Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. Ν. Ζ. Χ., Αρ. Υπόθεσης: 1728/22, 20/9/2022

(1)Αρπαγής από πρόσωπο που ασκεί κοινή κηδεμονία κατά παράβαση των άρθρων 245Α και 248 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, της κατηγορίας

(2)Βίας στην Οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης, κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)και 23 του Νόμου που προνοεί την πρόληψη της βίας στην οικογένεια και την προστασία των θυμάτων 119

(1)/2000 όπως έχει τροποποιηθεί και άρθρο 243 του Ποινικού Κώδικα Κεφ. 154 και της

(3)Κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση των άρθρων 324

(1)του Ποινικού Κώδικα, Κεφ.

1. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων η Κατηγορούμενη κατηγορείται ότι στις 24/06/2013 στην Πάφο, ενώ ασκούσε κοινή κηδεμονία ανηλίκων με άλλο πρόσωπο, μετέφερε τον ανήλικο [ ] Χ. και την ανήλικη [ ] Α., εκτός των ορίων της Δημοκρατίας, χωρίς τη συναίνεση του πατέρα τους [ ] Α., ο οποίος ήταν νόμιμος κηδεμόνας τους. Περαιτέρω κατά ή περί την 21η Ιουνίου 2013 στο χωριό [ ] της Επαρχίας Πάφου, επιτέθηκε κατά του συζύγου της [ ] Α. από τον [ ] και του προκάλεσε πραγματική σωματική βλάβη. Επίσης κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, εσκεμμένα και παράνομα προκάλεσε ζημιά ύψους €330=, σε μια λευκόχρυση καδένα λαιμού, περιουσία του [ ] Α. από τον [ ]. Η υπόθεση καταχωρήθηκε στις 08/04/2022 και αυθημερόν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στις κατηγορίες που της απαγγέλθηκαν η κατηγορούμενη απάντησε μη παραδοχή, ως είναι δικαίωμα της. Η εκδίκαση της υπόθεσης είχε προγραμματιστεί αρχικά να διεξαχθεί την 04/05/
2. Για εξασφάλιση της παρουσίας της Κατηγορούμενης την ημέρα της δίκης τέθηκαν όροι, ανάμεσα στους οποίους ήταν να παραδώσει στην αστυνομία τα ταξιδιωτικά έγγραφα της, το όνομα της να καταγραφεί στον κατάλογο των προσώπων των οποίων απαγορεύεται η έξοδος από το έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και να παρουσιάζεται στην αστυνομία δυο φορές την εβδομάδα. Στις 08/09/2022 καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος με το οποίο να τροποποιούνται οι όροι που τέθηκαν προς εξασφάλιση της παρουσίας της στην ακρόαση της υπόθεσης για την περίοδο από 21η Σεπτεμβρίου μέχρι την 21η Νοεμβρίου
3. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στα άρθρα 48, 157, 158 και 175 του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου (Κεφ.155) καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα δε γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με την Αιτήτρια δικαιολογούν την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Κατηγορούμενης ημερομηνίας 08/09/2022, στην οποία επισυνάπτεται χωρίς να γίνεται φυσικά τεκμήριο, αντίγραφο των εισιτηρίων και τις πληροφορίες της συγκεκριμένης πτήσης για τη Βουλγαρία, χωρίς όμως όπως αναφέρεται το αντίγραφο επιστροφής από Βουλγαρία προς Κύπρο καθότι όπως εξηγεί δεν γνωρίζει το αποτέλεσμα της συγκεκριμένης Αίτησης. Συνοπτικά αυτό που καταγράφεται στην ένορκη δήλωση είναι ότι ο λόγος που ζητείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι για να καταστεί δυνατή η μετάβαση της Αιτήτριας στη Βουλγαρία, για να μπορέσει να μεταβεί μαζί με τα ανήλικα παιδιά της στη Βουλγαρία και συγκεκριμένα στην πόλη Λιάσκοβετς, όπου εκεί είναι η μόνιμη κατοικία τόσο της ίδιας όσο και των ανήλικων παιδιών της, καθότι πρέπει να βρίσκεται μαζί τους κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Ο ανήλικος γιός της είναι ηλικίας 17 ετών και η ανήλικη κόρη της 14 ετών. Ανέφερε περαιτέρω ότι στη Βουλγαρία δεν υπάρχει υποστηρικτικό περιβάλλον για τα ανήλικα παιδιά της, πλην της ίδιας και της υπέργηρης μητέρας της. Αναφέρει περαιτέρω ότι τα ταξιδιωτικά της έγγραφα, της είναι απολύτως αναγκαία για να μπορέσει να μεταβεί στο εξωτερικό και να επιστρέψει πίσω στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το ταξίδι της όπως έχει αναφέρει είναι προγραμματισμένο να γίνει την 21ην Σεπτεμβρίου 2022 και η επιστροφή της πίσω στη Δημοκρατία είναι ορισμένη την 21η Νοεμβρίου
4. Μόλις ολοκληρωθεί η διαδικασία όπως εξηγεί, θα μπορεί να παραδώσει ξανά τα ταξιδιωτικά της έγγραφα στην Αστυνομία. Η οικονομική της δυνατότητα είναι περιορισμένη και ο μισθός της από την προσωρινή της εργασία πενιχρός. Η εργασία της βρίσκεται στη Βουλγαρία, από την οποία αναχώρησε την 07/04/2022 και λόγω της παρούσας υπόθεσης δεν έχει ακόμα επιστρέψει. Σε κάθε περίπτωση δηλώνει την πρόθεση της να επιστρέψει στην Κύπρο. Το αίτημα της όπως υποστηρίζει γίνεται αποκλειστικά για το συμφέρον των παιδιών της, για την ομαλή έναρξη της σχολικής χρονιάς και για την εξασφάλιση υποστηρικτικού περιβάλλοντος. Από το 2013 όπως αναφέρει, μεγαλώνει τα ανήλικα παιδιά της μόνη της. Η Κατηγορούσα Αρχή (στο εξής η «Καθ' ης η Αίτηση») αντέδρασε στις 15/09/2022 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί των πιο κάτω λόγων:

(1)Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην Ένορκη Δήλωση ημερομηνίας 08/09/2022, η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση είναι αναληθείς, παραπλανητικοί, γενικοί και αόριστοι.

(2)Οι ισχυρισμοί που περιέχονται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 08/09/2022, είναι ανυπόστατοι και αβάσιμοι και χωρίς να έχουν έρεισμα στα πραγματικά γεγονότα της Αίτησης.

(3)Η διασφάλιση της παρουσίας της Κατηγορουμένης στη δίκη, θα είναι δυνατή και εφικτή, μόνο με τους περιοριστικούς όρους που της επιβλήθηκαν, χωρίς την άρση οποιουδήποτε από αυτούς. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης στηρίζεται, ανάμεσα σε άλλα, στα άρθρα 157, 158 και 175 του Κεφ.155 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 15/09/2022 της Αστ. 3421 Πέρσας Νεοφύτου, στην οποία περιέχονται γεγονότα που κατά την γνώμη της τεκμηριώνουν τους λόγους ένστασης και κατ' επέκταση δικαιολογούν την απόρριψη της αίτησης. Συνοψίζοντας το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την ένσταση καταγράφεται η θέση της ενόρκως δηλούσας ότι η Κατηγορούμενη δεν προβάλλει οποιοδήποτε σοβαρό λόγο με τον οποίο να ζητά τροποποίηση των όρων που της έχουν επιβληθεί. Τονίζει ότι η Αιτήτρια παραλείπει να αναφέρει στην ένορκη της δήλωση, ότι τα παιδιά της ταξίδεψαν μόνα τους από και προς την Κύπρο, αρκετές φορές χωρίς την συνοδεία οποιουδήποτε. Επίσης όπως αναφέρει, η Αιτήτρια παραλείπει να αναφέρει ότι τα παιδιά της διαμένουν και θα διαμένουν στη Βουλγαρία για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς την παρουσία της με δική της επιλογή μέχρι δηλαδή την ολοκλήρωση της παρούσας ποινικής υπόθεσης. Περαιτέρω διαφαίνεται, όπως υποστηρίζει, ότι τόσο η ίδια όσο και τα δύο ανήλικα παιδιά της διατηρούν στενούς δεσμούς με τη Βουλγαρία και χαλαρούς δεσμούς με την Κυπριακή Δημοκρατία, ανεξαρτήτως, του ότι είχε παντρευτεί με Κύπριο στο παρελθόν και το γεγονός ότι, όπως δηλώνει η ίδια, διαμένει προσωρινά με την κόρη της και το γαμπρός της στην [ ], υπάρχει ο κίνδυνος η Κατηγορούμενη να φυγοδικήσει και να μην εμφανιστεί στη δίκη της, νοουμένου ότι αντιμετωπίζει πολύ σοβαρές κατηγορίες όπως φαίνεται από το κατηγορητήριο. Περαιτέρω η ενόρκως δηλούσα, όπως πληροφορείται από το φάκελο της υπόθεσης, αναχώρησε στις 24/06/2013 με τα δύο ανήλικα παιδιά της στη Βουλγαρία, από όπου κατάγεται η Κατηγορούμενη, χωρίς τη συγκατάθεση του παραπονούμενου, με αποτέλεσμα ο παραπονούμενος να δει τα παιδιά του μετά από μια δεκαετία σχεδόν. Εναντίον της εκδόθηκε ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης το οποίο εκτελέστηκε από τις Βουλγαρικές Αρχές. Περιφερειακό Δικαστήριο στη Βουλγαρία αποφάσισε όπως τα γονικά δικαιώματα δοθούν στην Κατηγορουμένη ενώ ο παραπονούμενος θα έπρεπε να αποταθεί μέσω των αστικών διαδικασιών για την κηδεμονία των παιδιών του. Επίσης Επαρχιακό Δικαστήριο στη Βουλγαρία αρνήθηκε την έκδοση της στην Κύπρο. Στις 07/04/2022, η Κατηγορούμενη αφίχθηκε μέσω του Αεροδρομίου Πάφου και συνελήφθη με βάση το Κυπριακό ένταλμα σύλληψης που εκκρεμούσε εναντίον της και καταχωρήθηκε η παρούσα υπόθεση. Τονίζει περαιτέρω ότι η εργασία της βρίσκεται στη Βουλγαρία και ο μισθός της στην Κύπρο είναι πενιχρός. Επίσης από το γεγονός, όπως αναφέρει, ότι η Κατηγορούμενη αντιμετωπίζει πολύ σοβαρές κατηγορίες και έχει κάθε λόγο να φυγοδικήσει, σύμφωνα με το ιστορικό και την προηγούμενη συμπεριφορά της. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων. Μέσα από τις νομικές επιχειρηματολογίες τους αμφότεροι οι ευπαίδευτοι συνήγοροι υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους. Η επιλογή των όρων που προϋποθέτουν την απόλυση ενός κατηγορουμένου και οι οποίοι θα εξασφαλίζουν την παρουσία του κατά την ημέρα ακρόασης της υπόθεσης του, στην περίπτωση που δεν δικαιολογείται η κράτηση του στη βάση των αυστηρών συγκεκριμένων κριτηρίων που θέτει η Κυπριακή νομολογία που είναι ευθυγραμμισμένη με τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είναι ζήτημα που εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η διακριτική αυτή εξουσία πηγάζει από τα άρθρα 48 και 157

(1)του Κεφ.155. Παράλληλα η επιβολή περιοριστικών όρων είναι μία αρχή που κατοχυρώνεται από τις πρόνοιες του άρθρου 11 του Συντάγματος. Επί του ζητήματος αυτού ακόμη υπάρχει πλούσια νομολογία και ενδεικτικά παραπέμπω στις υποθέσεις Βασιλείου v. Δημοκρατίας

(1997)2 Α.Α.Δ 7, Θεοδωρίδης κ.α. v. Αστυνομίας

(2001)2 Α.Α.Δ. 139, Hussein v. Δημοκρατίας

(2009)2 Α.Α.Δ. 34, Δημητρίου v. Αστυνομίας

(2011)2 Α.Α.Δ. 130 και Πόρας v. Δημοκρατίας, Ποινική Έφεση Αρ. 133/2015 ημερ. 22.07.

1. Κατά λογική προέκταση η μεταγενέστερη τροποποίηση όρων που έχουν τεθεί σε προγενέστερο στάδιο της δικαστικής διαδικασίας επίσης εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται με σκοπό την επίτευξη του στόχου που δεν είναι άλλος, όπως ήδη λέχθηκε, από τη διασφάλιση της παρουσίας του Κατηγορουμένου στην εκδίκαση της υπόθεσης που αντιμετωπίζει. Στην προκειμένη περίπτωση ζητείται αναστολή ουσιαστικά όλων των περιοριστικών όρων που τέθηκαν δια τον λόγο ότι η Αιτήτρια επιθυμεί να ταξιδέψει στη Βουλγαρία μαζί με τα ανήλικα τέκνα της όπου όλοι μαζί έχουν τη μόνιμη τους κατοικία και καθώς πρέπει να βρίσκεται μαζί τους κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς. Έχω εξετάσει τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας μέσα από το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιον μου και κατ' αρχήν παρατηρώ ότι αυτοί είναι αόριστοι και ασαφής. Η Αιτήτρια επικαλείται την ανάγκη να είναι μαζί με τα παιδία της κατά την έναρξη της σχολικής χρονιάς αφού στη Βουλγαρία δεν υπάρχει υποστηρικτικό περιβάλλον όπως ισχυρίζεται. Στη βάση της ένορκης της δήλωσης, ουδέν αναφέρθηκε για το πότε η σχολική χρονιά ξεκινά και για ποιο λόγο απαιτείται η παρουσία της στην αλλοδαπή για χρονικό διάστημα δυο μηνών. Πέραν αυτού όμως είναι ένας ισχυρισμός που διαπιστώνω ότι παρέμεινε μετέωρος. Στην εν λόγω ένορκη δήλωση δεν δίδεται η εντύπωση του στοιχείου της αναγκαιότητας παρουσίας της Αιτήτριας μαζί με τα τέκνα της στο επίπεδο που γίνεται προσπάθεια αυτό να παρουσιαστεί, ένεκα και των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση, ισχυρισμοί οι οποίοι δεν έτυχαν αμφισβήτησης, ότι δηλαδή τα ίδια τα παιδιά της ταξίδεψαν μόνα τους από και προς την Κύπρο, αρκετές φορές χωρίς τη συνοδεία οποιουδήποτε καθώς επίσης και ότι τα παιδιά της διαμένουν και θα διαμένουν στη Βουλγαρία για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς την παρουσία την δική της μέχρι την ολοκλήρωση της υπόθεσης, γεγονός που προκύπτει και από το ότι οι περιοριστικοί όροι για παραμονή της εντός της Δημοκρατίας βρίσκονται σε ισχύ από την 08/04/
2. Την ίδια στιγμή από μια πρόχειρη ματιά του κατηγορητηρίου παρατηρώ από τις λεπτομέρειες αυτού, στην όψη τους και μόνο, ότι η Αιτήτρια αντιμετωπίζει σοβαρές κατηγορίες, ήτοι αυτή της αρπαγής από πρόσωπο που ασκεί κοινή κηδεμονία κατά παράβαση των άρθρων 245Α και 248 του Κεφ. 154, της Βίας στην Οικογένεια, πρόκληση πραγματικής σωματικής βλάβης κατά παράβαση των άρθρων 2, 3

(4)και 23 του Νόμου 119

(1)2000 και του άρθρου 243 του Κεφ. 154, όπως και της κακόβουλης βλάβης κατά παράβαση του άρθρου 324

(1)του Κεφ. 154. Ειδικότερα όσον αφορά την πρώτη κατηγορία την οποία αντιμετωπίζει η Κατηγορούμενη, σε περίπτωση που αυτή στοιχειοθετηθεί, τότε αυτή θα υπόκειται σε φυλάκιση επτά χρόνων και σε χρηματική ποινή. Επιπλέον μέσα από την εξέταση των όσων αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της Κατηγορούσας Αρχής και το φάκελο της υπόθεσης τον οποίο επικαλείται η ενόρκως δηλούσα, φαίνεται ότι αυτή αναχώρησε στις 24/06/2013 με τα δυο ανήλικα παιδιά της για τη Βουλγαρία από όπου κατάγεται χωρίς τη συγκατάθεση του παραπονουμένου και εναντίον της εκδόθηκε Ευρωπαϊκό Ένταλμα Σύλληψης το οποίο εκτελέστηκε από τις Βουλγαρικές Αρχές. Ακολούθησαν διαδικασίες σε Δικαστήρια της Βουλγαρίας όπου τα γονικά δικαιώματα δόθηκαν στην Κατηγορούμενη και αυτή επιστρέφοντας στην Κύπρο την 07/04/2022, μετά από σχεδόν εννέα

(9)χρόνια, συνελήφθη στο αεροδρόμιο Πάφου με βάσει το Κυπριακό Ένταλμα Σύλληψης. Από τα πιο πάνω και ιδιαίτερα από το γεγονός ότι η Κατηγορούμενη για εννέα

(9)χρόνια φαίνεται να μην εισήλθε εντός της Δημοκρατίας, το γεγονός ότι είναι άτομο με χώρα καταγωγής τη Βουλγαρία, όπου σύμφωνα και με την ίδια εκεί βρίσκεται η μόνιμη κατοικία της ίδιας και των παιδιών της, όσο και η εργασία της είναι στοιχεία που κατά την κρίση του Δικαστηρίου ενισχύουν τον κίνδυνο φυγοδικίας αφού οι δεσμοί με τη Δημοκρατία δεν φαίνεται να είναι ισχυροί. Το γεγονός και μόνο ότι στην Κύπρο βρίσκεται η ενήλικη κόρη της σε συνδυασμό με τον πενιχρό μισθό που δηλώνει ότι λαμβάνει από την προσωρινή της εργασίας δεν είναι ικανά να εξασφαλίσουν την παρουσία της στη χώρα. Το ότι διατηρεί και την Κυπριακή υπηκοότητα σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος της κρίνω ότι αυτό από μόνο του, δεν ενισχύει το σχεδόν ανύπαρκτο επίπεδο δεσμών που έχει πλέον με την Κύπρο. Επομένως σε περίπτωση που δοθεί η ευκαιρία στην Αιτήτρια να αναχωρήσει από την Κύπρο υπάρχει ορατός κίνδυνος η σοβαρότητα των κατηγοριών που αντιμετωπίζει, τα διαφαινόμενα επιβαρυντικά για την ίδια στοιχεία σε συνδυασμό με τα δεδομένα που προδιαγράφουν το σχεδόν ανύπαρκτο πλαίσιο δεσμών της με την Κύπρο, να επενεργήσουν στην σκέψη της Αιτήτριας για φυγοδικία από μέρους της και έτσι να μην επιστρέψει στο νησί για την εκδίκαση της υπόθεσης της. Προς ενίσχυση του αιτήματος της πελάτιδάς του o ευπαίδευτoς συνήγορος υπεράσπισης ανέφερε ότι η Κατηγορούμενη μπορεί να καταθέσει και το ποσό των €2500= σε μετρητά προς εξασφάλισης της παρουσίας της. Σε κάθε περίπτωση υπό τις περιστάσεις και με βάση τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει, το χρηματικό αυτό ποσό κρίνω ότι δεν είναι ικανό να εξασφαλίσει την παρουσία της Κατηγορούμενης στην Κύπρο για τόσο σοβαρές κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. Εφόσον ζήτημα κράτησης της Αιτήτριας δεν υφίσταται, η προσέλευση της στο Δικαστήριο την ημέρα της εκδίκασης της υπόθεσης της εξασφαλίζεται με την παραμονή της στο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας στο πλαίσιο που καθορίζουν οι υφιστάμενοι περιοριστικοί όροι, οι οποίοι κρίνονται εύλογα αναγκαίοι για τον σκοπό αυτό που επιβλήθηκαν. Σίγουρα η Κατηγορούμενη δικαιούται να απολαμβάνει του τεκμηρίου της αθωότητας, όμως το δεδομένο αυτό δεν έχει κανένα έρεισμα στην εξέταση των δεδομένων που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου για να αποφασίσει για την τύχη της παρούσας αίτησης. Δεν μπορεί εις το όνομα του τεκμηρίου αθωότητας να αφήνεται ένας κατηγορούμενος να επιλέγει εάν θα εμφανιστεί στη δίκη του και κατ' επέκταση να δημιουργούνται συνθήκες πρόκλησης προβλημάτων στην απρόσκοπτη πορεία εκδίκασης της υπόθεσης του. Η εκδίκαση μιας ποινικής υπόθεσης είναι πορεία προς την απονομή της δικαιοσύνης και κάθε ενέργεια που θέτει σε κίνδυνο τη διεξαγωγή της θα πρέπει να αποφεύγεται. Υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων, στοιχείων και δεδομένων και για όλους τους λόγους που εξήγησα κρίνω ότι το δημόσιο συμφέρον για την απονομή της δικαιοσύνης, το οποίο επιτάσσει την παρουσία της Αιτήτριας στο Δικαστήριο την ημέρα της ακρόασης της υπόθεσης που αντιμετωπίζει, εξυπηρετείται με την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της απόρριψης της αίτησης. Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ................................. Χρ. Μ. Παπαλλάς, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο