← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΘΕΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7067/2018, 29/11/2022

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. ΘΕΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 7067/2018, 29/11/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B72 ΕΠΑΡΧΙΚΑΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ : Χρ. Μ. Παπαλλά, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 7067/2018 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.

  1. ΘΕΟΤΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ
  2. ΕMILJANO RRANXA Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 29 Νοεμβρίου 2022 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κα. Χ. Περγαντή Για Κατηγορούμενους: κα. Γ. Παπασάββα Κατηγορούμενοι: παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Κατηγορούμενος 1 στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζει την κατηγορίας της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα, δηλαδή την 1η κατηγορία. Περαιτέρω ο Κατηγορούμενος 2, αντιμετωπίζει την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, δηλαδή την 2η κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων ο Κατηγορούμενος 1, κατηγορείται ότι την 6η Μαίου 2018 σε χωράφι της περιοχής Αναρίτας της Επαρχίας Πάφου, παράνομα επιτέθηκε εναντίον του Νίκου Ζήνωνος από την Αναρίτα, δηλαδή του επιτέθηκε με δικράνι. Ο δε κατηγορούμενος 2, κατά το χρόνο και τόπο που αναφέρεται στην 1η κατηγορία, εξύβρισε τους Νίκο Ζήνωνος και Σωκράτη Σωκράτους, με τη φράση «Ελάτε πάνω ρε γαμώ την μάνα σας», κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαρπάξει επίθεση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε τρεις μάρτυρες, δηλαδή τους Νίκο Ζήνωνος (ΜΚ1), Σωκράτη Σωκράτους (ΜΚ2) και Αστυφύλακα 0307 Άριστο Αριστείδου (ΜΚ3). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο εξετάζοντας κατά πόσο έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων, τους κάλεσε σε απολογία αφού πρώτα τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους. Οι Κατηγορούμενοι έδωσαν ένορκη μαρτυρία και κάλεσαν και τον ΜΥ1 προς υπεράσπιση της υπόθεσης τους. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο ΜΚ1 είναι ένας εκ των παραπονουμένων. Η γραπτή του κατάθεση αποτελεί το Τεκμήριο
  3. Σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση, Τεκμήριο 1, την 06/05/2018 βρισκόταν με τον πατέρα του και πρόσεχε τα ζώα του. Στο πιο πάνω γειτονικό χωράφι, ήταν κάποιος Νίκος, κάποιος Κωστής, ο Κατηγορούμενος 1 και το μικρό παιδί του Κωστή. Ο κατηγορούμενος 1 καθώς ο ΜΚ1 πρόσεχε τα ζώα του, του όρμισε με το «δικράνι» να τον σκοτώσει αλλά καθώς έκανε την κίνηση να τον κτυπήσει, πήρε το δικράνι ο Κωστής από τα χέρια του Κατηγορούμενου
  4. Τότε ο ΜΚ1 πανικοβλήθηκε και έτρεξε προς τον πατέρα του, τον ΜΚ3 ο οποίος ειδοποίησε την Αστυνομία. Στη συνέχεια ο ΜΚ1 και ο ΜΚ3 ξεκίνησαν με τα ζώα τους να πάνε πίσω στη μάντρα τους. Όπως περαιτέρω ανέφερε, δεν πέρασαν δέκα λεπτά και ήρθε ο γαμπρός του Κατηγορουμένου 1, ο Κατηγορούμενος 2 με ακόμα ένα πρόσωπο το οποίο δεν γνώριζε, τους είπε «γαμώ τη μάνα σας ελάτε πάνω». Στη συνέχεια καθώς ερχόταν η μητέρα του ΜΚ1 να του φέρει νερό , μπήκε ο Κατηγορούμενος 2 στη μέση του δρόμου και δεν άφηνε την μητέρα του να περάσει με το αυτοκίνητο της για να έρθει προς το μέρος τους. Δεν κτύπησε κανένας όπως ανέφερε τον ίδιο, αλλά ούτε και ο ίδιος έχει βρίσει ή κτυπήσει οποιονδήποτε. Ανέφερε επίσης στην κατάθεση του ότι έχει παράπονο από τους Κατηγορούμενους 1 και
  5. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι τόσο ο ίδιος όσο και ο πατέρας του βρίσκονταν σε απόσταση όταν πρόσεχαν τα ζώα τους μέσα σε συγκεκριμένο χωράφι το οποίο ενοικιάζουν. Ανέφερε ότι έχουν 250 με 300 πρόβατα τα οποία τη συγκεκριμένη ημέρα τα είχαν έξω για να βοσκήσουν στα κτήματα τους και όχι για να κάνουν ζημιές. Ανέφερε περαιτέρω ότι το χωράφι του Κατηγορούμενου 1, βρισκόταν περίπου 60 μέτρα από το σημείο που βρισκόταν. Ανέφερε περαιτέρω ότι ενοικιάζουν γειτονικά χωράφια με αυτά του Κατηγορούμενου
  6. Συμφώνησε ότι ενώ βρισκόταν σε απόσταση 50 - 60 μέτρα από το χωράφι, μόλις τον είδε ο κατηγορούμενος 1, έπιασε το δικράνι και ήρθε κατά πάνω του χωρίς λόγο. Απέδωσε την συμπεριφορά του Κατηγορούμενου 1 στο γεγονός ότι ένας βοσκός που χάνει τα ζώα του, λόγω της ηλικίας του, όταν δει κάποιον άλλο πάνω στα βουνά, ζηλεύει. Υποστήριξε ότι είχε ξεκινήσει ένας «πόλεμος» εναντίον τους και παρά τις καταγγελίες που έκαναν η Αστυνομία δεν έδινε σημασία. Οι κατηγορούμενοι ξεκίνησαν να τους κάνουν ζημιές στα ζώα τους και στα χωράφια τους ενώ ταυτόχρονα ο κατηγορούμενος 1 και κάποιος κύριος Αδάμος ζήτησαν από το Διοικητή του στρατοπέδου στο οποίο ο ΜΚ1 εργάζεται να χάσει τη δουλειά του. Απέδωσε εκ νέου την όλη συμπεριφορά στη ζήλια που υπάρχει προς το πρόσωπο του και προς τον πατέρα του, διότι έχουν ζώα. Ο λόγος που η αστυνομία, όπως ισχυρίζεται δεν έδινε την όποια σημασία, ήταν διότι οι κατηγορούμενοι είχαν «μέσο», πράγμα το οποίο φάνηκε όπως υποστήριξε και σε άλλη παρόμοια υπόθεση ενώπιον άλλου Δικαστή, όπου όπως ισχυρίζεται, αστυνομικός μάρτυρας στην εν λόγω υπόθεση ανέφερε ότι ο ανώτερος του του ζήτησε να καταδικάσει τον ΜΚ
  7. Σε ερώτηση κατά πόσο πράγματι πανικοβλήθηκε επειδή ένας ηλικιωμένος, δηλαδή ο κατηγορούμενος 1, με τη σωματική διάπλαση που διαθέτει τον τρόμαξε, δήλωσε ότι ο κατηγορούμενος 1 θα τον σκότωνε εάν δεν ήταν ο γαμπρός του για να τον πιάσει. Υποστήριξε ότι ο συγκεκριμένος κατηγορούμενος 1 δηλώνει ότι μπορεί να «σάσει» 200 σκάλες, οργώνοντας τα με την «τσάπα», μπορεί να σκοτώσει. Σε υπόδειξη ότι ο ίδιος διαθέτει διπλάσια σωματική διάπλαση από τον Κατηγορούμενο 1 και πολύ πιο νεαρός, πως γίνεται να ένιωσε αυτό τον φόβο και να τρέξει να φύγει, απάντησε ότι, την ώρα που έτρεξε ο κατηγορούμενος 1 προς το μέρος του, έρχονταν και οι γαμπρούδες του από πίσω, κάποιος Νίκος , κάποιος κύριος Κώστας και ακόμα ένας και έρχονταν προς το μέρος του , ισχυριζόμενος ταυτόχρονα ότι ίσως αυτό το έκαναν και για εκφοβισμό έτσι ώστε να μην τον ξαναδούν εκεί. Μόλις ο κατηγορούμενος 1 άφησε το δικράνι το οποίο του άρπαξε ο Κώστας, ο κατηγορούμενος 1 άρχισε να τον βρίζει και του έριχνε πέτρες. Σε υπόδειξη ότι δεν αναφέρει στην κατάθεση του την πιο πάνω συμπεριφορά του Κατηγορουμένου 1, εξήγησε ότι έδωσε 2 καταθέσεις η οποία βρίσκεται σε άλλο Δικαστήριο. Περαιτέρω σε ερώτηση για το που βρισκόταν ο ίδιος και τα πρόβατα του την συγκεκριμένη ώρα, απάντησε ότι βρισκόταν από πάνω στην πλαγιά, μετά ήταν ο δρόμος και από κάτω ήταν ο πατέρας του. Εκείνη την ώρα ανέφερε ότι δεν προηγήθηκε οτιδήποτε με τον κατηγορούμενο 1 και ότι ο ίδιος δεν έχει οτιδήποτε προσωπικό με τον κατηγορούμενο 1 και υποστήριξε ότι ο Κατηγορούμενος 1, διένυσε 50, 60 μέτρα για να του επιτεθεί. Σε υποβολή ότι κάποια από τα πρόβατα του, 20 στον αριθμό, εισήλθαν μέσα στο χωράφι του κατηγορουμένου 1 απάντησε ότι σε άλλο Δικαστήριο που πήγαν, ο κατηγορούμενος 1 ανέφερε ότι ο αριθμός των προβάτων ήταν 3, και ο κύριος Κώστας 10, απορρίπτοντας την θέση ότι τα ζώα του μπήκαν μέσα στο χωράφι του κατηγορουμένου. Απέρριψε περαιτέρω τη θέση της υπεράσπισης ότι ο κατηγορούμενος είναι χειρουργημένος και δεν μπορεί ουσιαστικά να περπατα, αναφέροντας ουσιαστικά ότι ο κατηγορούμενος έχει 300 σκάλες και τις οργώνει με μια τσάπα , απορρίπτοντας ουσιαστικά τα περί αναπηρίας του και επαναλαμβάνοντας ότι ο Κατηγορούμενος 1 ήρθε για να τον σκοτώσει και έτρεχε ο ΜΚ1 για να φύγει. Ένας άνθρωπος, όπως ανέφερε ο οποίος είναι ανάπηρος έπρεπε να βρίσκεται στο σπίτι του. Υποβλήθηκε στον ΜΚ1 ότι ο κατηγορούμενος 1 του είπε απλά «έλα κάτω ρε, για ποιον λόγο είναι εδώ τα πρόβατα σου» και ότι ο ΜΚ1 τον έβρισε. Τα πιο πάνω τα απόρριψε ο ΜΚ
  8. Όσον αφορά τον Κατηγορούμενο 2, υποστήριξε ότι τον έφερε ένα αυτοκίνητο στο σημείο το οποίο έφυγε . Αρνήθηκε ότι ο κατηγορούμενος 2 ήρθε μαζί με την αστυνομία. Σε ερώτηση κατά πόσο είπε οτιδήποτε με τον κατηγορούμενο 2 όταν αυτός έφτασε στο σημείο, απάντησε ότι βρισκόταν μακριά και αυτός φώναζε από μακριά. Παρά το ότι ήταν μακριά όπως είπε, τον άκουσε που φώναζε και έβριζε από τα περίπου 150 μέτρα. Σε περαιτέρω υποβολή ότι την αστυνομία την ειδοποίησε ο κατηγορούμενος 1 έτσι ώστε να έλθει στο χώρο για να δει τι συμβαίνει εκεί με τα πρόβατα του ΜΚ1, το απέρριψε και δήλωσε ότι αφού του όρμησε να τον σκοτώσει, φώναξε του πατέρα του «εν να με σκοτώουσιν» και ειδοποίησαν αυτοί την αστυνομία. Σε υποβολή ότι είναι αδύνατον να του επιτέθηκε ένας άνθρωπος 73 ετών με χειρουργημένο πόδι και με μπαστούνι, απάντησε ότι ένας τέτοιος άνθρωπος είναι στο γηροκομείο, είτε σπίτι του και κάθεται και δεν πρέπει να είναι στα χωράφια και άρα σημαίνει ότι έχει δύναμη πάνω του και άρα αυτή τη δύναμη του τη διοχέτευσε πάνω στον ΜΚ
  9. Όσο αφορά την αστυνομία ανέφερε ότι δεν μπορεί να θυμηθεί μετά από πόση ώρα αυτή κατέφτασε . Ο Μ.Κ.2 είναι ο εξεταστής της υπόθεσης και ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του Τεκμήριο
  10. Σε αυτήν αναφέρει ότι έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον Κατηγορούμενο 2 ο οποίος δήλωσε ότι δεν παραδέχεται τις κατηγορίες. Επίσης έλαβε κατάθεση από τον κατηγορούμενο 1 ο οποίος ανέφερε ότι «όλα είναι ψέματα. Εγώ δεν του επιτέθηκα ούτε κρατούσε δικράνι, μόνο το μπαστούνι μου». Επίσης στο τεκμήριο 2 αναφέρεται ότι ο Κώστας Πέτρου στην κατάθεση που του έλαβε ο ΜΚ2 αναφέρει ότι είδε τον ΜΚ1 να σπρώχνει τον κατηγορούμενο 1 με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Περαιτέρω του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 δεν επιτέθηκε εναντίον του ΜΚ1 ούτε κρατούσε δικράνι. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 3 την κατάθεση του κατηγορούμενου 2, στην οποία αναφέρει ότι ενώ βρισκόταν στο σπίτι του, του είπε η γυναίκα του ότι της τηλεφώνησε η μητέρα της , ότι ο ΜΚ3 με τον ΜΚ1 κτύπησαν τον πεθερό του, δηλαδή τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος εκείνη την ώρα βρισκόταν στη μάντρα του και να πάει να το φέρει σπίτι διότι δεν είχε αυτοκίνητο. Αμέσως πήγε στη μάντρα όπου συνάντησε τον πεθερό του και μόλις έφτασε στον δρόμο κάτω από τη μάντρα είδε και το περιπολικό της αστυνομίας που έφτασε στο μέρος. Ο ίδιος όπως είπε δεν είδε μπροστά του ούτε τον ΜΚ1 ούτε τον ΜΚ
  11. Ο λόγος όπως ανέφερε που τον καταγγέλλουν είναι διότι έχουν προηγούμενα και όλα όσα του καταλογίζουν είναι ψέματα και σε καμιά περίπτωση δεν τους έχει εξυβρίσει. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 4, την γραπτή κατηγορία του κατηγορούμενου 2, ο οποίος αναφέρει ότι δεν παραδέχεται. Κατέθεσε επίσης την κατάθεση του κατηγορουμένου 1, ημερομηνίας 06/5/2018 ως τεκμήριο 5 και την κατάθεση του κατηγορουμένου 1 ημερομηνίας 13/10/18 ως τεκμήριο 6, όπως και την γραπτή κατηγορία τεκμήριο
  12. Όπως ο ίδιος ανέφερε δεν είχε προσωπική αντίληψη των γεγονότων απλά έλαβε τις καταθέσεις, καθότι δεν ήταν παρών στο περιστατικό. Αντεξεταζόμενος, αναγνώρισε και κατέθεσε την κατάθεση του γαμπρού του κατηγορούμενου 1, ΜΥ1 ως τεκμήριο 8 . Ισχυρίστηκε επίσης ότι έλαβε κατάθεση και από κάποιο κο Νίκο, γαμπρό του κατηγορούμενου 1 , την οποία όμως δεν κατέθεσε στο Δικαστήριο. Σε ερώτηση κατά πόσο μετέβησαν στο χώρο όπου διαδραματίστηκε το επίδικο συμβάν, ανέφερε ότι «απ' ότι θυμάται δεν πρόλαβα , δεν πήγα, πήγαμε μετά. Ακολούθησαν τα γεγονότα, δεν πήγαμε στο χώρο. Ανέφερε ότι δεν πήγαν στο χώρο ως αστυνομία και ήρθαν μόνο για την λήψη καταθέσεων». Σε ερώτηση κατά πόσο μετέβησαν μετά, απάντησε ότι «όχι δεν πήγαμε, έγινε το περιστατικό και ήρθαν για καταθέσεις, δεν πήγαμε στο χώρο». Επανεξεταζόμενος ανέφερε ότι η κατάθεση την οποία ανέφερε προέκυψε και λήφθηκε στα πλαίσια άλλης υπόθεσης αφού εκκρεμούν και άλλες υποθέσεις μεταξύ κατηγορουμένων και παραπονουμένων για διάφορα προβλήματα με τα ζώα τους. Ο ΜΚ3, είναι ο δεύτερος παραπονούμενος, ο οποίος υιοθέτησε την κατάθεση του ημερομηνίας 08/05/2018, τεκμήριο 9 ως μέρος την Κυρίως Εξέτασης του. Σε αυτήν αναφέρει ότι είναι κτηνοτρόφος και ότι ενοικιάζει τεμάχιο στην Αναρίτα , όπου και βόσκει τα ζώα του. Την Κυριακή 06/05/2018 και ενώ έβοσκε τα ζώα του μαζί με τον γιο του ΜΚ1 στην Αναρίτα, ξαφνικά άκουσε τον ΜΚ1 να του φωνάζει, «Παπά τρέχουν με, με το δικράνι να μου το μπήξουν». Αφού το άκουσε αυτό ξεκίνησε να κατευθύνεται προς το δρόμο και συγκεκριμένα προς τον ΜΚ1 και τότε είδε τον ΜΚ1 να έρχεται προς το μέρος του και πίσω του ο ΜΥ1, ο γαμπρός του Κατηγορούμενου 1 . Τότε ο ΜΚ2 ανέφερε προς τον ΜΥ1, «Ρε Κωστή, εν αντρέπεσαι τζιαί τρέχεις το μιτσί που ταπισών να τον σουβλίσεις με το δικράνι;» , «ήρθετε δαπάνω να τσακωθούμε πως εμπέη μια αίγια μες το σιτάρι, πόσο σιτάρι έφαε να σου τα δώσω». «Να μείνουν τα παιθκία μας μες τες στράτες;» . Στη συνέχεια ο ΜΥ1, του ορκίστηκε ότι δεν ήταν εκείνος που έτρεχε τον ΜΚ1 με το δικράνι, αλλά ο πεθερός του, ο κατηγορούμενος 1 και ότι αυτός έπιασε το δικράνι από τον πεθερό του. Επίσης λέει στην κατάθεση του ότι είπε του ΜΥ1, «Έχει πολλές ημέρες που ο πεθερός σου ήρθε που την κλινική τζιαί ζήτησε μου να πάω να μαρτυρήσω εναντίον του γιού σου ότι έκλεψε σίδερα του κατηγορούμενου 1 τζιαι επήεν τζιαί πούλησε τα και ο Κωστής δεν του απάντησε τίποτε. Μετά ο κατηγορούμενος 1, όπως ανέφερε, του έφτυσε και του είπε, «Πτου σου ρε ξημαρισμένε», τότε ο ΜΚ3 του είπε «Κύριε Θεοτή, μα εν εμένα που λέει ξημαρισμένο και μετά που έκαμες τα πόδια σου εγχείρηση έπαιρνα σε στην Αναρίτα με το αυτοκίνητο μου» και αυτός του είπε «Εγώ εν να σε κάμω να φύεις που δαπάνω» και ο ΜΚ2 του απάντησε «Ήδη έκαμες μας , με το που κάψετε τα χωράφια μου» λέγοντας του «Εν άλλος λοαρκασμός τζείνος». Μετά από πάροδο 10 - 15 λεπτών έφυγε από τον δρόμο και πήγε προς τα κάτω που ήταν τα ζώα του, για να φύγει και τότε είδε ένα αυτοκίνητο με δυο άτομα να σταματά στο δρόμο πιο πάνω από το σημείο που ήταν με τον ΜΚ1 και κατέβηκε από τη θέση του οδηγού ο Κατηγορούμενος 2 και τον άκουσε να λέει «Ελάτε πάνω ρε, γαμώ τη μάνα σας» και αμέσως άκουσε τον κατηγορούμενο 1 να του λέει να σιωπήσει διότι έρχεται η αστυνομία . Αντεξεταζόμενος, παραδέχθηκε ότι ο ίδιος δεν είδε το συμβάν και ανέφερε περαιτέρω ότι ο δρόμος στον οποίο βρισκόταν μέσα ο ίδιος είχε μια απόσταση 5,6,7 μέτρα. Ο γιός του , δηλαδή ο ΜΚ3, όπως ανέφερε βρισκόταν πάνω που ήταν τα ζώα ενώ ο ίδιος ήταν μέσα στον δρόμο και πρόσεχε τα ζώα που πέρασαν στον δρόμο. Απέρριψε την υποβολή ότι βρισκόταν σε απόσταση 500 μέτρων αφού όπως ανέφερε δεν μπορεί να προσέχει 300 ζώα σε απόσταση μισό χιλιόμετρο. Σε ερώτηση κατά πόσο είδε πουθενά κάποιο «δικράνι» ανέφερε ότι ουσιαστικά ο ίδιος δεν είδε κάτι εκτός από τα όσα του ανέφερε ο γιος του , ο ΜΚ1, και τα όσα συζήτησαν με τον Κωστή (ΜΥ1) ο οποίος ουσιαστικά ο ίδιος του ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 επιτέθηκε με το δικράνι στον ΜΚ
  13. Απέρριψε ότι λέει ψέματα, και του ανέφερε ότι η αλήθεια φαίνεται στα όσα αναφέρει ο ΜΥ1 στην κατάθεση του. Απέρριψε ότι ο γιός του, ΜΚ1 επιτέθηκε στον κατηγορούμενο 1 και ανέφερε ότι τα όσα καταλογίζονται στον κατηγορούμενο 2, είναι αναφορές τις οποίες εκστόμισε προς τον ίδιο, το γιό του ΜΚ1 και τη σύζυγο του. Η περιοχή όπως ανέφερε στην οποία έπραξε αυτό που καταλογίζει στον κατηγορούμενο 2, είναι αγροτική και έχει δημόσιο δρόμο κοντά που περνούν συνέχεια αυτοκίνητα. Ο κατηγορούμενος 2, όπως ανέφερε κατέφτασε με ένα κόκκινο αυτοκίνητο με ένα άλλο παιδί όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, και ο ΜΚ3 βρισκόταν κάτω και περίπου 10 -15 μέτρα από τον δρόμο, διότι όταν έγινε το συμβάν αυτό, έπιασαν τα ζώα τους να φύγουν έτσι ώστε να μη δημιουργηθούν άλλα προβλήματα. Σε ερώτηση κατά πόσο προηγήθηκε κάτι και του είπε αυτή την φράση, ανέφερε ότι τον ειδοποίησε ο κατηγορούμενος 1, όμως όπως υποστηρίζει οι άλλοι τρεις που ήρθαν στο σημείο, δεν ήρθαν εκεί για να δουν τον κατηγορούμενο 1 εάν είναι καλά αφού οι μισοί δεν του μιλούν, αλλά ήρθαν για να τους κτυπήσουν αφού τον κατηγορούμενο 1 τον διακατέχουν αισθήματα ζήλιας και μίσους για αυτόν . Στη συνέχεια ανέφερε ότι δεν είδε τον κατηγορούμενο 1 να τηλεφωνά στον κατηγορούμενο 2 για να έρθει αλλά το υποψιάζεται. Τη συγκεκριμένη ημέρα δεν έγινε όπως ανέφερε κάτι άλλο με τον κατηγορούμενο 2, όμως υπάρχουν άλλα προηγούμενα τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν κατονόμασε. Ανέφερε επίσης ότι όταν έφυγε ο κατηγορούμενος 2 , «εμούνταρε πάνω της» και «όσο τζιαί γλίτωσε που το αυτοκίνητο» . και ισχυρίστηκε ότι δεν τα αναφέρει στην κατάθεση του διότι δεν ήθελε να πάει η γυναίκα του στην αστυνομία. Επανέλαβε στη συνέχεια ότι δεν είδε οτιδήποτε σχετικό με την επίθεση. Σε υποβολή ότι δεν προηγήθηκε τίποτα προηγουμένως για να τους βρίσει ο κατηγορούμενος 2, απάντησε ότι «διότι θα ξαναέρθουμε πάλε στο Δικαστήριο , με τούτους τους κυρίους δαμέ γιατί έχουμε πρόβλημα, δεν σας απαντώ γιατί ζητάτε απάντηση που θα έρθουμε μετά». Επανέλαβε ότι δεν είδε ότιδήποτε εναντίον του ΜΚ1 αφού δεν ήταν εκεί. Ο κατηγορούμενος 1 κατά την Κυρίως Εξέταση του, και σε ερώτηση για το τί έγινε την 06/05/2018 ανέφερε τα πιο κάτω: « Εγώ βρισκόμουν στην περιοχή Λιόπετρα στην Αναρίτα, η οποία αποτελεί γεωργική περιοχή και αναδασμός. Ασχολούμαι στην περιοχή από το '70 που παντρεύτηκα, ήμουν κτηνοτρόφος και ασχολούμουν με τη γεωργία συνέχεια μέχρι το '
  14. Η ώρα 12:00 περίπου στις 06.05.18 είδα τον κύριο Σωκράτη Ζήνωνος από την Τίμη και τον Νικόλα Σωκράτους να κατευθύνονται προς την περιοχή, την οποία ήταν τα σιτηρά μου. Στη συνέχεια ήρθαν από δυτικά προς τα βόρεια του χωραφιού μου, περικύκλωσαν το χωράφι δυτικά και βόρεια και έμειναν ζώα πίσω, τα οποία ήταν εις γνώση τους ότι έμειναν πίσω ζώα. Εγώ είδα τα ζώα, δεν τους είπα τίποτε, διότι είμαι ένα άτομο ανάπηρο, ο οποίος δεν μπορώ ούτε να βουρήσω, ούτε να υπερασπιστώ τον εαυτό μου, έμεινα εκεί μέχρι η ώρα
  15. Η ώρα 2 τηλεφώνησα του γαμπρού μου, του Κωστή, ήρθε στην περιοχή με σκοπό να πάρουμε ένα ζώο να γράψουμε τα νούμερα, για να διαπιστώσουμε ότι πράγματι τα ζώα αυτά ανήκαν στον Σωκράτη Ζήνωνος. Όταν ήρθε ο Κωστής, επιτόπου με ρώτησε «Πού είναι τα ζώα;» λαλεί μου, λαλώ του «Είναι δαμέ κάτω που τον όχτο» περίπου απόσταση 5 με 10 μέτρα. Στη συνέχεια ο γαμπρός μου ο Κωστής προχώρησε προς τα ζώα για να δει εάν πράγματι υπήρχαν ζώα μέσα στο σιτάρι. Εγώ ήμουν όρθιος και έβλεπα προς τα κάτω προς τα νότια του χωραφιού. Στη συνέχεια αντιλήφθηκα τον Νικόλα Σωκράτους σε απόσταση από κοντά μου, περίπου 8 με 10 μέτρα σε υψόμετρο, το οποίο βρίσκετουν ο Σωκράτης, ήταν περίπου δυόμιση με τρία μέτρα και στο σημείο εκείνο που βρίσκετουν ο Νικόλας υπήρχαν μία γραμμή ρασιά. Αντιλήφθηκα τον κύριο Νικόλα Σωκράτους να είναι πίσω από τα ρασιά χωσμένος και την ώρα που με είδε κινήθηκε έρποντας, δηλαδή έτσι, έτσι, και πήγαινε πίσω που το δεύτερο ρασιό. Εγώ όταν τον είδα του φώναξα «Έλα ρε κάτω, τάμπου θέλεις;», λαλεί μου «Ήρθα να πιάσω τις αίγιες μου» και λαλώ του «Για να πιάσεις τις αίγιες σου, πρέπει να πιάσουμε έστω και μία, να γράψουμε τα νούμερά της και μετά να φύεις». Όταν του είπα να πιάσουμε μία αίγια να γράψουμε τα νούμερά της, αυτομάτως όρμησε από τα 3 μέτρα, στο υψόμετρο που βρισκόταν προς τα πάνω μου, με έσπρωξε με το αριστερό του χέρι, όπως ήμουν γυρισμένος και έβλεπα κάτω, έγειρα έτσι χαμέ, ήταν αξαμωμένος με τη βέρκα να μου τη δώκει πουπάνω. Ο γαμπρός μου, ο Κωστής, όταν αντιλήφθηκε τον θόρυβο, τον είδε και όρμησε και τον έπιασε έτσι, που την πίσω την πάντα και τον έσπρωξε προς τον κατήφορο, προς τα νότια. Που εκείνο το σημείο, νότια του χωραφιού μου, ήταν περίπου 40 με 50 μέτρα. Όταν έκαμε κάτω ο Νικόλας φώναζε «Γαμώ τη μάνα σου πεζεβεγκόσπορε, εν να δεις τι θα σου κάμω» εγώ δεν του απάντησα τίποτε. Ο γαμπρός μου ο Κωστής έτρεξε προς τον νότιο δρόμο, και εσταμάτησέν τον και λαλεί του «Τι θέλεις που τον γέρο; Ο γέρος εξιτίμασέ σε; Δεν σου είπε τίποτε. Εσύ γιατί τον εξιτίμασες;» Που το σημείο εκείνο μέχρι που βρήκε τον πατέρα του, ήταν απόσταση περίπου 200 μέτρα, από το σημείο που μου επιτέθηκε και έφυγε που τον νότιο δρόμο και προχώρησε άλλα τόσα μέτρα για να συναντήσει τον πατέρα του. Και ο πατέρας του δεν ήταν μέσα στον δρόμο, κύριε Δικαστά, ήταν μέσα σε μία λαξιά η οποία, από το σημείο που βρισκόμασταν εμείς μέχρι ανατολικά που υπήρχε ο πατέρας του Νικόλα, ήταν μια λαξιά, η οποία τοποθεσία είναι Αρκάτζι των Βρυσιών. Απόσταση 400 μέτρα που ήμουν εγώ μέχρι τον δρόμο που ισχυρίζεται ο Σωκράτης ότι ήταν κάτω από τον δρόμο και του φώναξε ο γιος του ότι τον έτρεχα με το δικράνι για να του το μπήξω. Ψεύδεται ο Σωκράτης. Πώς εγώ τον βουρούσα να του το μπήξω τη στιγμή που εγώ, και μπορώ να το αποδείξω ευθέως και με ειλικρινότητα, εδώ εγώ έχω ταυτότητα αναπηρίας, πρώτον. Δεύτερον, εγώ να βουρήσω, δεν μπορώ.» , υποδεικνύοντας το πόδι του και αναφέροντας παράλληλα το συγκεκριμένο πρόβλημα το έχει από το
  16. Κατέθεσε το τεκμήριο 10 και το τεκμήριο 11, τα οποία το μεν τεκμήριο 10 είναι κάρτα με τα χαρακτηριστικά «ΕU Disability card», και το τεκμήριο 11, επιστολή με τίτλο «σχέδιο παροχής ευρωπαικής κάρτας αναπηρίας στη Κύπρο». Ανέφερε ότι από το 2013, έπαθε θρόμβωση και πήγε στην πολυκλινική υγεία όπου χειρουργήθηκε και έμεινε για 36 ημέρες σε αυτήν. Τη συγκεκριμένη ημέρα ανέφερε ότι τηλεφώνησε μόνο του γαμπρού του Κωστή. Ο κατηγορούμενος 2 δεν ήταν παρών όταν έγινε το περιστατικό και πληροφορήθηκε για το θέμα όταν πήγε στο σπίτι και τελείωσε το συμβάν. Ήρθε ο κατηγορούμενος 2 την ίδια ώρα που ήρθε η αστυνομία και τον άκουσε που του έλεγε αν θέλει να τον πάρει στις πρώτες βοήθειες .Ανέφερε ότι μετέβηκε στις πρώτες βοήθειες και παρέδωσε ο ίδιος προσωπικά στην αστυνομία την σχετική βεβαίωση ότι πήγε στις πρώτες βοήθειες. Ο κατηγορούμενος 2 όπως ανέφερε δεν είπε οτιδήποτε εναντίον των παραπονουμένων αφού ήρθε μαζί με τον Κατηγορούμενο και η αστυνομία και θα άκουγε η αστυνομία αν έλεγε τίποτε. Ο Κατηγορούμενος 1, αναγνώρισε το τεκμήριο 5 ως την κατάθεση του που έδωσε , όπως και την κατάθεση του τεκμήριο
  17. Στο τεκμήριο 5 αναφέρει ότι την 06/05/18 μετέβει στη μάντρα του για να ταίσει τα ζώα του. Η ώρα 4 είδε τον ΜΚ3 και τον ΜΚ1 να βόσκουν τα πρόβατα τους και να περνούν από χωράφια τα οποία βρίσκονταν βόρεια της μάντρας του. Αμέσως ο κατηγορούμενος 1 πήγε στο χωράφι του που συνορεύει με τη μάντρα του το οποίο ήταν σπαρμένο με σιτάρι. Τότε είδε 3 ζώα του ΜΚ3 να είναι μέσα στο χωράφι του. Αμέσως τηλεφώνησε στους γαμπρούδες του. Μετά από παρέλευση 15 λεπτών περίπου ήρθε στο μέρος ο Νίκος και ο Κώστας και στην προσπάθεια τους να πιάσουν ένα ζώο είδε το ΜΚ1 να είναι κρυμμένος 5 μέτρα από κοντά του. Τότε ο κατηγορούμενος 1 του είπε, γιατί χώνεσαι έλα κάτω ρε πάλε τα ζώα σου είναι μέσα στο χωράφι μου. Τότε αυτός του είπε ήρθε να πίασει τα ζώα του από το χωράφι. Ο ΜΚ1 έτρεξε προς το μέρος του κατηγορούμενου 1 και τον έσπρωξε στο στήθος με το αριστερό χέρι με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος και στη συνέχεια σηκώθηκε με την μαγκούρα που κρατούσε στο χέρι να τον χτυπήσει. Στη συνέχεια έτρεξε κάτω στο δρόμο που βρισκόταν ο πατέρας του και άρχισε να του φωνάζει με διάφορες βρισιές. Τότε ο γαμπρός του ο Κώστας του είπε «ρε δεν σέβεστε το γέρο για τον ξιτιμάζεις εν ντρέπεσε» Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι την μάντρα του στην περιοχή την διατηρούσε από το 1980 μέχρι το 2004 όταν ασχολείτο με την κτηνοτροφία. Το 2004 όταν σταμάτησε την κτηνοτροφία, συνέχισε να ασχολείται μόνο με την γεωργία. Όπως εξήγησε η αναφορά του στην κατάθεση σε «μάντρα» κατά το χρόνο που έδωσε την κατάθεση του, έγκειται στο ότι το συγκεκριμένο σημείο παρέμεινε ως ονομασία «μάντρα» και έτσι το γνωρίζουν και η αστυνομία και οι χωριανοί και η οικογένεια του. Είναι όπως ανέφερε η τοποθεσία μάντρα. Σε υποβολή ότι η αναφορά του ότι πέρασαν από τα σπαρτά του τα ζώα του ΜΚ3, έρχεται σε πλήρη αντίφαση με τον ισχυρισμό του στην κατάθεση του ότι πέρασαν βόρεια από την περιουσία του, περιέγραψε την περιοχή που βρίσκονται τα χωράφια του. Ανέφερε ότι ο ΜΚ1 γνώριζε ότι τα ζώα του έμειναν πίσω και όταν είδε τον κατηγορούμενο 1, θα έριχνε πέτρα για να μην του πιάσει τα ζώα. Σε υπόδειξη ότι κάτι τέτοιο δεν το ανέφερε στην κατάθεση του, είπε ότι αυτό είναι λεπτομέρεια. Απέδωσε την παρούσα υπόθεση σε καταγγελία του ΜΚ3 αναφέροντας ότι όταν τελείωσε το συμβάν που έγινε στις 06/05/2018, ο ΜΚ3 έβαλε τον γιό του ΜΚ1, να τον καταγγείλει ότι τον έτρεχε στον δρόμο 60 μέτρα , για να του «μπίξει το δικράνι», και χαρακτηρίστικα συμπληρωσε «σαφέστατα , εάν υπήρχε τρόπος και εμπόρουν και εβούρουν δεν θα γλίτωνε ο Νικόλας, αλλά τον διαψεύδω διότι εκμεταλεύτηκε την αναπηρία μου» . Ο κατηγορούμενος 2, υιοθέτησε την κατάθεση του τεκμήριο 3 στην οποία αναφέρει ότι στις 08/05/18 και ώρα 16:00 ενώ βρισκόταν στο σπίτι, του είπε η γυναίκα τουότι της τηλεφώνησε η μάνα της , ότι οι ΜΚ1 και ΜΚ3, κτύπησαν τον πεθερό του, κατηγορούμενο 1, ο οποίος εκείνη την ώρα βρισκόταν στη μάντρα του και να πάει να τον φέρει σπίτι γιατί δεν έχει αυτοκίνητο. Αμέσως πήγε στην μάντρα όπου συνάντησε τον κατηγορούμενο
  18. Μόλις έφτασε στο δρόμο κάτω από τη μάντρα είδε και το περιπολικό της αστυνομίας που έφτασε στο μέρος. Δεν είδε μπροστά του ούτε τον ΜΚ1 ούτε τον ΜΚ
  19. Ο λόγος όπως αναφέρει που τον καταγγέλουν είναι ότι έχουν προηγούμενα με υποθέσεις και πηγαίνουν δικαστήρια. Κατά την κυρίως εξέταση του ανέφερε ότι πήρε τον κατηγορούμενο 1 στο νοσοκομείο στις πρώτες βοήθειες διότι του είπε ότι ήταν κτυπημένος. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι με την συγκεκριμένη οικογένεια έχουν πολλές διαφορές και δεν τους αφήνουν σε ησυχία. Απέδωσε την αναφορά στην κατάθεση του σε ημερομηνίας 08/05/2018 αντί 06/05/2018, στο ότι πέρασε πολύς καιρός από την στιγμή που έδωσε κατάθεση. Ο ίδιος όπως αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι ήταν κτυπημένος και του το είπε ο ίδιος. Σε υποβολή ότι δεν ήταν τραυματισμένος, απάντησε ότι ο ίδιος τον μετέφερε στις πρώτες βοήθειες όπου είχαν βρει σημάδι πάνω του ότι ήταν κτυπημένος. όμως ο ίδιος όπως ανέφερε δεν ήταν παρών όταν έγιναν τα όσα αναφέρθηκαν. Όσον αφορά την αστυνομία, αυτοί αποχώρησαν ταυτόχρονα την ώρα που πήρε τον κατηγορούμενο στις πρώτες βοήθειες. Απέρριψε τα όσα του καταλογίζονται ότι έβρισε τους παραπονούμενους. Ανέφερε ότι δεν θυμόταν ακριβώς από που δέχθηκαν τηλεφώνημα, εάν δηλαδη δέχθηκε ο ίδιος τηλεφώνημα ή το δέχθηκε η σύζυγος του Ο Μ.Υ.1 Κώστας Πέτρου Λεάνδρου, σε ερώτηση για το τι γνωρίζει το συμβάν ανέφερε τα εξής: «Ήταν η ώρα 4 το δείλις που σχόλασα από τη δουλειά, μου τηλεφώνησε ο πεθερός μου να πάω στη μάντρα του, γιατί έχει κάποια ζώα μέσα στο κλιθάρι για να πιάσουμε κανένα, σαν τεκμήριο για να δώσουμε στην Αστυνομία. Επήα τζιειπάνω, δεξιά μας στα 2‐3 μέτρα λίο πιο ψηλά ήταν ο Νίκος Ζήνωνος, εγώ μόλις είδα τα κτηνά μέσα στο κλιθάρι λαλώ του «Ρε Νίκο, αρέσκει σου τούτη η κατάσταση ρε κουμπάρε εν αντροπή» Αμέσως τζιείνος εξεκίνησε σιηστός επήε κάτω, επέρασε δίπλα που τον πεθερό μου, εκούντησέ τον, έπεσε χαμέ. Εβούρησα έπιασά τον και έσπρωξά τον προς τα κάτω που εν τα ζώα του. Επιάσεν τα που το κλιθάρι, καμία δεκαριά ζώα, κατέβηκε κάτω στον δρόμο και ξεκίνησε «Γαμώ τη μάνα σου πουστοπεζέβεγκε» τωρά δεν ξέρω εάν είναι για εμένα ή για τον πεθερό μου. Προχώρησα να πάω που μπροστά για να τον κόψω, στα 400 μέτρα ήταν ο παπάς του και έβλεπε τα ζώα μέσα σε μία λαξιά τζιαι εβούρησε τζιαι επήε τζικάτω. Εγώ δεν τον εκαταδίωξα, εστράφηκα πίσω, αυτά. Ανέφερε περαιτέρω ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν βρισκόταν εκεί, ούτε είδε την αστυνομία καθόλου στο χώρο». Αντεξεταζόμενος, υιοθέτησε την κατάθεση του τεκμήριο 8 στην οποία αναφέρει ότι στις 06/05/2018 και περίπου στις 4 το απόγευμα του τηλεφώνησε ο πεθερός του (κατηγορούμενος 1) ότι είχε ζώα μέσα στο σιτάρι του με σκοπό να πιάσουν κάποιο από αυτά και να δουν τους κωδικούς του και σε ποιον ανήκει. Πήγε στο μέρος μόνος του και είδε τον κατηγορούμενο 1 μέσα στο χωράφι του και δέκα ζώα μέσα στο χωράφι του. Ταυτόχρονα είδε τον ΜΚ1 γιο του ΜΚ3 να κατευθύνεται προς τα ζώα τον οποίο είδε που έσπρωξε με το αριστερό του χέρι τον κατηγορούμενο 1, με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Αμέσως έπιασε τον ΜΚ1 με τα δυο του χέρια και τον κάλεσε να φύγει από σημείο. όπως αναφέρει σε καμιά περίπτωση δεν είδε τον κατηγορούμενο 1 να επιτίθεται εναντίον του ΜΚ1, αφού από το σπρόξιμο ο κατηγορούμενος 1 έμεινε στο έδαφος και παραπονιέτουν ότι πονούσε το πλευρό του. Απέρριψε υποβολή ότι ο ΜΚ1 δεν έσπρωξε τον κατηγορούμενο
  20. Σε ερώτηση αν τραυματίστηκε ο πεθερός του ανέφερε ότι του είπε «πονώ το πόι μου» Ανέφερε ότι δεν είδε εάν είχε τον οποιο τραυματισμό πάνω του και ότι ο κατηγορούμενος δεν του ζήτησε έχω πρόβλημα πάρε με νοσοκομείο και έφυγε και ούτε ο κατηγορούμενος ήταν στο σημείο. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Κατά την ακροαματική διαδικασία το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία και ευχέρεια να παρακολουθήσει με κάθε δυνατή προσοχή όλους τους μάρτυρες οι οποίοι κατέθεσαν ενώπιον του. Με κριτήρια την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα κατά τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης καθώς και το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, σε συνδυασμό με τα τεκμήρια που έχουν κατατεθεί στη δίκη το Δικαστήριο προχωρεί στην αξιολόγηση τους, πάντοτε με πλήρη επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και αποσυναρτημένα του επιπέδου απόδειξης με δείχτη το στάδιο από το οποίο ανέκυψε, την πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος, τις ευκαιρίες που είχαν για να παρακολουθήσουν τα διαδραματισθέντα, την μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων τους, την ειλικρίνεια τους και την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών εγγενών αντιφάσεων (βλέπε κυπριακό νομικό σύγγραμμα 'Το Δίκαιο της Απόδειξης' του Τάκη Ηλιάδη σελίδες 24 και 215, Bauer v. Ηροδότου & Υιοί Λτδ

(1994)1 Α.Α.Δ. 325, Λάρκου v. Παναγή
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 80, Ζαβρού v. Χαραλάμπους
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 447 και Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Στη συνέχεια και κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας γίνεται συγκεκριμένη αναφορά στα σημεία της μαρτυρίας, που στηρίζεται η κρίση του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία ή μη της μαρτυρίας αυτής και κατά λογική συνέχεια για την αποδοχή ή απόρριψη της είτε στην ολότητα της είτε μέρος της (Παύλου v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68, Σάββα v. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 391, Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 C.L.R. 212, Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256). Μικρές αντιφάσεις σε ασήμαντες λεπτομέρειες ή μικροανακρίβειες σε επουσιώδη θέματα δεν καταστρέφουν την αξιοπιστία των μαρτύρων αλλά αντίθετα ενδυναμώνουν την ειλικρίνειά τους και δείχνουν ότι δεν προσχεδίασαν την εκδοχή που μετέφεραν στο Δικαστήριο (Κουδουνάρης ν. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 320). Είναι καλά γνωστό ότι η μαρτυρία που παρουσιάζεται δεν κρίνεται μικροσκοπικά, υπό την έννοια πως δεν απομονώνονται τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Μπορεί η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα να είναι ατομική, δηλαδή να γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητα της και την πειστικότητά της, όμως θα πρέπει τα όσα αναφέρονται από τον κάθε μάρτυρα να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των λοιπών μαρτύρων και έτσι να διερευνάται η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Μουσταφά ν. Καυκαρή, Πολιτική Έφεση 10705 ημερ. 08.02.2002, Παύλου ν. Αστυνομίας
(1998)2 Α.Α.Δ. 68 και Ομήρου ν. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506). Επίσης, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να αποδεχτεί την μαρτυρία ενός μάρτυρα είτε στην ολότητα της είτε μέρος της, η οποία ασκείται στη βάση των αρχών που το Εφετείο επισήμανε στην υπόθεση Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερ. 29.11.13. Η προσέγγιση που το Δικαστήριο υιοθετεί στο θέμα αποδοχής ή όχι μιας μαρτυρίας υπόκειται στον περιορισμό της αιτιολόγησης (Λαζάρου v. Δημοκρατίας,
(2010)2 Α.Α.Δ. 633). Το ακόλουθο απόσπασμα από την Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας
(2010)2 Α.Α.Δ. 266 εξηγεί με σαφήνεια τα πιο πάνω: "... ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός ή μη πιστευτός, εν όλω ή εν μέρει, σύμφωνα με την άποψη την οποία έχει σχηματίσει το Δικαστήριο ως προς την αξιοπιστία του. Αυτή όμως η δυνατότητα επιλογής μερών μαρτυρίας προσφέρεται μόνο στις περιπτώσεις μαρτύρων οι οποίοι κρίνονται ως αξιόπιστοι μάρτυρες. Σε μια τέτοια περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει το μέρος της μαρτυρίας του μάρτυρα το οποίο, κατά την άποψη του Δικαστηρίου, εκφράζει την πραγματικότητα, ενώ ταυτόχρονα μπορεί να απορρίψει άλλο μέρος της μαρτυρίας του το οποίο θεωρείται λανθασμένο, είτε λόγω ανεπίγνωστα ανεπαρκούς παρατήρησης, είτε λόγω αδυναμίας μνήμης. (Γεωργιάδης v. Αστυνομίας
(1985)1 Α.Α.Δ. 56). Στις περιπτώσεις όμως όπου ένας μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος για καλό λόγο, σίγουρα δεν υπάρχει διαθέσιμη μια τέτοια επιλογή μερών μαρτυρίας. (Μιχαήλ v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 168). " Η παρούσα υπόθεση είναι από αυτές που θα κριθεί με γνώμονα την αξιοπιστία των εμπλεκομένων ατόμων που πρωταγωνίστησαν στο επίδικο επεισόδιο, δηλαδή των δύο παραπονούμενων και των κατηγορουμένων, αλλά και των άλλων ατόμων που τοποθετούνται στην σκηνή την στιγμή του περιστατικού. Είναι μέσα από την αξιοπιστία της μαρτυρίας αυτών των προσώπων που θα καθοριστεί το πλαίσιο των επίδικων γεγονότων. Το Δικαστήριο καλείται να κρίνει τις εκ διαμέτρου αντίθετες εκδοχές των μερών αφού πρώτα αξιολογήσει την προσκομισθείσα μαρτυρία. Με γνώμονα τα πιο πάνω το Δικαστήριο προχωρεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του. O ΜΚ1 δημιούργησε φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Η μαρτυρία τoυ ήταν συγκεχυμένη ενώ παράλληλα παρουσιάζει σημαντικά κενά και αδυναμίες. Στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν ο εν λόγω μάρτυρας δεν απαντούσε με θετικότητα και αυθορμητισμό. Αντίθετα μέσα από τις απαντήσεις του, σε ορισμένες από τις οποίες έδωσε παρέμειναν σκιές σε καίρια ζητήματα της υπόθεσης. Επιπλέον, στην μαρτυρία του ΜΚ1 εντοπίζονται ουσιώδεις αντιφάσεις που η παρουσία τους πλήττει ανεπανόρθωτα την αξιοπιστία του. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, το Δικαστήριο κρίνει ότι ο ΜΚ1 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο αλλά ούτε και προηγουμένως στην αστυνομία. Συνεπώς, το Δικαστήριο δεν θεωρεί τη μαρτυρία του ΜΚ1 περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 1 αληθή και αξιόπιστη. Ο ΜΚ1 ενώ στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία κατά τον επίδικο χρόνο, ανέφερε ότι ο κατηγορούμενος 1 του όρμισε με το «Δικράνι» για να τον σκοτώσει, χωρίς να αναφέρεται σε οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά του κατηγορούμενου , αντεξεταζόμενος πρόβαλε τη θέση ότι πέραν την πιο πάνω ενέργειας του, ο κατηγορούμενος 1, άρχισε να τον βρίζει και να ρίχνει πέτρες. Η θέση του ότι έδωσε δυο καταθέσεις και προφανώς αυτά τα αναφέρει σε άλλη κατάθεση του, δεν μπορούν να γίνουν πιστευτά, ενόψει του ότι ουδέν σχετικό παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Περαιτέρω τα όσα προβάλλει αντεξεταζόμενος, προβληματίζουν το Δικαστήριο, αφού θα ανέμενα, τα όσα διαδραματίστηκαν, εάν πραγματικά είχαν διαδραματιστεί, να αποτελούσαν μια ενιαία περιγραφή στην κατάθεση του μάρτυρα αφού προφανώς συνέπιπταν χρονικά. Προβληματισμό ως προς την ειλικρίνεια του μάρτυρα, προκαλούν και οι ισχυρισμοί του ότι η αποδιδόμενη συμπεριφορά του κατηγορουμένου 1 προκύπτει από το γενικό αίσθημα ζήλιας που τον διακατέχει, αφού λόγω της ηλικίας του, ο κατηγορούμενος 1, έχασε τα ζώα του όπως χαρακτηριστικά ανέφερε. Οι θέσεις αυτές με όλο το σεβασμό, προς τον μάρτυρα, δεν αποτελούν λογική ερμηνεία για την ισχυριζόμενη συμπεριφορά του κατηγορούμενου. Αντίθετα φανερώνουν εμπάθεια και προκατάληψη για τον κατηγορούμενο, στοιχεία τα οποία δεν θα πρέπει να διαθέτει ένας μάρτυρας της αλήθειας. Επίσης οι θέσεις τις οποίες προέβαλε, γενικά και αόριστα, ότι οι κατηγορούμενοι έχουν «μέσο» και η αστυνομία γι' αυτό δεν τους έδωσε σημασία, έμειναν ατεκμηρίωτες , χωρίς πραγματικό έρεισμα όπως και η θέση ότι έγιναν προσπάθειες ώστε να απολυθεί από το στρατό όπου εργάζεται. Αλίμονο ο κάθε ιδιώτης να είχε την εξουσία να επέμβει στην εργασία του παραπονούμενου για να χάσει αυτός την εργασία του. Οι θέσεις του αυτές έμειναν ατεκμηρίωτες και ο τρόπος που απαντούσε και παρουσίαζε τις θέσεις αυτές , κρίνω ότι αγγίζουν τα όρια της υπερβολής, δημιουργόντας στο Δικαστήριο αμφιβολίες για την ειλικρίνια των όσων ανέφερε ενώπιον μου. Ξεκάθαρα ο ΜΚ1 προσπάθησε να κερδίσει τις εντυπώσεις προβάλλοντας τους ισχυρισμούς αυτούς . Περαιτέρω οι θέσεις του ότι δέχθηκε επίθεση από τον κατηγορούμενο 1, ο οποίος διένυσε 50 -60 μέτρα μέσα στο χωράφι για να του επιτεθεί, τυγχάνουν προβληματισμού ένεκα της ισχυριζόμενης φυσικής κατάστασης την οποία ο κατηγορούμενος 1 διαθέτει. Ο κατηγορούμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν 70 ετών και όπως φαίνεται από τα τεκμήρια 10 και 11 αιτήθηκε και έλαβε ευρωπαίκή κάρτα αναπηρίας στην Κύπρο. Η φυσική κατάσταση εν πάση περιπτώση του κατηγορούμενου 1 δεν αμφισβητήθηκε προς τιμή της κατηγορούσας αρχής. Συνεπώς εύλογα γενάτε το ερώτημα πως είναι δυνατόν ένας άνθρωπος 70 ετών τότε, με κάποιας μορφής αναπηρία, να ήταν σε θέση να διανύσει μια απόσταση 50-60 μέτρων και να επιτεθεί με δικράνι, σε ένα νεαρό πρόσωπο, όπως ο ΜΚ1 και μάλιστα να του προκαλέσει το φόβο που ισχυρίζεται ότι του προκάλεσε. Όσον αφορά τα όσα καταλογίζονται στον 2ο κατηγορούμενο, επίσης δεν μπορούν να γίνουν πιστευτά ένεκα της γενικής κακής εντύπωσης που μου έκανε ο ΜΚ1 καταθέτοντας και του τρόπου που απαντούσε. Εισέπραξα εμπάθεια εναντίον των κατηγορουμένων και ως εκ τούτου θα ήταν παρακινδυνευμένο να βασιστώ στη μαρτυρία του για να κρίνω ένοχους τους κατηγορούμενους, ειδικά στο μέτρο που απαιτείται σε ποινικές υποθέσεις. Ακόμα και τα όσα υποστηρίζει ως προς τις απειλές που ισχυρίζεται ότι εκστώμησε ο κατηγορούμενος 2, εκτός από ότι ο κατηγορούμενος 2 δεν κατηγορείται για απειλές, εύλογα διερωτάται κάποιος, πως ενώ ισχυρίζεται ότι αυτός βρισκόταν σε απόσταση 150 μέτρων, άκουσε τα όσα αποδίδονται στον κατηγορούμενο
  1. Επίσης ενώ ουσιαστικά ισχυρίζεται ότι βρισκόταν σε πανικό, ένεκα της επίθεσης του κατηγορουμένου 1 και τρομοκρατήθηκε , κατάφερε να ακούσει από 150 μέτρα τον κατηγορούμενο 2 να εκστομίζει τα όσα του καταλογίζει. Με βάση τη γενικότερη εντύπωση που αποκόμισα κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδεχθώ τη μαρτυρία του. Η εμπάθεια την οποία εισέπραξα και ο τρόπος που απαντούσε και η απουσία λογικής εξήγησης στα όσα υποστηρίζει με οδηγούν στο συμπέρασμα , ότι ο μάρτυρας δεν ήρθε στο Δικαστήριο να πει την αλήθεια και ως εκ τούτου κρίνεται αναξιόπιστος. Η εμπάθεια την οποία διαπίστωσα προς το πρόσωπο των κατηγορουμένων, ενισχύουν τις αμφιβολίες του Δικαστηρίου, αναφορικά με την ορθότητα και ακρίβεια των όσων ανέφερε και αφορούν την παρούσα υπόθεση. Όσον αφορά τον ΜΚ2, αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως προς τις ενέργειες τις οποίες έχει κάνει, προς διερεύνηση της υπόθεσης , ενέργειες οι οποίες δεν έχουν αμφισβητηθεί . Οι καταθέσεις των κατηγορουμένων τις οποίες κατέθεσε, βρίσκονται, ενώπιον του Δικαστηρίου και θα αξιολογηθούν στη βάση των όσων οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι έχουν αναφέρει ενώπιον του Δικαστηρίου αφού αυτοί κατέθεσαν ενόρκως. Το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας του ΜΚ2, που περιέχει αναφορές του για την οποία αποκλειστική πηγή γνώσης του είναι τα όσα του ανέφεραν οι κατηγορούμενοι, δεν λαμβάνεται υπόψη, όχι επειδή είναι εξ' ακοής μαρτυρία που σαφώς δεν αποκλείεται ως τέτοια. Αλλά επειδή οι ίδιοι οι κατηγορούμενοι και ο ΜΥ1 κατέθεσαν ενώπιον του και το Δικαστήριο είχε την την ευκαιρία να ακούσει τις αναφορές τους από τους ίδιους και έτσι θα αξιολογήσει το σύνολο της δικής τους μαρτυρίας. Επίσης αποδέχομαι τα όσα ανέφερε ότι δηλαδή μεταξύ των κατηγορουμένων και των παραπονουμένων στην παρούσα υπόθεση, υπάρχουν και άλλες υποθέσεις , ένεκα προβλημάτων που έχουν με τα ζώα τους. Τα όσα ανέφερε αναφορικά με την λήψη κατάθεσης από κάποιο κο Νίκο, τον οποίο επικαλείται στην κατάθεση του ο ΜΚ1 και η οποία δεν βρίσκεται στο φάκελο της παρούσας υπόθεσης, αποδέχομαι την εξήγηση που έδωσε ως προς τον λόγο μη παρουσίασης της αφού όπως υποστήριξε έλαβε διάφορες καταθέσεις σχετικά με τις μεταξύ τους διαφορές. Συνεπώς δεν κρίνω ότι αυτό ήταν κάτι επιλήψιμο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι ως αληθή και αξιόπιστη την μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα υπό την ιδιότητα του αστυνομικού μέλους, η οποία μαρτυρία περιστρέφεται γύρω από τις αναντίλεκτες ενέργειες που αυτός έλαβε συμμετέχοντας στη διερεύνηση αυτή της υπόθεσης περιλαμβανομένου της γραπτής κατάθεσης του που είναι το Τεκμήριο 2 και αποτελεί μέρος της μαρτυρίας του στο Δικαστήριο. Ο παραπονούμενος (ΜΚ3) επίσης δημιούργησε φτωχή εικόνα στο Δικαστήριο. Η όλη στάση που επέδειξε ως μάρτυρας κατά την παρουσία του στο Δικαστήριο δεν ήταν αυτή ενός φιλαλήθη ατόμου αφού με τον τρόπο που απαντούσε εισέπραξα μια εμπάθεια προς το πρόσωπο των κατηγορουμένων. Η μαρτυρία του δεν ήταν σταθερή ενώ παράλληλα κατά την ζωντανή μαρτυρία που έδωσε ενώπιον του Δικαστηρίου, προέβαλε νέους ισχυρισμούς τους οποίους ουδέποτε ανέφερε στην αρχική του κατάθεση, στοιχεία τα οποία θα αναμένετο να αναφέρει όταν ειδικά τα ισχυριζόμενα γεγονότα ήταν πρόσφατα. Αρχικά να αναφέρω ότι όσον αφορά τα περιστατικά που συνθέτουν την 1η κατηγορία, ανέφερε ότι ο ίδιος δεν έχει δει οτιδήποτε από τα όσα καταλογίζονται στον 1ο κατηγορούμενο, αλλά τα όσα ανέφερε προκύπτουν από τα όσα του μετέφεραν ο ΜΚ1 και ο ΜΥ
  2. Εφόσον η αποκλειστική γνώση του για αυτά τα οποία ισχυρίστηκε και τα οποία συνθέτουν τα γεγονότα της πρώτης κατηγορίας, προκύπτουν από τα λεγόμενα του ΜΚ1 και του ΜΥ1 και επειδή τα πρόσωπα αυτά κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου , οι θέσεις αυτές θα αξιολογηθούν κατά την αξιολόγηση των εν λόγω μαρτύρων εφόσον το Δικαστήριο έχει στη διάθεση του την άμεση τους μαρτυρία. Ενδεικτικό του χαμηλού επιπέδου αξιοπιστίας είναι ακόμη και τα όσα υποστήριξε σχετικά με τα πρόσωπα τα οποία προσέγγισαν τον χώρο μετά το ισχυριζόμενο περιστατικό. Αναφέρετε σε άλλα τρία πρόσωπα τα οποία δεν ήρθαν όπως αναφέρει για να δουν τον κατηγορούμενο 1 αν είναι καλά , αφού οι μισοί δεν του μιλούν, αλλά ήρθαν για να τους κτυπήσουν αφού τον κατηγορούμενο 1 τον διακατέχουν αισθήματα ζήλιας. Οι αναφορές αυτές στερούνται κάθε λογικής. Το Δικαστήριο διερωτάται , εφόσον οι σχέσεις των μισών όπως αναφέρει από αυτούς που ισχυρίστηκε ότι κατέφτασαν στο σημείο δεν είναι καλές με τον κατηγορούμενο 1, ποιος ο λόγος τότε ,χωρίς να σχετίζονται με το χώρο ή τον ίδιο τον κατηγορούμενο, αφού δεν έχουν καλές σχέσεις όπως αναφέρει, να θέλουν να τους κτυπήσουν. Επίσης οι γενικές αναφορές σε αισθήματα ζήλιας και μίσους, με όλο το σεβασμό προς το μάρτυρα, δεν βρίσκουν απήχηση στη λογική σε συνάρτηση με τα πιο πάνω. Αρνητική εντύπωση που επιβαρύνει κατά την κρίση μου τη θέση του μάρτυρα, ως προς τις γενικότερες προθέσεις του, είναι και το γεγονός ότι αντεξεταζόμενος, και προσπαθόνταν να παρουσιάσει μια αρνητική εικόνα για τον κατηγορούμενο 2, προέβαλε θέσεις τις οποίες ουδέποτε ανέφερε στη κατάθεση του ή στην Κυρίως εξέταση του. Ανέφερε αντεξεταζόμενος ότι ο κατηγορούμενος 2, ουσιαστικά με το αυτοκίνητο του «εμούνταρε πάνω της» ήτοι στη σύζυγο του και «όσο τζιαί γλίτωσε που το αυτοκίνητο». Εφόσον ο κατηγορούμενος 2 επέδειξε μια τέτοια συμπεριφορά θα αναμένετο αυτά να αναφερθούν στην κατάθεση του όταν αυτή δόθηκε στην αστυνομία. Eδώ δόθηκε κατάθεση εναντίον του κατηγορούμενου 2 για μια δημόσια εξύβριση και μια επίθεση προς τον ΜΚ1, αλλά ο μάρτυρας έκρινε ότι δεν έπρεπε να αναφέρει το εν λόγω ισχυριζόμενο περιστατικό διότι δεν ήθελε όπως υποστήριξε να πάει η γυναίκα του στην αστυνομία. Η θέση αυτή με όλο το σεβασμό στερείται λογικής και θεωρώ ότι είναι εκ των υστέρων σκέψεις έτσι ώστε να παρουσιαστεί μια επιβαρυμένη κατάσταση για τον κατηγορούμενο
  3. Αυτό που ουσιαστικά ο μάρτυρας έκανε, είναι για τον ΜΚ1 , δηλαδή το γιό του, να δώσει κατάθεση για τις ισχυριζόμενες ενέργειες του κατηγορούμενου 1 εναντίον του, δηλαδή να του επιτεθεί όπως λέει με το «δικράνι» όμως όσον αφορά την σύζυγο του η οποία όπως ανέφερε ««όσο τζιαί γλίτωσε που το αυτοκίνητο» και τον κατηγορούμενο 2, να μην αναφέρει οτιδήποτε κατά τον επίδικο χρόνο και να θυμιθεί το περιστατικό αυτό 4 χρόνια μετά . Τέλος πολύ αρνητική εντύπωση στο Δικαστήριο προκάλεσε και το ότι αρνήθηκε να απαντήσει σε υποβολή ότι δεν προηγήθηκε τίποτα προηγουμένως για να τους βρίσει ο κατηγορούμενος 2, «διότι θα ξαναέρθουμε πάλε στο Δικαστήριο, με τούτους του κυρίους δαμέ γιατί έχουμε πρόβλημα, δεν σας απαντώ για ζητάτε απάντηση που θα έρθουμε μετά» . Η εν λόγω θέση δεν αποτελεί απλά μια τοποθέτηση, φανερώνει μια προσπάθεια προσχεδιασμού και προγραματισμού ως προς το τι θα λέει ενώπιον του Δικαστηρίου που αναιρεί κατά την κρίση μου τα στοιχεία φιλαλίθειας ενός μάρτυρα. Θα ανέμενα από ένα μάρτυρα ο οποίος δεν φοβάται να πει την αλήθεια και το πως πραγματικά έγιναν τα ισχυριζόμενα γεγονότα, να μην προσχεδιάζει τι θα πει και πως θα απαντήσει ενώπιον του δικαστηρίου στο οποίο υποτίθεται ήρθε για να πει όλα τα αληθή γεγονότα τα οποία βίωσε. Η όλη εικόνα την οποία έχω εισπράξει είναι ο μάρτυρας δεν μπορούσε να απαντήσει με ειλικρίνεια και όλες οι απαντήσεις του και το ύφος με το οποίο απαντούσε υποδηλώνουν στοιχεία εμπάθειας προς τους κατηγορούμενους. Αναφέρθηκε επίσης ότι ουσιαστικά γνώριζε τα προβλήματα με την χειρουργική επέμβαση που έκανε ο κατηγορούμενος 1 στα πόδια , γεγονός το οποίο προβληματίζει κατά πόσο πράγματι οι ισχυρισμοί των παραπονουμένων ως προς το ότι κατάφερε ο κατηγορούμενος 1 να επιτεθεί με δικράνι στον ΜΚ1 και μάλιστα, αφού όπως του καταλογίζεται από τον ΜΚ1, αυτός «όρμισε με το «Δικράνι» για να τον σκοτώσει διανύοντας μια απόταση 50 - 60 μέτρων». Τα πιο πάνω μοιραία έχουν μολύνει όλη την μαρτυρία του παραπονούμενου στη ρίζα της και ειδικότερα τόσο τη δια ζώσης μαρτυρία όσο και το Τεκμήριο 9 που αποτέλεσε μέρος της μαρτυρίας του (Μιχαήλ v. Αστυνομίας
(1991)2 Α.Α.Δ. 168, Shahin Haisan Fawzy Mohamed v. Δημοκρατίας,
(2010)2 Α.Α.Δ., 266 και Κωνσταντίνου v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση Αρ. 219/2012, ημερομηνίας 29.11.13). Η μαρτυρία του παραπονούμενου στερείται πειστικότητας σε τέτοιο βαθμό και έκταση που δημιουργεί αρκετές αμφιβολίες στο Δικαστήριο αναφορικά με την αλήθεια του περιεχομένου της και κατά πόσο αυτή αντικατοπτρίζει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης αυτής, αδυνατώντας έτσι να την αποδεχθώ και να στηριχθώ σ' αυτή. Το Δικαστήριο κρίνει ότι δεν μπορεί να στηριχτεί με ασφάλεια πάνω στην μαρτυρία του παραπονούμενου προκειμένου να καταλήξει σε ορθά και αληθή ευρήματα και συμπεράσματα, την οποία μαρτυρία του παραπονούμενου δεν αποδέχεται ως αληθή και αξιόπιστη στην ολότητα της. Ο κατηγορούμενος 1 δημιούργησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν απλός και αυθόρμητος στις τοποθετήσεις του. Με σεβασμό στην αλήθεια ήλθε στο Δικαστήριο και εξιστόρησε με παραστατικότητα τα γεγονότα που πραγματικά εκτυλίχτηκαν σ' αυτήν την υπόθεση. Στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν απαντούσε ευθέως. Έντιμα και ειλικρινά εξήγησε ποια ήταν η εμπλοκή του στην υπόθεση και πως αντιμετώπισε τον παραπονούμενο
  1. Η θέση του ότι έχει ουσιαστικά πρόβλημα αναπηρίας με το πόδι του, από το γόνατο και κάτω και ότι ουσιαστικά αυτός δεν μπορούσε να τρέξει έτσι ώστε να διαπράξει το αδίκημα για το οποίο κατηγορείται, δεν αμφισβητήθηκαν. Ενώ η θέση του παραπονούμενου ΜΚ1, ήταν ότι ο κατηγορούμενος του «όρμηξε» με το δικράνι για να τον σκοτώσει, διανύοντας μια απόσταση 50-60 μέτρων μέχρι να τον προσεγγίσει, δεν συνάδουν με τα όσα φαίνεται ο κατηγορούμενος 1 να αντιμετωπίζει ως αναπηρία, ούτε με την λογική. Συνεπώς αποδέχομαι τη θέση του κατηγορούμενου 1 ως προς την αναπηρία την οποία έχει στο πόδι του και η οποία προφανώς δεν θα επέτρεπε να εκτυλιχθούν τα γεγονότα όπως ο ΜΚ1 τα παρουσίασε ενώπιον του Δικαστηρίου. Δεν διαφεύγουν της προσοχής του Δικαστηρίου ορισμένες διαφορές που παρατηρούνται μεταξύ της μαρτυρίας του κατηγορουμένου 1 ενώπιον του Δικαστηρίου και των όσων ανέφερε στην κατάθεση του. Ωστόσο πρόκειται για μικρές ανακρίβειες επουσιώδους σημασίας, για τις οποίες εν πάση περιπτώσει έδωσε λογικές εξηγήσεις και οι οποίες σφαιρικά αντικριζόμενες υπό το φως του συνόλου της προσαχθείσας μαρτυρίας, δεν επηρεάζουν το επίπεδο αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα. Όλα αυτά είναι στοιχεία που καθιστούν τη μαρτυρία του κατηγορουμένου πειστική απέναντι στο Δικαστήριο. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, αποδέχομαι την μαρτυρία του κατηγορουμένου ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 5 και 6 που αποτελούν μέρος της. Ο Κατηγορούμενος 2, επίσης μου έκανε καλή εντύπωση. Παρά την αναφορά στην κατάθεση του αλλά και την δια ζώσης μαρτυρία του ότι το περιστατικό έγινε την 08/05/2018, ενώ ημερομηνία που έγινε το περιστατικό ήταν 06/05/2018, κρίνω με τα όσα ανέφερε ότι πρόκειται καθαρά για τυπογραφικό λάθος, ένεκα και του μεγάλου χρονικού διαστήματος που μεσολάβησε από τον επίδικο περιστατικό μέχρι την ημερομηνία που του λήφθηκε κατάθεση ήτοι περίπου 5 μήνες μετά και συγκεκριμένα την 09/10/
  2. Επίσης με τον τρόπο που απαντούσε δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπάθησε να ενισχύσει την εκδοχή του πεθερού του, ήτοι του κατηγορούμενου 1, ότι αυτός κτυπήθηκε από τον ΜΚ
  3. Με ειλικρίνια και χωρίς υπερβολές ανέφερε ότι όταν έφτασε στο σημείο, δεν αντίκρισε τον κατηγορούμενο 1 στο έδαφος και αυτός ήταν όρθιος ενώ ταυτόχρονα δήλωσε ευθέως ότι ο κατηγορούμενος 1 του ανέφερε ότι ήταν κτυπημένος και δεν διαπίστωσε ο ίδιος οτιδήποτε αφού δεν ήταν παρών όταν έγινε το περιστατικό. Τα πιο πάνω φανερώνουν και την ειλικρίνια του μάρτυρα αφού ο τρόπος που απάντησε στις ερωτήσεις δεν φανερώνουν καμιά προσπάθεια ενίσχυσης των θέσεων του πεθερού του και καμιά προσπάθεια να επιβαρύνει την θέση των παραπονουμένων, πράγμα που ενδεχομένως να μπορούσε να πράξει ένεκα και των προσωπικών διαφορών που έχουν με τους παραπονούμενους. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, αποδέχομαι την μαρτυρία του κατηγορουμένου ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 3 και 4 που αποτελούν μέρος της. Επίσης ο ΜΥ1 απαντούσε με αφθορμιτισμό και με βάση τη δική του προσωπικότα χωρίς να προσπαθήσει να προσποιηθεί οτιδήποτε ενώπιον του Δικαστήριο. Μικροαντιφάσεις στην προφορική του μαρτυρία με αυτή της κατάθεσης του, τεκμήριο 8, δεν είναι ικανές να κλονίσουν την αξιοπιστία του. Μου έκανε γενικά καλή εντύπωση και θεωρώ ότι ήρθε στο Δικαστήριο να εξιστορίσει τα όσα διαπίστωσε ο ίδιος κατά την εξέλιξη του επίδικου γεγονότος. Δεν διαπίστωσα καμιά υπερβολή στα όσα ανέφερε, ενώ ταυτόχρονα δεν έκανε την παραμικρή προσπάθεια να παρουσιάσει την κατάσταση του Κατηγορούμενου 1 ως προς τα κτυπήματα που δέχθηκε ως σοβαρή. Με ειλικρίνια απάντησε ότι άφησε μόνο του τον κατηγορούμενο 1 στο σημείο χωρίς να τον μεταφέρει στο νοσοκομείο, αφού μετά τα όσα του έκανε ο ΜΚ1, δεν διαπιστώθηκε η όποια αναγκαιότητα μεταφοράς του στο νοσοκομείο. Τώρα εάν αργότερα μεταφέρθηκε ο κατηγορούμενος 1 από τον κατηγορούμενο 2 στο νοσοκομείο δεν αναιρεί τα όσα υποστήριξε. Θα μπορούσε και αυτός εάν δεν ήταν ειλικρινής να αναφέρει ότι από τις ενέργειες του ΜΚ1 ο κατηγορούμενος 1 έχριζε μεταφοράς στο νοσοκομείο, πράγμα που όμως δεν έκανε. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΥ1 ως αληθή και αξιόπιστη περιλαμβανομένου του Τεκμηρίου 8 που αποτελεί μέρος της. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω ότι την 06/05/18 ενώ ο Κατηγορούμενος 1 ενώ βρισκόταν στην περιοχή «Λιόπετρα» του χωριού Αναρίτα στη «μάντρα» του όπως είναι γνωστό το εν λόγω σημείο για να ταίσει κάποια ζώα τα οποία έχει, η ώρα 4 το απόγευμα, είδε το ΜΚ3 με τον γιό του ΜΚ1, να βόσκουν τα αιγοπρόβατα τους. Διαπίστωσε ότι κάποια ζώα του ΜΚ3 βρίσκονταν μέσα στο χωράφι του και αμέσως τηλεφώνησε στους «γαμπρούδες» του για να έρθουν με σκοπό να τον βοηθήσουν να πιάσει ένα ζωό για δει τα νούμερα τους. Στη προσπάθεια τους να πιάσουν ένα ζωό ήρθε ο ΜΚ1 ο οποίος έτρεξε προς το μέρος του κατηγορούμενου 1 και τον έσπρωξε με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος. Τότε επενέβηκε ο ΜΥ1 και δεν τον άφησε να τον κτυπήσε σπρωχνοντας τον προς τα κάτω. Ο ΜΥ1 αποχώρησε από το σημείο αφήνοντας τον κατηγορούμενο 1 στο σημείο αφού δεν χρειαζόταν εκείνη την στιγμή βοήθεια. Ο κατηγορούμενος 2 έφτασε μετά στο σημείο όπου υπήρχε μόνο ο κατηγορούμενος 1 και κάποιο περιπολικό της αστυνομίας, και πήρε τον κατηγορούμενο 1 στις πρώτες βοήθειες ο οποίος εν πάσει περιπτωσει δεν είχε κάποιο σοβαρό τραυματισμό. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κοινής επίθεσης ρυθμίζεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Επίθεση αποτελεί οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (Βλ. R v. Vienna
(1975)3 All E R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται και με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο πρόσωπο χωρίς την συναίνεσή του. Έτσι, περιλαμβάνει την επιβολή ή χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου χωρίς την συγκατάθεσή του. Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετήσει το αδίκημα είναι πρόθεση (intention) για επιβολή βίας στο πρόσωπο άλλου ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο Κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Το δε αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, της δεύτερης κατηγορίας, ρυθμίζεται από το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, που έχει ως ακολούθως: Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: η εξύβριση άλλου προσώπου σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο μη δημόσιο με τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο και κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it». Στην υπόθεση Bolster v. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 89 λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99 είναι ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (Βλ. ΓΕ v. Ναταλία Καζίνα
(1999)2 ΑΑΔ 503 και Αχιλλέως v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 98). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Με βάση την μαρτυρία που έχω αποδεχτεί κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 διέπραξαν τα αδικήματα τα οποία κατηγορούνται. Αφής στιγμής η μαρτυρία του ΜΚ1 και ΜΚ3 για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί ανωτέρω δεν έχει γίνει αποδεχτή συνακόλουθα προκύπτει και ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν πέτυχε να αποδείξει καμία εκ των κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζουν. (Υπ.) ........... Χρ. Παπαλλάς, Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.