← Κύπρος

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. KONSTANTINOS THOMAIDIS κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6300/18, 21/1/2022

Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου ν. KONSTANTINOS THOMAIDIS κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 6300/18, 21/1/2022 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2022:B81 ΕΠΑΡΧΙΚΑΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ : Σ. ΣΥΜΕΟΥ, Ε.Δ Αρ. Υπόθεσης: 6300/18 Μεταξύ: Αστυνομικός Διευθυντής Πάφου v.

  1. KONSTANTINOS THOMAIDIS
  2. EMMANOUIL THOMAIDIS Κατηγορούμενοι Ημερομηνία: 21.01.22 Εμφανίσεις: Για Κατηγορούσα Αρχή: κ. Σ. Χρυσοστόμου Για Κατηγορούμενο: κα. Χ. Λαζάρου Κατηγορούμενοι: παρόντες ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Κατηγορούμενοι στην παρούσα υπόθεση αντιμετωπίζουν τις κατηγορίες της κοινής επίθεσης κατά παράβαση του άρθρου 242 του Ποινικού Κώδικα. Πιο συγκεκριμένα ο 1ος Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει την 1η κατηγορία ενώ ο 2ος Κατηγορούμενος την 3η κατηγορία. Επίσης ο 1ος Κατηγορούμενος αντιμετωπίζει και την κατηγορία της δημόσιας εξύβρισης κατά παράβαση του άρθρου 99 του Ποινικού Κώδικα Κεφ.154, δηλαδή την 2η κατηγορία. Σύμφωνα με τις λεπτομέρειες των αδικημάτων οι Κατηγορούμενοι κατηγορούνται επί το ότι την 28η Απριλίου του 2018 στην Τσάδα της Επαρχίας Πάφου επιτέθηκαν εναντίον του Αλέξιου Καρυπίδη από την Γεωργία και τώρα στην Πάφο. Επίσης ο 1ος Κατηγορούμενος κατηγορείται επί το ότι κατά τον ίδιο τόπο και χρόνο, εξύβρισε τον Αλέξιο Καρυπίδη με την φράση «γαμώ το μουνί σου» κατά τρόπο ενδεχόμενο να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο να διαπράξει επίθεση. Προς απόδειξη της υπόθεσης της η Κατηγορούσα Αρχή κάλεσε μόνο ένα μάρτυρα, δηλαδή τον Αλέξιο Καρυπίδη (ΜΚ1). Μετά το κλείσιμο της υπόθεσης για την Κατηγορούσα Αρχή, το Δικαστήριο εξετάζοντας κατά πόσο έχει αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον των Κατηγορουμένων, τους κάλεσε σε απολογία αφού πρώτα τους επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα τους. Ο Κατηγορούμενοι έδωσαν ένορκη μαρτυρία και δεν κάλεσαν οποιοδήποτε μάρτυρα προς υπεράσπιση της υπόθεσης τους. ΠΑΡΑΔΕΚΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Η κατάθεση του Αστ.2965 δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ Ο ΜΚ1 είναι ο παραπονούμενος . Η γραπτή του κατάθεση αποτελεί το Τεκμήριο
  3. Σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση, την 28/04/18 και περί ώρα 1330 ενώ ο παραπονουμενος εργαζόταν στο εργοτάξιο MINTHIS HILL στην Τσάδα της Επαρχίας Πάφου, επειδή είπε στον 1ος Κατηγορούμενο κρατούσε κάποια εργαλεία στα χέρια του ότι είναι αχρείαστα και να τα αφήσει, αυτός εκνευρίστηκε εξυβρίζοντας τον με την φράση, «γαμώ το μουνί σου». Τότε σύμφωνα με την γραπτή του κατάθεση, πετάχτηκε από πάνω τους ο 2ος Κατηγορούμενος ο οποίος είναι αδελφός με τον 1ο Κατηγορούμενο, με αποτέλεσμα να πέσουν και οι 3 τους στο έδαφος. Κατά την στιγμή που έπεσαν στο έδαφος σύμφωνα με τον παραπονούμενο, χτύπησαν πρόσωπο με πρόσωπο με τον Κατηγορούμενο 1 ενώ κάποια άλλα πρόσωπα που ήταν παρόντες προσήλθαν στο μέρος και τους χώρισαν. Αφού τους χώρισαν, τότε είδε τον 2ο Κατηγορούμενο να κρατά ένα σκεπάρνι και να έρχεται προς το μέρος του αλλά κάποιοι άλλοι παρευρισκόμενοι τον σταμάτησαν. Αντεξεταζόμενος ο ΜΚ1 υποστήριξε ότι το περιστατικό προκλήθηκε κατά την στιγμή που εργάζονταν στο εργοτάξιο και ότι εξ' όσων θυμάται η μεταξύ τους διαφορά προέκυψε για κάτι εργαλεία. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, αυτός είπε στον 1ο Κατηγορούμενο ότι τα εργαλεία δεν χρειάζονταν και τότε του αυτός του μίλησε άσχημα. Αμέσως σύμφωνα με τον ΜΚ1, πιάστηκαν στα χέρια και τότε επενέβηκε ο 2ος Κατηγορούμενος ο οποίος πετάχτηκε πίσω του και έπεσαν στο έδαφος και μετά τους χώρισαν. Ο λόγος που πιάστηκαν στα χέρια όπως ισχυρίστηκε ήταν επειδή ο Κατηγορούμενος 1 του μίλησε άσχημα και αυτός αντέδρασε. Αντεξεταζόμενος σε σχέση με το σημείο που βρισκόταν την στιγμή εκείνη ο Κατηγορούμενος 2, ο ΜΚ1 απάντησε ότι επειδή ήταν γυρισμένος πλάτη δεν μπορούσε να δει αν πετάχτηκε από τις σκαλωσιές ή αν κατέβηκε. Αυτό όμως που ισχυρίστηκε ότι αντιλήφθηκε, ήταν να τον σπρώχνει με αποτέλεσμα να πέσουν και οι 3 τους στο έδαφος. Ο ΜΚ1 αντεξεταζόμενος αρνήθηκε κατηγορηματικά την θέση της υπεράσπισης ότι ο Κατηγορούμενος 2 αναγκάστηκε να κατεβεί από την σκαλωσιά επειδή ο ίδιος την στιγμή εκείνη ήταν σκυφτός και γρονθοκοπούσε τον Κατηγορούμενο
  4. Επέμεινε επίσης στην θέση του, ότι αφού κάποιοι άλλοι παρευρισκόμενοι τους χώρισαν, ο Κατηγορούμενος 2 ενώ κρατούσε στο χέρι του ένα σκεπάρνι κινήθηκε κατά πάνω του. Υποστήριξε μάλιστα κατά την αντεξέταση του, ότι στην συγκεκριμένη καταγγελία προχώρησε μόνο και μόνο επειδή τον κατάγγειλαν πρώτα οι Κατηγορούμενοι. Επίσης ανέφερε ότι οι εκδορές που είχε στα χείλη του πιθανόν να προκλήθηκαν από την πτώση του στο έδαφος και όχι από τους Κατηγορούμενους. Σύμφωνα με τον ΜΚ1 στον γιατρό δεν μετέβηκε, πρώτον γιατί τον 1ο Κατηγορούμενο τον γνωρίζει πολλά χρόνια προηγουμένως και δεύτερον επειδή οι τραυματισμοί του δεν ήταν καθόλου σοβαροί. ΜΑΡΤΥΡΙΑ 1ου ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Από την αντίπερα όχθη ο Κατηγορούμενος 1 έδωσε μια εντελώς διαφορετική εκδοχή για τα όσα επεσυνέβησαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Η γραπτή του κατάθεση αποτελεί το Τεκμήριο
  5. Κατά την κυρίως εξέταση του χωρίς προηγουμένως να υιοθετήσει το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, ανέφερε ότι την 28/04/18, ενώ εργαζόταν στο MINTHIS HILL στην Τσάδα, χωρίς κανένα απολύτως λόγο, ο ΜΚ1 του επιτέθηκε γρονθοκοπώντας τον και χτυπώντας στην μύτη. Ακολούθως αφού τον έσυρε προς τα πίσω χτύπησε πάνω σε μία σωρό από βίδες που υπήρχαν στο έδαφος. Ο Κατηγορούμενος 1 μάλιστα όπως ανέφερε, επειδή στο έδαφος υπήρχαν κολλημένα κάποια σίδερα, έβαλε το αριστερό του χέρι πίσω από το σώμα του για να μην χτυπήσει πολύ. Όπως μάλιστα ανέφερε, είχε 3 εκδορές τις οποίες υπέδειξε δια ζώσης στο σώμα του το σημείο που είχαν δημιουργηθεί . Επίσης πρόσθεσε ότι ο παραπονούμενος τον χτύπησε γρονθοκοπώντας τον και στην γνάθο. Ακολούθως επειδή ζαλίστηκε δεν μπόρεσε να καταλάβει τι επακολούθησε. Αυτό που θυμόταν σίγουρα για να αναφέρει είναι ότι μαζεύτηκε αρκετός κόσμος στην σκηνή ενώ ο ίδιος είχε πάει στην βρύση για να πλυθεί. Κατά την κυρίως εξέταση του κατέθεσε επίσης το ιατρικό πιστοποιητικό που του δόθηκε κατόπιν ιατρικής εξέτασης που έτυχε από την Δρ. Χρυστάλλα Πρέστου , Τεκμήριο 5Α, συνοδευόμενο από το αντίγραφο της έκθεσης ακτινογραφιών που του λήφθηκαν ,Τεκμήριο 5Β, καθώς και την έκθεση του ακτινολόγου ,Τεκμήριο 5Γ. Σε σχέση με τον αδελφό του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο 2, ο μάρτυρας υποστήριξε ότι δεν γνωρίζει τι έχει συμβεί γιατί την ίδια στιγμή ο ΜΚ1 τον είχε χτυπήσει με μπουνιές. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος 1 αποδέχτηκε ότι ο ΜΚ1 ουδέποτε τον είχε εξυβρίσει κατά τον επίδικο χρόνο. Επίσης αποδέχτηκε ότι τον ΜΚ1 τον γνώριζε από παλιά αφού είχαν ξαναδουλέψει μαζί όχι όμως ότι είχαν οποιεσδήποτε στενές σχέσεις. Διευκρίνισε μετά από ερώτηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής ότι ο δρόμος που υπήρχε από το σημείο που εργάζονταν ήταν σε απόσταση 12 μέτρα και δεν μπορούσε να ακουστεί οτιδήποτε σε περίπτωση που φώναζε κάποιος. Σε σχέση με την αιτία που είχε ξεσπάσει ο καυγάς μεταξύ τους ο Κατηγορούμενος, 1 ισχυρίστηκε ότι ακόμη δεν έχει καταλάβει τον λόγο, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι ο ΜΚ1 τον χτύπησε με ύπουλο τρόπο. Επίσης δεν αποδέχτηκε σε καμία περίπτωση ότι με τον ΜΚ1 πιάστηκαν στα χέρια αλλά ούτε και ότι τον εξύβρισε. Ούτε και αποδέχτηκε αντεξεταζόμενος ότι ο Κατηγορούμενος 2 καθ' οιανδήποτε χρόνο κρατούσε στα χέρια του σκεπάρνι. Ο Κατηγορούμενος 2 σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 1, την στιγμή του καυγά, βρισκόταν πάνω στις σκαλωσιές και μάλιστα σε ύψος 5.5 μέτρων από το έδαφος ενώ όπως ισχυρίστηκε σε καμία περίπτωση δεν είχε πεταχτεί από πάνω τους με αποτέλεσμα να πέσουν όλοι στο έδαφος. Κατά την αντεξέταση του επίσης υποστήριξε ότι το περιστατικό άρχισε ενώ ο ίδιος ήταν σκυφτός και ξεβίδωνε μια βίδα. Τότε σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 1, ο ΜΚ1 ήρθε από τα πλάγια χτυπώντας τον από πίσω και αφού τον έσπρωξε, έπεσε στην σωρό με τις βίδες με αποτέλεσμα να του προκληθούν 3 εκδορές. Στην συνέχεια όπως ανέφερε, υπήρξε μια συμπλοκή με τον αδελφό του και τον ΜΚ1 και κάποιοι παρευρισκόμενοι τους χώρισαν πιάνοντας κάποιος τον αδερφό του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο 2 με τα δυο του χέρια. Αντεξεταζόμενος επίσης μετά από ερώτηση του συνηγόρου της Κατηγορούσας Αρχής, ανέφερε ότι ο Κατηγορούμενος 2 κατέβηκε από την σκαλωσιά που βρισκόταν και τράβηξε τον ΜΚ1 που ήταν από πάνω του και τον χτυπούσε συνεχώς. ΜΑΡΤΥΡΙΑ 2ου ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΥ Ο 2ος Κατηγορούμενος καταθέτοντας από το ειδώλιο του μάρτυρα αρχικά υιοθέτησε την γραπτή του κατάθεση. Σύμφωνα με την εκδοχή του, αυτός κατά την στιγμή που προκλήθηκε ένταση μεταξύ του 1ου Κατηγορούμενου και του ΜΚ1, βρισκόταν πάνω σε σκαλωσιά ύψους περίπου 4 μέτρων. Ο ίδιος υποστήριξε κατηγορηματικά ότι σε καμία περίπτωση δεν επιτέθηκε εναντίον του ΜΚ1 αλλά ούτε και κινήθηκε επιθετικά εναντίον του κρατώντας ένα σκεπάρνι. Σύμφωνα με τον Κατηγορούμενο 2 ο καυγάς μεταξύ των δυο πιο πάνω προσώπων ξέσπασε όταν ο ΜΚ1 εξύβρισε τον Κατηγορούμενο
  6. Κατά την στιγμή εκείνη σύμφωνα με τον μάρτυρα υπήρξε λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ τους και τότε ξέσπασε ο καυγάς. Ως ο ίδιος περιέγραψε στο Δικαστήριο, ενώ βρισκόταν πάνω στην σκαλωσιά αντιλήφθηκε τον ΜΚ1 να επιτίθεται εναντίον του Κατηγορούμενου 1 και να τον κτυπά. Μάλιστα ο ΜΚ1 έσπρωξε τον Κατηγορούμενο 1 με το χέρι του με αποτέλεσμα να πέσει πάνω σε ένα στηθαίο όπως το αποκάλεσε που υπήρχε τοποθετημένο πάνω στο έδαφος. Ισχυρίστηκε μάλιστα ότι κατά την στιγμή που ο Κατηγορούμενος 1 βρισκόταν στο έδαφος με ανοιχτά τα χέρια ο ΜΚ1 τον ξαναχτύπησε στα πλευρά και στο πρόσωπο. Το μόνο που αποδέχτηκε ο Κατηγορούμενος 2 ότι έπραξε κατά την στιγμή εκείνη, είναι την ενέργεια του να τραβήξει τον ΜΚ1 πάνω από τον αδερφό του για να σταματήσει να τον χτυπά. Αντεξεταζόμενος ο Κατηγορούμενος 2, αμφισβητήθηκε από την Κατηγορούσα Αρχή για τα όσα ισχυρίστηκε δια ζώσης. Αποτέλεσε θέση της Κατηγορούσας Αρχής ότι η εκδοχή που προέβαλε στο Δικαστήριο είναι αναληθής και μάλιστα ότι το γεγονός αυτό αποδεικνύεται μέσα από την διάσταση που υπάρχει μεταξύ των ισχυρισμών που προβλήθηκαν στην γραπτή του κατάθεση με τους ισχυρισμούς που προβλήθηκαν κατά την δια ζώσης μαρτυρία του. Επίσης υποβλήθηκε η θέση ότι η διάσταση ισχυρισμών ενυπάρχει και μεταξύ της δικής του μαρτυρίας με την μαρτυρία που δόθηκε από τον αδερφό του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο
  7. Ο μάρτυρας αρνήθηκε κατηγορηματικά τις πιο πάνω θέσεις και επέμεινε στους δικούς του ισχυρισμούς, υποστηρίζοντας ότι σε καμία περίπτωση ούτε ο ίδιος αλλά ούτε και ο Κατηγορούμενος 1 επιτέθηκαν εναντίον του ΜΚ
  8. Όσον αφορά την κατηγορία της επίθεσης που αντιμετωπίζει, ο Κατηγορούμενος 2 ισχυρίστηκε ότι ο ΜΚ1 κατά την δια ζώσης μαρτυρία του ανέφερε ότι δεν δέχτηκε καμία απολύτως επίθεση από τον ίδιο και ότι επίσης ο ίδιος ουδέποτε έπραξε κάτι τέτοιο αφού την συγκεκριμένη ημέρα στην εργασία του δεν χρησιμοποιούσε σκεπάρνι. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Θα προχωρήσω στην συνέχεια στην παράθεση και αξιολόγηση της μαρτυρίας με κριτήρια, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση ,την ακεραιότητα και την ειλικρίνεια τους, τους λόγους που είχαν για να πιστεύουν ή να θυμούνται αυτά για τα οποία κατέθεσαν την φυσικότητα, ευθύτητα και την αμεσότητα των απαντήσεων τους (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd 1998 1 Α.Α.Δ 820). Επίσης έχει κριθεί νομολογιακά ότι όταν ένας μάρτυρας κριθεί αξιόπιστος, το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχθεί μέρος της μαρτυρίας του και να απορρίψει άλλο (Shahin Mohamed v. Δημοκρατίας

(2010)2 Α.Α.Δ. 266, 268 και Ιωσηφίδη v. Αστυνομίας, Ποινική Έφεση 243/12, ημερομηνίας 02.05.14). Ο ΜΚ1, δηλαδή ο παραπονούμενος δεν άφησε καθόλου θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατά την προφορική του μαρτυρία δεν έδινε καθόλου σαφείς απαντήσεις και δεν αιτιολογούσε εμπεριστατωμένα τις θέσεις του αλλά απαντούσε εντελώς λακωνικά, κάτι που μου έδωσε την εντύπωση ότι ήθελε να αποκρύψει την αλήθεια για τα όσα είχαν επισυμβεί. Η θέση του ΜΚ1 ότι ο Κατηγορούμενος 2 πετάχτηκε από πάνω τους κατά την στιγμή που είχε πιαστεί στα χέρια με τον Κατηγορούμενο 1 δεν είναι καθόλου πειστική και απορρίπτεται. Και αυτό γιατί, είναι φανερό ότι ο ΜΚ1 προέβαλε αυτόν τον ισχυρισμό για να ανατρέψει τον ισχυρισμό των Κατηγορουμένων ότι αυτός ήταν που προκάλεσε τα τραύματα στον Κατηγορούμενο 1 όταν τον έριξε κάτω και τον χτύπησε. Η αναλήθεια του πιο πάνω ισχυρισμού του προκύπτει ξεκάθαρα μέσα από το γεγονός ότι κατά την αντεξέταση του συμφώνησε με την θέση της υπεράσπισης ότι δεν είχε δει αν τελικά ο Κατηγορούμενος 2 πετάχτηκε από την σκαλωσιά ή αν τελικά κατέβηκε αφού αυτός κατά την στιγμή εκείνη είχε γυρισμένη πλάτη προς τον Κατηγορούμενο
  1. Ο ΜΚ1 κατά την αντεξέταση του ισχυρίστηκε ότι το μόνο που αντιλήφθηκε είναι ότι ο Κατηγορούμενος 2 τον έσπρωξε με αποτέλεσμα να πέσει στο έδαφος μαζί με τον Κατηγορούμενο
  2. Ο πιο πάνω ισχυρισμός που προβλήθηκε αδιαμφισβήτητα αναιρεί την βασική θέση του ΜΚ1 για τον τρόπο που έπεσαν κάτω τόσο ο ίδιος όσο και ο Κατηγορούμενος 1 με αποτέλεσμα να προκληθούν οι τραυματισμοί στον τελευταίο. Περαιτέρω προκαλεί εντύπωση η θέση του ΜΚ1 τόσο στην γραπτή του κατάθεση όσο και κατά την δια ζώσης μαρτυρία του, ότι στην συγκεκριμένη καταγγελία προέβηκε επειδή τον είχαν καταγγείλει για το συγκεκριμένο περιστατικό προηγουμένως οι Κατηγορούμενοι 1 και
  3. Η πιο πάνω θέση του ΜΚ1 για τον λόγο που προέβηκε στην καταγγελία αποκαλύπτει και τις πραγματικές του προθέσεις οι οποίες με όλο τον σεβασμό δεν φαίνονται καθόλου αθώες αλλά αφήνουν πολλά ερωτηματικά στο Δικαστήριο. Συνακόλουθα για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν μπορώ να βασιστώ σε καμία περίπτωση στην μαρτυρία του ΜΚ1 και η μαρτυρία του απορρίπτεται. Ερχόμενος τώρα στην μαρτυρία των Κατηγορουμένων 1 και 2 και αντιπαραβάλλοντας τόσο την προφορική μαρτυρία εκάστου Κατηγορούμενου με την γραπτή του κατάθεση αλλά και γενικά την μαρτυρία του ενός με του άλλου δεν έχω διαπιστώσει μεταξύ τους οποιεσδήποτε αντιφάσεις ουσίας που να καθιστά την μαρτυρία τους μη αποδεκτή και αναξιόπιστη. Τουναντίον, τόσο ο Κατηγορούμενος 1 όσο και ο Κατηγορούμενος 2 ήταν σταθεροί στις θέσεις τους, ο λόγος τους είχε ροή και απαντούσαν σε κάθε ερώτηση που τους υποβαλλόταν με σαφήνεια και χωρίς κανένα δισταγμό. Δεν παραγνωρίζω ότι κάποιες αντιφάσεις εντοπίζονται στην μαρτυρία τους αλλά σύμφωνα και με τη νομολογία αντιφάσεις και ασυνέπειες στη μαρτυρία μαρτύρων ενισχύουν την αξιοπιστία τους αφού αποτελούν ένδειξη περί έλλειψης προσυνεννόησης των μαρτύρων (Λ.Κ. ν. Δημοκρατίας
(2011)2 Α.Α.Δ. 547). Ταυτοχρόνως επισημαίνεται ότι είναι αντιφάσεις επί ουσιαστικών θεμάτων, που τείνουν να καταδείξουν αναλήθεια και όχι αντιφάσεις επί επουσιωδών λεπτομερειών. Οι θέσεις τους για το πως εξελίχθηκε το επίδικο συμβάν, ο τρόπος που αυτό έλαβε χώρα αλλά και η συνέχεια που είχε μέχρι που αυτό έληξε δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση τους. Η μαρτυρία τους ήταν πειστική και την αποδέχομαι. Οφείλω μάλιστα να αναφέρω ότι παρόλο που μεταξύ τους είναι αδέλφια δεν διαπίστωσα να υπήρξε κατά την μαρτυρία τους οποιαδήποτε προσυννενόηση αλλά ούτε και να διακατέχονται από οποιοδήποτε κακόβουλο κίνητρο εναντίον του παραπονούμενου. Αντιθέτως αυτό που διέκρινα από τον τρόπο που απαντούσαν στις διάφορες ερωτήσεις κατά την αντεξέταση τους ήταν αγανάκτηση και στεναχώρια για την συμπεριφορά που επέδειξε εις βάρος τους ο ΜΚ
  1. Υπό το φως των πιο πάνω οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 κρίνονται αξιόπιστοι και η μαρτυρία τους γίνεται αποδεχτή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ Υπό το φως της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω ότι στις 28/04/18 και περί ώρα 1330 ο Κατηγορούμενος 1 ο οποίος εργαζόταν στο εργοτάξιο στο MINTHIS HILL στην Τσάδα της Επαρχίας Πάφου μαζί με τον αδελφό του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο 2, διαπληκτίστηκε με λόγια για μια σωλήνα με τον ΜΚ1 ο οποίος επίσης εργαζόταν στο ίδιο εργοτάξιο. Σε κάποια στιγμή ο ΜΚ1 εντελώς απότομα άρχισε να γρονθοκοπά τον Κατηγορούμενο
  2. Κατά τον ίδιο χρόνο ο ΜΚ1 έσπρωξε επίσης τον Κατηγορούμενο 1 με αποτέλεσμα να πέσει πάνω σε κάτι σίδερα που υπήρχαν στο έδαφος με την πλάτη του. Καθώς ο Κατηγορούμενος 1, ήταν πεσμένος στο έδαφος ο ΜΚ1 τον γρονθοκόπησε ξανά σε διάφορα μέρη του σώματος του. Την στιγμή εκείνη ο Κατηγορούμενος 2 ο οποίος βρισκόταν πάνω σε σκαλωσιά ύψους πέραν των 4 μέτρων κατέβηκε για να γλυτώσει τον αδερφό του, δηλαδή τον Κατηγορούμενο 1 από την επίθεση που δεχόταν. Την στιγμή εκείνη ο ΜΚ1 σηκώθηκε να φύγει τρέχοντας και τότε ο Κατηγορούμενος αρπάζοντάς τον από τις ωμοπλάτες του, τον έβαλε πάνω σε κάτι κάγκελα. Την στιγμή εκείνη ο ΜΚ1 επιτέθηκε και εναντίον του Κατηγορούμενου 2 γρονθοκοπώντας τον δυο φορές και πιο συγκεκριμένα στον κρόταφο και στην γνάθο. Στην συνέχεια και κατόπιν καταγγελίας που υπέβαλαν οι Κατηγορούμενοι στον αστυνομικό σταθμό Στρουμπιού, ο Αστ. 2965 Ν. Χριστοφή την 04/05/18 μεταξύ των ωρών 1545-1630 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον ΜΚ1 αναφέροντας μάλιστα στον αστυφύλακα ότι έχει παράπονο εναντίον των Κατηγορουμένων επειδή έχουν και εκείνοι παράπονο. Την ίδια ημέρα και μεταξύ των ωρών 1715-17-45 ο Αστ. 2965 έλαβε ανακριτική κατάθεση από τον 2ο Κατηγορούμενο ενώ περί τις 1800-1835 από τον 1ο Κατηγορούμενο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το αδίκημα της κοινής επίθεσης ρυθμίζεται από το άρθρο 242 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, το οποίο προνοεί ως ακολούθως: «Όποιος επιτίθεται εναντίον άλλου παράνομα, είναι ένοχος πλημμελήματος, αν όμως η επίθεση δεν διαπράχτηκε κάτω από περιστάσεις για τις οποίες σύμφωνα με τον Κώδικα αυτό προνοείται βαρύτερη ποινή, υπόκειται σε φυλάκιση που δεν υπερβαίνει τον ένα χρόνο ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις χίλιες λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές». Επίθεση αποτελεί οποιαδήποτε πράξη που γίνεται με πρόθεση να προκαλέσει ή με αδιαφορία (recklessly) αν θα προκαλέσει και που προκαλεί σε ένα άλλο πρόσωπο τον φόβο ότι θα ασκηθεί άμεση και παράνομη βία εναντίον του (Βλ. R v. Vienna
(1975)3 All E R 788). Ο όρος χρησιμοποιείται και με την έννοια της πραγματικής ή σκοπούμενης χρήσης παράνομης βίας σε κάποιο πρόσωπο χωρίς την συναίνεσή του. Έτσι, περιλαμβάνει την επιβολή ή χρήση παράνομης βίας στο πρόσωπο άλλου χωρίς την συγκατάθεσή του. Η ένοχη διάνοια (mens rea) που πρέπει να υπάρχει για να στοιχειοθετήσει το αδίκημα είναι πρόθεση (intention) για επιβολή βίας στο πρόσωπο άλλου ή απερισκεψία (recklessness) ως προς το κατά πόσο θα επιβληθεί βία. Στην υπόθεση Πετρόπουλος ν. Αστυνομίας
(2003)2 ΑΑΔ 574 λέχθηκε ότι ο Νόμος δεν συναρτά το νοητικό στοιχείο του αδικήματος της επίθεσης με πρόθεση χρήσης βίας. Απαγορεύει την χρήση βίας χωρίς νομικό έρεισμα, παρανόμως (unlawfully). Με αυτή την έννοια η διάπραξη του αδικήματος θα μπορούσε να γίνει όχι μόνο εκεί που υπάρχει πρόθεση χρήσης βίας αλλά και στις περιπτώσεις που ο Κατηγορούμενος ενεργεί με απερισκεψία. Το δε αδίκημα της δημόσιας εξύβρισης, της δεύτερης κατηγορίας, ρυθμίζεται από το άρθρο 99 του Ποινικού Κώδικα, Κεφ. 154, όπως τροποποιήθηκε, που έχει ως ακολούθως: Όποιος σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο που δεν είναι δημόσιος με τέτοιο τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουστεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο, εξυβρίζει άλλο με τέτοιο τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει σε παρευρισκόμενο πρόσωπο επίθεση, είναι ένοχος πλημμελήματος και υπόκειται σε φυλάκιση ενός μήνα ή σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τις εβδομήντα πέντε λίρες ή και στις δύο αυτές ποινές. Τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος είναι τα εξής: η εξύβριση άλλου προσώπου σε δημόσιο χώρο ή σε χώρο μη δημόσιο με τρόπο ή κάτω από συνθήκες ώστε να ενδέχεται να ακουσθεί από οποιοδήποτε πρόσωπο που βρίσκεται σε δημόσιο χώρο και κατά τρόπο που ενδέχεται να προκαλέσει παριστάμενο πρόσωπο σε επίθεση. Το τι αποτελεί εξύβριση δεν καθορίζεται στον Ποινικό Κώδικα. Αποτελεί θέμα πραγματικό που αποφασίζεται από το Δικαστήριο στο πλαίσιο των γεγονότων της υπόθεσης και έχοντας υπόψη τις επικρατούσες απόψεις περί ηθικής και ευπρέπειας. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό. Όπως αναφέρεται στην Αγγλική υπόθεση Brutus v. Cozens
(1972)2 ALL ER 1297: «An ordinary sensible man knows an insult when he sees or hears it». Στην υπόθεση Bolster v. Αστυνομίας
(1997)2 ΑΑΔ 89 λέχθηκε ότι η εξύβριση στοιχειοθετείται όταν το χρησιμοποιηθέν υπό συνθήκες αντιπαράθεσης λεκτικό δεν είναι δυνατόν να εκληφθεί ως μη υβριστικό. Επομένως, η ακριβής λεκτική απόδοση των εκφρασθέντων στερείται οιασδήποτε ουσιώδους σημασίας. Στις λέξεις που εκστομίζονται πρέπει να αποδίδεται το συνηθισμένο τους νόημα. Δεν χρειάζεται απόδειξη στοιχείου πραγματικής πρόκλησης οποιουδήποτε παρευρισκομένου να επιτεθεί. Είναι αρκετό ότι όπως ρητά προβλέπει το άρθρο 99 είναι ενδεχόμενο από την εξύβριση να αντιδράσει επιθετικά παριστάμενο πρόσωπο. Το κριτήριο είναι και πάλι αντικειμενικό, δηλαδή κατά πόσο ο μέσος λογικός άνθρωπος θα προκληθεί (Βλ. ΓΕ v. Ναταλία Καζίνα
(1999)2 ΑΑΔ 503 και Αχιλλέως v. Δημοκρατίας
(1996)2 ΑΑΔ 98). ΚΑΤΑΛΗΞΗ Δεδομένων των πιο πάνω νομικών αρχών και των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο η Κατηγορούσα αρχή έχει αποδείξει τις κατηγορίες πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Με βάση την μαρτυρία που έχω αποδεχτεί κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν έχει αποδείξει πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας ότι οι Κατηγορούμενοι επιτέθηκαν εναντίον του ΜΚ1 αλλά και ούτε ο Κατηγορούμενος 1 εξύβρισε τον ΜΚ1 . Αφής στιγμής η μαρτυρία του παραπονούμενου για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί ανωτέρω δεν έχει γίνει αποδεχτή συνακόλουθα προκύπτει και ότι η Κατηγορούσα Αρχή δεν πέτυχε να αποδείξει καμία εκ των κατηγοριών πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Οι Κατηγορούμενοι 1 και 2 αθωώνονται και απαλλάσσονται από τις κατηγορίες που αντιμετωπίζει. (Υπ.) ........... Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.