ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ν. Δαμιανός Σεμερτζίδης, Αρ. Υπόθεσης: 1628/21, 31/10/2022

(1)(Γ) του περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου η Κατηγορούσα Αρχή πέτυχε να αποδείξει εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον του κατηγορουμένου, τον κάλεσε να προβάλει την υπεράσπισή του. Επεξηγώντας του τα δικαιώματά του ο κατηγορούμενος επέλεξε να τηρήσει το δικαίωμα της σιωπής, οπότε και δεν ανέφερε οτιδήποτε στο Δικαστήριο, ούτε και κάλεσε οποιοδήποτε μάρτυρα. Η Κατηγορούσα Αρχή στο τέλος της διαδικασίας υπέλαβε ότι έχει επιτύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Επισημαίνω ξανά στο σημείο αυτό ότι ο κατηγορούμενος βρίσκεται ενώπιον μου αντιμετωπίζοντας κατηγορία παράλειψης καταβολής εισφορών, πλέον προσθέτων τελών επί των εν λόγω εισφορών. Ο ίδιος δεν αμφισβήτησε, όπως επίσης προαναφέρθηκε, την υποχρέωσή του να καταβάλει τις εν λόγω εισφορές, ούτε και έχει εμπράκτως αμφισβητήσει την υποχρέωσή του αυτήν με οποιονδήποτε άλλο νομικό τρόπο ή μέσο. Δεν έχει ζητήσει για παράδειγμα να διαγραφεί από το μητρώο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, δεν αμφισβήτησε με οποιονδήποτε τρόπο δυνάμει των διαλαμβανομένων στο Άρθρο 81 του Νόμου την επιβολή του ποσού, το οποίο σήμερα κατηγορείται ότι παρέλειψε να καταβάλει. Το κύρος της ίδιας της επίδικης πράξης δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο. Σε σχέση με την αξιολόγηση της μοναδικής μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, αυτήν της ΜΚ1, αναφέρω τα ακόλουθα: Η ΜΚ1 η οποία μαρτύρησε επί των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση, μου έχει κάνει καλή εντύπωση, τα όσα δε έχει αναφέρει δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο ως αναφέρεται πιο πάνω και συνεπώς, δέχομαι τη μαρτυρία της ως αξιόπιστη και αληθή. Περαιτέρω και με βάση τα όσα ανέφερε και παρέθεσε στο Δικαστήριο η εν λόγω μάρτυρας και αποδεχόμενη τη μαρτυρίας της στο σύνολο της, μπορώ με ασφάλεια να καταλήξω στα ακόλουθα ευρήματα:

1. Ο κατηγορούμενος έχει από τις 31/08/1998 εγγραφεί ως αυτοτελώς εργαζόμενος στην επαγγελματική κατηγορία υπ΄αριθμόν 10 που αφορά την κατηγορία των ξυλουργών‑ξυλοκόπων.
2. Το ποσό της εισφοράς που όφειλε να καταβάλει για την περίοδο 02/07/18 μέχρι και 05/01/20 ανέρχεται στο ποσό των 4.954 ευρώ και 45 σεντ.
3. Το πιο πάνω ποσό δεν έχει καταβληθεί.
4. Από 11/02/20 και μετέπειτα παρέλειψε επίσης να πληρώσει πρόσθετο τέλος αναφορικά με εισφορές Κοινωνικών Ασφαλίσεων καθώς και εισφορές στο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας οι οποίες επίσης αφορούν την εν λόγω επίδικη περίοδο.
5. Ανέρχονται δε σήμερα τα εν λόγω πρόσθετα τέλη στο ποσό των 1.337 ευρώ και 70 σεντ.
6. Δεν υπάρχει σε εκκρεμότητα η οποιαδήποτε διαδικασία στο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με το Άρθρο 146 του Συντάγματος με την οποία ο κατηγορούμενος να αμφισβητεί το ύψος της οφειλής ή την κατάταξή του στην εν λόγω επαγγελματική κατηγορία.
7. Όπως αναφέρεται και πιο πάνω ο κατηγορούμενος ενώ είχε γνώση της εγγραφής του στην συγκεκριμένη κατηγορία επέλεξε τη μη αμφισβήτηση της συγκεκριμένης πράξης με τον ενδεδειγμένο τρόπο σύμφωνα με τα διαλαμβανόμενα στον νόμο, δυνατότητα η οποία παρέχει είτε την καταχώρηση ιεραρχικής προσφυγής ή και προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο σύμφωνα με το Άρθρο
9. Δεν αμφισβήτησε επίσης το ύψος του επίδικου ποσού εισφοράς.
10. Η επίδικη δε πράξη είναι ολοκληρωμένη και εκείνο που το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει στα πλαίσια της παρούσας διαφοράς είναι η καταβολή ή μη των αναφερόμενων στο κατηγορητήριο εισφορών. Τέτοια αμφισβήτηση επίσης δεν υπήρξε. Οτιδήποτε άλλο εκφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου ελέγχου του παρόντος Δικαστηρίου. Παρεμβάλλω να αναφέρω πως τα αδικήματα για τα οποία κατηγορείται ο κατηγορούμενος είναι αδικήματα αυστηρής ποινικής ευθύνης υπό την έννοια ότι αυτό που απαιτείται είναι η πλήρωση της αντικειμενικής υπόστασης των κατηγοριών. Αντικειμενική υπόσταση συνίσταται στη συνδρομή των αντικειμενικά εξωτερικών γνωρισμάτων του αδικήματος και δεν απαιτείται η διάγνωση υποκειμενικής υπόστασης τους υπό την έννοια της ένοχης διάνοιας. Πρόκειται για αδικήματα απόλυτης ευθύνης και ο κατηγορούμενος τιμωρείται εφόσον συντρέχουν τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος. Παραπέμπω σχετικά στην πρόσφατη σχετικά απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου Aestas Trading Ltd κ.α. ν. Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού, Ποινική Έφεση αριθμός 78/2014 και 79/2014, ημερομηνία 03/09/15, αλλά και στην πιο παλιά απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, Οικονομίδης ν. Διευθυντής Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1989), 2 ΑΑΔ, 235, 240 μέχρι 241. Όπως αναφέρεται πιο πάνω στα ευρήματα του Δικαστηρίου ο κατηγορούμενος εγγράφηκε από τις 31/08/1998 ως αυτοτελώς εργαζόμενος στην κατηγορία που προαναφέρεται στην απόφαση. Σύμφωνα με το Άρθρο 11 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου για κάθε περίοδο εισφοράς στην οποία πρόσωπο απασχολήθηκε ως αυτοτελώς εργαζόμενο υπάρχει υποχρέωση για καταβολή σχετικής εισφοράς. Το δε ποσό της εν λόγω εισφοράς που καταβάλλεται ορίζεται από το Άρθρο 12 του Νόμου. Σύμφωνα δε με το Άρθρο 85

(1)του Νόμου κάθε εργοδότης ή αυτοτελώς εργαζόμενος ο οποίος παραλείπει ή αμελεί να καταβάλει οποιαδήποτε εισφορά ή πρόσθετο τέλος είναι ένοχος αδικήματος. Στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης αυτό που οφείλει να εξετάσει το Δικαστήριο σε σχέση με τα αδικήματα τα οποία αντιμετωπίζει ο κατηγορούμενος είναι εάν ο κατηγορούμενος υπέχει υποχρέωσης καταβολής εισφοράς στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων, και σε ό,τι αφορά την παρούσα υπόθεση κρίνω ότι ο κατηγορούμενος με την εγγραφή του στο Ταμείο των Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως αυτοτελώς εργαζόμενος έχει υποχρέωση καταβολής εισφοράς που του αντιστοιχεί. Για την πρώτη κατηγορία και τρίτη κατηγορία (που αφορούν τη σχετική εισφορά στο ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων ως αυτοτελώς πρόσωπο αλλά και την σχετική με τούτο εισφορά στο Ταμείο Ασφάλισης Υγείας) η Κατηγορούσα Αρχή φέρει το βάρος να αποδείξει τη μη πληρωμή του συνολικού ποσού των 4.954 ευρώ και 45 σεντ που αντιστοιχεί στην επίδικη περίοδο. Το ποσό αυτό κρίνω ότι δεν έχει καταβληθεί εφόσον η μη καταβολή αυτού δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί από τον κατηγορούμενο. Για τη δεύτερη κατηγορία η Κατηγορούσα Αρχή οφείλει να αποδείξει την μη καταβολή του πρόσθετου τέλους οι οποίες αφορούν επίσης την επίδικη περίοδο. Το πρόσθετο τέλος κρίνω ότι δεν έχει καταβληθεί και ούτε η μη καταβολή του έχει αμφισβητηθεί επίσης από τον κατηγορούμενο. Μεγάλη η κοινωνική σημασία της επίδικης νομοθεσίας του περί Κοινωνικής Ασφάλισης Νόμου, η οποία έχει θεσπιστεί με σκοπό την προώθηση του κοινού καλού και ευημερίας έχει καταγραφεί πολλάκις στη νομολογία μας. Παραθέτω στην απόφασή μου απόσπασμα της απόφασης στην υπόθεση Ιωσήφ Αθηνόδωρος και άλλων ν. Διευθυντή των Υπηρεσιών Κοινωνικών Ασφαλίσεων, Ποινική Έφεση υπ΄αριθμόν 148/2014 και 149/2014, ημερομηνίας 25/07/2014 όπου μεταξύ άλλων συνοπτικά αναφέρθηκε ότι «δεν πρέπει να μας διαφεύγει πως νομοθεσίες όπως αυτές» (στην οποία και ο εδώ κατηγορούμενος αντιμετωπίζει), «πουθενά αλλού δεν στοχεύουν παρά μόνο στην καθιέρωση ενός ολοκληρωμένου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, ζήτημα κεφαλαιώδους σημασίας για την ευημερία των πολιτών. Η διαβίωση ευάλωτων ομάδων της κοινωνίας μας, εξαρτάται σε ένα μεγάλο βαθμό, αν όχι αποκλειστικά, από την ομαλή και απρόσκοπτη λειτουργία Δημόσιων Ταμείων, όπως αυτών που προβλέπει ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος. Αποτελεί καθήκον όλων μας η διασφάλιση της εύρυθμης λειτουργίας αυτών των Ταμείων». Ο κατηγορούμενος σε σχέση και με το πιο πάνω απόσπασμα ανέφερε στο τέλος της διαδικασίας στο κατά πόσο ουσιαστικά ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος είναι ηθικός υπό την έννοια ότι σε σχέση με τα επιδόματα ανεργίας που έτυχε να ζητήσει η οικογένειά του ή και μέλη της οικογένειάς του υπήρξε καθυστέρηση τόσο στην εξέταση, όσο και ως προς την καταβολή τους. Ο συσχετισμός του αυτός όπως ο ίδιος ανέφερε τον οδηγεί συνειδητά στο να μην πληρώνει τις οποιεσδήποτε εισφορές κοινωνικών ασφαλίσεων μιας και θεωρεί τις δύο αυτές ενέργειες άρρηκτα συνδεδεμένες. Πολύ συνοπτικά να αναφέρω ότι εκφεύγει του δικαιοδοτικού πλαισίου αυτού του Δικαστηρίου η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος πέραν αυτών που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω και άπτονται στην απόδειξη των κατηγοριών που ο κατηγορούμενος αντιμετωπίζει. Είναι ένα θέμα η παροχή επιδομάτων κοινωνικής παροχής, η εξέταση, ο χρόνος και ο τρόπος και χρόνος καταβολής τους, είναι ένα άλλο θέμα η καταβολή ή όχι εισφορών στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Κρίνω ότι περί τούτου είναι περιττό να αναφέρω ο,τιδήποτε άλλο. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, από τη μαρτυρία που υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου όπως αυτή έχει αξιολογηθεί και εξηγηθεί παραπάνω και από τα τεκμήρια που έχουν παρουσιαστεί, κρίνω ότι η Κατηγορούσα Αρχή έχει πετύχει στο καθήκον της να αποδείξει την υπόθεσή της πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και ο κατηγορούμενος κρίνεται ένοχος και στις 4 κατηγορίες τις οποίες αντιμετωπίζει. ( Υπ. )...................................... Ε. Μιντή, Προσ. Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο