψει στις διαδικασίες έκδοσης φυγοδίκων, επιβεβαιώνεται η αποβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης καθώς και ότι από την 16.09.22 η Ρωσική Ομοσπονδία θα παύσει πλέον να είναι μέλος της ΕΣΔΑ. Μαρτυρία Αιτούσας Χώρας Κατά την ακρόαση της αίτησης κατέθεσαν από την πλευρά της Αιτούσας χώρας μάρτυρες (στο εξής Μ.Α.) και από την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση επίσης μάρτυρες (στο εξής Μ.Υ.). Κατατέθηκαν συνολικά 36 τεκμήρια, αρκετά από τα οποία είναι πολυσέλιδα ενώ κάποια από αυτά συνοδεύονται από επιπλέον έγγραφο υλικό. Λόγω του όγκου του μαρτυρικού υλικού και ιδιαίτερα των εγγράφων που κατατέθηκαν θα γίνει όσο το δυνατό συνοπτική αναφορά της μαρτυρίας στο μέρος αυτό. Ως Μ.Α.1 κατέθεσε ο Α/Αστ.3892 Αχιλλέας Νικολάου, ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Πάφου και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα το οποίο ασχολείται με τον εντοπισμό και σύλληψη φυγοδίκων και εκζητουμένων προσώπων. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, στις 18.03.21 και ώρα 11:30 μετέβηκε στην οδό Ξερολίμνης στην Πέγεια και συνέλαβε δυνάμει Προσωρινού Δικαστικού Εντάλματος Σύλληψης τον Καθ ού η αίτηση, ως ύποπτο για το αδίκημα της απάτης το οποίο κατ' ισχυρισμό των Αρχών της Ρωσικής Ομοσπονδίας διαπράχθηκε μεταξύ των ημερομηνιών 15.07.10 και 08.07.13 στην Ρωσία. Σύμφωνα με τον Μ.Α.1, κατά την εκτέλεση του εν λογω εντάλματος εξήγησε τους λόγους της σύλληψης του Καθ' ού η αίτηση στην αγγλική γλώσσα ,την οποία και αντιλαμβανόταν και αφού του επέστησε την προσοχή του στον νόμο απάτησε « I know for this case». Η γραπτή κατάθεση του Μ.Α.1 αποτελεί το Τεκμήριο
Ο μάρτυρας κατέθεσε επίσης τον όρκο (Τεκμήριο 2) βάση του οποίου εκδόθηκε το Προσωρινό Ένταλμα Σύλληψης (Τεκμήριο 3) καθώς και έγγραφο πληροφόρησης των δικαιωμάτων που παρασχέθηκαν στον Καθ' ού η αίτηση το οποίο και υπέγραψε αφου πρώτα τα ανέγνωσε (Τεκμήριο 4). Περαιτέρω κατέθεσε κατά την κυρίως εξεταση του, έγγραφο με τίτλο «WANTED PERSON DIFFUSION» στο οποίο αναφέρεται ότι εναντίον του Καθ' ού η αίτηση εκδόθηκε ένταλμα, δηλαδή την διεθνή αναζήτηση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα το έγγραφο αυτό του αποστάληκε από τα γραφεία της INTERPOL στην Λευκωσία μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (Τεκμήριο 5). Τέλος, ο Μ.Α.1 κατέθεσε την Διμερή Σύμβαση για την έκδοση Φυγοδίκων (Τεκμήριο 6). Ως Μ.Α.2 κατέθεσε ο Αντρέας Κυριακίδης, Προϊστάμενος της Μονάδας Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Σύμφωνα με τον μάρτυρα στις 19.04.21 παραλήφθηκε από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας δια της διπλωματικής οδού, αίτημα για την έκδοση του Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο 9Α και 9Β). Το άιτημα στην συνέχεια προωθήθηκε στην νομική σύμβουλο του Υπουργείο Δικαιοσύνης η οποία σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία προέβηκε σε ετοιμασία του προσχεδίου της Εξουσιοδότησης η οποία εκδόθηκε τελικά από την Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης, κ. Έμιλυ Γιολίτη και φέρει ημερομηνία 20.04.
Η Εξουσιοδότηση προς έναρξη της διαδικασίας αποτελεί το Τεκμήριο
Πέραν του Τεκμηρίου 18 ο μάρτυρας κατέθεσε και τα ακόλουθα έγγραφα: · Έγγραφο του Υπουργείου Εξωτερικών με τίτλο «Αίτημα Ρωσίας για έκδοση του Ρώσου υπηκόου κου. Vladimir Ivanovitch KUKUSHKIN» ημερ. 19.04.21 (Τεκμήριο 7) · Ρηματική Διακοίνωση της Πρεβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσιά ημερ.19.04.21 με την οποία προωθείται το αίτημα έκδοσης του Καθ' ου η αίτηση από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα (Τεκμήριο 8). · Επιστολή του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 08.04.21 με την οποία υποβάλλεται τόσο το αίτημα έκδοσης του Καθ' ου η αίτηση καθώς και συγκεκριμένες εγγυήσεις που παρέχει η Ρωσική Ομοσπονδία (Τεκμήριο 9Α στην Ρωσική γλώσσα και 9Β στην Ελληνική). · Έγγραφο με τίτλο «Απόφαση περί άσκησης ποινικής δίωξης κατά του Κατηγορούμενου» ημερ. 02.09.20 (Τεκμήριο 10 Α στην Ρωσσική γλώσσα και 10Β στην Ελληνική). · Έγγραφο με τίτλο «Απόφαση περί καταζήτησης του Κατηγορουμένου» ημερ. 04.08.20 (Τεκμήριο 10Α στην Ρωσική γλώσσα και 10Β στην Ελληνική). · Έγγραφο με τίτλο «Απόφαση περί κύρηξης του Κατηγορούμενου διεθνώς καταζητούμενου» ημερ. 12.10.20 (Τεκμήριο 12Α στην Ρωσική γλώσσα και 12Β στην Ελληνική). · Έγγραφο με τίτλο «Απόφαση περι ορισμού του περιοριστικού μέτρου σε μορφή κράτησης» ημερ. 28.10.20 (Τεκμήριο 13 Α στην Ρωσική γλώσσα και 13Β στην Ελληνική). · Φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου του Καθ' ου η αίτηση στην Ρωσική γλώσσα (Τεκμήριο 14Α) και στοιχεία που αφορούν το πρόσωπο του Καθ' ου η αίτηση όπως προκύπτουν από το διαβατήριο του, στην Ελληνική Γλώσσα (Τεκμήριο 14Β). · Έγγραφο του Υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 10.09.20 σε σχέση με την απόκτηση υπηκοότητας της Ρωσικής Ομοσπονδίας από τον Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο 15Α στην Ρωσική γλώσσα και 15Β στην Ελληνική). · Έγγραφο με τίτλο «Απόσπασμα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας» (Τεκμήριο 16Α στην Ρωσική γλώσσα και 16Β στην Ελληνική). · Έγγραφο με τίτλο «Βεβαίωση σχετικά με την ουσία της κατηγορίας στην ποινική υπόθεση Νο. 12002007703000167» ημερ. 29.03.21 (Τεκμήριο 17Α στην Ρωσική γλώσσα και 17Β στην Ελληνική). · Ευρωπαική Σύμβαση για την Έκδοση Φυγοδίκων, Πρόσθετο Πρωτόκολλο και Δεύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο σε αυτήν - Έκδοση Πιστοποιητικού στην βάση του Περί της Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου Αρ.103(Ι) του 2002 (Τεκμήριο 19). · Βεβαίωση από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε σχέση με τον χρόνο παραγραφής του αδικήματος στην Ρωσική Ομοσπονδία (Τεκμήριο 20). Από τα πιο πάνω τεκμήρια προκύπτει ότι αυτά έχουν διατυπωθεί στην Ρωσική γλώσσα ενώ συνοδεύονται και από την μετάφραση τους, στην Ελληνική γλώσσα. Σημειώνεται ότι η μετάφραση των εγγράφων έγινε από τις Ρωσικές Αρχές. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α2 κλήθηκε να διευκρινίσει υπό ποια μορφή και τρόπο προωθήθηκε η Εξουδιοδότηση προς υπογραφή από την Υπουργό. Ο Μ.Α.2 ανέφερε ότι ετοιματηκε το προσχέδιο το οποίο η Υπουργός είχε δικαίωμα να επιφέρει στο περιεχόμενο του οποιεσδήποτε διορθώσεις ή αλλαγές επιθυμούσε. Επίσης ο Μ.Α.2 κλήθηκε να αναφέρει στο Δικαστήριο κατά πόσο οι σφραγίδες που φαίνονται επί του Τεκμηρίου 10 είναι σφραγίδες της Δικαστικής Αρχής της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Ο Μ.Α2 απαντώντας διευκρίνισε ότι δεν αμφισβητεί σε καμία περίπτωση ότι οι σφραγίδες αυτές τέθηκαν επί του εγγράφου αλλά και άλλων εγγράφων με τα οποία προωθείται η έκδοση, από τις Δικαστικές Αρχές της Ρωσίας. Η πιο πάνω θέση του Μ.Α.2 έτυχε αμφισβήτησης από τον συνήγορο του Καθ' ου η αίτηση ο οποίος υπέβαλε στον μάρτυρα ότι το Τεκμήριο 10 είναι παράτυπο επειδή δεν φέρει τις δέουσες κεκυρωμένες σφραγίδες ή και αποδεικτικά. Η ίδια θέση του συνηγόρου σε σχέση με τις σφραγίδες που έχουν τεθεί στα έγγραφα τα οποία παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο, υποβλήθηκε στον Μ.Α.2 αναφορικά και με το Τεκμήριο 13, το οποίο ο μάρτυρας ανέφερε ότι αποτελεί το Ένταλμα που έχει εκδοθεί από τις Ρωσικές Αρχές. Γενικά στον Μ.Α.2 τέθηκαν από την υπεράσπιση οι πιο κάτω θέσεις εκ μέρους της Υπεράσπισης : Αρχικά ότι στην διαδικασία περί της λήψης απόφασης περί ορισμού του περιοριστικού μέτρου σε μορφή κράτησης οι Ρωσικές Αρχές παραβίασαν το δικαίωμα του Καθ' ου η αίτηση να εκπροσωπηθεί από τον δικηγόρο της επιλογής του ο οποίος κατά την παρουσία του στην συγκεκριμένη διαδικασία δεν παρουσιάστηκε με νομότυπο διοριστήριο. Συνεπώς ήταν η θέση του συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση ότι παραβιάστηκε το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ αφού δεν δόθηκε η επιλογή στον Καθ' ου η αίτηση είτε να εκπροσωπηθεί από τον δικηγόρο της επιλογής του, είτε αυτοπροσώπος. Επίσης ότι οι ανακριτικές αρχές της Ρωσίας γνώριζαν τον τόπο διαμονής του και ότι όφειλαν να τον ενημερώσουν. Επίσης υποστηρίχθηκε ότι η απόφαση που λήφθηκε μπορούσε να εφεσιβληθεί εντός 3 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης αλλά δεν εφεσιβλήθηκε από τον συνήγορο που Ρωσική Ομοσπονδία έχει διορίσει εσκεμμένα. Υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι από τα έγγραφα που έχουν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της έκδοσης του Καθ' ου ή αίτηση, απουσιάζει οποιοδήποτε κατηγορητήριο που να περιγράφονται οι κατηγορίες που αντιμετωπίζει ο εκζητούμενος. Ο Μ.Α.2 απαντώντας, εξήγησε, ότι έχει παρουσίασει το Τεκμήριο 10Β που αφορά την απόφαση για την ποινική δίωξη του Καθ' ου η αίτηση στο οποίο περιγράφονται λεπτομερώς οι παράνομες ενέργειες στις οποίες προέβηκε και για τις οποίες του προσάπτονται οι εναντίον του κατηγορίες. Υποβλήθηκε επίσης στον Μ.Α.2, ότι η ποινική δίωξη που ασκήθηκε εναντίον του Καθ' ου η αίτηση είναι καταχρηστική και εκδηκιτική αφού πίσω από την δίωξη του, κρύβονται πολιτικά και οικονομικά κίνητρα. Πιο συγκεκριμένα, αποτέλεσε θέση Υπεράσπισης ότι αφενός επειδή η σύμβαση που είχε συνάψει ο Καθ΄ ου η Αίτηση ήταν δημόσια σύμβαση αλλά και αφετέρου επειδή πίσω από τα κατασκευαστικά έργα που είχε αναλάβει, κρύβονται πολιτικές σκοπιμότητες αφού συνδέονται διάφορα πολιτικά πρόσωπα, η ποινική δίωξη ασκήθηκε για αλλότριους λόγους και έγινε κακόπιστα. Ο Μ.Α 2 διαφώνησε με την πιο πάνω θέση αναφέροντας ότι στο Τεκμήριο 9Β παρέχονται εγγυήσεις από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδιάς σε σχέση με την διαδικασία που επίκειται να ακολουθηθεί. Σύμφωνα με τον μάρτυρα ο Γενικός Εισαγγελέας της Ρωσικής Ομοσπονδίας εγγυάται ότι το αίτημα δεν έχει στόχο να διωχθεί ο Καθ' ου η αίτηση για λόγους πολιτικούς, θρησκευτικούς, φυλετικούς ή εθνικούς. Υποβλήθηκε επίσης η θέση στον Μ.Α2 ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει διαπράξει οποιαδήποτε παράνομη ή παραβατική συμπεριφορά. Ο Μ.Α.2 απαντώντας, εξήγησε ότι από το σύνολο των εγγράφων που έχει καταθέσει προκύπτουν οι αξιόποινες πράξεις που αποδίδονται στον Καθ' ου η αίτηση και του αποδίδουν την εγκληματική συμπεριφορά. Αποτέλεσε επίσης θέση της Υπεράσπισης, ότι, από την αποδιδόμενη εγκληματική συμπεριφορά στον Καθ' ου η Αίτηση έχει διαρεύσει μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι σήμερα που ζητείται η έκδοση του. Ο μάρτυρας απαντώντας παρέπεμψε τον συνήγορο στο Τεμήριο 20 μέσα από το οποίο προκύπτει ότι το αδίκημα που του καταλογίζεται και για το οποίο ζητήθηκε η έκδοση του Καθ'ου η αίτηση δεν έχει παραγραφεί. Υποβλήθηκε επίσης ότι για την διάπραξη του αδικήματος που περιγράφεται στο Τεκμήριο 20 απαιτείται συγκεκριμένος δόλος ο οποίος στην παρούσα περίπτωση απουσιάζει. Πιο συγκεκριμένα υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι με βάση το Τεκμήριο 18 δεν προκύπτει η διάπραξη των αδικημάτων της κλοπής με βάση το άρθρο 159 του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα καθότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν είχε οποιοδήποτε δόλο για να αποσπάσει το χρηματικό ποσό το οποίο και κατηγορείται ότι έκλεψε. Ο μάρτυρας διαφώνησε παραπέμποντας το Δικαστήριο στο περιεχόμενο των εγγράφων που έχει καταθέσει. Η πλευρά της Υπεράσπισης, υπέβαλε ακόμη την θέση στον Μ.Α.2 ότι με βάση το Τεκμήριο 18 δεν προκύπτουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος με αποτέλεσμα να ελλείπει το στοιχείο της αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας και άρα να μην πληρείται μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί αυτή η αρχή. Ο Μ.Α.2 δεν αποδέχτηκε την πιο πάνω θέση παραπέμποντας την Υπεράσπισης στα σχετικά έγγραφα που κατατατέθηκαν. Στον μάρτυρα υποβλήθηκε επίσης η θέση ότι η ποινική δικαιοσύνη στην Ρωσία είναι προκατηλειμένη υπέρ της Κατηγορούσας Αρχής και ότι η προκατάληψη αυτή προκύπτει και στην παρούσα υπόθεση αφού ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η αίτηση για αδικήματα που κατ' ισχυρισμό έλαβαν χώρα από το 2010 -
Ο συνήγορος επισης υπέβαλε στον Μ.Α2 ότι με βάση το άρθρο 159

(4)του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα δεν μπορεί να εκδοθεί διεθνή ένταλμα αναζήτησης και ότι η θέση του Υπουργείου σε άλλες υποθέσεις στο παρελθόν ήταν ότι έπρεπε να εκδίδεται στην βάση άλλου άρθρου του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα, δηλαδή του άρθρου

Ο συνήγορος υπέβαλε περαιτέρω στον μάρτυρα ότι σε περίπτωση έκδοσης του Καθ' ου η αίτηση στην Ρωσία θα υπάρξει κατάφωρη παραβίαση των ανθρώπινων δικαιώματων του. Ο Μ.Α2 παρέπεπμψε την Υπεράσπισης στις εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί από τις Ρωσικές Αρχές. Ότι οι Ρωσικές Αρχές δεν εκπλήρωσαν το καθήκον ειλικρίνιας ως όφειλαν προς τις αρχές της Δημοκρατίας αφού απέκρυψαν γεγονότα κάτι το οποίο συνηγορεί ότι η δίωξη του πιθανόν μετά από τόσα χρόνια να είναι αποτέλεσμα αλλότριων κινήτρων. Τέλος, υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι δεν προσφέρθηκε από τον ίδιο σαφή μαρτυρία κατά πόσο έχει εκδοθεί και είναι σε ισχύ ένταλμα σύλληψης στην Ρωσία για την παρούσα υπόθεση. Ο Μ.Α 1 διαφώνησε και παρέπεμψε στο Τεκμήριο 13 αναφέροντας ότι αυτό είναι το ένταλμα σύλληψης που εκδόθηκε από τις Ρωσικές Αρχές. Ο Μ.Α.2 γενικά διαφώνησε με όλες τις πιο πάνω θέσεις που του υποβλήθηκαν υποστηρίζοντας ότι με βάση το σύνολο του περιεχομένου των εγγράφων που έχει παρουσιάσει και προσκομίσει ενώπιον του Δικαστηρίου η έκδοση του στην Ρωσική Ομοσπονδία είναι δεόντως δικαιολογημένη. Ως Μ.Α.3 κατέθεσε η Μαρία Μούντη η οποία εργάζεται στον Τομέα Διεθνούς Συνεργασίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. Στον τομέα που εργάζεται χειρίζεται όπως ανέφερε αιτήσεις δικαστικής συνδρομής και αναπληρώνει συναδέλφους της σε ζητήματα έκδοσης φυγοδικών και ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης. Ο σκοπός της παρουσίας της στο Δικαστήριο, ήταν η κατάθεση εγγράφων τα οποία περιλαμβάνουν ερωτήματα που τέθηκαν προς τις Ρωσικές Αρχές από τον Μ.Α.2 προς διευκρίνιση των θέσεων που προβλήθηκαν από την Υπεράσπιση κατά την αντεξέταση του. Το ηλεκτρονικό μήνυμα στο οποίο απαντήθηκαν τα ερωτήματα που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 21 αποτελεί το Τεκμήριο 22 ενώ η απάντηση των Ρωσικών Αρχών μεταφρασμένη στην Ελληνική γλώσσα το Τεκμήριο 22Α. Επίσης ηλεκτρονικό μήνυμα των Κυπριακών Αρχών προς τις Ρωσικές Αρχές ημερ. 07.12.21 αποτελεί το Τεκμήριο 23 ενώ η απάντηση στα ερωτήματα του Τεκμηρίου 23 περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 24 και 24Α. Αποτέλεσε θέση της Υπεράσπισης, ότι οι διευκρινίσεις που έχουν δοθεί από τις Ρωσικές Αρχές έχουν σκοπό να καλύψουν κενά που δημιουργήθηκαν από τις θέσεις που έχουν υποβληθεί από την πλευρά του Καθ' ου η Αίτητη επειδή ο τελευταίος έχει απορρίψει τις θέσεις των Ρωσικών Αρχών ως αναληθείς. Επίσης υποβληθηκε στην μάρτυρα ότι οι Ρωσικές Αρχές μπορούσαν να εντοπίσουν εύκολα τον Καθ' ου η Αίτηση αφού η σύζυγος του εργαζόταν στην Πρεσβεία της Ρωσίας στην Λετονία και ότι επίσης ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν στην Κύπρο από το 2010 και διέμενε σε συγκερκιμένη διεύθυνση ενώ το όνομα του ήταν καταχωρημένο και στην Α.Η.Κ. Μαρτυρία Καθ' ου η Αίτηση Ο Καθ' ού η Αίτηση κατά την κυρίως εξέταση του ζήτησε και κατέθεσε την γραπτή του δήλωση την οποία και υιοθέτησε (Τεκμήρια 25Α και 25Β). Σε αυτήν αναφέρεται στις εργασίες που διενεργούσε η κατασκευαστική εταιρεία που διατηρούσε με έδρα την Μόσχα κατά τα έτη 2001 με 2014 της οποίας ήταν ο διευθυντής. Σύμφωνα με τον ίδιο, η εταιρεία του αναλάμβανε επί το πλείστο δημόσια έργα. Η εταιρεία του ονομαζόταν GK-Tekhstroy-2 ενώ όπως ισχυρίστηκε δεν διατηρούσε συμμετοχή σε οποιαδήποτε άλλη εταιρεία. Από το 2015 - 2017 εργάστηκε στη δημόσια υπηρεσία και πιο συγκεκριμένα στο Γραφείο του Δικαστικού Τμήματος στην Περιφέρεια της Μόσχας ως επικεφαλής του κατασκευαστικού τμήματος. Λόγω προβημάτων υγείας που αντιμετώπιζε, εγκατέλειψε την εργασία του και μετέβηκε στην Ρίγα της Λετονίας επειδή εργαζόταν η σύζυγος του στην πρεσβεία της Ρωσίας. Μάλιστα αποτελεί ισχυρισμό του καθ' ου η Αίτηση μέσα από την γραπτή του δήλωση, ότι από την Ρωσία έφυγε με νόμιμο τρόπο χρησιμοποιώντας τις διεθνείς μεταφορές ενώ όπως υποστηρίζει δεν του είχε επιβληθεί οποιοδήποτε μέτρο περιορισμού στις μετακινήσεις του εκτός της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εξήγησε επίσης ότι από το έτος 2019 διαμένει στην Πέγεια σε ιδιόκτητη κατοικία με την σύζυγο του ενώ αποτελεί θέση του ότι από το 2017 επισκεπτόταν την Ρωσική Ομοσποδνία σε διάφορα χρονικά διαστήματα για να καταθέσει στην υπόθεση του κ. Στραχ ως μάρτυρας. Όσον αφορά τον κ. Στραχ, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει στην γραπτή του δήλωση ότι τον γνώρισε όταν η εταιρεία του είχε κερδίσει την προσφορά για την κατασκευή παιδικής κατασκήνωσης κατά το έτος 2010 και έτσι υπέγραψαν μεταξύ τους δύο συμβάσεις για κατασκευή 8 κτιρίων και ανακατασκευής μηχανολογικών δικτύων εντός της επικράτειας της παδικής κατασκήνωσης μέχρι το τέλος του
Ο Στράχ σύμφωνα με τον μάρτυρα, ήταν ο προιστάμενος της κρατικής εταιρίας η οποία είχα αναρτήσει στο διαδίκτυο τις ανακοινώσεις για την ληψη προσφορών. Συμφωνα με τους όρους των συμβολαίων, ο Καθ' ου η αίτηση, παρείχε ασφαλιστική κάλυψη για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του στις δύο συμβάσεις που υπέγραψε. Αποτελεί επίσης βάσική θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ουδέποτε ο δικαιούχος του έργου, δηλαδή η κρατική εταιρεία την οποία διέυθυνε ο Στράχ, παραπονέθηκε ή ενεργοποίησε τις σχετικές ρήτρες των ασφαλιστικών συμβολαίων. Υποστηρίζει επίσης ότι λόγω της αδράνειας του κρατικού μηχανισμού της Ρωσίας να λάβουν αστικά μέτρα εναντίον της εταιρείας του, με αποτέλεσμα να υπάρξει παραγραφή, η ποινικη διαδικασία ξεκίνησε εναντίον του εκδικητικά για να επιτύχουν με αυτό τον τρόπο οι Ρωσικές Αρχές να αποκαταστήσουν τις αποζημιώσεις που διεκδικούν από την διαιτησία. Σε σχέση με την τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων που η εταιρεία του Καθ' ού η Αίτηση όφειλε να τηρήσει για να ολοκληρώσει τα κατακευαστικά έργα που είχε αναλάβει και για τα οποία υπογράφησαν οι δύο συμβάσεις, ο Καθ' ού η αίτηση επιρρήπτει ευθύνες στις σημαντικές ελλείψεις που εντοπίστηκαν στο σχεδιασμό των κτηρίων και συνεπακόλουθα στην ασφάλεια τους, τις οποίες όπως υποστήριξε κατηγορηματικά, η εταιρεία του, δεν είχε καμία απολύτως υποχρέωση να εξαλείψει, γεγονός που είχε πληροφορήσει και την ανακρίτρια της υπόθεσης. Αποτελεί ουσιαστικά θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η εταιρεία του δεν ολοκληρωσε τις εργασίες- υποχρεώσεις της σύμβασης επειδή η εταιρεία του Στραχ, δεν μπορούσε να διορθώσει τα λάθη στο έργο και έτσι η χρηματοδότηση διακόπηκε. Ο Καθ' ού η αίτηση υποστηρίζει ακόμη μέσα από την γραπτή του δήλωση, ότι οι Ρωσικές Αρχές έχουν ασκήσει ποινική δίωξη εναντίον του για το αδίκημα της απάτης, χωρίς να προκύπτει μέσα από τα έγγραφα που έχουν αποσταλεί ότι διέπραξε οποιοδήποτε αδίκημα με δόλο. Ούτε και ότι έχει παρασχεθεί οποιαδήποτε τεκμηριωμένη πληροφορία στις Κυπριακές Αρχές που να καταδυκνύει ότι έχει διαπράξει οποιοδήποτε αδίκημα ή ότι σκόπευε να διαπράξει αδικήματα. Ούτε και ότι είχε πρόθεση να οικειοποιηθεί χρήματα από το κράτος αφού η υπόθεση που έχει προκύψει εναντίον του, εστιάζεται μόνο στην κατάθεση του κ. Στράχ. Ο ίδιος υποστηρίζει ότι εάν είχε σκοπό να κλέψει χρήματα και να μην εκπληρώσει τις συμβάσεις που υπέγραψε, οι παραβάσεις αυτές, θα εντοπίζονταν κατά την περίοδο 2011 - 2013 και θα μπορούσαν να αποκατασταθούν από τις εγγυήσεις που είχαν καθοριστεί από την σύμβαση. Άρα η θέση του είναι ότι τα ισχυριζόμενα αδικήματα, ουδέποτε έχουν διαπραχθεί. Παραπονείται επίσης έντονα ο Καθ' ού η Αίτηση, ότι οι Ρωσικές Αρχές, αυτοβούλως διόρισαν άγνωστο προς τον ίδιο δικηγόρο για να τον εκπροσωπήσει. Μάλιστα αποτελεί θέση του Καθ' ου η Αίτηση, ότι ο δικηγόρος αυτός, παρά το ότι γνώριζε τον αριθμό του τηλεφώνου του και μπορούσε συνεπώς να επικοινωνήσει μαζί του εντούτοις δεν έπραξε κάτι τέτοιο, με αποτέλεσμα να μην τον ενημερώσει ότι με απόφαση του Δικαστηρίου έχει τοποθετηθεί στην λίστα διεθνών καταζητουμένων προσώπων. Επίσης παραπονείται ότι δεν τον ενημέρωσε επίσης, ότι ελήφθη απόφαση για την σύλληψη του εν τη απουσία του, αλλά και ούτε ότι δεν είχε ασκήσει έφεση εναντίον της απόφασης αυτής στο διάστημα των 3 ημερών που είχε δικαίωμα. Με βάση όλα τα πιο πάνω γεγονότα που έλαβαν χώρα, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι οι Ρωσικές Αρχές σκοπίμως επέλεξαν και διόρισαν τον συγκεκριμένο δικηγόρο από το Κράτος, γνωρίζοντας, ότι αυτός δεν θα προσφύγει στο Εφετείο για ακύρωση της απόφασης κατά της κράτησης του. Αυτό σύμφωνα με τον μάρτυρα είχε ως αποτέλεσμα όλες οι πιο πάνω ενέργειες των Ρωσικών Αρχών να έχουν παραβιάσει κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα του. Είναι επίσης η θέση του, ότι οι Αρχές τις Ρωσίας παράνομα έχουν εξασφαλίσει την κύρηξη του ως καταζητούμενο πρόσωπο αφού γνώριζαν τον τόπο διαμονής του στην Κύπρο καθώς και την διεύθυνση που διέμενε. Μάλιστα ισχυρσίστηκε προς αποδείξη του πιο πάνω ισχυρισμού του ότι η Κυπριακή Αστυνομία γνώριζε τον τόπο διαμονής του αφού εκεί συνελήφθηκε. Ο λόγος σύμφωνα με τον ίδιο που οι Ρωσικές Αρχές γνώριζαν τον τόπο διαμονής του ήταν επειδή ο ίδιος είχε επικοινωνία με την ανακρίτρια της υπόθεσης την οποία όπως υποστηρίζει την είχε ενημερώσει ότι διαμένει στην συγκεκριμένη διεύθυνση στην οποία και τελικά συνελήφθηκε. Επίσης, υποστήριξε ότι η διεύθυνση του στην Λετονία ήταν γνωστή στις Ρωσικές Αρχές καθότι όταν αποτάθηκε για ανανέωση του Ρωσικού του διαβατηρίου στην Πρεσβεία της Ρωσίας στην Λετονία, είχε δηλώσει την ακριβή διεύθυνση διαμονής του. Επιπλέον ο Καθ' ου η Αίτηση υποστηρίζει ότι έφυγε νόμιμα από την Ρωσία και δεν είχε κανένα περιορισμό ως προς τις μετακινήσεις του, ενώ οι Ρωσικές Αρχές μπορούσαν με ευκολία να τον εντοπίσουν αφού η σύζυγος του εργαζόταν στη Ρωσική Πρεσβεία της Ρίγας στην Λετονία και της είχε παραχωρηθεί χώρος για να διαμένει από την Ρωσική Πρεσβεία. Τέλος, ο Καθ' ού ή Αίτηση αναφέρεται στην διαφοροποίηση των προσωπικών του συνθηκών, στα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει καθώς και στους λόγους που τον οδήγησαν να εγκαταλήψει την Ρωσία. Επίσης αναφέρεται και στους λόγους που αποφάσισε να μετακομίσει με την σύζυγο του στην Κυπριακή Δημοκρατία. Επίσης αναφέρθηκε και στο χρονικό διάστημα που έχει διαρρεύσει από την κατ' ισχυρισμό διάπραξη των αδικημάτων που του καταλογίζουν μέχρι και σήμερα που του έχουν προσαφθεί οι κατηγορίες από τις Ρωσικές Αρχές οι οποίες ζητούν την έκδοση του. Σύμφωμα με τον μάρτυρα ο λογος που ζητείται η έκδοση του τόσα χρόνια μετά είναι επειδή οι κρατικές αρχές δεν έδρασαν έγκαιρα εντός των δικονομικών προθεσμιών χάνοντας έτσι το δικαίωμα τους ενώπιον του Διαιτητικού Δικαστηρίου. Μάλιστα υποστηρίζει ότι αν τελικά εκδοθεί στις Ρωσικές Αρχές θα παραβιαστούν με μαθηματική ακρίβεια τα δικαίωματα του, δεν θα έχει δίκαιη δίκη τόσο λογο του μεγάλου χρόνου που παρήλθε αλλά και λογω του ότι 8 από τους κυριότερους μάρτυρες της υπόθεσης έχουν πεθάνει. Κατά την μαρτυρία του ο Καθ' ου η Αίτηση κατέθεσε διάφορα έγγραφα προς υποστήριξη των πιο πάνω βασικών του θέσεων. Πιο συγκεκριμένα, κατέθεσε έγγραφα που σχετίζονται με τα προβλήματα υγείας που αντιμετωπίζει (Τεκμήρια 26,27 και 28). Επίσης κατέθεσε το Δελτίο Διαμονής του Υπουργείου Εξωτερικών - Τμήμα Αρχείου Πλυθυσμού και Μετανάστευσης (Τεκμήριο 29) στο οποίο αναγράφονται τα στοιχεία του αλλά και η διευθύνση διαμονής του καθώς και το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που είχε συνάψει η εταιρεία του με την Ασφαλιστική Εταιρεία «Aktiv» για αστική ευθύνη ως προς την μη εκπλήρωση ή πλημμελή εκπλήρωση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την κρατική σύμβαση για την εκτέλεση εργασιών ανακατασκευής της παιδικής κατασκήνωσης «Σόλνετσνι» με το Ομοσπονδιακό Κρατικό Ίδρυμα «Διαχείρηση Διοικητικών Κτηρίων του Υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσικής Ομοσπονδίας» με έναρξη ισχύος του εν λόγω συμβολαίου την 08.07.10 και με ημερομηνία λήξης του την 25.12.11 (Τεκμήριο 30). Κατατέθεσε επίσης κατά την μαρτυρία του το συμπέρασμα της επιτροπής αξιολόγησης του Δικηγορικού Συλλόγου της Μόσχας σε σχέση με την πειθαρχική διαδικασία η οποία ασκήθηκε εναντίον του συνηγόρου που είχε εκπροσωπήσει τον Καθ' ου η Αίτηση και κατόπιν καταγγελίας που είχε υποβληθεί εναντίον του από τον τελευταίο την 01.09.21 (Τεκμηριο 31), όπως και την απόφαση του Δικηγορικού Συλλόγου της Μόσχας ημερ. 21.12.21 σύμφωνα με την οποία το Συμβούλιο θεωρεί αβάσιμα τα επιχειρήματα που προβλήθηκαν από τον συνήγορο που είχε εκπροσωπήσει τον Καθ' ου η Αίτηση για τους λόγους που υποστήριξε ότι δεν άσκησε έφεση ως ήταν και η υποχρέωση του αλλά και ότι παρουσίασε στον ανακριτή άκυρο ένταλμα εκτέλεσης εντολής (διορισμό δικηγόρου) παραβιάζοντας τους κανόνες του Περί Δικηγορικών Δραστηριοτήτων και Δικηγορίας στην Ρωσική Ομοσπονδια Νόμου (Τεκμήριο 32). Αντεξεταζόμενος ο Καθ' ού η Αίτηση αποδέκτηκε ότι είναι Ρώσος υπήκοος και ότι η σύζυγος του παρόλου του ότι γεννήθηκε στην Ουκρανία, σήμερα έχει Ευρωπαική υπηκόοτητα. Υποστήριξε βεβαία ότι η Ρωσία λόγω του πολέμου που έχει κυρήξει ενάντια στην Ουκρανία έχει αποβληθεί από το Συμβούλιο της Ευρώπης αλλά και την ΕΣΔΑ επειδή παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα και άρα ούτε και ο ίδιος θα πρέπει να εκδοθεί καθότι από νομική συμβουλή που έλαβε από τον δικηγόρο του στην Ρωσία, του αναφέρθηκε, ότι από τις 15.03.22 η Ρωσία δεν αποτελεί μέλος αυτής της σύμβασης. Επίσης υποστήριξε ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν αποτελεί πλέον μέλος της Ευρωπαικής Σύμβασης για την έκδοση Φυγοδίκών. Από την αντίπερα όχθη ο εκπρόσωπος της Αιτούσας Χώρας αμφισβήτησε την θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η Ρωσία δεν αποτελεί πλέον μέλος της Ευρωπαικής Σύμβασης για έκδοση των φυγοδίκων. Υπέβαλε δε στον μάρτυρα την θέση ότι κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί αλλά και ότι σε περίπτωση έκδοσης του στην Ρωσία έχουν παρασχεθεί τέτοιες εγγυήσεις με βάση τα έγγραφα που έχουν αποσταλεί που σε καμία περίπτωση δεν ενδέχεται να παραβιαστούν ή να βλαφτούν οποιαδήποτε δικαιώματα του. Ο Καθ' ού η αίτηση διαφώνησε και επέμεινε κατηγορηματικά στην δική του θέση. Σε σχέση με τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, ο εκπρόσωπος της Αιτούσας Χώρας κατά την αντεξέταση υπέβαλε την θέση ότι ακόμη και σε περίπτωση έκδοσης του στην Ρωσία υπάρχουν εγγυήσεις ότι θα του παρασχεθεί έγκαιρη και ποιοτική ιατρική περίθαλψη. Μάλιστα ζήτησε και κατέθεσε το Τεκμήριο 33Α και 33Β στο οποίο αναφέρονται οι εγγυήσεις που παρέχονται από τις Ρωσικές Αρχές. Ο Καθ' ού η Αιτηση υποστήριξε ότι οι Ρωσικές Αρχές γενικά ψεύδονται και ότι ο ίδιος δεν έχει οποιαδήποτε εμπιστοσύνη σε αυτά που καταγράφονται στα εν λόγω έγγραφα που έχουν κατατεθεί. Επέμεινε επίσης στην θέση του ότι οι Ρωσικές Αρχές επιζητούν την έκδοση του για αλλότριους λόγους λόγω του ότι η εταιρεία του ειχε συμβληθεί με δημόσια εταιρεία η οποία έχει υποστεί ζημιά και επειδή λόγω δικής τους παράλειψης να ενήργησουν έγκαιρα για να ζητήσουν την αποκατάσταση των ζημιών μέσω αστικών διαδικασιών, έχουν καταχωρήσει εναντίον του ποινική υπόθεση με σκοπό να επιτύχουν να αποκαταστήσουν με λανθασμένο τρόπο τις αποζημιώσεις που διεκδικούν από τον ίδιο. Επέμεινε επίσης στην θέση του ότι από την Ρωσική Ομσοσπονδία αναχώρησε με καθόλα νομιμο τρόπο και μέσο για να μεταβεί στην Λετόνια όπου εργαζόταν και διέμενε η σύζυγος του. Στην συνέχεια όπως ισχυρίστηκε, μετέβηκε νόμιμα και στην Κυπριακή Δημοκρατία αφού κανένας περιορισμός δεν υπήρχε ως προς τις μετακινήσεις του. Περαιτέρω επέμεινε αντεξεταζόμενος ότι ακόμη και όταν αυτός βρισκόταν στην Κυπριακή Δημοκρατία στην οποία διέμενε πάντοτε σε σταθερή διεύθυνση την οποια μάλιστα γνώριζαν οι Ρωσικές Αρχές, εξακολουθούσε να έχει επαφή με την ανακρίτρια της υπόθεσης. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ακόμη ότι οι Ρωσικές Αρχές ξαφνικά και απροειδοποίητα τον συνέλαβαν ενώ προηγουμένως ο ιδιος είχε εκφράσει την θέληση του να μεταβεί στην Ρωσία για να ανακριθεί. Ο λόγος της καθυστέρησης στην μετάβαση του στην Ρωσία, όπως ο ίδιος υποστήριξε, ήταν η πανδημία που είχε μεσολαβήσει και ο περιορισμός στις μετακινήσεις. Έτσι η μετάβαση του στην Ρωσική Ομοσπονδία σύμφωνα με τον ίδιο, δεν κατέστη δυνατή. Τέλος υποστήριξε κατά την μαρτυρία του ότι τα ιατρικά προβλήματα που αντιμετωπίζει δεν θα μπορούν να αντιμετωπιστούν ενόσω θα είναι υπο κράτηση από τις Ρωσικές Αρχές με αποτέλεσμα η υγεία του να επιδεινωθεί αφού οι εγγυήσεις που υποτίθεται παρέχουν οι Ρωσικές Αρχές για έκδοση του, είναι βέβαιος ότι δεν θα τύχουν καμίας εφαρμογής από μέρους τους. Ο Καθ΄ου η Αίτηση κάλεσε ως μάρτυρα προς υπεράσπιση του την σύζυγο του Μαρίνα Ντμιτριβνα Κουκουσκίνα, στο εξής η Μ.Υ
Με τον Καθ' ου η Αίτηση είναι παντρεμένοι εδώ και 43 χρόνια. Κατά την κυρίως εξέταση της κατέθεσε την γραπτή της δήλωση (Τεκμήριο 34) στην οποία εξηγεί τα όσα γνωρίζει σε σχέση με την υπόθεση η οποία εκκρεμεί στην Ρωσική Ομοσπονδια εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και για την οποία έχει συλληφθεί και ζητείται η έκδοση του. Μέσα από την γραπτή της δήλωση η ίδια υποστηρίζει ότι τα όσα πληροφορήθηκε σε σχέση με την υπο κρίση περίπτωση τα πληροφορήθηκε από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ο τελευταίος της εξήγησε ότι οι Ρωσικές Αρχές ενώ αρχικά και μέχρι το τέλος Ιουλίου του 2020 τον θεωρούσαν ως μάρτυρα κατηγορίας εναντίον του κ. Στράχ ο οποίος κατηγορείται για κατάχρηση εξουσίας στην συνέχεια τον μετέτρεψαν σε κατηγορούμενο για την παρούσα υπόθεση. Ανέφερε επίσης ότι γνώριζε ότι ο σύζυγος της επικοινωνούσε μέσω της εφαρμογής WhatsApp Messenger με τον ανακριτή της υπόθεσης αλλά και ότι μάλιστα σε δύο περιπτώσεις μετέβηκε στην Ρωσία για να δώσει πληροφορίες που αφορούσαν την υπόθεση στον ανακριτή. Σύμφωνα με την ίδια, όταν ο σύζυγος της πληροφορήθηκε ότι από μάρτυρας μετατράπηκε σε Κατηγορουμενο, ο ίδιος επιθυμούσε να μεταβεί στην Ρωσία για να ξεκαθαρίσει την θέση του. Λόγω όμως της πανδημίας και της απαγόρευσης των πτήσεων αυτό δεν κατέστη δυνατό με αποτέλεσμα να συλληφθεί στις 18.03.21 από τις Κυπριακές Αρχές. Η ΜΥ1 επίσης υποστηρίζει επίσης στην γραπτή της δήλωση, ότι ο σύζυγος της ήταν πάντοτε συνεργάσιμος με τις Ρωσικές Αρχες, σε καμία περίπτωση δεν κρυβόταν αφού οι Αρχές της Ρωσίας γνώριζαν τόσο για την διαμονή του στην Λετονία όταν αυτός έφυγε από την Ρωσία όσο και ότι αυτός διέμενε στην Κύπριακή Δημοκρατία από το έτος
Υποστήριξε μάλιστα ότι η διεύθυνση που είχαν στην Λετονία ήταν γνωστή αφού η ίδια εργαζόταν ως επικεφαλής λογίστρια στην Ρωσική Πρεσβεία στην Ρίγα της Λετονίας. Σε ότι αφορά την άρνηση του συζύγου της να συγκατατεθεί στην έκδοση του στις Ρωσικές Αρχές, η ΜΥ1 υποστήριξε ότι ένεκα τις παραβίασης των δικαιωμάτων του από τις Αρχές της Ρωσίας με τον διορισμό δικηγόρου ο οποίος ενήργησε ενάντια στα δικαιώματα υπεράσπισης του, ο ίδιος δεν μπορεί να εμπιστευθεί ξανά τις Ρωσικές Αρχές και να συναινέσει σε ένα τέτοιο αίτημα που επιζητούν. Κατά την κυρίως εξέταση της κατέθεσε και το Τεκμήριο 35 το οποίο αφορά στην άδεια παραμονής του Καθ' ου η Αίτηση στην Λετονία. Αντεξεταζόμενη από τον εκπρόσωπο της Αιτούσας Χώρας αμφισβητήθηκε για τις θέσεις που προέβαλε. Κλήθηκε καταρχήν να διευκρινίσει κατά πόσο γνωρίζει την ουσία των γεγονότων που έλαβαν χώρα σε σχέση με τις συμβάσεις που ο Καθ' ου η Αίτηση είχε συμβληθεί και τις υποχρεώσεις εκπλήρωσης που είχε αναλάβει. Η μάρτυρας απαντώντας, ανέφερε, ότι γνώριζε μέσω του συζύγου της για την ύπαρξη των δύο συμβάσεων που είχε υπογράψει με την εταιρεία της οποίας ηγείτο ο κ. Στράχ, αλλά τίποτα περισότερο. Επέμεινε επίσης στην θέση της ότι ενώ ο σύζυγος της αρχικά στην υπόθεση ήταν μάρτυρας εναντίον του κ. Στράχ, στην πορεία μετατράπηκε ως κατηγορούμενος προσθέτοντας μάλιστα ότι όταν ο σύζυγος της πληροφορήθηκε για το γεγονός αυτό, επιθυμούσε να μεταβεί στην Ρωσία για να ξεκαθαρίσει την θέση του. Εμποδίστηκε όμως όπως υποστήριξε από την πανδημία που είχε μεσολαβήσει. Η πιο πάνω θέση της ΜΥ1 αμφισβητήθηκε και της υποβλήθηκε η θέση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση σκοπίμως σταμάτησε να επικοινωνεί με τις ανακριτικές αρχές της Ρωσίας μετά τις 31.07.20 παραπέμποντας στην πιο πάνω θέση των Ρωσικών Αρχών η οποία καταγράφεται επί του Τεκμηρίου
Σε ότι αφορά την θέση της ΜΥ1 ότι η διαμονή του στην Λετονία ήταν γνωστή λόγω του ότι η ίδια εργαζόταν στην πρεσβεία της Ρωσίας της Λετονίας, ο εκπρόσωπος της Αιτούσας Χώρας, υπέβαλε την θέση ότι η πρεσβεία δεν αποτελεί διωκτική αρχή και έτσι σε καμία περίπτωση δεν μπορούσε να γνωρίζει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση καταζητείτο. Επίσης της υποβλήθηκε η θέση, ότι τα όσα υποστήριξε στην γραπτή της δήλωση είχαν απλά ως στόχο να υποστηρίξουν τις θέσεις του συζύγου της περί σκευωρίας των Ρωσικών Αρχών εναντίον του και ότι τίποτα από όλα αυτά που υποστήριξε δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αφού το αίτημα των Ρωσικών Αρχών που έχει υποβληθεί είναι δεόντως δικαιολογημένο. Η ΜΥ1 επέμεινε κατηγορηματικά στα όσα υποστήριξε στην γραπτή της δήλωση. Νομική Πτυχή Το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την έκδοση φυγοδίκων έχει σκοπό να εμποδίσει φυγόδικο, ο οποίος διέπραξε αδίκημα σε μία χώρα, να βρει άσυλο σε άλλη στην οποίαν καταφεύγει και έτσι να αποφύγει τη δίκη και την τιμωρία. Βασίζεται πάνω στις απλές αρχές της δικαιοσύνης. Πρόσκειται για νομοθεσία υψίστης σπουδαιότητας για τη δημόσια απονομή της δικαιοσύνης και την εσωτερική ασφάλεια των διαφόρων χωρών. Στην υπόθεση Yevgen Shylenko v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών Πολ. Έφεση 300/2005 ημερ. 15.12.2005 λέχθηκε ότι «δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής πως οι διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες υπογράφονται για να εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις των κρατών μελών σ' αυτές, προς αμοιβαίο όφελος» και ότι «δεν πρέπει να εμποδίζεται η εκπλήρωσή τους για ασήμαντους λόγους». Τα ίδια έχουν λεχθεί και σε προηγούμενη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Mechanov (Αρ. 2)

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228). Η διαδικασία που διέπει την έκδοση φυγοδίκου βασίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις από αμοιβαίες συμφωνίες μεταξύ διαφόρων χωρών. Οι υποχρεώσεις συνεπάγονται πλήρη ευθύνη και δέσμευση από την κάθε συμβαλλόμενη χώρα (Αίτηση του Nahum Vaskevitch

(1992)1 Α.Α.Δ 136 και Altieri v. Διευθυντή Φυλακών (Αρ.2)

(1993)1 Α.Α.Δ. 576). Η διαδικασία είναι ειδική και ιδιότυπη (suis generis). Δεν αποβλέπει στην τιμωρία του φυγοδίκου. Έχει τους δικούς της κανόνες όπως προνοούνται στις συναφείς νομοθεσίες και είναι προσαρμοσμένη στη φύση του αντικειμένου αίτησης για την έκδοση φυγοδίκου με κύριο σκοπό τη διαπίστωση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για την έκδοση του (Αναφορικά με την Αίτηση του Παναγιώτη Λιάκου Μελά

(1998)1 Α.Α.Δ. 2261, Αίτηση του Igor Martinenko

(2002)1 Α.Α.Δ. 1191, Γενικός Εισαγγελέας v. Kartashov

(2009)1Β Α.Α.Δ. 1299 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Konovalova, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011 ημερ. 30.09.15). Για τη διαπίστωση εκπλήρωσης των προϋποθέσεων το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται αυστηρά στην τήρηση των κανόνων Δικαίου της Απόδειξης που ισχύουν στο πλαίσιο εκδίκασης ποινικών υποθέσεων (Γενικός Εισαγγελέας v. Konovalova (πιο πάνω)). Επίσης το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων του φυγόδικου ή οποιασδήποτε κατ' αυτού κατηγορίας. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, το Δικαστήριο διατάζει είτε την έκδοση του φυγόδικου είτε την απόρριψη της αίτησης (Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.1)

(1992)1 Α.Α.Δ. 136). Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως Φυγοδίκων που υπογράφτηκε στο Παρίσι στις 13.12.57 και κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικός) Νόμο του 1970 (Ν.95/1970) και στον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970 (Ν.97/1970). Ο Ν.97/1970 ρυθμίζει γενικά τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία για την έκδοση φυγοδίκων (Petrov v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1996)1Β Α.Α.Δ. 856) ενώ ο Ν.95/1970 καθορίζει τις προϋποθέσεις για την έκδοση φυγοδίκων μεταξύ των μερών που έχουν προσχωρήσει στην ευρωπαϊκή σύμβαση (Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov

(2001)1 Α.Α.Δ. 1109). Το άρθρο 12 του Ν.95/1970 καθορίζει τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται. Με βάση τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου (εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου 12), η αίτηση πρέπει:

(1)να διατυπώνεται γραπτώς και να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού,

(2)να υποστηρίζεται από: (α) πρωτόκολλο ή επίσημο αντίγραφο σε ισχύ εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης ή εντάλματος σύλληψης που εκδίδονται στους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος μέρους, (β) έκθεση πράξεων στην οποίαν να ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου, ο τόπος και χρόνος τέλεσης της πράξης, νομικός χαρακτηρισμός και παραπομπή στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή και διαφαίνονται κατά το δυνατό ακριβέστερα, (γ) αντίγραφο των νομοθετικών διατάξεων που εφαρμόζονται ή εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό δήλωση για το δίκαιο που εφαρμόζεται καθώς επίσης κατά το δυνατό ακριβέστερος χαρακτηρισμός του εκζητουμένου και κάθε άλλη πληροφορία που δυνατό να καθορίσει την ταυτότητα και εθνικότητα του. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, μία από τις προϋποθέσεις είναι η παρουσίαση του πρωτοκόλλου σε ισχύ εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης ή εντάλματος σύλληψης αλλά αρκεί και η κατάθεση επισήμου αντιγράφου τέτοιων εγγράφων (Αναφορικά με την Αίτηση του Μελά (Αρ.3)

(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1199). Στην υπόθεση Petrov (πιο πάνω) λέχθηκε πως το κατά πόσο ένα έγγραφο αποτελεί το απαιτούμενο από τη νομοθεσία ένταλμα σύλληψης κρίνεται από το σύνολο του περιεχομένου του και ερμηνεύοντας το νομοθετικό πλαίσιο υπό το πνεύμα που αναφέρθηκε προηγουμένως, ανεξάρτητα της δομής και του τρόπου σύνταξης του. Ούτε ο τίτλος που φέρει το έγγραφο αλλά ούτε και το λεκτικό που χρησιμοποιείται έχει σημασία στην προσπάθεια εξακρίβωσης όπως ούτε πρέπει να συνάδει με τον τρόπο που εκδίδονται ανάλογα εντάλματα σύλληψης στην Κύπρο (Makushin (Αρ.2)

(2012)1Α Α.Α.Δ. 567 και Sergeevna (Αρ.1)

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1373). Στην υπόθεση Shylenko

(2005)1B Α.Α.Δ. 1111 αποφασίστηκε ότι η ύπαρξη στο έγγραφο σφραγίδας από την αρμόδια αρχή του αιτούντος μέρους καθώς και της υπογραφής του φυσικού δικαστή που ασχολήθηκε μαζί του, το καθιστούσε επίσημο αντίγραφο ως απαιτείται από τη νομοθεσία, παρόλο ότι σ' αυτό αναγραφόταν μόνο η λέξη 'αντίγραφο'. Απλοί δε ισχυρισμοί του εκζητούμενου που στερούνται τεκμηρίωσης δεν μπορούν να ανατρέψουν το τεκμήριο της νομιμότητας του εντάλματος σύλληψης. Η έκθεση πράξεων (γεγονότων) είναι μία άλλη απαιτούμενη από το Ν.95/1970 προϋπόθεση. Πρόκειται για το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό για έκδοση σε χώρες που προσυπέγραψαν την εν λόγω σύμβαση (In re El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736 και Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov (πιο πάνω)). Η παρουσίαση έκθεσης πράξεων αποσκοπεί στη σαφή πληροφόρηση τόσο του ίδιου του εκζητούμενου όσο και των αρχών της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση αναφορικά με τις ενέργειες που του αποδίδουν ότι προέβηκε και για τις οποίες ζητείται η έκδοση του ατόμου (Δημοκρατία v. Kolesnikov

(2008)1A Α.Α.Δ. 594). Στην υπόθεση Mechanov (Αρ.2) (πιο πάνω) υποδείχτηκε ότι με βάση τις διατάξεις της νομοθεσίας δεν συνάγεται να προκύπτει υποχρέωση της χώρας που ζητεί την έκδοση ενός ατόμου να συγκεντρώνει τα γεγονότα σε ένα τυποποιημένο έγγραφο αλλά και ούτε μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στο νομοθέτη του πιο πάνω νόμου να δημιουργήσει τέτοια στεγανά. Μπορεί να γίνει παραπομπή σε άλλο έγγραφο που να περιέχει συμπληρωματικά ισχυριζόμενα γεγονότα. Ωστόσο γενικόλογη αναφορά σε γεγονότα και σε τυπικούς χαρακτηρισμούς ενεργειών δεν αρκεί και δεν υποκαθιστούν την απαιτούμενη από τη νομοθεσία έκθεση πράξεων, η οποία εκλαμβάνεται ότι πρέπει να περιέχει σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχτούν θα συνιστούν τον απαιτούμενο νομικό χαρακτηρισμό των αποδιδόμενων πράξεων. Η υποχρέωση εντοπισμού των εγγράφων (αν πρόκειται για περισσότερα από ένα έγγραφο) που περιέχουν λεπτομερή έκθεση γεγονότων βαρύνει αποκλειστικά το μέρος που αιτείται έκδοση. Σε περίπτωση που δεν προσκομιστεί τέτοιο έγγραφο, χωρίς δυνατότητα λογικής υποκατάστασης του από άλλα αξιόπιστα στοιχεία που προσάγονται, η αίτηση έκδοσης καθίσταται απορριπτέα (Δημοκρατία v. Kolesnikov (πιο πάνω). Αξίζει να σημειωθεί ότι με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στο Ν.97/1970 από τους τροποποιητικούς νόμους (αρ.2 και αρ.3) 97/90, στις διατάξεις του άρθρου 9

(5)(γ) τονίζεται πως σε περίπτωση έκδοσης δυνάμει του Ν.95/1970 εφαρμόζονται οι πρόνοιες της νομοθεσίας αυτής αντί των διατάξεων του άρθρου 9

(5)(α) του Ν.97/1970. Συνεπώς τα απαιτούμενα δικαιολογητικά στοιχεία είναι αυτά που καταγράφονται στο άρθρο 12

(2)του Ν.95/1970 (Petrov πιο πάνω), χωρίς έτσι να απαιτείται για σκοπούς εξέτασης της αίτησης η επισύναψη σ' αυτήν των αποδεικτικών στοιχείων που αναφέρονται στις διατάξεις του άρθρου 13 του Ν.97/1970, τα οποία να δικαιολογούν την παραπομπή του εκζητούμενου σε δίκη για το εν λόγω αδίκημα εφόσον τούτο διαπραττόταν εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, δηλαδή να δημιουργεί τεκμήριο ενοχής ως απαιτείται από το άρθρο 9

(5)(α) του Ν.97/1970 (βλέπε ακόμη επιφύλαξη στο άρθρο 13 του Ν.97/1970). Περαιτέρω το άρθρο 2 του Ν.95/1970 περιλαμβάνει την ουσιαστική προϋπόθεση που είναι να ισχύει ο κανόνας της διπλής ή αμφιτερόπλευρης εγκληματικότητας (double criminality rule) για ποινικά αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή στερητικής της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου τουλάχιστο ενός έτους ή με αυστηρότερη ποινή. Ο κανόνας της διπλής ή αμφιτερόπλευρης εγκληματικότητας παραπέμπει σε πράξεις που ορίζονται και τιμωρούνται ως ποινικά αδικήματα τόσο από τους νόμους της αιτούσας χώρας όσο και από τις νομοθεσίες του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση. Στην Αίτηση του Hussein Jamil Hachem

(1991)1 Α.Α.Δ. 723 αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγόδικου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στο έντυπο εξουσιοδότησης του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης της αιτούσας χώρας (Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov (πιο πάνω)). Καθοριστικό για την έκδοση εκζητούμενου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποίαν ζητείται η έκδοση σε συνάρτηση με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία. Κριτήριο δεν είναι εάν το αδίκημα που αναφέρεται στο ένταλμα σύλληψης της αιτούσας χώρας είναι παρόμοιο με αδίκημα του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση, αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του εκζητούμενου, αν παρατηρηθεί στο κράτος από το οποίο ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας αυτής (Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191). Επομένως το κριτήριο είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του εκζητούμενου, όπως αυτή περιγράφεται στην έκθεση γεγονότων και σε όποια άλλα δικαιολογητικά έγγραφα, αναλόγως συνιστά παρόμοιο ποινικό αδίκημα με βάση τις νομοθεσίες του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση. Θεωρώ ακόμη χρήσιμο να αναφέρω ότι στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Konovalova (πιο πάνω) λέχθηκε ότι το γεγονός ότι η συμπεριφορά που οι αρχές της αιτούσας χώρας αποδίδουν στον εκζητούμενο αποτελεί κολάσιμη πράξη κατά το ποινικό δίκαιο της, δεν είναι ζήτημα που τίθεται προς εξέταση στο Δικαστήριο που αποφασίζει για την έκδοση εφόσον εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστικών αρχών της αιτούσας χώρας. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο που αποφασίζει για την έκδοση θα πρέπει να εκλαμβάνει ως δεδομένο το γεγονός ότι η συμπεριφορά που αποδίδεται στον εκζητούμενο είναι ποινικά επιλήψιμη κατά το δίκαιο της αιτούσας χώρας. Επιπλέον το αίτημα για έκδοση του εκζητούμενου εγκρίνεται εάν:

(1)οι παραβατικές πράξεις που του αποδίδονται δεν είναι πολιτικής φύσεως - άρθρο 3 του Ν.95/1970,

(2)η έκδοση δεν γίνεται είτε για φυλετικούς ή θρησκευτικούς λόγους είτε για πολιτικά ή εθνικά φρονήματα του εκζητούμενου - άρθρο 3 του Ν.95/1970,

(3)ο εκζητούμενος δεν έχει εκδικαστεί τελεσιδίκως επί των πράξεων που ζητείται η έκδοση του από τις αρμόδιες αρχές της χώρας από την οποίαν ζητείται η έκδοση του - άρθρο 9 του Ν.95/1970,

(4)δεν έχει παραγραφεί το αδίκημα που κατ' ισχυρισμό διαπράχτηκε άρθρο 10 του Ν.95/1970,

(5)εάν η αποδιδόμενη ποινικά κολάσιμη πράξη για την οποίαν ζητείται η έκδοση τιμωρείται με θανατική ποινή σύμφωνα με τη νομοθεσία της αιτούσας χώρας και η χώρα αυτή δώσει επαρκείς εγγυήσεις για τη μη εκτέλεση της - άρθρο 11 του Ν.95/1970. Η έννοια και σημασία των πιο πάνω σημείων υπό τα σημεία

(1)μέχρι

(5)είναι αυτονόητη και δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Το μόνο που πρέπει να λεχθεί είναι ότι ανεξάρτητα της σοβαρότητας των εγκλημάτων που αποδίδονται στον εκζητούμενο, δεν αναμένεται από ένα συμβαλλόμενο μέρος να τον παραδώσει στο συμβαλλόμενο κράτος που αιτείται την έκδοση του αν γνωρίζει ότι υπάρχει βάσιμος λόγος πως το άτομο αυτό θα υποστεί βασανιστήρια ή κακομεταχείριση (Soering v. United Kingdom (App. No. 4038/88 ημερ. 07.07.89). Επίσης κατά την εκδίκαση αίτησης φυγοδίκου δύναται να εξεταστεί ενδεχόμενο παραβίασης του δικαιώματος του εκζητούμενου να τύχει δίκαιη δίκη στο κράτος που αιτείται την έκδοση του στα πλαίσια προβολής ισχυρισμών περί παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων του (Αίτηση του Yazeed Essa

(2007)1 Α.Α.Δ. 1127). Κατά την ταπεινή μου γνώμη το Δικαστήριο, ως θεματοφύλακας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που είναι, έχει συμφυή εξουσία να χειρίζεται τέτοια ζητήματα, αλλά και εξουσία που πηγάζει από το άρθρο 35 του Συντάγματος το οποίο τονίζει ότι η δικαστική αρχή μαζί με την νομοθετική και τη εκτελεστική θα πρέπει να διασφαλίζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες η κάθε μία μέσα στα όρια της αρμοδιότητας της. Το βάρος απόδειξης για τα πιο πάνω θέματα βρίσκεται στους ώμους του Καθ' ου η αίτηση και δεν είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας που ισχύει σε ποινική δίκη αλλά ούτε το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που εφαρμόζεται σε αστική υπόθεση. Όπως λέχθηκε στην Αίτηση του Yazeed Essa (πιο πάνω) όπου μνημονεύτηκε η υπόθεση Fernandez v. Government of Singapore [1971] 2 All E.R. 691, είναι κατώτερο απ' αυτά, δοθέντος της σοβαρότητας των συνεπειών επιστροφής ενός προσώπου. Είναι αρκετό εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εύλογη πιθανότητα (reasonable chance), ουσιώδεις λόγοι να πιστεύει (substantial grounds for thinking) ή σοβαρή πιθανότητα (serious possibility) να υφίστανται αυτές οι επιπτώσεις. Σε τέτοια περίπτωση ο εκζητούμενος δεν θα εκδοθεί. Αξιολόγηση μαρτυρίας των μαρτύρων της Αιτούσας Χώρας Η μαρτυρία του Μ.Α.1 ήταν τυπικής μορφής και αφορούσε κατά κύριο λόγο τις συνθήκες σύλληψης του Καθ' ου η αίτηση. Η μαρτυρία του Μ.Α.1 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση. Ο Μ.Α.1 μου άφησε εξάλλου θετική εντύπωση και ως εκ τούτου η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στο σύνολο της. Την ίδια θετική εντύπωση αποκόμισα και από τους Μ.Α2 και Μ.Α3. Ήταν εμφανές από το σύνολο της μαρτυρίας τους στο Δικαστήριο ότι αυτοί ενήργησαν με τρόπο αντικειμεινικό και αμερόληπτο ετνός του πλαισίου των καθηκόντων που έχουν αναλάβει να επιτελέσουν παραλαμβάντοντας προς χειρισμό αιτήματα αυτού του είδους. Οι μάρτυρες κατέθεσαν στο Δικαστήριο σειρά εγγράφων αλλά και διευκρινίσεις με απώτερο σκοπό να βοηθήσουν το Δικαστήριο στην τελική του κρίση. Σε καμία όμως περίπτωση δεν μου έδωσαν την εντύπωση ότι επιχείρησαν να με παραπλανήσουν ή να μην αποκαλύψουν την αλήθεια αναφορικά με όσα περιέπεσαν στην αντίληψη τους δια μέσω των εγγράφων που τους είχαν αποσταλεί. Ήταν αντικειμενικοί και γι' αυτό αποδέχομαι την μαρτυρία τους στο σύνολο της. Πρωτού προχωρήσω να αξιολογήσω τις θέσεις που έχουν προβληθεί από τον Καθ' ου η αίτηση, κρίνω σκόπιμο όπως προχωρήσω να εξετάσω πρώτα κατά πόσο πληρούνται τόσο οι τυπικές όσο και οι ουσιαστικές προυποθέσεις με βάση την μαρτυρία που έχει προσκομισθεί. Αξιολόγηση μαρτυρίας της Μ.Υ.1 Η σύζυγος του Καθ' ου η Αιτηση δεν μου άφησε θετική εντύπωση. Καταρχήν τα όσα υποστήριξε ήταν θέσεις και γεγονότα για τα οποία έλαβε γνώση μέσα από τα όσα τις είχε περιγράψει ο Καθ' ου η Αίτηση. Δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει οτιδήποτε που αφορούσε την ουσία της υπόθεσης και τον πραγματικό λόγο που οι Ρωσικές Αρχές επιζητούν την έκδοση του συζύγου της. Ουσιαστικά η παρουσία της στο Δικαστήριο ήταν ξεκάθαρο ότι είχε ως σκοπό να υποστηρίξει τις θέσεις που είχαν προβληθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση, κυρίως για την καθυστέρηση που έχει μεσολαβήσει αλλά και για τους λόγους που ο ίδιος δεν κατόρθωσε τελικά παρά την επικοινωνία που είχε με τους ανακριτές της υπόθεσης να μεταβεί στην Ρωσία λόγω της πανδημίας για να ξεκαθαρίσει την θέση του. Αφής στιγμής λοιπόν έχω απορρίψει τις θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με τα όσα και η ίδια έχει υποστηρίξει στο δικαστήριο, οι θέσεις της επίσης δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτές και απορρίπτονται. Εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 12 του Νόμου 95/1970 Στην προκειμένη περίπτωση έχει πράγματι υποβληθεί γραπτό αίτημα των Ρωσικών Αρχών δια μέσω της διπλωματικής οδού προς την Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Τεκμήριο 9). Το πιο πάνω αίτημα των διαβιβάστηκε δια μέσω της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο (Τεκμήριο 8). Αφού παραλήφθηκε από την Πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο στην συνέχεια διαβιβάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τεκμήριο 7) το οποίο με την σειρά του διαβίβασε το αίτημα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. Περεταίρω αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τόσο η Κύπρος όσο και η Ρωσική Ομοσπονδία έχουν προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την έκδοση φυγοδίκων (Τεκμήριο 6) και ότι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών έχει υποβληθεί επί της βάση της πιο πάνω σύμβασης. Συνακόλουθα προκύπτει ότι το αίτημα έκδοσης των Ρωσικών Αρχών έχει υποβληθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων. Στην συνέχεια θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο το αίτημα των Ρωσικών Αρχών έχει υποστηριχθεί από τα αναγκαία έγγραφα και στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 12.2 (α),(β) και (γ) του πιο πάνω αναφερόμενου νόμου. (α) Το ένταλμα σύλληψης Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί από την πλευρά της Αιτούσας Χώρας και πιο συγκεκριμένα από τον Μ.Α.2 το ένταλμα σύλληψης επί του οποίου στηρίζεται το αίτημα έκδοσης των Ρωσικών Αρχών είναι το Τεκμήριο 13 το οποίο φέρει ημερομηνία έκδοσης 28.10.20 και το οποίο επίσης και φέρει τον τίτλο «Απόφαση περί ορισμού του περιοριστικού μέτρου σε μορφή κράτησης». Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, ο Δικαστής του Περιφερειακού Δικαστηρίου Μπασμάννι της Μόσχας, κ. Κάρποβ Α.Γ, με την συμμετοχή του Ανώτατου Εισαγγελέα του Τμήματος Διεύθυνσης της Γενικής Εισαγγελίας της Ρωσικής Ομοσπονδίας, του ειδικού ανακριτή της Γενικής Διερευντικής Διεύθυνσης της Διερευνιτικής Επιτροπής της Ρωσίας και του συνηγόρου του Κατηγορουμένου κ. Ντούρας Β.Α, αφού άκουσε την γνώμη όλων των συμμετεχόντων στην υπόθεση, αποφάσισε να εκδοθεί το προληπτικό μέτρο υπό μορφή κράτησης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα για να εκδοθεί το πιο πάνω μέτρο, ο ανακριτής της υπόθεσης προσέφυγε στο Δικαστήριο με αίτημα στηριζόμενο στο γεγονός ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατηγορείται για διάπραξη σοβαρού εγκλήματος για το οποίο ο νόμος προβλέπει ποινή στεριτική της ελευθερίας άνω των 3 ετών. Ο ανακριτής επισήμανε στο Δικαστήριο ότι ο Καθ' ου η Αίτηση είχε κρυφτεί από τις διερευνιτικές αρχές και αποφεύγει την άσκηση της ποινικής δίωξης εναντίον του. Με βάση τα όσα υποστήριξε το Δικαστήριο εισηγήθηκε ότι το κατάλληλο περιοριστικό μέτρο που πρέπει να οριστεί στην συγκεκριμένη περίπτωση δεν είναι άλλο από την κράτηση, εισηγήση που τελικά έγινε αποδεκτή. Σύμφωνα λοιπόν με το Τεκμήριο 13, το Δικαστήριο αποφάσισε το περιοριστικό μέτρο σε μορφή κράτησης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση για την περίοδο των 2 μηνών υπολογιζόμενος χρόνος από την στιγμή της έκδοσης του στην Ρωσική Ομοσπονδιά είτε από την σύλληψη του στην Ρωσική Ομοσπονδία. Με βάση όλα τα πιο πάνω και εν τη απουσία οποιοασδήποτε αποδεκτής μαρτυρίας περί του αντιθέτου, καταλήγω στο συμπέρασμα ότι έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου το Τεκμήριο 13 το οποίο αποτελεί το ένταλμα σύλληψης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση και συνεπώς πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 12

(2)(α) της Σύμβασης. (β) Έκθεση Πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση Είναι προφανές ότι σύμφωνα με την Νομολογία δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση ενός συγκεκριμένου εγγράφου τυποποιημένου υπό τον τίτλο «Έκθεση Πράξεων», αλλά αυτό που απαιτείται να υποστηρίζει την αίτηση είναι να μπορεί να πληροφορηθεί με σαφήνεια τόσο ο εκζητούμενος όσο και οι αρχές της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση περί των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του συγκεκριμένου προσώπου. Απαιτείται λοιπόν να προκύπτει μια σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχθούν θα συνιστούν αδίκημα ή αδικήματά που αντιστοιχούν στον κατά νόμο χαρακτηρισμό των πράξεων (Αναφορικά με τον Ivan Kolesnikov,

(2008)1AAΔ 594). Είναι σημαντικό να αναφερθώ στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Yachyslav Shimkevich, Πολτική Έφεση αρ. 235/12, 30/3/2017 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα γεγονότα αλλά και το επικαλούμενο δίκαιο που παρατίθενται από την αιτήτρια χώρα: «Σε διαδικασία όπως στην παρούσα, διάχυτη είναι η αρχή της αβροφροσύνης, καθότι αφορά διακρατικές σχέσεις και η περίπτωση έκδοσης φυγοδίκων έχει ως μοναδικό σκοπό την καταπολέμηση του εγκλήματος, τηρουμένων πάντοτε των εχεγγύων που παρέχουν οι συνθήκες και εσωτερική νομοθεσία. Τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στην Έκθεση Γεγονότων, στα δικαιολογητικά έγγραφα που τη συνοδεύουν αλλά και ο αλλοδαπός Νόμος της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, είναι δεσμευτικά για το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση της φύσης αυτής και δεν παρέχεται η ευχέρεια σ΄ αυτό να τα αμφισβητήσει. Η απόδειξη τους όπως και οποιαδήποτε υπεράσπιση του εκζητούμενου, είναι θέματα που αφορούν το Δικαστήριο της χώρας που αιτείται την έκδοση του (βλ. Re Victor Nicolaevich Makushin

(2012)1 Α.Α.Δ. 567 και Re Evans

(1994)1 W.L.R. 1006, Mechavor (Αρ.2)

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228). ........ Εκείνο που δικαιούται ο εκζητούμενος να αποδείξει είναι ότι η αιτούσα χώρα καταχράται τη διαδικασία και όχι ν' αμφισβητεί προσαχθείσα μαρτυρία για έκδοση του από την αιτούσα χώρα. Εκείνο, συνεπώς, που είχε να εξετάσει πρωταρχικά το Πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν, κατά πόσο από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του διά μέσου της Έκθεσης Γεγονότων και συνοδευτικών εγγράφων, αποκαλύπτετο επιλήψιμη συμπεριφορά που να παρέχει τη δυνατότητα αναγνωρίσεως ποινικού αδικήματος με βάση την ημεδαπή νομοθεσία. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ναταλία Κovovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Π.Ε. 436/11, ημερ. 30.9.2015, ECLI:CY:AD:2015:D639.).» Στρεφόμενος στην υπο κρίση περίπτωση και έχοντας κατά νου τα έγγραφα που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον μου και και άπτονται επί του συγκεκριμένου ζητήματος, και χωρίς σε καμία περίπτωση να παραγνωρίζω τις θέσεις που έχουν προβληθεί από την πλευρά της Υπεράσπισης και αναπτύσσονται στην εμπεριστατωμένη επιχειρηματολογία των αγορεύσεων που έχουν δοθεί στο Δικαστήριο, κρίνω ότι και αυτή η προυπόθεση έχει πληρωθεί αφού μέσα από το Τεκμήριο 10 προκύτπει σαφή περιγραφή της κατ' ισχυρισμό επιλίψιμης συμπεριφοράς που επέδειξε ο Καθ' ου η Αίτηση στην Ρωσική Ομοσπονδία για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Ο Μ.Α.2 άλλωστε κατά την αντεξέταση του, επεξήγησε για ποιες πράξεις ο Καθ' ου η Αίτηση ζητείται να εκδοθεί παραπέμποντας μάλιστα στο συγκεκριμένο έγγραφο, δηλαδή στο Τεκμήριο 10, καθώς και στο σύνολο των εγγρράφων που έχουν κατατεθεί και μέσα από το οποίο περιγράφεται η κατ' ισχυρισμό των Ρωσικών Αρχών εγκληματική συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση. Οι ισχυρισμοί της Υπεράσπισης περί του αντιθέτου δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί και απορρίπτονται αφού άλλωστε δεν έχουν υποστηριχθεί από οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου. Εξετάζοντας λοιπόν το σύνολο των εγγράφων δεν μπορώ να συμμεριστώ ούτε την θέση της Υπεράσπισης ότι επικρατεί μια χαωτική κατάσταση μέσα από τα έγγραφα που έχουν παρουσιαστεί με αποτέλεσμα να είναι αδύνατος ο προσδιορισμός των επακριβών αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση. Όπως έχω εξηγήσει προηγουμένως, μέσα από το Τεκμήριο 10 προκύπτει σαφής περιγραφή των εγκληματικών πράξεων που οι Ρωσικές Αρχές αποδίδουν στον Καθ' ου η Αίτηση και επιζητούν την έκδοση του. Πιο συγκεκριμένα, στο Τεκμήριο 10 περιγράφεται τόσο ο τόπος όσο και ο χρόνος τέλεσης των εγκληματικών πράξεων. Υπό το φώς των πιο πάνω λεχθέντων, προκύπτει χωρίς καμία αμφιβολία ότι ικανοποιείται και αυτή η προϋπόθεση του νόμου. Το αίτημα των Ρωσικών Αρχών με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, κρίνω ότι υποστηρίζεται από την έκθεση πράξεων για την οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση. (γ) Προσκόμιση αντιγράφου των εφαρμοζόμενων εν προκειμένω νομοθετικών διατάξεων με βάση το Ρωσικό Ποινικό Δίκαιο και παροχή πληροφορίας από την οποία μπορεί να καθοριστεί η ταυτότητα και εθνικότητα του εκζητούμενου προσώπου. Προς καθορισμό της ταυτότητας του Καθ' ου η Αίτηση, έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο το αντίγραφο του διαβατηρίου του (Τεκμήρο14) όσο και το Τεκμήριο 15 το οποίο αποτελεί επιστολή από το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας και αφορά την διαπίστωση της ιθαγένειας του Καθ' ου η Αίτηση. Σύμφωνα με τα πιο πάνω έγγραφα ο Καθ' ου η Αίτηση είναι Ρώσος Υπήκοος , γεννήθηκε στις 7 Μαρτίου του 1955 στο Γκούκοβ της Περιφέρειας του Ροστόφ. Σημειώνεται ότι ούτε η ταυτότητα αλλά ούτε και η η εθνικότητα του, δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Συνακόλουθα προκύπτει ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι Ρώσος υπήκοος και κάτοχος διαβατηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης είναι αδιαμφισβήτητο ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν τεθεί όλες οι απαραίτητες πληροφορίες προς εξακρίβωση τόσο της ταυτότητας όσο και της εθνικότητας του. Όσον αφορά τώρα την προϋπόθεση για παρουσίαση στο Δικαστήριο του αντιγράφου των εφαρμοζόμενων στα γεγονότα επί την βάση των οποίων ζητείται η έκδοση νομοθετικών διατάξεων με βάση το Ρωσικό Ποινικό Δίκαιο, είμαι της άποψης ότι και αυτή η προϋπόθεση έχει ικανοποιηθεί. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει παρουσιαστεί και κατατεθεί το Τεκμήριο 16 στο οποίο αναφέρονται οι νομοθετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και πιο συγκεκριμένα το άρθρο 159 μέρος 4 που αφορά το αδίκημα της απάτης σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα, αδίκημα το οποίο προκύπτει από τα έγγραφα ότι ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση από τις Ρωσικές Αρχές. Σημειώνεται ότι για το πιο πάνω αδίλκημα αναφέρεται επί του συγκεγκριμένου εγγράφου και η προβλεπόμενη από τον νόμο ποινή. Το έγγραφο αυτό έχει κατατεθεί χωρίς οποιαδήποτε ένσταση από την πλευρά της Υπεράσπισης και ούτε έχει αμφισβητηθεί στην ουσία του. Συνακόλουθα πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Έχοντας καταλήξει ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες οι τυπικές - διαδικαστικές προϋποθέσεις του νόμου θα προχωρήσω να εξετάσω τώρα κατά πόσο πληρούνται και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του Νόμου. (δ) Η Αρχή της αμφίπλευρης εγκληματικότητας H Υπεράσπιση αμφισβητεί ότι τα αδικήματα που καταλογίζονται στον Καθ' ου η αίτηση και για τα οποία ζητείται η έκδοση του από τις Ρωσικές Αρχές εμπίπτουν στην σφαίρα του ποινικού δικαίου και υποστηρίζει ότι η αποδιδόμενη σε αυτόν εγκληματική συμπεριφορά είναι τέτοια που εντάσσεται υπό το πρίσμα του αστικού δικαίου. Επίσης αυτό που αμφισβητείται από την Υπεράσπιση, είναι ότι οι Ρωσικές Αρχές δεν έχουν παρουσιάσει επαρκή στοιχεία μέσω των εγράφων που έχουν προσκομισθεί που να καταδυκνείουν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ενήργησε καθ' οιονδήποτε τρόπο με πρόθεση για να διαπράξει τα κατ' ισχυρισμό αποδιδόμενα σε αυτόν ποινικά αδικήματα και ότι γενικά δεν ενήργησε με τον απαιτούμενο δόλο για υφίσταται στοιχοιθέτηση των αποδιδόμενων σε αυτόν, αδικημάτων. Σύμφωνα με τη Νομολογία, οι πράξεις που καταλογίζει η αιτούσα χώρα σε εκζητούμενο πρόσωπο, εκλαμβάνονται από τα Δικαστήρια της αιτούμενης χώρας ως δεδομένο ότι συνιστούν κολάσιμες πράξεις κατά το ποινικό της δίκαιο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νatalias Konovalova, Πολ. Εφ. 436/11 ημερ. 30.9.15). Στην υπόθεση Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν. Golov

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1109, 1115, λεχθήκαν τα εξής σχετικά: « Στην υπόθεση In re Hachem

(1991)1 A.A.Δ. 723 αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγόδικου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Jennings v. United States

(1982)3 All E.R. 104 (HL), που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Ηachem, καθοριστικό για την έκδοση φυγοδίκου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποία επιζητείται η έκδοση του, σε συσχετισμό με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία. Στην απόφαση Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191 με την οποία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με βάση αγγλική νομολογία, στις σελ. 197, 198, επιβεβαίωσε την αρχή ότι το κριτήριο κατά την απόφαση έκδοσης φυγόδικου δεν είναι το κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα σύλληψης είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αδίκημα δυνάμει του ημεδαπού νόμου, αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, αν αυτή παρατηρηθεί στη χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το νόμο της χώρας αυτής. Η έρευνα της μαρτυρίας συγκεντρώνεται στα αδικήματα για τα οποία παρασχέθηκε η εξουσιοδότηση. Στην ίδια απόφαση γίνεται ανεπιφύλακτα δεκτή η θέση ότι ο χαρακτηρισμός των αδικημάτων στο αλλοδαπό ένταλμα δεν έχει καθοριστική σημασία, αρκεί όμως το αδίκημα για το οποίο αξιώνεται η έκδοση να αναγνωρίζεται ως ουσιαστικά παρόμοιο και στις δύο χώρες.» Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω, αλλά και μετά από μια προσεκτική επισκόπηση και μελέτη όλων των εγγράφων που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και κατατεθεί, ιδιαίτερα της εξουσιοδότησης της Υπουργού κ. Έμιλυς Γιολίτη (Τεκμήριο 18), διαπιστώνω ότι πράγματι η εκγληματική συμπεριφορά που αποδίδεται από τις Ρωσικές Αρχές στον Καθ' ου η αίτηση και η οποία περιγράφεται μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί καταλογίζοντας του την διάπραξη αδικημάτων με βάση το άρθρο 159

(4)του Ρωσικού ποινικού Κώδικα, συνιστά και ποινικά κολάσιμη συμπεριφορά στην Δημοκρατία, ήτοι την διάπραξη των αδικημάτων με βάση τον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα, Κεφ.

Πιο συγκεκριμένα, οι κολάσιμες πράξεις που αποδίδονται στον Καθ' ου η Αίτηση, ποινικοποιούνται και είναι τιμωρητέες και με βάση τον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα, Κεφ.154, δηλαδή συνιστούν αδικήματα με βάση το άρθρο 255 και 262 (ορισμός κλοπής και ποινή κλοπής), 297 και 298 (ορισμός ψευδών παραστάσεων και εξασφάλισης αγαθών με ψευδείς παραστάσεις), 300 (απάτη), 331 και 333 (ορισμός πλαστογραφίας και καταρτισμός πλαστού εγγράφου) και 334 (πρόθεση καταδολίευσης), αδικήματα που επιφέρουν ποινή φυλάκισης πέραν του ενός έτους. Υπό το φώς των πιο πάνω και ελλέιψει οποιαασδήποτε μαρτύριας περί του αντιθέτου, προκύτπει δίχως άλλλο ότι η αποδιδόμενη εγκληματική συμπεριφορά στον Καθ' ου η αίτηση αποκαλύπτει μια επιλήψιμη συμπεριφορά που παρέχει τη δυνατότητα αναγνωρίσεως ποινικών αδικημάτων και με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία. Όπως έχω τονίσει και προηγουμένως, καμία μαρτυρία περι του αντιθέτου δεν έχει προσκομιστεί από πλευράς της Υπεράσπισης. Το αν τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο Καθ' ου η Αίτηση ότι διέπραξε στην Ρωσία εμπίπτουν και υπό το πρίσμα του αστικού δικαίου, το γεγονός αυτό δεν συνηγορεί και ότι αυτομάτως δεν μπορεί να εμπίπτει και στην σφαίρα του ποινικού δικαίου και να αποδίδει εγκληματική συμπεριφορά σε κάποιο πρόσωπο όπως και εν προκειμένω στον Καθ' ου η Αίτηση. Τα όσα έχουν υποστηριχθεί τόσο κατά την αγόρευση του συνηγόρου Υπεράσπισης προς σκοπό υποστήριξης των θέσεων που ο Καθ' ου έχει προβάλει κατά την διάρκεια της μαρτυρίας του και αφορούν από την μια τα γεγονότα της υπόθεσης η οποία τελικά θα εκδικαστεί από τα Ρωσικά Δικαστήρια και από την άλλη το κατά πόσο μπορεί να αποδειχθεί τελικά το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται, με όλο τον σεβασμό προς την Υπεράσπιση κρίνω ότι όλα τα πιο πάνω αφορούν την ουσία της υπόθεσης και δεν θα με απασχολήσουν στο παρών στάδιο. Το έργο του Δικαστήριου στην παρούσα διαδικασία δεν εμπίπτει στην ανάλυση και εξαγωγή οποιοδήποτε ευρημάτων για το κατά πόσο ο Καθ' ου η Αίτηση έχει τελικά διαπράξει τα αδικήματα. Ούτε και θα εξετάσω κατά πόσο μπορούν να αποδειχθούν τα συστατικά στοιχεία των αδικημάτων που του αποδίδονται με βάση τον Ρωσικό Ποινικό Νόμο. Αυτό που εξετάζει το παρών Δικαστήριο είναι το κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου αν αυτή παρατηρηθεί στην χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με τον νόμο της χώρας αυτής. Καταληκτικά κρίνω ότι η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση η οποία προκύπτει μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, συνιστά αδικήματα και με βάση τον Κυπριακό Νόμο, Κεφ. 154 και άρα συνακόλουθα πληρείται και η προϋπόθεση της διπλής ή αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας. (ε) Παραγραφή των αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση - εξέταση των θέσων του Καθ' ου η Αίτηση και της ΜΥ1 ως προς την καθυστέρηση που έχει μεσολαβήσει Σύμφωνα με το άρθρο 10 της Σύμβασης δεν παρέχεται έκδοση εφ' όσον η Νομοθεσία του αιτούντος μέρος ή του μέρους που αιτείται η έκδοσης έλαβε χώρα παραγραφή της αγωγής ή της επιβληθείσης ποινής. Είναι δεδομένο ότι αυτά τα ποινικά αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση με βάση το Κυπριακό Δίκαιο δεν υπόκεινται σε παραγραφή. Συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο έχουν παραγραφεί τα αδικήματα με βάση το δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εν προκειμένω, τονίζεται ότι η μόνη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα της παραγραφής των αδικημάτων που καταλογίζονται στον Καθ' ου η Αίτηση και προβλέπονται από τον Ρωσικό Ποινικό Κώδικα είναι από την πλευρά της Αιτούσας Χώρας, ενώ η Υπεράσπιση δεν προσήγαγε οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 20 που έχει κατατεθεί, η χρονική περίοδος της παραγραφής των αδικημάτων που κατ' ισχυρισμό διαπράχθηκαν από τον Καθ' ου η Αίτηση είναι τα 10 χρόνια και στην συγκεκριμένη περίπτωση λήγει την 03.06.
(βλ. άρθρο 78 του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα). Συνακόλουθα δεν υπάρχει παραγραφή των αδικημάτων. Σύμφωνα με το ιστορικό που αφορά την αναζήτηση του Καθ' ου η Αίτηση από τις Ρωσικές Ανακριτικές Αρχές, προκύπτει μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί (Τεκμήριο 22) ότι αρχικά ο Καθ' ου η Αίτηση είχε ανακριθεί δυο φορές ως μάρτυρας στην ποινική υπόθεση που αφορούσε τον κ. Στράχ ο οποίος κατηγορείται για κατάχρηση εξουσίας κατά παράβαση του άρθρου 285

(3)του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα. Ο Καθ' ου η Αίτηση σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχές, κατά την διάρκεια των ερευνών καθόρισε ως διεύθυνση διαμονής του την οδό Mosfilmovskaya 41 διαμ. 160, κτήριο 1 στην Μόσχα. Όταν σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχές ο Καθ' ου η Αίτηση αναζητήθηκε στην δοθείσα διεύθυνση δεν εντοπίστηκε, ενώ διαπιστώθηκε από έρευνες που έλαβαν χώρα ότι αυτός εγκατέλειψε την Ρωσική Ομοσπονδία μέσω του εδάφους της Λευκορωσίας και συγκεκριμένα μέσω του σημείου ελέγχου αυτοκινήτων Kotlovka. Σύμφωνα μάλιστα με το Τεκμήριο 22, οι Ρωσικές Αρχές ενημέρωσαν τηλεφωνικώς τον Καθ' ου η Αίτηση σχετικά με το γεγονός ότι στις 30.06.20 εναντίον του καταχωρίστηκε ξεχωριστή διαδικασία και κινήθηκε η ποινική υπόθεση Νο. 12002007703000167 καλώντας τον να εμφανιστεί στην Ερευνιτική Επιτροπή της Ρωσίας για την διενέργεια ερευνητικών ενεργειών. Ο ίδιος, σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχέςμ κατά την διάρκεια μιας τηλεφωνικής συνομιλίας ανέφερε ότι βρίσκεται εκτός της Ρωσικής Ομοσπονδίας, δηλαδή βρίσκεται στην πόλη Ρίγα της Λετονίας αρνούμενος όμως να αναφέρει την διεύθυνση που διέμενε. Έτσι η έρευνα έλαβε όλα τα απαραίτητα μέτρα για να διαπιστωεθεί που βρίσκεται. Σε ότι αφορά τις θέσεις του Καθ' ου η Αίτηση αλλά και των θέσεων που έχουν προβληθεί από την Μ.Υ1, ότι οι ανακριτικές αρχές τις Ρωσίας γνώριζαν την διεύθυνση στην οποία διέμενε ο Καθ' ου η Αίτηση στην Κυπριακή Δημοκρατία από το έτος 2019, με όλο τον σεβασμό προς την Υπεράσπιση, καμία μαρτυρία από μέρους του Καθ' ου η Αίτηση ή της συζύγου του δεν έχει παρουσιαστεί που να επιβεβαιώνει τους ισχυρισμούς του πέραν από ένα δελτίο διαμονής αλλοδαπού (Τεκμηριο 29) και την άδεια παραμονής του στην Λετονία (Τεκμήριο 35). Ο ισχυρισμός του Καθ΄ου η Αίτηση ότι η ανακρίτρια της υπόθεσης γνώριζε την σταθερή διεύθυνση διαμονής του καθώς υποστήριξε κατηγορηματικά ότι συνομιλούσε μαζί της για την υπόθεση σε τακτά χρονικά διαστήματα μέσω συγκεκριμένης εφαρμογής από το τηλέφωνο του, δεν επιβεβαιώθηκε από τον ίδιο. Ούτε και παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει τον ισχυρισμό του αυτό. Οι δε ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από την Μ.Υ1 για τα πιο πάνω ζητήματα, δεν κατάφεραν να διαφωτίσουν εξάλλου το Δικαστήριο αφού σύμφωνα με την ίδια, τα όσα είχαν περιέλθει στην αντίληψη της ήταν μέσω των όσων της είχαν αναφερθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση. Ούτε και η θέση τους ότι ο Καθ' ου η Αίτηση προτίθετο να μεταβεί στην Ρωσία και να συνεργαστεί με τις ανακριτικές Αρχες όταν ενημερώθηκε για τις εξελίξεις που έλαβαν χώρα εναντίον του σε σχέση με την υπόθεση που καταχωρίστηκε με έχει πείσει. Είναι φανερό ότι η δικαιολογία που προβλήθηκε αναφορικά με την πανδημία που είχε μεσολαβήσει και αποτέλεσε εμπόδιο στην μετάβαση του στην Ρωσία για να ανακριθεί στερείται πειστικότητας. Από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου ο ίδιος φαίνεται ότι μετά την ενημέρωση που είχε ότι οι ανακριτικές αρχές της Ρωσίας δεν τον θεωρούσαν πλέον μάρτυρα στην υπόθεση του κ. Στραχ αλλά Κατηγορούμενο σε άλλη ξεχωριστή υπόθεση που καταχωρίστηκε εναντίον του αφού προέκυψε η εγκληματική του δράση μέσα από τις ανακρίσεις που είχαν διενεργηθεί, είχε ως συνεπακόλουθο ,ο Καθ' ου η Αίτηση, να διακόψει καθέ επικοινωνία μαζι με τους ανακριτές και να εξαφανιστεί αποφεύγοντας να απαντά στις τηλεφωνικές τους κλήσεις. Όσον αφορά την θέση της Υπεράσπισης ότι τόσο η διεύθυνση διαμονής του στην Λετονία όσο και στην Κύπρο ήταν γνωστές στις Ρωσικές Ανακρτικές Αρχές, η θέση αυτή είναι εντελώς αόριστη και ασαφής αφού από πουθενά δεν προκύπτει μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ότι οι διευθύνσεις στις οποίες διέμενε ήταν γνωστές στις Ρωσικές Αρχές και ότι μάλιστα ο ίδιος τους είχε ενημερώσει για τον τόπο διαμονής του. Το γεγονός ότι ο εκζητούμενος τελικά εντοπίστηκε στην διεύθυνση στην οποία διέμενε και τελικά συνελήφθη δεν ισοδυναμεί ταυτόχρονα και ότι εξηπαρχής οι Ρωσικές Αρχές γνώριζαν τόσο την χώρα που βρισκόταν όσο και την διεύθυνση διαμονής του. Εξάλλου ενόψει της έλλειψη συνεργασίας με τον ίδιο, οι ανακριτικές αρχές της Ρωσίας αποτάθηκαν στο Δικαστήριο και εκδόθηκε εναντίον του Απόφαση Περί Ορισμού του Περιοριστικού Μέτρου σε Μορφή Κράτησης (Τεκμήριο 13). Επίσης τα στοιχεία του τέθηκαν και στην Λίστα των Διεθνών Καταζητουμένων Προσώπων (Τεκμήριο 5) την 04.02.21 και αποστάληκαν την Ιντερπόλ Λευκωσίας ενώ τελικά ο Καθ' ου η Αίτηση συνελήφθη από την Κυπριακή Αστυνομία ένα και πλέον μήνα μετά, δηλαδή στις 18.03.21. Υπό το φως των πιο πάνω λεχθέντων, κρίνω ότι αποκλειστική ευθύνη για τον χρόνο που έχει διαρρεύσει φέρει μόνο ο ίδιος και οι θέσεις που έχει προβάλει κατά την μαρτυρία του απορρίπτονται από το Δικαστήριο. Επίσης τονίζω ότι τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του δεν έχουν παραγραφεί με βάση τον Ρωσικό νόμο. Τέλος, σε ότι αφορά την θέση του ότι η σύζυγος του εργαζόταν ως λογίστρια στην Ρωσική Πρεσβεία στην Λετονία και άρα ήταν της πάσης γνωστή η διεύθυνση διαμονής του όταν διέμενε εκεί, επισημαίων οτι καμία απολύτως μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί ότι η Ρωσική Πρεσβεία στην Λετονία θα μπορούσε να είχε λάβει γνώση ως προς το αίτημα των Ρωσικών Αρχών και να βοηθήσει ως προς τον εντοπισμό οποιουδήποτε προσώπου καταζητείτο. Σε σχέση με την θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι αυτός μετέβηκε στην Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς να υφίσταται εναντίον του κανένας περιορισμός, σημειώνεται ότι η εγκατάσταση του Καθ' ου η αίτηση στην Κύπρο έλαβε χώρα περί το έτος 2019 όταν ακόμα οι ανακριτικές αρχές της Ρωσίας δεν είχαν ακόμη εκδόσει ένταλμα σύλληψης εναντίον του, αφού αυτό εκδόθηκε στις 28/10/20 και ούτε είχαν προκύψει ακόμη στοιχεία εναντίον του αφού η υπόθεση βρισκόταν υπο διερεύνηση ενώ ο ίδιος είχε ήδη ανακριθεί δύο φορές υπό την ιδιότητα του μάρτυρα. Εξέταση θέσεων του Καθ' ου η αίτηση ότι η δίωξη του επιδιώκεται για αλλότρια κίνητρα Σχετική είναι η πρόνοια του άρθρου 3 της Σύμβασης (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Kartashov

(2011)1Α Α.Α.Δ 55), η οποία προβλέπει τα ακόλουθα: «

Δεν χωρεί έκδοσις, εάν η παράβασις, δι' ην αιτείται αύτη, θεωρείται υπό του ετέρου Μέρους ως πολιτική τοιαύτη ή ως πράξις συμφυής προς τοιαύτην παράβασιν.
Ο αυτός κανών ισχύει, εάν το καλούμενον προς έκδοσιν Μέρος έχη σοβαρούς λόγους να πιστεύη, ότι η αίτησις εκδόσεως αιτιολογηθείσα διά τινος παραβάσεως του Κοινού Δικαίου υπεβλήθη επί τω σκοπώ διώξεως ή κολάσεως ατόμου διά τα φυλετικά, θρησκευτικά ή πολιτικά τούτου φρονήματα ή εθνικά τοιαύτα, ή ότι η θέσις του εν λόγω ατόμου διατρέχει κίνδυνον να επιδεινωθή από τον ένα ή τον έτερον των ως άνω λόγων». Αναφορικα με την θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι η ποινική διωξή του δεν είναι γνήσια αλλά ότι αυτή έχει ασκηθεί εκδηκιτικά ενατνίον του αφού κρύβονται πίσω από αυτή αλλότρια κίνητρα, πολιτικά και οικονομικά, επίσης δεν μπορώ να την αποδεκτώ και να συμφωνήσω. Οι Ρωσικές Αρχές μέσω του συνόλου των εγγράφων που έχουν παρουσιαστεί και κατατεθεί αλλά και ιδιαίτερα μέσω των διευρκινίσεων που δόθηκαν μέσα από το Τεκμήριο 22 έχουν επαρκώς δικαιολογήσει την θέση τους ότι η δίωξη του Καθ' ου η αίτηση είναι γνήσια. Σύμφωνα με το πιο πάνω έγγραφο, ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε μεταξύ των ετών 2001 - 2015 δεν εργάστηκε ή υπηρέτησε στις Κρατικές Αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας αλλά και ούτε κατείχε δημόσιες θέσεις. Ούτε και κατείχε εντός του πιο πάνω χρονικού διαστήματος οποιαδήποτε εκλόγιμη θέση ενώ ήταν επικεφαλής ενός εμπορικού οργανισμού. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν ήταν επίσης εγγεγραμμένος σε οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα στην Ρωσική Ομοσπονδία ή συμμετείχε σε οποιοδήποτε πολιτικό κίνημα. Σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχές το γεγονός της διάπραξης αδικημάτων κατά την διάρκεια των κατασκευαστικών έργων που είχε αναλάβει η εταιρεία του, αποκλύφθηκε μετά από εσωτερικό έλεγχο του Υπουργείου Οικονομικής Ανάπτυξης της Ρωσίας και συνεπώς ουδεμία σχέση έχει η δίωξη του με πολιτικά κίνητρα. Ως έχει λεχθεί στην Γενικός Εισαγγελέας ν. Konovalova, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011, ημερ. 30.9.15, λαμβανομένου υπόψη ότι σε αιτήσεις έκδοσης ισχύουν τα τεκμήρια της νομιμότητας και κανονικότητας καθώς επίσης και την (αυτονόητη) επιβεβαίωση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ότι η όλη δομή της Σύμβασης βασίζεται στο γενικό τεκμήριο ότι οι δημόσιες αρχές των συμβληθέντων κρατών ενεργούν με καλή πίστη (βλ. απόφαση Khodorkovsky v. Russia), όποτε εγείρεται θέμα πως η δίωξη ενός προσώπου γίνεται για πολιτικά ή αλλότρια κίνητρα το βάρος απόδειξης το φέρει το εκζητούμενο πρόσωπο. Αυτό αποσείεται δε με την τεκμηρίωση ύπαρξης «σοβαρών λόγων» ότι η δίωξη του γίνεται για πολιτικά ή αλλότρια κίνητρα, με το επίπεδο απόδειξης να είναι αυτό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Δεν είναι λοιπόν αρκετό να εγείρονται υποψίες ύπαρξης τέτοιων κινήτρων, αλλά θα πρέπει ο φυγόδικος να τεκμηριώσει με θετικό τρόπο, στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, τη θέση του ότι όντως η δίωξη του γίνεται για αλλότρια πολιτικά κίνητρα. Ως δε προκύπτει από την ίδια υπόθεση, το ίδιο ισχύει και όταν ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν θα τύχει δίκαιης δίκης σε περίπτωση έκδοσης του. Το θέμα για το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν είναι κατά πόσο οι οποιεσδήποτε διαβεβαιώσεις από την Αιτούσα χώρα είναι ικανές να εξαλείψουν τις υποψίες του ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα έχει δίκαιη δίκη εάν εκδοθεί, αλλά αν αυτός έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων ότι δεν θα έχει δίκαιη δίκη. Πρέπει λοιπόν να παρουσιασθεί προς τούτο σχετική μαρτυρία (βλ. και Karevin

(2011)1Α Α.Α.Δ 600). Υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών κρίνω ότι ο Καθ' ου η Αίτηση δεν απέσεισε το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών που έχει προβάλει κατά την μαρτυρία του αναφορικά με τις πιο πάνω θέσεις του. Ο Καθ' ου η αίτηση δεν έχει τεκμηριώσει σε καμία περίπτωση με θετικό τρόπο στην βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων την θέση του ότι η δίωξη του επιδιώκεται για πολιτικά η αλλότρια κίνητρα. Τα όσα υποστήριξε κατά την μαρτυρία του ήταν γενικά και αόριστα και καμία απολύτως μαρτυρία πέραν της γενικόλογης αναφοράς ότι η δίωξη του επιδιώκεται για αλλότριους σκοπούς δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο. Το γεγονός ότι η εταιρεία του συνεβλήθει με δημόσια εταιρεία δεν είναι αρκετό για να εξαχθεί αυτομάτως και το συμπέρασμα ότι πίσω από την δίωξη που έχει ασκηθεί κρίβονται τα κίνητρα που έχει κατηγορηματικά υποστηρίξει. Παραβίαση Ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση στην περίπτωση που εκδοθεί - παραβίαση του δικαιώματος για παροχή δίκαιης δίκης - Πως επιδρά η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί ενόψει της αποχώρησης της Ρωσίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης και της επικείμενης αποχώρησης της από την Ε.Σ.Δ.Α την 16.09.22 (α) Ο διορισμός ενός άγνωστου προς τον Καθ' ου η Αίτηση Δικηγόρου από το Ρωσικό Κράτος. Αποτέλεσε βασική θέση της Υπεράσπισης κατά την αντεξέταση του Μ.Α2 καθώς και κατά την κυρίως εξέταση και αντεξέταση του ίδιου του Καθ' ου η Αίτηση, ότι οι Ρωσικές Αρχές εντελώς παράτυπα και παράνομα διόρισαν κατ΄επιλογή τους και εσκεμμένα, συνήγορο, για να τον εκπροσωπήσει, ενώ αυτός βρισκόταν υπο κράτηση στις Κεντρικές Φυλακές της Κύπρου, σε δικαστική διαδικασία που έλαβε χώρα στην Ρωσία, ήτοι στην διαδικασία όπου εκδόθηκε η απόφαση περί ορισμού του περιοριστικού μέτρου σε μορφή κράτησης ημερ. 28.10.

Πιο συγκεκριμένα, ο Καθ' ου η αίτηση παραπονείται ότι ο συνήγορος επ' ονόματι κ. Ντούρας Β.Α χωρίς καν να τον ενημερώσει για το γεγονός ότι διορίστηκε δικηγόρος του για να τον εκπροσωπήσει στην πιο πάνω δικαστική διαδικασία, εσκεμμένα και καθ' υπόδειξη των Ρωσικών Ανακρτικών Αρχών δεν άσκησε έφεση ενώ είχε υποχρέωση εντός 3 ημερών από την έκδοση της απόφασης να το πράξει (Τεκμήριο 13). Προς απόδειξη των ισχυρισμών του μάλιστα, ο Καθ΄ου η Αίτηση, παρουσίασε και κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου την καταγγελία την οποία υπέβαλε στο Πειθαρχικό Συμβούλιο των Δικηγόρων στην Μόσχα (Τεκμήριο 31) όπως και την απόφαση του Δικηγορικού Συλλόγου της Πόλης Μόσχας ημερ 21.12.21 (Τεκμήριο 32). Σύμφωνα με τα πιο πάνω έγγραφα ο πιο πάνω αναφερόμενος δικηγόρος δεν παρουσίασε έγκυρο διοριστήριο για να εκροσωπήσει τον Καθ' ου η Αίτηση και δεν άσκησε ως όφειλε έφεση. Σύμφωνα μάλιστα με την απόφαση της πειθαρχικής επιτροπής κρίθηκε ότι ο συνήγορος παρέβηκε τους σχετικούς νόμους για τις πιο πάνω ενέργειες του και του επιβλήθηκε το μέτρο της πειθαρχικής ευθύνης με την μορφή προειδοποίησης. Με βάση τα πιο πάνω γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί, η Υπεράσπιση υποστηρίζει κατηγορηματικά ότι έχουν ήδη παραβιαστεί κατάφορα τα δικαιώματα του Καθ' ου η αίτηση για δίκαιη δίκη και συνεπώς το αίτημα για έκδοση θα πρέπει να απορριφθεί αφού είναι αυταπόδειχτο ότι το δικαίωμα το πιο πάνω θεμελιώδες αυτό δικαίωμα δεν μπορεί να εξασφαλιστεί στο μέλλον. Μάλιστα υποστηρίζεται ότι με βάση τα πιο πάνω που έχουν λεχθεί προκύπτει αδιαμφισβήτητα το συμπέρασμα ότι το Ρωσικό Κράτος συννενοήθηκε με τον συγκεκριμένο δικηγόρο παραβιάζοντας κατ' αυτόν τον τρόπο το θεμελιώδες δικάιωμα του εκζητούμενου για δίκαιη δίκη. Από την αντίπερα όμως όχθη, οι Ρωσικές Αρχές, αρνούνται κατηγορηματικά ότι έχουν παραβιάσει τα δικαώματα του Καθ' ου η Αίτηση. Μέσα από το Τεκμήριο 22, υποστηρίζεται ότι, καταρχήν, οι Ρωσικές Αρχές προσπάθησαν να εντοπίσουν τον ίδιο τον εκζητούμενο και να του επιδώσουν κλήση για να εμφανιστεί, κάτι το οποίο δεν κατέστη δυνατό εξ υπαιτιότητας του. Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζεται ότι καταβλήθηκαν εκ μέρους των ανακριτικών αρχών, προσπάθειες για επικοινωνία μαζί του τόσο τηλεφωνικώς όσο και δια μέσω συγκεκριμένης εφαρμογής του τηλεφώνου (WhatsuppMessenger). Σύμφωνα με τις Ρωσικές Αρχές, ο Καθ ου η Αίτηση ενημερώθηκε περί της ύπαρξης της εναντίον του υπόθεσης ενώ ο ίδιος αρνήθηκε να αποκαλύψει που ακριβώς βρίσκεται αλλά και να εμφανιστεί ενώπιον του ανακριτή σε συγκεκριμένη ημέρα και ώρα. Ταυτόχρονα σταμάτησε να απαντά και στα τηλεφωνήματα. Εν κατακλείδι, οι Ρωσικές Αρχές επικαλούνται τον διορισμό του δικηγόρου ο οποίος έγινε δεκτός για να εκπροσωπήσει τον Καθ' ου η Αίτηση στην διαδικασία λαμβάνοντας γνώση για ορισμένο υλικό της ποινικής υπόθεσης καθώς και για τις αποφάσεις σχετικά με τον ορισμό εμπειρογνώμονα και με τα συμπεράσματα των εμπειρογνομώνων στην παρούσα υπόθεση. Σε σχεση με την αδράνεια του συνηγόρου αυτού να ασκήσει έφεση, οι Ρωσικές Αρχές υποστηρίζουν ότι το δικαίωμα του να ασκήσει έφεση, να υποβάλει ενστάσεις κατά των πράξεων παραλείψεων και αποφάσεων του ανακριτή, κατοχυρώνεται από το άρθρο 53 της Ρωσικής Ποινικής Δικονομίας αλλά η ανακριτική αρχή δεν εποπτεύει την εκπλήρωση από δικηγόρο των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του. Προχωρώντας στην εξέταση των πιο πάνω θέσεων, θα πρέπει κατ' αρχάς να λεχθεί ότι το κατά πόσο ο εκζητούμενος δεν θα τύχει δίκαιης δίκης ή θα παραβιασθούν άλλα ανθρώπινα δικαιώματα του σε περίπτωση έκδοσης του, δεν μπορεί να αποφασίζεται γενικά και αόριστα. Αυτό που θα πρέπει να εξετάζεται είναι το κατά πόσο έχει αποδειχθεί στον δέοντα βαθμό και με συγκεκριμένα στοιχεία, από τον εκζητούμενο, ο οποίος φέρει και το βάρος απόδειξης, ότι κατά τον χρόνο της έκδοσης του, υφίσταται πραγματικός κίνδυνος, στην βάση των συγκεκριμένων περιστάσεων και των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση του, να μην τύχει δίκαιης δίκης ή να παραβιασθούν άλλα ανθρώπινα δικαιώματα του. Δηλ. η κρίση του Δικαστηρίου θα πρέπει να γίνεται στην βάση του κατά πόσο στοιχειοθετείται υπαρκτός κίνδυνος ο συγκεκριμένος εκζητούμενος να καταστεί θύμα τέτοιων παραβιάσεων και όχι στην βάση μια απλής πιθανότητας αυτός να υποστεί κάτι τέτοιο, εκ της διαπίστωσης άλλων περιπτώσεων τέτοιων παραβιάσεων από τη εν λόγω χώρα. Αντίθετη προσέγγιση θα αντιστρατευόταν, κατά την κρίση μου, και την όλη λογική της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων και το συναφές τεκμήριο που προκύπτει από την αρχή της νομιμότητας και κανονικότητας, σύμφωνα με το οποίο η Αιτούσα χώρα ως συμβαλλόμενο μέρος σε Διεθνή Σύμβαση ζητεί την έκδοση ενός προσώπου για τους σκοπούς που προβλέπει η Σύμβαση. Εν προκειμένω, εξετάζοντας τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστήριου σε σχέση με τον διορισμό Δικηγόρου από τις Ρωσικές Αρχές για να εκπροσωπήσει τον Καθ' ου η αίτηση, και τις παραλείψεις που έχουν συντελεστεί από μέρους του κατά την διεξαγωγή της δικαστικής διαδικασίας ημερ. 28.10.20 εις βάρος του Καθ' ου η Αίτηση, και για τις οποίες του έχει επιβληθεί από το πειθαρχικό συμβούλιο δικηγόρων δηλαδή, το μέτρο της πειθαρχικής ευθύνης υπό μορφή προειδοποίησης, κρίνω ότι, τα οσα υποστηρίχθηκαν από πλευράς της Υπεράσπισης αναφορικά με την κατ' ισχυρισμό προσυννενόηση του συνηγόρου με τις Ανακριτικές Αρχές της Ρωσίας ούτως ώστε ο πρώτος να ενεργήσει ενάντια στα συμφέροντα του Καθ' ου η Αίτηση, είναι εντελώς υποθετικά και αόριστα αφού βασίζονται σε απλές και μόνο εικασίες. Οι Ρωσικές Αρχές έχουν διευκρινίσει ότι παρόλο που τα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση μπορούσαν να ασκηθούν από τον δικηγόρο που τον εκπροσωπούσε αφού αυτά προβλέπονται σε συγκεκριμένο άρθρο της ποινικής δικονομίας, εντούτοις, ο ίδιος ο δικηγόρος δεν τα άσκησε ενώ οι Ανακριτικές Αρχές δεν εποπτεύουν την εκπλήρωση από τον δικηγόρο των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων. Τονίζεται ότι η πιο πάνω θέση των Ρωσικών Αρχών παρόλο που έχει αμφισβητηθεί εντούτοις δεν παρουσιάστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία που να υποστηρίζει οτιδήποτε το αντίθετο. Όπως και καμία απολύτως μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί από την Υπεράσπιση ότι οι ενέργειες του συγκεκριμένου συνηγόρου ήταν προιόν προσυνεννόησης και ότι αυτές έγινε κατά παρότρυνση των Ρωσικών Ανακριτικών Αρχών. Συνακόλουθα κρίνω, ότι η θέση της Υπεράσπισης ότι οι πράξεις και οι ενέργειες του συνηγόρου ήταν η έναρξη των παραβιάσεων των δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση που θα συνεχιστεί αναμφίβολα και στην δίκη του σε περίπτωση που εκδοθεί, με αποτέλεσμα ο Καθ' ου η Αίτηση να μην μπορεί να έχει δίκαιη δίκη, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού όπως εξηγήσει είναι γενική και αόριστη και συνεπώς, απορρίπτεται. (β) Η κατάσταση που έχει δημιουργηθεί με την αποπομπή της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης και την επικείμενη αποχώρηση της από την Ε.Σ.Δ.Α. Κρίνω κατατρχήν σκόπιμο να αναφέρω ότι τα πιο κάτω γεγονότα στα οποία και θα γίνει αναφορά και έχουν μεσολαβήσει από την ημερομηνία έναρξης της παρούσας δικαστικής διαδικασίας μέχρι και σήμερα, σε σχέση πάντοτε με την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί ένεκα του πολέμου που διεξάγεται στο έδαφος της Ουκρκανίας από την εισβολή των στρατευμάτων της Ρωσικής Ομοσπονδίας, πέραν του ότι έχουν κατατεθεί ως παραδεκτά γεγονότα, αποτελούν ταυτόχρονα και γεγονότα για τα οποία αντλώ και λαμβάνω Δικαστική γνώση. Ο Καθ' ου η Αίτηση στηρίχθηκε κατά την μαρτυρία του στην θέση, ότι ο πόλεμος που διεξάγεται από την Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας έχει αποδείξει ότι η Ρωσία ως κράτος καταπατεί κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα αφού μάλιστα έχει ήδη αποχωρήσει από το Συμβούλιο της Ευρώπης ενώ επίκειται και η αποχώρηση της από την ΕΣΔΑ τον Σεπτέμβριο του
Ο Καθ' ου η Αίτηση υποστήριξε κατηγορηματικά ότι κάτι παρόμοιο ενδέχεται να συμβεί και στην δική του περίπτωση εφόσον εκδοθεί στην Ρωσική Ομοσπονδία αφού η τελευταία ως κράτος δεν έχει κανένα απολύτως σεβασμό προς τα ανθρώπινα δικαίωματα. Ο Καθ' ου η αίτηση υποστηρίζει ότι ενδέχεται επομένως να παραβιαστεί το θεμελιώδες δικαίωμα του για δίκαιη δίκη αφού οι εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί στην ουσία πλέον δεν θα έχουν καμία απολύτως δυναμική και ισχύ, ενόψει της πιο πάνω κατάστασης που έχει δημιουργηθεί. Υποστήριξε επίσης ότι εφόσον η Ρωσική Ομοσπονδία έχει αποχωρήσει τόσο από το Συμβούλιο της Ευρώπης όσο και από την ΕΣΔΑ οι πολίτες πλέον δεν θα έχουν το δικαίωμα να προσφύγουν στο ΕΔΑΔ κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας για τυχόν παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Επίσης υποστήριξε ότι λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η κατάσταση της υγείας του σε περίπτωση έκδοσης του θα επιδεινωθεί αφού δεν θα του παρασχεθεί η αναγκαία ιατροφαρμακευτική περίθαλψη και φροντίδα με αποτέλεσμα η ζωή του να υπόκεται σε κίνδυνο. Από την άλλη οι Ρωσικές αρχές μέσω των εγγράφων που έχουν παρουσιάσει στο Δικαστήριο και ιδιαίτερα μέσω των Τεκμηρίων 9 παρέχουν εγγυήσεις. Με βάση το πιο πάνω έγγραφο η Γενική Εισαγγελία της Ρωσίας εγγυάται πως το εν λόγω αίτημα δεν θα έχει στόχο να διωχθεί ο φυγόδικος για πολιτικούς, θρησκευτικούς, φυλετικούς ή εθνικούς λόγους. Περαιτέρω εγγυάται ότι στον Καθ' ου η αίτηση θα παρασχεθούν όλες οι δυνατότητες υπεράσπισης, δεν θα υποβληθεί σε βασανιστήρια, απάνθρωπα, ταπεινωτικά για την αξιοπρέπεια είδη συμπεριφοράς ή τιμωρίας (άρθρο 3 και 6 της ΕΣΔΑ καθώς και σχετικές συμβάσεις του ΟΗΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και τα Πρωτόκολλα σ' αυτές). Μάλιστα η Ρωσική Ομοσπονδία εγγυάται ότι εάν ο Καθ' ου η Αίτηση εκδοθεί στην Ρωσία θα κρατηθεί σε ειδικευμένο ίδρυμα στο οποίο οι συνθήκες ανταποκρίνονται στα στάνταρ προβλεπόμενα στην Σύμβαση για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των Θεμελιωδών Ελευθεριών της 4ης Νοεμβρίου του 1950, στους Ευρωπαικούς Σοφρωνιστικούς Κανόνες της 11ης Ιανουαρίου του 2006, και οι υπαλλήλοι της Πρεσβείας της Κυπριακής Δημοκρατίας στην Ρωσία θα μπορούν να επισκέπτονται οποτεδήποτε για να ελέγχουν την τήρηση των προαναφερόμενων εγγυήσεων. Περαιτέρω και ένεκα της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί, παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου και το Τεκμήριο
Σύμφωνα με το πιο πάνω έγγραφο, οι Ρωσικές Αρχές υποστηρίζουν κατηγορηματικά, ότι μέχρι σήμερα, δεν επιτράπηκε καμία παραβίαση των δικαιωμάτων και των έννομων συμφερόντων του Καθ' ου η Αίτηση που προβλέποναι τόσο από την Ρωσική νομοθεσία όσο και από την Ευρωπαική Σύμβαση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο στάδιο της προανακριτικής έρευνας, ενώ εγγυούνται ταυτόχρονα στο μέλλον αυστηρή τήρηση των δικαιωμάτων και των νόμιμων συμφερόντων του Καθ' ου η αίτηση και εξασφάλιση της δίκαης δίκης του η οποία προβλέπεται από την εθνική νομοθεσία της Ρωσίας παρά την αποχώρηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Ευρωπαικό Συμβούλιο και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Επίσης σύμφωνα με το Τεκμήριο 33 η Ρωσική Ομοσπονδία εγγυάται την έγκαιρη και εξειδικευμένη ιατρική βοήθεια του Καθ' ου η αίτηση παραπέμποντας στην εθνική νομοθεσία. Σε σχέση τώρα με τις εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί από τις Ρωσικές Αρχές στα πλαίσια της παρούσας, παραπέμπω στην πολύ πρόσφατη και πολύ σημαντική απόφαση (βλ. Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση του Demin Alexey Alekseyevich, Πολιτική Έφεση 214/21 ημερ. 08.07.22) που έχει εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο την 08.07.
Στην συγκεκριμένη υπόθεση, παρόλο που το Εφετείο είχε ανατρέψει την Πρωτόδικη απόφαση στην οποία είχε αποφασιστεί η μη έκδοση του εκζητούμενου στην Ρωσία, αποδεχόμενο έτσι το Αίτημα των Ρωσικών Αρχών για έκδοση του, διαττάσοντας μάλιστα όπως ο Εφεσείοντας παραμείνει υπό κράτηση για τον σκοπό αυτό (Πολιτική Έφεση 83/20 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Demin Aleksey Alekseyevich ημερ. 17.02.21), στην συνέχεια, και μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας της έφεσης, λόγω των σημαντικών γεγονότων που είχαν προκύψει, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου οδηγήθηκε στην απόφαση να προβεί στο επανάνοιγμα της υπόθεσης. Αυτό κρίθηκε αναγκαίο ένεκα των εξελίξεων που είχαν μεσολαβήσει, δηλαδή της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρώπης ημερ. 16.03.22 να παύσει την Ρωσική Ομοσπονδία από μέλος του εξαιτίας της στρατιωτικής επίθεσης που η τελευταία διενεργεί στο έδαφος της Ουκρανίας και των συνεπειών της πιο πάνω απόφασης του. Μάλιστα το Συμβούλιο με νέα απόφαση του ημερ. 23.03.22 καθόρισε τις συνέπειες αναφορικά με την ιδιότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις διάφορες συνθήκες αλλά και πρωτόκολλα που είχαν συναφθεί στο πλαίσιο του. Επίσης σημαντική κρίθηκε και η απόφαση του Συμβουλίου ιδίας ημερομηνίας, σε σχέση με την ιδιότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως μέλος της Ε.Σ.Δ.Α., σύμφωνα με την οποία η Ρωσική Ομοσπονδία συνεχίζει να είναι μέλος της Ε.Σ.Δ.Α μέχρι και την 16.09.22 δηλαδή για περιορισμένο πλέον χρόνο. Στην απόφαση αυτή αναφέρεται επίσης ότι και το Νομοθετικό Σώμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας αποφάσισε εν πάσει περιπτώσει την αποχώρηση της από την Ε.Σ.Δ.Α. Ενόψει λοιπών των πιο πάνω γεγονότων που μεσολάβησαν, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πιο πάνω αναφερθείσα απόφαση έκρινε ότι ένεκα τις πιο πάνω διαμορφωθείσας κατάστασης πραγμάτων, συνεπεία των προαναφερθείσων αποφάσεων του Συμβουλίου αλλά και την απόφαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας να αποσυρθεί από την Ε.Σ.Δ.Α, έπαυσε να υφίσταται η διαβεβαίωση που είχε δώσει η ίδια για τον εφεσείοντα στο πλαίσιο της αίτησης έκδοσης και συνακόλουθα και οι εγγυήσεις που είχαν δοθεί περιλαμβανομένου και του δικαιώματος του για δίκαιη δίκη. Κρίθηκε επίσης, ότι δεν υφίσταται πλέον η διαβεβαίωση ότι εάν ο εφεσείων αποδοθεί στην Ρωσική Ομοσπονδία θα τύχει δίκαιης δίκης αφού αυτός δεν θα είναι πλέον δυνατό να προσφύγει στο ΕΔΑΔ κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας αφού η χώρα αυτή θα είναι εκτός της εμβέλειας της Ε.Σ.Δ.Α αλλά και ούτε ικανοποιείται πλέον η απαίτηση του άρθρου 6

(1)(γ) του Νόμου 97/1970. Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)γ του Ν.97/70 « Ουδείς θέλει εκδoθή δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ εις Κράτoς συvάψαv συvθήκηv εκδόσεως μετά της Δημoκρατίας ή εις καθωρισμέvηv χώραv της Κoιvoπoλιτείας oυδέ δύvαται vα κρατηθή ή vα εκδoθή έvταλμα κρατήσεως αυτoύ διά τoυς σκoπoύς της τoιαύτης εκδόσεως, εάv oύτoς είvαι πoλίτης της Δημoκρατίας εξαιρουμένων των περιπτώσεων που επιτρέπεται από το Σύνταγμα ή εάv o Υπoυργός, τo εκδικάζov τηv αίτησιv της εκδόσεως δικαστήριov ή τo επιληφθέv αιτήσεως habeas corpus ή αιτήσεως αvαθεωρήσεως Αvώτατov Δικαστήριov κρίvη ότι- (γ) oύτoς θα ηδύvατo, εφ' όσov εvηργείτo η έκδoσις τoυ, vα τύχη δυσμεvoύς μεταχειρίσεως κατά τηv εκδίκασιv της υπoθέσεως τoυ... Υπό το φως των πιο πάνω λεχθέντων, τίθεται εύλογα το ερώτημα και στο παρόν Δικαστήριο, κατά πόσο δηλαδή με βάση την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ένεκα την αποφάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης καθώς και την απόφαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας να αποσυρθεί από την Ε.Σ.Δ.Α, οι πιο πάνω εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί στην συγκεκριμένη περίπτωση τόσο με βάση το Τεκμήριο 9 αλλά όσο και με βάση το Τεκμήριο 33 που έχουν παρασεχθεί προς την διασφάλιση και προς όφελος συγκεκριμένων θεμελιωδών δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση, περιλαμβανομένου και του δικαιώματος του για δίκαιη δίκη, εξακολουθούν να υφίστανται και να δεν έχουν εκλείψει. Τονίζεται βεβαίως, ότι πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο για να εξετάσει την βαρύτητα των εγγυήσεων που έχουν παρασχεθεί τον χρόνο που αποφασίζει εάν θα διατάξει ή όχι την έκδοση. Η ΕΣΔΑ είναι μια διεθνής συνθήκη στην οποία τα Κράτη Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης ανέλαβαν την υποχρέωση να διασφαλίζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όλων των προσώπων που βρίσκονται εντός της επικράτειας τους. Μεταξύ των Κρατών Μελών που έχουν υπογράψει την σύμβαση είναι και η Ρωσία η οποία λόγω των πρόσφατων γεγονότων στην Ουκρανία ως έχει αναφερθεί ανωτέρω έπαυσε να είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης με απόφαση Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με βάση τις πιο πάνω εξελίξεις είναι δεδομένο πλέον ότι οι Ρώσοι υπήκοοι δεν θα έχουν το δικαίωμα προσφυγής στο ΕΔΔΑ αλλά ούτε και το ΕΔΔΑ αλλά ούτε και το Συμβούλιο της Ευρώπης θα έχουν την δυνατότητα να επιβλέπουν την εφαρμογή της ΕΣΔΑ στην Ρωσική Επικράτεια. Επίσης δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα υποβολής συστάσεων προς την Ρωσία η εποπτείας της εφαρμογής των αποφάσεων του ΕΔΑΔ με αποτέλεσμα οι δικλίδες ασφαλείας που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 9 και στο Τεκμήριο 33 να μην έχουν πλέον εφαρμογή. Εξετάζοντας μάλιστα το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 33 το οποίο επικαλέστηκε κατά την αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτούσας Χωρας υποστηρίζοντας ότι οι επιπρόσθετεες εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί από την Ρωσική Ομοσπονδία για παροχή των δικαιωμάτων και εννόμων συμφερόντων του Καθ' ου η Αίτηση και εξασφάλιση όλων των δικαιωμάτων για δίκαιη δίκη αναγκαστικά διαφοροποιούν την υπο κρίση περίπτωση από την υπόθεση Demin Alexey Alekseyevich, Πολιτική Έφεση 214/21), με όλο τον σεβασμό οι θέσεις αυτές δεν με βρίσκουν καθόλου σύμφωνο. Εχω καταρχήν διαπιστώσει ότι μέσα από το περιεχόμενο του συγκεκριμένου εγγράφου (Τεκμήριο 33), οι Ρωσικές Αρχές δεν έχουν παράσχει καμία απολύτως λεπτομέρεια η και πληροφορία, ούτως ώστε να διαφωτίσουν το παρόν Δικαστήριο για το ποια είναι αυτά τα δικαιώματα και τα έννομα συμφέροντα που εγγυούνται ότι θα παρασχεθούν και θα τηρηθούν αυστηρά προς όφελος του Καθ' ου η Αίτηση στο μέλλον κατά την δίκη του στην Ρώσια. Παρά ταύτα, μέσα από το περιεχόμενο του συγκεκριμένου εγγράφου προκύπτει ότι ότι η Ρωσική πλευρά παρά την κατάσταση που έχει δημιουργηθεί, συνεχίζει να επικαλείται την Ευρωπαική Σύμβαση Ανθρωπίνων δικαιωμάτων αναφέροντας συγκεκριμένα ότι δεν επιτράπηκαν οποιεσδήποτε παραβιάσεις των δικαιωμάτων και εννόμων συμφερόντων του Καθ΄ου η Αίτηση με σκοπό να αντικρούσει τις θέσεις του. Κυρίως όμως, ουδεμία διευκρίνιση δεν έχει δωθεί από τις Ρωσικές Αρχές μέσα από το Τεκμήριο 33, για το πως οι ίδιοι εγγυούνται ότι θα διασφαλιστεί μια δίκαιη δίκη στον Καθ΄ου η αίτηση από τον εθνικό τους νόμο. Μάλιστα στο έγγραφο αυτό, ουδεμία αναφορά ή παραπομπή γίνεται, είτε στην εθνική νομοθεσία έιτε στα άρθρα του νόμου που προβλέπουν την διαφάλιση της δίκαιης δίκης του. Τα όσα περιγράφονται επί του συγκεκριμένου εγγράφου κρίνονται ως ασαφή, γενικά και αόριστα. Συνεπώς καμία λεπτομέρεια ως προς την παροχή των εγγυήσεων αυτών δεν έχει δοθεί. Πέραν όμως των πιο πάνω, όπως άλλωστε έχω εξηγήσει και ανωτέρω, είναι πλέον δεδομένο ακόμη και παρά την ύπαξη των επιπρόσθετων εγγυήσεων που έχουν παρασχεθεί, ότι λόγω της κατάστασης που έχει δημιουργηθεί και εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι και σήμερα, οι Ρώσοι υπήκοοι δεν θα έχουν το δικαίωμα προσφυγής στο ΕΔΔΑ στην περίπτωση παραβίασης οποιουδήποτε δικαιώματος τους ενόψει της αποχώρησης της Ρωσίας από αυτό, αλλά ούτε και το ΕΔΔΑ αλλά ούτε και το Συμβούλιο της Ευρώπης θα έχουν την δυνατότητα να επιβλέπουν την εφαρμογή της ΕΣΔΑ στην Ρωσική Επικράτεια. Επίσης όπως έχω αναφέρει και προηγουμένως δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα υποβολής συστάσεων προς την Ρωσία η εποπτείας της εφαρμογής των αποφάσεων του ΕΔΑΔ με αποτέλεσμα οι δικλίδες ασφαλείας που περιλαμβάνονται και στο Τεκμήριο 9 και στο Τεκμήριο 33 να μην έχουν πλέον εφαρμογή. Τέλος, με βάση την διαμορφοθείσα κατάσταση πραγμάτων έχει παύσει πλέον να ικανοποιείται και η απαίτηση του άρθρου 6

(1)(γ) του Νόμου 97/1970. Τα ίδια βεβαίως ισχύουν και σε ότι αφορά τις εγγυήσεις αναφορικά με τα προβλήματα υγείας που ο Καθ' ου η Αίτηση αντιμετωπίζει. Υπό το φως λοιπόν όλων των πιο πάνω προκύπτει ότι αφής στιγμής οι ασφαλιστικές δικλίδες που περιλαμβάνονται στις εγγυήσεις δεν μπορούν να έχουν πλέον καμία εφαρμογή αφού θα εκλείψουν, κρίνω ότι υπάρχει βάσιμος λόγος να πιστεύω ότι σε περίπτωση έκδοσης του Καθ' ου η Αίτηση στην Ρωσική Ομοσπονδία υπάρχει ενδεχόμενος κίνδυνος να καταστρατηγηθούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα του και να παραβιαστεί το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη. Δεν μπορώ να καταλήξω σε κανένα ασφαλή συμπέρασμα ότι οι Ρωσικές Αρχές θα τηρήσουν τις εγγυήσεις που έχουν παράσχει στην συγκεκριμένη περίπτωση ούτε και με βάση το Τεκμήριο 9 αλλά ούτε και με βάση το Τεκμήριο 33, αλλά ούτε και τις υποχρεώσεις που προκύπτουν τόσο μέσα από το άρθρο 3 όσο και μέσα από το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ αφού δεν θα είναι πλέον μέλος της. Συνακόλουθα προκύπτει ότι ούτε και η τήρηση των προνειών του άρθρου 6

(1)(γ) του Ν.97/70, μπορεί ενόψει της κατάστασης που επικρατεί να διασφαλιστεί. Συνεπακόλουθα, το αίτημα των Ρωσικών Αρχών δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό και απορρίπτεται. Εκπλήρωση Καθήκοντως ειλικρίνιας εκ μέρους της Αιτούσας Χώρας Παρά το γεγονός ότι η τύχη του αιτήματος των Ρωσικών Αρχών για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί ανωτέρω έχει ήδη προδιαγραφεί, εντούτοις κρίνω σκόπιμο και για σκοπούς πάντοτε πληρότητας της απόφασης μου, να εξετάσω και την θέση του Καθ' ου η αίτηση κατά πόσο οι Ρωσικές Αρχές έχουν εκπληρώσει το καθήκον ειλικρίνειας που απαιτείται. Σύμφωνα με την νομολογία η Αιτούσα χώρα είναι υποχρεωμένη και πρέπει να αποκαλύπτει ακόμη και εκείνα τα στοιχεία που θα άφηναν αστήρικτο το αίτημα της (Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση του Evgeniy (Evgenii) Gennadyevich Petrov Αρ. Αιτ. 2/14, 24/06/2016) και (Wellington v. Governor of Prison Belmasrh and Another

(2004)EWHC 418 (Admin). Έχω μελετήσει επισταμένα όλα τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί ενώπιον μου κατά την διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας της παρούσας αίτησης. Έχω μελετήσει επίσης την εμπεριστατωμένη αγόρευση της πλευράς της Υπεράσπισης καθώς και τις θέσεις που έχουν προβληθεί από τον ίδιο τον Καθ' ου η Αίτηση. Είμαι της ισχυράς γνώμης ότι ότι η Αιτούσα Χώρα δεν παρέλειψε να εκπληρώσει το καθήκον ειλικρίνιας που την βαρύνει. Μέσα από τα έγγραφα που έχει παρουσιάσει αποκαλύπτεται η αποδιδόμενη εγκληματική συμπεριφορά που καταλογίζεται στον Καθ' ου η Αίτηση η οποία όπως έχει εξηγηθεί και ανωτέρω αφορά πράξεις που κατά το Ρωσικό Ποινικό Δίκαιο είναι ποινικά κολάσιμες και τιμωρητέες με βάση το άρθρο 159

(4)του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα. Διαπίστωσα περαιτέρω ότι οι Ρωσικές Αρχές δεν προσπάθησαν σε καμία περίπτωση να παραπλανήσουν το Δικαστήριο ως προς τις ενέργειες που έχει προβεί ο συνήγορος που είχε εκπροσωπήσει τον Καθ΄ου η Αίτηση στην δικαστική διαδικασία η οποία αναφέρεται επί του Τεκμηρίου 13. Εξήγησαν μάλιστα και έδωσαν σαφή και εμπεριστατωμένη δικαιολογία ως προς ρόλο που υπέχουν οι ανακριτικές αρχές σε σχέση πάντοτε με την εποπτεία της εκπλήρωσης από τον δικηγόρο των δικαιωμάτων και υποχρέωσεων του. Έδωσαν επίσης σαφείς εξηγήσεις ως προς τον λόγο που έχει επέλθει η όποια καθυστέρηση παρατηρείται στην δίωξη και στην συνέχεια στην υποβολή του αιτήματος έκδοσης. Σε σχέση με την μη παρουσίαση του ασφαλιστικού συμβολαίου (Τεκμήριο 30) δεν θεωρώ ότι οι Ρωσικές Αρχές σκοπίμως έχουν αποκρύψει την ύπαρξη του. Ως έχω ήδη εξηγήσει και ανωτέρω, η αστική ευθύνη ενός προσώπου είναι ζήτημα διαφορετικό το οποιο δεν θα με απασχολήσει στην παρούσα διαδικασία. Θεωρώ λοιπόν, ότι η Αιτούσα Χώρα, έχει εκπληρώσει το καθήκον ειλικρίνιας ως προς το αίτημα που έχει υποβληθεί αποκαλύπτωντας όλα εκείνα τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται το αίτημα της. Παρόλα αυτά όμως και για τους λόγους που έχουν αναλυθεί ανωτέρω, η αίτηση όπως εξηγήθηκε, απορρίπτεται. Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί στην Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως. (Υπ.) ............................................ Σ. Συμεού, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.