Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας ν. LEV DAVIDOVICH SALYAEV, Αρ. Αίτησης 6/21, 9/7/2022

(2)του Ρωσικού Ποινικού Κώδικα. Παραδεκτά Γεγονότα Η κατάθεση του Α/Αστ Στ. Καραολή του Κ.Ε.Δ Αερολιμένα Πάφου έχει κατατεθεί από κοινού ως Τεκμήριο 7 και το περιεχόμενο της αποτελεί παραδεκτό γεγονός. Παραδεκτά γεγονότα επίσης αποτελούν και τα Τεκμήρια 39 και 40 τα οποία αναφέρονται στα προβλήματα υγείας που ο Καθ' ου η αίτηση αντιμετωπίζει και για τα οποία χρειάστηκε να εισαχθεί στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας στις 11.12.2021 αλλά και στις 29.01.22 για νοσηλεία με σκοπό να αποκατασταθεί η υγεία του. Σύμφωνα μάλιστα με το Τεκμήριο 39, στον Καθ' ου η Αίτηση πραγματοποιήθηκαν 2 κρανιοανατρήσεις στο αριστερό μέρος της κεφαλής του και παροχέτευση του αιματώματος που έφερε στο κεφάλι. Ο Καθ' ου η αίτηση μετά από την πιο πάνω επέμβαση, κρατήθηκε για νοσηλεία στον νευροχειρουργικό θάλαμο του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας από τον οποίο και εξήλθε την 08.02.

1. Δηλώθηκαν επίσης από κοινού, ως παραδεκτά γεγονότα, η επιστολή ημερ. 17/02/22 (Τεκμήριο 41Α) στην οποία γίνεται αναφορά για την συνάντηση των Συμβούλων ΔΕΥ για διάφορα ζητήματα μεταξύ των οποίων και οι επιπτώσεις της κατάστασης στην Ουκρανία στη διμερή δικαστική συνεργασία. Επίσης παραδεκτό γεγονός αποτελεί και η επιστολή ημερ. 18 Μαρτίου του 22 του Δρ. Λούη Παναγή, Γενικού Διευθυντή του Υπουργείου Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με τα θέματα που συζητήθηκαν από τους Υπουργούς Δικαιοσύνης των κρατών μελών την 4η Μαρτίου του 2022 (Τεκμήριο 41Β). Ως παραδεκτό γεγονός δηλώθηκε επίσης η επιστολή του Δρ. Λούη Πατσαλίδη προς τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών αναφορικά με τις επιπτώσεις της κατάστασης στην Ουκρανία στην διμερή δικαστική συνεργασία. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 41Γ ο Δρ. Λούης Πατσαλίδης ενημερώνει την 28η Μαρτίου του 2022 τον Γενικό Διευθυντή του Υπουργείου Εξωτερικών ότι σε διαδικασία έκδοσης φυγόδικου, η δικηγόρος του Καθ' ου η Αίτηση ενημέρωσε την Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης ότι η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης αποφάσισε την αποβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης καθώς και ότι ακόμη και η ίδια η Ρωσική Ομοσπονδία στις 15.03.22 ενημέρωσε τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου της Ευρώπης για την αποχώρηση της και την πρόθεση της να καταγγείλει την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΣΔΑ). Σύμφωνα επίσης με το Τεκμήριο 41Δ το οποίο αποτελεί την απάντηση προς το ηλεκτρονικό μήνυμα ημερ. 07.04.22 το οποίο απέστειλε ο Μ.Α3 (Τεκμήριο 41E) ζητώντας διευκρινίσεις λόγω των ζητημάτων που έχουν προκύψει στις διαδικασίες έκδοσης φυγοδίκων, επιβεβαιώνεται η αποβολή της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης καθώς και ότι από την 16.09.22 η Ρωσική Ομοσπονδία θα παύσει πλέον να είναι μέλος της ΕΣΔΑ Μαρτυρία Αιτούσας Αρχής Κατά την ακρόαση της αίτησης κατέθεσαν από την πλευρά της Αιτούσας χώρας τέσσερις μάρτυρες (στο εξής Μ.Α.) και από την πλευρά του Καθ' ου η αίτηση πέραν της δικής του μαρτυρίας δεν έχει προσφερθεί οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. Κατατέθηκαν συνολικά 41 τεκμήρια, αρκετά από τα οποία είναι πολυσέλιδα ενώ κάποια από αυτά συνοδεύονται από επιπλέον έγγραφο υλικό. Λόγω του όγκου του μαρτυρικού υλικού και ιδιαίτερα των εγγράφων που κατατέθηκαν θα γίνει όσο το δυνατό συνοπτική αναφορά της μαρτυρίας στο μέρος αυτό. Ως Μ.Α.1 κατέθεσε ο Αστ.1601 Μάριος Διομήδους, ο οποίος υπηρετεί στο Τ.Α.Ε. Λεμεσού. Κατά την κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβηκε στα πλαίσια των καθηκόντων του, και πιο συγκεκριμένα εξήγησε ότι οι συνάδελφοι του από το ΤΑΕ Πάφου του απέστειλαν το προσωρινό ένταλμα που αφορούσε τον Καθ' ου η Αίτηση και αυτός με την σειρά του μετέβηκε στην Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου για την έκδοση του. Η εμπλοκή του συγκεκριμένου μάρτυρα με την παρούσα υπόθεση, όπως και ο ίδιος εξάλλου ανέφερε, ήταν απολύτως περιορισμένη, αφού δεν προέβηκε σε οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες. Κατά την μαρτυρία του κατέθεσε τον όρκο με βάση το οποίο εκδόθηκε το Προσωρινό Ένταλμα Σύλληψης (Τεκμήριο 1) το έγγραφο με τίτλο « RED NOTICE» (Τεκμήριο 2), το Παράρτημα Β, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Έκδοση Φυγοδίκων ημερ. 13.12.57 την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία έχει κυρώσει με τον Νόμο 95/70 (Τεκμήριο 3). Περαιτέρω κατέθεσε έγγραφα που αφορούν τα δικαιώματα συλληφθέντων και κρατουμένων στην μητρική γλώσσα του Καθ' ου η Αίτηση (Τεκμήριο 4). Ακολούθως κλήθηκε και κατέθεσε ο Μ.Α.2 δηλαδή, ο Λοχίας 1827 Μιχάλης Καλλής, ο οποίος εργάζεται στο κέντρο ελέγχου διαβατηρίων του αεροδρομίου Πάφου. Κατά την κυρίως εξέταση του, αναγνώρισε το Τεκμήριο 4Β το οποίο αποτελεί το φωτοαντίγραφο του προσωρινού εντάλματος σύλληψης το οποίο όπως εξήγησε του είχε αποσταλεί μέσω φαξ με σκοπό να το εκτελέσει καθώς και την οπισθογράφηση που περιλαμβάνεται στο συγκεκριμένο έγγραφο αναφέροντας μάλιστα ότι τα όσα είναι καταγεγραμμένα επί τούτου, έχουν γραφτεί από τον ίδιο. Όσον αφορά το Τεκμήριο 6, ο μάρτυρας εξήγησε ότι πρόκειται για τα δικαιώματα κρατουμένου τα οποία ο Καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε να υπογράψει. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α 2, δεν αμφισβητήθηκε για τα όσα παρέθεσε κατά την μαρτυρία του. Κλήθηκε όμως να διευκρινίσει κατά πόσο θυμόταν αν κατά την στιγμή που συνελήφθηκε ο Καθ' ου η αίτηση του αναφέρθηκε από τον ίδιο η ύπαρξη στο παρελθόν και άλλου αιτήματος των Ρωσικών Αρχών προς την Εσθονία το οποίο είχε απορριφθεί. Ο Μ.Α2 εξ' όσων θυμόταν, συμφώνησε ότι πράγματι κάτι τέτοιο του είχε αναφερθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση. Δεν θυμόταν όμως να αναφέρει κατά πόσο του ανέφερε και για οποιοδήποτε άλλο αίτημα είχε υποβληθεί από τις Ρωσικές Αρχές προς τις Γερμανικές Αρχές που επίσης είχε απορριφθεί. Ως Μ.Α.3 κατέθεσε ο Αντρέας Κυριακίδης, προϊστάμενος της Μονάδας Διεθνούς Νομικής Συνεργασίας, στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Υπηρετεί στο συγκεκριμένο Τμήμα από το
2. Κατά την κυρίως εξέταση του, εξήγησε την εμπειρία που έχει σε σχέση με αιτήματα έκδοσης προσώπων που καταζητούνται από άλλες συμβαλλόμενες χώρες καθώς και τις διεργασίες που λαμβάνουν χώρα μέχρι και την έκδοση της Εξουσιοδότησης από την Υπουργό. Αναφορικά με την παρούσα υπόθεση, ο Μ.Α3 διευκρίνισε, ότι ζητήθηκε αρχικά στις 13.09.21 με επιστολή από τις Ρωσικές Αρχές η ετοιμασία και αποστολή των εγγράφων έκδοσης. Την ίδια ημέρα και με άλλη επιστολή προς τις αρχές της Εσθονίας τους ζητήθηκε να τους πληροφορήσουν κατά πόσο προτίθενται να εκδώσουν Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση το οποίο και θα οδηγούσε στην έκδοση του στην Εσθονία. Οι Εσθονικές Αρχές απάντησαν στις 20.09.21, ότι οι κατηγορίες για τις οποίες ο Καθ' ου η αίτηση καταζητείται έχουν παραγραφεί και συνεπώς είναι αδύνατο να εκδικαστεί εκεί για τα υφιστάμενα αδικήματα. Επίσης, οι Εσθονικές Αρχές σύμφωνα με τον Μ.Α3, ενημέρωσαν το Υπουργείο ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν είναι πολίτης της Εσθονίας και επομένως δεν έχουν δικαιοδοσία για να δικαστεί εκεί. Η επιστολή των Εσθονικών Αρχών αναφορικά με τις πιο πάνω θέσεις τους αποτελεί το Τεκμήριο
3. Ο Μ.Α 3 εξήγησε επίσης ότι τα έγγραφα αναφορικά με την παρούσα διαδικασία στάλθηκαν στο Υπουργείο Δικαιοσύνης δια μέσω της Διπλωματικής οδού. Το αίτημα στην συνέχεια προωθήθηκε στην νομική σύμβουλο η οποία σε συνεργασία με τη Νομική Υπηρεσία προέβηκε σε ετοιμασία του προσχεδίου της Εξουσιοδότησης η οποία εκδόθηκε από την Υπουργό κ. Στέφη Δράκου. Η Εξουσιοδότηση προς έναρξη της διαδικασίας αποτελεί το Τεκμήριο
4. Πέραν του Τεκμηρίου 21 ο μάρτυρας κατέθεσε και τα ακόλουθα: · Επιστολή του Υπουργείου Εξωτερικών ημερ. 05.10.21 με την οποία διαβιβάζεται η ρηματική διακοίνωση της πρεσβείας της Ρωσίας στην Λευκωσία (Τεκμήριο 8) · Ρηματική Διακοίνωση της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Λευκωσία ημερ.04.10.21 με την οποία προωθείται το αίτημα έκδοσης του Καθ' ου η αίτηση από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα (Τεκμήριο 10). · Επιστολή του γραφείου του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας ημερ. 27.09,21 με την οποία υποβάλλονται τα έγγραφα έκδοσης στην Ρωσική γλώσσα καθώς και την μετάφραση τους στην Ελληνική γλώσσα (Τεκμήριο 11Α στην Ελληνική και 11Β στην Ρωσική). Αναφορικά με το συγκεκριμένο έγγραφο ο Μ.Α3 διευκρίνισε ότι πρόκειται για την επιστολή που τους διαβιβάζονται τα έγγραφα έκδοσης, αλλά ταυτόχρονα παρέχονται και οι εγγυήσεις σε σχέση με τις διαδικασίες που θα ακολουθηθούν κατά την έκδοση του Καθ' ου η αίτηση στην Ρωσική Ομοσπονδία. Οι εγγυήσεις αυτές σύμφωνα με τον Μ.Α.3 καταγράφονται λεπτομερώς επί του Τεκμηρίου
5. · Έγγραφο το οποίο αφορά απόφαση για την προσαγωγή του Καθ' ου η αίτηση ως Κατηγορουμένου ημερ. 24.09.20 (Τεκμήριο 12Α στην Ελληνική γλώσσα και 12Β στην Ρωσική). Απόφαση των Ρωσικών Αρχών για την έκδοση εντάλματος σύλληψης εναντίον του Καθ' ου η αίτηση με τίτλο «Προληπτικό μέτρο υπό μορφή κράτησης» ημερ. 06.09.21 (Τεκμήριο 13Α στην Ελληνική γλώσσα και Τεκμήριο 13Β στην Ρωσική). · Έγγραφο που φέρει τίτλο «Απόφαση στην αναζήτηση του υπόπτου» ημερ. 07.08.20 (Τεκμήριο 14Α στην Ελληνική γλώσσα και Τεκμήριο 14Β στην Ρωσική). · Απόφαση ημερ. 24.08.12 σε σχέση με την συμπερίληψη του Καθ' ου η αίτηση στην λίστα των Διεθνών Καταζητούμενων προσώπων ( Τεκμήριο 15Α στην Ελληνική γλώσσα και 15Β στην Ρωσική). · Επιστολή του Υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε σχέση με την διαπίστωση της Ιθαγένειας του Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο 16Α στην Ελληνική γλώσσα και 16Β στην Ρωσική). · Επιστολή του γραφείου της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Μετανάστευσης της Ρωσίας ημερ. 28.09.12 σε σχέση με την Ιθαγένεια του Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο 17). · Φωτοαντίγραφο του διαβατηρίου του Καθ' ου η αίτηση στην Ρωσική γλώσσα (Τεκμήριο 18Α) και στοιχεία που αφορούν το πρόσωπο του Καθ' ου η αίτηση όπως προκύπτουν από το διαβατήριο του, στην Ελληνική Γλώσσα (Τεκμήριο 18Β). · Πιστοποιητικό παραγραφής της ποινικής δίωξης στην Ρωσική Ομοσπονδία αναφορικά με τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η αίτηση από τις Ρωσικές Αρχές (Τεκμήριο 19Α στην Ελληνική γλώσσα και Τεκμήριο 19Β στην Ρωσική). · Αποσπάσματα του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας σε σχέση με τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο 20Α στην Ελληνική γλώσσα και 20Β στην Ρωσική). · Εξουσιοδότηση προς έναρξη της διαδικασίας Εκδόσεως του Καθ' ου η αίτηση (Τεκμήριο 21). · Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Έκδοση Φυγοδίκων, Πρόσθετο Πρωτόκολλο και Δεύτερο Πρόσθετο Πρωτόκολλο σε αυτήν - Έκδοση Πιστοποιητικού στην βάση του Περί της Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου Αρ.103(Ι) του 2002 (Τεκμήριο 22). Περαιτέρω ο Μ.Α.3 πρόσθεσε κατά την μαρτυρία του, ότι πέραν των πιο πάνω εγγράφων τα οποία και κατέθεσε, παρέλαβε επιστολή ημερ. 23.09.21 στην βάση του Περί Αποδείξεως Διεθνών Συμβάσεων Νόμου 103(Ι)/2002 από το οποίο έγγραφο επιβεβαιώνονται ουσιαστικά οι συμβατικές υποχρεώσεις της Κύπρου με την Ρωσική Ομοσπονδία, ότι δηλαδή και οι δύο χώρες είναι συμβαλλόμενα μέρη της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Έκδοση Φυγόδικων, το Πρόσθετο Πρωτόκολλο και Δεύτερο Πρωτόκολλο σε αυτήν. Έτσι , σύμφωνα με τον Μ.Α.3 το συγκεκριμένο αίτημα υποβλήθηκε με βάση την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την Έκδοση Φυγοδίκων. Επίσης διευκρίνισε ότι μέσα από τα Τεκμήρια 16 και 17 προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι Ρώσος υπήκοος. Πρόσθεσε επίσης ο μάρτυρας, ότι σε σχέση με τον χρόνο παραγραφής των αδικημάτων, ο ίδιος επικοινώνησε με τις Αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας από τις οποίες παρέλαβε έγγραφο (Τεκμήριο 23Α και 23Β) στις 14.11.21 σύμφωνα με το οποίο, διευκρινίζεται, για ποιο λόγο δεν έχουν παραγραφεί τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η αίτηση. Τόνισε μάλιστα ότι πέραν των πιο πάνω διευκρινήσεων που ζητήθηκαν από τις Αρχές της Ρωσίας, ζητήθηκε να διευκρινιστεί και κατά πόσο οι ποινικές διαδικασίες που εκκρεμούν εναντίον του Καθ' ου η αίτηση, σχετίζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο με την υπόθεση YUKOS. Η απάντηση των Ρωσικών Αρχών σύμφωνα με τον μάρτυρα, ήταν αρνητική. Ο Μ.Α.3 πρόσθεσε επίσης ότι δεν υπήρξε καμία ενημέρωση από τις Ρωσικές Αρχές, αν ο Καθ' ου η αίτηση είχε προηγουμένως ζητηθεί από τις Γερμανικές Αρχές και το αίτημα τους απορρίφθηκε. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Α.3 από την υπεράσπιση, του υποβλήθηκε η θέση ότι μέσα από το σύνολο των εγγραφών που έχουν σταλεί από τις Ρωσικές Αρχές επικρατεί μια χαώδης κατάσταση και σύγχυση με αποτέλεσμα να μην προκύπτει ξεκάθαρα πότε ο Καθ' ου η Αίτηση έχει διαπράξει τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα. Ήταν δηλαδή η θέση του συνηγόρου του, ότι τόσο στο Προσωρινό Ένταλμα (Τεκμήριο 1) όσο και στην Ερυθρά Αγγελία (Τεκμήριο 2) αποδίδονται στον Καθ' ου η Αίτηση εντελώς διαφορετικοί περίοδοι που κατά τον ισχυρισμό των Ρωσικών Αρχών έχει διαπράξει τα αδικήματα και συνεπώς ούτε και οι ίδιες οι Ρωσικές Αρχές δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν επακριβώς ποια αδικήματα έχει κατ' ισχυρισμό διαπράξει και πότε αυτά διαπράχθηκαν. Ο Μ.Α.3 απαντώντας στην πιο πάνω θέση του συνηγόρου Υπεράσπισης, παρέπεμψε στο Τεκμήριο 12 το οποίο αποτελεί το κατηγορητήριο και στο οποίο περιγράφεται σύμφωνα με τον μάρτυρα η εγκληματική δράση του Καθ' ου η Αίτηση καθώς και ο χρόνος διάπραξης των αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό της Υπεράσπισης ότι τα αδικήματα έχουν ήδη παραγραφεί, ο Μ.Α.3 παρέπεμψε το Δικαστήριο στο Τεκμήριο
6. Σύμφωνα με τον κ. Κυριακίδη τα αδικήματα με βάση τον Ρωσικό Ποινικό Κώδικα για τα οποία ζητείται η έκδοση παραγράφονται στα 10 χρόνια εκτός και αν το πρόσωπο που κατηγορείται εξαφανιστεί οπότε και σταματά ο χρόνος της παραγραφής και αρχίζει να μετρά ξανά όταν αυτός συλληφθεί, όπως υπέδειξε ότι έχει συμβεί σύμφωνα με την θέση των Ρωσικών Αρχών, και στην συγκεκριμένη περίπτωση. Ο συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση υπέβαλε στον Μ.Α.3 κατά την αντεξέταση του, τις κάτωθι θέσεις : · Ότι με βάση τον χρόνο που έχουν διαπραχθεί τα κατ' ισχυρισμό αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση από τις Ρωσικές Αρχές, θα είναι άδικο και καταπιεστικό μέτρο για τον Καθ' ου η Αίτηση να εκδοθεί για αδικήματα που κατηγορείται ότι έχει διαπράξει από το έτος 1997 μέχρι και το 2010, διότι η έκδοση του ενέχει σοβαρό κίνδυνο να μην τύχει δίκαιης δίκης. Ο Μ.Α.3 δ παρέπεμψε τον συνήγορο στις εγγυήσεις που δόθηκαν από τις Ρωσικές Αρχές και οι οποίες αναφέρονται στο Τεκμήριο
7. · Επίσης αποτέλεσε θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι οποιαδήποτε ποινική δίκη εναντίον του είναι καταχρηστική και εκδικητική αφού ο πραγματικός λόγος που ζητείται η έκδοση του, αφορά σε οικονομικές και πολιτικές σκοπιμότητες. Μάλιστα σύμφωνα με την θέση της Υπεράσπισης, οι Ρωσικές Αρχές με βάση το Τεκμήριο 19 συνένωσαν την υπόθεση του Καθ' ου η Αίτηση, με την ποινική υπόθεση υπ. αρ. 11202580010010016 την οποία αντιμετωπίζει κάποιο άλλο πρόσωπο επ' ονόματι Gavunas, ο οποίος είναι ο Αναπληρωτής Προέδρου της Περιφερειακής Συνέλευσης των Βουλευτών στην περιοχή Pskov και ο οποίος κατηγορείται για αδίκημα πλαστογραφημένου εγγράφου σε σχέση με ιθαγένεια, αδίκημα που ουδεμία απολύτως σχέση έχει ο Καθ' ου η Αίτηση και συνεπώς το κίνητρο που ζητείται η έκδοση του είναι φανερά πολιτικό. Ο Μ.Α.3 παρέπεμψε στην σχέση του Καθ' ου η Αίτηση με τον Gavunas ως αυτή περιγράφεται στο Τεκμήριο
8. Σύμφωνα μάλιστα με τον Μ.Α.3 στα έγγραφα έκδοσης περιλαμβάνονται και οι εγγυήσεις των Ρωσικών Αρχών σύμφωνα με τις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση δεν θα διωχθεί για πολιτικούς, θρησκευτικούς, φυλετικούς ή εθνικούς λόγους. · Υποβλήθηκε επίσης στον Μ.Α.3 η θέση ότι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών δεν έγινε με καλή πίστη και ότι ελλοχεύει σοβαρός κίνδυνος να υπάρξει σοβαρή βλάβη στα δικαιώματα του Καθ' ου η Αίτηση σε περίπτωση έκδοσης του. Πιο συγκεκριμένα υποστήριξε ότι ενδέχεται ο Καθ' ου η Αίτηση να κρατηθεί πριν την δίκη του σε ακατάλληλες συνθήκες, ότι μάλιστα θα υποστεί εκφοβισμό με χρήση βίας και πίεσης για να εξασφαλιστεί από μέρους του ικανοποιητική μαρτυρία, ότι δεν θα τύχει μιας γενικά μη δίκαιης δίκης και ότι στο τέλος θα του επιβληθεί πολυετής ποινή φυλάκισης. Ο Μ.Α.3 διαφώνησε και παρέπεμψε ξανά τον συνήγορο στις εγγυήσεις που περιγράφονται στο Τεκμήριο 11 το οποίο έχει αποσταλεί από τις αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας. · Υποστήριξε επίσης η Υπεράσπιση, την θέση ότι,οι Ρωσικές Αρχές δεν έχουν τηρήσει το καθήκον ειλικρίνειας και δεν αποκάλυψαν στοιχεία τα οποία θα άφηναν αστήριχτο το αίτημα έκδοσης. Η θέση του Μ.Α.3 ήταν ότι το Υπουργείο Δικαιοσύνης δεν αμφισβητεί επίσημα έγγραφα που αποστέλλονται από άλλο συμβαλλόμενο Κράτος. · Αποτέλεσε επίσης θέση της Υπεράσπισης, ότι οι Ρωσικές Αρχές δεν τήρησαν τις πρόνοιες του 2ου Πρωτοκόλλου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την έκδοση Φυγοδίκων αφού η αίτηση έκδοσης του Καθ' ου η αίτηση θα έπρεπε να γίνει από το Υπουργείο Δικαιοσύνης της Ρωσίας όπως άλλωστε προβλέπεται για όλα τα συμβαλλόμενα Κράτη και όχι από το γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα όπως στην παρούσα περίπτωση. Ο Μ.Α.3 παρέπεμψε στο Τεκμήριο 22 αναφέροντας ότι στην τελευταία σελίδα του εν λόγω τεκμηρίου αναφέρεται ότι το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσίας υποδεικνύεται ως αρμόδιο για να επιλαμβάνεται των ζητημάτων έκδοσης και συνεπώς το αίτημα υποβλήθηκε νομότυπα. · Τέλος, υποβλήθηκε η θέση ότι η σύγχυση που προκαλείται μέσα από τα έγγραφα έκδοσης δεν είναι θεραπεύσιμη και συνεπώς δεν μπορεί το Δικαστήριο να ανιχνεύσει ποιες ποινικά κολάσιμες πράξεις αντιμετωπίζει ο εκζητούμενος. Ο Μ.Α3 διαφώνησε και παρέπεμψε στο κατηγορητήριο που έχει διαβιβαστεί από τις Ρωσικές Αρχές. Τελευταία μάρτυρας για να καταθέσει εκ μέρους της Αιτούσας Χώρας κλήθηκε η Μαρία Μούντη , Μ.Α 4 η οποία εργάζεται στον Τομέα Διεθνούς Συνεργασίας στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. Στον τομέα που εργάζεται χειρίζεται όπως ανέφερε αιτήματα δικαστικής συνδρομής και αναπληρώνει συναδέλφους σε ζητήματα έκδοσης φυγόδικων και ευρωπαϊκών ενταλμάτων σύλληψης. Όπως ανέφερε κατά την μαρτυρία της, ο Μ.Α 3 είναι ο προϊστάμενος της. Η μάρτυρας κλήθηκε να καταθέσει διάφορα έγγραφα τα οποία αφορούν αλληλογραφία που είχε ο Μ.Α.3 με τις Ρωσικές Αρχές. Στην συγκεκριμένη αλληλογραφία που υπήρξε, ο Μ.Α3 έθεσε ερωτήματα σε σχέση με το κατά πόσο τα αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση έχουν παραγραφεί και αν υπάρχει επίσης οποιαδήποτε σχέση μεταξύ της παρούσας υπόθεσης με την υπόθεση YUKOS. Τα ερωτήματα αυτά εμπεριέχονται στο Τεκμήριο
9. Η απάντηση των Ρωσικών Αρχών σύμφωνα με την μάρτυρα περιλαμβάνεται στο Τεκμήριο 24Α. Περαιτέρω η μάρτυρας κατέθεσε το Τεκμήριο 25 στο οποίο περιλαμβάνονται 14 ερωτήματα που τέθηκαν προς τις Ρωσικές Αρχές τα οποία τους καλούν να διευκρινίσουν κατά πόσο υπήρχε οποιαδήποτε συμμετοχή του Καθ' ου η αίτηση σε πολιτικό κόμμα και άρα υπάρχει οποιοδήποτε πολιτικό κίνητρο για το οποίο ζητείται η έκδοση του αλλά και ερωτήματα που αφορούν την παραγραφή και τον εντοπισμό του Καθ' ου η Αίτηση στην Εσθονία, τα οποία και απαντήθηκαν. Οι απαντήσεις των Ρωσικών Αρχών που δόθηκαν περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 25Α. Αντεξεταζόμενη η Μ.Α. 4 της υποβλήθηκε η θέση ότι οι Ρωσικές Αρχές στις απαντήσεις που έδωσαν στα ερωτήματα που κλήθηκαν να απαντήσουν, απέκρυψαν ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ήταν υποψήφιος στις εκλογές γιατί ο λόγος που ζητείται η έκδοση του είναι προφανώς επειδή υπάρχουν πολιτικά κίνητρα και σκοπιμότητες. Επίσης υποβλήθηκε στην μάρτυρα η θέση ότι κάποια από τα ερωτήματα που τέθηκαν από τον Μ.Α.3 στις Ρωσικές Αρχές δεν έχουν απαντηθεί καθόλου. Η Μ.Α.4 απαντώντας εξήγησε ότι τα ερωτήματα που τέθηκαν στις Ρωσικές Αρχές έχουν απαντηθεί και εάν χρήζει οτιδήποτε άλλο προς διευκρίνηση, το Υπουργείο έχει την δυνατότητα να αποταθεί εκ νέου προς στις Ρωσικές Αρχές για να απαντηθεί. Μαρτυρία Καθ'ού η Αίτηση Από την αντίπερα όχθη ο καθ' ου η Αίτηση, δίδοντας μαρτυρία ενόρκως και υιοθετώντας ουσιαστικά την γραπτή του δήλωση Τεκμήριο 26A και Β κατά την κυρίως εξέταση του, ισχυρίστηκε κατηγορηματικά, ότι οι Ρωσικές Αρχές καταλογίζουν τα αποδιδόμενα εις βάρος του οικονομικής φύσεως αδικήματα λόγω της πολιτικής του δράσης και συγκεκριμένα επειδή τόσο ο ίδιος όσο και ορισμένα άλλα πρόσωπα τόλμησαν σύμφωνα με τον ίδιο να μιλήσουν ανοιχτά εναντίον της Ρωσικής κυβέρνησης. Υπέδειξε περαιτέρω ότι στην περίπτωση που τελικά το Δικαστήριο διατάξει την έκδοση του στις Ρωσικές Αρχές, ενδέχεται να καταδικαστεί για πραγματικά ανυπόστατες κατηγορίες καθώς και ότι θα παραβιαστούν τα δικαιώματα του επειδή αυτός τόλμησε να έχει διαφορετικές πολιτικές πεποιθήσεις από το κυβερνών κόμμα «Ενωμένη Ρωσία». Περαιτέρω υποστήριξε ότι ο πόλεμος που διεξάγεται από την Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας, αποδεικνύει δίχως άλλο την έλλειψη σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκ μέρους της Ρωσίας κάτι που όπως ισχυρίστηκε θα συμβεί και στην δική του περίπτωση. Ο Καθ' ου η Αίτηση μέσα από την μαρτυρία του επιχείρησε να τεκμηριώσει τις θέσεις προβλήθηκαν από τον ίδιο και περιλαμβάνονται στην πολυσέλιδη γραπτή του δήλωση, παρουσιάζοντας διάφορα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως Τεκμήρια (Τεκμήρια 27 - 38). Παρέθεσε μάλιστα με λεπτομέρεια τόσο κατά την κυρίως εξέταση όσο και κατά την αντεξέταση του, για ποιους λόγους ο ίδιος πιστεύει ότι διώκεται από τις Ρωσικές Αρχές και αναφέρθηκε στα γεγονότα που επακολούθησαν μετά τις εκλογές της 11ης Μαρτίου του 2007 όταν αυτός κατήλθε ως υποψήφιος στην Δούμα της πόλης Pskov. Όπως εξήγησε στο Δικαστήριο, ενώ υπέβαλε υποψηφιότητα στις εκλογές ως ανεξάρτητος υποψήφιος βουλευτής, εντούτοις υποστηρίχθηκε από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης λόγω του ότι εξέφραζε θέσεις διαφορετικές από το κυβερνών κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» το οποίο μέχρι και σήμερα βρίσκεται στην εξουσία με επικεφαλή τον νυν Πρόεδρο της Ρωσίας κ. Βλαντιμίρ Πόυτιν. Ο Καθ' ου η Αίτηση επίσης, διευκρίνισε ότι παρά το γεγονός ότι δεν κέρδισε στις συγκεκριμένες εκλογές προσέβαλε το εκλογικό αποτέλεσμα στις 03.05.2007 λόγω της παραποίησης των εκλογικών αποτελεσμάτων αλλά και συνεπεία σωρείας παραβάσεων του εκλογικού νόμου που είχαν λάβει χώρα κατά την εκλογική διαδικασία. Το Δικαστήριο στο οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση είχε προσφύγει απέρριψε το αίτημα του. Έτσι, όπως υποστήριξε εξαιτίας των πολιτικών του πεποιθήσεων αλλά και λόγω του ότι είχε προσβάλει το εκλογικό αποτέλεσμα εναντίον του ανθυποψήφιου του που είχε εκλέγει και υποστηριζόταν από το κυβερνών κόμμα «Ενωμένη Ρωσία», ξεκίνησε λίγες μόνο ημέρες μετά εναντίον του, μια άδικη δικαστική διαδικασία αναφορικά με την υπόθεση υπ. αρ. 10701580016000196 για ισχυριζόμενη απάτη. (Τεκμήριο 19). Ο Καθ' ου η Αίτηση επιπλέον μέσα από την γραπτή του δήλωση έκανε αναφορά σε διάφορες διαδικασίες - αποφάσεις του Δικαστηρίου της πόλης Pskov στις οποίες οι εταιρείες που τον κατηγορούν ότι τις εξαπάτησε απέτυχαν να κηρυχθούν ως θύματα ποινικών αδικημάτων και να διεκδικήσουν αποζημιώσεις τόσο από τον ίδιο υπό την ιδιότητα του ως θύτης όσο και από άλλα δύο πρόσωπα με τα οποία συνκατηγορείται ότι συνωμότησε να διαπράξει τα αδικήματα της απάτης σε εξαιρετικά μεγάλη κλίμακα, δηλαδή τον κ. Gavunas και κ. Salopov. Ήταν ουσιαστικά η θέση του Καθ' ου η Αίτηση, ότι οι Ρωσικές Αρχές εσκεμμένα έχουν αποκρύψει ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα που έχουν διαδραματιστεί στην Ρωσία με αποτέλεσμα να έχει υποβληθεί στις Κυπριακές Αρχές το αίτημα που επιδιώκει την δίωξη του, λόγω του κλίματος που τόσο ο ίδιος όσο και οι κ. Gavunas και Salopov είχαν δημιουργήσει στην Ρωσία λόγω της αντιπαράθεσης που είχαν με το κυβερνών κόμμα. Από την άλλη, ο εκπρόσωπος της αιτούσας χώρας, επιχειρώντας να διαψεύσει τον καθ' ου η αίτηση για τις θέσεις που υποστήριξε κατά την κυρίως εξέταση του, κατά την αντεξέταση, του υποβλήθηκε η θέση ότι η προσπάθεια του να συνδέσει την δίωξη του από τις Ρωσικές Αρχές με τις πολιτικές του πεποιθήσεις κατασκευάστηκε εσκεμμένα από τον ίδιο απλά και μόνο για πείσει το Δικαστήριο με ψεύτικα επιχειρήματα ότι δήθεν η έκδοση του επιδιώκεται από τις Ρωσικές Αρχές για πολιτικά κίνητρα. O Καθ' ου η αίτηση διαφώνησε κατηγορηματικά επιμένοντας στην αρχική του θέση. Του υποβλήθηκε επίσης η θέση, ότι ο ίδιος ουδέποτε ήταν ενεργό μέλος κάποιου κόμματος στην Ρωσία και συνεπώς ουδέποτε επέκρινε ανοιχτά την διαφωνία του με τις θέσεις του κυβερνώντος κόμματος. Ο Καθ' ου η Αίτηση απαντώντας επέμεινε στην θέση του ότι η πολιτική του δράση και η αντίδραση που είχε προς τα κακώς κείμενα στην Ρωσία, ενοχλούσε το κυβερνών κόμμα «Ενωμένη Ρωσία» γι' αυτό και ζητείται η έκδοση του σήμερα. Ήταν η θέση επίσης του εκπροσώπου της Αιτούσας Χώρας, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση μέσα από το Τεκμήριο 26 δεν έχει επιτύχει να υποστηρίξει επαρκώς την θέση του ότι πράγματι οι πολιτικές του πεποιθήσεις συνδέονται με την εναντίον του δίωξη αφού και μέσα από την γραπτή του δήλωση δεν διαφαίνεται μια τέτοια επικριτική πολιτική εναντίον του κόμματος «Ενωμένη Ρωσία» η οποία να μπορεί να στηρίξει τις θέσεις του ως πραγματικές. Αποτέλεσε επίσης θέση του εκπροσώπου της Αιτούσας Χώρας, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κρυβόταν και αρνείτο να ανακριθεί για τα αδικήματα που αντιμετωπίζει, κάτι το οποίο προκύπτει μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, αφού διαφαίνεται ότι ενώ η σύζυγος του κάποια στιγμή παρέλαβε σχετική κλήση την οποία μάλιστα υπέγραψε ως παραλήπτης, ο ίδιος ουδέποτε εμφανίστηκε στις Ρωσικές Αρχές για να ανακριθεί. Ο ίδιος αρνήθηκε ότι είχε συμβεί κάτι τέτοιο, ισχυριζόμενος ότι κατά το χρονικό διάστημα εκείνο βρισκόταν στην Εσθονία και ασχολείτο με τα ζητήματα αποκατάστασης της υγείας του. Από την άλλη, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστήριξε ότι ουδέποτε τον έψαξαν οι Ρωσικές Αρχές ενώ βρισκόταν στην Εσθονία και ότι δεν γνωρίζει ποτέ να έχει συμβεί οτιδήποτε τέτοιο. Εξέφρασε κατά την αντεξέταση του την έλλειψη εμπιστοσύνης προς τις Ρωσικές Αρχές αφού όπως εξήγησε στο παρελθόν οι ενέργειες στις οποίες είχαν προβεί εις βάρος του ήταν μεροληπτικές φέρνοντας ως παράδειγμα και το τι είχε συμβεί με τις ανακριτικές αρχές ενώ αυτός βρισκόταν κλινήρης στον καρδιολογικό τμήμα του Νοσοκομείου. Όπως μάλιστα διευκρίνισε στο Δικαστήριο, μπορεί ο ίδιος να είχε κατέλθει στις εκλογές ως ανεξάρτητος υποψήφιος, επειδή όμως έτυχε υποστήριξης από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης αλλά και ένεκα του ότι είχε προσβάλει αργότερα τα αποτελέσματα των εκλογών, γεγονός που όπως εξήγησε μπορούσε να επιδράσει αρνητικά σε όσους υποψηφίους είχαν εκλεγεί και είχαν υποστηριχθεί από το κυβερνών κόμμα και να δημιουργηθεί έτσι μεγάλη ανατροπή στα εκλογικά αποτελέσματα, ο ίδιος, αποτέλεσε στόχο της κυβέρνησης της Ρωσίας εξ' ου και διώκεται για ανυπόστατα ποινικά αδικήματα. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η Αίτηση, αμέσως μετά την αμφισβήτηση από μέρους του των αποτελεσμάτων των εκλογών, άρχισε και η δίωξη του. Όσον αφορά τον ισχυρισμό του για την επίσκεψη του στην Ρωσική Πρεσβεία στην Εσθονία με αφορμή την έκδοση διαβατηρίου στην ανήλικη θυγατέρα του, ο εκπρόσωπος της Αιτούσας Χώρας, του υπέβαλε την θέση ότι δεν ήταν η αρμοδιότητα της Πρεσβείας να γνωρίζει ότι αυτός αναζητείτο από τις Ρωσικές Αρχές ούτε και ότι η Πρεσβεία αποτελεί όργανο που ασχολείται με αυτού τους είδους τις διαδικασίες. Ο Καθ' ου η Αίτηση ισχυρίστηκε ότι αυτός βρισκόταν στην Εσθονία, σε σταθερή διεύθυνση την οποία δεν είχε εγκαταλείψει αλλά ουδεμία ενημέρωση είχε ότι εκκρεμούσε οποιαδήποτε διαδικασία δίωξης εναντίον του. Συμφώνησε όμως ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο οι Ρωσικές Αρχές είχαν αρμοδιότητα να ενημερώσουν την Πρεσβεία της Ρωσίας στην Εσθονία για κάτι τέτοιο. Αποτέλεσε μάλιστα θέση του Καθ' ου η Αίτηση κατά την αντεξέταση του, ότι μετά την νοσηλεία του στο Καρδιολογικό Τμήμα στο Νοσοκομείο της Ρωσίας ένεκα της παραβίασης των δικαιωμάτων του από τις ανακριτικές Ρωσικές Αρχές αποφάσισε να σταματήσει να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία μαζί τους. Ο εκπρόσωπος της Αιτούσας Χώρας υπέβαλε στον μάρτυρα ότι ο πιο πάνω ισχυρισμός του είναι ψευδής και ότι σκοπίμως εξαφανίστηκε και κρυβόταν από τις Ρωσικές ανακριτικές αρχές για να μην ανακριθεί για τα αδικήματα τα οποία γνώριζε ότι είχε διαπράξει. Ο μάρτυρας αρνούμενος ότι κρυβόταν επανέλαβε την θέση ότι βρισκόταν στην Εσθονία σε σταθερή διεύθυνση και ασχολείτο με την αποκατάσταση της υγείας του. Συμφώνησε όμως από την άλλη με την θέση του κ. Ερωτοκρίτου ότι παρόλο που η διαδικασία που βρισκόταν σε εξέλιξη εναντίον του είχε σταματήσει λόγω απουσίας επαρκών στοιχείων εντούτοις οι Ρωσικές Αρχές είχαν κάθε δικαίωμα να τον ανακρίνουν και να συνεχίσουν τις ανακρίσεις. Τέλος, σε ότι αφορά την θέση που του υποβλήθηκε ότι ενώ η σύζυγος του παρέλαβε κλήση που τον καλούσαν οι Αρχές να παρουσιαστεί για ανάκριση, ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν γνώριζε οτιδήποτε για το γεγονός αυτό αφού κατά την συγκεκριμένη χρονική στιγμή ασχολείτο με τα προβλήματα υγείας που είχε και επιδίωκε την αποκατάσταση της υγείας του. Με το πέρας της μαρτυρίας, αμφότερες πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις οι οποίες μελετήθηκαν και λήφθηκαν υπόψη. Αναφορά στο περιεχόμενο τους θα γίνει από το Δικαστήριο εφόσον αυτό κριθεί απαραίτητο. Νομική Πτυχή: Το νομοθετικό πλαίσιο που διέπει την έκδοση φυγοδίκων έχει σκοπό να εμποδίσει φυγόδικο, ο οποίος διέπραξε αδίκημα σε μία χώρα, να βρει άσυλο σε άλλη στην οποίαν καταφεύγει και έτσι να αποφύγει τη δίκη και την τιμωρία. Βασίζεται πάνω στις απλές αρχές της δικαιοσύνης. Πρόσκειται για νομοθεσία υψίστης σπουδαιότητας για τη δημόσια απονομή της δικαιοσύνης και την εσωτερική ασφάλεια των διαφόρων χωρών. Στην υπόθεση Yevgen Shylenko v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών Πολ. Έφεση 300/2005 ημερ. 15.12.2005 λέχθηκε ότι «δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής πως οι διεθνείς ή διμερείς συμφωνίες υπογράφονται για να εκπληρώνονται οι υποχρεώσεις των κρατών μελών σ' αυτές, προς αμοιβαίο όφελος» και ότι «δεν πρέπει να εμποδίζεται η εκπλήρωσή τους για ασήμαντους λόγους». Τα ίδια έχουν λεχθεί και σε προηγούμενη νομολογία (βλ. μεταξύ άλλων Mechanov (Αρ. 2)

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228). Η διαδικασία που διέπει την έκδοση φυγοδίκου βασίζεται στις διεθνείς υποχρεώσεις από αμοιβαίες συμφωνίες μεταξύ διαφόρων χωρών. Οι υποχρεώσεις συνεπάγονται πλήρη ευθύνη και δέσμευση από την κάθε συμβαλλόμενη χώρα (Αίτηση του Nahum Vaskevitch

(1992)1 Α.Α.Δ 136 και Altieri v. Διευθυντή Φυλακών (Αρ.2)

(1993)1 Α.Α.Δ. 576). Η διαδικασία είναι ειδική και ιδιότυπη (suis generis). Δεν αποβλέπει στην τιμωρία του φυγοδίκου. Έχει τους δικούς της κανόνες όπως προνοούνται στις συναφείς νομοθεσίες και είναι προσαρμοσμένη στη φύση του αντικειμένου αίτησης για την έκδοση φυγοδίκου με κύριο σκοπό τη διαπίστωση της ύπαρξης των προϋποθέσεων για την έκδοση του (Αναφορικά με την Αίτηση του Παναγιώτη Λιάκου Μελά

(1998)1 Α.Α.Δ. 2261, Αίτηση του Igor Martinenko

(2002)1 Α.Α.Δ. 1191, Γενικός Εισαγγελέας v. Kartashov

(2009)1Β Α.Α.Δ. 1299 και Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Konovalova, Πολιτική Έφεση Αρ. 436/2011 ημερ. 30.09.15). Για τη διαπίστωση εκπλήρωσης των προϋποθέσεων το Δικαστήριο δεν δεσμεύεται αυστηρά στην τήρηση των κανόνων Δικαίου της Απόδειξης που ισχύουν στο πλαίσιο εκδίκασης ποινικών υποθέσεων (Γενικός Εισαγγελέας v. Konovalova (πιο πάνω)). Επίσης το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων ή υποχρεώσεων του φυγόδικου ή οποιασδήποτε κατ' αυτού κατηγορίας. Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας, το Δικαστήριο διατάζει είτε την έκδοση του φυγόδικου είτε την απόρριψη της αίτησης (Γενικός Εισαγγελέας (Αρ.1)

(1992)1 Α.Α.Δ. 136). Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Εκδόσεως Φυγοδίκων που υπογράφτηκε στο Παρίσι στις 13.12.57 και κυρώθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία με τον περί της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Εκδόσεως Φυγοδίκων (Κυρωτικός) Νόμο του 1970 (Ν.95/1970) και στον περί Εκδόσεως Φυγοδίκων Νόμο του 1970 (Ν.97/1970). Ο Ν.97/1970 ρυθμίζει γενικά τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία για την έκδοση φυγοδίκων (Petrov v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1996)1Β Α.Α.Δ. 856) ενώ ο Ν.95/1970 καθορίζει τις προϋποθέσεις για την έκδοση φυγοδίκων μεταξύ των μερών που έχουν προσχωρήσει στην ευρωπαϊκή σύμβαση (Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov

(2001)1 Α.Α.Δ. 1109). Το άρθρο 12 του Ν.95/1970 καθορίζει τις διαδικαστικές προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται. Με βάση τις διατάξεις του εν λόγω άρθρου (εδάφια

(1)και

(2)του άρθρου 12), η αίτηση πρέπει:

(1)να διατυπώνεται γραπτώς και να υποβληθεί δια της διπλωματικής οδού,

(2)να υποστηρίζεται από: (α) πρωτόκολλο ή επίσημο αντίγραφο σε ισχύ εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης ή εντάλματος σύλληψης που εκδίδονται στους τύπους που καθορίζονται από τη νομοθεσία του αιτούντος μέρους, (β) έκθεση πράξεων στην οποίαν να ζητείται η έκδοση του εκζητουμένου, ο τόπος και χρόνος τέλεσης της πράξης, νομικός χαρακτηρισμός και παραπομπή στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή και διαφαίνονται κατά το δυνατό ακριβέστερα, (γ) αντίγραφο των νομοθετικών διατάξεων που εφαρμόζονται ή εφόσον αυτό δεν είναι εφικτό δήλωση για το δίκαιο που εφαρμόζεται καθώς επίσης κατά το δυνατό ακριβέστερος χαρακτηρισμός του εκζητουμένου και κάθε άλλη πληροφορία που δυνατό να καθορίσει την ταυτότητα και εθνικότητα του. Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, μία από τις προϋποθέσεις είναι η παρουσίαση του πρωτοκόλλου σε ισχύ εκτελεστής καταδικαστικής απόφασης ή εντάλματος σύλληψης αλλά αρκεί και η κατάθεση επισήμου αντιγράφου τέτοιων εγγράφων (Αναφορικά με την Αίτηση του Μελά (Αρ.3)

(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1199). Στην υπόθεση Petrov (πιο πάνω) λέχθηκε πως το κατά πόσο ένα έγγραφο αποτελεί το απαιτούμενο από τη νομοθεσία ένταλμα σύλληψης κρίνεται από το σύνολο του περιεχομένου του και ερμηνεύοντας το νομοθετικό πλαίσιο υπό το πνεύμα που αναφέρθηκε προηγουμένως, ανεξάρτητα της δομής και του τρόπου σύνταξης του. Ούτε ο τίτλος που φέρει το έγγραφο αλλά ούτε και το λεκτικό που χρησιμοποιείται έχει σημασία στην προσπάθεια εξακρίβωσης όπως ούτε πρέπει να συνάδει με τον τρόπο που εκδίδονται ανάλογα εντάλματα σύλληψης στην Κύπρο (Makushin (Αρ.2)

(2012)1Α Α.Α.Δ. 567 και Sergeevna (Αρ.1)

(2012)1Β Α.Α.Δ. 1373). Στην υπόθεση Shylenko

(2005)1B Α.Α.Δ. 1111 αποφασίστηκε ότι η ύπαρξη στο έγγραφο σφραγίδας από την αρμόδια αρχή του αιτούντος μέρους καθώς και της υπογραφής του φυσικού δικαστή που ασχολήθηκε μαζί του, το καθιστούσε επίσημο αντίγραφο ως απαιτείται από τη νομοθεσία, παρόλο ότι σ' αυτό αναγραφόταν μόνο η λέξη 'αντίγραφο'. Απλοί δε ισχυρισμοί του εκζητούμενου που στερούνται τεκμηρίωσης δεν μπορούν να ανατρέψουν το τεκμήριο της νομιμότητας του εντάλματος σύλληψης. Η έκθεση πράξεων (γεγονότων) είναι μία άλλη απαιτούμενη από το Ν.95/1970 προϋπόθεση. Πρόκειται για το απαιτούμενο αποδεικτικό υλικό για έκδοση σε χώρες που προσυπέγραψαν την εν λόγω σύμβαση (In re El-Bustani

(1991)1 Α.Α.Δ. 736 και Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov (πιο πάνω)). Η παρουσίαση έκθεσης πράξεων αποσκοπεί στη σαφή πληροφόρηση τόσο του ίδιου του εκζητούμενου όσο και των αρχών της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση αναφορικά με τις ενέργειες που του αποδίδουν ότι προέβηκε και για τις οποίες ζητείται η έκδοση του ατόμου (Δημοκρατία v. Kolesnikov

(2008)1A Α.Α.Δ. 594). Στην υπόθεση Mechanov (Αρ.2) (πιο πάνω) υποδείχτηκε ότι με βάση τις διατάξεις της νομοθεσίας δεν συνάγεται να προκύπτει υποχρέωση της χώρας που ζητεί την έκδοση ενός ατόμου να συγκεντρώνει τα γεγονότα σε ένα τυποποιημένο έγγραφο αλλά και ούτε μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στο νομοθέτη του πιο πάνω νόμου να δημιουργήσει τέτοια στεγανά. Μπορεί να γίνει παραπομπή σε άλλο έγγραφο που να περιέχει συμπληρωματικά ισχυριζόμενα γεγονότα. Ωστόσο γενικόλογη αναφορά σε γεγονότα και σε τυπικούς χαρακτηρισμούς ενεργειών δεν αρκεί και δεν υποκαθιστούν την απαιτούμενη από τη νομοθεσία έκθεση πράξεων, η οποία εκλαμβάνεται ότι πρέπει να περιέχει σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχτούν θα συνιστούν τον απαιτούμενο νομικό χαρακτηρισμό των αποδιδόμενων πράξεων. Η υποχρέωση εντοπισμού των εγγράφων (αν πρόκειται για περισσότερα από ένα έγγραφο) που περιέχουν λεπτομερή έκθεση γεγονότων βαρύνει αποκλειστικά το μέρος που αιτείται έκδοση. Σε περίπτωση που δεν προσκομιστεί τέτοιο έγγραφο, χωρίς δυνατότητα λογικής υποκατάστασης του από άλλα αξιόπιστα στοιχεία που προσάγονται, η αίτηση έκδοσης καθίσταται απορριπτέα (Δημοκρατία v. Kolesnikov (πιο πάνω). Αξίζει να σημειωθεί ότι με τις τροποποιήσεις που επήλθαν στο Ν.97/1970 από τους τροποποιητικούς νόμους (αρ.2 και αρ.3) 97/90, στις διατάξεις του άρθρου 9

(5)(γ) τονίζεται πως σε περίπτωση έκδοσης δυνάμει του Ν.95/1970 εφαρμόζονται οι πρόνοιες της νομοθεσίας αυτής αντί των διατάξεων του άρθρου 9

(5)(α) του Ν.97/1970. Συνεπώς τα απαιτούμενα δικαιολογητικά στοιχεία είναι αυτά που καταγράφονται στο άρθρο 12

(2)του Ν.95/1970 (Petrov πιο πάνω), χωρίς έτσι να απαιτείται για σκοπούς εξέτασης της αίτησης η επισύναψη σ' αυτήν των αποδεικτικών στοιχείων που αναφέρονται στις διατάξεις του άρθρου 13 του Ν.97/1970, τα οποία να δικαιολογούν την παραπομπή του εκζητούμενου σε δίκη για το εν λόγω αδίκημα εφόσον τούτο διαπραττόταν εντός της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου, δηλαδή να δημιουργεί τεκμήριο ενοχής ως απαιτείται από το άρθρο 9

(5)(α) του Ν.97/1970 (βλέπε ακόμη επιφύλαξη στο άρθρο 13 του Ν.97/1970). Περαιτέρω το άρθρο 2 του Ν.95/1970 περιλαμβάνει την ουσιαστική προϋπόθεση που είναι να ισχύει ο κανόνας της διπλής ή αμφιτερόπλευρης εγκληματικότητας (double criminality rule) για ποινικά αδικήματα που τιμωρούνται με ποινή στερητικής της ελευθερίας ή με μέτρο ασφαλείας ανωτάτου ορίου τουλάχιστο ενός έτους ή με αυστηρότερη ποινή. Ο κανόνας της διπλής ή αμφιτερόπλευρης εγκληματικότητας παραπέμπει σε πράξεις που ορίζονται και τιμωρούνται ως ποινικά αδικήματα τόσο από τους νόμους της αιτούσας χώρας όσο και από τις νομοθεσίες του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση. Στην Αίτηση του Hussein Jamil Hachem

(1991)1 Α.Α.Δ. 723 αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγόδικου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στο έντυπο εξουσιοδότησης του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης της αιτούσας χώρας (Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών v. Golov (πιο πάνω)). Καθοριστικό για την έκδοση εκζητούμενου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποίαν ζητείται η έκδοση σε συνάρτηση με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία. Κριτήριο δεν είναι εάν το αδίκημα που αναφέρεται στο ένταλμα σύλληψης της αιτούσας χώρας είναι παρόμοιο με αδίκημα του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση, αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του εκζητούμενου, αν παρατηρηθεί στο κράτος από το οποίο ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με τη νομοθεσία της χώρας αυτής (Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191). Επομένως το κριτήριο είναι κατά πόσο η συμπεριφορά του εκζητούμενου, όπως αυτή περιγράφεται στην έκθεση γεγονότων και σε όποια άλλα δικαιολογητικά έγγραφα, αναλόγως συνιστά παρόμοιο ποινικό αδίκημα με βάση τις νομοθεσίες του κράτους από το οποίο ζητείται η έκδοση. Θεωρώ ακόμη χρήσιμο να αναφέρω ότι στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας v. Konovalova (πιο πάνω) λέχθηκε ότι το γεγονός ότι η συμπεριφορά που οι αρχές της αιτούσας χώρας αποδίδουν στον εκζητούμενο αποτελεί κολάσιμη πράξη κατά το ποινικό δίκαιο της, δεν είναι ζήτημα που τίθεται προς εξέταση στο Δικαστήριο που αποφασίζει για την έκδοση εφόσον εμπίπτει στην αποκλειστική αρμοδιότητα των δικαστικών αρχών της αιτούσας χώρας. Κατά συνέπεια το Δικαστήριο που αποφασίζει για την έκδοση θα πρέπει να εκλαμβάνει ως δεδομένο το γεγονός ότι η συμπεριφορά που αποδίδεται στον εκζητούμενο είναι ποινικά επιλήψιμη κατά το δίκαιο της αιτούσας χώρας. Επιπλέον το αίτημα για έκδοση του εκζητούμενου εγκρίνεται εάν:

(1)οι παραβατικές πράξεις που του αποδίδονται δεν είναι πολιτικής φύσεως - άρθρο 3 του Ν.95/1970,

(2)η έκδοση δεν γίνεται είτε για φυλετικούς ή θρησκευτικούς λόγους είτε για πολιτικά ή εθνικά φρονήματα του εκζητούμενου - άρθρο 3 του Ν.95/1970,

(3)ο εκζητούμενος δεν έχει εκδικαστεί τελεσιδίκως επί των πράξεων που ζητείται η έκδοση του από τις αρμόδιες αρχές της χώρας από την οποίαν ζητείται η έκδοση του - άρθρο 9 του Ν.95/1970,

(4)δεν έχει παραγραφεί το αδίκημα που κατ' ισχυρισμό διαπράχτηκε άρθρο 10 του Ν.95/1970,

(5)εάν η αποδιδόμενη ποινικά κολάσιμη πράξη για την οποίαν ζητείται η έκδοση τιμωρείται με θανατική ποινή σύμφωνα με τη νομοθεσία της αιτούσας χώρας και η χώρα αυτή δώσει επαρκείς εγγυήσεις για τη μη εκτέλεση της - άρθρο 11 του Ν.95/1970. Η έννοια και σημασία των πιο πάνω σημείων υπό τα σημεία

(1)μέχρι

(5)είναι αυτονόητη και δεν χρειάζεται να επεκταθώ. Το μόνο που πρέπει να λεχθεί είναι ότι ανεξάρτητα της σοβαρότητας των εγκλημάτων που αποδίδονται στον εκζητούμενο, δεν αναμένεται από ένα συμβαλλόμενο μέρος να τον παραδώσει στο συμβαλλόμενο κράτος που αιτείται την έκδοση του αν γνωρίζει ότι υπάρχει βάσιμος λόγος πως το άτομο αυτό θα υποστεί βασανιστήρια ή κακομεταχείριση (Soering v. United Kingdom (App. No. 4038/88 ημερ. 07.07.89). Επίσης κατά την εκδίκαση αίτησης φυγοδίκου δύναται να εξεταστεί ενδεχόμενο παραβίασης του δικαιώματος του εκζητούμενου να τύχει δίκαιη δίκη στο κράτος που αιτείται την έκδοση του στα πλαίσια προβολής ισχυρισμών περί παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων του (Αίτηση του Yazeed Essa

(2007)1 Α.Α.Δ. 1127). Κατά την ταπεινή μου γνώμη το Δικαστήριο, ως θεματοφύλακας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που είναι, έχει συμφυή εξουσία να χειρίζεται τέτοια ζητήματα, αλλά και εξουσία που πηγάζει από το άρθρο 35 του Συντάγματος το οποίο τονίζει ότι η δικαστική αρχή μαζί με την νομοθετική και τη εκτελεστική θα πρέπει να διασφαλίζουν τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα και ελευθερίες η κάθε μία μέσα στα όρια της αρμοδιότητας της. Το βάρος απόδειξης για τα πιο πάνω θέματα βρίσκεται στους ώμους του Καθ' ου η αίτηση και δεν είναι πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας που ισχύει σε ποινική δίκη αλλά ούτε το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που εφαρμόζεται σε αστική υπόθεση. Όπως λέχθηκε στην Αίτηση του Yazeed Essa (πιο πάνω) όπου μνημονεύτηκε η υπόθεση Fernandez v. Government of Singapore [1971] 2 All E.R. 691, είναι κατώτερο απ' αυτά, δοθέντος της σοβαρότητας των συνεπειών επιστροφής ενός προσώπου. Είναι αρκετό εάν το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι υπάρχει εύλογη πιθανότητα (reasonable chance), ουσιώδεις λόγοι να πιστεύει (substantial grounds for thinking) ή σοβαρή πιθανότητα (serious possibility) να υφίστανται αυτές οι επιπτώσεις. Σε τέτοια περίπτωση ο εκζητούμενος δεν θα εκδοθεί. Αξιολόγηση μαρτυρίας Αιτούσας Χώρας Κατά την ακρόαση στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω την εικόνα και συμπεριφορά όλων των ατόμων που κατέθεσαν ενόρκως από το εδώλιο του μάρτυρα. Προβαίνω σε σχολιασμό και αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας με απώτερο σκοπό να κρίνω κατά πόσο πληρούνται οι προαναφερόμενες απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση του Καθ' ου η αίτηση καθώς επίσης να εξετάσω τις προβαλλόμενες θέσεις του Καθ' ου η αίτηση, οι οποίες έχουν καταγραφεί προηγουμένως στο στάδιο ενασχόλησης μου με τις νομικές επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των μερών. Ο ΜΑ1 άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Οι τοποθετήσεις του ήταν επί της ουσίας και ο μάρτυρας αναφέρθηκε στις ενέργειες που προέβηκε με απλά και κατανοητά λόγια. Εξήγησε με σαφήνεια τις ενέργειες του οι οποίες οφείλω να αναφέρω ότι ήταν περιορισμένες αφού αφορούσαν μόνο στην έκδοση του προσωρινού εντάλματος σύλληψης από την Πρόεδρο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Ο ΜΑ1 κατέθεσε στο Δικαστήριο, την «Ερυθρά Αγγελία» στην οποία περιγράφεται η κοινοποίηση της Interpol με τα στοιχεία του καθ' ου η αίτηση και τις αξιόποινες πράξεις για τις οποίες καταζητείται, καθώς και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Έκδοσης Φυγοδίκων ημερ. 13.12.57 την οποία η Κυπριακή Δημοκρατία ως συμβαλλόμενο μέρος επικύρωσε με τον Ν.95/

1. Ο ΜΑ1 δεν αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση ως προς τις ενέργειες που έπραξε. Συνακόλουθα αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της. Αποδεκτή γίνεται από το Δικαστήριο και η μαρτυρία του ΜΑ
2. Επίσης η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε αφού και αυτός ο μάρτυρας περιορίστηκε να αναφερθεί μόνο στις ενέργειες που έπραξε στα πλαίσια των καθηκόντων του ενώ εργαζόταν στο αεροδρόμιο Πάφου, όταν δηλαδή συνάντησε τον καθ' ου η αίτηση ο οποίος είχε αφιχθεί στην Δημοκρατία με πτήση στις 09/09/21 και ώρα 1600 από το Ταλίν της Εσθονίας. Ο ΜΑ2 αφού τον συνέλαβε και στην συνέχεια του επεξήγησε τα δικαιώματα του αυτός αρνήθηκε να υπογράψει. Ο μάρτυρας ήταν ειλικρινής και ανέφερε με πλήρη σαφήνεια και επεξηγηματικότητα όλες τις ενέργειες που προέβηκε γι' αυτό και αποδέχομαι την μαρτυρία του στο σύνολο της. Ο ΜΑ3 επίσης άφησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Εξήγησε τις ενέργειες του που ως εκ της θέσεως του στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης που ήταν η παραλαβή της ρηματικής διακοίνωσης της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας μαζί με όλα τα έγγραφα που συνόδευαν το αίτημα της Ρωσίας για έκδοση του καθ' ου η αίτηση και η μετέπειτα παρουσίαση τους στο Δικαστήριο. Ο μάρτυρας έπραξε ότι ήταν αναγκαίο να πράξει αφού όταν μάλιστα χρειάστηκε ή του ζητήθηκε να διαβιβάσει πληροφορίες ή διευκρινίσεις είτε στη Νομική Υπηρεσία είτε στις αρχές της Ρωσίας τόσο μέσω της διπλωματικής οδού όσο και δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου το έπραξε χωρίς καθυστέρηση υποβάλλοντας μάλιστα όλα τα αναγκαία ερωτήματα που τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου προς τις Ρωσικές Αρχές για να απαντηθούν. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ενέργησε στα πλαίσια των καθηκόντων του. Μάλιστα ήταν τόσο αντικειμενικός κατά την μαρτυρία του που όταν του υποβλήθηκαν οι θέσεις της Υπεράσπισης ο μάρτυρας απάντησε ότι τελικός κριτής για όλα τα ζητήματα που θα προκύψουν είναι το Δικαστήριο αποφεύγοντας να αναφέρει την γνώμη του επί της ουσίας των αμφισβητούμενων θέσεων που του είχαν τεθεί. Η ΜΑ4 ήταν τυπική μάρτυρας με μικρό και περιορισμένο ρόλο στην υπόθεση. Η εμπλοκή της έγκειτο στο να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ηλεκτρονικά μηνύματα που είχε αποστείλει ο ΜΑ3 στις Ρωσικές Αρχές υποβάλλοντας ερωτήματα και ζητώντας διευκρινίσεις, καθώς και τα έγγραφα τα οποία περιλαμβάνουν τις απαντήσεις και τις διευκρινίσεις των Ρωσικών Αρχών επί των ερωτημάτων που τέθηκαν από τον μάρτυρα. Η Υπεράσπιση αμφισβήτησε το περιεχόμενο των απαντήσεων που παρουσίασε η μάρτυρας η οποία πολύ ορθά ανέφερε ότι το αληθές η όχι του περιεχομένου των διευκρινήσεων που έχουν αποσταλεί από τις Ρωσικές Αρχές θα αξιολογηθεί σε μετέπειτα στάδιο από το Δικαστήριο αφού η ίδια δεν έχει λόγο να το αμφισβητήσει. Η ΜΑ4 άφησε θετική εντύπωση αφού μέσω της μαρτυρίας της δεν εντόπισα να ενεργεί κάτω από αλλότρια κίνητρα. Ενόψει όλων των ανωτέρω, η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Τονίζεται βεβαίως ότι τόσο ο ΜΑ3 όσο και η ΜΑ4 έδιδαν απαντήσεις στις ερωτήσεις που τους είχαν τεθεί με βάση την πληροφόρηση που είχαν αντλήσει δια μέσω των εγγράφων που είχαν στην κατοχή τους και τους είχαν διαβιβαστεί από τις Ρωσικές Αρχές, ενώ εξέλειπαν κατά τον χρόνο εκείνο δεδομένα άλλα που έχουν λάβει χώρα και σχετίζονται με τις διαβεβαιώσεις που έχουν παρασχεθεί για τα οποία αναφορά θα γίνει κατωτέρω κατά την αξιολόγηση των θέσεων που έχουν προβληθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση. Εξέταση των διαδικαστικών προϋποθέσεων του άρθρου 12 του Νόμου 95/1970 Στην προκειμένη περίπτωση έχει πράγματι υποβληθεί γραπτό αίτημα των Ρωσικών Αρχών δια μέσω της διπλωματικής οδού προς την Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης από το Γραφείο του Γενικού Εισαγγελέα της Ρωσικής Ομοσπονδίας (Τεκμήριο 11 και 11Α). Το πιο πάνω αίτημα των διαβιβάστηκε δια μέσω της Πρεσβείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο (Τεκμήριο 10). Αφού παραλήφθηκε από την Πρεσβεία της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην Κύπρο στην συνέχεια διαβιβάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών της Κυπριακής Δημοκρατίας (Τεκμήριο 9) το οποίο με την σειρά του διαβίβασε το αίτημα στο Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. Περεταίρω αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι τόσο η Κύπρος όσο και η Ρωσική Ομοσπονδία έχουν προσχωρήσει στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για την έκδοση φυγοδίκων (Τεκμήριο 22) και ότι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών έχει υποβληθεί επί της βάση της πιο πάνω σύμβασης. Συνακόλουθα προκύπτει ότι το αίτημα έκδοσης των Ρωσικών Αρχών έχει υποβληθεί σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 12.1 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Έκδοσης Φυγοδίκων. Στην συνέχεια θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο το αίτημα των Ρωσικών Αρχών έχει υποστηριχθεί από τα αναγκαία έγγραφα και στοιχεία που απαιτούνται από το άρθρο 12.2 (α),(β) και (γ του πιο πάνω αναφερόμενου νόμου. (α) Το ένταλμα σύλληψης Σύμφωνα με την μαρτυρία που έχει παρουσιαστεί από την πλευρά της Αιτούσας Χώρας και πιο συγκεκριμένα από τον ΜΑ3 το ένταλμα σύλληψης επί του οποίου στηρίζεται το αίτημα έκδοσης των Ρωσικών Αρχών είναι το Τεκμήριο 13Α και Β το οποίο και φέρει τον τίτλο «Ανάλυση, προληπτικό μέτρο υπό μορφή κράτησης». Σύμφωνα με το έγγραφο αυτό, ο Δικαστής του Δημοτικού Δικαστηρίου της πόλης Pskov με την συμμετοχή Εισαγγελέων, Ανακριτή αλλά και δικηγόρου αφού άκουσε την γνώμη των συμμετεχόντων στην υπόθεση, αποφάσισε να εκδοθεί το προληπτικό μέτρο υπό μορφή κράτησης εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα για να εκδοθεί το πιο πάνω μέτρο, ο ανακριτής της υπόθεσης προσέφυγε στο Δικαστήριο με αίτημα στηριζόμενο στην παράγραφο 5 του άρθρου 108 του Κ.Π.Δ της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με το μέρος 5 του πιο πάνω άρθρου επιτρέπεται η εκλογή κράτησης ως προληπτικό μέτρο ερήμην του Κατηγορουμένου. Από το υλικό που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστή διαπιστώθηκε ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατηγορείται για την διάπραξη σοβαρού αδικήματος για το οποίο προβλέπεται ποινή φυλάκισης μέχρι και 10 χρόνια, ότι διέφυγε από την έρευνα και ότι υπήρχαν αξιόπιστες πληροφορίες ότι διέφυγε εκτός της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 13Α και Β, το πιο πάνω αίτημα υποβλήθηκε από τον ανακριτή της υπόθεσης με σκοπό την έκδοση προληπτικού μέτρου υπό μορφή κράτησης το οποίο αποσκοπούσε στην παράδοση του προσώπου που έχει διαφύγει με βάση τις πληροφορίες που υπήρχαν εκτός της Ρωσικής Ομοσπονδίας και με απώτερο σκοπό να διασφαλιστεί η συμμετοχή του σε ποινικές διαδικασίες. Με βάση όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι έχει παρουσιαστεί ενώπιον μου το Τεκμήριο 13 το οποίο αποτελεί το ένταλμα σύλληψης και συνεπώς πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 12

(2)(α) της Σύμβασης. (β) Έκθεση Πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση Είναι προφανές ότι σύμφωνα με την Νομολογία δεν είναι απαραίτητη η παρουσίαση ενός συγκεκριμένου εγγράφου τυποποιημένου υπό τον τίτλο «Έκθεση Πράξεων», αλλά αυτό που απαιτείται να υποστηρίζει την αίτηση είναι να μπορεί να πληροφορηθεί με σαφήνεια τόσο ο εκζητούμενος όσο και οι αρχές της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση περί των πράξεων για τις οποίες ζητείται η έκδοση του συγκεκριμένου προσώπου. Απαιτείται λοιπόν να προκύπτει μια σαφή περιγραφή των γεγονότων που αν αποδειχθούν θα συνιστούν αδίκημα ή αδικήματά που αντιστοιχούν στον κατά νόμο χαρακτηρισμό των πράξεων (Αναφορικά με τον Ivan Kolesnikov,

(2008)1AAΔ 594). Είναι σημαντικό να αναφερθώ στην υπόθεση Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Yachyslav Shimkevich, Πολτική Έφεση αρ. 235/12, 30/3/2017 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με τα γεγονότα αλλά και το επικαλούμενο δίκαιο που παρατίθενται από την αιτήτρια χώρα: «Σε διαδικασία όπως στην παρούσα, διάχυτη είναι η αρχή της αβροφροσύνης, καθότι αφορά διακρατικές σχέσεις και η περίπτωση έκδοσης φυγοδίκων έχει ως μοναδικό σκοπό την καταπολέμηση του εγκλήματος, τηρουμένων πάντοτε των εχεγγύων που παρέχουν οι συνθήκες και εσωτερική νομοθεσία. Τα γεγονότα, όπως αυτά εκτίθενται στην Έκθεση Γεγονότων, στα δικαιολογητικά έγγραφα που τη συνοδεύουν αλλά και ο αλλοδαπός Νόμος της χώρας από την οποία ζητείται η έκδοση, είναι δεσμευτικά για το Δικαστήριο που εξετάζει αίτηση της φύσης αυτής και δεν παρέχεται η ευχέρεια σ΄ αυτό να τα αμφισβητήσει. Η απόδειξη τους όπως και οποιαδήποτε υπεράσπιση του εκζητούμενου, είναι θέματα που αφορούν το Δικαστήριο της χώρας που αιτείται την έκδοση του (βλ. Re Victor Nicolaevich Makushin

(2012)1 Α.Α.Δ. 567 και Re Evans

(1994)1 W.L.R. 1006, Mechavor (Αρ.2)

(2001)1 Α.Α.Δ. 1228). ........ Εκείνο που δικαιούται ο εκζητούμενος να αποδείξει είναι ότι η αιτούσα χώρα καταχράται τη διαδικασία και όχι ν' αμφισβητεί προσαχθείσα μαρτυρία για έκδοση του από την αιτούσα χώρα. Εκείνο, συνεπώς, που είχε να εξετάσει πρωταρχικά το Πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν, κατά πόσο από το υλικό που τέθηκε ενώπιον του διά μέσου της Έκθεσης Γεγονότων και συνοδευτικών εγγράφων, αποκαλύπτετο επιλήψιμη συμπεριφορά που να παρέχει τη δυνατότητα αναγνωρίσεως ποινικού αδικήματος με βάση την ημεδαπή νομοθεσία. (Βλ. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Ναταλία Κovovalova, ECLI:CY:AD:2015:D639, Π.Ε. 436/11, ημερ. 30.9.2015, ECLI:CY:AD:2015:D639.).» Έχω εξετάσει όλα τα σχετικά στοιχεία που έχουν παρουσιαστεί και άπτονται επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Έχω επίσης εξετάσει τα επιχειρήματα που έχουν προβληθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στις γραπτές αγορεύσεις των μερών με σκοπό να διαπιστώσω κατά πόσο πληρείται και αυτή η προϋπόθεση του νόμου. Ο ΜA3 κατά την αντεξέταση του επεξήγησε για ποιες πράξεις ο Καθ' ου η Αίτηση ζητείται να εκδοθεί παραπέμποντας μάλιστα σε συγκεκριμένο έγγραφο, δηλαδή στο Τεκμήριο 12, το οποίο μάλιστα υπέδειξε και κατονόμασε ως το «κατηγορητήριο». Σύμφωνα με τον ΜA3 μέσα από το έγγραφο αυτό περιγράφονται οι αποδιδόμενες στον Καθ' ου οι Αίτηση κολάσιμες πράξεις για τις οποίες και ζητείται η έκδοση του. Έχω μελετήσει λοιπόν, το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 12 και πράγματι μέσα από αυτό καταδεικνύεται η αποδιδόμενη από τις Ρωσικές Αρχές εγκληματική συμπεριφορά εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση η οποία αφορά σε συγκεκριμένες χρονικές περιόδους οι οποίες προκύπτουν άλλωστε τόσο μέσα και από το Τεκμήριο 1, όσο και μέσα από την Ερυθρά Αγγελία (Τεκμήριο 2). Οι πράξεις αυτές σημειώνεται ότι έχουν καταγραφεί λεπτομερώς και στο Τεκμήριο 21. Περαιτέρω, μέσα από το Τεκμήριο 12 περιγράφονται με πλήρη λεπτομέρεια τα ποινικά αδικήματα τα οποία αποδίδονται από τις Ρωσικές Αρχές στον Καθ' ου η Αίτηση ότι έχει διαπράξει με παραπομπή στις σχετικές πρόνοιες του Ρωσικού Νόμου . Πιο συγκεκριμένα, στο Τεκμήριο 12 περιγράφεται τόσο ο τόπος όσο και ο χρόνος τέλεσης των εγκληματικών πράξεων όπως και η παραπομπή στις νομοθετικές διατάξεις που έχουν εφαρμογή. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 12 σελ. 33 ο Καθ' ου η αίτηση κατηγορείται για εγκλήματα σύμφωνα με το μέρος 4 του άρθρου 159 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας καθώς και του μέρους 2 του άρθρου 174 του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Με βάση τα πιο πάνω, προκύπτει χωρίς καμία αμφιβολία ότι ικανοποιείται και αυτή η προϋπόθεση του νόμου. Το αίτημα των Ρωσικών Αρχών με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω, κρίνω ότι υποστηρίζεται από την έκθεση πράξεων για την οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση. (γ) Προσκόμιση αντιγράφου των εφαρμοζόμενων εν προκειμένω νομοθετικών διατάξεων με βάση το Ρωσικό Ποινικό Δίκαιο και παροχή πληροφορίας από την οποία μπορεί να καθοριστεί η ταυτότητα και εθνικότητα του εκζητούμενου προσώπου. Προς καθορισμό της ταυτότητας του Καθ' ου η Αίτηση έχουν κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου τόσο το αντίγραφο του διαβατηρίου του (Τεκμήρια 18Α και Β) όσο και το Τεκμήριο 16 το οποίο αποτελεί επιστολή από το Υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας και αφορά την διαπίστωση της ιθαγένειας του Καθ' ου η Αίτηση. Σύμφωνα με τα πιο πάνω έγγραφα ο Καθ' ου η Αίτηση είναι Ρώσος Υπήκοος , γεννήθηκε στις 16 Ιανουαρίου του 1962 και κατάγεται από την πόλη Λένιγκραντ. Τόσο η ταυτότητα όσο και η εθνικότητα του Καθ' ου η αίτηση δεν έχουν αμφισβητηθεί από την Υπεράσπιση. Συνακόλουθα προκύπτει ότι ο Καθ' ου η αίτηση είναι Ρώσος υπήκοος και κάτοχος διαβατηρίου της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Επίσης είναι αδιαμφισβήτητο ότι ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν τεθεί όλες οι απαραίτητες πληροφορίες προς εξακρίβωση τόσο της ταυτότητας όσο και της εθνικότητας του. Όσον αφορά τώρα την προϋπόθεση για παρουσίαση στο Δικαστήριο του αντιγράφου των εφαρμοζόμενων στα γεγονότα επί την βάση των οποίων ζητείται η έκδοση νομοθετικών διατάξεων, με βάση το Ρωσικό Ποινικό Δίκαιο είμαι της άποψης ότι και αυτή η προϋπόθεση έχει ικανοποιηθεί. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει παρουσιαστεί και κατατεθεί το Τεκμήριο 20 στο οποίο αναφέρονται οι νομοθετικές διατάξεις του Ποινικού Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας και πιο συγκεκριμένα τα άρθρα 159 μέρος 4 που αφορά το αδίκημα της απάτης σε ιδιαίτερα μεγάλη κλίμακα, αδίκημα το οποίο προκύπτει από τα έγγραφα ότι ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση καθώς και το αδίκημα του άρθρου 174.1 το οποίο αφορά στην νομιμοποίηση (ξέπλυμα) κεφαλαίων ή άλλων περιουσιακών στοιχείων που αποκτήθηκαν από ένα άτομο ως αποτέλεσμα εγκλήματος που διέπραξε, επίσης αδίκημα για το οποίο ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση από τις Ρωσικές Αρχές. Σημειώνεται ότι και για τα δύο αδικήματα αναφέρονται στο Τεκμήριο 20 και οι προβλεπόμενες από τον νόμο ποινές. Το έγγραφο αυτό έχει κατατεθεί χωρίς οποιαδήποτε ένσταση από την πλευρά της Υπεράσπισης και ούτε έχει αμφισβητηθεί στην ουσία του. Ούτε και έχει τεθεί οποιαδήποτε μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου που να συνηγορεί και να τεκμηριώνει την θέση που προβλήθηκε από την Υπεράσπιση ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κινδυνεύει να καταδικαστεί με ποινές που δεν υπήρχαν προηγουμένως στον νόμο και οι οποίες πιθανόν να μην είναι ευμενής για αυτόν σε περίπτωση που αυτός καταδικαστεί. Τα όσα αναπτύχθηκαν από τους συνηγόρους Υπεράσπισης στην επιχειρηματολογία επί αυτού του ζητήματος, δεν είναι επί του παρόντος αλλά αφορούν ζητήματα που ίσως τεθούν κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης από το αρμόδιο Δικαστήριο στην Ρωσική Ομοσπονδία. Στην παρούσα διαδικασία το Δικαστήριο αυτό που καλείται να εξετάσει είναι το κατά πόσο οι Ρωσικές Αρχές έχουν αποστείλει και υποστηρίξει το αίτημα τους για έκδοση, παρουσιάζοντας τις νομοθετικές διατάξεις που αφορούν τις πράξεις για τις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση ζητείται να εκδοθεί, κάτι που εν πάσει περιπτώση έπραξαν. Συνακόλουθα πληρείται και αυτή η προϋπόθεση. Έχοντας καταλήξει ότι έχουν ικανοποιηθεί όλες οι τυπικές - διαδικαστικές προϋποθέσεις του νόμου θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο πληρούνται και οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του Νόμου. (δ) Η Αρχή της αμφίπλευρης εγκληματικότητας H Υπεράσπιση δεν αμφισβητεί ότι τα αδικήματα που καταλογίζονται στον Καθ' ου η αίτηση και για τα οποία ζητείται η έκδοση του από τις Ρωσικές Αρχές είναι ταυτοχρόνως γνωστά και τιμωρητέα και με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία αφού αποτελούν παραβάσεις των προνοιών του Κυπριακού Ποινικού Κώδικα ενώ ταυτοχρόνως τιμωρούνται και από τον Ποινικό Κώδικα της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Σύμφωνα με τη Νομολογία, οι πράξεις που καταλογίζει η αιτούσα χώρα σε εκζητούμενο πρόσωπο, εκλαμβάνονται από τα Δικαστήρια της αιτούμενης χώρας ως δεδομένο ότι συνιστούν κολάσιμες πράξεις κατά το ποινικό της δίκαιο (βλ. Γενικός Εισαγγελέας ν. Νatalias Konovalova, Πολ. Εφ. 436/11 ημερ. 30.9.15). Στην υπόθεση Διευθυντής Κεντρικών Φυλακών ν. Golov

(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. 1109, 1115, λεχθήκαν τα εξής σχετικά: « Στην υπόθεση In re Hachem

(1991)1 A.A.Δ. 723 αποφασίστηκε ότι η μαρτυρία για έκδοση φυγόδικου εξετάζεται με αναφορά στα αδικήματα που προσδιορίζονται στην εξουσιοδότηση, τα οποία δεν είναι απαραίτητο να συμπίπτουν στα τυπικά τους στοιχεία με εκείνα που αναγράφονται στο ένταλμα σύλληψης. Όπως επισημαίνεται στην απόφαση Jennings v. United States

(1982)3 All E.R. 104 (HL), που υιοθετήθηκε στην υπόθεση Ηachem, καθοριστικό για την έκδοση φυγοδίκου είναι το δίκαιο της χώρας από την οποία επιζητείται η έκδοση του, σε συσχετισμό με τα αδικήματα που στοιχειοθετεί η μαρτυρία. Στην απόφαση Hachem v. Διευθυντή Κεντρικών Φυλακών

(1992)1 Α.Α.Δ. 191 με την οποία η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση, με βάση αγγλική νομολογία, στις σελ. 197, 198, επιβεβαίωσε την αρχή ότι το κριτήριο κατά την απόφαση έκδοσης φυγόδικου δεν είναι το κατά πόσο το αδίκημα που αναφέρεται στο αλλοδαπό ένταλμα σύλληψης είναι ουσιαστικά παρόμοιο με αδίκημα δυνάμει του ημεδαπού νόμου, αλλά κατά πόσο η συμπεριφορά του φυγόδικου, αν αυτή παρατηρηθεί στη χώρα από την οποία ζητείται η έκδοση, θα συνιστούσε αδίκημα σύμφωνα με το νόμο της χώρας αυτής. Η έρευνα της μαρτυρίας συγκεντρώνεται στα αδικήματα για τα οποία παρασχέθηκε η εξουσιοδότηση. Στην ίδια απόφαση γίνεται ανεπιφύλακτα δεκτή η θέση ότι ο χαρακτηρισμός των αδικημάτων στο αλλοδαπό ένταλμα δεν έχει καθοριστική σημασία, αρκεί όμως το αδίκημα για το οποίο αξιώνεται η έκδοση να αναγνωρίζεται ως ουσιαστικά παρόμοιο και στις δύο χώρες.» Έχοντας κατά νου τα πιο πάνω αλλά και μετά από προσεκτική επισκόπηση των εγγράφων που έχουν παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και κατατεθεί, διαπιστώνω ότι η αποδιδόμενη συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση η οποία προκύπτει μέσα από τα έγγραφα αυτά (βλ. Τεκμήρια 12 και 21) η οποία του καταλογίζεται με βάση τα άρθρα 159

(4)και 174.1

(2)του Ρωσικού ποινικού Κώδικα συνιστούν και αδικήματα με βάσει τον Κυπριακό Ποινικό Κώδικα, Κεφ.154 και πιο συγκεκριμένα με βάση τα άρθρα 20 (αυτουργοί), 21(συναυτουργοί), 255 (κλοπή), 262 (ποινή κλοπής) 297 (ψευδείς παραστάσεις), 298 (εξασφάλιση αγαθών με ψευδείς παραστάσεις) 300 (απάτη), 331 (πλαστογραφία) και 371 (συνομωσία προς διάπραξη κακουργήματος) αδικήματα που επιφέρουν ποινή φυλάκισης πέραν του ενός έτους. Επίσης η συμπεριφορά που περιγράφεται στα εν λόγω έγγραφα εμπίπτει και στα αδικήματα των άρθρων 2,3 και 4 (αδικήματα νομιμοποίησης εσόδων από παράνομες δραστηριότητες) κατά παράβαση του Ν. 188(Ι)/2007 τα οποία επιφέρουν ποινή φυλάκισης πέραν του ενός έτους. Με βάση τα πιο καταδεικνύεται ότι η αποδιδόμενη εγκληματική συμπεριφορά στον Καθ' ου η αίτηση, αποκαλύπτει μια επιλήψιμη συμπεριφορά που να παρέχει τη δυνατότητα αναγνωρίσεως ποινικών αδικημάτων και με βάση την Κυπριακή Νομοθεσία. Καταληκτικά κρίνω ότι πληρείται και η προϋπόθεση της διπλής ή αμφοτερόπλευρης εγκληματικότητας. (ε) Παραγραφή των αδικημάτων για τα οποία ζητείται η έκδοση - Ευθύνη για την καθυστέρηση Σύμφωνα με το άρθρο 10 της Σύμβασης δεν παρέχεται έκδοση εφ' όσον η Νομοθεσία του αιτούντος μέρος ή του μέρους που αιτείται η έκδοσης έλαβε χώρα παραγραφή της αγωγής ή της επιβληθείσης ποινής. Είναι δεδομένο ότι αυτά τα ποινικά αδικήματα για τα οποία ζητείται η έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση με βάση το Κυπριακό Δίκαιο δεν υπόκεινται σε παραγραφή. Συνεπώς θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο έχουν παραγραφεί τα αδικήματα με βάση το δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας. Εν προκειμένω, αποτελεί βασική θέση της Υπεράσπισης ότι τα ποινικά αδικήματα έχουν παραγραφεί στην Ρωσική Ομοσπονδία και συνεπώς το Δικαστήριο δεν μπορεί να προχωρήσει σε έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση. Μάλιστα προβάλλεται στο Δικαστήριο ως παράδειγμα προς μίμηση η στάση που τήρησε επί του συγκεκριμένου ζητήματος η Εσθονία από την οποία σε χρόνο προγενέστερο οι Ρωσικές Αρχές είχαν ζητήσει την έκδοση του Καθ' ου η Αίτηση, αίτημα το οποίο δεν έγινε αποδεκτό εξαιτίας της παραγραφής των αδικημάτων με βάση το Εσθονικό Δίκαιο. Αξίζει βεβαίως να σημειωθεί ότι η μόνη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα της παραγραφής των αδικημάτων που καταλογίζονται στον Καθ' ου η Αίτηση και προβλέπονται από τον Ρωσικό Ποινικό Κώδικα είναι από την πλευρά της Αιτούσας Χώρας, ενώ η Υπεράσπιση δεν προσήγαγε οποιαδήποτε μαρτυρία περί του αντιθέτου. Το μόνο που αρκέστηκε η Υπεράσπισης να παρουσιάσει ενώπιον του Δικαστηρίου, είναι τις θέσεις του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση με βάση τις οποίες ο ίδιος διέμενε σε σταθερή διεύθυνση στην Εσθονία και απασχολείτο με την αποκατάσταση της υγείας του παρουσιάζοντας προς τούτο αλληλογραφία που του αποστελλόταν από τις ανακριτικές αρχές της Ρωσίας στην συγκεκριμένη διεύθυνση. Σύμφωνα με το ιστορικό που αφορά την αναζήτηση του Καθ' ου η Αίτηση από τις Ρωσικές Ανακριτικές Αρχές, προκύπτει μέσα από τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί, ότι από την 06.07.12 άρχισαν να τον αναζητούν με σκοπό να ανακριθεί αποστέλλοντας του μάλιστα κλητεύσεις για ανάκριση ως ύποπτος χωρίς όμως αυτός να εμφανιστεί. Οι κλητεύσεις αυτές διήρκησαν μέχρι και την 22.07.

1. Στις 30.07.12 η σύζυγος του παρέλαβε κλήση την οποία υπέγραψε με σκοπό να ανακριθεί ο Καθ' ου η Αίτηση την 06.08.12 αλλά και πάλι ο ίδιος δεν εμφανίστηκε με αποτέλεσμα την 08.08.12 να τεθεί στον κατάλογο των Ομοσπονδιακών Καταζητούμενων ενώ στις 24.08.12 εκδόθηκε απόφαση όπως κηρυχθεί ως διεθνώς καταζητούμενος. Περαιτέρω στις 06.09.12 επιλέχθηκε ερήμην του το περιοριστικό μέτρο υπό μορφή κράτησης και τέθηκε στον κατάλογο των διεθνών καταζητούμενων. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 25Α, περί το έτος 2016 και το 2017 οι αρμόδιες Αρχές της Ρωσικής Ομοσπονδίας έλαβαν προσφυγές εκ μέρους του Καθ' ου η Αίτηση που εστάλησαν από το έδαφος της Εσθονίας χωρίς όμως να υπάρχουν αξιόπιστες πληροφορίες για τον πρωτεργάτη αυτών των προσφυγών. Επίσης σύμφωνα με το γραφείο της Interpol του Υπουργείου Εσωτερικών της Ρωσίας, η τοποθεσία που βρισκόταν ο Καθ' ου η Αίτηση δεν μπορούσε να εντοπιστεί αφού υπήρχαν στην διάθεση των αρχών αρκετές διευθύνσεις που ο Καθ' ου η Αίτηση θα μπορούσε να διαμένει στην Εσθονία. Επιπλέον προκύπτει ότι στις 25.02.16 οι Ρωσικές Ανακριτικές Αρχές απέστειλαν μήνυμα στις αρμόδιες αρχές της Δημοκρατίας της Εσθονίας για νομική συνδρομή και παροχή πληροφοριών και εγγράφων σχετικά με τον εντοπισμό και την ποινική δίωξη του Καθ' ου η Αίτηση εντός του εν λόγω Κράτους αλλά στις 09.08.16 οι Εσθονικές Αρχές απάντησαν ότι το αίτημα για νομική συνδρομή δεν πληρούσε τις απαιτήσεις του άρθρου 3 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την αμοιβαία νομική συνδρομή σε ποινικές υποθέσεις και το άρθρο 3 της συμφωνίας μεταξύ της Εσθονίας και της Ρωσίας για την νομική συνδρομή. Έτσι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών απορρίφθηκε. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 25Α οι Ρωσικές Αρχές απέστειλαν και δεύτερο αίτημα στις Εσθονικές Αρχές αλλά την 11.07.17 οι τελευταίες απάντησαν, ότι τα αδικήματα είχαν παραγραφεί και έτσι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών για νομική συνδρομή απορρίφθηκε και πάλι για διαφορετικό λόγο. Α Περαιτέρω ενώπιον του Δικαστηρίου έχουν κατατεθεί από την πλευρά της Αιτούσας Χώρας διάφορα έγγραφα, μεταξύ των οποίων και το Τεκμήριο 19Α, που με βάση τα οποία οι Ρωσικές Αρχές, υποστηρίζουν την θέση ότι τα ποινικά αδικήματα για τα οποία ο Καθ' ου η Αίτηση κατηγορείται ολοκληρώθηκαν την 12.12.2005, την 30.06.2006 και την 04.06.
2. Σύμφωνα επίσης με το Τεκμήριο 19Α τα αδικήματα αυτά σύμφωνα με το Δίκαιο της Ρωσικής Ομοσπονδίας παραγράφονται μετά από παρέλευση 10 ετών. Παρά την λήξη όμως πιο πάνω χρονικού διαστήματος από την διάπραξη των εγκλημάτων, δηλαδή την πάροδο των 10 ετών, τα αδικήματα για τα οποία ο Καθ' ου η αίτηση κατηγορείται από τις Ρωσικές Αρχές δεν έχουν υποστεί ακόμη παραγραφή καθότι ο χρόνος αυτός έχει σταματήσει ένεκα του ότι ο Καθ' ου η Αίτηση διέφυγε από τις ανακριτικές αρχές με αποτέλεσμα να μην ανακριθεί επί της ουσίας της κατηγορίας με αποτέλεσμα ο χρόνος της παραγραφής να μην έχει τερματιστεί. Σύμφωνα μάλιστα με το Τεκμήριο 13 ο Καθ' ου η Αίτηση παρόλο που ανακρίθηκε ως ύποπτος σε σχέση με την ποινική υπόθεση 120122790019 στις 22 και 28 Ιουνίου του 2012, εντούτοις μετά από αυτό σταμάτησε να εμφανίζεται στον ανακριτή. Έτσι λόγω της μη συνεργασίας του με τις ανακριτικές αρχές τέθηκε στην λίστα καταζητούμενων προσώπων με απόφαση του ανακριτή Mazurov A.A την 24η Αυγούστου του
3. Περαιτέρω ο ανακριτής επισήμανε ότι ο Καθ' ου η αίτηση είχε ενημερωθεί δεόντως για την έναρξη της ποινικής υπόθεσης εναντίον του αφού είχε παραδοθεί κλήση δια μέσου της συζύγου του και η τοποθεσία διαμονής του παρέμενε άγνωστη αφού είχε εγκαταλείψει τον συνήθη τόπο διαμονής του. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Καθ' ου η αίτηση διαβεβαιώνεται από τις Ρωσικές Αρχές και στο Τεκμήριο 24 αλλά και στο Τεκμήριο
4. Με βάση το τελευταίο αυτό έγγραφο ο Καθ' ου η αίτηση στο μεταξύ, δηλαδή στις 26.06.12 είχε νοσηλευτεί στο καρδιολογικό τμήμα του νοσοκομείου της πόλης Pskov. Κατά την παραμονή του στο πιο πάνω νοσοκομείο αρνήθηκε να καταθέσει στους ανακριτές παρόλο που το ιατρικό πιστοποιητικό αναφορικά με την κατάσταση της υγείας του δεν απαγόρευε την διενέργεια ανάκρισης. Την 02.07.12 ο Καθ' ου η αίτηση αρνήθηκε περαιτέρω θεραπεία και έφυγε από το Νοσοκομείο και εκ τότε αγνοείτο ο τόπος διαμονής του. Υπό το φως των πιο πάνω λεχθέντων, κρίνω ότι αποκλειστική ευθύνη για τον χρόνο που έχει διαρρεύσει φέρει μόνο ο ίδιος και συνεπώς τα αδικήματα δεν έχουν παραγραφεί με βάση τον Ρωσικό νόμο. Αξίζει να σημειωθεί ότι μέσα από την μαρτυρία που έχει τεθεί προκύπτει ότι ο Καθ' ου η αίτηση είχε φύγει από την Ρωσία και εγκατασταθεί σε άλλο Κράτος υποστηρίζοντας μάλιστα την θέση ότι δεν είχε πλέον καμία εμπιστοσύνη από τις Ρωσικές ανακριτικές αρχές φέρνοντας μάλιστα ως παράδειγμα το περιστατικό που έλαβε χώρα στο Νοσοκομείο όπου και νοσηλευόταν. Τέλος, σε ότι αφορά την θέση του ότι ο ίδιος είχε επισκεφθεί την Ρωσική Πρεσβεία στην Εσθονία για ανανέωση του διαβατηρίου της θυγατέρας του τονίζω ότι καμία απολύτως μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί ότι η Ρωσική Πρεσβεία στην Εσθονία ήταν αρμόδιο όργανο που θα μπορούσε να εντοπίσει οποιοδήποτε πρόσωπο στην περίπτωση που αυτό καταζητείτο από τις Ρωσικές Αρχές. Αξιολόγηση των θέσεων που έχουν προβληθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση κατά την μαρτυρία του
5. Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία και η αποπομπή της από το Συμβούλιο της Ευρώπης - η επικείμενη αποχώρηση της από την ΕΣΔΑ η οποία θα έχει ως αποτέλεσμα την μη διασφάλιση των εγγυήσεων που έχουν παρασχεθεί - ενδεχόμενη παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων και κακομεταχείριση - επιδείνωση της κατάστασης της υγείας του Καθ' ου η Αίτηση Είναι περεταίρω προφανές ότι ο Καθ' ου η Αίτηση στηρίχθηκε κατά την μαρτυρία του στον πόλεμο που διεξάγεται από την Ρωσία εναντίον της Ουκρανίας με σκοπό να υποστηρίξει ότι η Ρωσία ως κράτος καταπατεί κατάφορα τα ανθρώπινα δικαιώματα αφού μάλιστα έχει ήδη αποχωρήσει από το Συμβούλιο της Ευρώπης ενώ επίκειται και η αποχώρηση της από την ΕΣΔΑ τον Σεπτέμβριο του
6. Με αφορμή τα πιο πάνω γεγονότα, ο Καθ' ου η Αίτηση υποστήριξε ότι το ίδιο θα συμβεί και στην δική του περίπτωση αν εκδοθεί στις Ρωσικές αρχές, αφού δεν θα είναι πλέον δυνατό να τηρηθούν οι εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί και ότι υπάρχει σοβαρή πιθανότητα να καταπατηθούν κατάφωρα τα ατομικά του δικαιώματα αλλά και ότι δεν θα τύχει δίκαιης και αμερόληπτης δίκης. Και αυτό γιατί η Ρωσία ως Κράτος συμφώνως προς τις θέσεις του, απέδειξε με την εισβολή στην Ρωσία ότι δεν έχει κανένα σεβασμό προς τα δικαιώματα αυτά. Επίσης υποστήριξε ότι λόγω των σοβαρών προβλημάτων υγείας που αντιμετωπίζει η κατάσταση της υγείας του σε περίπτωση έκδοσης του θα επιδεινωθεί για τους λόγους που έχει εξηγήσει κατά την μαρτυρία του. Η πλευρά της Υπεράσπισης στηρίζοντας της πιο πάνω θέσεις μέσα από την αγόρευση της, υποστηρίζει ότι επειδή οι εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί από τις Ρωσικές Αρχές στο Τεκμήριο 11 στηρίζονται τόσο στο άρθρο 3 όσο και στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, ενόψει της αποπομπής της Ρωσικής Ομοσπονδίας από το Συμβούλιο της Ευρώπης και την επικείμενης αποχώρησης της από την Ε.Σ.Δ.Α την 16.09.22 καμία διαβεβαίωση που έχει παρασχεθεί θα εξακολουθήσει πλέον να υφίσταται και καμία εμπιστοσύνη στις Ρωσικές Αρχές δεν μπορεί να δοθεί από το Δικαστήριο ότι θα τηρηθούν οι εγγυήσεις αυτές, εφόσον πλέον δεν θα μπορούν να υπόκεινται εις οιονδήποτε έλεγχο από την Σύμβαση. Σημειώνεται μάλιστα ότι το Νομοθετικό Σώμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας αποφάσισε την αποχώρηση της χώρας από την Ε.Σ.Δ.Α εν πάσει περιπτώσει. Το πιο πάνω γεγονός αποτελεί δικαστική γνώση. Στην πολύ πρόσφατη και πολύ σημαντική απόφαση (βλ. Αναφορικά με την αίτηση για έκδοση του Demin Alexey Alekseyevich, Πολιτική Έφεση 214/21 ημερ. 08.07.22) που έχει εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο την 08.07.22, παρόλο που το Εφετείο είχε ανατρέψει την Πρωτόδικη κρίση για μη έκδοση του εκζητούμενου - εφεσείοντα Ρώσου Υπηκόου στην Ρωσία, αποφάσισε ότι το αίτημα των Ρωσικών Αρχών θα έπρεπε να γίνει αποδεκτό διατάσσοντας μάλιστα πως ο εφεσείων θα έπρεπε να παραμείνει υπό κράτηση για τον σκοπό αυτό (Πολιτική Έφεση 83/20 Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας v. Demin Aleksey Alekseyevich ημερ. 17.02.21). Στην συνέχεια και μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας της έφεσης, λόγω των σημαντικών γεγονότων που είχαν προκύψει, οδήγησαν την Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην απόφαση να προβεί στο επανάνοιγμα της υπόθεσης. Αυτό κρίθηκε αναγκαίο να γίνει, λόγω των εξελίξεων που είχαν λάβει χώρα, δηλαδή της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρώπης ημερ. 16.03.22 να παύσει την Ρωσική Ομοσπονδία από μέλος του, εξαιτίας της στρατιωτικής επίθεσης που η τελευταία διενεργεί στο έδαφος της Ουκρανίας, και των συνεπειών της πιο πάνω απόφαση του. Μάλιστα το Συμβούλιο με νέα απόφαση του ημερ. 23.03.22 καθόρισε τις συνέπειες αναφορικά με την ιδιότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας στις διάφορες συνθήκες αλλά και πρωτόκολλα που είχαν συναφθεί στο πλαίσιο του. Επίσης σημαντική κρίθηκε και η απόφαση του Συμβουλίου ιδίας ημερομηνίας σε σχέση με την ιδιότητα της Ρωσικής Ομοσπονδίας ως μέλος της Ε.Σ.Δ.Α., σύμφωνα με την οποία η Ρωσική Ομοσπονδία συνεχίζει να είναι μέλος της Ε.Σ.Δ.Α μέχρι και την 16.09.22 δηλαδή για περιορισμένο πλέον χρόνο. Στην απόφαση αυτή αναφέρεται επίσης ότι και το Νομοθετικό Σώμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας αποφάσισε εν πάσει περιπτώσει την αποχώρηση της από την Ε.Σ.Δ.Α. Λόγω λοιπών των πιο πάνω εξελίξεων που έλαβαν χώρα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην πιο πάνω απόφαση έκρινε ότι ένεκα τις πιο πάνω διαμορφωθείσας κατάστασης πραγμάτων συνεπεία των προαναφερθείσων αποφάσεων του Συμβουλίου αλλά και την απόφαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας να αποσυρθεί από την Ε.Σ.Δ.Α, έπαυσε να υφίσταται η διαβεβαίωση που είχε δώσει η ίδια για τον εφεσείοντα στο πλαίσιο της αίτησης έκδοσης και συνακόλουθα και οι εγγυήσεις που είχαν δοθεί περιλαμβανομένου και του δικαιώματος του για δίκαιη δίκη. Κρίθηκε επίσης ότι δεν υφίσταται πλέον η διαβεβαίωση ότι εάν ο εφεσείων αποδοθεί στην Ρωσική Ομοσπονδία θα τύχει δίκαιης δίκης αφού αυτός δεν θα είναι πλέον δυνατό να προσφύγει στο ΕΔΑΔ κατά της Ρωσικής Ομοσπονδίας αφού η χώρα αυτή θα είναι εκτός της εμβέλειας της Ε.Σ.Δ.Α αλλά και ούτε ικανοποιείται πλέον η απαίτηση του άρθρου 6

(1)(γ) του Νόμου 97/1970. Σύμφωνα με το άρθρο 6

(1)γ του Ν.97/70 « Ουδείς θέλει εκδoθή δυvάμει τoυ παρόvτoς Νόμoυ εις Κράτoς συvάψαv συvθήκηv εκδόσεως μετά της Δημoκρατίας ή εις καθωρισμέvηv χώραv της Κoιvoπoλιτείας oυδέ δύvαται vα κρατηθή ή vα εκδoθή έvταλμα κρατήσεως αυτoύ διά τoυς σκoπoύς της τoιαύτης εκδόσεως, εάv oύτoς είvαι πoλίτης της Δημoκρατίας εξαιρουμένων των περιπτώσεων που επιτρέπεται από το Σύνταγμα ή εάv o Υπoυργός, τo εκδικάζov τηv αίτησιv της εκδόσεως δικαστήριov ή τo επιληφθέv αιτήσεως habeas corpus ή αιτήσεως αvαθεωρήσεως Αvώτατov Δικαστήριov κρίvη ότι- (γ) oύτoς θα ηδύvατo, εφ' όσov εvηργείτo η έκδoσις τoυ, vα τύχη δυσμεvoύς μεταχειρίσεως κατά τηv εκδίκασιv της υπoθέσεως τoυ... Υπό το φως των πιο πάνω τίθεται εύλογα το ερώτημα και στο παρών Δικαστήριο κατά πόσο με βάση την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί ένεκα την αποφάσεων του Συμβουλίου της Ευρώπης καθώς και την απόφαση της Ρωσικής Ομοσπονδίας να αποσυρθεί από την Ε.Σ.Δ.Α, οι πιο πάνω εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί στην συγκεκριμένη περίπτωση με βάση το Τεκμήριο 11 προς την διασφάλιση και προς όφελος συγκεκριμένων θεμελιωδών δικαιωμάτων του Καθ' ου η Αίτηση, περιλαμβανομένου και του δικαιώματος του για δίκαιη δίκη, εξακολουθούν να υφίστανται και να δεν έχουν εκλείψει. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 11Α, η Γενική Εισαγγελία της Ρωσικής Ομοσπονδίας εγγυάται πως το εν λόγω αίτημα των Ρωσικών Αρχών δεν έχει στόχο ο φυγόδικος να διωχθεί για πολιτικούς λόγους, θρησκευτικούς, φυλετικούς ή εθνικούς. Περαιτέρω διαβεβαιώνεται ότι στον Καθ' ου η Αίτηση θα παρασχεθούν όλες οι δυνατότητες Υπεράσπισης συμπεριλαμβανομένης και της βοήθειας δικηγόρων, δεν θα υποβληθεί σε βασανιστήρια, σε βάναυσα, απάνθρωπα, ταπεινωτικά για την αξιοπρέπεια είδη συμπεριφοράς ή τιμωρίας (άρθρα 3 και 6 της Ε.Σ.Δ.Α) καθώς και σχετικές συμβάσεις του Ο.Η.Ε, του Συμβουλίου της Ευρώπης και τα πρωτόκολλά σ' αυτές. Επιπλέον διαβεβαιώνεται στο ίδιο έγγραφο ότι σε περίπτωση που ο Καθ' ου η Αίτηση εκδοθεί θα κρατηθεί σε ειδικευμένο ίδρυμα στο οποίο οι συνθήκες ανταποκρίνονται στα στάνταρ προβλεπόμενα στην Ε.Σ.Δ.Α. Πολύ σημαντικό που πρέπει πάντοτε να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο για να εξετάσει την βαρύτητα των εγγυήσεων που έχουν παρασχεθεί είναι ο χρόνος που αποφασίζει εάν θα διατάξει ή όχι την έκδοση. Η ΕΣΔΑ είναι μια διεθνής συνθήκη στην οποία τα Κράτη Μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης ανέλαβαν την υποχρέωση να διασφαλίζουν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα όλων των προσώπων που βρίσκονται εντός της επικράτειας τους. Μεταξύ των Κρατών Μελών που έχουν υπογράψει την σύμβαση είναι και η Ρωσία η οποία λόγω των πρόσφατων γεγονότων στην Ουκρανία ως έχει αναφερθεί ανωτέρω έπαυσε να είναι μέλος του Συμβουλίου της Ευρώπης με απόφαση Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης. Με βάση τις πιο πάνω εξελίξεις είναι δεδομένο πλέον ότι οι Ρώσοι υπήκοοι δεν θα έχουν το δικαίωμα προσφυγής στο ΕΔΔΑ αλλά ούτε και το ΕΔΔΑ αλλά ούτε και το Συμβούλιο της Ευρώπης θα έχουν την δυνατότητα να επιβλέπουν την εφαρμογή της ΕΣΔΑ στην Ρωσική Επικράτεια. Επίσης δεν θα υπάρχει πλέον η δυνατότητα υποβολής συστάσεων προς την Ρωσία η εποπτείας της εφαρμογής των αποφάσεων του ΕΔΑΔ με αποτέλεσμα οι δικλίδες ασφαλείας που περιλαμβάνονται στο Τεκμήριο 11 να μην έχουν πλέον εφαρμογή . Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι αφής στιγμής οι ασφαλιστικές δικλίδες που περιλαμβάνονται στις εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί δεν μπορούν να έχουν πλέον καμία εφαρμογή αφού θα εκλείψουν, κρίνω ότι υπάρχει βάσιμος λόγος να πιστεύω ότι σε περίπτωση έκδοσης του Καθ' ου η Αίτηση στην Ρωσική Ομοσπονδία υπάρχει ενδεχόμενος κίνδυνος να καταστρατηγηθούν βασικά ανθρώπινα δικαιώματα του και να παραβιαστεί το δικαίωμα του για δίκαιη δίκη. Δεν μπορώ να καταλήξω σε κανένα ασφαλή συμπέρασμα ότι οι Ρωσικές Αρχές θα τηρήσουν τις εγγυήσεις που έχουν παράσχει στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά ούτε και τις υποχρεώσεις που προκύπτουν τόσο μέσα από το άρθρο 3 όσο και μέσα από το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ αφού δεν θα είναι πλέον μέλος της. Συνακόλουθα προκύπτει ότι ούτε και η τήρηση των προνειών του άρθρου 6

(1)(γ) του Ν.97/70, μπορεί ενόψει της κατάστασης που επικρατεί να διασφαλιστεί. Σε σχέση με τα σοβαρά προβλήματα υγείας που ο Καθ' ου η Αίτηση αντιμετωπίζει και τα οποία δεν έχω κανένα λόγο να μην τα αποδεχτώ αφού μάλιστα κάποια από αυτά προέκυψαν κατά την διάρκεια της διαδικασίας ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου με αποτέλεσμα σε κάποιες περιπτώσεις ο ίδιος να απουσιάζει λόγω της παραμονής του στο νοσοκομείο για νοσηλεία, θεωρώ περιττό να επεκταθώ και να αναλύσω το συγκεκριμένο κεφάλαιο από την στιγμή που ήδη έχω αποφασίσει ότι οι εγγυήσεις που έχουν παρασχεθεί έχουν εκλείψει. Παρά το γεγονός ότι η τύχη του αιτήματος των Ρωσικών Αρχών για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί ανωτέρω έχει ήδη προδιαγραφεί, εντούτοις κρίνω σκόπιμο και για σκοπούς πάντοτε πληρότητας της απόφασης μου, να εξετάσω και την θέση του Καθ' ου η αίτηση κατά πόσο οι Ρωσικές Αρχές έχουν εκπληρώσει το καθήκον ειλικρίνειας που απαιτείται.

1. Θέση του Καθ' ου η αίτηση ότι η δίωξη του επιδιώκεται λόγω των πολιτικών του πεποιθήσεων - άρθρο 3 της Σύμβασης - Καθήκον ειλικρίνειας Καταρχήν, σε ότι αφορά τις θέσεις που προβλήθηκαν από τον Καθ' ου η αίτηση, σε σχέση με το ότι ήταν αναμειγμένος στην πολιτική ζωή του τόπου του και συνακολούθα ότι ήταν πολιτικά δραστηριοποιημένος κατά την παραμονή του στην Ρωσική Ομοσπονδία, καθώς και για την θέση του ότι αυτός είχε κατέλθει στις εκλογές του 2007 ως υποψήφιος βουλευτής στην Δούμα της πόλης Pskov, διαπίστωσα ότι τα όσα υποστήριξε σε σχέση με τα πιο πάνω ζητήματα ήταν σαφή και εμπεριστατωμένα αφού μάλιστα υποστηρίζονται από σειρά εγγράφων που έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο, γι' αυτό και αποδέχομαι επί των ζητημάτων τούτων τις θέσεις του ως ειλικρινείς και αληθινές. Πιο συγκεκριμένα, ο ισχυρισμός του ότι ήταν αναμειγμένος στην πολιτική ζωή του τόπου του, επιβεβαιώνεται από τα Τεκμήρια 29 -
2. Επίσης ο ισχυρισμός του ότι είχε κατέλθει ως υποψήφιος ανεξάρτητος βουλευτής στις εκλογές της 11ης Μαρτίου του 2007 για την Δούμα της πόλης Pskov, επιβεβαιώνεται από το Τεκμήριο
3. Μέσα μάλιστα από το ίδιο έγγραφο επιβεβαιώνεται και ο ισχυρισμός του, ότι οι θέσεις του στρέφονταν ενάντια στο κυβερνών κόμμα αφού χαρακτηριστικά καταγράφεται μέσα από την προεκλογική του εκστρατεία η οποία απευθύνεται προς τους ψηφοφόρους που τους καλεί να τον ψηφίσουν στις εκλογές της 11ης Μαρτίου, ότι δεν αντέχει την ανίσχυρη κυβέρνηση που με την αδράνεια της υπογράφει την δική της ανικανότητα και καταστέλλει τις πολιτικές πρωτοβουλίες. Η ενεργή πολιτική δράση του Καθ' ου η Αίτηση καθώς και η συμμετοχή του στο κίνημα «μέτωπο κατά της διαφθοράς» με συνεργάτη τον ένα εκ των συγκατηγορουμένων του στην ποινική υπόθεση για την οποία ζητείται και η έκδοση του, δηλαδή τον Gavunas, προκύπτει και μέσα από το Τεκμήριο
4. Συγκεκριμένα, μέσα από το πιο πάνω έγγραφο προκύπτει ξεκάθαρα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση μαζί με τα άλλα δύο πρόσωπα, δηλαδή τον Gavunas και τον Salopov, είχαν ενεργό ρόλο και συμμετοχή ασκώντας συνεχώς κακή κριτική ως προς τα κακώς κείμενα που κατά την γνώμη τους επικρατούσαν στην Ρωσία και πιο συγκεκριμένα στην πόλη Pskov. Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό του Καθ' ου η Αίτηση ότι είχε προσβάλει τα εκλογικά αποτελέσματα της 11ης Μαρτίου του 2007 ως παραποιημένα και νοθευμένα επειδή αυτός είχε χάσει τις εκλογές, παρουσίασε στον Δικαστήριο την απόφαση του Δικαστηρίου της πόλης Pskov ημερ. 20.08.2007 (Τεκμήριο 30) σύμφωνα με την οποία η αίτηση του απορρίφθηκε με ημερ. 24.08.
5. Συναφώς από τα πιο πάνω διαπιστώνεται με ενάργεια, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση κατόρθωσε να τεκμηριώσει τις θέσεις του σε σχέση με την πολιτική του δράση στην Ρωσική Ομοσπονδία αλλά και την εναντίωση του με τα κακώς κείμενα που επικρατούσαν τον καιρό εκείνο στην Ρωσία και πιο συγκεκριμένα στην πόλη Pskov. Από την άλλη, η θέση των Ρωσικών Αρχών είναι εντελώς διαφορετική (Τεκμήριο 25Α) από τα όσα ο Καθ' ου η αίτηση έχει υποστηρίξει κατά την μαρτυρία του και έχει επιβεβαιώσει καταθέτοντας σειρά εγγράφων προς τεκμηρίωση των ισχυρισμών του. Πιο συγκεκριμένα, υποστηρίζεται μέσα από το Τεκμήριο 25Α, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση σε καμία περίπτωση δεν έχει εκφράσει ανοιχτά τις απόψεις του εναντίον του κυβερνώντος κόμματος και δεν είναι υποστηρικτής οποιουδήποτε κόμματος. Μόνο στο τελευταίο όμως θα συμφωνήσω με τις Ρωσικές Αρχές, αφού πράγματι και ο ίδιος υποστήριξε την ίδια θέση κατά την μαρτυρία του, ότι δηλαδή ήταν ανεξάρτητος υποψήφιος και δεν άνηκε σε οποιοδήποτε πολιτικό κόμμα. Από την άλλη όμως όπως και ο ίδιος υπέδειξε μέσα από την μαρτυρία του, θέση την οποία και αποδέχομαι, στις εκλογές αυτές, υποστηρίχθηκε από άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης. Σημειώνεται βέβαια ότι ούτε η υποψηφιότητα του στις εκλογές αλλά ούτε και η προσφυγή του στο Δικαστήριο εναντίον του εκλογικού αποτελέσματος δεν έχει αμφισβητηθεί κατά την αντεξέταση του. Το μόνο που αμφισβητήθηκε αναφορικά με την πολιτική του δράση ήταν ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση δεν άνηκε σε οποιοδήποτε κόμμα και ότι μέσα από τα έγγραφα που κατέθεσε δεν προκύπτει η αντιπαράθεση του με το κυβερνών κόμμα, θέση την οποία βεβαίως και δεν αποδέχτηκε. Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί όμως στο Δικαστήριο, η θέση των Ρωσικών Αρχών μέσα από το ίδιο έγγραφο, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση ουδέποτε ήταν υποψήφιος στις εκλογές για την Περιφερειακή Συνέλευσης των Αντιπροσώπων της πόλης Pskov κατά το έτος
6. Με όλο τον σεβασμό προς τις Ρωσικές Αρχές, η πιο πάνω θέση που έχει διατυπωθεί στο Τεκμήριο 25Α, ερώτηση 1, έχει δημιουργήσει ένα νεφελώδες σκηνικό ως προς την γνησιότητα και την ειλικρίνεια του αιτήματος τους. Και αυτό γιατί, η απάντηση των Ρωσικών Αρχών στο πιο πάνω ερώτημα υπό τον τύπο απλής άρνησης χωρίς να δίνονται οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία και σαφείς εξηγήσεις προς τεκμηρίωση της πιο πάνω θέσης τους, ότι δηλαδή ο Καθ' ου η αίτηση δεν ήταν υποψήφιος, ενώ από την άλλη ο ίδιος έχει παρουσιάσει έγγραφα τεκμηριώνοντας τον ισχυρισμό του, αναπόφευκτα μου έχουν δημιουργηθεί εύλογα ερωτηματικά αλλά και αμφιβολίες κατά πόσο τελικά το αίτημα των Ρωσικών Αρχών είναι ειλικρινές. Συνεπώς κρίνω ότι δεν έχει εκπληρωθεί το καθήκον ειλικρίνειας εκ μέρους της Αιτούσας Χώρας. Οι Ρωσικές Αρχές απαντώντας υπό τον τύπο απλής άρνησης, δεν έδωσαν καμία απολύτως εξήγηση αναφορικά με ένα πολύ βασικό ερώτημα που τους είχε τεθεί από τις Αρχές της Δημοκρατίας και το οποίο αποτελούσε ένα από τους βασικότερους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν από την Υπεράσπιση. Ουσιαστικά η θέση του Καθ' ου η Αίτηση ότι ήταν υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές και ότι η υποψηφιότητα του αυτή ήταν η αφορμή για να αρχίσουν εναντίον του διώξεις για ανυπόστατα ποινικά αδικήματα αποτελούσε αν όχι την βασικότερη μια πιο βασικές θέσεις της υπερασπιστικής του γραμμής. Σύμφωνα με την νομολογία η Αιτούσα χώρα είναι υποχρεωμένη και πρέπει να αποκαλύπτει ακόμη και εκείνα τα στοιχεία που θα άφηναν αστήρικτο το αίτημα της (Αναφορικά με την Αίτηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας για την έκδοση του Evgeniy (Evgenii) Gennadyevich Petrov Αρ. Αιτ. 2/14, 24/06/2016) και ( Wellington v. Governor of Prison Belmasrh and Another

(2004)EWHC 418 (Admin) κάτι το οποίο ως έχω εξηγήσει, οι Ρωσικές Αρχές εν προκειμένω παρέλειψαν να πράξουν. Καταληκτικά, και για όλους τους λόγους που έχω εξηγήσει ανωτέρω το αίτημα που έχει υποβληθεί απορρίπτεται και γι' αυτόν τον λόγο. Η παρούσα απόφαση να κοινοποιηθεί στον Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξης. .............. Σ. Συμεού , Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο